“11-DEKABR: HAYOT BOSHLANADI…”

2004-yil, 11-dekabr. Toshkent viloyatida bir bola tug‘iladi. Lekin bu bola tug‘ilgan zahoti atrofidagilar undan yuz o‘gira boshlaydi (otasi haqida emas, boshqa odamlar haqida gap ketyapti). Ammo u bolani farishta onasi va yaqinlari o‘z bag‘riga bosadi, hech narsadan kam qilmay tarbiya qiladi. Shu bilan birga, bu bola erkalik qilib, injiq bo‘lib katta bo‘lmaydi. Aksincha, bolalikdan bosimni, qiyinchiliklarni ko‘rib o‘sadi.

Boshqa bolalar maktabga otasi olib kelganida, uylariga ko‘p pul olib kelganida, bu bolaga o‘rtacha pul berishardi. Oilaviy sharoiti yomon emas edi, lekin unga “erkalatmaslik kerak” degan qat’iy tartib bo‘lardi. Bu esa bolaning ruhan kuchli bo‘lishiga sabab bo‘ladi. Lekin maktabdagi vaziyat, tengdoshlarining “ko‘p puli bor” degan gaplari uni ich-ichidan ezardi. Bir kun kelib u o‘ziga savol berdi: “Nega kattalar pulni o‘zlari ishlaydi-yu, bizni cheklashadi? Nega men ham o‘zim ishlab topolmayman?”

“BIRINCHI ISH: SOVUQ BOZOR VA 30,000 SO‘M”

Shu maqsadda u juda erta pul topishga qiziqadi. Birinchi ishi – telefon ustaxonasi. Telefonlarni ta’mirlashni o‘rganadi. Keyin ishlatilgan telefonlarni bozorda sotish bilan shug‘ullana boshlaydi. Bir kuni tungi soat 4:00 da bozorga chiqadi. Telefonlarini sotish uchun tong otguncha o‘tiradi. Soat 11:00 gacha bozorda turadi va oxirida bor-yo‘g‘i 30,000 so‘m topadi. Shundan 10,000 so‘mini taksiga, qolganini esa lavashga sarflaydi. Lavashni uyga olib boradi, onasiga yarmini beradi. Qolgan yarmini yeb o‘tirganida ichida bir tuyg‘u qaynaydi:
“Bir hafta mehnat qildim, sovuqda turdim, oxirida bir lavash uchunmi? Shu hayotmi?”

Bu voqea uni kuchliroq harakat qilishga undaydi. O‘sha payt uning eng katta orzusi bitta noutbuk edi. Kechalari yotgan joyida xudoga ibodat qilib:
“Hudo, boshqalarning dadasi noutbuk olib beryapti. Menga ham berardi, agar mendan otamni tortib olmaganingizda… Hudo, mendan dadasiz nimanidir olib berasizmi?” deb yig‘lardi.

“TELEGRAM, KAPITAL VA BIRINCHI IPHONE”

Karantin boshlandi. Odamlar hamma narsani Telegram orqali sotishga o‘tdi. Bola Telegram guruhlariga odam qo‘shib pul ishlashni boshladi. Uydagi yong‘oqlarni sotib, telefon sotib oldi va kapital yig‘di. Bu ishdan 500 dollar jamg‘argach, kriptovalyutaga qiziqishni boshlaydi. Dastlab noto‘g‘ri yo‘lga kirib, qimor o‘ynashga aralashadi. Ammo yaqinlari uning bu yo‘ldan chiqib ketishini ta’minlab, uni kriptovalyuta sohasiga yo‘naltiradi. Shu tarzda, o‘zining birinchi iPhone telefonini sotib oladi.

Keyinroq Forexni o‘rganishni boshlaydi. Bunday qiyinchilik va muvaffaqiyatlar orqali o‘ziga birinchi mashinasini sotib oladi. Hayotning haqiqiy ma’nosini tushunib yetadi: ona – yerdagi farishta ekanini anglaydi.