⏺️بسته مذاکراتی ایران چگونه باید تدوین شود؟

✍️ ۲۳ فروردین‌ماه ۱۴۰۴

*️⃣با توجه به موارد هشت‌گانه ذیل، می‌توان بسته سیاستی متناسب با مذاکرات ایران و آمریکا طراحی کرد.

1️⃣ویژگی‌های روانشناختی شخصیتی ترامپ:
۱-۱- رهبری فربه؛ تقدم نسبی اراده کارگزار بر ساختار!
۱-۲- بلندپروازی‌های جاه‌طلبانه
۱-۳- نیازمند به دستاوردهای ملموس، عینی و سریع
۱-۴- نگاه به شدت منفی و «انکارگونه» نسبت به ایده‌های مطرح شده در ادوار پیشین
۱-۵- اولویت‌‎بخشی تمام‌عیار به ایالات متحده و نه بلوک تحت رهبری آن!

2️⃣منش ترامپ در عرصه سیاست خارجی:
۲-۱- طرح اهداف بسیار بلندپروازانه
۲-۲- نقد جدی توافقات پیشین؛ با نگاهی ایده‌آل‌گرایانه
۲-۳- تعدد پرونده‌های مربوطه
۲-۴- تلاش برای دستیابی فوری به «توافقات موقت» و البته «پیشرفت گام به گام»
۲-۵- طرح اطلاعات پراکنده و بعضاً نقیض برای بر هم زدن تمرکز و حتی محاسبات طرف مقابل
۲-۶- اعتماد به نفس بسیار بالا در سیاستگذاری و مذاکره از منظر استعلایی
۲-۷- برنتابیدن هر نوع شکست و نیاز به مطرح کردن خود به عنوان طرف پیروز با ادبیات آوانگارد و حتی نازل

3️⃣مهم‌ترین ملاحظات نسبت به ایران:
۳-۱- هسته‌ای شدن ایران (دست کم به مفهوم نظامی آن)
۳-۲- امکان تهدید اسرائیل
۳-۳- تهدید منافع ایالات متحده در سطح منطقه

4️⃣اقدامات تاکتیکی ترامپ علیه ایران:
۴-۱- فشار حداکثری
۴-۲- ارعاب
۴-۳- شوراندن بدنه مردمی (اجتماعی) ایران و درگیر کردن تهران در داخل
۴-۴- اقدام نظامی گام به گام

5️⃣ایران با چه چالش‌هایی مواجه است؟
۵-۱- کاهش جدی سرمایه اجتماعی
۵-۲- وضعیت بحرانی اقتصاد ملی بر اساس شاخص‌های مختلف
۵-۳- ابرچالش‏‌هایی که می‌تواند فضای عمومی را به سمت بحران‌های اجتماعی-امنیتی ببرد. {تورم، ناترازی و کمبود جدی در عرضه انرژی، بحران اجاره‌نشینی، تعدیل نیروی کار (بیکاران جدید) و بالاخره سقوط جمعیت قابل توجهی از طبقه متوسط به طبقه فقیر به عنوان موتور محرکه شورش!}
۵-۴- فشار حداکثری و محدودیت جدی در انتقال ارز به کشور، تأمین اقلام اساسی و بازتاب آن در بازار مصرف داخلی
۵-۵- بند غروب برجام؛ احتمال فعال شدن مکانیسم ماشه و...
۵-۶- در سایه تداوم تهدیدات امنیتی، تشدید فرآیند «نرخ منفی تشکیل سرمایه» (خروج سرمایه) همزمان با افزایش تقاضا در داخل برای تبدیل سرمایه به ارز و طلا که نتیجه قهری آن رکود تورمی توأم با افزایش شدید نرخ استهلاک است.

6️⃣در این شرایط ایران باید چگونه رفتار کند؟
۶-۱- تلاش در داخل برای بهبود وضعیت سرمایه اجتماعی
۶-۲- ارائه بسته‌‎هایی که باعث افزایش امید به آینده در داخل شود.
۶-۳- دور ساختن سایه جنگ و رفع تهدید امنیتی از ایران و تقویت چشم‌انداز باثبات در این زمینه برای ایرانیان
۶-۴- کاهش آسیب‌پذیری از «فشار حداکثری»
۶-۵- ایجاد یا تقویت مزیت‌هایی که باعث شود طرف مقابل نیز به تعامل با ایران تمایل پیدا کند.

7️⃣در مذاکرات به کدام سمت برویم؟
نگارنده با توجه به موارد فوق - که البته تفاصیل و جزئیات آن را باید در فرصت مناسب ارائه کرد - اعتقاد دارد که باید در قالب مذاکرات، سه ویژگی ذیل را مورد توجه قرار داد:
۷-۱- مذاکرات گام به گام؛ بدون آن‌که نقطه پایانی آن مشخص شده باشد.
۷-۲- مبنا قرار دادن توافق‌های موقت (و نقطه‌ای) به جای توافق‌های جامع
۷-۳- طراحی مذاکرات مطوّل و اصطلاحا تأخیری به هدف خرید زمان
علاوه بر آن، باید چند نکته ضروری در طراحی بسته مذاکراتی مورد توجه قرار گیرد:
۷-۴- اهرم‌سازی در حین مذاکرات
۷-۵- تقویت موقعیت ایران (تقویت حقیقی و نمایش قدرت) به موازات مذاکره با آمریکا
۷-۶- شریک‌سازی طرف مقابل در انتفاع توافقات به صورت زمانمند (توزیع شده و پیوسته در طول زمان به جای امتیازدهی عینی در ابتدای آن)
۷-۷- اعطای فرصت به طرف مقابل برای آن‌که در فضای داخلی و عمومی بتواند خود را پیروز نشان دهد!! در عین طراحی هوشمندانه‌ای که ما نیز به اهداف خود نائل شویم.

8️⃣ناظر به بند ۷.۵ چه مواردی باید به موازات مذاکره، در دستور کار دیگر نهادهای حاکمیتی قرار گیرد؟
من در حوزه خودم می‌توانم مواردی را برشمارم. بی‌تردید متخصصین حوزه‌های دیگر هم می‌توانند ابتکاراتی ارائه دهند. نهایتا باید این ابتکارات گردآوری شده و - با نسبت‌سنجی میان ایده‌های مطروحه - برای یک طراحی یک بسته جامع تلاش شود.
مواردی که ایران می‌تواند در این فضا دنبال کند:
۸-۱- معادلات عراق و نمایش قدرت ایران در آن‌جا {در این‌جا باید تأکید کرد عراق «نقطه ثقل شکل‌گیری نظم منطقه» طی یک سال آینده است.}
۸-۲- سوریه: به جهت عدم استقرار کافی و تعدد بازیگران داخلی و خارجی، قطعا ثقل مهمی در دوره گذار کنونی است.
۸-۳- ایجاد طرح مشترک عربی برای مقابله با «معامله قرن» و بلندپروازی‌های خطرناک نتانیاهو
۸-۴- مراقبت از جنگ یمن به نحوی که به «[باتلاق] جنگ بی‌سرانجام» برای آمریکا تبدیل شود.

@ME_Magnifier

❇️ماجرای قانون اصلاح ساختار «الحشد الشعبی» چیست؟❇️

🔹سخنرانی اخیر آقای فاتح فیاض رئیس الحشد الشعبی بازتاب متفاوتی در ایران پیدا کرد و موضوع «قانون اصلاح ساختار الحشد الشعبی» به موضوع داغ رسانه‌های ایران تبدیل شد.

🔸 فارغ از سوء تفاهم‌هایی که در این بحث شکل گرفته، این ماجرا از دو منظر برای ایران بسیار مهم است.

🔹 منظر اول، «آینده الحشد الشعبی» است که نسبت مستقیمی با قدرت مقاومت در عراق دارد.

🔸 اما مسئله مهم‌تر، «نوع مواجهه با فشارهای ترامپ» است. در این زمینه، تجربه قانون اصلاح ساختار الحشد الشعبی درس‌ها و دلالت‌های مهمی رای سیاستگذاران ایرانی می‌تواند داشته باشد.

🔹 مهم‌ترین نتیجه این قانون - در صورتی که به همین شکل تصویب شود - چنین خواهد بود:
«تبدیل الحشد الشعبی به قدرتمندترین سازمان نظامی-امنیتی عراق»

🔸 این موارد را طی یک ارائه (کنفرانس) مجازی به تاریخ جمعه ۲۲ فروردین و یک پادکست به تاریخ دوشنبه ۲۵ فروردین شرح داده‌ام.

✅در پست‌های بعد، مواردی که تاکنون به شکل عمومی منتشر شده برای همراهان کانال ذره‌بین بازنشر می‌شود.

@ME_Magnifier
⬇️⬇️

1⃣ یک قسمت پادکست «در عمق» که به این توافق اختصاص یافت.

@ME_Magnifier
⬇️

پادکست «در عمق»

▪️ شماره پنجاهم

🔸 فراز و فرود قانون اصلاح ساختار الحشد الشعبی

🔹 ۱- این طرح در چه زمینه و بستری به پارلمان ارائه شد؟

🔹 ۲- مهم‌ترین اجزاء قانون اصلاح ساختار الحشد الشعبی چیست؟

🔹 ۳- پیامدهای آن در فضای سیاسی عراق چه خواهد بود؟

🔸پادکست‌های درعمق با موضوع تحلیل تحولات و رویدادهای منطقه و جهان را هر شب ساعت ۲۰ در شبکه‌های اجتماعی و سایت تسنیم دنبال کنید.

#درعمق
@TasnimNews

پادکست «در عمق»

▪️ شماره پنجاهم

#درعمق
@TasnimNews

2⃣ کنفرانسی که در تاریخ جمعه ۲۲ فروردین به صورت مجازی ارائه گردید.

✅با توجه به عدم محدودیت‌های فضای رسمی، در این کنفرانس با صراحت بیش‌تر و محدودیت‌های کم‌تری صحبت شده است.

@ME_Magnifier
⬇️

زمینه:
فشار ترامپ برای انحلال حشد

راهکاری که دولت عراق - با همکاری هادی العامری (رئیس سازمان بدر) دنبال کرد

واکنش جامعه سیاسی و پارلمان عراق به فشار ترامپ و واکنش دولت:
تدوین قانون اصلاح ساختار حشد توسط ستاد فرماندهی آن

سرنوشت طرح پیشنهادی ستاد فرماندهی حشد در پارلمان و دولت

بازتاب انتقال پرونده «قانون اصلاح ساختار حشد» به کمیسیون امنیت و دفاع پارلمان

وعده فالح فیاض: این طرح به زودی در پارلمان تصویب می‌شود.

بررسی محتوای طرح - قسمت اول:

۱- حشد؛ تنها سازمان عراقی که هم مأموریت نظامی دارد هم امنیتی
۲- دریافت حقوق بالاتر نسبت به ارتش

بررسی محتوای طرح - قسمت دوم:
- ساختار دو قطبی حشد
- ارتقای نظم سازمانی و تحکیم سلسله‌مراتب فرماندهی

بررسی محتوای طرح - قسمت سوم:
- درجه نظامی
- دانشگاه اختصاصی (جامع و افسری)
- جایگاه مؤثر «توجیه عقائدی» (معادل «عقیدتی سیاسی» در ایران)

بررسی محتوای طرح - قسمت چهارم:
- رسمیت یافتن شرکت «المهندس» (معادل قرارگاه خاتم الانبیا)

بررسی محتوای طرح - قسمت پنجم
جمع‌بندی

نکته پایانی:
بلندپروازی و تهور ترامپ؛ فرصتی طلایی برای حشد و مقاومت

امکان تعمیم این الگو در عرصه‌های دیگر؛
ظرفیت‌سازی برای دیپلماسی ایران در برابر ترامپ

🔹درنگی در واقعه تلخ امروز بندرعباس
⏺️شلیک به مغز و خنثی‌سازی نقشه؛ به جای بخشی‌نگری و تجویز عجولانه

✍️ ۶ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴

*️⃣مقدمه:
در شرایط آتش‌بس، اقدامات خصمانه را باید در چارچوب نقشه‌کلان طراح آن عملیات درک و آنالیز کرد. نوع واکنش نیز باید ناظر به همان نقشه‌کلان تنظیم شود.
چه بسا اقداماتی که در ظاهر و قالب شبیه به یکدیگر، اما نقشه‌کلان آن متفاوت باشند.
در این وضعیت، نباید در قالب و فرم ماند و باید سراغ طرح کلان رفت. در این زمینه، دو تجربه نزدیک به هم از یک جغرافیا را مثال می‌زنم؛ تجربیاتی که هنوز هم با پیامدهای آن سر و کار داریم.

ادامه در پست بعد
👇👇

@ME_Magnifier

🔹درنگی در واقعه تلخ امروز بندرعباس
⏺️شلیک به مغز و خنثی‌سازی نقشه؛ به جای بخشی‌نگری و تجویز عجولانه

#️⃣ادامه از پست قبل

◀️حمله آمریکا به «شعیرات» (سوریه) به دستور ترامپ: (آوریل ۲۰۱۷ / فروردین ۱۳۹۶)
در آوریل ۲۰۱۷، ترامپ - در واکنش به رخداد «خان شیخون» - به فرودگاه نظامی «شعیرات» حمله کرد. در این حمله تلفات معناداری به نیروی هوایی ارتش سوریه وارد شد؛ اما دمشق از واکنش خودداری کرد.
در آن زمان، حامیان بشار اسد نگران بودند ترامپ به عملیات خود در سوریه وسعت بدهد؛ اما خویشتنداری و عدم ارتکاب اقدامات تحریک‌برانگیز باعث شد تا ترامپ در مدار سابق خود (جنگ‌گریزی) بماند و از اقدامات نظامی بیش‌تر علیه حکومت سوریه خودداری کند. خودداری ترامپ - در آن زمان - باعث سرخوردگی بسیاری از مخالفین بشار اسد شد؛ اما ترامپ حتی فراتر رفت و مسأله «خروج فوری از سوریه» را مطرح کرد! این مطالبه ترامپ کار را به جایی رساند که حتی برخی مسئولین آمریکایی برای انصرافاندن ترامپ تلاش کنند...
این ماجرا، در ذهن استراتژیست‌های ایرانی به الگوی موفقی برای «صبر استراتژیک» تبدیل شد.
❇️در این ماجرا، دغدغه ترامپ «حفظ پرستیژ آمریکا» بود. این دقیقا همان نقدی بود که نسبت به اوباما (بابت پرونده غوطه شرقیه ۲۰۱۳) وارد می‌کرد. او برنامه نظامی در سوریه نداشت و شعار «پرهیز از جنگ» و «کاهش حضور در خاورمیانه» را می‌داد.

◀️حمله اسرائیل به پایگاه «الکسوة» (مقاومت در سوریه) به دستور نتانیاهو: (می ۲۰۱۸ / اردیبهشت ۱۳۹۷)
از ابتدای سال ۱۳۹۷، رژیم صهیونیستی برنامه حملات موشکی به پایگاه‌های مقاومت در سوریه را کلید زد. در مقابل، تهران سکوت می‌کرد و منتظر تصمیم نهایی ترامپ در مورد برجام بود.
در روز ۸ می برابر با ۱۸ اردیبهشت، ترامپ رسماً خروج آمریکا از برجام را اعلام کرد. به فاصله کم‌تر از دو ساعت، اسرائیل پایگاه‌های مقاومت در منطقه «الکسوة» در جنوب غربی دمشق را به شکل بی‌سابقه‌ای هدف حمله موشکی قرار داد. در منابع عبری ادعا می‌شد این پایگاه، یکی از مهم‌ترین مراکز موشکی ایران در سوریه است!
در این ماجرا، ایران تصمیم گرفت «صبر استراتژیک» را در دستور کار قرار دهد. از نگاه استراتژیست‌های ایرانی، تا زمانی که اسرائیل به صورت زمینی توافقنامه آتش‌بس ۱۹۷۴ را نقض کرده، این نیروهای مقاومت هستند که در جنوب سوریه حضور دارند و هر چه‌قدر هم اسرائیل پایگاه‌های آنان را هدف حملات هوایی قرار دهد، باز هم مقاومت پایگاه‌ها را بازسازی کرده و در جنوب سوریه حضور خواهد داشت. در این ذهنیت، عنوان می‌شد که مسأله اصلی «نبرد اراده‌ها»ست و ایران برنامه خود - جهت حضور در جنوب سوریه - را متأثر از حملات اسرائیل تغییر نخواهد داد.
اما در عمل چه رخ داد؟
تل‌آویو در جهان این برند را برای خود درست کرد: «ما تنها ارتشی هستیم که مقاومت را هدف حملات خود قرار می‌دهیم و در مقابل ایران جرأت پاسخ [مستقیم] را ندارد!»
این برند، مورد توجه کشورهایی قرار گرفتند که - به هر علتی - از ناحیه ایران احساس تهدید می‌کردند.
و بالاخره بعد از ماجراهای «فحیره» و «آرامکو» - و مشاهده این نکته که آمریکا در حفاظت و حمایت از متحدین عربی دست به اقدام متقابل نمی‌زند! - به سرعت نقد و به یکی از پیشران‌های مهم در «پیمان ابراهیم» تبدیل شد.
❇️در این ماجرا، مسأله نتانیاهو صرفاً جنوب سوریه و حتی خود سوریه نبود. او نظم عمومی منطقه غرب اسیا را مد نظر داشت و می‌خواست موازنه‌ها را به زیان ایران تغییر دهد.

*️⃣جمع‌بندی:
در آن زمان، اشتباه بزرگ ایران این بود که نتوانست طرح کلان ژئوپلتیکی اسرائیل را تشخیص دهد. نگاه تهران محدود به این بود که حضور خود در جنوب سوریه را حفظ کند و در این راستا نیز به «صبر استراتژیک» روی آورد. در حالی که زمین بازی طراحی شده از سوی تل‌آویو فراتر از جنوب سوریه و بل‌که کل کشور سوریه بود و در راستای تغییر نظم عمومی منطقه غرب آسیا برنامه می‌ریخت. در همین چارچوب، صبر استراتژیک ایران نیز به کالایی ارزنده و استراتژیک برای رژیم تبدیل شد تا آن را به طرف‌های عربی در حاشیه جنوبی خلیج فارس - و بلکه هر دولتی که از ناحیه ایران، احساس تهدید می‌کرد - بفروشد!

✅نتیجه‌گیری:
در جایی که طرف مقابل از حربه «توان نظامی» برای تقویت جایگاه ژئوپلتیکی خود استفاده می‌کند، مهم‌ترین مسأله این است که باید بتوانید به ذهن طرف مقابل نفوذ کنید. واکنش شما نیز باید متناسب با زمین بازی بزرگی باشد که طرف مقابل طراحی می‌کند.
مراقب باشیم تا نقشه کلان طرف مقابل را کشف کنیم.

⏪پی‌نوشت:
این متن، هرگز به معنای مخالفت با این نکته نیست که یکی از اهداف جانبی اسرائیل، سنگ‌اندازی در مسیر «مذاکره ایران و آمریکا» باشد. نگارنده از حامیان جدی مذاکره میان ایران و آمریکا بوده و در این مورد، ابتکارات و ایده‌هایی نیز دارد که قابل ارائه است. اخیرا نیز یک پست در این رابطه منتشر شده است.

@ME_Magnifier