❇️سبقت گرفتن بازیگران داخلی سوریه بر بازیگران خارجی؛ پایه‌های لرزان توافقی برای بقا❇️

🔹توافق میان رئیس دوره انتقالی سوریه با رهبر نیروهای دموکراتیک سوریه (قسد) را در یک کلام باید «تلاش برای بقا (تثبیت)» دانست.

🔸شبی که تصویر فوق منتشر شد، عموم ناظران و حتی عمده بازیگران داخلی سوریه ابراز شگفتی کردند و غافلگیر شدند.

🔹این توافق را باید در چه بستری تحلیل کرد؟

🔸همان شبی که عکس یادگاری مشترک «احمد الشرع» (ابو محمد الجولانی) با «مظلوم عبدی» منتشر شد، در توییتی نوشتم این توافق به زیان ترکیه است.

🔹بعد از آن چند توییت دیگر نوشتم. دو اپیزود در پادکست «در عمق» هم به همین موضوع اختصاص یافت.

🔸در عین حال باید در قالب مناسبی پیرامون مواضع بازیگران خارجی نسبت به این توافق هم‌چنان صحبت کرد.

✅در پست‌های بعد، مواردی که تاکنون به شکل عمومی منتشر شده برای همراهان کانال ذره‌بین بازنشر می‌شود.

@ME_Magnifier
⬇️⬇️

3⃣دو قسمت پادکست «در عمق» که به این توافق اختصاص یافت.

@ME_Magnifier
⬇️

پادکست «در عمق»

▪️ شماره سی و هفتم

🔸 توافق کردها با جولانی؛ از رویا تا واقعیت

🔹 ۱- ائتلاف نیروهای سوریه دموکراتیک (قسد) چگونه تشکیل شد؟

🔹 ۲- کردها در معادلات سوریه چه جایگاهی دارند؟

🔹 ۳- مفاد توافق صورت گرفته میان دو طرف چیست ؟

🔸پادکست‌های درعمق با موضوع تحلیل تحولات و رویدادهای منطقه و جهان را هر شب در شبکه‌های اجتماعی و سایت تسنیم دنبال کنید.

#درعمق
@TasnimNews

پادکست «در عمق»

▪️ شماره سی و هفتم

#درعمق
@TasnimNews

پادکست «در عمق»

▪️ شماره سی و هشتم

🔸توافق کردها با جولانی؛ از رویا تا واقعیت «۲»

🔹 ۱- روابط بین حکومت جدید سوریه و قسد در ماه‌های اخیر چگونه بوده است؟

🔹 ۲- مهم‌ترین نکات توافقنامه اخیر چیست؟

🔹 ۳- مهم‌ترین ابهامات توافقنامه اخیر چیست؟

🔸پادکست‌های درعمق با موضوع تحلیل تحولات و رویدادهای منطقه و جهان را هر شب ساعت ۲۰ در شبکه‌های اجتماعی و سایت تسنیم دنبال کنید.

#درعمق
@TasnimNews

پادکست «در عمق»

▪️ شماره سی و هشتم

#درعمق
@TasnimNews

⏺️کدام مهم‌تر است؟ تحولات «سوریه» و «لبنان» یا جنگ در غزه و یمن؟

*️⃣ادعای نگارنده:
کانون تحولات مهم غرب آسیا، نه در یمن هست و نه در غزه! مهم‌ترین تحولات این روزها، در «لبنان» و «سوریه» رخ می‌دهد.
آن‌چه در یمن و غزه می‌بینید، زورآزمایی و آتش‌افروزی هست؛ اما تغییرات ژئوپلتیکی ایجاد نخواهد کرد.

◀️سیر تحولات لبنان:
۱- از دست رفتن شرایط «ثلث معطل» و نظمی که میراث توافق دوحه (۲۰۰۸) بود.
۲- طرح سامی الجمیل و حمایت پررنگ افرادی مانند «طلال ارسلان» از آن
۳- مصاحبه «نواف الموسوی» و حاشیه‌های آن {بازخوانی انتقادی به شکاف درونی می‌رسد؟}
۴- موضع‌گیری وزرای دادگستری و خارجه و تأکید بر خلع سلاح مقاومت
۵- بیانیه وزرای نزدیک به قوات برای تعیین جدول زمانبندی خلع سلاح مقاومت؛ همراه با سکوت و عدم مخالفت رئیس
۶- بازگرداندن «پیتر جرمانوس» و «اشرف ریفی» به صحنه و فشار قضائی-پارلمانی بر حزب‌الله
۷- سختگیری بر سر انتخاب رئیس چدید بانک مرکزی به هدف حصار اقتصادی حزب
۸- کانالیزه کردن بازسازی و اولویت دادن به «مخابرات» (شبکه‌های ارتباطی) و «انرژی» به هدف فشار امنیتی بر مقاومت
۹- تغییرات بزرگ در فرودگاه بیروت به هدف تضعیف شبکه تأمین لجستیک حزب الله
۱۰- جدی شدن بحث «خلع سلاح کامل گروه‌های فلسطینی» (در لبنان) و سفر محمود عباس به بیروت
۱۱- درگیری در مرزهای سوریه و زمینه‌سازی برای ورود و استقرار نیروهای یونیفل

◀️سیر تحولات در سوریه:
۱- عملیات ساحل؛ تحکیم پایه‌های قدرت در دمشق و همزمان فشار بین‌المللی بابت وقوع جنایت‌های جنگی علیه علوی‌ها
۲- توافقنامه میان احمد الشرع (الجولانی) و مظلوم عبدی؛ اعتراض همزمان سلفی‌ها در داخل و ترکیه در خارج
۳- اعلام قانون اساسی جدید؛ شروع اعتراضات جدید
۴- تشدید اعتراض دروزی‌ها
۵- حضور گروه بزرگی از دروزی‌های قنیطره (سوریه) در جولان اشغالی برای جلب حمایت اسرائیل
۶- رونمایی از طرح اسرائیل برای جنوب سوریه
۷- تداوم حملات اسرائیل به سوریه؛ عدم بسنده کردن به جنوب و همزمان سکوت کامل دولت مرکزی (دمشق)
۸- درگیری در مرزهای غربی با لبنان و ادعای «تحرکات حزب‌الله در مرزها و عمق خاک سوریه»
۹- حمایت پررنگ منتقدین احمد الشرع از حمله به حزب‌الله.

*️⃣جمع‌بندی:
در فضای داخلی لبنان، این سطح از فشار بر حزب‌الله از سال ۲۰۰۸ تاکنون بی‌سابقه است. سال ۲۰۰۸ حزب‌الله با تصرف نظامی بیروت ماجرا را خاتمه داد؛ اما این بار حضور خارجی در لبنان بسیار پررنگ است.
همزمان درگیری مرزی با سوریه، زمینه را برای استقرار یونیفل فراهم می‌کند.
همزمان در سوریه دو محور دنبال می‌شود:
۱- اسرائیل برنامه مطلوب خود در جنوب را به صورت موفق پیش می‌برد.
۲- الجولانی - که استاد بهره‌برداری از بازیگری میان شکاف‌های مختلف است - برای تحکیم پایه‌های حکومت خود و البته جلب رضایت واشنگن و ریاض (و پاریس؟)، ایچاد «منطقه حائل مرزی» میان مناطق شیعه‌نشین شرق لبنان و سوریه (در استان‌های «هرمل» لبنان و «حمص» سوریه) را دنبال می‌کند.

✅نتیجه‌گیری:
برخلاف جنگ‌های غزه و یمن، روند تحولات در لبنان و سوریه هم نتایج پایدارتری دارند و نظم منطقه را بر هم می‌زنند؛ هم معادلات کلان ژئوپلتیکی منطقه را به صورت جدی تغییر می‌دهند.
حالا به نظر شما باید به این‌ها توجه کرد یا حملات هوایی و پر سر و صدا در یمن و غزه؟

⏪پی‌نوشت:
این تحلیل، تا زمانی معتبر است که در یمن عملیات زمینی رخ ندهد.

🔗همین تحلیل، همراه با تصاویر در صفحه شخصی «علیرضا مجیدی» در توییتر:
علیرضا مجیدی
@ME_Magnifier

⏺️واکاوی اتفاقات شب گذشته؛ اولین مقاومت مسلحانه علیه اسرائیل در سوریه

#️⃣قسمت اول
✍️ چهارده فروردین ۱۴۰۴


⏹️مقدمه:
شب گذشته مأذنه‌های مساجد در شهرهای «نوی»، «جاسم» و دیگر نقاط حاشیه غربی استان درعا، ندای «حی علی الجهاد» سر دادند و جوانان این منطقه با سلاح سبک به جنگ با متجاوزین اسرائیلی پرداختند و صهیونیست‌ها را وادار به عقب‌نشینی کردند. آیا این رویداد، «خلق الساعه» بود؟ این ماجرا را چگونه باید تحلیل کرد؟ در این یادداشت کوتاه، ماجرا را شرح می‌دهیم.


◀️تلاش ترکیه برای احداث پایگاه نظامی در مرکز سوریه:
ترکیه به آمریکا پیشنهاد داده بود که ارتش آنکارا در فرودگاه‌های «تیفور» (T4)، «شعیرات» و «حماه» مستقر شود و در مقابل آمریکایی‌ها حداقل دو پایگاه را در جنوب و مرکز سوریه در اختیار بگیرند.
برای توضیح بیش‌تر باید گفت فرودگاه «حماه» در حاشیه غربی شهر حماه قرار دارد و فرودگاه‌های «تیفور» (T4) و «شعیرات» در حاشیه شرقی استان حمص واقع شده‌اند. به تعبیر دیگر، عملاً ترکیه از شعاع ۵۰ کیلومتری جنوب حمص پایین‌تر نمی‌آمد. در مقابل اما به آمریکا پیشنهاد داده بود در استان‌های دمشق و سویدا پایگاه نظامی احداث کند.
اما پاسخ واشنگتن قاطع بود: «تل‌آویو هرگز قبول نمی‌کند!»


◀️تحولات میدانی سه هفته اخیر:
به موازات پاسخ منفی ایالات متحده به ترکیه، ارتش آمریکا به صورت میدانی نیز دست به اقدامات معناداری زد.
در این راستا، مهم‌ترین ابزار واشنگتن، گروه «جیش سوریا الحرة» بود که توسط ارتش آمریکا در منطقه «التنف» تأسیس، آموزش و تجهیز شده‌اند و اکنون یک بخش خودمختار و نیمه‌مستقل از «ارتش جدید سوریه» به شمار می‌روند.
از زمان سقوط بشار اسد، شهرهای «القریتین» و «مهین» در تصرف این گروه است. این دو شهر در فاصله کم‌تر از پنجاه کیلومتری دو پایگاه «تیفور» و «شعیرات» قرار دارند. آن‌ها به دمشق فشار آوردند تا «فرید القاسم» (فرمانده قبلی جیش سوریا الحرة) - که اهل القریتین است - به عنوان ارشد نظامی این منطقه منصوب شود تا عملا هیچ نیروی نظامی بدون اذن وی در این منطقه حق تحرک نداشته باشد.
به موازات آن، نیروهای جیش سوریا الحرة در میانه ماه مبارک رمضان، وارد شهر «تدمر» شدند تا عملا از جنوب و شرق، حاشیه تیفور را در اختیار بگیرند. در روز پایانی ماه مبارک، این واحد نظامی وارد شهر «الضمیر» شد و با نصب حاجز (ایست و بارزسی) عملا کنترل شهر را در اختیار گرفت. منابع غیررسمی از ورود آن‌ها به «فرودگاه الضمیر» و حضور مستشاران آمریکایی نیز خبر دادند.
این در حالی است که عملا پایگاه شکاری «فرودگاه السین» نیز در سیطره جیش سوریا الحرة قرار گرفته است.

برخی منابع غیررسمی مدعی بودند ترکیه پیشنهاد داده بود تا آمریکا حداقل دو فرودگاه از چهار فرودگاه «الثعلة»، «خلخلة»، «السین» و «الضمیر» را در اختیار بگیرد. در مقابل ترکیه نیز در سه فرودگاه فوق‌الذکر (تیفور، شعیرات و حماه) مستقر شود. حال عملا روی زمین چه اتفاقی افتاد؟ نیروهای نیابتی آمریکا در نزدیکی تیفور و شعیرات مستقر شدند. همین نیروها، عملا دو فرودگاه الضمیر و السین را در اختیار گرفتند! فرودگاه‌های خلخله و الثعلة نیز در استان سویدا قرار دارد و محیط پیرامونی آن هم‌اکنون در تصرف گروه‌های مسلح دروزی محلی است.
البته در مقابل باید توجه داشت که فرماندهی لشکر ۲۵ ارتش سوریه جدید به «محمد الجاسم» یا همان «ابو عمشة» (فرمانده وقت «سلطان سلیمان شاه» و فرمانده سابق «سلطان مراد») رسید که یکی از مشهورترین پراکسی‌های ترکیه در سوریه است و برای ارتش ترکیه نیرو به لیبی و... هم فرستاده بود. لشکر ۲۵ در تقسیم‌بندی‌های ارتش سوریه، محدوده استان حماه را در اختیار دارد و عملا فرودگاه حماه به متحدین ترکیه رسیده بود.


◀️ورود میدانی مستقیم ارتش ترکیه
طی هفته گذشته، رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه با ادبیات شدید اللحنی علیه رژیم صهیونیستی موضع‌گیری کرد. بعد از ورود نیروی نیابتی آمریکا به شهر «الضمیر»، مقامات آنکارا اعلام کردند نیروی نظامی و سامانه‌های پدافند ضدهوایی در سوریه مستقر خواهند کرد.
به این ترتیب، ستون‌های نظامی ارتش ترکیه به سمت فرودگاه تیفور (T4) حرکت کردند تا در آن‌جا مستقر شوند.


ادامه در پست بعدی
👇👇

@ME_Magnifier

⏺️واکاوی اتفاقات شب گذشته؛ اولین مقاومت مسلحانه علیه اسرائیل در سوریه

#️⃣قسمت دوم
✍️ چهارده فروردین ۱۴۰۴


◀️اقدام تلافی‌جویانه تل‌آویو
در واکنش به این اقدام، رژیم صهیونیستی سه پایگاه مهم «البحوث العلمية» در منطقه المزه دمشق، فرودگاه تیفور و فرودگاه حماه را بمباران کردند. شدت بمباران فرودگاه حماه به قدری شدید بود که برخی منابع از کشته شدن «ابو عمشة» خبر می‌دادند. هرچند ابو عمشة با ارسال یک گزارش تصویری و صحبت در برابر دوربین، کشته شدن خود را تکذیب کرد.


دقت در انتخاب سه نقطه هدف این حملات دارای اهمیت است:
۱- مرکز تحقیقات علمی (نظامی) یا «البحوث العلمیة» در مجاورت فرودگاه نظامی المزه قرار دارد. فرودگاه نظامی المزه، مقر فرماندهی و اصلی‌ترین مرکز «پدافند هوایی» ارتش سوریه است. بمباران این نقطه، هشدار مستقیمی در زمینه «نصب سامانه‌های پدافندی» است.
۲- فرودگاه تیفور، مقصد همان ستون نظامی ارتش ترکیه است که وارد بخش‌های مرکزی خاک سوریه شد. در فاصله کم‌تر از ۲۴ ساعت از ورود ارتش ترکیه، این پایگاه توسط رژیم صهیونیستی بمباران شد. این بمباران به وضوح نشان می‌داد تل‌آویو به راحتی نمی‌پذیرد تا ارتش ترکیه در مرکز سوریه مستقر شود.
۳- فرودگاه حماه، شدیدتر از دو نقطه دیگر بمباران شد. همان‌طور که در پایان بند «تحولات میدانی سه هفته اخیر» بیان شد، در تقسیمات جغرافیایی و انتصابات اداری اخیر ارتش سوریه، حماه به دست پراکسی‌های ترکیه افتاده است. با این حال، هنوز ارتش ترکیه به صورت مستقیم در آن مستقر نشده است. اسرائیلی‌ها با بمباران شدید و گسترده این پایگاه و تلاش برای گرفتن تلفات قابل توجه انسانی، نشان دادند در صورت لزوم حتی ممکن است سربازان ارتش ترکیه را نیز هدف قرار دهند و به این ترتیب به آنکارا هشدار دادند که - دست کم بدون توافق مستقیم با تل‌آویو - به هیچ وجه اجازه استقرار آن در مرکز سوریه را نخواهند داد!


◀️جهاد در جنوب سوریه
به موازات حملات هوایی، نیروی زمینی ارتش اسرائیل در جنوب سوریه پیشروی کرد و وارد مناطق جدیدی در غرب استان درعا شد. آن‌ها به حاشیه شهر «نوی» رسیدند که یکی از بزرگ‌ترین شهرهای استان درعاست و اهالی آن تعصب قومی ویژه‌ای نسبت به هویت خود دارند.
به این ترتیب، خیزش بزرگی در این منطقه راه افتاد و جوانان با سلاح سبک به جنگ با ارتش اسرائیل رفتند.
جوانان درعا، با شجاعت و سلحشوری وارد این نبرد شدند؛ در حالی که نه سازماندهی داشتند و نقشه قبلی برای عملیات آماده کرده بودند. از لحاظ تجهیزات نیز صرفا سلاح سبک فردی در اختیار داشتند! حجم عدم هماهنگی به حدی بود که یک دسته از آنان، توسط گروه دیگری از اهالی نوی محاصره شدند!!
اما نتیجه این خیزش، عقب‌نشینی اسرائیل بعد از حدود ۴ ساعت درگیری شدید بود. در این درگیری‌ها، بین ۱۵ تا ۲۲ سوری کشته و بیش از ۲۰ نفر زخمی شدند. در طرف مقابل نیز شواهد انتقال مجروحان توسط هلی‌کوپترها وجود دارد؛ اما ارتش اسرائیل آماری از مجروحان خود منتشر نکرده است! اما نتیجه قطعی این مقاومت، عقب‌نشینی اسرائیل از این محور بود.


ادامه در پست بعدی
👇👇

@ME_Magnifier

⏺️واکاوی اتفاقات شب گذشته؛ اولین مقاومت مسلحانه علیه اسرائیل در سوریه

#️⃣قسمت سوم
✍️ چهارده فروردین ۱۴۰۴


◀️تحرکات میدانی علیه اسرائیل؛ خودجوش یا سازماندهی شده؟
در این‌جا به صورت طبیعی این پرسش مطرح می‌شود که جوانانی که دیشب علیه صهیونیست‌ها جنگیدند، چه گروهی بودند؟ آیا تحرکات آنان خودجوش بود یا به آنکارا وابسته بودند؟ با حکومت جدید مستقر در دمشق چه رابطه‌ای داشتند؟ و...
ابتدا باید گفت ترکیه به صورت مستقیم هیچ‌گاه - حتی در دوران اوج جنگ داخلی سوریه - نفوذی در جنوب سوریه نداشته و گروه‌های مسلح جنوب هم ارتباط خاصی با آنکارا نداشتند.
گروه‌های مسلح فعال در استان درعا را به صورت کلی می‌توان به چهار دسته تقسیم کرد. یکی از این چهار دسته، کسانی هستند که خودشان را «الثوار الحقیقی» می‌خواندند! کسانی که در جریان تسویه‌های سال ۲۰۱۸ُ حاضر نشدند به ارتش سوریه بپیوندند و هسته‌های پراکنده ضد دمشق را در نقاط مختلف درعا راه‌اندازی کردند. پایگاه این‌ها صرفا عشیره‌های محلی خودشان است و در سال‌های اوج قدرت «جبهه جنوبیه» نیز از سیطره اردن بر فرماندهان ارشد این تشکیلات، انتقاد می‌کردند و از آن‌ها فاصله می‌گرفتند. از طرف دیگر، این‌ها رابطه حسنه‌ای با حکومت جدید سوریه ندارند و مشخصا در «الصنمین» با دولت جدید درگیر شدند که دمشق مجبور شد با ارسال تیپ زرهی و به کمک تانک آن‌ها را سرکوب کند!
درگیری‌های دیشب هم مطلوب دمشق نبود. به همین علت در شمال استان درعا و مشخصا دو نقطه «الصنمین» و «جاسم»، با برپایی ایست و بازرسی، مانع ورود نیروهای داوطلب به منطقه درگیری می‌شدند! {برای توضیح بیش‌تر باید گفت قبیله بزرگ «العقیدات» در ریف دمشق فراخوان جهاد داد و جوانان از شهر «صحنایا» در قالب دو دسته به سمت نوی حرکت کردند؛ اما در جاسم و الصنمین توسط عوامل تحریر الشام متوقف شدند!}
از طرف دیگر تعدادی از شخصیت‌های نزدیک به حکومت مانند «ماجد عبدالنور» و «ایمن هاروش» به صورت مستقیم و غیرمستقیم این اقدام اهالی درعا را تخطئه کردند. «ابومحمد الحورانی» مهم‌ترین نیروی رسانه‌ای تحریر الشام در درعا، کلا دیشب را خواب بود و تا لحظه تنظیم این سطور، یک خط در مورد تحولات مهم دیشب ننوشته است و این اقدام نشان می‌دهد حکومت قصد بایکوت این تحولات را دارد. «عمر الحریری» مشهورترین خبرنگار درعا که دارای ارتباط با حکومت جدید است - هرچند نیروی رسمی آنان نیست - نیز دیشب بعد از یکی‌دو ساعت، پوشش تحولات میدانی را قطع کرد که باعث استهزاء و گلایه‌های شدید مخاطبین شد و سحر امروز - بعد از عقب‌نشینی اسرائیل - تلاش کرد بایکوت دیشب را توجیه کند! شبکه کان اسرائیل ادعا کرده همین شخص (عمر الحریری) در یادداشتی برای آن‌ها خواستار صلح بین سوریه و اسرائیل شده است!


*️⃣جمع‌بندی:
دیشب برای نخستین بار اعتراضات مسلحانه خودجوش و مردمی به صورت گسترده علیه تجاوزات اسرائیل در جنوب سوریه صورت گرفت و باعث عقب‌نشینی صهیونیست‌ها شد. با کمی تسامح می‌توان وقایع دیشب را به وقایع بامداد ۱۰ می ۲۰۱۸ تشبیه کرد. وقایع آن شب باعث شد تا اسرائیل مدتی از تعدی به سوریه خودداری کند؛ اما در ادامه، ایران و مقاومت راهبرد «صبر استراتژیک» را در دستور کار قرار دادند که همه می‌دانیم سرانجام آن چه شد.
وقایع دیشب نشان داد اهالی درعا برای بازدارندگی در برابر اسرائیل و استراتژی «الاستنزاف» ظرفیت بالایی دارند.
اگر دولت سوریه - و حتی ترکیه - بتوانند با «استقطاب» این ظرفیت بالقوه را فعال سازند، اسرائیل مهار شده و به نوعی توافق آتش‌بس ۱۹۷۴ احیا خواهد شد؛ اما اگر نتوانند، تنها راه مؤثر برای دمشق توافقی خواهد بود که به احتمال زیاد جزئی از آن «تطبیع» است. در غیر این صورت، سوریه به سمت تجزیه می‌رود. در این زمینه، تحلیل «ماهر شرف الدین» از دقت بالایی برخوردار است.
در مورد موضع پیشنهادی برای مقاومت و ایران هم باید گفت منطقا تجزیه سوریه - آن هم با بازیگری مستقیم اسرائیل و پیشبرد ایده «ممر داود» - خطر بزرگی برای ایران است.
/پایان


@ME_Magnifier

🖇ضمیمه اول
📌نقشه فرودگاه‌های سوریه
در قسمت اول این یادداشت نام فرودگاه‌های حماه، تیفور، شعیرات، الضمیر، السین، خلخلة و الثعلة ذکر شده است.
در این نقشه به خوبی موقعیت آنان را می‌توان مشاهده کرد.

🔍البته این نقشه، دو نکته دارد:
۱- تاریخ طراحی آن به پیش از سقوط بشار اسد برمی‌گردد. لذا رنگ‌بندی مناطق تحت سیطره، دیگر اهمیتی ندارد.
۲- فرودگاه تیفور را - مانند برخی منابع دیگر - فرودگاه «التیاس» نامیده است.

@ME_Magnifier

🖇ضمیمه دوم
📌نقشه منطقه تحت نفوذ «جیش سوریا الحرة»
در قسمت اول این یادداشت در بند «تحولات میدانی سه هفته اخیر» به تحرکات میدانی «جیش سوریا الحرة» به عنوان نیروی نیابتی بزرگ آمریکا در ارتش سوریه اشاره شده است.
در این نقشه، با تفکیک میان ارتش تایع دمشق، جیش الوطنی و جیش سوریا الحرة، مناطق تحت نفوذ گروه سوم نمایش داده شده است.

🔍البته این نقشه، یک نکته دارد:
۱- زمان طراحی این نقشه به حدود ۲۰ مارس برمی‌گردد که «الحرة» وارد تدمر (پالمیرا) شده بود؛ اما هنوز وارد «الضمیر» نشده بود.
همان طور که در متن اشاره شد، در روز ۳۰ مارس نیروهای جیش سوریا الحرة شهر «الضمیر» را تصرف کردند. تصاویر سیطره آنان بر شهر الضمیر منتشر و منابع خبری وابسته به دمشق نیز خبر آن را بدون کم و کاست منتشر (تأیید) کردند.

@ME_Magnifier

🖇ضمیمه سوم
📌مراسم باشکوه تشییع جنازه در نوی
در قسمت جمع‌بندی، به ظرفیت بالای جوانان جنوبی برای مقایسه میدانی با تجاوزات اسرائیل اشاره شد.
امروز مراسم تشییع جوانانی که دیروز توسط صهیونیست‌ها کشته شدند، با شکوه بسیار بالا و با حضور ده‌ها هزار نفر در «نوی» برگزار شد.
چنین جمعیتی سال‌هاست که در شهر نوی و بلکه در تمام شهرهای جنوب سوریه - به استثناء درعا - گرد هم نیامده بودند.
حجم جمعیت و شعارهای مذهبی که سر داده می‌شود، دلالت‌های روشنی دارند.

@ME_Magnifier

🖇ضمیمه چهارم
📌شعار «آزادی قدس» در مراسم تشییع جنازه در نوی
تشییع جنازه هم‌چنان ادامه دارد و بخشی از حاضران شعار «بالروح بالدم نفدیک یا اقصی» (جان‌ها و خون‌های ما فدای [آزادی] اقصی) را سر می‌دهند. این شعار، به وضوح جهت‌گیری قاطبه افراد حاضر در صحنه را نشان می‌دهد.

@ME_Magnifier