کسی که هیچ‌وقت تمام برگ‌هاش رو رو نمی‌کنه. همه فکر می‌کنن ساکته، اما توی ذهنش ده حرکت بعدی رو چیده. اعتمادش سخته، ولی اگه بهت اعتماد کنه، از هر قولی محکم‌تره.

اون آدمیه که وسط یک جمع، ناگهان یه سؤال می‌پرسه که کل بحث رو عوض می‌کنه. شاید فراموش کنه جواب پیامت رو بده، ولی حرفی که سه ماه پیش زدی هنوز توی ذهنشه.

وقتی بقیه دنبال انگیزه می‌گردن، این دنبال راه‌حل می‌گرده. بلندپروازه، اما بیشتر از موفقیت، از هدر دادن توانایی‌هاش متنفره.

پنج دقیقه باهاش حرف بزن؛ یا احساس می‌کنی باهوش‌تر شدی، یا کاملاً گیج. از آدم‌هایی که ذهنش رو به چالش بکشن بیشتر از آدم‌های بی‌نقص خوشش میاد.

قبل از اینکه چیزی بگی، از لحن و نگاهت نصف حرفاتو فهمیده. اون چیزهایی رو می‌بینه که معمولاً هیچ‌کس بهشون توجه نمی‌کنه.

ممکنه یک جمله‌ی ساده رو سال‌ها یادش بمونه. احساساتش عمیق‌تر از چیزیه که نشون می‌ده و معمولاً بیشتر عاشق معناست تا خودِ اتفاقات.

از اون آدم‌هاست که بعد از ده دقیقه حرف زدن، احساس می‌کنی سال‌هاست می‌شناسیش. یه استعداد عجیب داره برای اینکه آدم‌ها بهترین نسخه‌ی خودشون باشن.

مثل یک ماجراجویی غیرمنتظره‌ست. امروز درباره‌ی سفر حرف می‌زنه، فردا درباره‌ی شروع یک زندگی جدید. کنار اون هیچ روزی شبیه دیروز نیست.

حرف کم می‌زنه، ولی وقتی قولی بده، می‌تونی روش حساب باز کنی. بیشتر از حرف‌های قشنگ، به کارهایی که هر روز تکرار می‌شن باور داره.

از اون آدم‌ها که وقتی کنارتن، تازه می‌فهمی آرامش چه شکلیه. بی‌سروصدا مراقبته، حتی وقتی خودت متوجه نیستی.

هرجا همه منتظرن یکی تصمیم بگیره، معمولاً اون اولین نفره. مسئولیت براش ترسناک نیست؛ بلاتکلیفی ترسناکه.

به طرز عجیبی حال و هوای هر جمعی رو می‌فهمه. آدم‌ها کنارش احساس می‌کنن دیده شدن، حتی اگر خودش کمتر دیده بشه.

تا وقتی مشکلی پیش نیاد، شاید اصلاً متوجه حضورش نشی. اما لحظه‌ای که همه دستپاچه می‌شن، اون آروم‌ترین آدم اتاقه.