Shaneh Hayam
Mohsen Namjoo
🎼 #موزیک
و به هر کجایم که میبکشانیام تو
با شانههایم
با شانههایم
خراشان شانههایم
میآیم
#آرزو_خسروی
#محسن_نامجو
◾️ @MAH_7ART
و به هر کجایم که میبکشانیام تو
با شانههایم
با شانههایم
خراشان شانههایم
میآیم
#آرزو_خسروی
#محسن_نامجو
◾️ @MAH_7ART
📃 #شعر
بر کدام جنازه زار میزند این ساز؟
بر جنازهی کدام مُردهی پنهان میگرید
این سازِ بیزمان؟
در کدام غار
بر کدام تاریخ میموید این سیم و زِه
این پنجهی نادان؟
بگذار برخیزد مردمِ بیلبخند
بگذار برخیزد!
▫️ #احمد_شاملو
◾️ @MAH_7ART
بر کدام جنازه زار میزند این ساز؟
بر جنازهی کدام مُردهی پنهان میگرید
این سازِ بیزمان؟
در کدام غار
بر کدام تاریخ میموید این سیم و زِه
این پنجهی نادان؟
بگذار برخیزد مردمِ بیلبخند
بگذار برخیزد!
▫️ #احمد_شاملو
◾️ @MAH_7ART
▪️آندره تارکوفسکی فیلسوفی پشت دوربین
▫️به قلم : آندراس بلینت کواچ
استاد و رئیس مؤسسه مطالعات فیلم در دانشگاه ای.ال.تی.ای
شاید بتوان تارکوفسکی را فیلسوفِ دنیای سینما دانست. اساس فیلمهای او بر تعارض میان شخص و جهان استوار و به تصویر کشیدن این تعارض است. برای تارکوفسکی، سینما ابزاری به شدت واضح و قدرتمند برای بازنمایی تقلای شخص معنوی برای ادامهی زندگی در جهانیست که همه چیز از سیاست تا علم و فرهنگ مصرفکننده وجود او را انکار میکنند. در این مقاله آندراس بلینت کواچ به بررسی یکی از کلیدیترین اندیشههایی که در آثار تارکوفسکی مانند یک زنجیره توسعه یافته است میپردازد: ساختمان شخص. شخصگرایی مسیحی یکی از تأثیرگذارترین گرایشهای فلسفی بر تارکوفسکی بوده است. در این فلسفه انسان به دو بخش تقسیم میشود: فرد و شخص. فرد با عوامل بیولوژیکی و اجتماعی معین میشود و محصول آنهاست، در حالی که شخص از این عوامل مستقل است و فقط با خدا ارتباط برقرار میکند. شخص یک امر مسلمِ طبیعی نیست و باید به آن دست پیدا کرد. شخص جنبهی اخلاقی فرد است که مستقل از شرایط اجتماعی و تاریخیِ حاکم برتحقق خود، در ارتباط مستقیم با خدا و سایر اشخاص اخلاقیست. از آن جا که شخص جوهر بشریت است، فرد چارهای ندارد جز این که برای ساختن شخص اخلاقیِ خود بکوشد. این وظیفهی همه است و هر چه شرایط خصومتآمیزتر باشد این وظیفه ضرورت بیشتری مییابد و ماهیت رابطهی شخص با جهان بیرون روشنتر میشود. در بررسی آثارِ تارکوفسکی میتوان به وضوح نقش مهمِ اندیشه¬ی تعارض بین شخص و فرد یا بین شخص و جهان و در عین حال نوعی تحولِ این تعارض را تشخیص داد. هر فیلم به تفصیل مسئلهای واحد را از زاویهای متفاوت بیان میکند، این مسئله که تولد شخص و تداومِ آن چگونه ممکن است.
حتی فیلمهای هنری نیز لزوماً وسیلهای برای ابراز یا بیانِ مواضع فلسفی نیستند. اما فیلمهای تارکوفسکی این گونهاند، و این امر در شیوهای نهفته است که این فیلمها یک رابطهی ویژه را میان انسانها و جهان فیزیکی بازنمایی میکنند. به علاوه فیلمهای او فلسفیاند، اما نه به این معنی پیشپاافتاده که ایدههای فلسفی را (در ذهن مخاطب) بیدار میکنند، بلکه به این معنی ویژه که به درستی میتوان آنها را در برابر یک پیشزمینهی فلسفی خاص و عمیقاً ریشهدار در فرهنگ روس تفسیر کرد. بیشتر فیلمهای تارکوفسکی را میتوان از جنبههای گوناگون، بیانِ دیگری از همین پیشزمینهی فلسفی خاص محسوب کرد.
🎞 #سینما
▫️#آندره_تارکوفسکی
▫️به قلم : آندراس بلینت کواچ
استاد و رئیس مؤسسه مطالعات فیلم در دانشگاه ای.ال.تی.ای
شاید بتوان تارکوفسکی را فیلسوفِ دنیای سینما دانست. اساس فیلمهای او بر تعارض میان شخص و جهان استوار و به تصویر کشیدن این تعارض است. برای تارکوفسکی، سینما ابزاری به شدت واضح و قدرتمند برای بازنمایی تقلای شخص معنوی برای ادامهی زندگی در جهانیست که همه چیز از سیاست تا علم و فرهنگ مصرفکننده وجود او را انکار میکنند. در این مقاله آندراس بلینت کواچ به بررسی یکی از کلیدیترین اندیشههایی که در آثار تارکوفسکی مانند یک زنجیره توسعه یافته است میپردازد: ساختمان شخص. شخصگرایی مسیحی یکی از تأثیرگذارترین گرایشهای فلسفی بر تارکوفسکی بوده است. در این فلسفه انسان به دو بخش تقسیم میشود: فرد و شخص. فرد با عوامل بیولوژیکی و اجتماعی معین میشود و محصول آنهاست، در حالی که شخص از این عوامل مستقل است و فقط با خدا ارتباط برقرار میکند. شخص یک امر مسلمِ طبیعی نیست و باید به آن دست پیدا کرد. شخص جنبهی اخلاقی فرد است که مستقل از شرایط اجتماعی و تاریخیِ حاکم برتحقق خود، در ارتباط مستقیم با خدا و سایر اشخاص اخلاقیست. از آن جا که شخص جوهر بشریت است، فرد چارهای ندارد جز این که برای ساختن شخص اخلاقیِ خود بکوشد. این وظیفهی همه است و هر چه شرایط خصومتآمیزتر باشد این وظیفه ضرورت بیشتری مییابد و ماهیت رابطهی شخص با جهان بیرون روشنتر میشود. در بررسی آثارِ تارکوفسکی میتوان به وضوح نقش مهمِ اندیشه¬ی تعارض بین شخص و فرد یا بین شخص و جهان و در عین حال نوعی تحولِ این تعارض را تشخیص داد. هر فیلم به تفصیل مسئلهای واحد را از زاویهای متفاوت بیان میکند، این مسئله که تولد شخص و تداومِ آن چگونه ممکن است.
حتی فیلمهای هنری نیز لزوماً وسیلهای برای ابراز یا بیانِ مواضع فلسفی نیستند. اما فیلمهای تارکوفسکی این گونهاند، و این امر در شیوهای نهفته است که این فیلمها یک رابطهی ویژه را میان انسانها و جهان فیزیکی بازنمایی میکنند. به علاوه فیلمهای او فلسفیاند، اما نه به این معنی پیشپاافتاده که ایدههای فلسفی را (در ذهن مخاطب) بیدار میکنند، بلکه به این معنی ویژه که به درستی میتوان آنها را در برابر یک پیشزمینهی فلسفی خاص و عمیقاً ریشهدار در فرهنگ روس تفسیر کرد. بیشتر فیلمهای تارکوفسکی را میتوان از جنبههای گوناگون، بیانِ دیگری از همین پیشزمینهی فلسفی خاص محسوب کرد.
🎞 #سینما
▫️#آندره_تارکوفسکی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎞 #سینما
🎥 #فیلم
▪️سینمای روان و رنج
▫️ ویدیویی در تجلیل از آندری تارکوفسکی
#آندره_تارکوفسکی
◾️ @MAH_7ART
🎥 #فیلم
▪️سینمای روان و رنج
▫️ ویدیویی در تجلیل از آندری تارکوفسکی
#آندره_تارکوفسکی
◾️ @MAH_7ART
📸 #عکس
📸#عکاسی
▫️پولاروید های #تارکوفسکی
از نظر تارکوفسکی ، ارتباط حسی که کارگردان با لوکیشنی برقرار میکند، خیلی اهمیت داشته است . او همواره جست و جو میکرد و گویی به دنبال جهان خودش در محل هایی که به عنوان لوکیشن انتخاب میکرد میگشت .
این مجموعه،شامل عکس هایی است که او با دوربین پولارویید میگرفت تا سریعا نتیجه عکس را ببیند و تصویر سینمایی اش(آنچه دوربین ضبط خواهد کرد) را کشف کند.
تعداد عکسهای پولاروید تارکوفسکی ۲۵۷ قطعه اعلام شده که توسط پسرش در یک حراجی به مبلغ ۵۰۰ هزار پوند در سال ۲۰۱۵ بفروش رسید.
◾️ @MAH_7ART
📸#عکاسی
▫️پولاروید های #تارکوفسکی
از نظر تارکوفسکی ، ارتباط حسی که کارگردان با لوکیشنی برقرار میکند، خیلی اهمیت داشته است . او همواره جست و جو میکرد و گویی به دنبال جهان خودش در محل هایی که به عنوان لوکیشن انتخاب میکرد میگشت .
این مجموعه،شامل عکس هایی است که او با دوربین پولارویید میگرفت تا سریعا نتیجه عکس را ببیند و تصویر سینمایی اش(آنچه دوربین ضبط خواهد کرد) را کشف کند.
تعداد عکسهای پولاروید تارکوفسکی ۲۵۷ قطعه اعلام شده که توسط پسرش در یک حراجی به مبلغ ۵۰۰ هزار پوند در سال ۲۰۱۵ بفروش رسید.
◾️ @MAH_7ART