📝 #روزنگار
▫️#ویکتور_هوگو
▫️ویکتور ماری هوگو(Victor Marie Hugo)
در ۲۶ فوریه ۱۸۰۲ میلادی در بزانسون، فرانسه زاده شد.
وی شاعر، داستاننویس و نمایشنامهنویس پیرو سبک رومانتیسم فرانسوی بود.
▪️ رمان ها
بینوایان - گوژپشت نتردام - رنجبران دریا -
آخرین روزهای یک محکوم به اعدام - کلود ولگرد -
مردی که میخندد - نود و سه - ریبلاس -
برگهای خزان - روح انسان - نغمات شفق
▪️ کتاب شعرها
شرقیها - هنر پدر بزرگ بودن
◾️@MAH_7ART
▫️#ویکتور_هوگو
▫️ویکتور ماری هوگو(Victor Marie Hugo)
در ۲۶ فوریه ۱۸۰۲ میلادی در بزانسون، فرانسه زاده شد.
وی شاعر، داستاننویس و نمایشنامهنویس پیرو سبک رومانتیسم فرانسوی بود.
▪️ رمان ها
بینوایان - گوژپشت نتردام - رنجبران دریا -
آخرین روزهای یک محکوم به اعدام - کلود ولگرد -
مردی که میخندد - نود و سه - ریبلاس -
برگهای خزان - روح انسان - نغمات شفق
▪️ کتاب شعرها
شرقیها - هنر پدر بزرگ بودن
◾️@MAH_7ART
📝 #روزنگار
▫️#ویکتور_هوگو در یک نگاه
▪️ پدر او یک ژنرال ناپلئونی بود.
▫️در سال ۱۸۲۲ او با عشق دوران کودکی اش ازدواج کرد.
▪️ نتردام پاریس اولین رمان بلند او بود که در سال ۱۸۳۱ منتشر شد.
▫️ در سال ۱۹۹۶ انیمیشن گوژپشت نتردام دیزنی بر اساس همین رمان ساخته شد.
▪️رمان بینوایان در سال ۱۸۶۲ منتشر شد.
▫️این رمان در طی ۶ سال بیش از نیم میلیون فرانک برای نویسنده درآمد داشت.
▪️بینوایان یکی از بلندترین رمان های تاریخ ادبیات محسوب می شود.
▫️کل مردم فرانسه تولد هشتاد سالگی او را جشن گرفتند.
▪️ هوگو حامی جنبش رومانتیسیسم و جمهوری خواهی بود.
◾️@MAH_7ART
📝 #روزنگار
▫️#ویکتور_هوگو در یک نگاه
▪️ پدر او یک ژنرال ناپلئونی بود.
▫️در سال ۱۸۲۲ او با عشق دوران کودکی اش ازدواج کرد.
▪️ نتردام پاریس اولین رمان بلند او بود که در سال ۱۸۳۱ منتشر شد.
▫️ در سال ۱۹۹۶ انیمیشن گوژپشت نتردام دیزنی بر اساس همین رمان ساخته شد.
▪️رمان بینوایان در سال ۱۸۶۲ منتشر شد.
▫️این رمان در طی ۶ سال بیش از نیم میلیون فرانک برای نویسنده درآمد داشت.
▪️بینوایان یکی از بلندترین رمان های تاریخ ادبیات محسوب می شود.
▫️کل مردم فرانسه تولد هشتاد سالگی او را جشن گرفتند.
▪️ هوگو حامی جنبش رومانتیسیسم و جمهوری خواهی بود.
◾️@MAH_7ART
🎨 #نقاشی
▪️#ویکتور_هوگو به نقاشی هم علاقمند بود.
▫️این چهره گاورورش (شخصیت کتاب بینوایان) در سن 11 سالگی به قلم ویکتور هوگو
منبع:چلچراغ
◾️@MAH_7ART
▪️#ویکتور_هوگو به نقاشی هم علاقمند بود.
▫️این چهره گاورورش (شخصیت کتاب بینوایان) در سن 11 سالگی به قلم ویکتور هوگو
منبع:چلچراغ
◾️@MAH_7ART
🎨 #نقاشی
▪️نقاشی اصلی "کزت " گرفته شده از نسخهٔ اصلی بینوایان که توسط امیلی بایارد و زیر نظر #ویکتور_هوگو کشیده شده است.
▫️این رمان نخستین بار در سال (۱۸۶۲) و به زبان فرانسه به چاپ رسید.
◾️@MAH_7ART
▪️نقاشی اصلی "کزت " گرفته شده از نسخهٔ اصلی بینوایان که توسط امیلی بایارد و زیر نظر #ویکتور_هوگو کشیده شده است.
▫️این رمان نخستین بار در سال (۱۸۶۲) و به زبان فرانسه به چاپ رسید.
◾️@MAH_7ART
🎨#نقاشی
▫️نقاشیِ #ویکتور_هوگو برای کتاب «ملاحظات» (Les Contemplations)
▫️این اثر روند زندگی از کودکی تا مرگ را روایت می کرد و تمام تجربه های حسی که فرد در این پروسه با آن روبه رو می شود را در بر دارد.
◾️@MAH_7ART
▫️نقاشیِ #ویکتور_هوگو برای کتاب «ملاحظات» (Les Contemplations)
▫️این اثر روند زندگی از کودکی تا مرگ را روایت می کرد و تمام تجربه های حسی که فرد در این پروسه با آن روبه رو می شود را در بر دارد.
◾️@MAH_7ART
Le Cose Che Sei Per Me
Katherine Jenkins
📝 #سطر_نوشته
زیبایی ست که به زندگی انسان هدف میبخشد ؛ هنر همان قدر برای ادامهی زندگی انسان بایسته است که نوشیدن و خوردن .
▫️فئودور داستایفسکی
◾️ @MAH_7ART
زیبایی ست که به زندگی انسان هدف میبخشد ؛ هنر همان قدر برای ادامهی زندگی انسان بایسته است که نوشیدن و خوردن .
▫️فئودور داستایفسکی
◾️ @MAH_7ART
📃 #شعر
ای ناممکن، ممکن شو
ای رؤیای مکرر،
ای بارقه اتاقهای تودرتو
اسطورهی ستارهی سبز
ستارهی هزارپر
بیدار شو! بروی! برون آی!
شانههایم عطش بوسههای تورا دارند
غافلگیرم کن
جوانم کن
▫️ #رضا_براهنی
◾️ @MAH_7ART
ای ناممکن، ممکن شو
ای رؤیای مکرر،
ای بارقه اتاقهای تودرتو
اسطورهی ستارهی سبز
ستارهی هزارپر
بیدار شو! بروی! برون آی!
شانههایم عطش بوسههای تورا دارند
غافلگیرم کن
جوانم کن
▫️ #رضا_براهنی
◾️ @MAH_7ART
📸 #عکاسی
▫️#steve_maccurry
درونمایهی کارهای این عکاس آمریکایی، که از سال ۱۹۸۶ عضو آژانس عکس مگنوم بوده است، خطر برای کشف کردن چیزهای تازه است. بسیار پیش آمده که برای گرفتن یک عکس زحمت و رنج بسیاری به جان خریده است. او زمانی به عنوان یک عکاس مستند جسور شناخته شد که در سال ۱۹۷۹ و در هنگامهی حملهی گستردهی ارتش سرخ شوروری به افغانستان و اشغال آن کشور، لباس مجاهدان پشتون را به تن کرد و همراه آنها از مرز پاکستان به درون افغانستان رفت و مدتی بعد با چاپ عکسهایش در نیویورکتایمز، تایم و نشنال جئوگرافی نخستین تصاویر را از تراژدی آن جنگ در برابر دنیای غرب قرار داد.
جذابیت مک کوری نه از شجاعت او نشات می گیرد نه به شهرت او باز می گردد،نه به آن تک چهره زیبای شربت گل در سال ۱۹۸۴ پیشاور پاکستان. مک کوری نمونه بارزی از انتخاب صحیح زندگی عکاسانه است، محلی را که به آن علاقه دارد انتخاب کرده و نزدیک به سی سال است که تارخ آن را ثبت می کند، در مهمترین رویدادهایشان شرکت کرده و به آداب و سنن آن ها تا آن جا نزدیک شده است که می تواند به راحتی بر جنبه های احساسی عکاسی خود رنگ و بوی فرم دهد و ساختار منسجمی را بر روی فضا های اغلب مملو از رنگ به وجود آورد.
مک کوری به طرز شگفتی بر انسان منفرد تکیه دارد، پرتره های بیشمار او گواه این مدعا است هرچند در تمامی عکس های شاخص او حتی اگر اجتماعی انسانی شکل گرفته علیرغم آن که گرد هم اند گویی بهانه چیز دیگری است و تاکید بر استقلال فرمی فیگورها در آغاز این ساختار معنایی خود نمایی می کند، این نوع نگاه مک کوری را می توان در عکس های متعدد او از ایستگاه های قطار و یا عکس های او از ژاپن هم دید.
مک کوری به رنگ همانقدر اهمیت می دهد که به سوژه عکس در واقع اهمیت ارائه عکس برای او چیزی کمتر از موضوع ندارد، هرچند می توان موارد نقض آن را در عکس های قدیمی تر یافت، از جمله در عکسی از لبنان که کودکان مشغول بازی با یک لوله توپ جنگی هستند نوع متفاوتی از آن شاخصه های کلی عکاسی مک کوری دیده می شود و یا عکس هایی که از مجاهدین افغانی در ابتدای دهه ۸۰ گرفته است.
◾️ @MAH_7ART
▫️#steve_maccurry
درونمایهی کارهای این عکاس آمریکایی، که از سال ۱۹۸۶ عضو آژانس عکس مگنوم بوده است، خطر برای کشف کردن چیزهای تازه است. بسیار پیش آمده که برای گرفتن یک عکس زحمت و رنج بسیاری به جان خریده است. او زمانی به عنوان یک عکاس مستند جسور شناخته شد که در سال ۱۹۷۹ و در هنگامهی حملهی گستردهی ارتش سرخ شوروری به افغانستان و اشغال آن کشور، لباس مجاهدان پشتون را به تن کرد و همراه آنها از مرز پاکستان به درون افغانستان رفت و مدتی بعد با چاپ عکسهایش در نیویورکتایمز، تایم و نشنال جئوگرافی نخستین تصاویر را از تراژدی آن جنگ در برابر دنیای غرب قرار داد.
جذابیت مک کوری نه از شجاعت او نشات می گیرد نه به شهرت او باز می گردد،نه به آن تک چهره زیبای شربت گل در سال ۱۹۸۴ پیشاور پاکستان. مک کوری نمونه بارزی از انتخاب صحیح زندگی عکاسانه است، محلی را که به آن علاقه دارد انتخاب کرده و نزدیک به سی سال است که تارخ آن را ثبت می کند، در مهمترین رویدادهایشان شرکت کرده و به آداب و سنن آن ها تا آن جا نزدیک شده است که می تواند به راحتی بر جنبه های احساسی عکاسی خود رنگ و بوی فرم دهد و ساختار منسجمی را بر روی فضا های اغلب مملو از رنگ به وجود آورد.
مک کوری به طرز شگفتی بر انسان منفرد تکیه دارد، پرتره های بیشمار او گواه این مدعا است هرچند در تمامی عکس های شاخص او حتی اگر اجتماعی انسانی شکل گرفته علیرغم آن که گرد هم اند گویی بهانه چیز دیگری است و تاکید بر استقلال فرمی فیگورها در آغاز این ساختار معنایی خود نمایی می کند، این نوع نگاه مک کوری را می توان در عکس های متعدد او از ایستگاه های قطار و یا عکس های او از ژاپن هم دید.
مک کوری به رنگ همانقدر اهمیت می دهد که به سوژه عکس در واقع اهمیت ارائه عکس برای او چیزی کمتر از موضوع ندارد، هرچند می توان موارد نقض آن را در عکس های قدیمی تر یافت، از جمله در عکسی از لبنان که کودکان مشغول بازی با یک لوله توپ جنگی هستند نوع متفاوتی از آن شاخصه های کلی عکاسی مک کوری دیده می شود و یا عکس هایی که از مجاهدین افغانی در ابتدای دهه ۸۰ گرفته است.
◾️ @MAH_7ART