بسم الله الرحمن الرحیم

میگه که : حاجی اینا بچه هامونن جَوونَشون مثه دست گل اومد الان دارن مُردَشو تو قبر میخابونن

اونجایی که حس کردی کسی نیست.
اونجایی که تو اشکات غرق شدی.
اونجایی که لبخند از یادت رفت.
اونجایی که خسته شدی...
دقیقا همون موقع ها به من فکر کن.
من اینجا منتظرم تو بیای بغلم و...
غماتو بذاری رو دوش من.

قشنگ ترین دیالوگی که شنیدم این بود:
«-آل پاچینو: تا حالا عاشق شدی ؟
‏+دنیرو : بیست سالم که بود،سی ثانیه عاشق شدم.
‏-آل پاچینو : حالا چی ؟
‏+دنیرو:سی ساله دارم به اون سی ثانیه فکر میکنم:)

شايد بگي مو اينجوريش قشنگه، قدش بلنده
انقدر باشه، چشم اين رنگيش جذابه؛
ولي يهو ميبيني يكي به دلت تشسته
كه هيچ شباهتي به تصوراتت نداره!

هنوز کلی جا هست که باید مسافرت کنیم هنوز کلی فیلم مونده که ندیدیم هنوز کلی کتاب مونده که نخوندیم و هنوز خیلی اتفاقای خوب مونده که باید برامون بیوفته.
این چیزاس که باعث میشه هرگز دلم نخواد از پیشت برم
هنوز کلی راه های نرفته داریم:)

کاش میشد بچه بمونم.
بچه بودن قشنگه.
گاگول بودن قشنگه، نفهمیدن قشنگه.
کاش میشد ندونم، هیچی ندونم…
کاش میشد همه دغدغه م اسباب بازی پشت ویترین بود.
ولی نه…
من بزرگ شدمو‌ فهمیدم بزرگ شدن قشنگ نیست.
بزرگ شدن ، فهمیدن …
جهنمه، جهنم.