دل بدهیم به آوای آرامِ موسیقی طعم چای، عطر شمعدانی و آغوش سبز و پناهندهی عشق بر ماست که کنج سیارههایمان، بهشتِ شورانگیز و روشنی بسازیم و بیبهانه و با صدایی بلند، زندگی کنیم و امیدوار بمانیم…
بیا وُ سرنوشتِ من باش! آخه یادمه عزیزجون همیشه میگفت: کسایی كه تو سرنوشتِ هم باشن به همديگه برمیگردن ممکنه دور باشن یا شايد دور بشن اما دیر و زود داره وُ سوخت و سوز نداره بالاخره همو پيدا میكنن و بهم میرسن!࣫͝