اخه مشکلی که پاس دادن آبجکت به عنوان آرگومان به یه فانکشن داره اینه که شما باید ترتیب رو اونجا رعایت بکنی وگرنه بهت undefined برمیگردونه
ولی اگه بریزیشون تو آبجکت بعد بفرستی دیگه نیاز نیست ترتیب رو رعایت کنی
میگی از اینی که پاس دادی من مثلا a رو میخوام
میره واست میارتش

عاره و می‌تونی آپشن تعریف بکنی. من منظورم اینکه چرا برنامه نویس های جی‌اس نباید بدونن که این کار پرفورمنس خوره؛ واقعا چیز پیچیده ای نیست. ولی جی‌اسیا خیلی تمبل شدن و زیادی بی اهمیت کد میزنن. نتیجش میشه این که چیزای ساده رو جامعش یادش رفته و این خیلی بده.

این یک تکه کد واقعی کاتلین هست! بدون استفاده از سیستم ماکرو یا کلا هر نوع پردازش متنی.

https://gist.github.com/amrza/2f3edb30677b87593bb9a9227df43a34

سیستم xv6 یه سیستم عامل عین یونیکس ۶ئه که MIT برای یاد دادن سیستم عامل ساخته. فرقش اینکه با C استاندارد نوشته شده و مالتی پراسسوره و یه کتاب داره که اگه دوست دارین یاد بگیرین میتونین برین بخونین و حال کنین

https://pdos.csail.mit.edu/6.828/2018/xv6.html

چه جوری میشه پسورد وایفای هایی که تا حالا بهشون وصل شدین رو ببینین

netsh wlan show profile WiFi-name key=clear

https://fossbytes.com/find-wifi-password-connected-networks-cmd-windows/

این حرف امیررضا رو طلا بگیرین؛ اگه می‌تونین برین ارلنگ رو ببین چیه (یکی از شاهکار های تاریخ ساخت زبونه)؛ اون چیزی هم که به عنوان آبجکت اورینتد تو زبون ها میشناسین یه دروغ بزرگه، اگه می‌تونین حتما اصلش رو یاد بگیرین که همین چیزیه که امیررضا گفته.

+

محتمله که فک کنین کمترین ربطی نداره؛ ولی از گنج های اینترنته و عالیه اگه اینم بخونین:

http://worrydream.com/EarlyHistoryOfSmalltalk/