اگه بدنبال یه برنامه تور تفریحی و معنوی هستید، این تور رو از دست ندید


مسیر تردد از شهرهای
تهران، کرج، قزوین، ابهر، زنجان، بیجار، تکاب

#آرتور_شوپنهاور (فیلسوف آلمانی قرن نوزدهم) معتقد بود که شادیِ نسبی از سه منبع سرچشمه میگیرد:
.
آن چه هستی،
آن چه داری،
و آن چه در چشم مردم جلوه میکنی.
.
شوپنهاور اصرار داشت که ما باید فقط بر اولی تمرکز کنیم
و بر دومی و سومی
(بر داشته ها و وجههٔ مان)
سرمایه گذاری نکنیم؛
.
چون کنترلی بر آن ها نداریم؛
چون از ما گرفته می شوند.
.
درست مثل پیریِ گریز ناپذير که زیبایی مان را از ما می گیرد.
.
در واقع شوپنهاور گفته "داشتن" معکوس می شود.
آن چه که ما داریم، اغلب صاحبمان می شود.
‌.
متاسفانه مدرنیته، تبلیغات و سرمایه داری باعث شده که امروزه بشر بیش از هر زمان دیگری از پرداختن به روح خود غافل شود.
.
تمام توجه ما معطوف شده به دارایی های مادی، زیبا به نظر رسیدن، دستاورهای دنیوی و.... .
.
تمام انرژی ما، وقفِ تکاپو در جهت "بیشتر به دست آوردن" می شود.
.
واقعیت تلخ این است که به اغلب چیزهایی که برای به دست آوردنشان کوشش میکنیم، نیاز نداریم
و واقعیت تلخ تر این که با این تکاپوها می خواهیم سرپوشی بر روحِ تهیِ خود بگذاریم که مبادا به خاطر ابتلا به این فلاکتِ درونی، دچار رنجش خاطر شویم.

سپاس از پیج "بنام حقیقت"

فقط اگر انسان حقیقت عشق را بشناسد، که ذات واقعی خویش است، گره نیرومند کور زندگی باز خواهد شد. فقط اگر انسان اوج عشق را بدست آورد رستگاری نائل خواهد شد.
#ماهاریشی

Be As You Are

‍ Calm down 💆🏻‍♀️
آرام باش 🧝🏼‍♀️

ادامه👇
@lightwork1

نشانه های تعالی روحی و معراج

✅حقیقت و راستی / فرد سعی می کند که همیشه با صداقت و راستی زندگی کند. / نبود دو رویی، تظاهر یا خود فریبی/ پیروی از حقیقت صرف نظر از به خطر افتادن منافع شخصی.
✅محبت / شفقت / خیرخواهی برای تمامی موجودات / احترام به هستی.
✅بخشش و کمک به دیگران
✅به راحتی بخشیدن و گذشت
✅آزار نرساندن، چه با ذهن، سخن و کلام
✅اُمید / اُمید به بهبود و بهتر شدن و رشد همیشه در درون فرد زنده است، صرف نظر از نا اُمیدیهای موقت.
✅شجاعت / شجاعت در عمل / در بیان و...
✅سادگی / فرد برای شاد بودن و رضایت به دنبال پیچیدگی ها و تجمّلات و... نیست. در هر شرایطی از ساده ترین چیزها لذت می برد.
✅عدم وابستگی به چیزها و افراد: هرچه فرد جلوتر می رود عوامل کمتری هستند که می توانند او را ناراحت و برنجانند. تغیرات در دنیای بیرون کمتر بر ذهن او تاثیر می گذارند. عدم وابستگی به نتیجه کارها.
✅کنترل ذهن و حواس / هرچه فرد از لحاظ معنوی رشد بیشتری داشته باشد کنترل بیشتری روی افکار و گفتار و اعمال خود دارد.
✅صلح درونی و تعادل ذهن.
✅احساس شادی و رضایت بدون اینکه تغییر بیرونی خاصی افتاده باشد
✅کاهش حرص و طمع برای به دست آوردن "چیزها" ، "افراد" ، "موقعیتها و مقامات"
✅عدم وجود حسادت.
✅ثبات قدم ، عزم راسخ، اراده قویتر.
✅تواضع، نبود خود بزرگ بینی و خود را برتر دیدن.
✅افزایش هوشیاری روحی و شاهد بودن (2)
✅توسعه ادراک آنکه من بدن مادی نیستم، بلکه ورای آنم. فرد درک می کند که وجودیست فراتر از بدن مادی میرا.
✅افزایش قدرت تبعیض و فرق گذاری بین درست و نادرست.
✅قضاوت نکردن در مورد دیگران.
✅پذیرش همه
✅تحمل بیشتر در برابر سختی ها و ناخوشیها.
✅گشودگی ذهن و آماده بودن برای یادگیری بیشتر و بیشتر صرف نظر از تعصبات و اطلاعات قبلی.
✅برابر دیدن همه انسانها / فرد خود را به خاطر نژاد، مذهب، ملیت، و هر چیز دیگری برتر از دیگران نمی بینید.
✅احساس نزدیکی بیشتر به طبیعت.
✅کاهش خشم.
✅کاهش علاقه برای قاطی شدن با هر فرد و گروهی (فرد نمی تواند با هر فردی دارای انرژی های سطح پاییین رابطه برقرار کند)
✅کاهش و از بین رفتن ترس از مرگ، دیدن مرگ به عنوان یک پدیده عادی.
✅افزایش حساسیت درونی نسبت به افراد و مکانهای دارای ارتعاش پایینتر و بالاتر (فرد به صورتی شهودی از افراد منفی و... دوری می کند)
✅احساس افزایش هوشیاری بیشتر در زمان خواب و رویا (فرد گاها یا همیشه در زمان رویا دیدن از رویا دیدن خود آگاه است)
✅عشق به خود، دوست داشتن خود (یا احترام به خود)
✅تغییر عادتهای غذایی. افزایش حساسیت نسبت به غذاها (حساسیت فرد نسبت به مواد غذایی زیاد می شود به طوری که برخی غذاهایی که دارای انرژی آشفته و ناپاک هستند به او حس بدی می دهند)
✅کاهش و ازبین رفتن اعتیاد به هر چیز، شامل مواد غذایی، اعمال بیرونی و...
✅توانایی فرد برای به سادگی ترک کردن عادتها افزایش می یابد.
✅جستجوی علت مشکلات در درون / فرد به جای مقصر دانستن عوامل خارجی برای مشکلاتش به دنبال ریشه آنان در خودش می گردد.
✅قدردانی / فرد قدردان و سپاسگذار همه داشته ها و دریافتهای خود است. ✅همیشه در برابر کمکهای دیگران حتی کوچک قدردان و سپاس گذار است.

❇️ماهاچیتا باهوروچی❇️


کانال لایت ورک 👇
https://telegram.me/lightwork1

  ‌ 🔮🔮🔮 در جستجوی استاد 🔮🔮🔮
@lightwork1
تقریباً در تمام علوم باطنی و معنوی بر یافتن یک استاد یا مرشد کارآزموده تاکید می‌شود؛ و حتا برخی مکاتب طی طریق بدون استاد را واهی می‌دانند. حالا این سؤال پیش می‌آید که اگر واقعاً ما نیاز به استاد داریم، از کجا بفهمیم چه کسی استادی واقعی است و چی کسی تنها یک شیاد است؟ این سؤال ،خصوصاً، امروزه که بازار استادی داغ است و افرادی که مطالب خود را از منابع دیگر کپی می‌کرده اند بعضاً استاد خطاب می‌شوند، به نظر بسیار حیاتی می‌رسد. اگر چند دقیقه با من همراه باشید می‌خواهیم حاصل بیش از یک و نیم دهه جستجویم به دنبال استاد در داخل و خارج از ایران را به صورت دسته بندی شده با شما در میان بگذارم و امیدوارم بتوانم به شما معیارهایی بدهم که در یافتن استاد یاری‌تان کند:
از کجا و چه وقت جستجو را شروع کنم؟
استاد لزوماً انسانی کامل یا خارق‌العاده یا خیلی معروف نیست. شاید یک دوست، همسایه یا برادر بزرگ‌تر بتواند تا سال‌ها نقش استاد و راهنمای شمارا بازی کند اما قبل از اینکه به جستجوی استاد بروید باید خودتان را قدری بشناسید، بدانید استعدادها و توانایی‌هایتان چیست و چرا به دنبال استاد هستید. اصولاً عده‌ی زیادی صرفاً به خاطر شنیدن چیزهایی در مورد معنویات یا مشاهده فیلم‌های‌هالیوودی به این راه کشیده می‌شوند. این غلط است! شما باید ابتدا محرکی از درونتان دریافت کنید. شاید تجربه‌ای که با منطق قابل توجیه نیست یا میلی سیری‌ناپذیر برای دانستن حقیقت یا… هر چه هست باید از درون آغاز شود. آن‌وقت شما معیاری برای سنجش اینکه چه کسی می‌تواند عطشتان را سیراب کند خواهید داشت. قبل از آن بهتر است صرفاً به مشاهده و خودشناسی بپردازید و از جستجو برای استاد پرهیز کنید. چون کسی که هنوز خود را به‌اندازه‌ای نمی‌شناسد که بداند چه می‌خواهد، مثل کسی است که بدون دانستن آدرس راهی سفر شده و واضح است هرگز به مقصد نخواهد رسید. پس گام اول این است از خودتان بپرسید چرا من استاد می‌خواهم؟
ویژگی‌های یک استاد واقعی چیست؟
آیا استاد باید بسیار بادانش و معلومات باشد؟ یا باید قدرت‌های ماورایی داشته باشد و در تمام علوم سرآمد باشد؟
هرچند که هیچ‌کدام این‌ها هیچ ارتباطی با یک استاد واقعی ندارد اما اغلب دوستان (خصوصاً جوانان) به دنبال نمونه‌ای آرمانی هستند که سرآمد همه خصوصیات نیک و قوی‌تر از همه باشد. همان تصوری که از پدر یا قهرمان دوران کودکی داشتیم. ولی در عالم واقعیت هیچ‌کدام این‌ها با یک استاد معنوی واقعی ارتباطی ندارند. بگذارید چند خصوصیت یک استاد را به‌صورت دسته‌بندی‌شده باهم بررسی کنیم:

@lightwork1
1)آیینه بودن: مهمترین خصوصیت یک استاد این است که یک آیینه باشد. یعنی چه؟ برایتان توضیح می‌دهم: هدف نهایی هر شاگرد از انتخاب یک استاد این است که او را درراه خودشناسی کمک کند تا درنهایت بتواند گنج‌های درونی خود را شکوفا کند. فکر می‌کنم همه‌ی ما درباره‌ی این موضوع اتفاق‌نظر داریم که هر چه می‌خواهیم درون خود آن را می‌یابیم اما کلید بازگشایی این گنج درونی را هنوز نداریم. پس یک استاد باید این‌قدر از منیت و نفس خالی‌شده باشد که وقتی شما نزد او می‌روید بجای اینکه سعی کند بزرگی و دانش خودش را به رخ شما بکشاند، در آرامش به حرف‌ها و درد و دل شما گوش فرا دهد و با سؤالات و توصیه‌های بجا شمارا به فکر وا‌دارد و باعث شود به خویشتن واقعی‌تان نزدیک‌تر شوید. همه‌کسانی که با اسامی‌عجیب‌وغریب یا ادعای دانش و علمی‌سری در مورد یک فرقه و گروه خاص خود را استاد می‌نامند درواقع میراث داران قبرهایی خالی هستند. همه ی علوم معنوی در زمان مشخصی و برای اشخاص آن زمان مفید بودند. به همین خاطر است که بر اساتید زنده تأکید شده. اما اگر کسی تنها شمارا از دانش و اطلاعات پر می‌کند بدون اینکه شمارا به خودشناسی برساند یا به فکر وا‌دارد از او فرار کنید انگار که دارید از بیماری طاعون فرار می‌کنید. چون این فرد تنها یک مدعی است که می‌خواهد بزرگی و عظمت نفس و ذهن خود را به شما بنمایاند و به دنبال کمک کردن به شما نیست.
دسته بعدی کسانی هستند که ادعای قدرت‌های ماورائی دارند. خیالتان را راحت کنم همه این‌ها شعبده‌باز هستند. من تمام ایران و هند را برای چنین قدرت‌هایی زیر پا گذاشتم اما جز چشم‌بندی و شعبده‌بازی و حداکثر هیپنوتیزم چیزی ندیدم.
ادامه در پست بعدی...👇👇👇
@lightwork1

ادامه از پست قبل ☝️👇
@lightwork1
اگر دوست دارید شعبده بازی بیاموزید آن بحث دیگری است اما اگر به دنبال خودشناسی و معنویت هستید قدرت در این میان جایی ندارد. اینکه کسی را به خاطر قدرت ماورایی استاد بپندارید تصوری کودکانه است و هیچ ارتباطی با خودشناسی ندارد. چراکه خودشناسی فی‌نفسه امری بسیار وقت‌گیر و طاقت‌فرسا است و به‌طور طبیعی هیچ‌وقتی برای شخص باقی نمی‌گذارد که به دنبال یادگرفتن تکنیک‌های شعبده‌بازی باشد که به‌نوبه‌ی خود تنها کاربردشان جلب‌توجه دیگران و خوراک دادن به نفس است. فکر می‌کنم همه ما به‌سادگی می‌توانیم آدم‌های فروتن و متواضع را از انسان‌هایی که قصد خودنمایی دارند تشخیص دهیم.
@lightwork1
2)عشق و محبت:

ملاک قوی بعدی برای یافتن استاد واقعی محبت و عشق است. اساتید واقعی در هر لباس و حرفه‌ای باشند عاشق انسان‌ها هستند و این از نگاه و طرز صحبت و رفتارشان کاملاً هویداست. در حضور آن‌ها شما عشقی وسیع و بی‌قیدوشرط را تجربه می‌کنید. هرچند که هر چه استاد پیشرفته‌تر باشد نیروی بیشتری از او دریافت می‌کنید اما این احساس قطعاً قطب نمایی است که قلب هیچ انسانی در آن اشتباه نمی‌کند.
@lightwork1
3) دلیل و نشانه:

استادان و نشانه‌ها همیشه باهم همراه هستند. ممکن است چیزی ذهن شمارا مشغول کرده باشد و ناگهان ببینید استادتان در مورد آن با شما صحبت می‌کند. یا یک کلمه یا حرفی از استاد ناگهان در ذهن شما برجسته می‌شود و در طی روزهای بعد از ملاقات با استاد این مفهوم یا کلمه را درجاهای مختلف می‌بینید یا می‌شنوید. چنین اشخاص نشانه‌داری مبارزان نور هستند، سعی کنید قدر آن‌ها را بدانید.
@lightwork1
4)عالم رویاها

علاوه بر ارتباط ذهنی و نشانه‌ها استاد در خواب و عالم رؤیا هم با شاگردش ارتباط برقرار می‌کند، سؤالات او را جواب می‌دهد یا برای دشواری‌های زندگی‌اش راه‌حل ارائه می‌دهد. هرچند بخشی از خواب‌های ما از ذهن ناخودآگاهمان است اما ما در مورد آن‌ها صحبت نمی‌کنیم. بلکه در مورد خواب‌هایی صحبت می‌کنیم که الهام گونه‌اند. اگر مدتی نسبتاً طولانی است که استادی دارید اما ارتباطی قوی در عالم رؤیا با او ندارید یا کم‌کاری از خودتان است که آگاهی‌تان در سطح پایینی باقی‌مانده یا این فرد استادی واقعی نیست و در موردش نیاز به تجدیدنظر دارید.
@lightwork1
5) شادی و انرژی:

تقریباً تمام اساتید معنوی از هر فرقه و مسلکی که بوده‌اند در حضورشان شاگردان تجربه شادی و شعف و سرخوشی را داشته‌اند. برای مثال گاهی اوقات که من دلم گرفته بود یا غمگین بودم و به حضور استادم می‌رسیدم انگار که قلبم باز می‌شد و سرشار از شادی و شعف می‌شدم. گویی که در اتاقی تاریک بودم و با حضور او کسی کلید چراغ را می‌زد و همه‌جا نورانی می‌شد. باز این اثر بسته به پیشرفت استاد و همین‌طور سطح انرژی‌اش در زمان‌های مختلف متفاوت است اما کمابیش می‌توانید در بیشتر اوقات چنین احساسی را از حضور او بگیرید.
@lightwork1
6) یافتنش دشوار است: بله!
چنین شخصی استاد در دسترس نبودن است. تازه واردان را با آزمون‌های مختلف امتحان می‌کند و صبر، احترام و توجه درونی آن‌ها را می‌سنجد. حتا ممکن است استادی سال‌ها شاگردی را زیر نظر داشته باشد بدون اینکه مستقیم با او ارتباط برقرار کند. چراکه شاگرد باید برای چنین برخوردی آماده باشد. چه‌بسا انسان‌های بزرگ و اساتید وارسته‌ای که از کنار شما عبور کرده‌اند و شما حتا متوجه حضور آن‌ها هم نشده‌اید. به‌علاوه اینکه اگر کسی را راحت بیابید احتمالاً قدر آموزه‌های او را نخواهید دانست. ما عادت کرده‌ایم که هر چه را آسان به دست بیاوریم ساده و دم‌دستی بدانیم اما آنچه با زحمت زیاد به دست می‌آید را ارزشمند بدانیم. اساتید هم از همین طرز نگرش شما استفاده می‌کنند تا وقتی درسی دریافت کردید قدر آن‌ها بدانید. حتا ممکن است یک استاد برای بیش از یک زندگی صبر کند تا شاگرد برای پذیرش او آماده شود. این مهم است که ما همان‌قدر که به استاد خوب اهمیت می‌دهیم خودمان هم سعی کنیم شاگرد خوبی باشیم.
@lightwork1
7) زنده است:
خودتان را گول نزنید استادی که تنها در کتاب‌هاست یا چند فیلم از او دیده اید استاد خوبی نیست. استاد باید بر سرتان فریاد بکشد، دوستتان داشته باشد و در مشکلات هر روزه به شما درس زندگی دهد. کسی که سالها پیش مرده و رفته این قابلیت را ندارد. می‌گویند خود اوشو هرگز کتابی ننوشت. چرا؟ چون معتقد بود سخنرانی او تنها بدرد همان کسانی می‌خورد که در حضور او هستند نه بقیه و اکثر سخنرانی‌ها هم با پرسش یکی از سالکان آغاز می‌شود. برای شما هم باید همین باشد، باید چیزی در زندگی‌تان دغدغه شود تا از استاد درسی بگیرید بعلاوه اینکه انرژی یک استاد زنده د ر این دنیا خیلی ملموس‌تر از یک استاد مرده است. و اساتید مرده در بهترین حالت می‌توانند نقش حامی‌و راهنمای شمارا داشته باشند اما هرگز جای یک استاد زنده را نمی‌گیرند.
ادامه دارد..

  ‌ ادامه از پست قبل☝️👇
8) مسئله پول: معمولاً رایج است که رهروان راه معنوی کسی که پول دریافت می‌کند را واقعی نمی‌دانند و معتقدند استاد باید رایگان دانشش را در اختیار دیگران قرار دهد همچون شمس و مولانا. متأسفانه این ملاک خوبی نیست. چون اولاً که زمانه تغییر کرده و آموزش معنوی نیز کاری تمام‌وقت است. پس استاد برای تأمین نیازهایش مثل هر انسانی دیگری نیازمند پول است. علاوه بر این همه ی ما مولانا نیستیم که به آخرین حد آگاهی رسیده باشیم و در انتظار شمس، احتمالاً اگر ما هم در آن زمانه بودیم صرفاً یکی دیگر از اشخاصی می‌شدیم که شمس بدان‌ها بی‌اعتنا بود، پس نباید خودمان را مولانا بدانیم! برای مثال آخرین استادی که داشتم رایگان آموزش می‌داد و مدیر یک مغازه ابزارفروشی بود. گاهی هفته‌ها برای صحبت با او باید التماس می‌کردم و صبر می‌کردم که وقتش آزاد شود. در حالی که کاملا حاضر بودم مثل هر چیز دیگری بهایی بپردازم و از راهنمایی‌های منظم او بهره‌مند شوم تا اینکه آموزش‌ها رایگان باشد اما مثل چیزی بی‌اهمیت با آن برخورد شود. بعد هم اینکه استاد هم انسان است و هرچقدر هم که بی‌نیاز باشد. باز در حین آموزش دادن برای او انتظاراتی پدید می‌آید از قبیل دریافت احترام، توجه، حمایت و… و برای کسی که هزینه‌ای دریافت نمی‌کند این باعث می‌شود که او و شاگردانش وارد بازی پیچیده ذهنی‌ای شوند که استاد از شاگردان به‌صورت ناخودآگاه انتظار دارد و آن‌ها نمی‌توانند این انتظارات را برآورده کنند و حاصلش جز دلسردی استاد و خستگی شاگردان نیست. در حالی که هزینه ای معقول از ابتدا می‌توانست تمام این مشکلات را مرتفع کند.
@lightwork1
جمع بندی:

ملاک‌هایی که در بالا گفتم حاصل سال‌ها جستجوی خودم به دنبال استاد و همین‌طور سال‌ها ایفای نقش به‌عنوان معلم به‌دست‌آمده است. اگر ملاک‌های غلطی برای استاد داشته باشید فرد نامناسبی را می‌یابید که به‌جای نفع برای شما بسیار مضر خواهد بود. چراکه در سیر و سلوک شما باید بارهای ذهنی‌تان را رها کنید و آزاد شوید اما اساتید دروغین به شما الگوهای فکری خاص می‌دهند که نه‌تنها شمارا به حقیقت وجودتان نزدیک نمی‌کند بلکه باعث می‌شود در مقابل حقیقت، اگر در سر راهتان قرار گیرد، جبهه‌گیری کنید.
@lightwork1
درهرحال امیدوارم از این متن استفاده برده باشید و آن را با تمام کسانی که به دنبال استاد هستند به اشتراک بگذارید. و درنهایت استاد واقعی مناسب خودتان را، در زمان درست بیابید.
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
[۱] البته درگذشته‌های دور واقعاً چنین قدرت‌هایی وجود داشتند اما بنا به دلایلی نامعلوم در حال حاضر اکثر این قدرت‌ها بسته‌شده است.
💮💮💮💮💮💮💮💮💮💮💮💮💮💮

مدیر سایت این بیوگرافی را از خودش گذاشته : بخش اعظم عمر خود را صرف مطالعه، تحقیق و تمرین علوم معنوی خصوصا کندالینی یوگا، کرده و حتی در این راه سفرهای مختلفی از جمله به هند داشته است. او مهمترین هدف انسان بروی زمین را خودشناسی می داند و بیش از یک دهه است که می کوشد دانش خود را از طریق وبلاگها، وبسایت ها یا جلسات حضوری با مخاطبان پارسی زبان به اشتراک گذارد.
او همچنین دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته روانشناسی عمومی است و پایان نامه خود را در زمینه روانکاوی عمقی یونگ به پایان رسانده و معتقد است نظریات کارل گوستاو یونگ خصوصا ناخودآگاه جمعی و کهن الگوها به او در شناخت خود و کمک به مراجعانش بسیار راهگشا بوده اند.
@lightwork1

⭕️این مطلب از مطالب قدیمی سایت جیوتی مارگاست که متاسفانه دیگر فعالیت ندارد

مدیتیشن بخشش
اجرا در طبیعت
#رضا_موسوی
@lightwork1

کتاب صوتی تتا هیلینگ اثر ویانا استیبال | انرژی درمانی | کامل

"I follow four dictates: face it, accept it, deal with it, then let it go."

- Sheng Yen

در مقابله با مشکلات:
"من چهار دستور را دنبال می کنم: با آن روبرو شو ، آن را بپذیر ، با آن مقابله کن ، سپس آن را رها کن."
- شنگ ین
@lightwork1

‍ 🔰 خوشی نهادین

خوشی من از نهاد من است ...
*
خوشم،
خوشم،
چنان خوشم که از خوشی،
در دو جهان نمی‌گنجم.

#شمس_تبریزی
✨✨✨

من طَرَبم، طَرَب مَنَم

#غزل_مولانا

عارف کسی است که به چنان گشاد دلی رسیده که می تواند هر تلخی را به شیرینی و هر غم را به سرور تعبیر کند؛ آن کس که جانش از ایمان و اعتماد به "خود" و به "هستی" سرشار است.

شادی و سرور امری کاملا درونی است، و نسبتی با اوضاع و شرایط بیرونی ندارد! شادی یک انتخاب است؛ انتخابی شجاعانه. تنها دلیران و بی باکانند که آن را بر غم و افسردگی ترجیح می دهند. آنان که خدا بر دلشان چنان نوری از اعتماد و توکل افکنده، که می دانند این عالم سراسر رو سوی خیر دارد، و گشایش ها در راه است. سختی ها هست و دشواری ها، اما آنها چیزی جز ابتلا نیست؛ به بلا افتادنی برای غربال شدن ما.

غالبا گمان می کنیم خواهان شادی هستیم و جویای سرور . اما واقعیت چیز دیگری است؛ ما از شادی بی قید و شرط می ترسیم؛ از همین روی است که همواره برایش شرط می گذاریم و آن را به اوضاع و احوال معینی منوط می گردانیم. کدام یک از ما هست که بخواهد در هر حالی شاد باشد، حتی اگر پیر و رنجور شود و دنیا به مرادش نگردد؟ مولانا صفتی باید، تا همۀ تلخی ها و ترشی ها را به شیرینی و شکر بدل کند.

✨✨✨

وقتی مولانا می گوید ، من شِکر اندر شِکر اندر شِکرم ، یعنی از شیرینی گذشته ام . آن کس که شیرین است می تواند ترش و تلخ هم بشود، چون شیرینی اش نه از ذات او ، که صفتی عاریه بر اوست ؛ شیرینی او حاصل افزوده شدن چیزی شیرین به اوست، چیزی بیرونی. اگر آن امر بیرونی از او گرفته شود، یا چیزی تلخ و ترش به او افزوده گردد، معلوم است که تلخ می شود و ترش، یا دست کم از شیرین بودنش کم می شود. شیرینی او وابسته به امور بیرون از اوست، به اوضاع و احوال بیرونی. اما آن کس که شِکر شده است، چیزی جز شیرین بودن نمی شناسد. شکر کارش شیرین کردن است و تعریفش شیرین بودن. شیرینی نه صفتی عاریه بر او، که از ذات اوست؛ شیرینی را از خود می گیرد و به خود می بخشد.


پی نوشت : این البته به معنای دست روی دست گذاشتن و توکل منفی نیست. در توکل منفی فرد امور را به خود وامی گذارد و هیچ مسئولیتی برای خود متصور نیست. اما نوع دیگری از توکل هم هست: توکل مثبت. در این نوع توکل ما هر آنچه اقتضای عقل و دوراندیشی است انجام می دهیم، هر کار که از دستمان برمی آید می کنیم و آنگاه نتیجه را به خدا و لطف او می سپاریم. مقصود از توکل، عمل نکردن نیست؛ هدف، خالی کردن ذهن است از نگرانی ها و دلواپسی ها. مقصود، برداشتن نگاه از آینده است، نه آینده نگری.

@payamibarayesolh

من تو را به باور دعوت نمیکنم، بلکه به دیدن دعوت می کنم به تو اطمینان میدهم دیدن اثبات کافی برای هر چیزی است که به تو گفتم. گرچه نمی توانم برایت جوهر انرژیکی دنیا را تایید کنم تو باید خودت به تنهایی آن را قصد کنی و باید انجام آن را درون پتانسیل‌های خودت بیابی.

📒کتاب ملاقات با ناوال

🆔 @nagualism

🟥 مانترای زیبای « راخ راخان هار »


این مانترای مقدس برای محافظت کامل است. این مانترا به وجود شما انرژی می بخشد ، و هنگامی که از نظر جسمی ضعیف هستید یا ثروت محدود دارید کمک می کند. این آواز پیروزی است که به ما اجازه می دهد تا توسط دست نازنین و مهربان الهی هدایت شویم. این موانع تحقق سرنوشت فرد را از بین می برد. خواندن یا گوش کردن این مانترا در برابر نوسانات ذهن کمک می کند.

‌ ✅ تاریخچه سیستم درمانی شمنی

🔹 "آمادئوس" 🔹
@lightwork1

" زندگی عشق و شفابخشی است. هرچیز دیگری فقط انتظار است". آلبرتو آگواس

#آمادئوس یک تکنیک انرژی درمانی است که در 6000 سال گذشته توسط سرخپوست های گائورانی استفاده می شده است. آنها در اعماق جنگلهای آمازون و در بـرزیل مـرکزی زندگی می کردند. آنها دارای یکی از قدیمی ترین فرهنگ های موجود در جهان امروز هستند.
برطبق سیستم اعتقادی این سرخپوستان اصلا چیزی به نام "بیماری" وجود ندارد. از نظر آنان همه چیز روح ( شعور و آگاهی ) است و این نیروهای بیرونی هستند که سبب ایجاد ناهماهنگی و عدم تعادل می شوند. وقتی نیروهای بیرونی (مثل یک روح یا انرژی ناخواسته ) از بین برود، اثر آن از بدن فیزیکی آزاد خواهد شد و دوباره تعادل به بدن بازخواهد گشت. شمن های گائورانی علم کارکردن با انرژی را دارند و از آن هنگام کارهای درمانی می کنند و می دانند که این قدرت از یک منبع بزرگتر واحدی می آید. کلماتی که برای لفظ خدا استفاده می کنند قابل تبدیل است و معتقدند که این "عشق" است که قدرت شفابخشی و درمان دارد و آنها فقط "کانال ها" یا انتقال دهندگان این انرژی شفابخش هستند.
طبق استانداردهای زندگی غربی، سبک زندگی سرخپوستان گائورانی در جنگلهای بارانی برزیل یک زندگی ابتدایی است، با اینحال کارهای درمانی آنها (حتی ساده ترینش) کاربردی جامع و وسیع دارد.
ایراپورو (Irapuru) پرنده مقدس جنگل آمازون، حیوان قبیله و راهنمای معنوی است و هنوز نیز وقتی که می خواهند از این شکل درمانی استفاده کنند او را صدا می زنند. سادگی، کلید اصلی سیستم آمادئوس است و تاثیر خود را در طی هزاران سال ثابت کرده است.
این سیستم درمانی اولین بار توسط آلبرتو آگواس به غرب آورده شد. او نسل
سوم درمانگران برزیلی است. مادر و پدربزرگش پزشک بودند و انرژی درمانی نیز می کردند و آلبرتو در بیشتر دوران حیاتش شاهد شفابخشی و درمان های زیاد و روشهای مختلف ارسال این درمان ها بوده است. خانواده او برای چندین نسل درمیان مردم گائورانی زندگی می کردند واگر آنها نیاز به مراقبت های پزشکی داشتند برایشان تهیه می کردند و در نتیجة تلاش خانواده آلبرتو برای سرخپوستان، احترامی متقابل بین شمن های قبیله ای و پزشکان بوجود آمد. بدین ترتیب، شمن ها روش های درمانی شان را با آنها تقسیم کردند و از طریق همین ارتباط معتمدانه این روش درمانی اشاعه پیدا کرد.
البته احتمالا بخش کوچکی از تعالیم آنها در این سیستم یافت می شود، زیرا شمن های گائورانی باید برای سالهای زیادی در زمینه این هنرِ درمانی آموزش ببینند. حتی وقتی که آلبرتو با آنها زندگی می کرد، به کودکان 6 ساله تعلیم می دادند تا جراحی روانی انجام دهند. البته از بین آنان فقط کسانی که حس قوی تری برای انجام کار درمانی داشتند این کار را برای سالیان بعد ادامه می دادند. طبق سخنان آلبرتو، از او فقط یکبار خواسته شد که این تکنیک مقدس را برای یک دوست انجام دهد. این کار برای آلبرتو خیلی جالب بود زیرا باوجود اینکه عمل درمان را از کودکی شروع نکرده بود اما این عمل جراحی خیلی نرم و راحت برای آن شخص انجام شده بود.
بعدها آلبرتو به مدت 8 سال به سرخپوستان گائورانی دسترسی داشت و روشهای درمانی آنها را به شکلی وسیع مطالعه نمود. سرخپوستان او را به عنوان مرد عشق و کمال و کانال بزرگی از انرژی می دانستند. او همچنین بسیار تحصیل کرده بود و هفت زبان می دانست. با تصویب افراد قبیله آلبرتو تدریس نحوه استفاده از انرژی را که از آنها آموخته بود را در کلاسهایش شروع کرد و در مدت ده سال آخر عمرش به این کار مشغول بود. او با سفر به دور دنیا، برای سخنرانی ها، خدمات درمانی و کارگاه هایش معروف شد و ماموریت او این بود که عشق و تکنیک درمانی سرخپوستان گائورانی را برای جهانیان به ارمغان آورد.
ازآنجایی که سرخپوستان زبان مکتوب ندارند و زبان پرتغالی زبان رایج در برزیل است، آلبرتو تصمیم گرفت که نام این سیستم درمانی را "آما دئوس" بگذارد که به پرتغالی به معنای " من خدا را دوست دارم" می باشد. (عبارت آمادئوس از ریشه لاتینی گرفته شده که به معنی دوست داشتن خداست).
آلبرتو آگواس تا زمان مرگش در سال 1992 این روش درمانی مقدس و قابل اعتماد را انجام میداد. طبق گفته او هدفش در زندگی این بود: " در هرکاری که انجام می دهم سعی می کنم درمان را وارد آن کنم".
کانال لایت ورک ( کار با نور )

در صورت تمایل به دریافت این همسویی و کسب اطلاعات بیشتر بر روی 👇 کلیک کنید
ارتباط با ادمین
🆔 @reza809

https://www.instagram.com/p/CSG5sOrCc5U/?utm_medium=copy_link

تمرین اتصال به زمین، جهت متعادل کردن انرژی وجودی