2/4

مبنای ایجاد لیفت روی بال ، کم بودن فشار روی سطح بال و زیاد بودنش زیر سطح اون هست دیگه درسته؟
پس هوا تمایل داره از جای کم فشار بره جای پر فشار
وقتی بدنه ی بال هواپیما این وسط باشه هوا نمی‌تونه بره بالا و این تمایل به شکل نیروی لیفت خودشو نشون میده
ولی وقت بال تموم بشه چی میشه؟

اون هوای پایین به سرعت به سمت بالا میاد و ایجاد گردابه می‌کنه که این گردابه ها درگ القایی ایجاد می‌کنن و بهره‌وری رو پایین میارن.

@Lift_vector

3/4

چاره کار اینجا استفاده از Winglet هست
وینگلت همزمان دوتا کار انجام میده:

هم اون گردابه ها رو به جایی دورتر از سطح بال منتقل می‌کنه ، هم اینکه از شدت شون کم می‌‌کنه.
چطوری؟ به جای اینکه یهو سطح بال تموم بشه با زاویه کمتر و به صورت ملایم تر اینکار انجام بشه.
مثل یه مانع که آروم آروم کوچیک میشه.
اینطوری گردابه‌ها کمتر و مصرف سوخت بهینه‌تر میشه.
اما از وینگلت فقط تو هواپیماهای مسافربری استفاده میشه.
تو بخش نظامی نهایتا تو هواپیماهای ترابری ازش استفاده کنن.

@Lift_vector

4/4

اما چرا تو جنگنده‌ها استفاده نمیشه؟

اولا جنگنده ها معمولا یه موشک هوابه‌هوا روی wingtip شون دارن که تاحدودی همین نقش رو ایفا می‌کنه.
جدای اون در جنگنده‌ها چیزایی مثل مانورپذیری ، داشتن حداقل سطح مقطع راداری و ... خیلی مهم تره تا مصرف سوخت.

@Lift_vector

نحوه عملکرد سیستم ایجکت کاموف۵۰ روس

تنها هلیکوپتری که توان ایجکت داره (به اینکه چرا خلبانش لباس ارتش اسپانیا تنش هست توجه نکنید)

@Lift_vector

دارکوب روس

@Lift_vector

رفت لوت جمع کنه.

@Lift_vector

سوخو ۵۷ هر چقدر تو مانورپذیری و سرعت خوبه ، تو رادارگریزی افتضاحه

البته خوب بودنش تو همون دو مورد هم تا حالا تو درگیری واقعی اثبات نشده

منبع : داخل ویدیو

@Lift_vector

ویدیو قدیمی ای هست ولی هنوزم هیجان انگیزه

مانور لحظه آخری هلیکوپتر ترکیه و نجات از راکت هدایت شونده ضد زره که نیروهای پ ک ک شلیک کردن.

@Lift_vector

#edit

جنگنده چندمنظوره نسل چهارم میراژ ۲۰۰۰

تولید شرکت Dessualt فرانسه و نماد صنعت هوافضای این کشور

صادر شده به کشور های :
🇮🇳 هند
🇬🇷 یونان
🇦🇪 امارات
🇪🇬 مصر
🇹🇼 تایوان
🇶🇦 قطر
🇵🇪 پرو

شروع طراحی تا ورود به خدمت : از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۴
تک موتوره و با حداکثر سرعت ۲.۲ ماخ که به لطف بال های delta اش به راحتی به دست میاد.

با اینکه با سرعت مافوق صوت پرواز می‌کنه اما ورودی هوای ثابت براش طراحی شده.

تعداد تولید شده : ۶۰۰
توقف تولید : ۲۰۰۷

@Lift_vector

#System_introduction

ویدیو نحوه کار این roller ها

@Lift_vector

ولی این یکیا به اندازه اون خوش شانس نبودن

@Lift_vector

میراژ ۲۰۰۰ در حال حاضر در نیروی هوایی کشور های متعددی وجود داره اما ستون فقرات هیچکدوم محسوب نمیشه ، خود فرانسه هم حالا تمرکزش رو روی جنگنده رافال گذاشته.

میراژ۲۰۰۰ تو چندین مدل تولید شد که به شرح زیر هستن:

Mirage 2000C: رهگیر تک‌سرنشین
Mirage 2000B: آموزشی دو سرنشین
Mirage 2000D: تهاجم زمینی
Mirage 2000N: حمله هسته‌ای (بازنشسته)
Mirage 2000-5: نسخه ارتقایافته با رادار و موشک‌های مدرن
Mirage 2000-9: پیشرفته‌ترین نسخه صادراتی
مخصوص امارات.

نسخه ی مخصوص حمله هسته ای چی بود؟ این جنگنده مخصوصا حمله هسته ای با موشک دارای کلاهک اتمی ASMP ساخته شده بود دو سرنشین طراحی شده بود تا یه افسر تسلیحاتی داشته باشه که به دقت پروسه شلیک موشک هسته ای رو مدیریت کنه. الان دیگه بازنشسته شده و این وظیفه به رافالB محول شده.

نسخه ی مخصوص امارات هم بخاطر داشتن ارتقاهایی مثل رادار مکانیکی RDY_2 و پاد الکترونیکی Damocles و کابین تمام الکترونیکی و ... پیشرفته ترین نسخه محسوب میشه (تصویر بالا)

امارات در آخرین روز جنگ۴۰ روزه با همین جنگنده به جزیره لارک حمله کرد.

@Lift_vector

فرانسه صنعت هوافضای جالبی داره. برخلاف عمده کشورهایی اروپایی ، خودش جنگنده هاش رو تولید می‌کنه و صادرات گسترده‌ای هم داره.

درباره رافال بعدا توضیح مفصل میدم ولی برتری هاش نسبت به میراژ۲۰۰۰ به طور خلاصه اینها هستند:

● ۲ موتور داره ، برخلاف میراژ که تک موتوره هست و در صورتی fail شدن یا آسیب به همون یدونه موتورش کار برای خلبان خیلی سخت میشه.
● رادار آرایه فازی AESA داره
● مانورپذیری بسیار بهتر
● توان حمل تسلیحات بیشتر
● ارتقاهای الکترونیکی خیلی گسترده تر و همچنین توان Land و Takeoff از روی ناوهواپیمابر و ...

@Lift_vector

1/3

#System_introduction

رهاسازی ۲ عدد بمب سقوط آزاد Mark 82 از جنگنده F_16 و اصابت به مرکز هدف تعیین شده روی زمین

بمب های سقوط آزاد ساده ترین نوع بمب‌ها هستن و هیچ نیروی محرکه ای ندارن و با سرعت اولیه و انرژی جنبشی ای که از موقع رهاسازی دارن خودشون رو به هدف میرسونن.

اما فرض کنید این جنگنده داره با سرعت ۹۰۰ کیلومتر بر ساعت و ارتفاع ۲۰۰۰ متر پرواز می‌کنه ، اگه خلبان فقط چنددهم ثانیه دیرتر دکمه رهاسازی رو فشار بده یا دماغه جنگنده حتی ۱ یا ۲ درجه زاویه داشته باشه این بمب بیشتر از ۵۰ متر دورتر از هدف برخورد می‌کنه.
پس این اصابت دقیق چطور ممکنه؟

اولا از زمان جنگ‌جهانی دوم به بعد رهاسازی به صورت دستی توسط خلبان دیگه انجام نمیشه ، مگر در ارتفاع های خیلی پایین. کامپیوتر هواپیما مختصات هدف رو دریافت می‌کنه و با محاسبه فاصله عمودی و افقی و فاکتور هایی مثل سرعت و ارتقاع و زاویه جنگنده اقدام به رهاسازی در بهترین موقع می‌کنه.

دوما اینکه الان بمب‌های غیرهدایت شونده تا حد زیادی منسوخ شدن و از کیت های هدایت براشون استفاده میشه که انواعش به شرح زیر هست:

@Lift_vector

3/3

حالا این سنسورها که بهش اضافه میشن چی هستن؟
انواع مختلف داره
اولین نوع بمب هدایت شونده رو آلمان نازی با نام Fritz x ساخت و باهاش چندتا ناو متفقین رو غرق کرد ، این بمب از هدایت رادیویی استفاده می‌کرد.

امروزه روش های بهتری وجود داره :

هدایت لیزری

خلبان یا پهپاد با کیت لیزری هدف رو روی زمین نشانه گذاری می‌کنه و سیکر لیزر که روی دماغه بمب قرار گرفته بازتاب اون پرتو رو مشاهده میکنه ، کامپیوتر کیت هدایت بالک های انتهای بمب رو طوری تنظیم می‌کنه که بمب به سمت هدف گلاید کنه.
برای اهداف کوچک و مهم استفاده میشه و دقتی حتی تا ۲ متر داره.
تصویر بالا از خانواده معروف Paveway مربوط به همین کیت هست.

هدایت INS/GPS

مختصات هدف بهش داده میشه و سنسور GPS کیت به کمک محاسبات اینرسی (INS) بمب رو به سمت هدف هدایت می‌کنه.
برای اهداف ثابت مثل ساختمان ها استفاده میشه.
مثل JDAM

هدایت الکترواپتیکی / TV

خلبان روی صفحه هدف رو انتخاب می‌کنه و کامپیوتر کیت بمب رو به سمت مرکز تصویر هدایت می‌کنه.
مناسب اهداف متحرک
مثل GBU_15

نمونه های هدایت مادون قرمز و رادیویی هم هستند که برای ماموریت های خاص استفاده میشن.
@Lift_vector