فهرست محتوای طبقه‌بندی شده محتوا۲۴ (Folder)

https://t.me/addlist/3abs-7y6mDZiMWVk

👈بروزرسانی: ۲ خرداد ۱۴۰۳
با افزودن دسته‌ی تازه، این لینک منقضی و لینک جدید منتشر می‌شود. برای دریافت آخرین لینک، به اینجا مراجعه کنید.

لطفا برای ترویج محتوای ارزشمند و افزایش دانش عمومی جامعه، این مطلب را به اشتراک بگذارید.

@Mohtava24BOT | ربات ارسال مطلب

@Mohtava24com | کانال انتشار مطلب

اگر دور و برتون کسانی دارید که افسرده هستند، حتما این ویدیو رو‌ ببینید. اگه دچار افسردگی هستید هم این ویدیو رو ببینید و یادتون باشه اگه دوستی خواست بیاد پیش‌تون، افسردگی معمولن باعث میشه نه بگید، تقاضاش رو بپذیرید تا تنها نباشید. در تنهایی مجبورید بیشتر عقب‌نشینی کنید و افسردگی پیشروی...

#سلامت #افسردگی #ارتباط_اجتماعی #ارتباط_خانوادگی

@LifeDefender | 159

فکر می‌کنید پاسخ چه عددی میشه؟

#پردازش

@LifeDefender | 161

ارتفاع لیوان چقدر است؟

#پردازش

چنین پست‌هایی باز هم منتشر بشه؟
بله 👍

نه 👎

@LifeDefender | 162

ایلان ماسک مدیر شبکه اجتماعی توییتر یا X: بسیاری از شبکه‌های اجتماعی برای کودکان مضر هستند، من از والدین می‌خواهم که مقدار استفاده از شبکه‌های اجتماعی را که کودکان می‌بینند محدود کنند، زیرا آنها توسط هوش مصنوعی و برای به حداکثر‌رساندن دوپامین برنامه‌ریزی می‌شوند.

لطفا در نظرسنجی بعدی شرکت کنید.

@LifeDefender | 163

دوستان «نزدیک»، آشنایان «دور»
— چرا برای توصیف روابط انسانی از استعاره‌های مکانی و معماری استفاده می‌کنیم؟


▫️در نگاه اول، زبانی که برای توصیف منظره‌ها و ساختمان‌ها به کار می‌گیریم شباهت چندانی به نحوه تفکرمان درباره عالم اجتماعی ندارد. نه رشته‌کوه شبیه خانواده است، نه رابطه ما با همکارانمان شباهتی به طراحی شهری دارد. با‌این‌حال، برای توصیف بسیاری از روابط انسانی از استعاره‌های مکانی و استعاره‌های مربوط به معماری استفاده می‌کنیم. دوستان خوب و مورداعتمادمان را دوست «نزدیک» می‌خوانیم و عزیزی در آن سر دنیا شاید به ما «نزدیک‌تر» از کسی باشد که بغل گوشمان زندگی می‌کند. حتی وقتی از «مرزبندی» با دیگران یا «دیوارکشیدن بین خودمان و دیگری» سخن می‌گوییم، مفاهیم مربوط به معماری در ادبیاتمان به چشم می‌خورد. ما از گنجینه پروپیمانی از استعاره‌های مکانی و معماری برای توضیح جهان اجتماعی استفاده می‌کنیم و این صرفا محدود به روابط شخصی نیست. این استعاره‌ها در اندیشۀ اجتماعی نیز جایگاه مهمی دارند. برخی گروه‌ها را «به‌حاشیه‌رانده‌شده» یا «تحت فشار» توصیف می‌کنیم، و گفته می‌شود که خود جامعه «ساختار»ی دارد؛ گویی آسمان‌خراشی است که سرهم شده و شکل یافته است. چرا روابط اجتماعیْ تداعیگر اشکال هندسی ملموسی در ذهن ماست؟


▫️در پژوهشی دیگر، آمریکایی‌هایی که نظرات منفی درباره مکزیک داشتند فاصله میان شهرهای آمریکا و مکزیک را بیشتر از آمریکایی‌هایی برآورد می‌کردند که دیدگاه‌های مثبت‌تری درباره مکزیک داشتند. نویسندگان این پژوهش استدلال کردند که تخمین فاصله در جهان فیزیکی تابع آن است که مشارکت‌کنندگان چه جایگاهی برای مکزیک در یک مکان اجتماعی مفروض قائل‌اند.

▫️طی چهل سال اخیر، روان‌شناسان و زبان‌شناسان ثابت کرده‌اند که این استعاره‌های مکانی درواقع چیزی بیش از استعاره‌اند. در دهه ۱۹۸۰، جرج لیکاف فیلسوف و مارک جانسن، زبان‌شناسِ شناختی، نشان دادند که استعاره‌هایی که به تجارب بدنی در مکان دلالت دارند برسازنده نحوه تفکر و سخن‌گفتن ما درباره ایده‌های انتزاعی اجتماعی‌اند، مثلا، در زبان انگلیسی، عشق را گاهی «سفر» می‌خوانند، یا حقیقت آن چیزی است که ما نسبت به آن «دید روشنی داریم». اما در دهه ۲۰۰۰ بود که لیکاف و ویتوریو گالیسی عصب‌شناس با صراحت بیشتری اظهار کردند که وضعیت‌های جسمانی‌ای که استعاره‌ها، مثلا استعاره «عشق یک سفر است»، به آن دلالت دارند درواقع شبیه‌سازی شبکه‌های ادراک‌واحساس مشابهی است که وقتی آن وضعیت‌ها برای نخستین بار تجربه شده‌اند -در این مورد، مسافرت‌کردن- آن شبکه‌ها درگیر شده‌اند. این بدین معناست که وقتی ما دوست برون‌گرا و خوش‌مشربمان را «شمع درخشنده جمع» توصیف می‌کنیم، همان بخشی از مغز که سطوح روشنایی را در پیرامون ما ردگیری می‌کند (قشر بینایی) طی فهم این استعاره مجددا فعال می‌شود تا تصویری از روشن‌شدن یک مکان را شبیه‌سازی کند و در فهم توصیفی انتزاعی درباره شخصیت «درخشنده» او به ما کمک کند.


⏰ ۳۶۳۰ کلمه، ۲۳ دقيقه
                                       
📌 ادامه مطلب را در لینک زیر بخوانید:

https://yun.ir/35yjk2


▫️ارسال‌کننده: #محتوا۲۴_کد_۱

#ارتباط_اجتماعی #ارتباط_خانوادگی
#زبان‌شناسی


@Mohtava24BOT

مطالعه جدید: مصرف قهوه با کاهش ریسک ابتلا به پارکینسون پیوند دارد

تیم بین‌المللی محققان این مطالعه، با بررسی داده‌های جمع‌آوری‌شده از ١٨۴،٠٢۴ فرد در طی ١٣ سال، متوجه شده‌اند که مصرف‌کنندگان قهوه در مقایسه با کسانی که این نوشیدنی را مصرف نمی‌کنند، کمتر به #پارکینسون مبتلا شده‌اند. علاوه‌براین، تجزیه‌وتحلیل بیشتر صدها نفر از افراد مبتلا به پارکینسون که سطوحی از متابولیت‌های اولیه کافئین، پاراکسانتین و تئوفیلین در خون آن‌ها وجود داشته، نشان می‌دهد که آن‌ها ارتباط معکوس با خطر ابتلا به پارکینسون داشته‌اند.

به گفته آن‌ها، ٢۵ درصد از مصرف‌کنندگان قهوه در مقایسه با کسانی که اصلا قهوه نمی‌نوشند، ۴٠ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به پارکینسون قرار داشته‌اند. در بین تمام مصرف کنندگان قهوه نیز کاهش خطر اندازه‌گیری‌شده بسته به کشور، بین ۵ تا ۶٣ درصد متفاوت است.

«قهوه پرمصرف‌ترین نوشیدنی روانگردان در جهان است. افشای اثر بیولوژیکی کافئین بر بیماری پارکینسون نه‌تنها پیامدهای مهم سلامت عمومی را به همراه دارد، بلکه درک ما از علت این بیماری را افزایش می‌دهد و استراتژی‌های پیشگیرانه بالقوه را تقویت می‌کند.»

جزییات بیشتر

#سلامت #تغذیه

@LifeDefender | 166

#آرشیو
چند مطلب کانال درباره قهوه

https://t.me/LifeDefender/4237

https://t.me/LifeDefender/5156

https://t.me/LifeDefender/4534

https://t.me/LifeDefender/4533

دیوارهای زشت اطراف شهر یکی از سوژه‌های متمایزکننده اینجا، با هرجای مرتبی در دنیاست. چون کیلومترها دیوار هست که روشون با فونت‌های بزرگ نوشته شده «آرماتور داوود» و شماره تلفن موبایل همون داوود زیرش، یا «باتری‌سازی حسین جباری»، یا «گوسفند زنده» یا «داربست حمید سرابی». که عملا هیچ‌کدوم بازاریابی منجر به نتیجه هم نیستند. ولی اگه ناظران گذری می‌دونستند در چه وضع اقتصادی هستیم ازش تعجب نمی‌کردند. وقتی تنوع اقتصاد به شدت پایینه، فرصت شغلی به شدت محدوده، و خلاصه شده در چند حرفه با دستمزد پایین، که آدم‌های زیادی جمع شدن در اون چند حرفه و سر همون دستمزد پایین با هم رقابت دارند، و سواد بالایی هم ندارند، کاملا طبیعیه که روی در و دیوار بنویسند «من هم هستم»، فارغ ازینکه نتیجه داشته باشه یا نداشته باشه. نه شهرداری میتونه این تصویر رو تغییر بده نه مردم. تا وقتی وضع اقتصاد انقدر زشته، زشتی دیوارها هم باقی خواهد ماند.

اما یه واقعیت دیگه‌ای درباره همون دیوارها هست که ربطی به اقتصاد نداره: نود درصدشون بد چیده شده‌اند! خیلی‌هاشون کجند، و با ضعیف‌ترین زلزله ممکنه بریزند. قدیمی‌ترها بین آجرها ملاتی باقی نمونده و هیچ‌کس اهمیت نمیده، و حتی اون‌هایی که جدیدترند حتی یک ردیف بلوک منظم نمیشه پیدا کرد. جاهایی که ریخته یا باز شده، با نخاله پر شده یا با تعداد ناکافی آجر یا بلوک پر شده، که انگار قبلا راکت جنگی بش خورده. یه جاهایی سیمان خورده و صافه، و یه جاهایی نیست‌. مطلقا هیچ‌کس برای سیمان‌کاری سطح، شبکه توری استفاده نمی‌کنه که بعدا ترک نخوره. اگه کسی صاف کرده باشه، رنگ نکرده، و اگه کسی رنگ زده حداقل رنگ ممکن رو زده، یا بعدا تجدیدش نکرده.

👈اینکه جامعه‌ای که نمیتونه درست دیوار بسازه و سپس درست ازش مراقبت کنه، چون همین کارش هم علم و عُرضه می خواد، نباید در هیچ‌چیزی قمپز در کنه، یک موضوع و بحث دیگه‌ست. اما این فراتر از حتی بیسوادی و ناتوانی و بی‌بضاعت بودنه. از فقط وضع دیوارهای کشور میشه فهمید که این مردم مشکل فلسفی دارند‌‌. چون فلسفه‌ای که الان حاکمه بین اون‌ها، داره منش «ولش کن، خوبه همینجوری» رو موجه می‌کنه‌. و این دقیقا منش کم‌بها کردن زندگیه. برای کسی که زندگی خیلی مهمه، درست درآوردن یک دیوار، و تمیز درآوردنش، و تمیز نگه داشتنش، یک کار لاکشری نیست، یک ضرورته، به اندازه آب دادن به گل‌ها، و غذا دادن به سگ. قطعا فلسفه تعیین‌کننده‌ست که یک ژاپنی که یک کاسه سفالی میسازه، بر این اعتقاده که وقتی ساخته شد دارای روح خواهد بود، و کاسه بدون روح نداریم، پس باید مراقب باشم دارم چیکار می‌کنم؛ و یک ایرانی امروزی مصنوعات رو به شکل زوائد بی‌اهمیت می‌بینه که هیچ‌فرقی نداره ده دقیقه براش وقت گذاشته بشه یا ده ساعت، بنابراین فقط ده دقیقه وقت میذاره. و همزمان در این توهمه که خیلی معنوی‌گراست و مردم شرق و غرب عالم در مادیات غرق شده‌اند!/anarchonomy


@LifeDefender | 167