روش عصب‌کشی و روکش کردن دندان‌ها
@isgp_ir

سازمان بهزیستی: نصف طلاق ها در 5 سال اول زندگی اتفاق می افتد
@LifeDefender

ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺮﯾﻦ ﺩﺭﺩ ﻫﺎﯼ ﺩﻧﯿﺎ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩﻥ ﮔﻮﺷﯽ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻭﻗﺘﯽ ﺳﯿﻢ ﮐﺎﺭﺗﺖ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﯼ ﺗﻮﯼ ﺍﯾﻦ ﮔﻮﺷﯽ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﯾﮏ ﻋﺎﻟﻤﻪ ﺍﺯ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻫﺎﯾﺖ ﭘﺎﮎ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﺶ ﯾﮏ ﺳﺮﯼ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﻗﺒﻼ ﭘﺎﮎ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﯼ ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺎﻭﺭﯼ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪ ﺑﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻟﻌﻨﺘﯽ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻫﺎ ! ﺑﻌﺪ ﻭﻗﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﮐﻢ ﻭ ﮐﺎﺳﺘﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﮐﻨﯽ ﯾﮑﻬﻮ ﭼﺸﻤﺖ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﯿﻔﺘﺪ .ﯾﺎﺩ ﺻﺪﺍﯼ ﻃﺮﻑ ﻣﯿﻔﺘﯽ. ﯾﺎﺩ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﺵ ﺩﮐﻤﻪ " ﮐﺎﻝ " ﺭﺍ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﯼ .
ﯾﺎﺩ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﺵ. ﺑﻌﺪ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ . ﺑﻌﺪ ﯾﮑﻬﻮ ﭼﺸﻤﺖ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺧﺎﻧﻢ "ﻕ " ﻣﯿﻔﺘﺪ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺩﻗﯿﻘﺎ یک ﺳﺎﻝ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻧﺶ ﮔﺬﺷﺘﻪ . ﭘﯿﺶ ﺧﻮﺩﺕ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﭼﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﺶ ﺁﻣﺪﻩ . ﺍﮔﺮ ﺯﻧﮓ ﺑﺰﻧﯽ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﺮ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﮑﻨﺪ ﮔﻮﺷﯽ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﻓﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩﺵ بگويد " ﺍﻟﻮ " . ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯽ . ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻭﺑﻌﺪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ ﮐﻠﯽ ﺍﺳﻢ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﻫﺮ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻪ ﻣﻐﺰﺕ ﻓﺸﺎﺭ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﯼ ﻧﻤﯿﺸﻨﺎﺳﯽ ﺷﺎﻥ . ﺧﺎﻧﻢ ﻥ ،ﺁﻗﺎﯼ ﺍﻟﻒ ، ﭘﯿﺘﺰﺍ ﻣﻬﺮ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﺶ ﺁﮊﺍﻧﺲ ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻩ ! ﺑﺎﺯ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ . ﺳﺮﺕ ﺩﺭﺩ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ . ﺍﻋﺼﺎﺑﺖ ﺑﻬﻢ ﻣﯿﺮﯾﺰﺩ. ﺍﺳﻢ دوستےهایت!که آنها بدون شک تا الان اسم تو را یادشان رفته! ﻗﺎﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. ﻣﯽ ﺭﻭﯼ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻭ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯽ ﺷﺶ ﻣﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﻓﻼﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﺳﻤﺶ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺍﯼ ﻗﻬﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ . ﺩﻟﺖ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ. ﺣﺮﺻﺖ ﻣﯿﮕﯿﺮﺩ. ﺑﻪ ﮔﻮﺷﯽ ﺟﺪﯾﺪ ﻓﺤﺶ ﻣﯽ ﺩﻫﯽ ". ﺩﯾﻠﯿﺖ ﺁﻝ " ﺭﺍ ﻣﯽ ﺯﻧﯽ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺷﻤﺎﺭﻩ " ﺑﺎﺑﺎ ﻭ ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﺩﺍﺩﺍﺷﺖ " ﺭﺍ ﺳﯿﻮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. ﻫﻤﯿﻦ ﻫﺎ ﺑﺲ ﺍﺳﺖ ﺍﺻﻼ !!

نیلوفر نیک بنیاد

@LifeDefender

ورزش سبب تولید هورمون های نشاط آور مانند سروتونین و دوپامین در بدن شده و خلق و خوی تان را بهبود می بخشد. همچنین سبب تناسب اندام تان خواهد شد.
حداقل چهار بار پیاده روی در هفته و هر بار به مدت نیم ساعت، شما را نسبت به میکروب های محیط مقاوم می سازد
@LifeDefender

بروزرسانی مهم تلگرام: از حالا می توانید پیام های ارسال شده را هم ویرایش کنید.

بالاخره یکی از قابلیت هایی که بسیاری از طرفداران تلگرام انتظارش را می کشیدند به این اپلیکیشن پیام رسان آمد. با بروزرسانی اپلیکیشن به آخرین نسخه، از امروز می توانید با غلط های تایپی در تلگرام خداحافظی کنید؛ چرا که حالا امکانی فراهم شده تا بتوان کلیه پیام ها را پس از ارسال شدن ویرایش نمود. این موضوع در مورد تمام پیام های تلگرامی صدق می کند، چه پیام های گروهی و چه پیام هایی که در چت های دو نفره رد و بدل می کنید.
برای ویرایش هر پیام کافیست انگشت تان را مدتی روی آن نگه داشته و سپس گزینه Edit را بفشارید. اگر از نسخه دسکتاپ اپ استفاده می کنید هم کافیست روی آیکن فلش رو به بالا کلیک کنید. البته باید بدانید که پیام های ویرایش شده با لیبل edited از دیگر پیام ها متمایز می شوند.

اما امکان ویرایش پیام ها، تنها قابلیت نسخه جدید تلگرام نیست. اشاره یا منشن کردن دیگران در گروه ها هم در این نسخه با تغییراتی مواجه بوده است. از حالا می توانید افراد حاضر در یک گروه را، حتی اگر نام کاربری نداشته باشند نیز منشن کنید. برای این کار کافیست در گروه علامت @ را تایپ کرده و سپس شخصی که خواهان اشاره کردن به او هستید را به سادگی انتخاب کنید تا اعلان مربوطه برای او صادر گردد.
مضاف بر این، با اضافه شدن فهرست جدید People به جستجوگر داخلی تلگرام، از این پس می توانید با سرعت بیشتری به چت های اخیر خود دسترسی داشته باشید. ربات های تلگرامی هم در این نسخه به یک منوی مستقل مجهز شده اند که می توانید با مراجعه به قسمت فایل های پیوست و یافتن این منو، به سرعت آنها را به کار بگیرید.

همچنین دکمه اشتراک گذاری سریع هم به پیام های فوروارد شده از ربات ها، کانال ها و گروه های عمومی اضافه شده تا با سرعت بیشتری نسبت به گذشته امکان پخش کردن آن ها میان دوستان تان را داشته باشید.

و در نهایت اسکرول کردن در صفحات چت نسخه iOS تلگرام هم بهبود یافته و حالا اپلیکیشن، موقعیتی از چت که در آن قرار داشته اید را به خاطر می سپارد تا پس از ترک و بازگشت مجدد به آن، دوباره از همان موقعیت پیام ها را بخوانید و دیگر به انتهای صفحه منتقل نشوید.

منبع :https://telegram.org/blog/edit

@LifeDefender

مدلین له‌بو٬ معشوقه دل شکسته همفری بوگارت در فیلم کازابلانکا و آخرین بازمانده از گروه بازیگران این فیلم در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
@bbcpersian

😳فیل اینجوری هندونه میخوره😐
https://telegram.me/joinchat/BAHpsDvGwGw8ulY_lNss1g
@iranian_animal_rights

فراموشی رستگاری جدید است :
واقعیت با آنچه می‌دانیم تعریف می‌شود و واضح است که نمی‌توانیم چیزی را بدانیم که به یاد نمی‌آوریم.

به دلایل متعددی، خوردن قرصی که رابطۀ شما را با خاطره‌ای تغییر می‌دهد، ترسناک به نظر می‌رسد؛ اما همیشه داریم همین کار را می‌کنیم. فقط ابزارهایی که به کار می‌گیریم، اثربخشی کمتری دارند. مردم الکل مصرف می‌کنند تا وقایع اطرافشان را فراموش کنند. فیلم‌های تخیلی نگاه می‌کنند تا حواس خود را از فشار زندگی واقعی پرت کنند. از همه مهم‌تر، همۀ ما معنای عاطفی رخدادهای گذشته را معمولاً حتی بدون هیچ تلاشی تحریف می‌کنیم. این همان نوستالژی است.

نوشته چاک کلاسترمن
مترجم : مینا قاجارگر
منبع : http://www.esquire.com/entertainment/a2693/esq0407-apr-klosterman/

⭐️⭐️⭐️قسمت اول⭐️⭐️⭐️

در اواخر نوامبر سپری‌شده، برنامۀ ۶۰ دقیقه(عنوانِ یکی از برنامه های شبکۀ سی‌بی‌اس است. ) امکان تجویز دارویی به‌نام پروپرانولول را بررسی کرد؛ لسلی استال این مطلب را گزارش کرد. این نخستین بار بود که در عمرم نام پروپرانولول به گوشم می‌خورد، بعد از آن بعدازظهر هیچ منبع خبری مهمی را ندیدم که به این دارو اشاره کند. به‌نظر من این تعجب‌آور نیست. در واقع می‌توانم حدس بزنم که بسیاری از مردم به‌محض برخورد با واژۀ پروپرانولول از خواندن این ستون دست می‌کشند و تشخیص نمی‌دهند که جریان از چه قرار است. اما پروپرانولول می‌تواند پس از پروزاک آزاردهنده‌ترین دارو از نظر فلسفی باشد: این دارو آشکارا معنای واقعیت را زیر سؤال می‌برد و درعین‌حال شگفت‌انگیز و هولناک است. پروپرانولول همان دارویی است که باعث شده است فیلم مغز آ‌بنبات(Brain Candy ) پیشگویانه به نظر برسد.

فهم پروپرانولول با فهم آدرنالین، مخصوصاً چگونگی تأثیر آدرنالین بر حافظه آغاز می‌شود. سعی کنید شدیدترین لحظات زندگی‌تان را به یاد آورید، مثلاً تصادف‌های رانندگی، مسابقات مشت‌زنی و.... در اکثر مواقع جزئیات آن رخدادها را بسیار زنده‌تر از وقایع عادی زندگیِ روزمره به یاد خواهید آورد. این دست‌کم تاحدی تأثیر آدرنالین است. بالارفتن ناگهانی میزان آدرنالین در مغز در لحظات بحرانی، آن خاطرات را در مغز شما حک می‌کند. آدرنالین باعث می‌شود چیزها را به یاد آوریم.

زمانی که نوع بشر جوان بود، این فرایند نشان‌دهندۀ پیشرفتی تکاملی و جامعه‌زیست‌شناسانه(sociobiological) بود: اگر انسان اولیه از حملۀ ببری وحشت‌زده می‌شد، این تجربه در ذهن او حک می‌کرد که باید از قلمروی ببرها فاصله بگیرد. اما در زندگی انسان مدرن، ببرها دیگر خطری جدی به شمار نمی‌آیند. امروزه آدرنالین اغلب باعث می‌شود انسان مدرن وقایعی را به یاد بیاورد که بیشتر دوست دارد فراموششان ند. به همین علت است که ما با ناهنجاری‌هایی چون اضطرابِ پس از سانحه مواجه می‌شویم: بسیاری از مردم و به‌ویژه سربازانی که از جنگ بازگشته‌اند، از نظر روانی نمی‌توانند بر خاطرات بدترین لحظات عمر خود فائق شوند. تجربه‌های [دردناک گذشته] همواره در نظرشان زنده‌اند. آدرنالین از خاطراتی محافظت کرده است که آن‌ها نمی‌خواهند به یاد آورند. این موضوع ما را به پروپرانولول می‌رساند.

@LifeDefender

فراموشی رستگاری جدید است :
نوشته چاک کلاسترمن
مترجم : مینا قاجارگر
منبع : http://www.esquire.com/entertainment/a2693/esq0407-apr-klosterman/


⭐️⭐️⭐️قسمت دوم⭐️⭐️⭐️

اگر افزایش میزان آدرنالین در مغز باعث می‌شود اتفاقات را به خاطر آوریم، پس منطقاً کاهش آدرنالین به ما کمک می‌کند فراموش کنیم. این همان کاری است که پروپرانولول انجام می‌دهد. پروپرانولول موجب کاهش ترشح موادی می‌گردد که باعث می‌شوند خاطرات برجسته شوند. پروپرانولول خاطرات را «پاک» نمی‌کند؛ بلکه آن‌ها را انتزاعی‌تر می‌سازد و بدین طریق باعث می‌شود درد و رنج ناشی از خاطراتِ تلخ کمتر شود. در مقام نظر، اگر فوراً پس از تصادف مقداری پروپرانولول به مجروحان داده شود، میزان وضوح تصاویر تجربۀ ترسناک در حافظه، به‌نحو چشمگیری کاهش خواهد یافت. عجیب‌تر آنکه می‌توان از پروپرانولول به‌صورتی استفاده کرد که در گذشته تأثیر بگذارد. این نشان می‌دهد که بیماران ممکن است بتوانند ضایعۀ روحی مربوط به گذشتۀ دورشان را با خوردن دارو از بین ببرند و بدین منظور خاطرات خاصی را هدف بگیرند؛ یعنی به‌طور مداوم پروپرانولول مصرف می‌کنید و روی چیزی تمرکز می‌کنید که بیست سال پیش اتفاق افتاده است. در طول زمان، آن خاطرۀ خاص، مبهم و بهنجار می‌شود.

دشوار است که تصور کنیم چگونه استفادۀ معقول از پروپرانولول می‌تواند برای جامعه زیان‌بار باشد. این غیرممکن است که بتوانیم توجیه کنیم یک کودک نه‌ساله که صحنۀ به‌قتل‌رسیدن والدینش را به‌چشم دیده‌است، باید دقیقاً آنچه را دیده و حس کرده است، به یاد آورد. اگر با من باشد، به این کودکِ فرضی یک کاسه پروپرانولول خواهم داد. اما مسئله این است که رویکرد جامعۀ ما به‌طور سنتی دربارۀ مصرف معقول دارو وحشتناک است؛ درحالی‌که مصرف پروپرانولول به‌طور مورد‌به‌مورد تقریباً همیشه معقول به نظر می‌رسد. ایدۀ پروپرانولولدر نظر آشکارا پیچیده‌تر است.

زندگی شما چقدر بزرگ است؟ این پرسش نه لفاظانه است و نه غیرممکن. پاسخ ساده است: زندگی شما به‌اندازۀ حافظه‌تان بزرگ است. افعال فراموش‌شده هنوز بر افراد دیگر تأثیر می‌گذارند؛ اما تأثیری بر شما ندارند؛ این کل نکتۀ یادآوری است. واقعیت با آنچه ما می‌دانیم تعریف می‌شود و واضح و مبرهن است که ما نمی‌توانیم چیزی را بدانیم که به یاد نمی‌آوریم. این یعنی پروپرانولول فرصتی برای کوچک‌کردن واقعیت فراهم می‌کند. پروپرانولول باعث نمی‌شود وقایع گذشته کاملاً از ذهن پاک شوند؛ اما معنا و زمینۀ آن‌ها را تغییر می‌دهد. بنابراین اگر شخصیت افراد تنها انباشت واقعیت‌هایشان باشد و اگر واقعیت تنها انباشت خاطرات باشد، می‌توان گفت که پروپرانولول باعث می‌شود مردم به‌طور مصنوعی زندگی کوچک‌تری داشته باشند. این مسئله برخی از مردم، ازجمله اعضای پی‌سی.اُ.بی(PCOB: President's Council on Bioethics) را عصبی می‌کند.

ی‌سی.اُ.بی در مطالعه‌ای به‌نام فراسوی درمان؛ زیست‌فناوری و جست‌وجوی شادی (۲۰۰۳) اعلام کرد: «جایگاه حافظه در جست‌وجوی شادی، نشان‌دهندۀ چیزی اساسی دربارۀ هویت انسان است. با بازنویسی خاطرات با دارو ممکن است موفق شویم تحمل رنج‌های واقعی را آسان کنیم؛ اما این خطر وجود دارد که ادراکمان از جهان تحریف شود و هویت حقیقی‌مان آسیب ببیند.»

@LifeDefender

فراموشی رستگاری جدید است :
نوشته چاک کلاسترمن
مترجم : مینا قاجارگر
منبع : http://www.esquire.com/entertainment/a2693/esq0407-apr-klosterman/


⭐️⭐️⭐️قسمت سوم ( پایانی )⭐️⭐️⭐️

همان‌طور که نوآوری‌های علمی اغلب به مسائل فرضی علاقه دارند، به‌راحتی می‌توان بدترین حالتِ سناریوهای آنتی‌اتوپیا را که مستلزم پروپرانولول هستند، تصور کرد. اگر دولت با علم به اینکه تأثیر طولانی‌مدتِ خشونت بر سربازان به‌صورت شیمیایی درمان‌شدنی است، از این دارو برای افزایش خشونت در جنگ استفاده کند چه؟ اگر مردم از این دارو تنها به این دلیل استفاده کنند که نمی‌خواهند به معشوقۀ قبلی‌شان یا مسابقات ملی فوتبال سال ۱۹۸۲ فکر کنند، چه می‌شود؟ ممکن است اینطور به نظر برسد که پروپرانولول تقریباً مثل همۀ چیزهای دیگری که انسان اختراع کرده است، تأثیر مثبت کوتاه‌مدت و عوارض طولانی‌مدت دارد. تصویر کوچک، برای قربانیانِ درد حقیقی فوایدی فراهم می‌کند؛ اما تصویر بزرگ جامعۀ سردرگمی را نشان می‌دهد که آگاهانه انتخاب کرده‌اند تا دردهایی را فراموش کنند که لازمۀ انسان‌بودن است. اما شاید تصویر سومی وجود داشته باشد که حتی بزرگ‌تر از قبلی است: آیا مردم این حق را دارند که واقعیتِ خود را خلق کنند؟ چه کسی باید بزرگی زندگی شخص را تعیین کند؟

به دلایل متعددی، خوردن قرصی که رابطۀ شما را با یک خاطره تغییر می‌دهد، ترسناک به نظر می‌رسد؛ اما همیشه داریم همین کار را می‌کنیم. فقط ابزارهایی که به کار می‌گیریم، اثربخشی کمتری دارند. مردم الکل مصرف می‌کنند تا وقایع اطرافشان را فراموش کنند. فیلم‌های تخیلی نگاه می‌کنند تا حواس خود را از فشار زندگی واقعی پرت کنند. از همه مهم‌تر، همۀ ما معنای عاطفی رخدادهای گذشته را معمولاً حتی بدون هیچ تلاشی، تحریف می‌کنیم. این همان نوستالژی است. پس بیایید فرض کنیم که از پروپرانولول تا بیشترین حد ممکن سوءاستفاده شده است. بیایید فرض کنیم که مردم برای زدودن هر خاطره‌ای که ذره‌ای ناراحتی برایشان ایجاد می‌کند، به‌سراغ پروپرانولول بروند. به‌لحاظ ایدئولوژیک، به‌احتمال قریب‌به‌یقین چنین چیزی برای سلامت تمامی جهان مضر خواهد بود. اما هنوز فکر نمی‌کنم بتوانیم از نظر اخلاقی مردم را از آن «منع» کنیم.

فکر می‌کنم خطر اصلی این است که اگر مردمِ معمولی از پشیمانی یا تحقیر ترسی نداشته باشند، طور دیگری رفتار خواهندکرد. آن‌ها ممکن است به‌جای آنکه با خود بیندیشند «فردا صبح از این کارم پشیمان خواهم‌شد» با خود بگویند «بهتر است یادم باشد فردا صبح کاری کنم که این موضوع را فراموش کنم». هیچ چیزی برای جامعه بدتر از تکامل فرهنگی بدون مسئولیت‌پذیریِ شخصی نیست. شک ندارم که جهان جای بهتری خواهد بود اگر افراد بیشتری دربارۀ چیزهای بیشتری احساس گناه کنند. اما این احساس صرفاً واقعیتِ من است و واقعیت خاصی است که من آن را خلق کرده‌ام. پی‌سی. اُ. بی یقیناً درست می‌گوید: «داروهایی چون پروپرانولول احتمالاً به هویت حقیقی ما خدشه وارد می‌کنند»؛ اما کاملاً مطمئنم که این دقیقاً همان چیزی است که خیلی از مردم می‌خواهند.


@LifeDefender

از بابا پرسیدم: بچه چه جوری میاد توی شکم مامانش ؟
بابا کمی فکر کرد.بعد گفت :
-بیا بریم توی حیاط …
به حیاط رفتیم بابا یک بته گل رو نشون داد و گفت :
-این بته اول یک تخم کوچیک بوده، بعد این تخم رو تو زمین کاشتیم،بعد بهش آب دادیم و بعد از مدتی بزرگ شد و حالا شده این بته بزرگ که می بینی،منم تخم تو رو توی شکم مامانت کاشتم و بعد تو آمدی…
پرسیدم: با دست کاشتی یا با بیلچه؟
بابا کمی رنگ به رنگ شد و گفت :
-با یک جور بیلچه مخصوص.
پرسیدم : پای من هم آب دادی؟
گفت:آره پسرم٬ آب هم دادم.
پرسیدم : با آب پاش یا با شلنگ ؟
بابا نگاه تندی به من کرد و جوابی نداد…
نمیدونم چرا عصبانی شده بود ؟ گفتم من باید بدونم.
گفت: با شلنگ.
پرسیدم: خودتون آب دادین یا مش رضا باغبون؟
بابا یک دفعه برگشت و یک چک زد تو گوشم و گفت : برو گمشو پدر سوخته کره خر!!!
آسمون ریسمون/ایرج پزشکزاد

*کتاب"آسمون ریسمون" مجموعه ای از طنزهای ایرج پزشکزاد است که در سالهای 1333 تا 1337 در مجله فردوسی چاپ شده است.

@LifeDefender

«اگر من به بیمارانم بگویم که سطح گلوبین های ایمنی خون خود را بالا ببرند، هیچ یک نمی دانند چگونه باید این کار را انجام دهند
اما اگر به آنها یاد بدهیم که خود و دیگران را دوست بدارند، در حقیقت بطور ناخودآگاه همین تغییرات در بدن آنها رخ خواهد داد.»
هنگامی که فرد ابراز محبت می کند، سیستم ایمنی بدن او این قدرت را پیدا می کند که در برابر بیماری ها بایستد .
"محبت" ، محل عبور موادشیمیایی مغز را تغییر می دهد و این امر بر مقاومت بدن تأثیرگذار است.

"برنی سیگل"

@LifeDefender

انتخاب مریم میرزاخانی به عنوان عضو آکادمی ملی علوم آمریکا . در ادامه ....
@LifeDefender

آکادمی ملی علوم آمریکا اعضای جدید خود را معرفی کرده که در میان آن‌ها نام مریم میرزاخانی ریاضی‌دان ایرانی و استاد دانشگاه استنفورد کالیفرنیا به چشم می‌خورد.

خبر انتخاب خانم میرزاخانی در آکادمی ملی علوم آمریکا روز شنبه ۲۵ اردیبهشت در رسانه‌های فارسی‌زبان بازتاب پیدا کرده در حالی که اعضای جدید این آکادمی در حقیقت ۱۱ روز قبل انتخاب شده‌اند.

وبسایت رسمی آکادمی ملی علوم آمریکا روز ۱۴ اردیبهشت نام ۸۴ عضو جدید و ۲۱ عضو وابسته خارجی این آکادمی را منتشر کرده است که مریم میرزاخانی جزو گروه اول است.

خانم میرزاخانی شهروند آمریکا محسوب می‌شود، اما اعضای وابسته خارجی آکادمی ملی علوم آمریکا شهروندان کشورهایی غیر از آمریکا هستند که در این آکادمی حق رأی ندارند.

گزارش این وب‌سایت می‌گوید که با احتساب این انتخابات جدید شمار اعضای آکادمی ملی علوم آمریکا به ۲۲۹۱ نفر و شمار اعضای وابسته خارجی آن نیز به ۴۶۵ نفر می‌رسد.

مریم میرزاخانی نخستین زنی است که تاکنون توانسته جایزه بین‌المللی فیلدز را از آن خود کند، جایزه‌ای که نوبل ریاضیات خوانده می‌شود.

این جایزه تابستان ۱۳۹۳ به خانم میرزاخانی اعطا شد که دلیل آن دستاوردهای این ریاضی‌دان در زمینه هندسه ریمانی و فضاهای مدولی آن بوده است.

و اکنون نیز آکادمی ملی علوم آمریکا با انتخاب وی به عنوان یکی از اعضای خود بر ارزشمندی دستاوردهای این ریاضی‌دان صحه می‌گذارد. عضویت در این آکادمی یکی از عالی‌ترین افتخارات برای دانشمندان در ایالات متحده به شمار می‌رود.
@LifeDefender

12 فایده رابطه جنسی منظم :

قسمت اول :

استرس دارید؟ برای خوابیدن دچار مشکل هستید؟ به نظر می‌رسد خیلی از مشکلات فقط با داشتن رابطه‌ جنسی منظم برطرف می‌شود.

۱. رابطه‌ جنسی استرس را کم می‌کند.

اگر روز سخت و طولانی سر کار داشته‌اید یا هیمنطوری کمی احساس استرس می‌کنید، رابطه ‌جنسی به شما کمک خواهد کرد کمی ریلکس شوید و سطح استرس‌تان را پایین بیاورید. بدن در طول رابطه ‌جنسی دوپامین، اندورفین و اوکسی‌توسین ترشح می‌کند که همه این هورمون‌ها در کنار هم به از بین بردن استرس و بالا بردن سطح شادی طبیعی کمک می‌کنند.


۲. رابطه‌ جنسی ورزشی لذت‌بخش است.

خیلی از ما با شنیدن کلمه «ورزش» دچار وحشت می‌شویم، البته نه اگر این ورزش شامل رابطه ‌جنسی باشد. در طول رابطه‌ جنسی، بدن مداوماً تغییرات فیزیولوژیکی را تجربه می‌کند که شبیه به یک برنامه ورزش است. سرعت تنفس بالا می‌رود که این موجب کالری‌سوزی می‌شود. این یعنی اگر فقط سه بار در هفته با همسرتان رابطه‌ جنسی داشته باشید، می‌توانید در سال چیزی حدود ۷۵۰۰ کالری بسوزانید. این درست مثل ۱۲۰ کیلومتر دویدن است.


۳. رابطه‌ جنسی به ارتقای سیستم ایمنی بدنتان کمک می‌کند.

محققان دانشگاه ویلکس در پنسیلوانیا دریافته‌اند که دانشجویانی که حداقل دو مرتبه در هفته رابطه‌ جنسی داشتند، درمقایسه با آنهایی که اصلاً رابطه ‌جنسی نداشتند، سطح بالاتری از پادتن در بدنشان وجود داشت. در طول رابطه‌ حنسی، آنتی‌ژن‌هایی مثل ایمونوگلوبولین A در بدن ترشح می‌شود که ثابت شده است با سرماخوردگی و حتی آنفولانزا مقابله می‌کند. یک خبر خوب دیگر اینکه، هرچه رابطه ‌جنسی بیشتری داشته باشید، آنتی‌ژن بیشتری در بدنتان ترشح شده و سالم‌تر خواهید بود!


۴. رابطه‌ جنسی فشارخونتان را پایین می‌آورد.

بعضی از انواع فعالیت‌های فیزیکی، حتی اگر کوتاه باشد، تاثیر فوق‌العاده‌ای بر فشارخون دارد. در تحقیقی که در دانشگاه پیسلی انجام گرفت، مشخص شد که رابطه‌ جنسی فشارخون دیاستولی (عدد پایینی فشارخون) را کاهش می‌دهد.

۵. رابطه ‌جنسی کمک می‌کند قلبی سالم داشته باشید.

وقتی بدن کالری می‌سوزاند، قلب نیز تقویت می‌شود. محققان موسسه تحقیقاتی نیوانگلند دریافته‌اند که اگر مردها به صورت منظم رابطه‌ جنسی داشته باشند، تا ۴۵٪ کمتر به بیماری‌های قلبی-عروقی دچار می‌شوند.


۶. رابطه‌ جنسی به تسکین درد کمک می‌کند.

اگر درد یا میگرن دارید، رابطه‌ جنسی برایتان بسیار بهتر از مسکن عمل خواهد کرد. دکتر جورج ارلیچ متخصص آرتروز در تحقیق خود دریافته است که بیمارانی که رابطه‌ جنسی منظم داشتند درد بسیار کمتری را نسبت به آنهایی که رابطه ‌جنسی نداشتند، احساس می‌کردند.

منبع:
www.lifehack.org

@LifeDefender

12 فایده رابطه جنسی منظم :

قسمت دوم :

۷. رابطه‌ جنسی باعث می‌شود عادت‌ماهیانه‌ای منظم داشته باشید.

اگر عادت‌ماهیانه‌تان کمی نامنظم است، می‌تواند بخاطر سبک زندگی استرس‌زایتان باشد. همانطور که قبلاً ذکر شد، رابطه‌ جنسی استرس را کم می‌کند و این می‌تواند بر منظم شدن قاعدگی‌تان هم تاثیر مثبت داشته باشد.


۸. رابطه ‌جنسی عضلات لگنتان را قوی‌ می‌کند.

رابطه‌ جنسی علاوه بر عضلات روی پا، کمر و شکم روی عضلات لگنتان هم کار می‌کند. به نظرتان راه بهتری برای عضله‌سازی هم وجود دارد؟ با ساختن عضلات لگنی قوی‌تر می‌توانید ارگاسم بسیار بهتری هم در طول رابطه ‌جنسی تجربه کنید.

برای خانم‌ها داشتن عضلات قوی لگن علاوه بر کمک به بهبود علائم بی‌اختیاری ادرار، حساسیت در طول عمل جنسی را هم افزایش می‌دهد و کمک می‌کند ارگاسم‌های قوی‌تری داشته باشید. برای مردان هم تمرینات عضلات لگن خاصره می‌تواند جلو مشکلاتی مثل اختلال انزال و بی‌اختیاری ادرار را بگیرد.


۹. رابطه ‌جنسی احتمال سرطان را پایین می‌آورد.

رابطه‌ جنسی منظم به ویژه برای مردان احتمال ابتلا به سرطان را کاهش می‌دهد. در یک تحقیق استرالیایی، مشخص شده است که مردهایی که حداقل ۲۱ مرتبه در ماه انزال داشته‌اند، کمتر دچار سرطان پروستات شده‌اند.


۱۰. رابطه‌ جنسی خوابتان را بهبود می‌بخشد.

رابطه ‌جنسی هم درست مثل ورزش ضربان قلب شما را بالا می‌برد و این منجر به ریلکس شدن بدن می‌شود. علاوه بر این، گفته می‌شود انزال مرد موجب رخوت می‌شود که خوابیدن بعد از عمل جنسی را بسیار راحت‌تر می‌کند.

بعد از ارگاسم هورمون پرولاکتین ترشح می‌شود که مسئول حس ریلکسی و خواب‌آلودگی بعد از رابطه‌ جنسی است.


۱۱. رابطه‌ جنسی باعث می‌شود ۱۰ سال جوانتر به نظر برسید.

داشتن رابطه‌ جنسی سه مرتبه در هفته باعث می‌شود حداقل ۱۰ سال جوانتر از سنتان به نظر برسید! دیوید ویکس، محقق و متخصص مغز و اعصاب اسکاتلندی در کتاب خود می‌نویسد، «داشتن رابطه ‌جنسی خوب واقعاً برایتان خوب است!»


۱۲. رابطه ‌جنسی طول‌عمرتان را افزایش می‌دهد.

جمع همه این فواید فوق‌العاده‌ای که رابطه ‌جنسی منظم می‌تواند بر جسم و ذهن داشته باشد این است که سالها به طول‌عمر شما اضافه کند. درواقع، تحقیقی که در ژورنال پزشکی بریتانیا به چاپ رسید، مشخص کرد که شرکت‌کننده‌های مردی که رابطه ‌جنسی منظم داشتند، دوبرابر آنهایی که هیچوقت رابطه‌ جنسی نداشتند، عمر کردند.

خوب همینطور که می‌بینید داشتن رابطه‌ جنسی منظم نه تنها هیچ عیبی ندارد، بلکه فواید بسیاد زیادی برای سلامت جسمی و روحی‌تان خواهد داشت. پس سعی کنید هر روز رابطه جنسی داشته باشید!😍😄
منبع :
www.lifehack.org


@LifeDefender

مدیرکل بهزیستی استان تهران : خیانت، اعتیاد، عدم مسئولیت پذیری همسر و درآمد ناکافی از دلایل اصلی درخواست طلاق است.
@LifeDefender

تحقیر مداوم، زندگی مشترک را نابود می‌کند

وجود تحقیر مداوم در زندگی مشترک، یکی از نشانه‌هایی است که می‌گوید رابطه افراد واقعا در شرایط مطلوبی قرار ندارد. وقتی که زوج‌ها رفتار تحقیرآمیزی از خودشان نشان می‌دهند، در این شرایط به همدیگر بی‌احترامی می‌کنند، همدیگر را مسخره می‌کنند، با طعنه صحبت می‌کنند و دائما در طول دعوا سعی می‌کنند که طرف مقابل را حقیر جلوه بدهند.

بیشتر زوج‌ها نمی‌دانند که این رفتارها چیزی نیست جز اعلان جنگ جدی و بی‌برگشت، و کاملا فراموش می‌کنند که زن و شوهر هستند.

تحقیر دائمی زوج‌ها توسط همدیگر می‌تواند ضربه‌های جبران‌ناپذیری به زندگی مشترک آن‌ها بزند و ادامه زندگی را برای آنان غیرممکن کند.

متخصصان می‌گویند که رفتار تحقیرآمیز زوج‌ها معمولا در کینه توزی کهنه ریشه دارد. بعضی افراد متاهل به‌دلیل اتفاقات تلخ گذشته مثل خیانت، نسبت به همسرشان کینه شدیدی پیدا می‌کنند و تحقیر دائم او را در زندگی ادامه می‌دهند. البته تحقیر کردن می‌تواند در برخی موارد هیچ علت مشخص و واضحی نداشته باشد. بنابراین اگر مشکلی با همسرتان دارید، باید بدانید که تحقیر کردن به هیچ وجه راه حل مناسبی برای مواجهه با این مشکل نیست.
@LifeDefender

انسان بزرگ نمی شود جز به وسیله افکارش. شریف نمی شود جز به واسطه رفتارش و قابل احترام نمی گردد، جز به سبب اعمال نیکش.

@LifeDefender

پانزده سالم نشده بود که آقاجون دستم را گرفت و برد توی یک انبار پلاستیکِ نزدیک مولوی. کارم این بود که سفارش فاکتورهای سبد و آفتابه و زمین شور و سطل و سنجاق و جاصابونی و هر چیز پلاستیکی دیگری را جور کنم. از لای ردیف ها و اشکاف ها و طبقه ها ، جنس ها را بکشم بیرون. بچینم توی راهروی بلندی که انتهایش وانت یا کامیونی پارک شده بود. سفارش ها که بار زده می شد، می ایستادم کنار بقیه کارگرها و باربرها. همه زل می زدند به دستِ صاحب بار یا کسی که آمده بود جنس ها را تحویل بگیرد. اگر خبری نمی شد، سرکارگرمان دست هایش را به هم می مالید و آهسته می گفت: پول چایی این بچه ها رو فراموش نکنید. مودبانه می گفت. من را هم نشان می داد. یک بچه خجالتی با سری پایین، لپ هایی گل انداخته و لباس هایی مرتب تر از بقیه. از آن پول چایی ها هیچی گیر من نمی آمد. زور کارگرها زیاد بود و چند بار تهدیدم کرده بودند که اگر حرفی بزنم، می برند پشتِ یکی از ردیف هایِ پشتی و بلا سرم می آورند.

یکبار دلم می خواست برای خودم، چیزی بخرم. یک جور مداد نوکی هفتاد هشتاد تومانی. کارگرها داشتند پول چایی ماه گذشته را تقسیم می کردند. رفتم جلو. گفتم: «سهم منم بدین.» یک تیِ دسته بلند برداشته بودم. میله اش را کوبیدم زمین. یکی شان آمد جلو. گفت: «بیا بهت بدم.» دستم را از بازو گرفت و کشید تا پشتِ ردیفِ سطل آشغال ها. خودم را پیچ و تاب می دادم تا بتوانم از دستش خلاص شوم. نمی شد. صدای خنده بقیه را می شنیدم و دست و پا می زدم. پرتم کرد ته راهرو. با کله رفتم توی دیوار. چند تا سطل آشغال و سبد توری از ردیف های دو طرف ریخت روی صورتم.....

آن روز کتک خورده آمدم بیرون. یقه لباسم پاره شده بود و از هر دو سوراخ بینی ام، خون فواره می زد. ولی خوشحال بودم. خوشحال بودم که اندازه درد را فهمیدم. دردی که من را نکشت، از پا نینداخت و هیچ چیز دیگری هم نشد. فقط یک حس بود. مثل دوست داشتن. مثلِ بوسیدن. مثل پریدن از بالای سکو توی استخر. آن روز من درد را به آغوش کشیدم. بوسیدمش. نوازشش کردم. آرام که شد، خودش رفت. مثل همه حس های دیگر.
ولی یادم داد، حرفم را بزنم.

#مرتضی_برزگر

پ.ن: از چیزیکه حقته نباید فرار کرد باید با همه قدرتت بری توو دل قضیه و تمومش کنی.

@LifeDefender

👈دیدگاه خود درباره مطالب لایف دیفندر را به مدیر کانال با شناسه @whyandhow ارسال کنید.

‌ 😴خواب کافی اولین عامل مهم برای شروع یک روز پربازده است😴

خواب کافی مهم ترین سرمایه گذاری زمانی برای سرحال بودن است که واقعا نباید تردیدی در آن باشد. بی‌شک شما باید خواب کافی داشته باشید تا بتوانید تا جایی که امکان دارد بهره‌ور، متمرکز و مولد باشید. اگر احساس می‌کنید زمان کافی برای خواب ندارید، باید چاره‌‌ای بیندیشید تا زمانی را برای آن ترتیب دهید. هرچه‌ بیشتر از خوابیدن خودداری کنید، بهره‌وری کمتری در تقریبا همه‌ی زمینه‌ها خواهید داشت.

در تحقیقات بعمل آمده عنوان شده است که تنها ۵/۲ درصد از ما به کمتر از ۷ ساعت خواب شبانه نیازمندیم. پس خدمت بزرگی به خودتان بکنید و هر شب دست‌کم هفت ساعت خواب برای خودتان سرمایه گذاری کنید.
@LifeDefender

دیدگاه خود درباره مطالب لایف دیفندر را به مدیر کانال با شناسه @whyandhow ارسال کنید.