این قسمتی از فیلم رستگاری از شاوشنک هست... اگه فیلم رو ندیدید، حتمن ببینید‌. در ادامه این مطلب رو بخونید.

@LifeDefender

بر اساس تحقیقی که در هلند انجام شده افراد آگاه به سالم زندگی کردن (یا دارای سبک زندگی سالم) ، هر ساله کمترین بار مالی را به صندوق‌های بیمه سلامت وارد می‌کنند - اما در نهایت به دلیل طول عمر بیشتر، از افرادی که چاق هستند یا سیگار می‌کشند هزینه بیشتری را به سیستم درمانی تحمیل می‌کنند. در هلند، افراد دارای اضافه وزن به طور متوسط ​​تا ۸۰ سال، سیگاری‌ها حدود ۷۷ سال و افراد لاغر غیرسیگاری به طور متوسط ​​۸۴ سال عمر می‌کنند. بر اساس این مطالعه که از طرف وزارت بهداشت هلند انجام شد، افراد دارای اضافه وزن و سیگاری‌ها به ترتیب حدود ۲۲۰ هزار و ۲۵۰ یورو در طول زندگی خود هزینه‌های سلامتی را به همراه دارند. از سوی دیگر، افراد لاغر غیرسیگاری ۲۸۱ هزار یورو هزینه سلامتی خواهند داشت. این توسط دانشمندان اطراف Pieter HM van Baal از موسسه دولتی بهداشت عمومی و محیط زیست در Bilthoven مشخص شد. با این حال، این مطالعه ضررهای اقتصادی ناشی از مرخصی استعلاجی و سایر موارد را در نظر نگرفته است.

پ.ن۱:
به عبارتی افرادی که از سبک زندگی سالمی برخوردار هستند به دلیل عمر بیشتر (زمان) و همچنین افزایش سن (مشکلات کهولت سن رو نمی‌شه کاریش کرد) در معرض مشکلات بیشتری قرار می‌گیرند، بنابراین هزینه بیشتری رو به سیستم بهداشتی وارد می‌کنند اما افراد چاق یا سیگاری به دلیل اینکه بیماری‌های کشنده‌تری میاد سراغ‌شون و زودتر می‌میرند در کل هزینه کمتری برای سیستم درمان دارند.

پ.ن۲:
مزایا و خدماتی که افراد سالم از جهت جسمی و روانی برای جامعه دارند خیلی بیشتر از چیزی هست که بشه تصورش کرد. بنابراین اگه هزینه مراقبت از اونها بیشتر هست ارزشش رو داره.

#سلامت

@LifeDefender | منبع

جمله آخر پست قبلی از یکی از کتاب‌های هرتا مولر (از رها شدن به سوی آزادی می‌ترسیدم) منو یا جیمز ویتمور فقید در فیلم رستگاری از شاوشنک انداخت. او در نقش پیرمردی بنام بروکس حضور داره که به جرم قتل به سالها زندان محکوم شده و پس از مدتها از حبس آزاد می‌شه...

نگاه کنید وقتی در اتوبوس نشسته چطور صندلی رو محکم با دستاش گرفته... چطور برای عبور از خیابون دچار مشکل هست. چطور در پارک تنهاست... چطور شب‌ها خواب نمی‌ره و ...

موارد بالا ممکنه براتون قابل فهم و درک نباشه مگر اینکه هوش عاطفی بالایی داشته باشید یا به شرایط مشابه این گرفتار شده باشید. نمی‌دونید گذر کردن از یه خیابون چقدر سخته! واقعن براتون باورپذیر نیست... فیلم نمی‌تونه تمام احساس و افکار اون فرد حین عبور از خیابون، تو اتوبوس، جایی که کار می‌کرد رو نشون بده... اما ترکیب خرده هوش عاطفی و تجریباتی ازین دست، کمک زیادی می‌کنه تا به احساس درونی چنین افرادی پی ببرید... و البته من این ادعا رو دارم.‌ آدم احساسی نیستم با فیلم گریه کنم اما فیلمی که خود زندگی باشه چرا؟!. 

▫️"من اینجا را دوست ندارم.  من از ترس دایم خسته شده‌ام. من تصمیم گرفته‌ام که نمانم.»

چه کسی با پوست و گوشت و خون خودش احساس کرده که خستگی از ترس، علامت بزرگ افسردگی مزمن و تنهایی است؟

▫️یه جایی می‌گه: من فقط می‌خواهم به خانه بروم اما می‌دانم که هرگز نمی‌توانم به آنجا برسم. هیچ خانه‌ای وجود ندارد...

چه کسی می‌فهمه خانواده و خونه نداشتن چقدر ترسناکه؟ بخصوص وقتی سنت بالا می‌ره؟

👈 در واقع او به شرایط زندان خو گرفته بود. بخصوص وقتی زندان برنامه‌ای برای بازپروری و اصلاح یا توانایی کسب مهارتی برای زندانی نداره. به بخور و نمیر قفس عادت داشت، از این رو از آزادی و مسئولیت‌پذیری هراس داشت. او نمی‌تونست واقعیت و حقیقت جریان زندگی بیرون از زندان رو تحمل کنه. پس خودشو می‌کشه و طبیعی هست که دست و پا نمی‌زنه. چون پذیرفته انتخابی جز این نیست.

👈 بخاطر داشته باشید که بیشتر ماها، بسیار به فقیر شدن و بی‌خانمان شدن نزدیک‌تر هستیم تا ثروتمند شدن واقعی! فیلم رو دیدید یا حتمن ببینید. متوجه می‌شید راحت‌تر از آنچه که فکرشو کنید ممکنه هر کسی در مخمصه‌ای گرفتار بشه و اگه از قبل روحیه‌ای متناسب با برای مقابله با بی‌عدالتی‌های ثابت یا معلق زمینی نداشته باشه، تا بخواد خودشو جم و جور کنه، از فشار فلج شده و زیر فشار له شده...

در پایان یه کاربر انگلیسی‌زبان زیر این کلیپ در یوتیوب کامنتی به این مضمون گذاشته بود:

... گارسونی را می‌شناسم که حدود ۶۰ سال داره و در یه رستوران چینی کار می‌کنه. من گاهی به اونجا میرم. نام او تام است. هرگز ازدواج نکرده. اما مرد خوبیه. یه بار ازش پرسیدم چرا بازنشسته نمی‌شه؟ گفت اگر بازنشسته بشم چه کار کنم؟ کاری برای انجام دادن نیست. اینو وقتی گفت... منو یاد این صحنه فیلم رستگاری از شاوشنک انداخت.  چون می‌دانم اگر بازنشسته می‌شد، کسی را نداشت که با او صحبت یا معاشرت کنه. خانواده یا فامیلش خارج از کشور هستند.  پول زیادی برای سفر به خارج از کشور برای دیدن خانواده‌اش نداره. در واقع آن رستوران خانه اوست. (همانطور که زندان خانه بروکس بود). از آن روز دیگر هیچ وقت از او درباره بازنشستگی نپرسیدم.  من می‌تونم ببینم که او بیشتر اوقات خسته و غمگینه... اما اگر روزی تنها زندگی کنه، تنها و غمگین‌تر خواهد بود. حداقل اینجوری می‌تونه با پرسنل و مشتریانی مثل من شوخی کنه و صحبت کنه. [مشاهده کلیپ]

#omidnotes

قبل از خواندن مطلب زیر، ابتدا این مطلب را بخوانید.

در جلد ششم "در جستجوی زمان از دست رفته" راوی داستان به این نتیجه می‌رسد که ناکامی او در عشق قطعی است و هیچوقت به آلبرتین، عشق یک‌طرفه‌اش، دست نخواهد یافت. ولی مشکلی وجود دارد: او نمی‌تواند (در واقعیت) آلبرتین را فراموش کند. برای همین (در تخیل) سناریوی مرگی را طراحی می‌کند که باعث آزادی او از این درد و رنج خواهد شد! آرزوی مرگ آلبرتین:

"اگر فقط می‌شد که آلبرتین قربانی حادثه‌ای گردد و زنده بماند، آنوقت من بهانه‌ای می‌داشتم تا به بالین او بروم، و اگر هم می‌مرد، من، همانطور که سوان گفته بود، می‌توانستم آزادی‌ام را دوباره برای زندگی کردن به دست بیاورم."

ولی همانطور که با خودش گفتگو می‌کند، درآخر به این نتیجه می‌رسد که آرزوی مرگ دیگری، واقعا شرم‌آور و پست و بی‌معنی است، و ما را از درد و رنج عشقی ناکام رهایی نمی‌بخشد. او آرزو می‌کند که ای کاش سوان زنده می‌بود تا این حقیقت را به او بگوید. زیرا این سوان بود که اول‌بار این ایده را برای او مطرح کرده بود؛ سوان وقتی دید نمی‌تواند به "اودت" دست یابد و از عشق او کام بگیرد، آرزوی مرگ او را می‌کند، و این برای راوی عجیب و تکان‌دهنده است:

"اگر او [سوان] هنوز زنده بود، می‌توانستم به او بگویم که آرزوی او، همانقدر که خفت‌بار بود، بی‌معنی نیز بود، می‌توانستم به او بگویم که مرگ کسی که او زمانی دوست‌اش داشته بود او را از هیچ چیزی آزاد نمی‌ساخت."

@LifeDefender

صحبت‌های عباس کیارستمی درباره‌ی فیلم «کپی برابر اصل»، با عنوان‌های عشق نتیجه‌ی سوتفاهم است و اهمیت کپی در برابر اصل

از متن مصاحبه:
... کسی می‌گفتش که عشق نتیجه سوتفاهمه... و ما می‌ریم برای اینکه که سوتفاهم بکنیم، وقتی که به تفاهم می‌رسیم. وقتی واقعا درک می‌کنیم، آن موقع عشق در واقع به زوال می‌رسه. پایان عشقه. همه ارزش‌ها را ما به اون می‌دیم و خودمون رو درگیر می‌کنیم و طبیعتا این پاسخ غیرقانع کننده برای اینکه دل‌مون نمی‌خواد واقعیت‌ها رو بدونیم، وقتی به تفاهم برسیم عشق تموم می‌شه. بنابراین به یه اعتباری عشق نتیجه سوتفاهمه. وقتی آدما رو نمی‌فهمیم عاشق‌شون می‌شیم ولی وقتی که به واقعیت‌شون پی می‌بریم بعد می‌فهمیم که این نبوده... یعنی عشق یک توهم بیشتر نیست...

مطلب مرتبط | مطلب مرتبط

@LifeDefender

یک عکس تاثیرگذار از در آغوش گرفتن یک پدر و مادر و دخترشان که پیوند صورت شده...

توضیحات بیشتر

@LifeDefender

۵ نشانه برای این‌که بدانیم در حال تلف کردن زندگی خود هستیم!

🔺بلافاصله بعد از بیدار شدن از خواب، از رختخواب بلند نمی‌شوید

شاید عادت دارید نیم ساعت یا حتی یک ساعت بعد از بیدار شدن در رختخواب بمانید و با گوشی موبایل خود بازی کنید یا صفحات اجتماعی را دنبال کنید. اگر چنین عادتی دارید یعنی از زندگی خود استفاده بهینه ندارید. افراد موفق هر روز که چشم‌شان را باز می‌کنند به این فکرند که چطور از فرصتی که دارند در جهت بهبود کیفیت زندگی‌‌شان استفاده کنند.

🔺هر روز بیشتر از یک یا دو ساعت از وقت‌تان را صرف انجام کارهای بی‌ارزش می‌کنید

خیلی از کارهای ما بی‌ارزش‌اند و هیچ دست‌آورد مثبتی برایمان ندارند و تنها به این خاطر انجام می‌شوند که حس خوبی در آن لحظه به ما می‌دهند. از جمله این کارها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

▪️گشت زدن در فضای مجازی و شبکه های اجتماعی (بخصوص خواندن مطالبی که هیچ فایده‌ای برایمان ندارند)
▪️تماشای فیلم و لم دادن جلوی تلویزیون (بخصوص فیلم و سریال‌های سطحی و سرگرم‌کننده.)
▪️بازی کردن با گوشی یا کنسول بازی

اگر در طول روز فقط یک یا دو ساعت از وقت‌تان را به این کارها اختصاص دهید، خیلی هم بد نیست و حتی می‌تواند باعث کاهش استرس‌‌های زندگی شود. اما اگر بیش از دو ساعت از روز را صرف انجام این کارها بکنید، فرصت موفقیت و پیشرفت را از خود دریغ کرده‌اید.

🔺در پایان شب آن‌قدر خسته نیستید که راحت به خواب بروید

افرادی که در طول روز کارهای مثبت انجام می‌دهند در پایان روز آنقدر خسته‌اند که به سرعت به خواب می‌روند. مهم نیست فعالیت فیزیکی یا ذهنی انجام می‌دهید، چرا که کارهای هدفمند انرژی بدن را مصرف می‌کنند و باعث می‌شوند خواب راحتی داشته باشید.

🔺برنامه‌ریزی می‌کنید اما به آن پای‌بند نیستید

اگر مدام در ذهن‌تان به دنبال راهی برای پیشرفت، برنامه‌ریزی و رویا پردازی درمورد آینده هستید اما هیچ اقدامی نمی‌کنید، در حال تلف کردن زندگی خود هستید. می‌دانید چرا؟ چون فکر کردن و برنامه‌ریزی از دست همه برمی‌آید، اما اجرایی کردن برنامه‌ها کار همه نیست.

🔺نگران تفکر دیگران نسبت به خود هستید

نگرانی اصلی کسانی که اهداف بزرگی در زندگی خود دارند این است که چگونه با پشت سر گذاشتن موانع به پیشرفت برسند و همانند مردم عادی نگران حرف دوست و آشنا در مورد خودشان نیستند. به جای این‌که منتظر تایید دیگران باشید، آینده‌ی خود را بسازید و برای تحقق رویاهایتان تلاش کنید. مسیر درست را پیدا کنید و بدون توجه به حرف‌های دیگران در همین مسیر به تلاش‌تان ادامه دهید. / آموزه‌های سازمانی برگرفته از وبسایت medium


@LifeDefender

‌یاد باد
مزرعه. باد. باران.
شخم. گندم.
ترس. مترسک. امیدهای مردم.

یاد باد.
مزرعه. شب. شبنم.
سحر. باد. موج. خوشه‌های گندم.

یاد باد.
مزرعه. آفتاب. کار. داس.
مزرعه. مزد. مرد. مردانگی.
حرفهای راست.

یاد باد.
مزرعه. آسیاب. آرد.
مزرعه. مهتاب. آتش. آب.

یاد باد.
یار. چشمه.
با ناز. کرشمه.
نگارم. نگاهش.
داد مرا بر باد. رشته. رشته.

سیاه. سوخته.
یارم. بر یادم. نوشته.
من. تو. مزرعه.
وای گذشته‌ها. گذشته.

این رو ۱۲ سال پیش نوشتم. خیلی از نوشته‌هامو گم کردم. سعی می‌کنم اینجا منتشرشون کنم، شاید برخی‌شون از دست نرن...

#omidnotes

حواس‌پرتی و تمرکز نداشتن ما از کجا میاد؟

اگر حواس‌پرتی زمانت رو هدر می‌ده و نمی‌تونی زمانت رو مدیریت کنی باید نخست رنج و دردت رو مدیریت کنی.
مدیریت رنج و دردی که باعث می‌شه حواست پرت بشه. مدیریت رنج‌ها به معنای پرداختن و فکر کردن به احساسات ناخوشایند درونی و مشکلات مرتبط است تا در نهایت با اتخاذ تصمیمی مناسب، اقدامی عملی انجام دهیم.

در اینجا باید مواظب بود اگر فاصله بین تصمیم‌گیری و اقدام نهایی قابل توجه است، (مثلن باید ۳ هفته دیگه فلان کارو انجام بدی) در این مدت به زندگیت بررسی و بارها برنگردی با فکر کردن درباره رنج‌ها و درد‌ها بپردازی و با همون نتایج، بارها و بارها این کارو تکرار کنی.
این در واقع نشخوار فکری هستش و باید ازش دوری کرد.

@LifeDefender

کرونا تمام شده؟!

این سخنی است که در پی دستور‌العمل غیرعلمی صادره از وزارت بهداشت، از بیماران و سایر افراد می‌شنویم. خیر کرونا تمام نشده. جهش تازه این ویروس بنام اریس، در بیماران دارای ضعف ایمنی هنوز می‌تواند کشنده باشد و در دیگران موجب درگیری و اتلاف زمان و هزینه و مرخصی‌های درمانی شود.


اطلاع‌رسانی کنید.

@LifeDefender

بررسی #کتاب اثر انتظار. نوشته دیوید رابسن. به وسیله دکتر آذرخش مکری. قسمت اول.

قسمت دوم

ادامه...👇

@LifeDefender

"اثر انتظار" آخرین کتاب دیوید رابسن نویسنده و ژورنالیست انگلیسی که کتابی "تله هوش" را نیز در سال ۲۰۱۹ منتشر کرده است. (این کتاب بنام دام نبوغ توسط انتشارات ترجمان منتشر شده است).

اساس این کتاب خواندنی که در سال ۲۰۲۲ نوشته شده است بر یافته یا نکته بسیار جالب و اثبات شده‌ایی در پزشکی و علوم رفتاری استوار است: باورها و انتظارات ما تبعات جدی دارند و می‌توانند بر سلامت جسمی و روانی ما اثر بگذارند.

اگر انتظار دارید که دارو یا ماده‌ایی برای بدن یا بیماری خاصی مفید است، مصرف آن تا حدودی به کاهش آن بیماری منجر خواهد شد. این همان اثر دارونما یا پلاسبو است. جالب اینکه حتی اگر مطلع شوید که آن ماده صرفا یک دارونماست، کماکان اثرات مفید آن پدیدار خواهد شد. عجیب‌تر آنکه طی سال‌های اخیر قدرت دارونمایی ترکیبات افزایش قابل توجه‌ایی یافته‌اند به گونه‌ایی که در بسیاری موارد به داروی اصلی نزدیک شده‌اند.

مسله به اینجا ختم نمی‌شود. اگر انتظار داشته باشیم دارو، ماده یا عملی برای ما مضر است، اثرات زیانبار قابل توجهی که به آن اثر نوسیبو می‌گویند، بوجود می‌آیند: بیمارانی که از عارضه جانبی احتمالی یک دارو مطلع شدند، بعد از مصرف آن به مراتب اثرات بیشتری را تجربه می‌کنند. هرگونه تغییر توجیه نشده در ظاهر یا بسته بندی دارو به افزایش چند ده یا صد برابری شکایات منجر می‌شود. در افرادی که اعتقاد داشتند ضربه به سر باعث عوارض ناگواری می‌شود، بعد از سانحه از علایم شدیدتری رنج بردند. بعد از مصرف غذاهایی که آنها را کم کالری می‌پنداریم زودتر گرسنه می‌شویم. این فهرست و مثال‌های تامل برانگیز در کتاب رابسن ادامه دارد و البته به جاهای حساسی می‌رسد.

پژوهش های زیادی نشان داده‌اند که استرس، تروما و وقایع ناگوار کودکی و زندگی بر سلامت روان و جسم ما اثر می‌گذارند. حال چقدر این به دلیل اثر مستقیم این اتفاقات است و چه میزان ناشی از باور افراد به اثرات مخرب این اتفاقات است؟ سوالی بسیار جدی که پاسخ مناسب را می‌طلبد. اگر بخش عمده‌ایی از عوارض به باور افراد بازگردد، حساس کردن انسان‌ها به این ارتباط در عمل به تشدید مشکلاتشان منجر خواهد شد! اگر انتظار داشته باشیم که فشارهای روزمره و استرس‌های زندگی به بیماری منجر شوند یا اصولا مبتلا به بیماری خاصی هستیم که سیر ناخوشایندی دارد، در اینصورت آیا بیشتر متحمل عوارض نخواهیم شد؟

@LifeDefender

چرا برنزه شدن پوست مدتی طول می‌کشد؟ دانشمندان به پاسخ این سوال رسیده‌اند!

بدن ما دو مکانیسم برای محافظت از پوست در برابر اشعه خطرناک UV دارد.
مکانیسم اول DNA سلول‌های پوست آسیب دیده توسط تابش را ترمیم می‌کند، در حالی که مکانیسم دوم شامل افزایش تولید ملانین است که پوست را تیره می‌کند تا از قرار گرفتن در معرض اشعه در آینده محافظت کند.

الکوشی و تیمش این فرضیه را مطرح کردند که تأخیر در برنزه شدن به خاطر این است که بدن نخست مکانیسم اول را در اولویت قرار می‌دهد. یعنی تمام منابع سلول برای ترمیم آسیب پرتوها در سریع‌ترین زمان ممکن بسیج می‌شوند. تا زمانی که سلول بتواند منابعی را برای تولید ملانین اختصاص دهد.

چرا تعمیر DNA اولویت دارد؟

کارمیت لوی، بیوشیمی‌دان و زیست‌شناس مولکولی توضیح می‌دهد: «اطلاعات ژنتیکی باید از جهش‌ها محافظت شود، بنابراین این مکانیسم ترمیم در داخل سلول در هنگام قرار گرفتن در معرض اشعه فرابنفش خورشید اولویت دارد.» مکانیسم ترمیم DNA اساسا به همه مکانیسم‌های دیگر در سلول می‌گوید: «همه چیز را متوقف کنید و بگذارید در آرامش کار کنم».

تا زمانی که اصلاح DNA به اوج خود برسد، که چند ساعت پس از قرار گرفتن در معرض پرتو خورشید رخ می‌دهد، این مکانیسم ادامه می‌یابد. به این ترتیب شانس جهش به حداقل می‌رسد.

این کشف می‌تواند برای کمک به مطالعه، درک، پیشگیری و درمان اثرات آسیب ناشی از پرتوها کاربرد پیدا کند و در دراز مدت، حتی ممکن است به پیشگیری از سرطان پوست کمک کند.

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0022202X23021243

@LifeDefender

این فناوری جدید از مرگ کودکان گرفتار در خودرو جلوگیری می‌کند

سالیانه صدها یا هزاران کودک جان خود را در اثر گرمازدگی در خوردوهای پارک شده از دست داده‌اند. کودکان زیادی نیز با شرایط وخیم از خودرو بیرون کشیده شده و نجات یافته‌اند.

به گزارش موسسه «Kids and Car Safety»، بسیاری از والدین پس از آنکه به صورت ناخواسته سبب مرگ فرزند خود در چنین شرایطی می‌شوند، دست به خودکشی می‌زنند و این خود نوعی معضل اجتماعی بزرگ به حساب می‌آید.
مشکلات روانی والدینی که چنین حادثه دردناکی را تجربه کرده‌اند، نیز مشکل بزرگ دیگری است.

👈دکتر «دیوید ام.دایموند» عصب‌شناس #دانشگاه #فلوریدا علت این رفتار والدین را حواس‌پرتی می‌داند و از آن به عنوان «حواس‌پرتی کشنده» یاد می‌کند. دایموند در توضیح این رفتار گفت: «در طول رانندگی بخشی از مغز که به تحلیل رفتارهای معمولی می‌پردازد، مشغول به انجام اعمال دیگری مرتبط با رانندگی می‌شود و همین سبب می‌شود تا گاهی حضور کودک در خودرو فراموش شود. این یک سیستم غیرارادی در ذهن است و نباید والدین را برای آن تحت فشار قرار داد. والدینی که مشغله کاری بالا و استرس دارند و همچنین از کم‌خوابی رنج می‌برند، بیشتر مرتکب به انجام چنین عملی می‌شوند.»

دانشمندان در #آمریکا از فناوری رونمایی کرده‌اند که می‌تواند از این تراژدی جلوگیری کند. این فناوری یک حسگر حرکتی داخلی است. اگر پس از خاموش شدن خودرو، حسگر متوجه حرکت کودک در ماشین شود، با به صدا در آوردن بوق و ارسال پیام هشدار راننده را مطلع می‌سازد.

جزییات بیشتر:
https://dgto.ir/33u8

@LifeDefender

بدن انسان، پس از صدها هزار سال تکامل، هنوز فکر می‌کنه مانند ۳۰۰ سال پیش قحطی انرژی و مواد غذایی هست و چربی ذخیره می‌کنه! و این وظیفه‌ی ماست که با هوشیارانه و آگاهانه غذا خوردن، و پرهیز از شکر و نمک و چربی و ... زیاد، اون حس نادرست قحطی‌بینی رو جبران کنیم.


مغز هم همینه. تا قبل از دنیای اینترنت و ۳۰ سال پیش، قحطی اطلاعات و ارتباطات بود و آدما حوصله‌شون سر می‌رفت! اما در این دنیای وفور اطلاعات و امکانات، این وظیفه ماست که هوشیارانه با حرص قحطی‌بینی و FOMO (ترس جا موندن) مقابله کنیم و وقت و تمرکزمون رو روی چیزایی بذاریم که ارزش دارن. /توییتر... لوکوموتیو


@LifeDefender

‏شایع‌ترین نوع ‎سردرد بدلیل ضعف عضلات گردن و کتف رخ می‌دهد. سردرد تنشی قسمت جلوی پیشانی، دو طرف و پشت سر را مثل یک باند محکم و پرفشار، درگیر می‌کند. تنشهای عصبی این درد را شدت می‌دهد. تمرینات تقویتی عضلات گردن به کاهش این درد کمک بسیاری می‌کند. / توییتر دکتر احسان ارجمند حقیقی

#سلامت
@LifeDefender

«ناامیدی یعنی رنجی که انسان معنایی در اون پیدا نکنه.»... معنا رو می‌شه در ۳ چیز جستجو کرد:
▫️کار و خدمتی ارزشمند
▫️عشق ورزیدن بدون قید و شرط
▫️رنج کشیدن با متانت و صبوری

این فایل کوتاه صوتی به منبع الهام نوعی درمان در روانشناسی و روانکاوی می‌پردازد که به لوگوتراپی یا معنا درمانی مشهور شد. دکتر ویکتور فرانکل روانشناس و عصب شناس اتریشی با الهام از تجربه اردوگاه آشوویتس #کتاب (انسان در جستجوی معنا) را نوشت که به یکی از متون مهم روان‌درمانی در جهان تبدیل شده است. ویکتور فرانکل در موارد اساسی با زیگموند فروید پدر روانکاوی، درباره اساس و انگیزه رفتار انسان و سائق‌های او اختلاف دارد./ منبع

لایف‌دفندر: انتشار آنچه خوب است.
@LifeDefender

متوجه می‌شید منظورش چیه؟ کامنت بگذارید... شرح در پست بعدی...
#عکس_و_مکث


@LifeDefender

پیرو پست 👆
▫️تصویر اول، نقاش هلندی ونسان ونگوگ است... یه داستان پرماجرا داره درباره بریدن گوش خودش... چیزی که این ماجرا رو پیچیده کرده این است که خود ونگوگ علت این کارش را به خاطر نمی‌آورد. اولین روایت این است که به علت افسردگی و مشکلات خواب، ونسان صدا‌هایی در گوش چپش می‌شنیده که او رو کلافه و به جنون رسونده... به همین دلیل او گوش خودشو بریده. روایت دوم این است که او قول یه هدیه گرانبها رو به معشوقش داده و چون پولی برای خرید اون هدیه ارزشمند نداشته، گوش خودشو برای معشوقه‌اش فرستاده. روایت دوم احتمال درستی بیشتری داره، چون معشوقه ونگوگ، راشل، واقعن گوشش را دریافت کرده و با دیدنش از حال رفته بود.

▫️نفر بعدی لودویگ بتهوون موسیقی‌دان آلمانی هست. ایشون در ۲۸ سالگی شنوایی‌‌اش ضعیف شد و در ۴۴ سالگی کاملن کر شد. چقدر برای کسی که کارش موسیقیه، کر شدن سخت و سنگین هست! جالبه بدونید تعداد قابل توجهی از بهترین آثارش رو بعد از کر شدنش ارائه داد. در واقع شمار قابل توجهی از آثاری جاودانی که ‏از ذهن بتهوون نشات گرفت، هیچگاه به وسیله خودش شنیده نشد.‏

▫️نفر سوم ری چارلز رابینسون نوازنده و خواننده آمریکایی هست که در ۶ سالگی بر اثر آب سیاه بینایی خودشو از دست داد.

تصویر سمت راست یه کابل آنالوگ صوت و تصویر AV هست. فیش قرمز و سفید برای انتقال صوت و فیش زرد برای انتقال تصویر به کار می‌ره.

👈 ونگوگ و بتهوون رو می‌شناختم اما رابینسون برام ناآشنا بود. از رو عینکش حدس زدم ممکنه نابینا باشه. کابل AV رو هم می‌شناختم. حدس زدم یه موسیقی‌دان یا نوازنده نابینا باشه. جستجو کردم و ...

لایف‌دفندر: انتشار آنچه خوب است
@LifeDefender

بخشی از افکار يونگ درباره افسردگی:

#افسردگی به معنی دقيق كلمه پايين رانده شدن است. هل داده شدن به سوی جهان زيرين. جايی كه ديگر چيزی حس نمی‌كنی، حتی خشم را.  يكی از درمانهايی كه من برای افسردگی توصيه می‌كنم اين است كه خود را در زيبايی غرق كنيد. لازم نيست خيلی هنری و خاص باشد ولی تمام اطراف خود را از رنگ و صدا و تصوير زيبا انباشته كنيد. خوب بخوريد و خوب بپوشيد. اين در واقع متد خروج از تاريكی است.

اما روش دشوار ديگری هم وجود دارد و آن هم تاختن به سوی تاريكی و رفتن به درون است. اين روشی برای آموختن از افسردگی به جای خلاص شدن سريع از آن است.

در اين شرايط من با فرشته تاريكی تا آخرين حد توانم كشتی خواهم گرفت زيرا معتقدم آدمی نه با تصور نور، بلكه با خودآگاهی به تاريكی‌اش رشد خواهد كرد.

يونگ در پايان می‌افزايد كه چه راه اول را در پيش بگيرید و چه راه دوم را، بايد با همه قلب و روح درگير شود. نصفه و نيمه نمی‌شود تجربه‌ای ارزشمند كسب كرد.

@LifeDefender