LifeDefender

32 views16:23

چرا علاقه‌داشتن به کار اینقدر مهم شده است؟
گفت‌وگو با میا توکومیتسو، دربارۀ ایدۀ «کاری را بکن که دوست داری» :

بخش هایی از مقاله :

🔴«کاری را بکن که دوست دار»، این جمله را بارهاوبارها و از زبان انسان‌های سرشناس زیادی شنیده‌ایم. اما این عبارت واقعاً به چه معنا است؟

میا توکومیتسو، از نویسندگان مجلۀ ژاکوبن و مؤلف کتاب جدید "کاری را بکن که دوست داری و دروغ‌های دیگر دربارهٔ موفقیت و خوشبختی" از فراگیری این طرز تفکر در فرهنگ کار امریکا انتقاد می‌کند. او معتقد است این ایده، یعنی «پرداختن به کار مورد علاقه»، ساختهٔ دست شرکت‌های بزرگ بوده و به کارفرمایان قدرت بیشتری برای بهره‌کشی از کارگران می‌دهد.

🔴لم(مصاحبه گر ): اما فکر می‌کنم تمرکز شما بیشتر به آن موعظهٔ بزرگ‌تر معطوف است: «کاری را بکن که دوست داری.»

توکومیتسو: مردم این موضوع را تا حد زیادی مطلق فرض می‌کنند؛ اما این ایده حتی عمر چندان درازی هم ندارد. بارها از مردم شنیده‌ام که «بله؛ مادر بزرگ من فکر می‌کند این ایده کاملاً خودخواهانه است و از خودشیفتگی انسان نشئت می‌گیرد». بنابراین اگر دو یا سه نسل به عقب برگردیم، متوجه می‌شویم این باور همیشه برای مردم مطلق و درک‌کردنی نبوده است.

🔴لم: آنطور که شما در کتاب توضیح داده‌اید، این جریان تقریباً به پوچی رسیده است. اکنون کارفرمایان حتی در شغل‌های پَست هم به‌دنبال کسی هستند که عاشق کارش باشد.

توکومیتسو: یک بار در کریگلیست مطلبی دیدم که به‌شدت ناراحتم کرد. دربارۀ نظافت‌چی‌هایی بود که عاشق کارشان هستند. شما انتظار دارید این شخص که قرار است کاری بسیار سخت را در ازای پولی ناچیز انجام دهد، کار اضافی هم بکند. یعنی علاوه‌بر تی‌کشیدن کف و شستن پنجره‌ها، باید نشان دهند که عاشق کارشان هم هستند؟ واقعاً بی‌معنی است و به‌قدری بین مردم جا افتاده که دیگر حتی به آن فکر هم نمی‌کنند. مردم آگهی استخدام چاپ می‌کنند و البته کارگری فعال و علاقه‌مند به کار می‌خواهند؛ اما حتی به معنی این حرفشان فکر هم نمی‌کنند و به اینکه شاید همه عاشق کارشان نباشند.

🔴لم: این سؤال مدام فکر مرا به خود مشغول می‌کند: چرا علاقه‌داشتن به کار اینقدر مهم شده است؟

توکومیتسو: فکر می‌کنم عوامل زیادی در پس آن باشد. بدبینانه‌ترین توضیح این است که کارفرمایان شرط علاقه به کار را وضع می‌کنند تا دیگر شکایتی نشنوند. اگر علاقه به کار یکی از شرایط استخدام باشد، شما دیگر نمی‌توانید از بار کاری‌ای که بر دوشتان گذاشته می‌شود، شکایت کنید.
تابه‌حال چند نویسنده به این موضوع اشاره کرده‌اند؛ اما واقعاً معتقدم در اقتصاد خدمت‌محورِ کنونی دسترسی عاطفی و احساسات نقش مهمی ایفا می‌کنند. کارفرمایان به‌منظور سود بیشتر در پی ایجاد روابط اجتماعی متقابل و جذب کارگران اجتماعی هستند. چندی پیش مقاله‌ای واقعا خوب از پائول مایرسکو دربارۀ فست‌فود پِرِت۳ لندن، در لندن ریویو آو بوکز منتشر شد. پرت دستورالعملی بسیار طولانی و مخصوص برای کارگرانش در نظر گرفته است که آن‌ها باید طبق آن رفتار کرده و همواره به مشتریانشان شادی و نشاط منتقل کنند. یکی از نظریه‌های او این است: ما اینجا فقط ساندویچ به دست مردم نمی‌دهیم؛ بلکه احساسی که به مردم منتقل می‌کنیم هم یکی از کالاهای مهم ما است.

🔴لم: و هیچ‌کس نمی‌خواهد در این مسابقۀ جنون‌آمیز عقب بیفتد؛ چون هیچ‌کس دوست ندارد بگوید بهترین نیست.

توکومیتسو: دقیقاً همین‌طور است. نبوغ این ایده در همین نکته است.
کل مفهوم شایسته‌سالاری حاصل نوعی نبوغ است؛ زیرا طبق این ایده اگر شما از کاری که به عهده‌تان گذاشته‌اند، شانه خالی کنید، آشکارا به این خاطر است که از عهدۀ آن بر نیامده‌اید.

🔴در موقعیت‌های خارج از محیط کار آزمایش کوچکی کردم؛ به این صورت که وقتی مردم را می‌دیدم و با آن‌ها وارد گفت‌وگو می‌شدم، نگاه می‌کردم که چقدر می‌توانیم بدون اینکه از شغل یکدیگر بپرسیم، به گفت‌وگو ادامه دهیم. متوجه شدم ادامهٔ چنین مکالمه‌ای بیش از چهار دقیقه واقعاً دشوار است.

منبع :http://www.theatlantic.com/business/archive/2015/08/do-what-you-love-work-myth-culture/399599/

متن کامل مقاله به پارسی :
http://tarjomaan.com/vdci.payct1a3vbc2t.html

http://www.telegram.me/LifeDefender

The Atlantic

‘Do What You Love’ Is Terrible Advice

If passion is a job requirement, says writer Miya Tokumitsu, employees have little room to complain about mistreatment at work.

34 views16:47