اندرو هوبرمن، یه عصب‌شناس آمریکایی است که زمینه رشد مغز، شکل پذیری مغز، و بازسازی و ترمیم عصبی کار می‌کنه. به یکی از دلایل #افسردگی اشاره می‌کنه و اینکه چرا در طول روز سرحال نیستیم.

#خواب #خواب_شب

👈 کلیت تکنولوژی مانند یکی از دستاوردهای خود تکنولوژی یعنی داروهای شیمیایی هست. یه جا رو درست می‌کنه چند جا رو خراب. بخصوص اگه یاد نگرفته باشیم درست ازش استفاده کنیم.

👈👈مطلب مرتبط:
▫️خلاصه کتاب چرا می‌خوابیم
▫️خلاصه کتاب تنفس
▫️نقش دوپامین در روابط و شغل

@LifeDefender | LD+2 ⭐️

در ژاپن افسانه‌ و داستان جایگاه خاصی داره. از جمله داستان‌هایی درباره هیولا و ارواح که در کمتر فرهنگی وجود داره. از میان این افسانه‌ها، تعداد کمی به اندازه افسانه ژانین کوچیساکه اونا kuchisake onna، زن دهان دریده، ترسناک هستند. طبق این افسانه‌، کوچیساکه اونا در برابر افرادی که در شب به تنهایی راه ‌می‌رن ظاهر می‌شه. در نگاه اول به نظر می‌رسه که او یک زن جوان و جذابه که قسمت پایین صورت خودشو با ماسک یا نقاب پوشانده و در حالی که به قربانی نزدیک می‌شه یه سوال ساده می‌پرسه:

“واتاشی، کری؟” یعنی “آیا من زیبا هستم؟”

"اگه قربانی نه بگه، کوچیساکه اونا بلافاصله با یک سلاح تیز مانند قیچی یا چاقوی قصابی، فرد رو به شکل رنج‌آوری می‌کشه، اگر قربانی بگه بله، کوچیساکه اونا تمام صورتش رو نشون می‌ده و دهان چاک خورده و در حال خونریزی‌اش را آشکار می‌کنه. سپس می‌پرسه:

“آیا هنوزم زیبا هستم؟”

اگر قربانی او فریاد بزنه یا بگه “نه!” کوچیساکه اونا دهان اون فرد رو مانند دهان خودش می‌کنه تا شبیه خودش بشه. اگر فرد بگه بله، ممکن او رو ر‌ها کنه اما در طول شب، دوباره برمی‌گرده و او رو به قتل می‌رسونه.

در ادامه این سوال مهم مطرح می‌شه که پس وقتی هر پاسخی بدی بلایی سرت میاد و احتمال زیاد مرگ در انتظارته، چرا جواب می‌دی؟"

عده‌ای فکر می‌کنن بدترین چیزا در افسانه و داستان اتفاق می‌افته و گاهی یه نشتی هم داریم و قسمتی از این بلایا به دنیای واقعی سرایت می‌کنه. اما اگه خوب نگاه کنی عکسه. افسانه و داستان رو از روی واقعیت ساختن. کافیه واقع‌گرایانه به همین روزا نگاه کنی. به تاریخ... تا متوجه شد چه جنایت‌ها و رنج‌ها و ترس‌هایی وجود داشته، هست و خواهد بود.

در زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که هر لحظه می‌تونن زندانیت کنن، با دلیل یه بدون دلیل. چه فرقی می‌کنه به چه دلیلی؟ مگه دلیلش تاثیر داره؟ من و تو دنبال دلیل هستیم اونا نیازی به دلیل ندارن. و به هر روشی که مایل بودن به زندگیت پایان بدن. مثلا سحر موقعی که هوا داره روشن می‌شه، همون گرگ و میش رازآلود و شگفت‌انگیز، طناب بندازن گردنت و زیرپات رو خالی کنن تا خفه بشی و بمیری. هیچ کسی هم کاری نمی‌تونه کنه یا نمی‌خواد کنه. اینجاشو خوب تصور کن... هیچ کسی کاری برات نمی‌تونه بکنه. نه خانوادت، نا فامیلت، نه دوستانت، نه مردم شهر و کشورت، نه رسانه‌ها و جامعه جهانی. هیچکس. بعدش زندگی هم به همون رویه معمول ادامه داره.

حالا انصاف داشته باش این وحشتناک‌تر هست یا افسانه کوچیساکه اونا؟! البته وحشتناک‌ترش هم هست که هنوز باور نکنی در چنین فضایی سیاهی داری زندگی می‌کنی. وحشتناک‌ترش اینجاست که وقتی می‌فهمی در یکی از خطرناک‌ترین نقاط دنیا داری زندگی می‌کنی، بنا به تصوراتی نترسی یا ترس فلجت کنه و یه قدم کوچک هم بر‌نداری.

پ.ن:
کتاب تاریخ شکنجه، تاریخ کشتار و آزار در ایران. نوشته دکتر مهیار خلیلی وقتی می‌خونی به خودت می‌گی آیا این چیزا در ایران ما اتفاق افتاده؟! رسوبات فکری مملکت گل و بلبل مانع می‌شه باور کنی. شوکه شدن فاصله بین تصور تا واقعیته.

ادامه داره...

#omidnotes

چند روزه اونقدر حالم خوب نیست که بتونم مطلب بخونم یا خودم چیزی بنویسم. به همین دلیل مطلبی منتشر نشد. این کلیپ کوتاه رو ببینید و از منتشر نشدن مطالب بیشتر استفاده‌ی بیشتری ببرید و بهش فکر کنید.

@LifeDefender | LD+1 👈

آیا انسان سنسور موقت رنج و لذت نیست؟

#omidnotes

همون سربازی که برای حکومتی می‌ره سربازی که کارت بگیره بره خارج. ازدواج کنه. گواهینامه بگیره، سرکار بره ... همون سربازی که سر مرز کشته می‌شه و دل مردم براشون می‌سوزه می‌گن بیچاره مجبور بود پایان خدمت لازم داشت... همون سربازی هست که موقعی که داعش می‌خواد اعدامت کنه چارپایه رو زیر پات می‌کشه. همون سربازی که به کولبر‌ها شلیک می‌کنه. کولبری چند صد کیلو بار خودش کرده و از نفس افتاده تا نون خانوادش بده با این تورم و این همه فساد... نفسش با گلوله همون سربازی که کارت می‌خواد بگیره برای همیشه در سینه بند میاد و می‌میره. همون سرباز حیوونی که تنها منبع درآمد یه خونواده بدبخت هست رو آتیش می‌زنه و حیوون زنده با بارش می‌سوزه... همون سربازی که فکر می‌کنی مجبور هست بره سربازی تا کارت پایان خدمت ظلم و فساد بگیره... همون سرباز... بله خیلی از همون سربازا بعدن کارمند همین حکومت می‌شه... و در پست‌های مختلف دستورات رو اجرا می‌کنه. همون کارمندی که افراد خانواده‌مون هستند. اقوام و همسایه و همشهری و هموطن ماست.

هیچ کسی مجبور به انجام هیچ کاری نیست. هر کس همواره انتخاب می‌کنه، انتخاب می‌کنه برای رسیدن به اهدافش از چه مسیری بگذره

در یکی از صحبت‌های دوران دبیرستان برادرم گفت: (جایی خوانده بود یا از خودش بود نمی‌دونم. البته این پست رو بخونه بهم می‌گه) که اگه در یه شهری همه مریض باشند و به خارشی مبتلا باشند و بدن خودشون رو بخارونن... و یه فرد سالم وارد بشه، اهالی اون شهر فکر می‌کنن خودشون سالم هستند و اون مریض هست.

امروز صبح به این فکر کردم اگه یه فرد، خانواده، روستا، شهر، ملت... دارای یه تفکر و فرهنگ بسته باشه، بندرت اون فرد یا افراد عضو اون جامعه کوچک یا بزرگ، متوجه می‌شن که چه نقاط ضعف یا ایرادات وحشتناک و چندش‌آوری دارند. مگر اینکه اون فرد از سطح بالای هوشی برخوردار باشه که معمولا هم در جامعه صداش خفه می‌شه. (البته خود جامعه بسته هم هوش رو محدود و تضعیف می‌کنه، بنابراین بندرت پیش میاد یکی متفاوت فکر و عمل کنه.)

شاید یکی از افراد همون شهر مریض قبل از ورود یا بعد از ورود اون فرد سالم از خودش پرسیده: چطور می‌شه فهمید همه مریض‌ند وقتی خودم هم یکی از آنها هستم؟!

مطلب مرتبط:
ق. اول کتاب هنر سرسختی و تسلیم نشدن
ق. دوم کتاب هنر سرسختی و تسلیم نشدن
ق. سوم منتشر شده اما هنوز (با حجم کمتر) در کانال قرار ندادم.

#omidnotes

پیشنهاد می‌کنم اگه به فراگیری یادگیری تمایلی دارید این مطلب رو بخونید.
قسمت یک | قسمت دو

@LifeDefender

استوری‌های یوتیوب به زودی حذف می‌شوند.

علیرضا مجیدی درباره حذف استوری از یوتیوب مطلب کوتاه اما قابل تاملی نوشته: شاید بدترین چیز در یک شبکه اجتماعی و استارتاپ این باشه که از بیم کم آوردن دچار عدم اعتماد به نفش و تقلید صرف بشی و اجزایی را به سرویس خودت بیاری که با فلسفه کلی سرویست هماهنگی نداشته باشه. این به معنی عدم انعطاف نیست. اما این سالها از تعداد زیادی شرکت بزرگ چنین تلاشهایی رو دیدم. مثل اون زمان که گوگل می‌خواست با گوگل دلاس به جنگ فیس‌بوک بره. موفق نشد و الان فیس‌بوک هم تقریبا متروک شده. نتیجه اینه که اگر راه و روش مخصوص خودت رو تکامل بدی همیشه موفق‌تری. مگر اینکه در ایده‌پرازی نقصی داشته باشی.

@LifeDefender | LD+3 👈