رنج‌آورترین، غم‌انگیز‌ترین یا مخوف‌ترین
عکس‌ها آنهایی هستند که زنده‌ها با فهم و هنرمندی بی‌نظیری تقدیم مردگان می‌کنند. مانند این عکس، که عکاس به دوست مرده‌اش تقدیم کرده تا بگه این سنگ منو یاد تنهایی تو می‌انداخت!

چیزی که در درون خودش درباره دوستش احساس می‌کرده و می‌فهمیده رو نتونسته یا نخواسته با کلمات بیان کنه زیرا برای شرحش عاجز بودند... پس به هنر رو آورده تا در بهترین حالتی که می‌تونسته به این صورت بیان کنه... پیامی که بازم رمزآلود به نظر می‌رسه و هر کس با توجه به فهم و درک و سن و تجربیاتش قسمتی رو می‌تونه رمزگشایی کنه. آیا مهمترین یا تنهاترین هدف و وظیفه #هنر، نمایش و بیان رنج‌های بشری در قالب‌های گوناگون برای تسکین یا واداشتن دیگران برای رفع #رنج نیست؟

#omidnotes

اینم کار یه هنرمند دیگه است... بر خلاف تصویر بالا هیچ معنایی پشتش نیست. فقط یه ایده‌ای از یه دفتر خدمات معماری و دکوراسیون است.

یکی میاد با یه سنگ و چند کلمه، معنا و ارزشی خلق می‌کنه که بارها می‌شه دربارش فکر کرد و به سختی تکراری می‌شه... یکی دیگه هم میاد یه کمپرسی سنگ خالی می‌کنه در راه‌پله و اسمشو می‌گذاره اثر بدیع هنری!!!

ترجمه کامل مقاله بیل گیتس درباره آینده هوش مصنوعی ترجمه شده توسط فائزه تاج‌آبی

در میان مقالات متعدد در حوزه #هوش_مصنوعی این یک مقاله به زبان ساده و روشن نوشته شده است و حاوی نکات جالبی است.

مقاله اصلی از سایت gatesnotes.com

ترجمه پارسی مقاله از سایت خانم تاج‌آبی

@LifeDefender

در زندگی شخصی یا شغلی‌ت، یه کار رو با بهترین کیفیت ممکن انجام نده، بلکه با بالاترین کیفیتی که باید انجام بشه انجام بده.

یه موقعی کیفیت لازم برای نوشتن یه کد، شستن یه لباس، ساخت یه قطعه، روشن کردن یه آتش و ... ۱۰ واحد منابع می‌خواد اما مایی که می‌خوایم به بهترین وجه ممکن انجامش بدیم؛ ۲۰ .‌‌.. ۳۰ ..‌. واحد خرجش می‌کنیم و کلی منابع‌مون رو هدر می‌دیم. در همین مورد.‌‌.. بعضی وقت‌ها متوجه می‌شیم بیش از ۷ واحد نمی‌تونیم هزینه کنیم. باید ۳ واحد دیگه رو تامین کنیم و کار باکیفیت انجام بدیم. نه اینکه هیچ وقت انجامش ندیم یا یه خروجی بی‌کیفیت داشته باشیم.

هر رنجی، هر دردی، مانند یه جای خالی در یه پازل هست. باید تکه خودشو گذاشت. نه بیشتر نه کمتر.

* باید قائل به استثنا بود اما حواس‌مون باشه، استثنا به رویه و عادت تبدیل نشه.

#omidnotes

اگر فاصله دورتری را دیده‌ام با ایستادن بر شانه‌های غول‌ها بوده است. این جمله رو ایزاک نیوتن در سال ۱۶۷۶ گفته. این استعاره به یکی از افسانه‌های اساطیر #یونان بر می‌گردد که یک غول نابینا به نام اوریون، کوتوله‌ای به نام سدالیون Cedalion را بر دوش خود حمل می‌کرد تا به او راه را نشان دهد و استعاره از کشف حقیقت بر پایه اکتشافات پیشین است.

با این حال خیلی از مردم تصور می‌کنند کشفیات افرادی مانند #داروین، #نیوتن، #اینشتین، #داوینچی، #گالیله و .‌‌.. فقط نتیجه نبوغ شخصی‌شون هست. در کنجکاوی، پشتکار و هوش چنین افرادی شکی نیست اما موفقیت هر فردی در گرو تلاش خیلی از انسان‌هاست که هیچ کس حتی نمی‌تواند آنها را بشناسد. اینا رو پیرو مطلب زیر که از کانال دکتر علیرضا شهبازی خواندم دارم می‌گم. بخونید ببینید پشت پرده نظریه داروین افرادی حضور دارند که نام آنها را نشنیده‌ایم. و البته کسانی خواهند بود که هرگز شناخته نخواهند شد. بگذریم از کسانی که غیر مستقیم در موفقیت‌های شخصی مانند داروین و دیگران و حتی خود ما نقش دارند. فقط فردی با دانش سطحی با بدست آوردن کوچک‌ترین موفقیت علمی (یا غیر علمی) مغرور می‌شه و خودشو برتر از دیگران می‌پنداره و با گفتار و رفتارش به دیده تحقیر با بقیه رفتار می‌کنه. و گرنه کسی که حداقل تاریخ علم رو خوانده باشه متواضع خواهد بود و ادعایی نخواهد داشت.

مطلب دکتر شهبازی:
کتابی جدید در باب #تکامل انسان را دارم می‌خوانم. بخش کوتاهی از آن را ترجمه کردم ببینم زبانش به‌ پارسی چگونه خواهد شد. هنوز البته تصمیم به ترجمه نگرفته‌ام. آنچه در ادامه می‌آید، ضرب اول در ترجمه‌ی این بخش از کتاب است.

«خیلی پیش‌تر از سال ۱۸۵۹، که در آن چارلز داروین، طبیعی‌دان انگلیسی، اندیشه‌های تکاملی خود را در قالب #کتاب دوران‌سازش "خاستگاه گونه‌ها از طریق انتخاب طبیعی"گردآوری و منتشر کرد، این تصور وجود داشت که سیاره‌ی ما و ساکنان آن از زمانی که خداوند، آن‌گونه که می‌گویند، آنها را به‌ وجود آورده است دقیقاً مثل روز نخست نمانده‌اند و دستخوش تغییر شده‌اند. خیلی قبل‌تر از این تاریخ نیز زمین‌شناسان دیگر می‌دانستند که آن شش‌هزار سالی که کتاب مقدسْ عمر خلقت قلمداد می‌کند به‌ هیچ‌ وجه و از طریق هیچ سازوکار طبیعی برای شکل‌گیری عوارض جغرافیایی کفایت نمی‌کند. زیست‌شناسان هم که با بررسی سوابق فسیلی اندک‌اندک پا در راه مطالعه‌ی تاریخ حیات نهاده بودند نظر چندان متفاوتی با زمین‌شناسان نداشتند.

حوالی سال ۱۸۰۰، ژان باپتیست لامارک، جانورشناس فرانسوی، نشان داد که انواعی از تبارهای گوناگون #فسیل نرم‌تنانی که در حوضه‌ی #پاریس یافت شده بودند طی زمان دستخوش دگرگونی‌های ساختاری شده‌اند و نتیجه گرفت که این گونه‌های نرم‌تن در گذر زمان ثابت نمانده‌اند. مطلب مهم البته این بود که او به‌شکلی ضمنی سازگاری با محیط را ریشه‌ی این تغییرات برشمرد، هرچند، شیوه‌ای که برای رخداد این تغییرات پیش نهاد، یعنی "به ارث رسیدن صفات اکتسابی" متعاقبا شهرت بدی یافت و بعدها چیزی جز تحقیر و سرزنش برایش به ارمغان نیاورد. اندک زمانی بعد، جیووانی ‌باتیستا بروکی، دیرینه‌شناس ایتالیایی، که او هم روی نرم‌تنان دریایی کار می‌کرد، مشاهد کرد که معمولا فسیل گونه‌های متمایز در سوابق رسوبی توسکانی به‌شکلی غیرمنتظره جایگزین یکدیگر می‌شوند. این پدیده بروکی را به این نتیجه رساند که گونه‌های جانوری نیز، درست مثل افراد هر گونه، هم تولد، هم تاریخ و سیر حیات و هم مرگ (از طریق انقراض) دارند. تولد زمانی رخ می‌دهد که گونه‌ای موجب پدید آمدن گونه دیگری می‌شود، جوری که تبارهای مختلف جانداران به‌واقع از هم انشقاق پیدا می‌کنند (و از این رهگذر نهایتا درختانی پدید ‌می‌آورند که مرتب بر آنها شاخه‌‌ می‌روید). 

👈بنابراین، حدود نیم قرن قبل از اینکه داروین کتاب خود را منتشر کند، عناصر اساسی برای شناخت و درک تکامل به‌عنوان فرآیند دگرگونی زیستی که در گذر زمان رخ می‌دهد وجود داشته است. با این همه، آنچه داروین افزود انقلابی پدید آورد، داروینی که اثر لامارک را با ولع خوانده بود ولی به‌درستی معلوم نیست با اندیشه‌ها و یافته‌های بروکی آشنایی داشته است یا خیر. داروین در شاهکار خود با عرضه‌ی انبوهی شواهد و مدارک صراحتا می‌گوید که الگوی تودرتوی شباهت‌های میان جانداران مختلف را صرفا با داشتن نیای مشترک است که به‌خوبی می‌توان تبیین کرد.»

@LifeDefender

برای کمک به اجرای معاهده منع آزمایش‌های هسته‌ای در سال ۱۹۶۳، #آمریکا مجموعه‌ای از ماهواره‌های Vela را پرتاب کرد تا شناسایی انفجارهای هسته‌ای در سطح زمین یا در جو امکان‌پذیر باشد. (همیشه برام سوال بود غربی‌ها چطور متوجه می‌شن کشورهای دیگه اقدام به آزمایش هسته‌ای کرده‌اند). شگفتی در سال ۱۹۶۷ زمانی رخ داد که ماهواره‌ها انفجاری از پرتوهای گاما را شناسایی کردند که نه از زمین، بلکه از فضای خارج از جو بودند.
از آن زمان، انفجارهای پرتو گاما به دلیل رویدادهای پرانرژی که آنها را تولید می‌کند، سرنخ هایی از ماهیت جهان را به دانشمندان داده است و توجه علمی زیادی را به خود جلب کرده است.

 ناسا تایید کرده است که در ۹ اکتبر ۲۰۲۳، منظومه شمسی ما با یک انفجار پرتو گاما برخورد خواهد کرد که در فاصله حدود ۱۹۰۰ سال نوری از ما منشا گرفته است. این پرتورهای گاما درخشان‌تر از هر زمان دیگری از آغاز تمدن بشری تا حالا  هستند، چیزی که آژانس فضایی احتمال بروز آن را تنها “۱ در ۱۰۰۰۰ سال” می‌نامد. این رویداد برای مدتی کوتاه حسگرهای ماهواره فضایی را کور خواهد کرد. انفجار پرتو گاما یکی از شگفتی‌های عجیبی است که با آن برخورد می‌کنیم.

@LifeDefender

اشتراک پوشه‌ی حاوی کانال‌ها و گروه‌ها

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های آپدیت بعدی تلگرام، امکان به اشتراک گذاری پوشه‌های کانال یا گروه‌های مورد علاقه است و بزودی لینک‌هایی شبیه این را خواهیم دید:
t.me/addlist/abc

با کمک این ویژگی می‌توانید یک folder که قبلا برای خود ایجاد کرده‌اید و حاوی چند کانال و گروه است را با یک لینک شبیه لینک فوق، با دیگران به اشتراک بگذارید.
کاربران پریمیوم حداکثر ۲۰ پوشه و بقیه ۲ پوشه را می‌توانند به اشتراک بگذارند. اگر شما به پوشه‌ی به اشتراک گذاشته شده، کانال یا گروه جدیدی اضافه کنید، دیگرانی که آن پوشه را از لینک شما دریافت کرده‌اند، برای افزودن مورد جدید پیشنهادی دریافت خواهند کرد.

قابلیت فوق امکان اشتراک‌گذاری یک دسته کانال یا گروه را در صورتی به شما می‌دهد که عمومی باشد و الا باید ادمین آن باشید. یکی از کاربردهای این قابلیت، انتقال کانال‌هایی که عضو هستیم، از یک اکانت به اکانت دیگر خودمان است.

#آپدیت‌های_تلگرام

هفدهمین روز هر ماه در تقویم باستانی #ایران سروش روز یا #جشن_سروشگان است و این روز در ماه فروردین اهمیت ویژه‌ای دارد. سروش خدای پیام‌آور و نگهبان بیداری است و نماد آن خروس سفید است.

@LifeDefender

کبوتربازی نوعی فلسفه‌ورزی است
— هلن مک‌دونالد، نویسنده برجسته طبیعت‌گرا، از کتابی پربار و لذت‌بخش درباره پرنده‌ای دلربا می‌گوید.

کبوتربازی معمولا با خریدن یک جفت کبوتر ارزان شروع می‌شود، اما خیلی زود کار به جایی می‌رسد که جایی برای هیچ چیز دیگری نمی‌ماند. اما مگر چه چیزی در پروازدادن دسته‌ای کبوتر و نگاه‌کردن به آن‌ها وجود دارد که اینچنین آدم‌ها را شیفته خود می‌کند؟ دیکنز جایی گفته است کبوتربازان، که عمدتا از اقشار فرودست و حاشیه‌نشین جامعه‌اند، وقتی به کبوترهایشان نگاه می‌کنند، خودشان را می‌بینند که دارند پرواز می‌کنند و از شرایط بد زندگی‌شان دور می‌شوند. آیا کبوتربازی نوعی از امیدواری نیست؟


⏰   ۲۵۰۰ کلمه؛ ۱۶ دقيقه
                               
📌 ادامۀ مطلب را در لینک زیر بخوانید:

https://b2n.ir/f90110

@LifeDefender

پرسش پنجشنبه شب:




فکر می‌کنید نسبت به مهم‌ترین هدف زندگی‌تون بیشتر متعهد هستید یا علاقه‌مند؟





#omidnotes
#پرسش_پنجشنبه_شب

چقدر در مواجهه با افرادی که فکر می‌کنیم با ما بد صحبت می‌کنند یا حتی توهین می‌کنن... درصدی رو به این فرض اختصاص می‌دیم که ممکنه:
طرف مضطرب هست. استرس داره. خسته است. ممکنه به دلایلی دچار بی‌خوابی باشه. دچار یه بیماری باشه که کاسه صبرش رو لبریز کرده و ... و در کل مشکلی داره... ؟!
اغلب‌مون فکر می‌کنیم هر کسی که بد بامون صحبت می‌کنه یا رفتار می‌کنه حالش خوبه و فقط این ماییم که حال‌مون خرابه (چون بصورت مستقیم از حال خودمون خبر داریم اما از درون دیگران نه.)

@LifeDefender

#خلاقیت_و_نوآوری:

قاشقی که امکان غذا خوردن مستقل را به افراد دچار لرزش‌های شدید دست و بیماری پارکینسون می‌دهد.

۱۱ آوریل #روز_جهانی_پارکینسون است. این روز به مناسبت تولد دکتر جیمز پارکینسون نام‌گذاری شده که در سال۱۸۱۷ این بیماری را کشف کرد. هدف این روز آشنایی بیشتر با پارکینسون، پیشگیری و درمان به موقع آن است. نماد این روز لاله قرمز است.

@LifeDefender

▫️لرزش، کندی حرکات و سفتی اندامها سه علامت اصلی این بیماری هستند.

▫️در حال حاضر هیچ آزمایشی برای اطمینان از وجود این بیماری در فرد وجود ندارد. همچنین هیچ روشی برای درمان قطعی یا جلوگیری از پیشرفت بیماری وجود ندارد.

▫️قسمت کوچکی از مغز پیام‌های عصبی را به درون نخاع می‌فرستد تا بدن به وسیله‌ی آن‌ها، ماهیچه‌ها را کنترل کند. #دوپامین، انتقال دهنده‌ی اصلی بدن است که توسط سلول‌های مغزی همین ناحیه (بنام توده‌ی سیاه) مانند قبل ساخته نمی‌شود و این دلیل ایجاد بیماری پارکنسیون شناخته می‌شود.

▫️اگرچه علت بروز بیماری پارکینسون کاملا مشخص نیست، اما می‌دانیم که هر دو فاکتور ژنتیکی و محیطی در بروز آن نقش دارند. از این میان می‌توان به فاکتورهایی مانند افزایش سن، پیشینه خانوادگی ابتلا به این بیماری، جهش‌های ژنتیکی، جنسیت، قرار گرفتن در معرض سموم دفع آفات، مصرف برخی داروها و پیشینه آسیب و جراحت مغز، عدم تحرک بدنی، مواد مخدر و ... به‌ عنوان عوامل بروز این بیماری اشاره کرد.

@LifeDefender

شاید هیچ فیلمساز ایرانی مثل کیارستمی #خودکشی را در این سکانس طعم گیلاس نشان نداد. شاید آنکه در معرض خودکشی‌ست، از آن لحظه عبور کند و سال‌ها زندگی کند.
‍
این فیلم شور زندگی را در قالب فردی که متمایل به خودکشی است، نشان می‌دهد. وقتی که شخصیت اصلی داستان که قصد شدیدی برای خودکشی دارد با مردی روستایی همسفر می‎شود، آن مرد به او می‎فهماند که حتی خوردن یک توت، یک درخت، دیدن یک زیبایی، محبت به دیگری و ... می‌تواند دلیلی برای ادامه زندگی باشد.

👈 بعد از دیدن این کلیپ، حتما چند کامنت ابتدایی را بخوانید. پیشنهاد می‌کنم اصل مقاله را بخوانید و اگه مایل به خواندنش نیستید حداقل برخی جملات مهمی که براتون انتخاب کردم رو بخونید.

@LifeDefender

رنجی که در این عکس فشرده شده به سختی قابل توضیح هست. مادر و پدرهای احمق، نادون و بیسواد بچه‌هاشون رو به مدارسی می‌فرستند که خروجیش یه چیزه: اندکی سواد خواندن و نوشتن ناقص + از بین بردن خلاقیت، کنجکاوی، پرسشگری و سرزندگی. حالا همون کسانی که هدفمند قصدشون اینکه در این مدارس برده تربیت کنن، الان برای حفظ منافع‌شون آنقدر دستپاچه شدن که حاضرند با ناامن کردن مدرسه، آسیب رساندن به بچه‌ها و حتی کشتن‌شون والدین رو متقاعد کنن که فرزندشون رو به مدرسه نفرستند اما برده‌های بزرگسال اصرار دارند که نه بچه‌های ما باید بیاد مدرسه‌تون... بدبختش کنید اما نه اینجوری. نادونی، نفهمی و تحقیر تا چه حد؟!؟!

دوران مدرسه در مقطع راهنمایی درسی داشتیم بنام حرفه و فن. نمی‌دونم الان هم هستش یا نه. قرار بود معلم امتحان بگیره... در حیاط روی یه دیوار کوتاه نیمه‌کاره بلوکی نشسته بودم و داشتم مطالبی درباره بیلچه، بیل، پتک، کلنگ، شن‌کش و ... می‌خواندم. تصویرشون رو زده بود و نوشته بود به چکاری میاد.

یه لحظه به فکر فرو رفتم که در این سن دارم وقتم رو بابت چه چیزایی هدر می‌دم. اون‌قدر ناراحت شدم که با صدای بلند شروع کردم به فحش دادن به کسانی که چنین کتاب‌هایی رو برامون آماده کردن. همزمان مادرم رسید. گفته چه شده؟ کسی کاری کرده؟ گفتم من نرفتم مدرسه که درباره بیل و کلنگ مطلب بخونم. چرا باید این چیزا تو کتابای ما باشه و ... براش عجیب بود بچه‌ی ۱۲ ساله‌اش مدرسه رو زیر سوال می‌بره، با نگاهی متعجب و لبخندی گفت حالا تو بخون تا قبول بشی... نخونی تابستون هم باید بری مدرسه...

از اون موقع مخالف سرسخت سیستم آموزشی شدم. مدرسه برام زندان شد. اما جسارت ترک مدرسه رو نداشتم. اطرافیان از کودکی بذر یه ترس رو درونم کاشته بودند که حتی وقتی دیپلم گرفتم بخاطر همون ترس مجبور شدم برم دانشگاه. چه ترسی؟
ترس اینکه بدون مدرسه رفتن آینده‌ای نداری. فقط باید کارگری کنی، زندگی سختی داری و همیشه بی‌پول خواهی بود. ترس اینکه اگه زیردیپلم و یا حتی با دیپلم بری سربازی، خیلی بهت سخت می‌گیرن. ۲ سال تمام فقط باید حمالی کنی. حتی ممکنه راحت به جنگ مجبورت کنن و کشته بشی. تصور و ترسی که در ذهنم شکل گرفته بود چیزی در مایه‌های اردوگاه‌های کار اجباری بود. به همین دلیل تحمل می‌کردم مدرک بگیرم تا سربازی سختی نداشته باشم و آینده‌ام خراب نشه.

تصوری از دنیای اینترنت نداشتم. دنیایی با کلی منابع رایگان و اینکه می‌شه جسور بود و سربازی نرفت... زیرا ذهنیت گله رو داشتم.

ادامه..‌. 👇

#omidnotes