📕توان روحی یک زن(نایاب)
✍سوامی ساتیاناندا
پاکسازی جسم; روان ; روح با تمرینات یوگاتانترا
آيين تانتريك مقام زن را والاتر از مرد مي داند و زن را برتر از مرد توصيف مي كند اين توصيف به اين معني نيست كه ما آن را يك برتري اجتماعي تلقي كنيم .
اين اعتقاد تنها حالت روحاني زن در رابطه با تكامل سطح بالاتري از آگاهي است . نكته ي مهم تر اين كه زن هميشه انتقال دهنده اصلي انرژي است و مرد يك رابط مي باشد. توان روحی زن
این کتاب ارزشمند در سال 1378 در 3000 تیراژ به چاپ رسید که در مورد پاکسازی جسم، روان و روح با تمرینات یوگا تانترا میباشد که تقدیم شما عزیزان میشود.
@Library_Telegram
✍سوامی ساتیاناندا
پاکسازی جسم; روان ; روح با تمرینات یوگاتانترا
آيين تانتريك مقام زن را والاتر از مرد مي داند و زن را برتر از مرد توصيف مي كند اين توصيف به اين معني نيست كه ما آن را يك برتري اجتماعي تلقي كنيم .
اين اعتقاد تنها حالت روحاني زن در رابطه با تكامل سطح بالاتري از آگاهي است . نكته ي مهم تر اين كه زن هميشه انتقال دهنده اصلي انرژي است و مرد يك رابط مي باشد. توان روحی زن
این کتاب ارزشمند در سال 1378 در 3000 تیراژ به چاپ رسید که در مورد پاکسازی جسم، روان و روح با تمرینات یوگا تانترا میباشد که تقدیم شما عزیزان میشود.
@Library_Telegram
✅قدرت_نامحدود (آنتونی رابینز)
دو نوع ارتباط وجود دارد که با تجربه ما از زندگی شکل میگیرد.
اول، ارتباط درونی است: تمام آن چیزی که تجسم میکنیم، میگوییم و در خود حس میکنیم.
نوع دوم ارتباط بیرونی است: کلمات، آهنگ صدا، فرم بدن، عملکردهای جسمانی که برای برقراری ارتباط با جهان خارج صورت میگیرد. هر ارتباطی را که برقرار میکنیم نوعی انگیزه برای آغاز یک حرکت است و بر زندگی ما و دیگران تاثیر به سزایی دارد. ارتباط قدرت است. کسانی که بر کاربرد موثر آن تسلط یافتهاند میتوانند تجربه شخصی خود از دنیا را تغییر دهند و همچنین آنچه را که دنیا از آنها میگیرد را هم تغییر دهند.
@Library_Telegram
دو نوع ارتباط وجود دارد که با تجربه ما از زندگی شکل میگیرد.
اول، ارتباط درونی است: تمام آن چیزی که تجسم میکنیم، میگوییم و در خود حس میکنیم.
نوع دوم ارتباط بیرونی است: کلمات، آهنگ صدا، فرم بدن، عملکردهای جسمانی که برای برقراری ارتباط با جهان خارج صورت میگیرد. هر ارتباطی را که برقرار میکنیم نوعی انگیزه برای آغاز یک حرکت است و بر زندگی ما و دیگران تاثیر به سزایی دارد. ارتباط قدرت است. کسانی که بر کاربرد موثر آن تسلط یافتهاند میتوانند تجربه شخصی خود از دنیا را تغییر دهند و همچنین آنچه را که دنیا از آنها میگیرد را هم تغییر دهند.
@Library_Telegram
📔 کلفت ها
✍ ژان ژنه
🔃 بهمن محصص
۱۰۰۰ صفحه
ژان ژنه، نويسنده، شاعر، نمايشنامه نويس و فيلمساز معروف فرانسوى و خالق نمايشنامه كلفت ها به گفته خودش از تئاتر غرب هيچ توقعى ندارد؛ زيرا كه نقطه آغاز حركت و علت وجودى اش را «تظاهر» مى داند. او اهالى تئاتر را افرادى باطل و بى اخلاق مى داند كه در منجلاب روشنفكرمآبانه پوشالى شان فقط و فقط براى معروف و تيترشدن در روزنامه ها دست و پا مى زنند و بيش از آن كه به مدرسه بازيگرى نياز داشته باشند، بايد برايشان صومعه و كليسا تأسيس كرد. او آشكارا اعلام مى كند كه تئاتر را دوست ندارد و آثار نمايشى خود را نيز همواره از سر بى حوصلگى و بطالت نوشته و حتى به اجرا شدن نمايشنامه هايش نيز رغبتى نشان نمى دهد.
اغلب نمايشنامه هاى او در دنيايى موهوم به وقوع مى پيوندد و شخصيت هاى آثارش در يك فضاى غيرواقعى و رؤيايى ظاهر مى شوند؛ شخصيت هايى كه هم خودشان در رنج به سر مى برند و هم مخاطبشان.
#کلفت_ها
#ژان_ژنه
@Library_Telegram
✍ ژان ژنه
🔃 بهمن محصص
۱۰۰۰ صفحه
ژان ژنه، نويسنده، شاعر، نمايشنامه نويس و فيلمساز معروف فرانسوى و خالق نمايشنامه كلفت ها به گفته خودش از تئاتر غرب هيچ توقعى ندارد؛ زيرا كه نقطه آغاز حركت و علت وجودى اش را «تظاهر» مى داند. او اهالى تئاتر را افرادى باطل و بى اخلاق مى داند كه در منجلاب روشنفكرمآبانه پوشالى شان فقط و فقط براى معروف و تيترشدن در روزنامه ها دست و پا مى زنند و بيش از آن كه به مدرسه بازيگرى نياز داشته باشند، بايد برايشان صومعه و كليسا تأسيس كرد. او آشكارا اعلام مى كند كه تئاتر را دوست ندارد و آثار نمايشى خود را نيز همواره از سر بى حوصلگى و بطالت نوشته و حتى به اجرا شدن نمايشنامه هايش نيز رغبتى نشان نمى دهد.
اغلب نمايشنامه هاى او در دنيايى موهوم به وقوع مى پيوندد و شخصيت هاى آثارش در يك فضاى غيرواقعى و رؤيايى ظاهر مى شوند؛ شخصيت هايى كه هم خودشان در رنج به سر مى برند و هم مخاطبشان.
#کلفت_ها
#ژان_ژنه
@Library_Telegram
📙 قرن من
✍ گونتر گراس
🔃 کامران جمالی
500 صفحه
گونتر گراس در مجموعه داستانش با عنوان قرن من تعداد صد داستان کوتاه نوشته که هر کدام مربوط به یک سال است. این داستانهای کوتاه به دلیل تعدد موقعیت شخصیتها و مشاغل آنها و حوادث مختلفی که برایشان رخ میدهد تنوع دارند. گراس از چندصدایی در این مجموعه داستان استفاده کردهاست.
کتاب "قرن من"، با دیگر آثار گراس تفاوت اساسی دارد. برخلاف رمان های پر حجم او که به زبانی شیوا اما پیچیده نوشته شده اند و پی گیری آن ها شاید کار هر کسی نباشد، این کتاب مجموعه ای از نوشته های کوتاه است. هر قطعه، به واقعه ای مهم در یک سال از قرن بیستم نظر دارد. این کتاب از فراسوی تاریخ صحبت نمی کند، از پایین به تاریخ می نگرد، از دید شکست خوردگان. گونتر گراس در میان این قطعات از زندگی خود، وقایع اجتماعی آن سال ها و علایق خود می گوید.
#قرن_من
#گونتر_گراس
@Library_Telegram
✍ گونتر گراس
🔃 کامران جمالی
500 صفحه
گونتر گراس در مجموعه داستانش با عنوان قرن من تعداد صد داستان کوتاه نوشته که هر کدام مربوط به یک سال است. این داستانهای کوتاه به دلیل تعدد موقعیت شخصیتها و مشاغل آنها و حوادث مختلفی که برایشان رخ میدهد تنوع دارند. گراس از چندصدایی در این مجموعه داستان استفاده کردهاست.
کتاب "قرن من"، با دیگر آثار گراس تفاوت اساسی دارد. برخلاف رمان های پر حجم او که به زبانی شیوا اما پیچیده نوشته شده اند و پی گیری آن ها شاید کار هر کسی نباشد، این کتاب مجموعه ای از نوشته های کوتاه است. هر قطعه، به واقعه ای مهم در یک سال از قرن بیستم نظر دارد. این کتاب از فراسوی تاریخ صحبت نمی کند، از پایین به تاریخ می نگرد، از دید شکست خوردگان. گونتر گراس در میان این قطعات از زندگی خود، وقایع اجتماعی آن سال ها و علایق خود می گوید.
#قرن_من
#گونتر_گراس
@Library_Telegram
📘#مادر
📝#ماکسیم_گورکی
«مادر» در سال ۱۹۰۲ طرحریزی شد و در ۱۹۰۶ روی کاغذ آمد و این زمانی بود که نهضت کارگری، بر بستر اندیشههای کارل مارکس و بر پایهی تفکرات لنین، تازه داشت میرویید و میبالید و پخته میشد. داستان از شهرکی کوچک، در کنار کارخانهای آغاز میشود و به شرح زندگانی معمولی مردم آنجا میپردازد. نخستین شخصیت داستان، شوهر «مادر» است؛ مردی که جز مست کردن و کتک زدن خانوادهاش، بهسختی به کار دیگری میپردازد. مرگ این شخصیت، پایان نخستین فصل کتاب است و در همین خلال، درست وسط خانوادهای کارگر و کاملاً عامی و عادی، جا خوش کردهایم. تنها پسر این خانواده، با خطاب کردن پدرش و گفتن تکجملهای بهیادماندنی، به ما معرفی میشود:
«به من دست نزنیها!»
اندکی بعد، پسر که مدتی از مرگ پدرش گذشته، مست و خراب به خانه میآید و به روش دیرینهی پدر، صدا بلند کرده و بر مادر فریاد میکشد و امّا با ملاطفت «مادر» مواجه میشود و همین و فقط همین موضوع، باعث میشود که پسر، پس از چندی دست از نوشیدن برمیدارد و با جمعی دیگر گذران میکند و در راه خواندن «کتابهای ممنوع» میافتد و به کسوت حزب نوپا و (هنوز) مترقی سوسیالیسم درمیآید. از همان ابتدا پرسش مادر را بیپاسخ نمیگذارد و به او میگوید که در چه کاری است. به این بسنده نمیکند و جلسات گروهشان را در خانه و در حضور مادر تشکیل میدهد. مادر برای همهی آنها مادری میکند و تا آنجا پیش میرود که یکی از پسرها را رسماً به عضویت منزل خود درمیآورد.
کمکم کار بالا میگیرد و بگیروببندها شروع میشود و پسر، به جرم ایجاد «فتنه» و «تشویش اذهان عمومی»، روانهی زندان میشود و نخستین اقدام عملی مادر، او را نجات میدهد. مادر شخصاً اقدام به پخش شبنامهها میکند و پسرش ناگزیر تبرئه میشود. بعدها که پسر دوباره سر از زندان درمیآورد، مادر به شهر نقل مکان میکند و در کار رساندن شبنامهها چنان پیش میافتد که صاحب سبک و تخصص میشود و شهرتی برای خود فراهم میآورد و نهایتاً هنگامی که شبنامههای متن دفاعیهی فرزندش را جابجا میکند، لو میرود. بازی را نمیبازد و علیرغم وحشتی که در سراسر کتاب از کتک خوردن دارد، زیر ضربات لگد و دشنام و تحقیر دژخیمان، از تودههای مردم سخن میگوید و در حالی که گلویش را میفشارند، فریاد میزند:
«حقیقت را نمیتوان به دریای خون خاموش کرد.»
و حال این «مادر» کیست؟ او همواره دیگران را در هر سن و سالی که هستند، فرزند خود میداند و جوان و خام و شایستهی ترحم! برای همه دل میسوزاند. آنچه تحصیلکردگان و کتابخوانان از جبر تاریخ و مانیفستهای کارگری و پرولتاریا میگویند، نمیفهمد و از مذاکرات دادگاه سر در نمیآورد. اما با دیدگاه عوامانهی خود، سعی در فهم وضعیت میکند و بهخوبی هم از پس آن برمیآید و این را به بهترین وجهی درک میکند که:
«دیگر عذابی بدتر از آنچه در عمرمان کشیدیم وجود ندارد.»
در ابتدا از اندیشههای کفرآمیز جوانان دلخور است و میپرسد «پیرزنی مثل او، اگر خدا را هم از او بگیرند، در موقع غم و غصه به چه کسی توکل کند»؟ اما اندکاندک حساب خدای خود و مسیح خود را با خدایی که همچون چماق بالای سرشان نگه داشتهاند جدا میکند و تا انتها بر این اعتقاد تازه میماند.
«مادر» در تمام صحنههای کتاب، حاضر و ناظر است. از نخستین درگیریهای کارخانه، خودش را در لابلای امواج جمعیت بهزور جلو میراند. قهرمان درگیری پسرش است. بار دیگر پرچم سرخی را که از دست پسر افتاده بلند میکند و با سماجت پیرزنانه نگاه میدارد. در زندان به ملاقات زندانیها میرود و پذیرایی جلسات ممنوعه را بر عهده میگیرد. نامهرسان گروه میشود. بر بالین یکایک بیماران گروه حاضر است و مادری میکند. غم همه را همچون غم یگانه فرزند خویش، در وجود مادرانهاش میکشد و رنج میبرد...
@Library_Telegram
📝#ماکسیم_گورکی
«مادر» در سال ۱۹۰۲ طرحریزی شد و در ۱۹۰۶ روی کاغذ آمد و این زمانی بود که نهضت کارگری، بر بستر اندیشههای کارل مارکس و بر پایهی تفکرات لنین، تازه داشت میرویید و میبالید و پخته میشد. داستان از شهرکی کوچک، در کنار کارخانهای آغاز میشود و به شرح زندگانی معمولی مردم آنجا میپردازد. نخستین شخصیت داستان، شوهر «مادر» است؛ مردی که جز مست کردن و کتک زدن خانوادهاش، بهسختی به کار دیگری میپردازد. مرگ این شخصیت، پایان نخستین فصل کتاب است و در همین خلال، درست وسط خانوادهای کارگر و کاملاً عامی و عادی، جا خوش کردهایم. تنها پسر این خانواده، با خطاب کردن پدرش و گفتن تکجملهای بهیادماندنی، به ما معرفی میشود:
«به من دست نزنیها!»
اندکی بعد، پسر که مدتی از مرگ پدرش گذشته، مست و خراب به خانه میآید و به روش دیرینهی پدر، صدا بلند کرده و بر مادر فریاد میکشد و امّا با ملاطفت «مادر» مواجه میشود و همین و فقط همین موضوع، باعث میشود که پسر، پس از چندی دست از نوشیدن برمیدارد و با جمعی دیگر گذران میکند و در راه خواندن «کتابهای ممنوع» میافتد و به کسوت حزب نوپا و (هنوز) مترقی سوسیالیسم درمیآید. از همان ابتدا پرسش مادر را بیپاسخ نمیگذارد و به او میگوید که در چه کاری است. به این بسنده نمیکند و جلسات گروهشان را در خانه و در حضور مادر تشکیل میدهد. مادر برای همهی آنها مادری میکند و تا آنجا پیش میرود که یکی از پسرها را رسماً به عضویت منزل خود درمیآورد.
کمکم کار بالا میگیرد و بگیروببندها شروع میشود و پسر، به جرم ایجاد «فتنه» و «تشویش اذهان عمومی»، روانهی زندان میشود و نخستین اقدام عملی مادر، او را نجات میدهد. مادر شخصاً اقدام به پخش شبنامهها میکند و پسرش ناگزیر تبرئه میشود. بعدها که پسر دوباره سر از زندان درمیآورد، مادر به شهر نقل مکان میکند و در کار رساندن شبنامهها چنان پیش میافتد که صاحب سبک و تخصص میشود و شهرتی برای خود فراهم میآورد و نهایتاً هنگامی که شبنامههای متن دفاعیهی فرزندش را جابجا میکند، لو میرود. بازی را نمیبازد و علیرغم وحشتی که در سراسر کتاب از کتک خوردن دارد، زیر ضربات لگد و دشنام و تحقیر دژخیمان، از تودههای مردم سخن میگوید و در حالی که گلویش را میفشارند، فریاد میزند:
«حقیقت را نمیتوان به دریای خون خاموش کرد.»
و حال این «مادر» کیست؟ او همواره دیگران را در هر سن و سالی که هستند، فرزند خود میداند و جوان و خام و شایستهی ترحم! برای همه دل میسوزاند. آنچه تحصیلکردگان و کتابخوانان از جبر تاریخ و مانیفستهای کارگری و پرولتاریا میگویند، نمیفهمد و از مذاکرات دادگاه سر در نمیآورد. اما با دیدگاه عوامانهی خود، سعی در فهم وضعیت میکند و بهخوبی هم از پس آن برمیآید و این را به بهترین وجهی درک میکند که:
«دیگر عذابی بدتر از آنچه در عمرمان کشیدیم وجود ندارد.»
در ابتدا از اندیشههای کفرآمیز جوانان دلخور است و میپرسد «پیرزنی مثل او، اگر خدا را هم از او بگیرند، در موقع غم و غصه به چه کسی توکل کند»؟ اما اندکاندک حساب خدای خود و مسیح خود را با خدایی که همچون چماق بالای سرشان نگه داشتهاند جدا میکند و تا انتها بر این اعتقاد تازه میماند.
«مادر» در تمام صحنههای کتاب، حاضر و ناظر است. از نخستین درگیریهای کارخانه، خودش را در لابلای امواج جمعیت بهزور جلو میراند. قهرمان درگیری پسرش است. بار دیگر پرچم سرخی را که از دست پسر افتاده بلند میکند و با سماجت پیرزنانه نگاه میدارد. در زندان به ملاقات زندانیها میرود و پذیرایی جلسات ممنوعه را بر عهده میگیرد. نامهرسان گروه میشود. بر بالین یکایک بیماران گروه حاضر است و مادری میکند. غم همه را همچون غم یگانه فرزند خویش، در وجود مادرانهاش میکشد و رنج میبرد...
@Library_Telegram
👍1
📕#دانشکده_های_من
✍#ماکسیم_گورگی
در این کتاب ماکسیم گورکی جوانی خود را با سادهترین زبانی شرح میدهد. جنبه فکری این کتاب بر جنبه داستانی آن میچربد. مسائل ضروری اجتماعی و فلسفی مورد بحث قرار میگیرد. افکار گوناگونی تجلی کرده و مورد تحلیل واقع میشود.
گورکی در این کتاب،محیط ظالمانه خودرابه دانشکده هایی تشبیه میکندکه وی در آن رشد نمود. قلم کنجکاو وی چنان در اعماق مخفی وغیرقابل رویت محیط تزاریسم نفوذ
یافته وآنرا برملا می سازدکه مایه حیرت است چون خوداودر میان این فسادودرمیان طبقه پائين بزرگ شده بودوتمام گوشه کنار این محیط را می شناخت . ولی این محیط فساددل پاک وی را آلوده نکرد. در جایی چنین شرح میدهد
هم زنان هرجایی وهم رفقا مرا به قصد آزار مراتمسخرمی کردندو می گفتند برادرتوهمراه
مانیا.
چرا؟
_ برای اینکه خوب نیست توبیایی. رفتار تو
انسان را خفه میکند
حتی دوستم آرتوم تبسم کنان می گفت:
انسان وقتی که باتو صحبت میکندگمان می نمایددرنزد پاپ نشسته است ویا پدرش همراه اوست دختران نخست امتناع مرا از مجاورت بدیده تمسخرنگریسته وبا قهقهه میخندیدند ولی بعدا دل آزرده سئوال ميكردند: ازما نفرت ميكنی؟...
@Library_Telegram
✍#ماکسیم_گورگی
در این کتاب ماکسیم گورکی جوانی خود را با سادهترین زبانی شرح میدهد. جنبه فکری این کتاب بر جنبه داستانی آن میچربد. مسائل ضروری اجتماعی و فلسفی مورد بحث قرار میگیرد. افکار گوناگونی تجلی کرده و مورد تحلیل واقع میشود.
گورکی در این کتاب،محیط ظالمانه خودرابه دانشکده هایی تشبیه میکندکه وی در آن رشد نمود. قلم کنجکاو وی چنان در اعماق مخفی وغیرقابل رویت محیط تزاریسم نفوذ
یافته وآنرا برملا می سازدکه مایه حیرت است چون خوداودر میان این فسادودرمیان طبقه پائين بزرگ شده بودوتمام گوشه کنار این محیط را می شناخت . ولی این محیط فساددل پاک وی را آلوده نکرد. در جایی چنین شرح میدهد
هم زنان هرجایی وهم رفقا مرا به قصد آزار مراتمسخرمی کردندو می گفتند برادرتوهمراه
مانیا.
چرا؟
_ برای اینکه خوب نیست توبیایی. رفتار تو
انسان را خفه میکند
حتی دوستم آرتوم تبسم کنان می گفت:
انسان وقتی که باتو صحبت میکندگمان می نمایددرنزد پاپ نشسته است ویا پدرش همراه اوست دختران نخست امتناع مرا از مجاورت بدیده تمسخرنگریسته وبا قهقهه میخندیدند ولی بعدا دل آزرده سئوال ميكردند: ازما نفرت ميكنی؟...
@Library_Telegram
📕#چلکاش
📝#ماکسیم_گورکی
این داستان به همراه چند داستان دیگر در کتابی به همین نام با ترجمه کاظم_انصاری در ایران منتشر شده است.
چلکاش ، که به راستی چون هرکول نیرومند است، قاچاقچیای است که روستایی را که در جستجوی کارهست را میترساند و در عین حال مجذوبش میسازد.
چلکاش آن روستایی را وامیدارد تا او را در سفر دریایی خطرناکی کمک کند؛ کاری که به خوبی پایان مییابد و سود زیادی عاید قاچاقچی میکند...
@Library_Telegram
📝#ماکسیم_گورکی
این داستان به همراه چند داستان دیگر در کتابی به همین نام با ترجمه کاظم_انصاری در ایران منتشر شده است.
چلکاش ، که به راستی چون هرکول نیرومند است، قاچاقچیای است که روستایی را که در جستجوی کارهست را میترساند و در عین حال مجذوبش میسازد.
چلکاش آن روستایی را وامیدارد تا او را در سفر دریایی خطرناکی کمک کند؛ کاری که به خوبی پایان مییابد و سود زیادی عاید قاچاقچی میکند...
@Library_Telegram
📕#دراعماق
✍#ماکسیم_گورکی
نمایش نامه "در اعماق" نه بر اساس پرداخت جزء پردازانه گورکی بلکه با توجه به کلیاتی که از زندگی افراد پست و فرو مایه اجتماع ترسیم کرده شهرت و اعتبار یافته است ، و از همین جنبه است که در شوروی ، آمریکا ، ژاپن ، چین ، انگلیس و فرانسه و حتی ایران بارها بر روی صحنه اجرا های موفقی داشته ، یا حتی در سینما ، کارگردان هایی مثل آکیرا کوروساوا از آن برای فیلم شان اقتباس کرده اند …
@Library_Telegram
✍#ماکسیم_گورکی
نمایش نامه "در اعماق" نه بر اساس پرداخت جزء پردازانه گورکی بلکه با توجه به کلیاتی که از زندگی افراد پست و فرو مایه اجتماع ترسیم کرده شهرت و اعتبار یافته است ، و از همین جنبه است که در شوروی ، آمریکا ، ژاپن ، چین ، انگلیس و فرانسه و حتی ایران بارها بر روی صحنه اجرا های موفقی داشته ، یا حتی در سینما ، کارگردان هایی مثل آکیرا کوروساوا از آن برای فیلم شان اقتباس کرده اند …
@Library_Telegram
#عیش_و_نیستی
#تیری_مونیه
#ابوالحسنـنجفی
#نمایشنامه
نمایشنامه ی"عیش و نیستی" تنها اثری است از تیری مونیه که تاکنون به فارسی ترجمه شده.
این نمایشنامه اثری گروتسک محسوب می شود،زیرا فاجعهی تراژیک نابودی خودخواستهی بشر،در عمق محتوا،با طنزی مفرّح و خنده آور در ساختار و قالب آن،در هم آمیخته؛آن هم با زبانی مطایبه آمیز،و شخصیت هایی جذاب که در نتیجه ی اعمال تکبُعدی آنها،تمامیِ ابعادِ مختلف مدرنیسمِ قرن بیستمی مطرح و به سخره گرفته می شود...
@Library_Telegram
#تیری_مونیه
#ابوالحسنـنجفی
#نمایشنامه
نمایشنامه ی"عیش و نیستی" تنها اثری است از تیری مونیه که تاکنون به فارسی ترجمه شده.
این نمایشنامه اثری گروتسک محسوب می شود،زیرا فاجعهی تراژیک نابودی خودخواستهی بشر،در عمق محتوا،با طنزی مفرّح و خنده آور در ساختار و قالب آن،در هم آمیخته؛آن هم با زبانی مطایبه آمیز،و شخصیت هایی جذاب که در نتیجه ی اعمال تکبُعدی آنها،تمامیِ ابعادِ مختلف مدرنیسمِ قرن بیستمی مطرح و به سخره گرفته می شود...
@Library_Telegram