Forwarded from Deleted Account
🔹شوپنهاور و فروید🔹
#فروید معترف است که تمام ایده های بزرگش را #شوپنهاور از پیش طرح کرده است، اما به هیچ رو قبول ندارد که تحت نفوذ شوپنهاور بوده است. برای مثال فروید بیان می دارد:
"من نظریه ی #سرکوب را یقینا خودم و مستقل [از شوپنهاور] از کار در آوردم. می دانستم که به هیچ طریقی در رسیدن به این نظریه تحت تاثیر کسی نبوده ام و تا مدت ها این ایده را اصیل می دانستم، تا وقتی که O. Rank قطعه ای را در کتاب #جهان_همچون_اراده_و_تصور نشانمان داد که فیلسوف در آن در تلاش برای تبیین جنون است. آن چه او در این قطعه در مورد تقلا در برابر پذیرش بخشی دردناک از واقعیت بدان اهتمام دارد، به طور کامل با نظریه ی سرکوب من در توافق است و من یک بار دیگر باید برای این که بدون خواندن کتب فلسفی زیادی برایم مقدور بود که چنین چیزی را کشف کنم، خوشحال باشم. مسلما دیگران این قطعه ی #شوپنهاور را خوانده اند و آن را ملاحظه کرده اند بدون این که چنین کشفی انجام دهند و شاید برای من نیز چنین می بود اگر در سال های دور لذت بیشتری از خواندن نوشته های نویسندگان فلسفی می بردم. در سال های اخیر من خودم را از لذت خواندن آثار #نیچه محروم کرده ام، به سبب این انگیزه ی آگاهانه که امیدوار باشم تا هیچ ایده ای که قبلا وضع و حمل شده است مرا از پروردن عقاید روانکاوانه ام باز ندارد... نظریه ی #سرکوب ستونی است که عمارت بزرگ روانکاوی بر آن تکیه زده. و حقیقتا ضروری ترین بخش آن است..."
🔹فروید و شوپنهاور🔹
🔺 روانکاویِ روانکاو
#فروید در جای دیگری می نویسد که " اراده ی ناخودآگاهِ شوپنهاور همان رانه های روانشناختیِ روانکاوی است" و #شوپنهاور را برای این که "در عباراتی فراموش نا شدنی، اهمیتِ رانه های جنسی را که دیگران کم ارزشش می دانند به یادِ نوع بشر می آورد" تحسین و ستایش می کند.
گرچه این سخنِ فروید از سرِ بزرگمنشی و سخاوت به نظر می آید، تقریبا به یقین می توان گفت که در حقیقت بسیار ریاکارانه است.
نکته ی اول این است که در وین، شهری که فروید نیز مانند #ویتگنشتاین در آن بزرگ شد، همانطور که قبلا اشاره کردیم، هر کسی دستِ کم شناختی دستِ دوم از فلسفه ی شوپنهاور و بخصوص اندیشه ی مربوط به میل جنسی او داشت. این امر تا اندازه ای به این سبب بود که مردم عموما شوپنهاور می خواندند، اما تا اندازه ای نیز به موجبِ کتاب "فلسفه ی امر ناخودآگاه" ادوارد فون هارتمان بود. این کتاب را که اکنون از یادها رفته است، شخصی نوشته که خود را مرید شوپنهاور می دانست و در ربعِ پایانیِ قرنِ نوزدهم از شهرتِ فوقالعاده ای برخوردار و نیز در روندی که در آن شوپنهاور به طور وسیعی شناخته شد سهیم بود.
نکته ی دوم این است که #فروید به منظورِ "بازداشتنِ خودش از لذت" خواندن کتب فیلسوفانی نظیر #نیچه ، به این منظور که بدونِ هیچ گونه تصدیق بلاتصوری به #روانکاوی بپردازد، بایست کما بیش می دانست که از کدام فیلسوفان باید اجتناب کند. به عبارتِ دیگر فروید در قطعه ی فوق، بدونِ شک بر مبنای این انگیزه ی ناخودآگاه که بر اصالت خودش بیفزاید، آشنایی قبلی اش را با فلسفه #سرکوب می کند. به این روانکاویِ روانکاو در کتابی که اف. جِی. سالووی درباره ی فروید نوشته پرداخته شده است و اشاره شده که فروید در حقیقت در جوانی در درسگفتاری در وین که به فلسفه ی شوپنهاور و نیچه اختصاص داشت حاضر بود.
#زیگموند_فروید
#شوپنهاور
#جولیان_یانگ
#فروید معترف است که تمام ایده های بزرگش را #شوپنهاور از پیش طرح کرده است، اما به هیچ رو قبول ندارد که تحت نفوذ شوپنهاور بوده است. برای مثال فروید بیان می دارد:
"من نظریه ی #سرکوب را یقینا خودم و مستقل [از شوپنهاور] از کار در آوردم. می دانستم که به هیچ طریقی در رسیدن به این نظریه تحت تاثیر کسی نبوده ام و تا مدت ها این ایده را اصیل می دانستم، تا وقتی که O. Rank قطعه ای را در کتاب #جهان_همچون_اراده_و_تصور نشانمان داد که فیلسوف در آن در تلاش برای تبیین جنون است. آن چه او در این قطعه در مورد تقلا در برابر پذیرش بخشی دردناک از واقعیت بدان اهتمام دارد، به طور کامل با نظریه ی سرکوب من در توافق است و من یک بار دیگر باید برای این که بدون خواندن کتب فلسفی زیادی برایم مقدور بود که چنین چیزی را کشف کنم، خوشحال باشم. مسلما دیگران این قطعه ی #شوپنهاور را خوانده اند و آن را ملاحظه کرده اند بدون این که چنین کشفی انجام دهند و شاید برای من نیز چنین می بود اگر در سال های دور لذت بیشتری از خواندن نوشته های نویسندگان فلسفی می بردم. در سال های اخیر من خودم را از لذت خواندن آثار #نیچه محروم کرده ام، به سبب این انگیزه ی آگاهانه که امیدوار باشم تا هیچ ایده ای که قبلا وضع و حمل شده است مرا از پروردن عقاید روانکاوانه ام باز ندارد... نظریه ی #سرکوب ستونی است که عمارت بزرگ روانکاوی بر آن تکیه زده. و حقیقتا ضروری ترین بخش آن است..."
🔹فروید و شوپنهاور🔹
🔺 روانکاویِ روانکاو
#فروید در جای دیگری می نویسد که " اراده ی ناخودآگاهِ شوپنهاور همان رانه های روانشناختیِ روانکاوی است" و #شوپنهاور را برای این که "در عباراتی فراموش نا شدنی، اهمیتِ رانه های جنسی را که دیگران کم ارزشش می دانند به یادِ نوع بشر می آورد" تحسین و ستایش می کند.
گرچه این سخنِ فروید از سرِ بزرگمنشی و سخاوت به نظر می آید، تقریبا به یقین می توان گفت که در حقیقت بسیار ریاکارانه است.
نکته ی اول این است که در وین، شهری که فروید نیز مانند #ویتگنشتاین در آن بزرگ شد، همانطور که قبلا اشاره کردیم، هر کسی دستِ کم شناختی دستِ دوم از فلسفه ی شوپنهاور و بخصوص اندیشه ی مربوط به میل جنسی او داشت. این امر تا اندازه ای به این سبب بود که مردم عموما شوپنهاور می خواندند، اما تا اندازه ای نیز به موجبِ کتاب "فلسفه ی امر ناخودآگاه" ادوارد فون هارتمان بود. این کتاب را که اکنون از یادها رفته است، شخصی نوشته که خود را مرید شوپنهاور می دانست و در ربعِ پایانیِ قرنِ نوزدهم از شهرتِ فوقالعاده ای برخوردار و نیز در روندی که در آن شوپنهاور به طور وسیعی شناخته شد سهیم بود.
نکته ی دوم این است که #فروید به منظورِ "بازداشتنِ خودش از لذت" خواندن کتب فیلسوفانی نظیر #نیچه ، به این منظور که بدونِ هیچ گونه تصدیق بلاتصوری به #روانکاوی بپردازد، بایست کما بیش می دانست که از کدام فیلسوفان باید اجتناب کند. به عبارتِ دیگر فروید در قطعه ی فوق، بدونِ شک بر مبنای این انگیزه ی ناخودآگاه که بر اصالت خودش بیفزاید، آشنایی قبلی اش را با فلسفه #سرکوب می کند. به این روانکاویِ روانکاو در کتابی که اف. جِی. سالووی درباره ی فروید نوشته پرداخته شده است و اشاره شده که فروید در حقیقت در جوانی در درسگفتاری در وین که به فلسفه ی شوپنهاور و نیچه اختصاص داشت حاضر بود.
#زیگموند_فروید
#شوپنهاور
#جولیان_یانگ
👍1
Forwarded from Deleted Account
کاربرد_تحلیل_رویا_در_رواندرمانی_.pdf
1.7 MB
📕دیوان خان الماسی لرستانی(۴ جلد_ بسیار نایاب)
گردآوری و ترجمه:خلیل عالی نژاد
الماس بیگ معروف به خان الماس فرزند سيدمحمدبگ نوربخش از رهبران بزرگ اهل حق و به عنوان مسند نشین دودمان آتش بيگی پس از سید سرخوش بیگ و پس از ایشان سید میرانبیگ و سپس سید میرزا عباس بيگ مرکزیت دو تن اول در دلفان وسومین گربان دروود فرامان هرسین به عنوان يکی از شاعران بزرگ یاری به حساب میآیدو قرآن را به زبان عامیانه و به صورت شعر برای استفاده عموم در آوردهاست. به همین خاطر گفتار او به کلام مشهور است. علاوه بر آن ایشان وقایع آینده از زمان شاه عباس کبیر تا انقلاب اسلامی و حتی بعد از آنرا نیز پیشگویی کردهاست. ایشان برادر حهرات آتش بيگ، جمشيد بيگ و ابدال بيگ می باشدو در سال 1072 هجري تولد و در سال 1138 وفات يافته است. خانوادهی وي در منطقهاي موسم به ديهی نور كه اكنون نورآباد (واقع در شمال غرب استان لرستان) نام دارد ميزيستهاند. ديوان كلام ايشان شامل تفسير و تعبير از احكام و قوانين و پيشبينيهاي آخر زماني است. «كلام خان الماس» به پيروي از سنت كلامهاي ياري سرودههايي است كه مصرعهاي ده هجايي آن (دو بخش پنج هجايي) بصورت دوتايي و بيشتر با هم قافيه ميگردند و زبان آن را آميزشي از لكي و گوراني گفتهاند. ايشان از اصطلاحات رمزي و نمادين فراواني براي بيان معاني مورد نظرش بهره جسته، همچون «دام هزار دهان»، «دعواي شير و اژدها»، «گرز نهصد من رستم»، «گرگ باطني»، «ماران كوه»، «سواران دشت» و ... كه حتي فهم ظاهری اين اصطلاحات بسادگي میسرنیست. بيان مكاشفات، اركان آيين ياري، قرباني، حج حقاني، مسائل بندهشي و مربوط به خلق عالم و آدم از موهوعاتياند كه در دفتر خان الماس بدان پرداخته شده است. يكي از موضوعات مطروحه در دفتر خان الماس، ذمّ مواد مخدر و اعتياد است و بيان دارد كه زنگار (ژنگ) مواد مخدر (دم و دود) بر دل مينشيند و همچون باد عطر غنچهی گل را ميبرد و نيز بمانند گرد و خاك (گرت ؤ توز) بر بلور وجود مينشيند. وجود چيون بلور . دود وينه گردن حق وش گرت ؤ توز . قبول نكردن (چيون: چون، وينه: مانند، گردن: گرد است، توز: غبار) اما نام خان الماس بيشتر با پيشبينيهاي آخر زماني پيوند دارد، پيشبينيهايي كه در آنها از آشوب و جنگ ميان ملل مختلف جهان خبر داده شده است. هفت روژ و هفت شؤ . جنگ دين مبو آسئاؤان آؤش . كُل وه خيون مبو (روژ: روز، شؤ: شب، مبو: ميشود، آؤ: آب. خيون: خون) گرگِ باطني . پر مكي گَزَن نه شارانِ خاس . خراؤ مكي چن (مكي: ميكند، گزن: گزند، شاران خاس: شهرهاي خوب، خراؤ: خراب، چن: چند) مردم نسبت به حق و حقيقت كم توجه ميشوند. كم سوْ مو چراغ . كُل خاندان دؤر مبو وه دؤر . احوال نذانان (سو: فروغ، روشنايي، دؤر: دوره، زمانه، يرسد رمز مار و سوار اهميت بسياري بايد داشته باشد، چه در چند جا از آن سخن رفته و عجيب آنكه مارها بهرهمند (از حقيقت) هستند و سواران نه.
@Library_Telegram⬇️
گردآوری و ترجمه:خلیل عالی نژاد
الماس بیگ معروف به خان الماس فرزند سيدمحمدبگ نوربخش از رهبران بزرگ اهل حق و به عنوان مسند نشین دودمان آتش بيگی پس از سید سرخوش بیگ و پس از ایشان سید میرانبیگ و سپس سید میرزا عباس بيگ مرکزیت دو تن اول در دلفان وسومین گربان دروود فرامان هرسین به عنوان يکی از شاعران بزرگ یاری به حساب میآیدو قرآن را به زبان عامیانه و به صورت شعر برای استفاده عموم در آوردهاست. به همین خاطر گفتار او به کلام مشهور است. علاوه بر آن ایشان وقایع آینده از زمان شاه عباس کبیر تا انقلاب اسلامی و حتی بعد از آنرا نیز پیشگویی کردهاست. ایشان برادر حهرات آتش بيگ، جمشيد بيگ و ابدال بيگ می باشدو در سال 1072 هجري تولد و در سال 1138 وفات يافته است. خانوادهی وي در منطقهاي موسم به ديهی نور كه اكنون نورآباد (واقع در شمال غرب استان لرستان) نام دارد ميزيستهاند. ديوان كلام ايشان شامل تفسير و تعبير از احكام و قوانين و پيشبينيهاي آخر زماني است. «كلام خان الماس» به پيروي از سنت كلامهاي ياري سرودههايي است كه مصرعهاي ده هجايي آن (دو بخش پنج هجايي) بصورت دوتايي و بيشتر با هم قافيه ميگردند و زبان آن را آميزشي از لكي و گوراني گفتهاند. ايشان از اصطلاحات رمزي و نمادين فراواني براي بيان معاني مورد نظرش بهره جسته، همچون «دام هزار دهان»، «دعواي شير و اژدها»، «گرز نهصد من رستم»، «گرگ باطني»، «ماران كوه»، «سواران دشت» و ... كه حتي فهم ظاهری اين اصطلاحات بسادگي میسرنیست. بيان مكاشفات، اركان آيين ياري، قرباني، حج حقاني، مسائل بندهشي و مربوط به خلق عالم و آدم از موهوعاتياند كه در دفتر خان الماس بدان پرداخته شده است. يكي از موضوعات مطروحه در دفتر خان الماس، ذمّ مواد مخدر و اعتياد است و بيان دارد كه زنگار (ژنگ) مواد مخدر (دم و دود) بر دل مينشيند و همچون باد عطر غنچهی گل را ميبرد و نيز بمانند گرد و خاك (گرت ؤ توز) بر بلور وجود مينشيند. وجود چيون بلور . دود وينه گردن حق وش گرت ؤ توز . قبول نكردن (چيون: چون، وينه: مانند، گردن: گرد است، توز: غبار) اما نام خان الماس بيشتر با پيشبينيهاي آخر زماني پيوند دارد، پيشبينيهايي كه در آنها از آشوب و جنگ ميان ملل مختلف جهان خبر داده شده است. هفت روژ و هفت شؤ . جنگ دين مبو آسئاؤان آؤش . كُل وه خيون مبو (روژ: روز، شؤ: شب، مبو: ميشود، آؤ: آب. خيون: خون) گرگِ باطني . پر مكي گَزَن نه شارانِ خاس . خراؤ مكي چن (مكي: ميكند، گزن: گزند، شاران خاس: شهرهاي خوب، خراؤ: خراب، چن: چند) مردم نسبت به حق و حقيقت كم توجه ميشوند. كم سوْ مو چراغ . كُل خاندان دؤر مبو وه دؤر . احوال نذانان (سو: فروغ، روشنايي، دؤر: دوره، زمانه، يرسد رمز مار و سوار اهميت بسياري بايد داشته باشد، چه در چند جا از آن سخن رفته و عجيب آنكه مارها بهرهمند (از حقيقت) هستند و سواران نه.
@Library_Telegram⬇️