Forwarded from Deleted Account
خواهش_میکنم_کسی_به_من_قلاده_ببندد.pdf
470.8 KB
Forwarded from Deleted Account
ماکیاولی قدم اول پاتریک کاری ک.pdf
5.4 MB
Forwarded from Deleted Account
تجربه ديني[@philosophic_books] .pdf
9.1 MB
Forwarded from Deleted Account
تجربه دینی
نویسنده: وین پراودفوت
مترجم: عباس یزدانی
تعداد صفحات: 382
پراودفوت تنوّع فراوان تجربه های دينی را می پذيرد و معتقد است نمي توان ميان آنها هسته مشتركی پيدا كرد پس اگر تجربه دينی را همانند تجربه حسی بدانيم مشكلی كه پيش خواهد آمد اين است كه در اين صورت بايد بپذيريم كه تنها يكی از انواع متكثّر تجارب دينی را واقعی و بقيّه را موهوم بدانيم چون ممكن نيست همه اين تجارب متعارض واقعی باشند؛ مثلاً ممکن نيست هم خدای واحد اديان توحيدی واقعی باشد و هم خدای کلی ادويتا ودانتا با خدايان متعدد شرک آلود. در نتيجه نمی توانيم تمام فرهنگ ها را برخوردار از تجربه دينی بدانيم. پراودفوت برای پرهيز از اين نتيجه نامطلوب معتقد است كه توصيف ما از تجربه دينی بايد چندان جامع باشد كه اولاً بتوانيم ديگران را هم صاحب تجربه دينی بدانيم و ثانياً ملزم به پذيرش و حقّانيت متعلَّقات تمام اين تجارب نباشيم.
پس بنابراين تجربه دينی، تجربه ای است كه صاحب تجربه آن را دينی تلقّی می كند. دينی دانستن يك تجربه بدان معناست كه شخص تجربه گر معتقد است تبيين آن تجربه بر مبنای امور طبيعی نارسا و غيركافی است و آن تجربه فقط بر حسب تعاليم دينی سنت او تبيين مي شود.
"تجربه برای آنکه دينی شناخته شود، بايد توسط فاعل آن، تنها در قالب آموزه های سنت دينی او قابل تبيين باشد".
نویسنده: وین پراودفوت
مترجم: عباس یزدانی
تعداد صفحات: 382
پراودفوت تنوّع فراوان تجربه های دينی را می پذيرد و معتقد است نمي توان ميان آنها هسته مشتركی پيدا كرد پس اگر تجربه دينی را همانند تجربه حسی بدانيم مشكلی كه پيش خواهد آمد اين است كه در اين صورت بايد بپذيريم كه تنها يكی از انواع متكثّر تجارب دينی را واقعی و بقيّه را موهوم بدانيم چون ممكن نيست همه اين تجارب متعارض واقعی باشند؛ مثلاً ممکن نيست هم خدای واحد اديان توحيدی واقعی باشد و هم خدای کلی ادويتا ودانتا با خدايان متعدد شرک آلود. در نتيجه نمی توانيم تمام فرهنگ ها را برخوردار از تجربه دينی بدانيم. پراودفوت برای پرهيز از اين نتيجه نامطلوب معتقد است كه توصيف ما از تجربه دينی بايد چندان جامع باشد كه اولاً بتوانيم ديگران را هم صاحب تجربه دينی بدانيم و ثانياً ملزم به پذيرش و حقّانيت متعلَّقات تمام اين تجارب نباشيم.
پس بنابراين تجربه دينی، تجربه ای است كه صاحب تجربه آن را دينی تلقّی می كند. دينی دانستن يك تجربه بدان معناست كه شخص تجربه گر معتقد است تبيين آن تجربه بر مبنای امور طبيعی نارسا و غيركافی است و آن تجربه فقط بر حسب تعاليم دينی سنت او تبيين مي شود.
"تجربه برای آنکه دينی شناخته شود، بايد توسط فاعل آن، تنها در قالب آموزه های سنت دينی او قابل تبيين باشد".
👍1
Forwarded from Deleted Account
سرزمین گوجه های سبز هرتا مولر ک.pdf
3.2 MB