کتابخانه تلگرام

📕سده های گمشده( 4 جلد)

✍ پرویز رجبی

مجموعه ی سده های گمشده یکی از بزرگترین آثار دکتر پرویز رجبی است که پس از مجموعه “هزاره های گمشده” و دوران باستان، در این اثر می کوشد تاریخ دوره های بعد را واکاوی کند. به باور پرویز رجبی:
«صفحه های تاریخ ایران در دوره اسلامی، کمی سریع تر از صفحه های تاریخ ایران باستان ورق می خورند. سده ها تا حدودی جای هزاره ها را می گیرند. اما گم گشتگی همچنان نقش آزاردهنده خود را حفظ می کند… برای من سرگردانی داریوش سوم و یزدگرد سوم به همان اندازه در هزارتوهای تاریخ گم شده اند که سرگردانی سلطان جلال الدین خوارزمشاه یا لطفعلی خان زند … زهر قتل عام نیشابوریان به دست مغول ها و یا دهلویان به دست نادرشاه گرفته شده است یا به عبارت دیگر گم شده است. حتی برخی از رودخانه ها خشک شده اند و دل کوه ها را شکافته اند و راه ها را برای اینکه کوتاه تر بکنند جا به جا کرده اند.»
وی در این کتاب می کوشد تا آنجا که می تواند هویت این گمشده ها را به مخاطبان بشناساند. برای آشنایی برخی خوانندگان با تاریخ، در همین آغاز کار باید گوشه‌هایی از سرزمین مادری و یا پدری یادآوری شود تا مگر مهری بجنبد و نسیمی دیگر بینگیزد. نظربازی که بخواهد چشم‌اندازی از ایران را به تصویر بکشد، هرگز نخواهد توانست خود را از چنگال تاریخ این سرزمین کهن برهاند. صدای آرام پای تاریخ، آوای جاویدان پای خفتگان است. آوای پای خفتگان هرگز نمی‌خسبد. جمشید نیز چیزی از جهان نبرد، الا حکایت جام خود. اهل نظر، صدای گام‌های تاریخ را می‌شنوند! رد پای تاریخ به آسانی پاک نمی‌شود. با این ردپاهای پیرامونی، ایرانی حال و هوایی دیگر دارد و منطقی دیگر. کافی است که با زبان این منطق بیگانه نباشی و به زیبایی‌های مهرپرستی و صفای اعماق ایرانی ایمان بیاوری! صفایی که از سویی برآیند طبیعت با شکوه پیرامون اوست و از سویی دیگر در طول روزگاران گذشته، به رغم وجود نشانه‏‌هایی از یک خستگی تاریخی، هرگز ایرانی را از شکافتن فلک و انداختن طرحی نو بازنداشته‌ است. باقی‌مانده‌ی ستون‌های سرافراشته‌ی آپادانا، پایه‌های هفت آسمان و گنبد مینای ایران‌ هستند. گنبدی که هرگز فرو نخواهد ریخت و از هم نخواهد پاشید. نگهبانان سنگی آپادانا جاودانه دست در دست هم دارند و پشت به کوه رحمت. کوه رحمت پر خاطره‌ترین کوه ایران است. غرش بی‌صدای تاریخ، حکایت و شوکت دیگری است که می‌نوازد! در تخت جمشید، زبان هیچ سنگ بریده و شکسته‌ای الکن نیست. تخت جمشید آن چندان حرف دارد که هرگز به پایان نرسد. تخت جمشید، شهرزاد قصه‌گوی تاریخ ما است! بگذریم از راه‌های نهفته و به کلید دندانه‌ی هر قصرش و صدای طنین اسبانش، سرانجام دست روزگار گجسته‌ای دیگر در آستین می‌بود. مگر مغولان، نیشابور را به سرنوشت شاپور و بیشاپور گرفتار نکردند؟ 👇👇👇
https://telegram.me/Library_Telegram