شاهنشاهی اشکانی یا اشکانیان (۲۴۷ ق.م. ۲۲۴ م) که با نام امپراتوری پارتها نیز شناخته میشود، نام دودمانی ایرانیتبار و یکی از قدرتهای سیاسی و فرهنگی ایرانی درایرانزمین بود که ۴۷۱ سال بر قسمت اعظم غرب آسیا حکومت کرد. مؤسس و بنیانگذار این دودمان، اَشْک یا اَرْشَک است که به اشتباه، برخی به آن اَرَشْک میگویند.این امپراتوری در قرن ۳ پیش از میلاد توسط اشک رهبر قبیله پرنی پس از فتح ساتراپ پارت در شمال شرقی ایران تأسیس گردید. وی سپس با متحد کردن پارتیان و دیگر اقوام ایرانی علیه سلوکیان قیام کرد مهرداد یکم (۱۷۱–۱۳۸ پ. م) با تصرف مناطق ماد و میانرودان، قلمرو اشکانی را تا حد زیادی گسترش داد. پهناوری دولت اشکانی در دورهٔ اقتدارش از رود فرات تا هندوکش و از کوههای قفقاز تاخلیج فارس را شامل میشد. بهدلیل قرار گرفتن جاده ابریشم در گسترهٔ حکومت اشکانی و قرار گرفتن در مسیر بازرگانی بین امپراتوری روم و حوزهٔ مدیترانه و امپراتوری هان در چین، این امپراتوری به مرکزی برای تجارت تبدیل شد.
@Library_Telegram
@Library_Telegram
👍2
✍️ «خلقیات ایرانیان، از دید یک آمریکایی»
یکی از معروفترین مستشاران آمریکایی در تاریخ معاصر ایران آرتور میلِسپو است. او دو بار در ایران خدمت کرد، یک بار بین سالهای 1301 تا 1306 (دوران رئیسالوزرایی و دو سال نخست پادشاهی رضاخان) و بار دوم، پس از عزل رضاخان، در سالهای 1321 تا 1323. میلسپو در دوران اول خدمتش رئیس کل مالیه و بار دوم ریاست کل دارایی بود. او پس از حضور اولش در ایران، کتابی نوشت و گزارش مفصلی از مأموریتش در ایران ارائه داد. این کتاب با عنوان «مأموریت آمریکاییها در ایران» (با ترجمۀ ابوترابیان) پیش از انقلاب منتشر شد. دربارۀ وجوه سیاسی و تاریخی آرتور میلسپو و مأموریتش در ایران در پستهایی دیگر مفصل صحبت خواهم کرد.
میلسپو صفحاتی از کتابش را به شرح «روحیات ایرانیها» اختصاص داده که در این پست برخی از برداشتهای او را مرور میکنیم. پیش از هر چیز، آنچه در روایت میلسپو جلبتوجه میکند، نگاه منصفانه، دموکرات، انساندوستانه و غیرنژادی اوست. او هرگز درگیر انگارههای نژادی نیست؛ در حالی که آن سالها (دهۀ 1920) نگرش قومیتگرایانه و نژادباورانه اروپا و آمریکا را درنوردیده بود. میلسپو رفتار و منش ایرانیان را معلول ساختارهای کلی حاکم بر ایران، به خصوص ساختار اقتصاد زراعی ایران میداند. او میکوشد نیکیهای ایرانیان را نیز بادقت بیان کند و نگاه منصفانهاش تحسینبرانگیز است.
اما میلسپو به برخی معایب ایرانیها نیز اشاره میکند که باید اعتراف کنیم درست تشخیص داده است. او میگوید:
«دو کیفیت اجتماعی که به ندرت در ایران یافت میشود، پشتکار و وجدان کار است... حقیقت این است که کمکاری، غیرفعال بودن و امروز و فردا کردنِ ایرانیها بسیار تأثرانگیز است. یک ایرانی کارهایش را با آرامی و با فراغخاطر انجام میدهد و توجه او به فلسفه و ادبیات خیلی بیشتر از امور شغلیاش است. اغلب اوقات خود را به صحبت کردن، مخصوصاً دربارۀ سیاست تلف میکند. حرفهای او بیشتر مربوط به مسائل و اشخاصی است که اصولاً ربطی به کار او ندارند...
یکی از مهمترین معایب کارمدان ایرانی تعلل و ناتوانی آنها در مواجهه با مشکلات است. شرکتکنندگان در کنفرانسها به ندرت کسانیاند که کاردان باشند و برای تحمیل نظرات خود پافشاری کنند... این اشخاص با کمال میل با هر پیشنهادی که باعث عقبافتادن کارها و بینتیجه شدن تصمیمات شود، موافقت میکنند...
ایرانیها به هیچ وجه خود را بردۀ ساعت نمیدانند و برای وقت ارزشی قائل نیستند و به طور کلی زندگی را به صورت اوقات حسابشدهای از زمان در نظر نمیگیرند... در قهوهخانهها و کاروانسراها، در کنار خیابانها و جادهها گروهگروه از مردم ایران لم داده و صحبت میکنند و قلیان میکشند... در پیادهروها یا کنار جادهها اغلب به کارگران یا کشاورزانی برمیخوریم که زیر آفتاب خوابیدهاند. ایرانیها در هر کاری که داشته باشند، عجلهای در انجام آن ندارند. اگر کنفراسی بناست ساعت چهار تشکیل شود، کار خود را ساعت پنجونیم آغاز میکند.
تعطیلات بیشمار، خواب نمیروز... تعدد نوکران غیرضروری و بالاتر از همه دودلی و تعلل... را میتوان عوامل فرضی در ایجاد تنبلی مردم دانست... ولی تا جایی که میدانم این عوامل مبتلابهِ کشورهایی است که بر پایۀ اقتصاد کشاورزی زندگی میکنند. تنها صنعت اساسی و گستردۀ ایران کشاورزی است، ولی مشکلات حملونقل کموبیش از گسترش آن جلوگیری کرده و به همین علت قدرت خرید مردم به آهستگی افزایش مییابد...
حس میهنپرستی و مسئولیت اجتماعی در اغلب ایرانیها تکامل نیافته است... هزاران ایرانی برای امور مختلف به وزارت مالیه مراجعه میکند که اغلب بجز ادعای مالی یا توصیه برای برادر، پسر، برادرزاده یا درخواست تخفیف مالیاتی انتظار دیگری ندارند. این عده حاضرند برای رسیدن به خواستۀ خود حقیقت را ندیده بگیرند و جز به منافع خود و خانوادۀ خویش به چیز دیگری توجه ندارند...»
در نهایت این پاراگراف درخشان از میلسپو را بخوانید که تا حدی توصیف حال امروزمان نیز هست! او با نگاهی ساختارگرایانه و جامعهشناختی میگوید نابسامانی در رفتار مردم، به علت ناتوانی ذاتی مردم نیست، بلکه «ناشی از وضع سیاسی و اداری ایران است»؛ و ادامه میدهد: وقتی قانونی ضمانت اجرا ندارد یا اصلاً وجود ندارد، وقتی وزرا ناگزیر از خریداری مقام خود هستند، وقتی وجدان عمومی و حس میهنپرستی فقط حرف است، وقتی حقوق کارمندانی که مالیۀ مملکت دست آنهاست کمتر از هزینۀ زندگی آنهاست... وقتی دولت زیر فشار سیاستهای خارجی مجبور به تأمین منافع آنها [= خارجیان] گردد، وگرنه بایستی منتظر مصیبت باشد... وجود ناگواری و نابسامانی اوضاع مالی ایران زیاد هم تعجبآور نیست، اگر این شرایط در کشور دیگری هم باشد، به همین سرنوشت مبتلا خواهد شد.»
📕 مأموریت آمریکاییها در ایران 87-102..
✍ دکتر میلسپو،
@Library_Telegram
یکی از معروفترین مستشاران آمریکایی در تاریخ معاصر ایران آرتور میلِسپو است. او دو بار در ایران خدمت کرد، یک بار بین سالهای 1301 تا 1306 (دوران رئیسالوزرایی و دو سال نخست پادشاهی رضاخان) و بار دوم، پس از عزل رضاخان، در سالهای 1321 تا 1323. میلسپو در دوران اول خدمتش رئیس کل مالیه و بار دوم ریاست کل دارایی بود. او پس از حضور اولش در ایران، کتابی نوشت و گزارش مفصلی از مأموریتش در ایران ارائه داد. این کتاب با عنوان «مأموریت آمریکاییها در ایران» (با ترجمۀ ابوترابیان) پیش از انقلاب منتشر شد. دربارۀ وجوه سیاسی و تاریخی آرتور میلسپو و مأموریتش در ایران در پستهایی دیگر مفصل صحبت خواهم کرد.
میلسپو صفحاتی از کتابش را به شرح «روحیات ایرانیها» اختصاص داده که در این پست برخی از برداشتهای او را مرور میکنیم. پیش از هر چیز، آنچه در روایت میلسپو جلبتوجه میکند، نگاه منصفانه، دموکرات، انساندوستانه و غیرنژادی اوست. او هرگز درگیر انگارههای نژادی نیست؛ در حالی که آن سالها (دهۀ 1920) نگرش قومیتگرایانه و نژادباورانه اروپا و آمریکا را درنوردیده بود. میلسپو رفتار و منش ایرانیان را معلول ساختارهای کلی حاکم بر ایران، به خصوص ساختار اقتصاد زراعی ایران میداند. او میکوشد نیکیهای ایرانیان را نیز بادقت بیان کند و نگاه منصفانهاش تحسینبرانگیز است.
اما میلسپو به برخی معایب ایرانیها نیز اشاره میکند که باید اعتراف کنیم درست تشخیص داده است. او میگوید:
«دو کیفیت اجتماعی که به ندرت در ایران یافت میشود، پشتکار و وجدان کار است... حقیقت این است که کمکاری، غیرفعال بودن و امروز و فردا کردنِ ایرانیها بسیار تأثرانگیز است. یک ایرانی کارهایش را با آرامی و با فراغخاطر انجام میدهد و توجه او به فلسفه و ادبیات خیلی بیشتر از امور شغلیاش است. اغلب اوقات خود را به صحبت کردن، مخصوصاً دربارۀ سیاست تلف میکند. حرفهای او بیشتر مربوط به مسائل و اشخاصی است که اصولاً ربطی به کار او ندارند...
یکی از مهمترین معایب کارمدان ایرانی تعلل و ناتوانی آنها در مواجهه با مشکلات است. شرکتکنندگان در کنفرانسها به ندرت کسانیاند که کاردان باشند و برای تحمیل نظرات خود پافشاری کنند... این اشخاص با کمال میل با هر پیشنهادی که باعث عقبافتادن کارها و بینتیجه شدن تصمیمات شود، موافقت میکنند...
ایرانیها به هیچ وجه خود را بردۀ ساعت نمیدانند و برای وقت ارزشی قائل نیستند و به طور کلی زندگی را به صورت اوقات حسابشدهای از زمان در نظر نمیگیرند... در قهوهخانهها و کاروانسراها، در کنار خیابانها و جادهها گروهگروه از مردم ایران لم داده و صحبت میکنند و قلیان میکشند... در پیادهروها یا کنار جادهها اغلب به کارگران یا کشاورزانی برمیخوریم که زیر آفتاب خوابیدهاند. ایرانیها در هر کاری که داشته باشند، عجلهای در انجام آن ندارند. اگر کنفراسی بناست ساعت چهار تشکیل شود، کار خود را ساعت پنجونیم آغاز میکند.
تعطیلات بیشمار، خواب نمیروز... تعدد نوکران غیرضروری و بالاتر از همه دودلی و تعلل... را میتوان عوامل فرضی در ایجاد تنبلی مردم دانست... ولی تا جایی که میدانم این عوامل مبتلابهِ کشورهایی است که بر پایۀ اقتصاد کشاورزی زندگی میکنند. تنها صنعت اساسی و گستردۀ ایران کشاورزی است، ولی مشکلات حملونقل کموبیش از گسترش آن جلوگیری کرده و به همین علت قدرت خرید مردم به آهستگی افزایش مییابد...
حس میهنپرستی و مسئولیت اجتماعی در اغلب ایرانیها تکامل نیافته است... هزاران ایرانی برای امور مختلف به وزارت مالیه مراجعه میکند که اغلب بجز ادعای مالی یا توصیه برای برادر، پسر، برادرزاده یا درخواست تخفیف مالیاتی انتظار دیگری ندارند. این عده حاضرند برای رسیدن به خواستۀ خود حقیقت را ندیده بگیرند و جز به منافع خود و خانوادۀ خویش به چیز دیگری توجه ندارند...»
در نهایت این پاراگراف درخشان از میلسپو را بخوانید که تا حدی توصیف حال امروزمان نیز هست! او با نگاهی ساختارگرایانه و جامعهشناختی میگوید نابسامانی در رفتار مردم، به علت ناتوانی ذاتی مردم نیست، بلکه «ناشی از وضع سیاسی و اداری ایران است»؛ و ادامه میدهد: وقتی قانونی ضمانت اجرا ندارد یا اصلاً وجود ندارد، وقتی وزرا ناگزیر از خریداری مقام خود هستند، وقتی وجدان عمومی و حس میهنپرستی فقط حرف است، وقتی حقوق کارمندانی که مالیۀ مملکت دست آنهاست کمتر از هزینۀ زندگی آنهاست... وقتی دولت زیر فشار سیاستهای خارجی مجبور به تأمین منافع آنها [= خارجیان] گردد، وگرنه بایستی منتظر مصیبت باشد... وجود ناگواری و نابسامانی اوضاع مالی ایران زیاد هم تعجبآور نیست، اگر این شرایط در کشور دیگری هم باشد، به همین سرنوشت مبتلا خواهد شد.»
📕 مأموریت آمریکاییها در ایران 87-102..
✍ دکتر میلسپو،
@Library_Telegram
👍1
☕️ قطعهای از کتاب
مردم هیچ وقت از چیزی راضی نمی شوند.
اگر کم داشته باشند زیاد می خواهند.
اگر زیاد داشته باشند، بیشتر می خواهند.
اگر بیشتر داشته باشند، می خواهند به کم راضی باشند.
اما دیگر کاری از دستشان برنمی آید.
یعنی نمیفهمند که رسیدن به خوشبختی
خیلی آسان است؟
📕 برنده تنهاست
✍ پائولو کوئلیو
@Library_Telegram
مردم هیچ وقت از چیزی راضی نمی شوند.
اگر کم داشته باشند زیاد می خواهند.
اگر زیاد داشته باشند، بیشتر می خواهند.
اگر بیشتر داشته باشند، می خواهند به کم راضی باشند.
اما دیگر کاری از دستشان برنمی آید.
یعنی نمیفهمند که رسیدن به خوشبختی
خیلی آسان است؟
📕 برنده تنهاست
✍ پائولو کوئلیو
@Library_Telegram
🔴 ریاست جمهوری حذف شود و رهبری خود زمام امور را به عهده بگیرند
✅از آغازین روز تصویب قانون اساسی تضاد ساختاری آن آشکار گردید. بنی صدر با حدود ده میلیون رای به عنوان اولین رئیسجمهور ایران برگزیده شد. اما مدتی کمی نگذشت که متوجه شد که بنا به نص قانون مادر کشور او ماشین امضایی بیش نیست. او شاید قدرت بلامنازع رهبر انقلاب را پذیرفته و هضم کرده بود، اما توان تحمل نفر دوم بودن در دولتی را که مردم ریاستش را به عهده او گذاشته بودند، نداشت.
این وضعیت در دولت های سوم و چهارم هم استمرار یافت و کشمکش های میرحسین موسوی و آقای خامنه ای این واقعیت را بر همگان آشکار کرد که این وضعیت امکان دوام ندارد و لذا با دستور مرحوم امام حاکمیت در پی ترمیم این نقیصه در قانون اساسی برآمد. پست نخست وزیری حذف و در ظاهر مشکل به پایان رسید. رئیس جمهور شد نفر دوم نظام و مسئول اجرای قانون اساسی، اما دیری نپائید که مشخص شد این اعوجاج ساختاری فراتر از آن است که با یک تغییر جزئی حل شود.
✅دیروز آقای روحانی به مانند سه رئیس جمهور پیشین یکی از دلایل ناکارآمدی دولت را مشکلات ساختاری نظام برشمردند. معضلی که خاتمی با ارائه لوایح دوقلو سعی در برطرف کردن آن داشت و نتیجه اش آن شد که دانم و دانید. این معضل چنان است که معجزه هزاره سوم، همانکه نظرش به نظر رهبر بزرگوار انقلاب نزدیکتر بود، هم در اواخر دوره دوم از آن می نالید.
✅آقای روحانی در مصاحبه اخیرش با زبان ساده می گوید وقتی تفسیر قانون اساسی با شورای نگهبان است، مسئولیت رئیس جمهور در قبال اجرای قانون اساسی یک شوخی بیش نیست، چرا که نه قوه قضاییه، نه قوه مقننه، نه شورای نگهبان و نه نهادهای وابسته به رهبری برای اخطارهای قانون اساسی رئیس جمهور تره هم خرد نمی کنند.
✅به گمان من قریب به اتفاق نخبگان کشور با توجه به تجربه سی ساله به این نتیجه رسیده اند که چاره ای باید کرد و چاره ای جز این نیست که با تغییر قانون اساسی بن بست موجود را شکست.
✅این نمی شود که کسی مسئول اجرایی اداره کشور باشد و هیچیک از مراکز اعمال قدرت تحت امر او نباشند. ای کاش فقط این بود، در این دیار صدا و سیما یکه تازی می کند و به بنی بشری پاسخگو نیست، این رسانه بی رقیب هر شخص حقیقی یا حقوقی را که در راستای منویات گردانندگان آن گام برندارد، با تمام قدرت و به ناجوانمردانه ترین شکل ممکن منکوب می نماید و در این جهت جز به منافع جناحی نمی اندیشد و منافع ملی برایش محلی از اعراب ندارد. نیروی انتظامی و سپاه و بسیج از چنان قدرتی برخوردارند که رئیس جمهور به مانند همه مردم این سامان جز سر تسلیم در برابر آنان نمی تواند فرود آورد. بنگاه های اقتصادی موثر در رزق و روزی مردم همگی در چنگال دولت در سایه اند و حتی در قبال دولت همسوی با افکارشان احساس قید و بند ندارند، بگونه ای که رئیس دولت مهرورز هم بارها از لفظ برادران قاچاقچی استفاده می نماید.
با این اوصاف آیا رئیس نظامی دولت آتی توان برخورد با این لجام گسیختگی را دارد؟ و آیا او هم پس از هشت سال از نداشتن اختیار متناسب با تعهدات شکایت خواهد کرد؟
شاید باز کردن سرصحبت نظام پارلمانی گویای این واقعیت باشد که عالیترین مقام کشور هم خود به این معضل واقف گردیده و خواهان رفع این نقیصه است.
✅بنده به عنوان یک شهروند به مانند برخی دیگر از مردم این سرزمین خواهان آن هستم که پست ریاست جمهوری حذف و رهبری خود زمام امور را به عهده بگیرند، شاید که آنارشیسم کنونی به دلیل یک کاسه شدن قدرت از بین برود و فردی که قریب به اتفاق نهادهای قدرت زیرمجموعه او می باشند، با اتکا به جایگاه رفیع خود و حرف شنوی زیردستان کشور را از ورطه کنونی رهایی بخشد.
✅بدیهی است که در این صورت صاحب قدرت هم طبق قانون باید پاسخگوی اعمال خود باشد و نمی تواند به مانند روسای پیشین و حال حاضر از خود بدلیل نداشتن قدرت سلب مسئولیت نماید.
از قدیم گفته اند
آشپز که دو تا شد آش یا شور می شود یا بی نمک
بماند که
«ده درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند.»
✍️ ناصر دانشفر
@Library_Telegram
✅از آغازین روز تصویب قانون اساسی تضاد ساختاری آن آشکار گردید. بنی صدر با حدود ده میلیون رای به عنوان اولین رئیسجمهور ایران برگزیده شد. اما مدتی کمی نگذشت که متوجه شد که بنا به نص قانون مادر کشور او ماشین امضایی بیش نیست. او شاید قدرت بلامنازع رهبر انقلاب را پذیرفته و هضم کرده بود، اما توان تحمل نفر دوم بودن در دولتی را که مردم ریاستش را به عهده او گذاشته بودند، نداشت.
این وضعیت در دولت های سوم و چهارم هم استمرار یافت و کشمکش های میرحسین موسوی و آقای خامنه ای این واقعیت را بر همگان آشکار کرد که این وضعیت امکان دوام ندارد و لذا با دستور مرحوم امام حاکمیت در پی ترمیم این نقیصه در قانون اساسی برآمد. پست نخست وزیری حذف و در ظاهر مشکل به پایان رسید. رئیس جمهور شد نفر دوم نظام و مسئول اجرای قانون اساسی، اما دیری نپائید که مشخص شد این اعوجاج ساختاری فراتر از آن است که با یک تغییر جزئی حل شود.
✅دیروز آقای روحانی به مانند سه رئیس جمهور پیشین یکی از دلایل ناکارآمدی دولت را مشکلات ساختاری نظام برشمردند. معضلی که خاتمی با ارائه لوایح دوقلو سعی در برطرف کردن آن داشت و نتیجه اش آن شد که دانم و دانید. این معضل چنان است که معجزه هزاره سوم، همانکه نظرش به نظر رهبر بزرگوار انقلاب نزدیکتر بود، هم در اواخر دوره دوم از آن می نالید.
✅آقای روحانی در مصاحبه اخیرش با زبان ساده می گوید وقتی تفسیر قانون اساسی با شورای نگهبان است، مسئولیت رئیس جمهور در قبال اجرای قانون اساسی یک شوخی بیش نیست، چرا که نه قوه قضاییه، نه قوه مقننه، نه شورای نگهبان و نه نهادهای وابسته به رهبری برای اخطارهای قانون اساسی رئیس جمهور تره هم خرد نمی کنند.
✅به گمان من قریب به اتفاق نخبگان کشور با توجه به تجربه سی ساله به این نتیجه رسیده اند که چاره ای باید کرد و چاره ای جز این نیست که با تغییر قانون اساسی بن بست موجود را شکست.
✅این نمی شود که کسی مسئول اجرایی اداره کشور باشد و هیچیک از مراکز اعمال قدرت تحت امر او نباشند. ای کاش فقط این بود، در این دیار صدا و سیما یکه تازی می کند و به بنی بشری پاسخگو نیست، این رسانه بی رقیب هر شخص حقیقی یا حقوقی را که در راستای منویات گردانندگان آن گام برندارد، با تمام قدرت و به ناجوانمردانه ترین شکل ممکن منکوب می نماید و در این جهت جز به منافع جناحی نمی اندیشد و منافع ملی برایش محلی از اعراب ندارد. نیروی انتظامی و سپاه و بسیج از چنان قدرتی برخوردارند که رئیس جمهور به مانند همه مردم این سامان جز سر تسلیم در برابر آنان نمی تواند فرود آورد. بنگاه های اقتصادی موثر در رزق و روزی مردم همگی در چنگال دولت در سایه اند و حتی در قبال دولت همسوی با افکارشان احساس قید و بند ندارند، بگونه ای که رئیس دولت مهرورز هم بارها از لفظ برادران قاچاقچی استفاده می نماید.
با این اوصاف آیا رئیس نظامی دولت آتی توان برخورد با این لجام گسیختگی را دارد؟ و آیا او هم پس از هشت سال از نداشتن اختیار متناسب با تعهدات شکایت خواهد کرد؟
شاید باز کردن سرصحبت نظام پارلمانی گویای این واقعیت باشد که عالیترین مقام کشور هم خود به این معضل واقف گردیده و خواهان رفع این نقیصه است.
✅بنده به عنوان یک شهروند به مانند برخی دیگر از مردم این سرزمین خواهان آن هستم که پست ریاست جمهوری حذف و رهبری خود زمام امور را به عهده بگیرند، شاید که آنارشیسم کنونی به دلیل یک کاسه شدن قدرت از بین برود و فردی که قریب به اتفاق نهادهای قدرت زیرمجموعه او می باشند، با اتکا به جایگاه رفیع خود و حرف شنوی زیردستان کشور را از ورطه کنونی رهایی بخشد.
✅بدیهی است که در این صورت صاحب قدرت هم طبق قانون باید پاسخگوی اعمال خود باشد و نمی تواند به مانند روسای پیشین و حال حاضر از خود بدلیل نداشتن قدرت سلب مسئولیت نماید.
از قدیم گفته اند
آشپز که دو تا شد آش یا شور می شود یا بی نمک
بماند که
«ده درویش در گلیمی بخسبند و دو پادشاه در اقلیمی نگنجند.»
✍️ ناصر دانشفر
@Library_Telegram
👍6
مرد خسیسی، خربزهای خرید تا به خانه برای زنِ خود بِبَرد. در راه به وسوسه افتاد که قدری از آن بخورد، ولی شرم داشت که دست خالی به خانه رود ...
عاقبت فریب نَفس، بر وی چیره شد و با خود گفت، قاچی از خربزه را به رسم خانزادهها میخورم و باقی را در راه میگذارم، تا عابران گمان کنند که خانی از اینجا گذشته است و چنین کرد ...
البته به این اندک، آتش آزِ او فرو ننشست و گفت گوشت خربزه را نیز میخورم تا گویند خان را چاکرانی نیز در مُلازِمت بوده است و باقی خربزه را چاکران خوردهاند ...
سپس آهنگ خوردن پوست آن را کرد و گفت : این نیز میخورم تا گویند خان اسبی نیز داشته است ...
و در آخر تُخم خربزه و هر آن چیز که مانده بود را یکجا بلعید و گفت : " اکنون نَه خانی آمده و نَه خانی رفت است! "
(خسیس نباشید) 😉
📕 علی اکبر دهخدا
✍ امثال و حکم
@Library_Telegram
عاقبت فریب نَفس، بر وی چیره شد و با خود گفت، قاچی از خربزه را به رسم خانزادهها میخورم و باقی را در راه میگذارم، تا عابران گمان کنند که خانی از اینجا گذشته است و چنین کرد ...
البته به این اندک، آتش آزِ او فرو ننشست و گفت گوشت خربزه را نیز میخورم تا گویند خان را چاکرانی نیز در مُلازِمت بوده است و باقی خربزه را چاکران خوردهاند ...
سپس آهنگ خوردن پوست آن را کرد و گفت : این نیز میخورم تا گویند خان اسبی نیز داشته است ...
و در آخر تُخم خربزه و هر آن چیز که مانده بود را یکجا بلعید و گفت : " اکنون نَه خانی آمده و نَه خانی رفت است! "
(خسیس نباشید) 😉
📕 علی اکبر دهخدا
✍ امثال و حکم
@Library_Telegram
❤1
یکی از زیباترین هدایایی که در جهان وجود دارد، موهبت تشویق و دلگرمی دادن است. وقتی کسی شما را تشویق میکند، آن فرد به شما کمک میکند که از آستانهای عبور کنید که شاید خودتان به تنهایی هرگز قادر به عبور از آن نبودید.
زمانهایی در زندگی وجود دارد که همه چیز به شدت مبهم است و عدم قطعیت بر همه ابعاد زندگی سایه افکنده است. تنها ماندن در چنین زمانهای سبب میشود که احساس نا امیدی و گیجی ما را همچون وزنهای پایین بکشد.
در این حال است که وقتی دوستی با کلمات دلگرم کننده به سراغ ما میآید، نور و سبکی را حس میکنیم. سپس کمکم از پلکان صعود کرده و درب خروج از تاریکی را پیدا میکنیم.
احساس دلگرمی که حاصل شده تنها بهخاطر کلمات دیگری نیست، بلکه «حضور» اوست که به ما کمک میکند درب پنهان روشنایی را پیدا کنیم.
✍ جان ادانیهیو
@Library_Telegram
زمانهایی در زندگی وجود دارد که همه چیز به شدت مبهم است و عدم قطعیت بر همه ابعاد زندگی سایه افکنده است. تنها ماندن در چنین زمانهای سبب میشود که احساس نا امیدی و گیجی ما را همچون وزنهای پایین بکشد.
در این حال است که وقتی دوستی با کلمات دلگرم کننده به سراغ ما میآید، نور و سبکی را حس میکنیم. سپس کمکم از پلکان صعود کرده و درب خروج از تاریکی را پیدا میکنیم.
احساس دلگرمی که حاصل شده تنها بهخاطر کلمات دیگری نیست، بلکه «حضور» اوست که به ما کمک میکند درب پنهان روشنایی را پیدا کنیم.
✍ جان ادانیهیو
@Library_Telegram
#تلنگر
اسماعیل بیشکچی ، نویسندهی ترک میگوید:
در یکی از مساجد ترکیه از شیخی شنیدم
که در نماز جمعه با صدای بلند میگفت:
"به خدا هر کس ترکی نداند
بهشت را به چشم نخواهد دید"
در آن جلسه مردی به شدت میگریست،
من که چنین دیدم به نزد او رفتم و گفتم :
مگر تو ترک نیستی و ترکی نمیدانی؟
مرد گفت: برای خودم گریه نمیکنم
برای پیامبر اسلام گریه میکنم که ترکی نمیدانست!!...
@Library_Telegram
اسماعیل بیشکچی ، نویسندهی ترک میگوید:
در یکی از مساجد ترکیه از شیخی شنیدم
که در نماز جمعه با صدای بلند میگفت:
"به خدا هر کس ترکی نداند
بهشت را به چشم نخواهد دید"
در آن جلسه مردی به شدت میگریست،
من که چنین دیدم به نزد او رفتم و گفتم :
مگر تو ترک نیستی و ترکی نمیدانی؟
مرد گفت: برای خودم گریه نمیکنم
برای پیامبر اسلام گریه میکنم که ترکی نمیدانست!!...
@Library_Telegram
📕 ملکه مصر
✍ سوزان فرانک
کتاب ملکه مصر سرگذشت شگفتانگیز هات شپ سات نخستین فرعونه مصر حتشپ سوت پنجمین فراعنه هجدهمین سلسله پادشاهى می باشد.
مصر باشکوه بود آسمان لاجوردی، درختان خرما سبز و شن ها به رنگ طلایی کمرنگ بودند. همه وجودم تمام این زیبایی ها را تحسین می کرد و توجهی به پاهای متورم شده و چشمهای قی کرده ام نداشتم. احساس میکردم که جان و روحم را در حدود هزار مایل دورتر جاگذاشته ام. این مسافرت طولانی بود، پرواز از دالاس به قاهره از نیویورک و بروکسل و یک سواری شبانه با قطار به لوکسر که حتی در یکی از توقف ها هرچه خورده بودم را بالا آوردم. اینها همه مرا به سرزمینم باز می گرداند. من مدتی را در خاورمیانه گذرانده بودم پس می دانستم که باید چه انتظاری داشته باشم. با سه واژه مهم آشنا بودم: با نام های انشاالله یعنی اگر خدا بخواهد، بوکرا یعنی فردا و مهماننوازی همیشگی و غیرقابل درک.
@Library_Telegram
✍ سوزان فرانک
کتاب ملکه مصر سرگذشت شگفتانگیز هات شپ سات نخستین فرعونه مصر حتشپ سوت پنجمین فراعنه هجدهمین سلسله پادشاهى می باشد.
مصر باشکوه بود آسمان لاجوردی، درختان خرما سبز و شن ها به رنگ طلایی کمرنگ بودند. همه وجودم تمام این زیبایی ها را تحسین می کرد و توجهی به پاهای متورم شده و چشمهای قی کرده ام نداشتم. احساس میکردم که جان و روحم را در حدود هزار مایل دورتر جاگذاشته ام. این مسافرت طولانی بود، پرواز از دالاس به قاهره از نیویورک و بروکسل و یک سواری شبانه با قطار به لوکسر که حتی در یکی از توقف ها هرچه خورده بودم را بالا آوردم. اینها همه مرا به سرزمینم باز می گرداند. من مدتی را در خاورمیانه گذرانده بودم پس می دانستم که باید چه انتظاری داشته باشم. با سه واژه مهم آشنا بودم: با نام های انشاالله یعنی اگر خدا بخواهد، بوکرا یعنی فردا و مهماننوازی همیشگی و غیرقابل درک.
@Library_Telegram
👍1
ملکه مصر.pdf
7.2 MB
📕 ملکه مصر
✍ سوزان فرانک
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ سوزان فرانک
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
☕️ قطعهای از کتاب
دروغ هم خواهم گفت.
البته نه آن دروغ آزادانه و نمايشى كه پيامبران هم ميگويند. بلكه دروغ اجباري ترسوها وقتى لازم ميشود خود را پنهان كنند مثل خرگوش كه تابستان گوشش خاكستري است و زمستان سفيدي ميزند.
چه چاره وقتي پشت هر درختي يك شكارچي با تفنگ در كمين است؟
اين رفتار از طرفي نانجيبي است و درخور نكوهش اما آخر من و تو هم بايد زندگي كنيم رفيق. بگذار بيگانگان سرزنشمان كنند. اما ما وقتى لازم باشد دروغ هم خواهيم گفت. يا اگر لازم باشد مثل گرگ ناگهان جستى ميزنيم و حلقومِ قرباني را ميگيريم.
بايد زندگي كرد برادرم.
بايد زندگي كرد و مگر اصلا تقصير ماست كه اين خونِ گرم چسبنده چنين فريبنده و گواراست؟!
📕 يادداشتهاى شيطان
✍ آندرى يف
@Library_Telegram
دروغ هم خواهم گفت.
البته نه آن دروغ آزادانه و نمايشى كه پيامبران هم ميگويند. بلكه دروغ اجباري ترسوها وقتى لازم ميشود خود را پنهان كنند مثل خرگوش كه تابستان گوشش خاكستري است و زمستان سفيدي ميزند.
چه چاره وقتي پشت هر درختي يك شكارچي با تفنگ در كمين است؟
اين رفتار از طرفي نانجيبي است و درخور نكوهش اما آخر من و تو هم بايد زندگي كنيم رفيق. بگذار بيگانگان سرزنشمان كنند. اما ما وقتى لازم باشد دروغ هم خواهيم گفت. يا اگر لازم باشد مثل گرگ ناگهان جستى ميزنيم و حلقومِ قرباني را ميگيريم.
بايد زندگي كرد برادرم.
بايد زندگي كرد و مگر اصلا تقصير ماست كه اين خونِ گرم چسبنده چنين فريبنده و گواراست؟!
📕 يادداشتهاى شيطان
✍ آندرى يف
@Library_Telegram
☕️ قطعهای از کتاب
اردوگاه کار اجباری دنیایی است که همه در آن مدام شب و روز کنار یکدیگر زندگی می کنند. شقاوت و خشونت تنها خصوصیت فرعی, و نه ضروری آن است. اردوگاه کار اجباری یعنی الغای کامل زندگی خصوصی.
اردوگاه کار اجبار یک چیز استثنایی نیست, چیزی نیست که موجب شگفتی شود, بلکه چیزی است بنیادی و واقعی که در آن به دنیا می آییم و فقط با تمرکز و به کار بردن تمامی نیرویمان می توانیم از آنجا بگریزیم.
📕 بار هستی
✍ میلان کوندرا
📚در اینستاگرام هم ما رو دنبال کنید👇
https://www.instagram.com/library_telegram/
@Library_Telegram
اردوگاه کار اجباری دنیایی است که همه در آن مدام شب و روز کنار یکدیگر زندگی می کنند. شقاوت و خشونت تنها خصوصیت فرعی, و نه ضروری آن است. اردوگاه کار اجباری یعنی الغای کامل زندگی خصوصی.
اردوگاه کار اجبار یک چیز استثنایی نیست, چیزی نیست که موجب شگفتی شود, بلکه چیزی است بنیادی و واقعی که در آن به دنیا می آییم و فقط با تمرکز و به کار بردن تمامی نیرویمان می توانیم از آنجا بگریزیم.
📕 بار هستی
✍ میلان کوندرا
📚در اینستاگرام هم ما رو دنبال کنید👇
https://www.instagram.com/library_telegram/
@Library_Telegram
☕️ قطعهای از کتاب
شما از روز داوری الهی سخن میگویید. اجازه بدهید که با کمال احترام به این حرف بخندم! من بدون ترس و تزلزل در انتظار آن روزم. من چیزی را دیدهام که به مراتب از آن سختتر است ... من داوری آدمیان را دیدهام.
📕 سقوط
✍ آلبر کامو
@Library_Telegram
شما از روز داوری الهی سخن میگویید. اجازه بدهید که با کمال احترام به این حرف بخندم! من بدون ترس و تزلزل در انتظار آن روزم. من چیزی را دیدهام که به مراتب از آن سختتر است ... من داوری آدمیان را دیدهام.
📕 سقوط
✍ آلبر کامو
@Library_Telegram
❤1
✅ چرا سیاستِ ما عموماً با عصبانیت همراه بوده است؟
1-چون متّحدِ قابلِ اتکایی در جهان نداشته ایم؛
2-چون بیوگرافی (بسیار) کم خوانده ایم؛
3-چون خریدار دارد؛
4-چون نیازِعمیقی به مطرح شدن داریم؛
5-چون بیشتراز سکوت و آرامش، از هیجان لذت می بریم؛
6-چون رسانه ها سوژه پیدا می کنند؛
7-چون تفاوت های بین کشورها را کمّی نمی بینیم؛
8-چون تفاهم را عموماً عیب می دانیم؛
9-چون Compromise را به سازش ترجمه کرده ایم؛
10-چون در ناخودآگاه خود، سکوت و شمرده گویی را ضعف می دانیم؛
11-چون خیلی حوصله نداریم استدلال بچینیم؛
12-چون به فردی که آرام و گزیده گو باشد می گوییم مشکل دارد؛
13-چون به جای دوست و شریک، سراغ مرید می گردیم؛
14-چون عمدۀ رسانه ها، بیشتر با مطالبِ هیجانی شهرت پیدا می کنند؛
15-چون منظومۀ رفتاری ما بیشتر واکنشی است؛
16-چون تعریفِ ما از حاکمیتِ سیاسی عمدتاً غیراقتصادی است؛
17-چون در ناخودآگاهِ ما، حماسه ازFact به مراتب جذاب تر است؛
18-چون بیان استدلالی ضعفها را، شکست تلقی می کنیم؛
19-چون قرائت خود را از مسائل، تنها قرائت می دانیم؛
20-چون فردی که در صحبت کردن فریاد بِکشد را حق می دانیم؛
21-چون برای سی سالِ آینده برنامه نداریم؛
22-چون تعریفِ ما از حاکمیتِ ملی، به انزوا نزدیک تراست؛
23-چون وقتی فردی عصبانی می شود احساس می کنیم به او ظلم شده است؛
24-چون Share کردن را نیاموخته ایم؛
25-چون به اثبات دائمی خود نیاز داریم؛
26-چون در سیاست به دنبال صداقت هستیم و پیدا نمی کنیم؛
27-چون مبنای قدرت را تولیدِ ناخالصِ ملی نمی دانیم؛
28-چون عموماً تاریخِ چهار قرنۀ سرمایه داری را نخوانده ایم؛
29-چون خود انتقادی در ناخودآگاه ما، مخزن مهمی ندارد؛
30-چون برای حّلِ مسائل از طریقِ مناظره، آشنایی دقیقی نداریم.
✍️ دکتر محمود سریع القلم
@Library_Telegram
1-چون متّحدِ قابلِ اتکایی در جهان نداشته ایم؛
2-چون بیوگرافی (بسیار) کم خوانده ایم؛
3-چون خریدار دارد؛
4-چون نیازِعمیقی به مطرح شدن داریم؛
5-چون بیشتراز سکوت و آرامش، از هیجان لذت می بریم؛
6-چون رسانه ها سوژه پیدا می کنند؛
7-چون تفاوت های بین کشورها را کمّی نمی بینیم؛
8-چون تفاهم را عموماً عیب می دانیم؛
9-چون Compromise را به سازش ترجمه کرده ایم؛
10-چون در ناخودآگاه خود، سکوت و شمرده گویی را ضعف می دانیم؛
11-چون خیلی حوصله نداریم استدلال بچینیم؛
12-چون به فردی که آرام و گزیده گو باشد می گوییم مشکل دارد؛
13-چون به جای دوست و شریک، سراغ مرید می گردیم؛
14-چون عمدۀ رسانه ها، بیشتر با مطالبِ هیجانی شهرت پیدا می کنند؛
15-چون منظومۀ رفتاری ما بیشتر واکنشی است؛
16-چون تعریفِ ما از حاکمیتِ سیاسی عمدتاً غیراقتصادی است؛
17-چون در ناخودآگاهِ ما، حماسه ازFact به مراتب جذاب تر است؛
18-چون بیان استدلالی ضعفها را، شکست تلقی می کنیم؛
19-چون قرائت خود را از مسائل، تنها قرائت می دانیم؛
20-چون فردی که در صحبت کردن فریاد بِکشد را حق می دانیم؛
21-چون برای سی سالِ آینده برنامه نداریم؛
22-چون تعریفِ ما از حاکمیتِ ملی، به انزوا نزدیک تراست؛
23-چون وقتی فردی عصبانی می شود احساس می کنیم به او ظلم شده است؛
24-چون Share کردن را نیاموخته ایم؛
25-چون به اثبات دائمی خود نیاز داریم؛
26-چون در سیاست به دنبال صداقت هستیم و پیدا نمی کنیم؛
27-چون مبنای قدرت را تولیدِ ناخالصِ ملی نمی دانیم؛
28-چون عموماً تاریخِ چهار قرنۀ سرمایه داری را نخوانده ایم؛
29-چون خود انتقادی در ناخودآگاه ما، مخزن مهمی ندارد؛
30-چون برای حّلِ مسائل از طریقِ مناظره، آشنایی دقیقی نداریم.
✍️ دکتر محمود سریع القلم
@Library_Telegram
👍1
☕️ قطعهای از کتاب
آنچه بیشتر مردم یا دست کم افراد ناموفق از آن بیخبرند این است که زندگی دقیقا به ما همان چیزی را میدهد که میخواهیم .
هر چیزی که برایت پیش میآید، محصول اندیشههای توست. پس اگر میخواهی زندگیت را عوض کنی، باید از عوض کردن اندیشههایت آغاز کنی.
📕 حکایت دۅلت و فرزانگی
✍ مارک فیشر
@Library_Telegram
آنچه بیشتر مردم یا دست کم افراد ناموفق از آن بیخبرند این است که زندگی دقیقا به ما همان چیزی را میدهد که میخواهیم .
هر چیزی که برایت پیش میآید، محصول اندیشههای توست. پس اگر میخواهی زندگیت را عوض کنی، باید از عوض کردن اندیشههایت آغاز کنی.
📕 حکایت دۅلت و فرزانگی
✍ مارک فیشر
@Library_Telegram
جنایتکاری که آدم کشته بود، در حال فرار با لباس ژنده خسته به دهکده رسید.
چند روزچیزى نخورده بود و گرسنه بود. جلوى مغازه میوه فروشى ایستاد و به سیب هاى بزرگ و تازه خیره شد، اما پولى براى خرید نداشت.
دودل بود که سیب را به زور از میوه فروش بگیرد یا آن را گدایى کند. توى جیبش چاقو را لمس مى کرد که سیبى را جلوى چشمش دید! چاقو را رها کرد... سیب را از دست مرد میوه فروش گرفت. میوه فروش گفت: «بخور نوش جانت، پول نمى خواهم.»
روزها، آدمکش فرارى جلوى دکه میوه فروشى ظاهر میشد. و بى آنکه کلمه اى ادا کند، صاحب دکه فوراً چند سیب در دست او میگذاشت. یک شب، صاحب دکه وقتى که مى خواست بساط خود را جمع کند، صفحه اول روزنامه به چشمش خورد. عکس توى روزنامه را شناخت .زیر عکس نوشته بود: «قاتل فرارى»؛ و جایزه تعیین شده بود.
میوه فروش شماره پلیس را گرفت ...
موقعی که پلیس او را مى برد، به میوه فروش گفت : «آن روزنامه را من جلو دکه تو گذاشتم . دیگر از فرار خسته شدم. هنگامى که داشتم براى پایان دادن به زندگى ام تصمیم مى گرفتم به یاد مهربانی تو افتادم.
"بگذار جایزه پیدا کردن من، جبران زحمات تو باشد"
#گابریل_گارسیا_مارکز
@Library_Telegram
چند روزچیزى نخورده بود و گرسنه بود. جلوى مغازه میوه فروشى ایستاد و به سیب هاى بزرگ و تازه خیره شد، اما پولى براى خرید نداشت.
دودل بود که سیب را به زور از میوه فروش بگیرد یا آن را گدایى کند. توى جیبش چاقو را لمس مى کرد که سیبى را جلوى چشمش دید! چاقو را رها کرد... سیب را از دست مرد میوه فروش گرفت. میوه فروش گفت: «بخور نوش جانت، پول نمى خواهم.»
روزها، آدمکش فرارى جلوى دکه میوه فروشى ظاهر میشد. و بى آنکه کلمه اى ادا کند، صاحب دکه فوراً چند سیب در دست او میگذاشت. یک شب، صاحب دکه وقتى که مى خواست بساط خود را جمع کند، صفحه اول روزنامه به چشمش خورد. عکس توى روزنامه را شناخت .زیر عکس نوشته بود: «قاتل فرارى»؛ و جایزه تعیین شده بود.
میوه فروش شماره پلیس را گرفت ...
موقعی که پلیس او را مى برد، به میوه فروش گفت : «آن روزنامه را من جلو دکه تو گذاشتم . دیگر از فرار خسته شدم. هنگامى که داشتم براى پایان دادن به زندگى ام تصمیم مى گرفتم به یاد مهربانی تو افتادم.
"بگذار جایزه پیدا کردن من، جبران زحمات تو باشد"
#گابریل_گارسیا_مارکز
@Library_Telegram
✅ ماجرای برج سازی پسران ولایتی
از برگزاری همایش «گرگ والاستریت» در ترکیه یک هفته میگذرد اما فیلم مربوط به ضیافت شام آن تازه مورد توجه قرار گرفته است. دو جوان ایرانی با اشاره به موفقیتهایشان در حوزه برجسازی مورد تشویق حاضران قرار میگیرند و انتشار ویدئوی آن به جای برانگیختن غرور ملی و خرسندی از این نمایش موفقیت، اعتماد عمومی را جریحهدار میکند. دلیلش نیز نام خانوادگی دو جوان یادشده است یعنی «ولایتی»ها.
محمد و علیاصغر ولایتی که پدر بزرگوارشان از برجستهترین سیاسیون و مسوولان نظام است؛ همان آقای ولایتی که به ما توصیه میکرد «از یمنیها یاد بگیرید که چگونه در برابر تهدید و تحریم مقاومت میکنند. به جای لباس، لنگ میبندند و اسلحه به دست دارند و چند تکه نان خشک دستشان است با پای پیاده و سعودیها از دست اینها عاجز شدهاند». همان آقای ولایتی که سال قبل وقتی پویش «فرزندت کجاست؟» راه افتاد تا انزجار افکار عمومی را از پدیده آقازادگی به رخ کشد، هیچ توضیحی درباره فرزندانش نداد.
علیاکبر ولایتی نگفت اما ماه که پشت ابر نمیماند. همان وقت هم منتقدان پدیده آقازادگی از توجه به آقایان محمد و علیاصغر غافل نماندند بنابراین گفته شد که این دو برادر مدیرعامل و عضو هیاتمدیره شرکت «سیف بنا» هستند؛ شرکتی که در سال ۱۳۸۵ با سرمایه سه میلیارد تومان به ثبت رسید و حدود ۱۴۰۰ نفر پرسنل دارد. این شرکت تا کنون پروژههای بزرگی از جمله «پروژه ۲۰۴ واحدی جاسک، مجتمع اداری تجاری فرجام، مجتمع اداری در ترکمنستان، مجتمع مسکونی یاسمن الهیه، شرکت مسکونی شقایق ساری، مجتمع مسکونی کوثر الهیه و…» را اجرا کرده است.ناگفته نماند که همزمان با پویش «فرزندت کجاست» و انتشار اطلاعات یادشده در فضای مجازی، نام این دو برادر از سایت شرکت سیف بنا پاک شد اما از آنجا که قریب دو سال از آن زمان گذشته و به نوعی آبها از آسیاب افتاده است، نام آنان دوباره در سایت درج و البته تاریخ همکاری آنان ۲۰/۰۱/۹۹ ذکر شده است.آقایان ولایتی در همایش هفته قبل گرگهای والاستریت نیز به نمایندگی از گروه سیف بنا حضور داشته و به ساخت بیش از ۱۶۰۰ واحد مسکونی در تهران نازیدهاند. البته فعالیت «سیف بنا» محدود به ساختوساز نیست و گویا شرکتهای دیگری نیز زیرمجموعه آن بوده و در حوزههای نفت، گاز، پتروشیمی و فولاد فعالیت میکند.
البته اگر آقای ولایتی به مردم توصیه نمیکرد از مردم یمن که لنگ به کمر میبندند، یاد بگیرند، کسی ویدئوی کف زدن برای فرزندان برجسازش را در شبکههای اجتماعی منتشر و در عین حال انتقاد نمیکرد. همچنین درباره چگونگی کسب سرمایه لازم برای این کار، ابهامی ایجاد نمیشد یا اگر همسر آقای حدادعادل در تشریح دلایل ورود این خانواده به حوزه اداره مدرسه، به نگرانی برای فرزندانش اشاره نمیکرد، آن همه حاشیه ساخته نمیشد. مثلا اگر خانم معصومه ابتکار در اوج جوانی از دیوار سفارت بالا نرفته بود، تحصیل فرزندش در ینگه دنیا توجه کسی را جلب نمیکرد. همچنین اگر پسر آقای عارف خود را دارای «ژن خوب» معرفی نمیکرد، آن همه انتقاد را به سوی پدر روانه نمیکرد.خودکرده را اما تدبیر نیست. کاهش اعتماد عمومی به مسوولان و تعمیق شکاف بین مردم و مسوولان در نتیجه همین رفتارها بروز میکند.
حساسیت مردم به اینکه فرزندان مسوولان کجا هستند، چه میکنند، از کجا پول میآورند و چطور زندگی میکنند، مشکلساز نخواهد بود اگر پاسخ این پرسشها موجب یأس آنان نشود. پرواضح است مردم انتظار ندارند وقتی در سختی روزگار میگذرانند و به یادگیری از مردم یمن توصیه میشوند، فرزند یک مسوول به خاطر برجسازی با سرمایهای که معلوم نیست از کجا آمده، مورد تشویق قرار گیرد؛ مردمی که خسته از تنگناهای زندگی حاضر به پذیرش دشواریهای مهاجرت شده و در این راه نیز به در بسته میخورند، تحمل ندارند که بشنوند دختر رییسجمهور در اتریش ساکن است
مردم انتظار ندارند وقتی فرزندانشان از نوجوانی کابوس کنکور دارند یا خودشان برای پرداخت شهریههای کلان دانشگاه آزاد به سختی میافتند، در گزارشی بخوانند که برادرزاده رییسجمهور با بورس تحصیلی به لندن رفته و آنجا زندگی میکند.
مردم آزردهخاطر میشوند اگر ببینند وقتی سرگرم تحمل هزینههای آمریکاستیزی بودهاند، دختر آقای حداد و پسر خانم ابتکار در آمریکا درس میخوانند و زندگی میکنند.
بدتر از همه اینکه مردم در همه چیز تردید میکنند وقتی میبینند اینجا با یک دختر جوان که خواسته در اینستاگرام معروف شود، برخورد میشود و پسر فلان مسوول محترم در آن سوی دنیا در همان اینستاگرام فیلمهای هنجارشکنانه منتشر میکند /جهان صنعت
✍️ آرزو فرشید
📌تلخیص:مجمع فعالان اقتصادی
@Library_Telegram
از برگزاری همایش «گرگ والاستریت» در ترکیه یک هفته میگذرد اما فیلم مربوط به ضیافت شام آن تازه مورد توجه قرار گرفته است. دو جوان ایرانی با اشاره به موفقیتهایشان در حوزه برجسازی مورد تشویق حاضران قرار میگیرند و انتشار ویدئوی آن به جای برانگیختن غرور ملی و خرسندی از این نمایش موفقیت، اعتماد عمومی را جریحهدار میکند. دلیلش نیز نام خانوادگی دو جوان یادشده است یعنی «ولایتی»ها.
محمد و علیاصغر ولایتی که پدر بزرگوارشان از برجستهترین سیاسیون و مسوولان نظام است؛ همان آقای ولایتی که به ما توصیه میکرد «از یمنیها یاد بگیرید که چگونه در برابر تهدید و تحریم مقاومت میکنند. به جای لباس، لنگ میبندند و اسلحه به دست دارند و چند تکه نان خشک دستشان است با پای پیاده و سعودیها از دست اینها عاجز شدهاند». همان آقای ولایتی که سال قبل وقتی پویش «فرزندت کجاست؟» راه افتاد تا انزجار افکار عمومی را از پدیده آقازادگی به رخ کشد، هیچ توضیحی درباره فرزندانش نداد.
علیاکبر ولایتی نگفت اما ماه که پشت ابر نمیماند. همان وقت هم منتقدان پدیده آقازادگی از توجه به آقایان محمد و علیاصغر غافل نماندند بنابراین گفته شد که این دو برادر مدیرعامل و عضو هیاتمدیره شرکت «سیف بنا» هستند؛ شرکتی که در سال ۱۳۸۵ با سرمایه سه میلیارد تومان به ثبت رسید و حدود ۱۴۰۰ نفر پرسنل دارد. این شرکت تا کنون پروژههای بزرگی از جمله «پروژه ۲۰۴ واحدی جاسک، مجتمع اداری تجاری فرجام، مجتمع اداری در ترکمنستان، مجتمع مسکونی یاسمن الهیه، شرکت مسکونی شقایق ساری، مجتمع مسکونی کوثر الهیه و…» را اجرا کرده است.ناگفته نماند که همزمان با پویش «فرزندت کجاست» و انتشار اطلاعات یادشده در فضای مجازی، نام این دو برادر از سایت شرکت سیف بنا پاک شد اما از آنجا که قریب دو سال از آن زمان گذشته و به نوعی آبها از آسیاب افتاده است، نام آنان دوباره در سایت درج و البته تاریخ همکاری آنان ۲۰/۰۱/۹۹ ذکر شده است.آقایان ولایتی در همایش هفته قبل گرگهای والاستریت نیز به نمایندگی از گروه سیف بنا حضور داشته و به ساخت بیش از ۱۶۰۰ واحد مسکونی در تهران نازیدهاند. البته فعالیت «سیف بنا» محدود به ساختوساز نیست و گویا شرکتهای دیگری نیز زیرمجموعه آن بوده و در حوزههای نفت، گاز، پتروشیمی و فولاد فعالیت میکند.
البته اگر آقای ولایتی به مردم توصیه نمیکرد از مردم یمن که لنگ به کمر میبندند، یاد بگیرند، کسی ویدئوی کف زدن برای فرزندان برجسازش را در شبکههای اجتماعی منتشر و در عین حال انتقاد نمیکرد. همچنین درباره چگونگی کسب سرمایه لازم برای این کار، ابهامی ایجاد نمیشد یا اگر همسر آقای حدادعادل در تشریح دلایل ورود این خانواده به حوزه اداره مدرسه، به نگرانی برای فرزندانش اشاره نمیکرد، آن همه حاشیه ساخته نمیشد. مثلا اگر خانم معصومه ابتکار در اوج جوانی از دیوار سفارت بالا نرفته بود، تحصیل فرزندش در ینگه دنیا توجه کسی را جلب نمیکرد. همچنین اگر پسر آقای عارف خود را دارای «ژن خوب» معرفی نمیکرد، آن همه انتقاد را به سوی پدر روانه نمیکرد.خودکرده را اما تدبیر نیست. کاهش اعتماد عمومی به مسوولان و تعمیق شکاف بین مردم و مسوولان در نتیجه همین رفتارها بروز میکند.
حساسیت مردم به اینکه فرزندان مسوولان کجا هستند، چه میکنند، از کجا پول میآورند و چطور زندگی میکنند، مشکلساز نخواهد بود اگر پاسخ این پرسشها موجب یأس آنان نشود. پرواضح است مردم انتظار ندارند وقتی در سختی روزگار میگذرانند و به یادگیری از مردم یمن توصیه میشوند، فرزند یک مسوول به خاطر برجسازی با سرمایهای که معلوم نیست از کجا آمده، مورد تشویق قرار گیرد؛ مردمی که خسته از تنگناهای زندگی حاضر به پذیرش دشواریهای مهاجرت شده و در این راه نیز به در بسته میخورند، تحمل ندارند که بشنوند دختر رییسجمهور در اتریش ساکن است
مردم انتظار ندارند وقتی فرزندانشان از نوجوانی کابوس کنکور دارند یا خودشان برای پرداخت شهریههای کلان دانشگاه آزاد به سختی میافتند، در گزارشی بخوانند که برادرزاده رییسجمهور با بورس تحصیلی به لندن رفته و آنجا زندگی میکند.
مردم آزردهخاطر میشوند اگر ببینند وقتی سرگرم تحمل هزینههای آمریکاستیزی بودهاند، دختر آقای حداد و پسر خانم ابتکار در آمریکا درس میخوانند و زندگی میکنند.
بدتر از همه اینکه مردم در همه چیز تردید میکنند وقتی میبینند اینجا با یک دختر جوان که خواسته در اینستاگرام معروف شود، برخورد میشود و پسر فلان مسوول محترم در آن سوی دنیا در همان اینستاگرام فیلمهای هنجارشکنانه منتشر میکند /جهان صنعت
✍️ آرزو فرشید
📌تلخیص:مجمع فعالان اقتصادی
@Library_Telegram
❤2
📕 معجزه ذهن
✍ تونی بوزان
🔄 اکرم شکرزاده
اطلاعات چگونگی عملکرد فکر شما، به نحوی مورد استفاده قرار می گیرد که بتوانید زبان،کلمات،تحلیل و نقشه های ذهنی را برای ثبت ، سازمان دهی یادآوری،تفکر خلاقانه و حل مشکل به کار ببرید.
@Library_Telegram
✍ تونی بوزان
🔄 اکرم شکرزاده
اطلاعات چگونگی عملکرد فکر شما، به نحوی مورد استفاده قرار می گیرد که بتوانید زبان،کلمات،تحلیل و نقشه های ذهنی را برای ثبت ، سازمان دهی یادآوری،تفکر خلاقانه و حل مشکل به کار ببرید.
@Library_Telegram
معجزه ذهن.pdf
3.1 MB
📕 معجزه ذهن
✍ تونی بوزان
🔄 اکرم شکرزاده
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ تونی بوزان
🔄 اکرم شکرزاده
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
چند بار این سوال را شنیدهاید که «چرا نمیتوانم خوشحال باشم؟» چندبار این سوال را از خودتان پرسیدهاید؟
چرا نمیتوانیم خوشحال باشیم؟
بهنظر من جستجوی خوشحالی و رضایتخاطر با برخی موانع جدی همراه است.
اولا در طول سالها کار با مراجعانم متقاعد شدهام انسانها لزوما برای خوشحالی برنامهریزی نشدهاند.
ثانیا در دنیایی زندگی میکنیم که بهراحتی عادات بد را به ما تزریق میکند و این عادات بد نمیگذارند خوشحال باشیم و رضایت خاطر پیدا کنیم. در این دنیا «اگر فقط» های زیادی یاد میگیریم- برای مثال، اگر فقط یک کار خوب، یک خانه بزرگ، یک ماشین خوب یا یک کسی که عاشقم باشد داشتم، غمی نداشتم (و حتما خوشبخت میشدم). در این دنیا یاد میگیریم خود را با دوستان و همسایگانمان و حتی با غریبهها مقایسه کنیم و فرض را بر این بگذاریم که آنها «بالاتر»، «شادتر» و بهتر از ما هستند. این دنیا به ما القا میکند که اگر به داشتههای دیگران برسیم، خوشبخت خواهیم شد. به این ترتیب خوشبختی به رویدادها، پیشرفتها، دستاوردها و اموال گره میخورد.
📕 زندگی چندان هم بد نیست
✍ اد ناتینگهام
@Library_Telegram
چرا نمیتوانیم خوشحال باشیم؟
بهنظر من جستجوی خوشحالی و رضایتخاطر با برخی موانع جدی همراه است.
اولا در طول سالها کار با مراجعانم متقاعد شدهام انسانها لزوما برای خوشحالی برنامهریزی نشدهاند.
ثانیا در دنیایی زندگی میکنیم که بهراحتی عادات بد را به ما تزریق میکند و این عادات بد نمیگذارند خوشحال باشیم و رضایت خاطر پیدا کنیم. در این دنیا «اگر فقط» های زیادی یاد میگیریم- برای مثال، اگر فقط یک کار خوب، یک خانه بزرگ، یک ماشین خوب یا یک کسی که عاشقم باشد داشتم، غمی نداشتم (و حتما خوشبخت میشدم). در این دنیا یاد میگیریم خود را با دوستان و همسایگانمان و حتی با غریبهها مقایسه کنیم و فرض را بر این بگذاریم که آنها «بالاتر»، «شادتر» و بهتر از ما هستند. این دنیا به ما القا میکند که اگر به داشتههای دیگران برسیم، خوشبخت خواهیم شد. به این ترتیب خوشبختی به رویدادها، پیشرفتها، دستاوردها و اموال گره میخورد.
📕 زندگی چندان هم بد نیست
✍ اد ناتینگهام
@Library_Telegram
☕️ قطعهای از کتاب
این بوییدن عطر چای، نوشیدن آن، استراحت کردن، دوباره چای برای خود ریختن و آن را مزه مزه کردن هم، هر چند برای یک بار، برای ما تولد زندگی دیگری است. این لحظه ها پرانتزهای سحرآمیزی در زندگی اند که قلب و روح را به هیجان می آورند، به دلیل این که کمی از ابدیت، به نحوی زودگذر ولی در نهایتِ شدت، ناگهان سر می رسد تا زمان را پرثمر کند. در بیرون، جهان می غرّد یا در خواب است، جنگ همه چیز را به آتش می کشد، آدم ها زندگی می کنند و می میرند، ملت ها نابود می شوند، ملت های دیگری سر بر می کشند که به زودی بلعیده خواهند شد و در تمام این آشوب ها و خشم ها، در این ظهور و خروج و تکرار، در حالی که جهان به راه خود می رود، آتش می گیرد، خود را پاره پاره و نابود می کند و دوباره زنده می شود، زندگی انسانی در جنبش و حرکت است.
پس فنجان چای خودمان را بنوشیم.
📕 ظرافت جوجه تیغی
✍ موریل
@Library_Telegram
این بوییدن عطر چای، نوشیدن آن، استراحت کردن، دوباره چای برای خود ریختن و آن را مزه مزه کردن هم، هر چند برای یک بار، برای ما تولد زندگی دیگری است. این لحظه ها پرانتزهای سحرآمیزی در زندگی اند که قلب و روح را به هیجان می آورند، به دلیل این که کمی از ابدیت، به نحوی زودگذر ولی در نهایتِ شدت، ناگهان سر می رسد تا زمان را پرثمر کند. در بیرون، جهان می غرّد یا در خواب است، جنگ همه چیز را به آتش می کشد، آدم ها زندگی می کنند و می میرند، ملت ها نابود می شوند، ملت های دیگری سر بر می کشند که به زودی بلعیده خواهند شد و در تمام این آشوب ها و خشم ها، در این ظهور و خروج و تکرار، در حالی که جهان به راه خود می رود، آتش می گیرد، خود را پاره پاره و نابود می کند و دوباره زنده می شود، زندگی انسانی در جنبش و حرکت است.
پس فنجان چای خودمان را بنوشیم.
📕 ظرافت جوجه تیغی
✍ موریل
@Library_Telegram
❤2
✅ مشاور غیربهداشتی وزیر بهداشت!
#طنز
💢مشاور وزیر بهداشت در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد پارازیتهایی که روی شبکههای ماهوارهای انداخته میشوند به هیچوجه سرطانزا نیستند. این مرد در ادامه این مژده را به مردم ایران داد که پارازیتها برای سلامتیشان مفید هم هست. او گفت: از آنجا که بسیاری از مردم توانایی تامین ویتامینهای بدن خود را ندارند، پارازیتها سرشار از ویتامینهای گوناگون هستند و مراجع پارازیتانداز علاوه بر محافظت از خوراکهای فکری مردم، زحمت تامین مایحتاج بدن مردم را هم میکشند.
💢این در حالی است که در کشورهای اروپایی و آمریکایی پارازیت را در بستههای بسیار کوچک و با قیمت بالا به مردم میفروشند.
💢متاسفانه این مساله باعث به وجود آمدن پدیدهای به نام «قاچاق پارازیت» شده و عدهای سودجو پارازیتهای تهران را جمع و به اروپا قاچاق میکنند.
💢وی که در این برنامه گوی سفیدنمایی را از مافوق خود یعنی سعید نمکی ربوده بود، در مورد نکات مهم دیگری نیز صحبت کرد. این مشاور سفیدنما و خوشبین که در مقابل مدیر روابط عمومی صداوسیما نشسته بود، عبارت «کودکهمسری» را مزخرف نامید و ادعا کرد چیزی به نام کودکهمسری نداریم.
💢دخترها باید زیر ۲۰ سالگی باردار شوند و هر خانواده باید چهار فرزند بیاورد. عدهای از عوامل صحنه بلافاصله جلوی او را گرفتند و ضبط برنامه را قطع کردند وگرنه او قصد داشت بگوید: این چهار فرزند نیز باید تا قبل از ۲۰ سالگی به دنیا بیایند. اما خوشبختانه با دخالت عوامل این برنامه جلوی دهان ایشان گرفته و حرمت زنان ایرانزمین حفظ شد!
💢این مشاور در جایی از برنامه تاکید کرد که در مجامع علمی جهان برای خودش «بروبیایی» دارد! /جهان صنعت
✍️ محمدرضا ستوده
@Library_Telegram
#طنز
💢مشاور وزیر بهداشت در یک برنامه تلویزیونی اعلام کرد پارازیتهایی که روی شبکههای ماهوارهای انداخته میشوند به هیچوجه سرطانزا نیستند. این مرد در ادامه این مژده را به مردم ایران داد که پارازیتها برای سلامتیشان مفید هم هست. او گفت: از آنجا که بسیاری از مردم توانایی تامین ویتامینهای بدن خود را ندارند، پارازیتها سرشار از ویتامینهای گوناگون هستند و مراجع پارازیتانداز علاوه بر محافظت از خوراکهای فکری مردم، زحمت تامین مایحتاج بدن مردم را هم میکشند.
💢این در حالی است که در کشورهای اروپایی و آمریکایی پارازیت را در بستههای بسیار کوچک و با قیمت بالا به مردم میفروشند.
💢متاسفانه این مساله باعث به وجود آمدن پدیدهای به نام «قاچاق پارازیت» شده و عدهای سودجو پارازیتهای تهران را جمع و به اروپا قاچاق میکنند.
💢وی که در این برنامه گوی سفیدنمایی را از مافوق خود یعنی سعید نمکی ربوده بود، در مورد نکات مهم دیگری نیز صحبت کرد. این مشاور سفیدنما و خوشبین که در مقابل مدیر روابط عمومی صداوسیما نشسته بود، عبارت «کودکهمسری» را مزخرف نامید و ادعا کرد چیزی به نام کودکهمسری نداریم.
💢دخترها باید زیر ۲۰ سالگی باردار شوند و هر خانواده باید چهار فرزند بیاورد. عدهای از عوامل صحنه بلافاصله جلوی او را گرفتند و ضبط برنامه را قطع کردند وگرنه او قصد داشت بگوید: این چهار فرزند نیز باید تا قبل از ۲۰ سالگی به دنیا بیایند. اما خوشبختانه با دخالت عوامل این برنامه جلوی دهان ایشان گرفته و حرمت زنان ایرانزمین حفظ شد!
💢این مشاور در جایی از برنامه تاکید کرد که در مجامع علمی جهان برای خودش «بروبیایی» دارد! /جهان صنعت
✍️ محمدرضا ستوده
@Library_Telegram