کتاب «بیخدایی برای تازه کارها»

نوشته «دکتر دیل مگ کاون»

ترجمه «بهمنیار»

اندیشه نبود خدا یک اندیشه شگفت انگیز است. بیشتر مردم در زمان کودکی و در هنگام رشد شنیده اند که وجود خدا دیگر پرسش به شمار نیامده و هیچ چیز دیگری نمی تواند وجود این گیتی پیچیده و شگفت انگیز را توضیح دهد ولی در گذر سده ها برخی از انسانها همیشه به این نتیجه گیری که خدایی هست شک داشته و برخی حتا به این اندیشه قانع کننده ی استوار رسیده که انسانها خدا را آفریده و وارونه آن نبوده است. بسیاری از مردم گمان می کنند که بیخدایی، اندیشه ای معاصر است ولی ناباوری دینی در واقع تاریخ بلند و دلچسبی داشته، درست همانگونه که یک طلبه ی مسیحی میخواهد درباره شمار اندکی از رویدادهای مهم رخ داده در 2000 سال پیش بداند، شخصی هم که درک بهتری از بیخدایی میخواهد به همان صورت نیاز به دانستن پیشینه دست کم 30 سده یا بیشتر رویدادهایی دارد که بر بیخدایی گذشته است. 👇👇👇
https://telegram.me/Library_Telegram

ظفرنامه: تاریخ فتوحات امیر تیمور گورکانی

نویسنده: نظام الدین شامی

به تصحیح: محمد احمد پناهی سمنانی

کتاب ظفرنامه بنا به خواست و دستور مستقیم تیمور نگارش یافته است. لذا امتیاز و ویژگی خاص کتاب ظفرنامه ، ( بر خلاف کتاب هایی که وقایع مربوط به تیمور با داستان ها و افسانه ها در آمیخته شده ) ،در این است که مولف آن فی الواقع در متن حکومت تیموری حضور داشته و مشااهدات عینی خود را نگاشته است. 
به تصحیح استاد ملک الشعرای بهار « ظفرنامه » قدیمی ترین تاریخی است که در باره زندگی و فتوحات تیمور نوشته شده است و مولانا نظام الدین شامی ،قدیمی ترین مورخ عصر تیموری است، تا آن جا که تمام جنایات و خونریزى‏هاى چنگیز و تیمور و ظلم و ستم جباران را که در حق مردم بى‏گناه مرتکب شده بودند، به خوبى به تصویر مى‏ کشد. 
سبک نگارش کتاب را دقیقا و تماما نمی توان نثر ساده و مرسل شمرد. هر چند که بیشتر در هنگام روایت وقایع و حوادث به سبک مرسل گرایش دارد؛ ولى هر جا که مجال مى‏ یابد، علاقه خویش را به نثر فنى آشکار مى ‏کنند: از یک طرف توصیفات خیال انگیز، به کار بردن فنون بیانى و بدیعى، تضمین آیات و روایات، استشهاد به اشعار و امثله شاعران پیشین و ... از طرف دیگر بسیارى واژه‏ هاى عربى، ترکى و مغولى نیز بر دشوارى سبک نثر این کتاب مى‏ افزاید. 

نکته مهم 
مشخص است که نظام الدین شامی در جو سیطره خونبار تیمور مجبور به تطهیر و پوشاندن جنایت های کشتار مردم ایران به دست وی بوده و آن همه قساوت و آدم کشی را به حساب تدبیرهای ( صائب آن حضرت ) گذاشته است و خونریزی های چنگیز و تیمور را مشیت و تقدیر الهی می نامد. این فراز دردناک بر کلیت شیوه تاریخ نویسی مورخان درباری حاکم است، اما بایستی توجه داشت که مواد خام و اطلاعات مهم تحلیل گران امروزی تاریخ، از همین مدح نامه ها گرفته شده است.

حق تکثیر: تهران : بامداد ، 1363
👇👇👇
https://telegram.me/Library_Telegram