✅ ما و هندیها !
📌 اونهایی که به هند سفر کردند و با اهالی این منطقه ارتباط دارند تعجب میکنند ازینکه چطور مردم هند با وضع معیشتی شاید خیلی بدتر از ما چطور انقدر شادتر از ما هستند. عدهای میگن به خاطر اختلافات فرهنگیه، عدهای میگن به خاطر اختلاف در سطح تحصیلاته، بعضی حتی توجیهات نژادپرستانه میارن که اونا «ذاتا عقلشون کمه، خوشن». عدهای هم که مبتلا به سندروم «معیوب دانستن ایرانیان» هستند تقصیر رو میندازن گردن ما که زیادی سخت میگیریم!
📌 اما علتش هیچکدوم اینها نیست. علتش اینه که جنس فقر در ایران با جنس فقر در هند خیلی فرق داره. جاهایی مثل هند و یا حتی چین، رشد مثبت وجود داره، ولی اینجا با رشد منفی مواجهیم. کافیه به وضع خودتون و پدرتون نگاه کنید. سال ۴۷ پدر من میتونست آخرین مدل مزدا رو بخره، درست یک ماه بعد از معرفیش در ژاپن! سال ۵۷ دیگه نمیتونست مزدا بخره اما یه شولت دستدوم گیرش میاومد. سال ۶۷ دیگه شولته هم وجود نداشت و حداکثر میتونست یه وانت مزدا مونتاژ داخل بخره. سال ۷۷ باید به پژو ۴۰۵ فرانسوی اکتفا میکرد. سال ۸۷ چیز بهتری از یه ال۹۰ مونتاژ داخل گیرش نمیاومد، و سال ۹۷ دیگه همونش هم نمیشه خرید چون ۶۰ میلیون تومن شد! امسال هم که تکلیف مشخصه! این سیر نزولی رو در مورد مسکن هم میشه پیدا کرد. تو چند سال اخیر حتی در کالاهای خیلی کوچکتر هم مصداق پیدا کرده. دوربینی که شش سال پیش با کمی پس انداز میشد خرید، امروز حتی با پسانداز هم نمیشه خرید. یعنی مسئله دیگه این نیست که کیفیت رفاهی که قبلا میتونسته بدست بیاره رو الان نمیتونه، بلکه حتی در کمیتش هم دچار محدودیت شده. یعنی دیروز میتونسته عکس بگیره، و امروز نمیتونه. دیروز میتونسته فیلم بسازه و امروز نمیتونه. دیروز میتونسته بره مسافرت و امروز نمیتونه.
📌 شهروند هندی یا در فقر خودش ثابته، یعنی قبلا وضعیت مطلوبتری نداشته، یا فقرش در حال کمرنگتر شدنه، یعنی داره وضعش مطلوبتر میشه. اما شهروند ایرانی قدرت خرید و رفاه خودش رو با گذشته مقایسه میکنه و پسرفت میبینه، و آینده خودش رو تخمین میزنه و باز پسرفت میبینه. یعنی شهروند هندی، در زمان حال قرار داره. و حتی میشه گفت زمان حال به کل عمرش استمرار پیدا کرده. اما افسوس گذشته و ناامیدی از آینده، زمان حال رو به کلی از شهروند ایرانی گرفته. کسی که در حال حضور نداره مسلمه که نمیتونه شاد باشه.
📌 همونطور که در قانون نسبیت فیزیک موقعیت «ناظر» تعیینکنندهست، در احساس فقر هم موقعیت ما تعیین میکنه که چقدر میتونیم خوش باشیم یا نباشیم. در موقعیتی که ما توش قرار داریم و در حال نظارهایم، گذشته و آینده به ما تسلط دارن و دارن حال ما رو میبلعند. برای همینه که حتی اگه وضعمون خیلی هم بد نباشه باز حس خوبی نداریم، و حتی ثروتمندهامون هم مضطربند.
📌 ممکنه پرسیده بشه این رشد منفی وضعیت ایران تا کی میتونه ادامه پیدا کنه؟ خب.. تا مدتی بسیار زیاد! همونطور که در مورد اقتصادِ زامبی نوشتم، زامبیها به این راحتیها سقوط نمیکنند. اتفاقا یه دلیل عمیق بودن ناشاد بودن ما همینه که این سقوط خیلی کش پیدا کرده. میشه تو آوارگان سوری آدمهای خوشحالتر و باانگیزهتری پیدا کرد. چون با اینکه وطنشون به کلی از بین رفت و عذاب زیادی کشیدن، ولی سریع اتفاق افتاد و تکلیفشون هم زود مشخص شد. کسی که یه بار تو رینگ بوکس مشت خورده و بیهوش افتاده زمین، راحتتر به زندگی عادی برمیگرده تا نوجوانی که سالها تو خونه از پدرش کتک خورده. کار اون بوکسوره با چندتا بخیه راه میفته، اما اون نوجوان باید تا چندسال بره پیش مشاور، و حتی دارو بخوره.
📌 اگه کسی به ایرانیان انتقاد وارد کرد که چرا انقدر ناراحتن حتی اگه مثلا گوشی آیفون تو جیبشون باشه، باید بش یادآوری کنید که ما اون نوجوان آزاردیدهایم، نه اون بوکسوره.
✍️ مجید موافق قدیری
@Library_Telegram
📌 اونهایی که به هند سفر کردند و با اهالی این منطقه ارتباط دارند تعجب میکنند ازینکه چطور مردم هند با وضع معیشتی شاید خیلی بدتر از ما چطور انقدر شادتر از ما هستند. عدهای میگن به خاطر اختلافات فرهنگیه، عدهای میگن به خاطر اختلاف در سطح تحصیلاته، بعضی حتی توجیهات نژادپرستانه میارن که اونا «ذاتا عقلشون کمه، خوشن». عدهای هم که مبتلا به سندروم «معیوب دانستن ایرانیان» هستند تقصیر رو میندازن گردن ما که زیادی سخت میگیریم!
📌 اما علتش هیچکدوم اینها نیست. علتش اینه که جنس فقر در ایران با جنس فقر در هند خیلی فرق داره. جاهایی مثل هند و یا حتی چین، رشد مثبت وجود داره، ولی اینجا با رشد منفی مواجهیم. کافیه به وضع خودتون و پدرتون نگاه کنید. سال ۴۷ پدر من میتونست آخرین مدل مزدا رو بخره، درست یک ماه بعد از معرفیش در ژاپن! سال ۵۷ دیگه نمیتونست مزدا بخره اما یه شولت دستدوم گیرش میاومد. سال ۶۷ دیگه شولته هم وجود نداشت و حداکثر میتونست یه وانت مزدا مونتاژ داخل بخره. سال ۷۷ باید به پژو ۴۰۵ فرانسوی اکتفا میکرد. سال ۸۷ چیز بهتری از یه ال۹۰ مونتاژ داخل گیرش نمیاومد، و سال ۹۷ دیگه همونش هم نمیشه خرید چون ۶۰ میلیون تومن شد! امسال هم که تکلیف مشخصه! این سیر نزولی رو در مورد مسکن هم میشه پیدا کرد. تو چند سال اخیر حتی در کالاهای خیلی کوچکتر هم مصداق پیدا کرده. دوربینی که شش سال پیش با کمی پس انداز میشد خرید، امروز حتی با پسانداز هم نمیشه خرید. یعنی مسئله دیگه این نیست که کیفیت رفاهی که قبلا میتونسته بدست بیاره رو الان نمیتونه، بلکه حتی در کمیتش هم دچار محدودیت شده. یعنی دیروز میتونسته عکس بگیره، و امروز نمیتونه. دیروز میتونسته فیلم بسازه و امروز نمیتونه. دیروز میتونسته بره مسافرت و امروز نمیتونه.
📌 شهروند هندی یا در فقر خودش ثابته، یعنی قبلا وضعیت مطلوبتری نداشته، یا فقرش در حال کمرنگتر شدنه، یعنی داره وضعش مطلوبتر میشه. اما شهروند ایرانی قدرت خرید و رفاه خودش رو با گذشته مقایسه میکنه و پسرفت میبینه، و آینده خودش رو تخمین میزنه و باز پسرفت میبینه. یعنی شهروند هندی، در زمان حال قرار داره. و حتی میشه گفت زمان حال به کل عمرش استمرار پیدا کرده. اما افسوس گذشته و ناامیدی از آینده، زمان حال رو به کلی از شهروند ایرانی گرفته. کسی که در حال حضور نداره مسلمه که نمیتونه شاد باشه.
📌 همونطور که در قانون نسبیت فیزیک موقعیت «ناظر» تعیینکنندهست، در احساس فقر هم موقعیت ما تعیین میکنه که چقدر میتونیم خوش باشیم یا نباشیم. در موقعیتی که ما توش قرار داریم و در حال نظارهایم، گذشته و آینده به ما تسلط دارن و دارن حال ما رو میبلعند. برای همینه که حتی اگه وضعمون خیلی هم بد نباشه باز حس خوبی نداریم، و حتی ثروتمندهامون هم مضطربند.
📌 ممکنه پرسیده بشه این رشد منفی وضعیت ایران تا کی میتونه ادامه پیدا کنه؟ خب.. تا مدتی بسیار زیاد! همونطور که در مورد اقتصادِ زامبی نوشتم، زامبیها به این راحتیها سقوط نمیکنند. اتفاقا یه دلیل عمیق بودن ناشاد بودن ما همینه که این سقوط خیلی کش پیدا کرده. میشه تو آوارگان سوری آدمهای خوشحالتر و باانگیزهتری پیدا کرد. چون با اینکه وطنشون به کلی از بین رفت و عذاب زیادی کشیدن، ولی سریع اتفاق افتاد و تکلیفشون هم زود مشخص شد. کسی که یه بار تو رینگ بوکس مشت خورده و بیهوش افتاده زمین، راحتتر به زندگی عادی برمیگرده تا نوجوانی که سالها تو خونه از پدرش کتک خورده. کار اون بوکسوره با چندتا بخیه راه میفته، اما اون نوجوان باید تا چندسال بره پیش مشاور، و حتی دارو بخوره.
📌 اگه کسی به ایرانیان انتقاد وارد کرد که چرا انقدر ناراحتن حتی اگه مثلا گوشی آیفون تو جیبشون باشه، باید بش یادآوری کنید که ما اون نوجوان آزاردیدهایم، نه اون بوکسوره.
✍️ مجید موافق قدیری
@Library_Telegram
#برگی_از_تاریخ
در روز 12 اردیبهشت سال 1340 خورشیدی معلمان کشور جهت احقاق حقوق حقه خود و به رهبری زنده یاد محمد درخشش دست به اعتراض و اعتصاب سراسرس زدند.
معلمین تهران در روز 12 اردیبهشت قصد ورود به محوطه وزارت فرهنگ واقع در خیابان اکباتان را داشتند که از ورود آنان جلوگیری به عمل آمد.
معلمان روانه میدان بهارستان گردیدند و جلو ساختمان مجلس روی زمین به تحصن نشستند.
پلیس برای متفرق کردن آنان از ماشین آبپاش استفاده کرد ولی معلمان از جای خود تکان نخوردند.
دکتر خانعلی دبیر 29 ساله دبیرستان جامی به اتفاق چند دانش آموز به بالای ماشین آبپاش رفته و جهت شیلنگ را عوض کردند.
آنگاه پلیس شروع به تیر اندازی هوایی کرد ولی باز معلمان از جای خود بر نخواستند.
سرهنگ شهرستانی رییس کلانتری 2 اقدام به شلیک نمود که دکتر خانعلی مورد اصابت گلوله قرار گرفت که در بیمارستان در گذشت.
محمد درخشش رییس جامعه معلمان ایران و رهبر اعتصاب دستگیر و به زندان افتاد.
از این به بعد اعتراض رنگ سیاسی گرفت و معلملن 4 شرط برای پایان اعتصاب بشرح زیر اعلام کردند:
1- سقوط دولت شریف امامی
2-مجازات قاتل دکتر خانعلی
3-آزادی درخشش
4-ترمیم حقوق معلمان طبق طرح باشگاه مهرگان.
روز 15 اردیبهشت شریف امامی استعفا داد و دکتر علی امینی مامور تشکیل کابینه گردید و درخشش از زندان آزاد گردید.
روز 18اردیبهشت معلمان در باشگاه مهرگان کانون معلمان ایران اجتماع کرده و طی قطع نامه ای روز 12 اردیبهشت را به خاطر اعتصاب موفقیت آمیز خود و گرامی داشت وکتر خانعلی روز معلم اعلام نمودند و قرار شد که هر سال در چنین روزی تمام مدارس کشور برای بزرگداشت دکتر خانعلی تعطیل گردد.
در همین روز دکتر امینی در باشگاه مهرگان حضور یافت و به معلمان قول افرایش حقوق آنان را داد ولی معلمین نپذیرفتند و اعلام کردند که هیچ کس را به جز درخشش به عنوان وزیر فرهنگ نمی پذیرند.
روز 22 اردیبهشت درخشش به وزارت فرهنگ منصوب و اشل حقوق معلملن با حقوق مهندسین مساوی و به تصویب هیات وزیران رسید و به این ترتیب اعتصاب 10 روزه معلمان پایان یافت و روز 23 اردیبهشت معلمان به کلاسها رفتند.
دو سال مراسم روز معلم برگزار گردید ولی در تقویم ایران ثبت نگردید و کم کم به فراموشی سپرده شد.
تا آنکه در سال 1358 معلمین در صدد زنده کردن 12 اردیبهشت به عنوان روز معلم بر آمدند که مصادف شد با درگذشت آیت الله مطهری که در شامگاه روز 11 اردیبهشت ترور شدند.
دولت وقت با یک روز تاخیر 12 اردیبهشت را روز درگشت آیت الله مطهری و روز معلم اعلام کرد و به این ترتیب روز معلم تثبیت شد.
مناسفانه بسیاری از معلمین و دانش آموزان و اولیاء آنها فکر میکنند که روز معلم فقط به خاطر درگذشت آقای مطهری است و از پیشینه آن خبر ندارند. متاسفانه نام دکتر خانعلی معلم مبارز که جان خود را در راه احقاق حقوق و منزلت معلمان از دست داد در هیچ کدام از رسانه های گفتاری و نوشتاری و تصویری دیده نمی شود ولی در دل تاریخ ایران ثبت شده و تا ابد باقی خواهد ماند.
✍ م ۰ اشک
@Library_Telegram
در روز 12 اردیبهشت سال 1340 خورشیدی معلمان کشور جهت احقاق حقوق حقه خود و به رهبری زنده یاد محمد درخشش دست به اعتراض و اعتصاب سراسرس زدند.
معلمین تهران در روز 12 اردیبهشت قصد ورود به محوطه وزارت فرهنگ واقع در خیابان اکباتان را داشتند که از ورود آنان جلوگیری به عمل آمد.
معلمان روانه میدان بهارستان گردیدند و جلو ساختمان مجلس روی زمین به تحصن نشستند.
پلیس برای متفرق کردن آنان از ماشین آبپاش استفاده کرد ولی معلمان از جای خود تکان نخوردند.
دکتر خانعلی دبیر 29 ساله دبیرستان جامی به اتفاق چند دانش آموز به بالای ماشین آبپاش رفته و جهت شیلنگ را عوض کردند.
آنگاه پلیس شروع به تیر اندازی هوایی کرد ولی باز معلمان از جای خود بر نخواستند.
سرهنگ شهرستانی رییس کلانتری 2 اقدام به شلیک نمود که دکتر خانعلی مورد اصابت گلوله قرار گرفت که در بیمارستان در گذشت.
محمد درخشش رییس جامعه معلمان ایران و رهبر اعتصاب دستگیر و به زندان افتاد.
از این به بعد اعتراض رنگ سیاسی گرفت و معلملن 4 شرط برای پایان اعتصاب بشرح زیر اعلام کردند:
1- سقوط دولت شریف امامی
2-مجازات قاتل دکتر خانعلی
3-آزادی درخشش
4-ترمیم حقوق معلمان طبق طرح باشگاه مهرگان.
روز 15 اردیبهشت شریف امامی استعفا داد و دکتر علی امینی مامور تشکیل کابینه گردید و درخشش از زندان آزاد گردید.
روز 18اردیبهشت معلمان در باشگاه مهرگان کانون معلمان ایران اجتماع کرده و طی قطع نامه ای روز 12 اردیبهشت را به خاطر اعتصاب موفقیت آمیز خود و گرامی داشت وکتر خانعلی روز معلم اعلام نمودند و قرار شد که هر سال در چنین روزی تمام مدارس کشور برای بزرگداشت دکتر خانعلی تعطیل گردد.
در همین روز دکتر امینی در باشگاه مهرگان حضور یافت و به معلمان قول افرایش حقوق آنان را داد ولی معلمین نپذیرفتند و اعلام کردند که هیچ کس را به جز درخشش به عنوان وزیر فرهنگ نمی پذیرند.
روز 22 اردیبهشت درخشش به وزارت فرهنگ منصوب و اشل حقوق معلملن با حقوق مهندسین مساوی و به تصویب هیات وزیران رسید و به این ترتیب اعتصاب 10 روزه معلمان پایان یافت و روز 23 اردیبهشت معلمان به کلاسها رفتند.
دو سال مراسم روز معلم برگزار گردید ولی در تقویم ایران ثبت نگردید و کم کم به فراموشی سپرده شد.
تا آنکه در سال 1358 معلمین در صدد زنده کردن 12 اردیبهشت به عنوان روز معلم بر آمدند که مصادف شد با درگذشت آیت الله مطهری که در شامگاه روز 11 اردیبهشت ترور شدند.
دولت وقت با یک روز تاخیر 12 اردیبهشت را روز درگشت آیت الله مطهری و روز معلم اعلام کرد و به این ترتیب روز معلم تثبیت شد.
مناسفانه بسیاری از معلمین و دانش آموزان و اولیاء آنها فکر میکنند که روز معلم فقط به خاطر درگذشت آقای مطهری است و از پیشینه آن خبر ندارند. متاسفانه نام دکتر خانعلی معلم مبارز که جان خود را در راه احقاق حقوق و منزلت معلمان از دست داد در هیچ کدام از رسانه های گفتاری و نوشتاری و تصویری دیده نمی شود ولی در دل تاریخ ایران ثبت شده و تا ابد باقی خواهد ماند.
✍ م ۰ اشک
@Library_Telegram
📕 با آخرین نفسهایم
✍ لوئیس بونوئل
لوئیس بونوئل کارگردان مطرح سینمای جهان در کتاب با آخرین نفسهایم، خاطرات سیاسی، هنری و جذاب زندگیاش را روایت میکند.
لوئیس بونوئل (Luis Bunuel) به گواهی کتاب با آخرین نفسهایم (My last sigh) تا واپسین دم زندگی، یک عصیانگر سرسخت و سازشناپذیر باقی ماند. از سوی دیگر، چنان که در این اثر نیز میتوان دید، بونوئل شخصیتی چندگانه و نگرشی پر دامنه و حتی گاه متناقض دارد که او را از ارزیابیهای عام و قالبی دور میکند.
او آنارشیستی است که از آشوب و ناآرامی وحشت دارد! کمونیستی است که از نظام کمونیستی بیزار است. نیهیلیستی است که به ارزشهای اخلاقی و انسانی سخت پایبند است و به فرهنگ و مدنیت عشق میورزد. آدم بیایمانی است که نمیتواند از سنت و میراث دین چشم بپوشد: «هر آنچه مسیحی نباشد، با من بیگانه است.»
مخالفت شدید بونوئل با بنیادهای اخلاقی و ارزشهای فرهنگی مسلط، از لاابالیگری «رندانه» و غیر مسئولانه به کلی دور است. اخلاقگرایی خدشهناپذیر او، تعهد مسئولانهی او در برابر انسان و سرنوشتش در این کرهی خاکی، از دید هیچ کس پنهان نمیماند. پاکدامنی و آزادمنشی بونوئل نه تنها در پهنهی اندیشه، در کارنامهی هنری و زندگی خصوصی او نیز آشکار است. نمونهای از اخلاقگرایی او را میتوان در داوریهای صریح او دربارهی دوستان و نزدیکانش به روشنی دید. برای نمونه در برخورد بیرحمانهی او با لغزشهای شخصی برخی از دوستانش، یا در پایبندی او به تعهدات انسانی و اصول اخلاقی.
@Library_Telegram
✍ لوئیس بونوئل
لوئیس بونوئل کارگردان مطرح سینمای جهان در کتاب با آخرین نفسهایم، خاطرات سیاسی، هنری و جذاب زندگیاش را روایت میکند.
لوئیس بونوئل (Luis Bunuel) به گواهی کتاب با آخرین نفسهایم (My last sigh) تا واپسین دم زندگی، یک عصیانگر سرسخت و سازشناپذیر باقی ماند. از سوی دیگر، چنان که در این اثر نیز میتوان دید، بونوئل شخصیتی چندگانه و نگرشی پر دامنه و حتی گاه متناقض دارد که او را از ارزیابیهای عام و قالبی دور میکند.
او آنارشیستی است که از آشوب و ناآرامی وحشت دارد! کمونیستی است که از نظام کمونیستی بیزار است. نیهیلیستی است که به ارزشهای اخلاقی و انسانی سخت پایبند است و به فرهنگ و مدنیت عشق میورزد. آدم بیایمانی است که نمیتواند از سنت و میراث دین چشم بپوشد: «هر آنچه مسیحی نباشد، با من بیگانه است.»
مخالفت شدید بونوئل با بنیادهای اخلاقی و ارزشهای فرهنگی مسلط، از لاابالیگری «رندانه» و غیر مسئولانه به کلی دور است. اخلاقگرایی خدشهناپذیر او، تعهد مسئولانهی او در برابر انسان و سرنوشتش در این کرهی خاکی، از دید هیچ کس پنهان نمیماند. پاکدامنی و آزادمنشی بونوئل نه تنها در پهنهی اندیشه، در کارنامهی هنری و زندگی خصوصی او نیز آشکار است. نمونهای از اخلاقگرایی او را میتوان در داوریهای صریح او دربارهی دوستان و نزدیکانش به روشنی دید. برای نمونه در برخورد بیرحمانهی او با لغزشهای شخصی برخی از دوستانش، یا در پایبندی او به تعهدات انسانی و اصول اخلاقی.
@Library_Telegram
با آخرین نفسهایم.pdf
3 MB
📕 با آخرین نفسهایم
✍ لوئیس بونوئل
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✍ لوئیس بونوئل
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
❤1
در تصویر بالا درس بزرگی نهفته است،
حتی اگر واقعاً اتفاق نیفتاده باشد
فردی که کارش برگزاری مسابقات سرعت
سگها بود، برای تنوع یک یوزپلنگ را به
مسابقه آورد. ولی با کمال تعجب در هنگام
مسابقه یوزپلنگ از جایش تکان نخورد و
سگها با تمام توان میدویدند
یوزپلنگ فقط نگاه میکرد
وقتی از این فرد پرسیدند پس چرا یوزپلنگ
در مسابقه شرکت نکرد؛ پاسخ جالبی داد:
گاهی تلاش برای اینکه ثابت کنی تو
بهترین هستی توهین به خودت است.
همیشه و همهجا لازم نیست خودت
را به همه ثابت کنی
گاهی سکوت در برابر برخی
آدمها،بهترین پاسخ است
اگر اطمینان داری که راه درست را انتخاب
کردی، به راهت ادامه بده؛ مهم نیست
دیگران دربارهات چه فکری میکنند، لازم
نیست مرتب خودت را اثبات کنی
@Library_Telegram
حتی اگر واقعاً اتفاق نیفتاده باشد
فردی که کارش برگزاری مسابقات سرعت
سگها بود، برای تنوع یک یوزپلنگ را به
مسابقه آورد. ولی با کمال تعجب در هنگام
مسابقه یوزپلنگ از جایش تکان نخورد و
سگها با تمام توان میدویدند
یوزپلنگ فقط نگاه میکرد
وقتی از این فرد پرسیدند پس چرا یوزپلنگ
در مسابقه شرکت نکرد؛ پاسخ جالبی داد:
گاهی تلاش برای اینکه ثابت کنی تو
بهترین هستی توهین به خودت است.
همیشه و همهجا لازم نیست خودت
را به همه ثابت کنی
گاهی سکوت در برابر برخی
آدمها،بهترین پاسخ است
اگر اطمینان داری که راه درست را انتخاب
کردی، به راهت ادامه بده؛ مهم نیست
دیگران دربارهات چه فکری میکنند، لازم
نیست مرتب خودت را اثبات کنی
@Library_Telegram
لطفا کتابخانه تلگرام را در اینستاگرام دنبال بفرمایید.
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
https://www.instagram.com/library_telegram/
درود بر همگی
@Library_Telegram1
به دلیل درخواست های مکرر و زیاد شما کانال صوتی کتابخانه تلگرام افتتاح گردید.
در صورت تمایل برای دریافت و شنیدن کتابهای صوتی به لینک زیر مراجعه نمایید.
@Library_Telegram1
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
@Library_Telegram1
به دلیل درخواست های مکرر و زیاد شما کانال صوتی کتابخانه تلگرام افتتاح گردید.
در صورت تمایل برای دریافت و شنیدن کتابهای صوتی به لینک زیر مراجعه نمایید.
@Library_Telegram1
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
https://t.me/joinchat/AAAAAEJ1haNZ282Qp0FiTg
✅ ضرورت افق گشایی
یکی از حوزه های بیدفاع در جمهوری اسلامی،حوزه کارگری است.در جمهوری اسلامی به دو گروه ظلم غیرقابل جبرانی شد: دختران دهه شصت و کارگران دهه هشتاد و نود اما اکنون درباره کارگران چه بگویم که بتوانم تصویر کوچکی از بیعدالتیهایی که در حق آنان شده است را منعکس کنم؟
چهل سال بحران اقتصادی جمعیت کارگری ما را آزار داده است. و چه بسیار دانشآموختگان که اکنون تحت فشار زندگی، لباس کارگری به تن کرده اند تا با عزت نفس روزگار بگذرانند.ما در سالهای پس از انقلاب برای کارگران تشکلهای صوریِ حکومتی درست کردیم و تمام تشکلهای مستقل آنان را قلعوقمع کردیم و آنان را بی دفاع گذاشتیم تا کسی نباشد از حقوقشان دفاع کند؛ تا سرمایههاشان در صندوقهای بیمه بازیچه دولتها بشود؛اگر یک کارگر، قبل از انقلاب با ۲۴ سال قسط دادن میتوانست صاحب خانه شود حالا باید ۱۳۷ سال قسط بدهد؛ اگر با پسانداز ۱۳ ماه دستمزدش میتوانست یک پیکان بخرد اکنون با ۴۶ ماه دستمزدش میتواند یک پراید بخرد. اگر با دستمزد یک ماهش میتوانست ۷۴ کیلو گوشت بخرد اکنون میتواند ۱۷ کیلو گوشت بخرد؛کارگران از جمله قشرهایی هستند که بیشترین آسیب را در چهل سال گذشته دیده اند. چرا؟ چون دستمزد او در این ۴۰ سال حدود ۹۰۰ برابر شده در حالی که قیمت بنزین ۳ هزار برابر، قیمت نان ۳ هزار برابر، قیمت خودرو ۳ هزار برابر، قیمت گوشت ۴ هزار برابر، قیمت مسکن ۶ هزار برابرو قیمت سکه ۱۰ هزار برابر شده است.اینها چکیده دستاوردهای ماست در این چهل سال برای کارگرانمان. و چنین میشود که بخش بزرگی از معترضان آبان ۹۸ را فرزندان بیکار همین کارگران تشکیل میدهند. و امسال نیز دولتی با درآمد نفتی تقریبا صفر، و ۵۰ درصد کسری بودجه چه چاره ای دارد جز انتشار پول؟ و این دوباره به معنی کوچکتر شدن سفره کارگران و انفجاری تر شدن نیروی اعتراضات بعدی خواهد بود. آیا گوش شنوایی هست؟ آیا عزمی برای خروج کشور از این بنبستهای استخوان سوز هست؟
اتفاقات آبانماه اعتراضی با ماهیتی مدنی بودکه ناشی از خشمها و ناامیدیهای فروخفته در این سرزمین است. اعتراضی که ریشهاش در تحولات دو دهه اخیر کشور قابل مشاهده است.بخش بزرگی از جامعه ما بویژه نسل جوان،با غمی طولانی مدت دست به گریبان است (غم ناشی از فرصتها و امکاناتی که از دست رفته است)، و هم گرفتار خشمی فروخورده است (ناشی از ترس از شرایط امروز و فردا که در یک دوره طولانی در وجودش ریخته است). بخش بزرگی از مردم ایران سالهاست که نسبت به امروز و آینده خود احساس ناامنی و ترس میکنند؛ ناامنی ناشی از جنگ، از نوسانات اقتصادی، از بیثباتیهای سیاسی، از فساد، و از تصمیمات غیرعقلانی. آنان همین امروز هم در ترسی فروخورده از حال و آینده قرار دارند و عرصه چنان بر آنان تنگ گرفته شده است که حتی از «ابراز ترس خود» نیز میترسند. اندوه بلندمدت در بخش بزرگی از جامعه ما به خشم ویرانگر تبدیل شده است.خشم فروخورده سالهای پیدرپی به نفرت تبدیل شده است. بخشی از جوانان ما حتی نمی دانند نسبت به چه چیزی نفرت دارند. چنین شرایطی جامعه را مستعد فعال شدن گسلهای هیجانی ناساگار و بروز خشونتهای ویرانگر میکند. تنها یک جرقه کافی است که به یک انفجار هیجانی خشونتبار اجتماعی بینجامد. فرقی نمیکند این جرقه میتواند افزایش قیمت بنزین باشد، یا سقوط هواپیما، یا هر چیز دیگر.
نظام سیاسی چارهای ندارد جز اینکه تغییرات ساختاری اساسی در خود ایجاد کند تا نخست با ایجاد امید خشم فروخورده جامعه را تسکین دهد و سپس با گشودن راه برای تحولهای تدریجی، فضای کشور را رو به نشاط و امنیت و ثبات ببرد.اما چرا برخی حاکمان همچنان بر مواضع خود پافشاری میکنند؟! ایدئولوژی و ایدئولوژیمحور بودن حاکمیت دروازههای عقلانیت و عقلانی اندیشیدن را مسدود و محدود میکند و نظام سیاسی را در چنبره خود میگیرد. در این حالت نظام سیاسی در خدمت ایدئولوژی است و نه ایدئولوژی در خدمت نظام سیاسی و یا نظام سیاسی در خدمت مردم!
چنانچه حکومت اطلاعات واقعی از عملکرد خود به جریان نیندازد، اقتصاد را در چنته خود و نهادهای نظامی حامی خود بگیرد،در مقابله با نابرابری اقتصادی و فساد اقتصادی شکست بخورد و بیش از توانمندسازی شهروندان به تقویت قدرت و سلطه خود بیندیشد؛ تضادهای آشتی ناپذیری بین خود و شهروندانش ایجاد میکند که راه اصلاح و سازگاری را مسدود میکند. چرا که حکومتی که در همه عرصهها حضور دارد خود را بیواسطه در مقابل انگشت اتهام شهروندان قرار میدهد، چون او مسبّب همه نابسامانیها پنداشته میشود.افقگشایی چشم به راه تصمیم نظام سیاسی است، افق گشایی را دریابیم!
✍️ دکتر محسن رنانی
@Library_Telegram
یکی از حوزه های بیدفاع در جمهوری اسلامی،حوزه کارگری است.در جمهوری اسلامی به دو گروه ظلم غیرقابل جبرانی شد: دختران دهه شصت و کارگران دهه هشتاد و نود اما اکنون درباره کارگران چه بگویم که بتوانم تصویر کوچکی از بیعدالتیهایی که در حق آنان شده است را منعکس کنم؟
چهل سال بحران اقتصادی جمعیت کارگری ما را آزار داده است. و چه بسیار دانشآموختگان که اکنون تحت فشار زندگی، لباس کارگری به تن کرده اند تا با عزت نفس روزگار بگذرانند.ما در سالهای پس از انقلاب برای کارگران تشکلهای صوریِ حکومتی درست کردیم و تمام تشکلهای مستقل آنان را قلعوقمع کردیم و آنان را بی دفاع گذاشتیم تا کسی نباشد از حقوقشان دفاع کند؛ تا سرمایههاشان در صندوقهای بیمه بازیچه دولتها بشود؛اگر یک کارگر، قبل از انقلاب با ۲۴ سال قسط دادن میتوانست صاحب خانه شود حالا باید ۱۳۷ سال قسط بدهد؛ اگر با پسانداز ۱۳ ماه دستمزدش میتوانست یک پیکان بخرد اکنون با ۴۶ ماه دستمزدش میتواند یک پراید بخرد. اگر با دستمزد یک ماهش میتوانست ۷۴ کیلو گوشت بخرد اکنون میتواند ۱۷ کیلو گوشت بخرد؛کارگران از جمله قشرهایی هستند که بیشترین آسیب را در چهل سال گذشته دیده اند. چرا؟ چون دستمزد او در این ۴۰ سال حدود ۹۰۰ برابر شده در حالی که قیمت بنزین ۳ هزار برابر، قیمت نان ۳ هزار برابر، قیمت خودرو ۳ هزار برابر، قیمت گوشت ۴ هزار برابر، قیمت مسکن ۶ هزار برابرو قیمت سکه ۱۰ هزار برابر شده است.اینها چکیده دستاوردهای ماست در این چهل سال برای کارگرانمان. و چنین میشود که بخش بزرگی از معترضان آبان ۹۸ را فرزندان بیکار همین کارگران تشکیل میدهند. و امسال نیز دولتی با درآمد نفتی تقریبا صفر، و ۵۰ درصد کسری بودجه چه چاره ای دارد جز انتشار پول؟ و این دوباره به معنی کوچکتر شدن سفره کارگران و انفجاری تر شدن نیروی اعتراضات بعدی خواهد بود. آیا گوش شنوایی هست؟ آیا عزمی برای خروج کشور از این بنبستهای استخوان سوز هست؟
اتفاقات آبانماه اعتراضی با ماهیتی مدنی بودکه ناشی از خشمها و ناامیدیهای فروخفته در این سرزمین است. اعتراضی که ریشهاش در تحولات دو دهه اخیر کشور قابل مشاهده است.بخش بزرگی از جامعه ما بویژه نسل جوان،با غمی طولانی مدت دست به گریبان است (غم ناشی از فرصتها و امکاناتی که از دست رفته است)، و هم گرفتار خشمی فروخورده است (ناشی از ترس از شرایط امروز و فردا که در یک دوره طولانی در وجودش ریخته است). بخش بزرگی از مردم ایران سالهاست که نسبت به امروز و آینده خود احساس ناامنی و ترس میکنند؛ ناامنی ناشی از جنگ، از نوسانات اقتصادی، از بیثباتیهای سیاسی، از فساد، و از تصمیمات غیرعقلانی. آنان همین امروز هم در ترسی فروخورده از حال و آینده قرار دارند و عرصه چنان بر آنان تنگ گرفته شده است که حتی از «ابراز ترس خود» نیز میترسند. اندوه بلندمدت در بخش بزرگی از جامعه ما به خشم ویرانگر تبدیل شده است.خشم فروخورده سالهای پیدرپی به نفرت تبدیل شده است. بخشی از جوانان ما حتی نمی دانند نسبت به چه چیزی نفرت دارند. چنین شرایطی جامعه را مستعد فعال شدن گسلهای هیجانی ناساگار و بروز خشونتهای ویرانگر میکند. تنها یک جرقه کافی است که به یک انفجار هیجانی خشونتبار اجتماعی بینجامد. فرقی نمیکند این جرقه میتواند افزایش قیمت بنزین باشد، یا سقوط هواپیما، یا هر چیز دیگر.
نظام سیاسی چارهای ندارد جز اینکه تغییرات ساختاری اساسی در خود ایجاد کند تا نخست با ایجاد امید خشم فروخورده جامعه را تسکین دهد و سپس با گشودن راه برای تحولهای تدریجی، فضای کشور را رو به نشاط و امنیت و ثبات ببرد.اما چرا برخی حاکمان همچنان بر مواضع خود پافشاری میکنند؟! ایدئولوژی و ایدئولوژیمحور بودن حاکمیت دروازههای عقلانیت و عقلانی اندیشیدن را مسدود و محدود میکند و نظام سیاسی را در چنبره خود میگیرد. در این حالت نظام سیاسی در خدمت ایدئولوژی است و نه ایدئولوژی در خدمت نظام سیاسی و یا نظام سیاسی در خدمت مردم!
چنانچه حکومت اطلاعات واقعی از عملکرد خود به جریان نیندازد، اقتصاد را در چنته خود و نهادهای نظامی حامی خود بگیرد،در مقابله با نابرابری اقتصادی و فساد اقتصادی شکست بخورد و بیش از توانمندسازی شهروندان به تقویت قدرت و سلطه خود بیندیشد؛ تضادهای آشتی ناپذیری بین خود و شهروندانش ایجاد میکند که راه اصلاح و سازگاری را مسدود میکند. چرا که حکومتی که در همه عرصهها حضور دارد خود را بیواسطه در مقابل انگشت اتهام شهروندان قرار میدهد، چون او مسبّب همه نابسامانیها پنداشته میشود.افقگشایی چشم به راه تصمیم نظام سیاسی است، افق گشایی را دریابیم!
✍️ دکتر محسن رنانی
@Library_Telegram
👍1
وقتی کاسپارف به یک شطرنج باز آماتور باخت !
در احوالات کاسپارف استاد بزرگ شطرنج آمده : که در بازی شطرنج به یک آماتور باخت ، همه تعجب کردند و علت باخت را جویا شدند. او اینگونه عنوان کرد، در بازی با او نمیدانستم که او یک آماتور است ، برای این، با هر حرکت او دنبال نقشه ای که در سر داشت میگشتم، گاهی به خیال خود نقشهاش را خوانده و حرکت بعدی را پیش بینی میکردم، اما در کمال تعجب حرکت ساده دیگری میدیدم، تمرکز میکردم که شاید نقشه جدیدش را کشف کنم... آنقدر در پی حرکتهای او بودم و دنبال رو مسیر او شدم، که مهرههای خودم را گم کردم،بعد که به سادگی مات شدم فهمیدم حرکتهای او از سر مهارت داشتن نبود، او فقط مهرهها را حرکت میداد و من از لذت بازی غافل شدم چون به دنبال نقشهای بودم که وجود نداشت، بازی را به این ترتیب باختم.!! اما درس بزرگ تری یاد گرفتم که ، تمام حرکتها از سر حیله نیست ، آنقدر فریب دیدهایم و نقشه کشیدهایم که صادقانه حرکت کردن را باور نداریم و دنبال نقشههایش میگردیم آنجاست که مسیر را گم میکنیم، میبازیم!
@Library_Telegram
در احوالات کاسپارف استاد بزرگ شطرنج آمده : که در بازی شطرنج به یک آماتور باخت ، همه تعجب کردند و علت باخت را جویا شدند. او اینگونه عنوان کرد، در بازی با او نمیدانستم که او یک آماتور است ، برای این، با هر حرکت او دنبال نقشه ای که در سر داشت میگشتم، گاهی به خیال خود نقشهاش را خوانده و حرکت بعدی را پیش بینی میکردم، اما در کمال تعجب حرکت ساده دیگری میدیدم، تمرکز میکردم که شاید نقشه جدیدش را کشف کنم... آنقدر در پی حرکتهای او بودم و دنبال رو مسیر او شدم، که مهرههای خودم را گم کردم،بعد که به سادگی مات شدم فهمیدم حرکتهای او از سر مهارت داشتن نبود، او فقط مهرهها را حرکت میداد و من از لذت بازی غافل شدم چون به دنبال نقشهای بودم که وجود نداشت، بازی را به این ترتیب باختم.!! اما درس بزرگ تری یاد گرفتم که ، تمام حرکتها از سر حیله نیست ، آنقدر فریب دیدهایم و نقشه کشیدهایم که صادقانه حرکت کردن را باور نداریم و دنبال نقشههایش میگردیم آنجاست که مسیر را گم میکنیم، میبازیم!
@Library_Telegram
👍1🤔1
☕️ قطعهای از کتاب
برای اینکه ما به مقصود برسیم باید ملت ناخوش و گشنه و بی سواد و کر و کور بماند و حق خودش را از ما گدایی کنه.
ولی فراموش نکنید که ظاهرا برای مردم باید اظهار همدردی و دلسوزی کرد چون امروز مد شده، اما در باطن باید پدرشان را درآورد...
📕 حاجی آقا
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
برای اینکه ما به مقصود برسیم باید ملت ناخوش و گشنه و بی سواد و کر و کور بماند و حق خودش را از ما گدایی کنه.
ولی فراموش نکنید که ظاهرا برای مردم باید اظهار همدردی و دلسوزی کرد چون امروز مد شده، اما در باطن باید پدرشان را درآورد...
📕 حاجی آقا
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سبزترین شهر کشور برزیل را بشناسید:
-----------------------------------------------------------
در این شهر برزیلی به کودکان نحوه بازیافت آموزش داده می شود.
میزان پسماند دفع شده نزدیک به صفر شده است.
مردم این شهر را سبزترین شهر برزیل می نامند.
در سال ۱۹۸۹ کوریتیبا خیابان های شهر مملو از پسماند در حالت انفجار بود.
در این شهر تصمیم گرفته شد که آموزش تفکیک از مبدا به مردم ارائه شود.
در حال حاضر ۹۰ درصد پسماندهای شهر بازیافت می شود.
ساکنان شهر می توانند در قبال تحویل پسماند تولیدی خود غذا و خدمات حمل و نقل همگانی دریافت کنند.
تفکیک از مبدا بیش از ۱۰۰۰۰ شغل جدید در یک شهر دو میلیون نفری ایجاد نموده است.
این شهر نیاز به خرید تجهیزات مکانیزه حمل پسماند و هزینه سرسام آور تعمیرات و نگهداری آنها ندارد.
یک پشه که عامل بسیاری از بیماری های ویروسی، باکتریایی بوده تا ۹۹ درصد از بین رفته است.
@Library_Telegram
-----------------------------------------------------------
در این شهر برزیلی به کودکان نحوه بازیافت آموزش داده می شود.
میزان پسماند دفع شده نزدیک به صفر شده است.
مردم این شهر را سبزترین شهر برزیل می نامند.
در سال ۱۹۸۹ کوریتیبا خیابان های شهر مملو از پسماند در حالت انفجار بود.
در این شهر تصمیم گرفته شد که آموزش تفکیک از مبدا به مردم ارائه شود.
در حال حاضر ۹۰ درصد پسماندهای شهر بازیافت می شود.
ساکنان شهر می توانند در قبال تحویل پسماند تولیدی خود غذا و خدمات حمل و نقل همگانی دریافت کنند.
تفکیک از مبدا بیش از ۱۰۰۰۰ شغل جدید در یک شهر دو میلیون نفری ایجاد نموده است.
این شهر نیاز به خرید تجهیزات مکانیزه حمل پسماند و هزینه سرسام آور تعمیرات و نگهداری آنها ندارد.
یک پشه که عامل بسیاری از بیماری های ویروسی، باکتریایی بوده تا ۹۹ درصد از بین رفته است.
@Library_Telegram
👍1
☕️ قطعهای از کتاب
ديگر نه آرزویی دارم و نه كينه ای.آنچه كه در من انسانی بود از دست دادم، گذاشتم گم بشود، در زندگانی آدم بايد يا فرشته بشود يا انسان و يا حيوان، من هيچ كدام از آن ها نشدم، زندگانيم برای هميشه گم شد.
من خودپسند، ناشی و بيچاره به دنيا آمده بودم، حالا ديگر غيرممكن است كه برگردم و راه ديگری در پيش بگيرم.
ديگر نمی توانم دنبال اين سايههای بيهوده بروم، با زندگانی گلاويز بشوم، كشتی بگيرم.
شماهایی كه گمان میكنيد در حقيقت زندگی میكنيد، كدام دليل و منطق محكمی در دست داريد؟
📕 زنده به گور
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
ديگر نه آرزویی دارم و نه كينه ای.آنچه كه در من انسانی بود از دست دادم، گذاشتم گم بشود، در زندگانی آدم بايد يا فرشته بشود يا انسان و يا حيوان، من هيچ كدام از آن ها نشدم، زندگانيم برای هميشه گم شد.
من خودپسند، ناشی و بيچاره به دنيا آمده بودم، حالا ديگر غيرممكن است كه برگردم و راه ديگری در پيش بگيرم.
ديگر نمی توانم دنبال اين سايههای بيهوده بروم، با زندگانی گلاويز بشوم، كشتی بگيرم.
شماهایی كه گمان میكنيد در حقيقت زندگی میكنيد، كدام دليل و منطق محكمی در دست داريد؟
📕 زنده به گور
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
بمناسبت یک مِی روز جهانی کارگر
به این آگهی استخدام شرکت مینو که در فروردین 1357 در روزنامه اطلاعات چاپ شده، توجه کنید. شرایط استخدام را ببینید!
تصویری جالب از آگهی استخدام کارگر ساده زن و مرد شرکت مینو پیش از انقلاب با حقوق و مزایای استثنایی!!
لطفا شرایط کار در اون سالها را بخونید:
۱- سهیم شدن در سود کارخانه به مبلغ قابل توجه!
۲- استفاده از مزایای بهره وری کارگاه و پاداش سالیانه
۳ - وام برای رفع احتیاجات فوری و ضروری
۴ - وام رهن و خرید مسکن طبق آئین نامه
۵ - غذای کامل شامل: سوپ - غذای اصلی - میوه
۶ - بهره مند شدن از مزایای بیمه خدمات درمانی
بازنشستگی - حواث
۷ - استفاده از صندوق تعاون رفاه کارگران
۸ - استفاده از مزایای شرکت تعاونی جهت خرید مایحتاج و کلیه وسائل زندگی به قیمت مناسب
به طور نقد و اقساط
۹ - کمک هزینه عائله مندی طبق مقررات
۱۰ - وسیله ایاب و ذهاب به تمام نقاط تهران - کرج
شهر ری
۱۱ - ساعت کار بین ۷:۳۰ صبح الی ۴:۴۰ بعد از ظهر
[ ۴۰ دقیقه آن صرف نهار ]
۱۲ - امکان انجام کار برای شیفت شب و استفاده از مزایای آن و همچنین سه ساعت اضافه کاری در شیفت روز یا شب برای داوطلبان
+ منم بودم انقلاب میکردم.
اين چه شرايطيه برای استخدام کارگر ساده؟
@Library_Telegram
به این آگهی استخدام شرکت مینو که در فروردین 1357 در روزنامه اطلاعات چاپ شده، توجه کنید. شرایط استخدام را ببینید!
تصویری جالب از آگهی استخدام کارگر ساده زن و مرد شرکت مینو پیش از انقلاب با حقوق و مزایای استثنایی!!
لطفا شرایط کار در اون سالها را بخونید:
۱- سهیم شدن در سود کارخانه به مبلغ قابل توجه!
۲- استفاده از مزایای بهره وری کارگاه و پاداش سالیانه
۳ - وام برای رفع احتیاجات فوری و ضروری
۴ - وام رهن و خرید مسکن طبق آئین نامه
۵ - غذای کامل شامل: سوپ - غذای اصلی - میوه
۶ - بهره مند شدن از مزایای بیمه خدمات درمانی
بازنشستگی - حواث
۷ - استفاده از صندوق تعاون رفاه کارگران
۸ - استفاده از مزایای شرکت تعاونی جهت خرید مایحتاج و کلیه وسائل زندگی به قیمت مناسب
به طور نقد و اقساط
۹ - کمک هزینه عائله مندی طبق مقررات
۱۰ - وسیله ایاب و ذهاب به تمام نقاط تهران - کرج
شهر ری
۱۱ - ساعت کار بین ۷:۳۰ صبح الی ۴:۴۰ بعد از ظهر
[ ۴۰ دقیقه آن صرف نهار ]
۱۲ - امکان انجام کار برای شیفت شب و استفاده از مزایای آن و همچنین سه ساعت اضافه کاری در شیفت روز یا شب برای داوطلبان
+ منم بودم انقلاب میکردم.
اين چه شرايطيه برای استخدام کارگر ساده؟
@Library_Telegram
👍2❤1
#یک_فنجان_تفکر ☕️
براي اثبات ثروتمندي تان همه چيزهايي كه نميتوانيد با پول بخريد را
در يك ليست بنويسيد:
فرهنگ
ادب
شعور
اصالت
درك
پدر مادر
شادي
آرامش
عشق
لبخند
محبت
حال جلوي داراييهايتان علامت بزنيد
اگر همه اينها را با يك وضع مالی متوسط داريد ثروتمند هستيد.
و اگر هيچ يك را نداريد
ولی در بهترين نقطه شهر خانه داريد
و يك ماشين آخرين مدل را و معتبرترين حساب بانكی داريد
متاسفم
شما فقير ترين انسان كره ی زمين هستيد
@Library_Telegram
براي اثبات ثروتمندي تان همه چيزهايي كه نميتوانيد با پول بخريد را
در يك ليست بنويسيد:
فرهنگ
ادب
شعور
اصالت
درك
پدر مادر
شادي
آرامش
عشق
لبخند
محبت
حال جلوي داراييهايتان علامت بزنيد
اگر همه اينها را با يك وضع مالی متوسط داريد ثروتمند هستيد.
و اگر هيچ يك را نداريد
ولی در بهترين نقطه شهر خانه داريد
و يك ماشين آخرين مدل را و معتبرترين حساب بانكی داريد
متاسفم
شما فقير ترين انسان كره ی زمين هستيد
@Library_Telegram
#یک_فنجان_تفکر ☕️
بازیهای ذهن فریبکار: 30 حقیقت روانشناسی عجیب درباره ناخودآگاه ما
1. اگر برای انجام کاری، نقشه B داشته باشیم، احتمال عملی شدن نقشه A بسیار کمتر میشود.
2. تا زمانی که واقعا در معرض خطر نباشیم، «ترس» احساس خوبی به ما میدهد.
3. برای بیاثر کردن یک موضوع منفی، به 5 موضوع مثبت نیاز داریم تا اثر آن را خنثی کنیم.
4. همیشه یادآوری ابتدا و انتهای یک موضوع راحتتر از جریان اتفاقات میانی آن است.
5. زمانیکه شخص دیگری غذای مورد علاقه شما را درست میکند، طعم آن خوشمزهتر میشود.
6.ما بیشتر به سرنوشت یک فرد به صورت مجزا اهمیت میدهیم تا این که تراژدیهای عظیم برایمان مهم باشند.
7. ما ترجیح میدهیم بدانیم که اتفاق بدی در راه است تا این که ندانیم قرار است چه اتفاقی بیافتد.
8. ما همیشه سعی میکنیم خوبی دیگران را جبران کنیم و مدیون کسی نباشیم.
9. زمانی که قانونی خیلی سختگیرانه باشد، ما بیشتر علاقه داریم که آن را بشکنیم.
10. موضوع مورد علاقه ما در وهله اول خودمان هستیم.
11. این احساس که ما دوست داریم چیزهای دوست داشتنی و بامزه را فشار دهیم، نوعی خشونت و پرخاشگریست.
12. مغز ما سعی میکند جلسات و سخنرانیهای خسته کننده را جالبتر نماید.
13. برخی از مردم از دیدن عصبانیت دیگران لذت میبرند.
14. وقتی دیگران با ما درباره موضوعی مخالفت میکنند، ما دوباره خود را ارزیابی میکنیم.
15. ما به اندازهای که خودمان تصور میکنیم، در انجام دادن چند کار به صورت همزمان، خوب و موفق نیستیم
16. ما در ناخودآگاه خود متقاعد شدهایم که همیشه آینده روشن و بهتر از امروز است.
17. ما به صورت ناخواسته آن چه را که میخواهیم باور کنیم، باور داریم.
18. مغز ما میخواهد که ما همیشه تنبل باشیم.
19. تنها بودن برای سلامتی ما مضر است.
20. خرد کردن اطلاعات به اندازههای کوچک، در ثبت شدن و یادآوری آنها به ما کمک میکند.
21. شما مواردی را که روی آنها آزمایش انجام داده یا به صورت خاص مورد مطالعه و بررسی قرار داده باشید، بهتر در یاد خواهید داشت.
22. داشتن گزینههای زیاد برای انتخاب کردن، باعث فلج شدن ذهن ما میشود.
23. اگر احساس کمبود چیزی مانند پول را دارید، درباره داشتن آن دچار وسواس هستید.
24. ما در دنیای اطراف خود همواره به دنبال چهرههای انسانی هستیم، حتی در اشیاء بیجان.
25. ما همیشه، همیشه و همیشه یک مشکل پیدا خواهیم کرد.
26. ما ترجیح میدهیم واقعیت ها را تغییر دهیم؛ اما عقاید خود را در مورد مردم تغییر ندهیم.
27. مردم با انتظارات دیگران از آنها ترقی میکنند. اگر کسی از آنها انتظاری نداشته باشد، رشد نخواهند کرد.
28. رسانههای اجتماعی از نظر روانشناختی طوری طراحی شدهاند که اعتیادآور باشند.
29. اگر برای انجام دادن کاری پاداش نگیریم، به صورت ناخودآگاه میتوانیم خودمان را متقاعد کنیم که آن کار برایمان جذاب بوده
30. قدرت باعث میشود مردم کمتر به دیگران اهمیت دهند.
🔃 لیلا میرزاخان
@Library_Telegram
بازیهای ذهن فریبکار: 30 حقیقت روانشناسی عجیب درباره ناخودآگاه ما
1. اگر برای انجام کاری، نقشه B داشته باشیم، احتمال عملی شدن نقشه A بسیار کمتر میشود.
2. تا زمانی که واقعا در معرض خطر نباشیم، «ترس» احساس خوبی به ما میدهد.
3. برای بیاثر کردن یک موضوع منفی، به 5 موضوع مثبت نیاز داریم تا اثر آن را خنثی کنیم.
4. همیشه یادآوری ابتدا و انتهای یک موضوع راحتتر از جریان اتفاقات میانی آن است.
5. زمانیکه شخص دیگری غذای مورد علاقه شما را درست میکند، طعم آن خوشمزهتر میشود.
6.ما بیشتر به سرنوشت یک فرد به صورت مجزا اهمیت میدهیم تا این که تراژدیهای عظیم برایمان مهم باشند.
7. ما ترجیح میدهیم بدانیم که اتفاق بدی در راه است تا این که ندانیم قرار است چه اتفاقی بیافتد.
8. ما همیشه سعی میکنیم خوبی دیگران را جبران کنیم و مدیون کسی نباشیم.
9. زمانی که قانونی خیلی سختگیرانه باشد، ما بیشتر علاقه داریم که آن را بشکنیم.
10. موضوع مورد علاقه ما در وهله اول خودمان هستیم.
11. این احساس که ما دوست داریم چیزهای دوست داشتنی و بامزه را فشار دهیم، نوعی خشونت و پرخاشگریست.
12. مغز ما سعی میکند جلسات و سخنرانیهای خسته کننده را جالبتر نماید.
13. برخی از مردم از دیدن عصبانیت دیگران لذت میبرند.
14. وقتی دیگران با ما درباره موضوعی مخالفت میکنند، ما دوباره خود را ارزیابی میکنیم.
15. ما به اندازهای که خودمان تصور میکنیم، در انجام دادن چند کار به صورت همزمان، خوب و موفق نیستیم
16. ما در ناخودآگاه خود متقاعد شدهایم که همیشه آینده روشن و بهتر از امروز است.
17. ما به صورت ناخواسته آن چه را که میخواهیم باور کنیم، باور داریم.
18. مغز ما میخواهد که ما همیشه تنبل باشیم.
19. تنها بودن برای سلامتی ما مضر است.
20. خرد کردن اطلاعات به اندازههای کوچک، در ثبت شدن و یادآوری آنها به ما کمک میکند.
21. شما مواردی را که روی آنها آزمایش انجام داده یا به صورت خاص مورد مطالعه و بررسی قرار داده باشید، بهتر در یاد خواهید داشت.
22. داشتن گزینههای زیاد برای انتخاب کردن، باعث فلج شدن ذهن ما میشود.
23. اگر احساس کمبود چیزی مانند پول را دارید، درباره داشتن آن دچار وسواس هستید.
24. ما در دنیای اطراف خود همواره به دنبال چهرههای انسانی هستیم، حتی در اشیاء بیجان.
25. ما همیشه، همیشه و همیشه یک مشکل پیدا خواهیم کرد.
26. ما ترجیح میدهیم واقعیت ها را تغییر دهیم؛ اما عقاید خود را در مورد مردم تغییر ندهیم.
27. مردم با انتظارات دیگران از آنها ترقی میکنند. اگر کسی از آنها انتظاری نداشته باشد، رشد نخواهند کرد.
28. رسانههای اجتماعی از نظر روانشناختی طوری طراحی شدهاند که اعتیادآور باشند.
29. اگر برای انجام دادن کاری پاداش نگیریم، به صورت ناخودآگاه میتوانیم خودمان را متقاعد کنیم که آن کار برایمان جذاب بوده
30. قدرت باعث میشود مردم کمتر به دیگران اهمیت دهند.
🔃 لیلا میرزاخان
@Library_Telegram
.
#دکتر_محمود_سریعالقلم
🔹 ما در دنیا کشوری پیدا نمیکنیم که توسعه یافته اما هیات حاکمۀ منسجم ندارد ، هرجایی که ما میبینیم به جایی رسیده هیئت حاکمۀ آن مسنجم بودهاند یعنی نشستهاند ، بحث کردهاند ، گفتهاند کجا میخواهیم برویم ، چگونه میخواهیم برویم ، با چه ابزاری میخواهیم این راه طی کنیم بعد همۀ سیستم آن را پذیرفته و به آن پایبند ماندهاند و تغییر دولتها فقط برای این است که مدیرانی جدید کشور را مدیریت کنند نه اینکه همۀ مفاهیم را هر ۴سال یا ۸ سال از نو تعریف کنند
🔹 توسعه ، پیشرفت و تولید ثروت نیاز به دمکراسی ندارد اما نیاز به قاعده و قانون دارد . به عنوان مثال کشور سنگاپور هرگز هیچ ادعایی بر دموکراتیک بودن نداشته و کوانیو بنیانگذار سنگاپور نیز فردی دموکرات و هوادار دموکراسی نبود و تا آخر عمرش هم در پست رهبری حزب حاکم باقی ماند اما وقتی او در سال 1959 به قدرت رسید درآمد سرانه سنگاپور کمتر از ۵۰۰ دلار بود و وقتی در سال 2015 از دنیا رفت درآمد سرانه این کشور بیش از ۷۵۰۰۰ هزار دلار گزارش شد , یعنی جزیرۀ کوچکی که وسعت آن نصف وسعت جزیرۀ قشم خودمان است با ۶ میلیون جمعیت بدون هرگونه منابع زیر زمینی ، آبی و خاکی در سال 2019 حدود ۳۶۴ میلیارد دلار تولید ناخالص داشته که حدود صد میلیارد دلار از ایران با ٨۵ میلیون جمعیت و انواع منابع زیرزمینی کمتر است
🔹 کوانیو و حکومتی که در سنگاپور پایه گذاری کرد نه تنها از بدو استقلال تاکنون بدون کوچکترین نشانهای از نارضایتی شهروندان به کار خود ادامه داده بلکه حتی از فساد رایجی که در حکومتهای مشابه به چشم میخورد هم دور مانده است زیرا اندک گروه ِ راس هرم قدرت را رهبرانی استثنایی تشکیل دادهاند که همه از پیشگامان و نخبگان جامعهاند ، کوانیو در سخنرانی سال 2012 خود میگوید : ما در تجربه آسیایی خویش به این نتیجه رسیدیم برای داشتن یک حکومت خوب شما باید مردان خوبی برای ادارۀ جامعه داشته باشید و نه حکومتی ضعیف برآمده از صندوق رای ، در این لحظه میتوانم بگویم این دولت بر پایۀ لیاقت ، دانش و فداکاریهای ٣٠٠ نفر میچرخد که شرایط ایدهآل آحاد جامعه حاصل عملکرد ایشان است پس اگر میخواهید سنگاپور را نابود کنید این ٣٠٠ نفر را برکنار کنید
🔹 بنابراین به این نتیجه میرسیم مسئولیت راس هرم در یک نظام سیاسی غیردموکراتیک چقدر تعیین کننده است یعنی اینکه او چگونه فکر میکند از کدام طبقه نشات گرفته و در نهایت چه تلقی از آیندۀ کشورش دارد و آیا اصلا توسعهیافتگی در چارچوب فکری او میگنجد یا خیر ؟! مالزیاییها کسی مانند #ماهاتیر_محمد داشتند که با توجه بهشناختش از جهان توانست جامعه را متحول کند ، دن شائوپینگ همین کار را در چین انجام داد یا اوزال در ترکیه هم چنین نقشی را ایفا کرد ولی ما در ایران بجای اینگونه نخبگان سیاسی انبوهی از قبیلههای سیاسی داریم
🔸 نخبهگرایی سیاسی یعنی بهترینها ، سالمترینها و عاقلترینها بتوانند بیاندیشند ، تصمیم بگیرند و اجرا کنند اما قبیلههای سیاسی یعنی افرادی که سالها با هم بودهاند با هم انس گرفتند و یکدیگر را خوب میشناسند در نتیجه با هم کار میکنند پس از نظرشان اوضاع فعلی ما خیلی هم مطلوب است چون داریم نفت میفروشیم و زندگیمان را میکنیم اما آیا در نظام سیاسی پدرسالار ایران به راستی هیچکس نیست که #بخواهد با فراهم کردن آیندهای مطمئنتر برای ایرانیان نامی بزرگ و ماندگار در تاریخ هزاران سالۀ این کشور داشته باشد ؟!
@Library_Telegram
#دکتر_محمود_سریعالقلم
🔹 ما در دنیا کشوری پیدا نمیکنیم که توسعه یافته اما هیات حاکمۀ منسجم ندارد ، هرجایی که ما میبینیم به جایی رسیده هیئت حاکمۀ آن مسنجم بودهاند یعنی نشستهاند ، بحث کردهاند ، گفتهاند کجا میخواهیم برویم ، چگونه میخواهیم برویم ، با چه ابزاری میخواهیم این راه طی کنیم بعد همۀ سیستم آن را پذیرفته و به آن پایبند ماندهاند و تغییر دولتها فقط برای این است که مدیرانی جدید کشور را مدیریت کنند نه اینکه همۀ مفاهیم را هر ۴سال یا ۸ سال از نو تعریف کنند
🔹 توسعه ، پیشرفت و تولید ثروت نیاز به دمکراسی ندارد اما نیاز به قاعده و قانون دارد . به عنوان مثال کشور سنگاپور هرگز هیچ ادعایی بر دموکراتیک بودن نداشته و کوانیو بنیانگذار سنگاپور نیز فردی دموکرات و هوادار دموکراسی نبود و تا آخر عمرش هم در پست رهبری حزب حاکم باقی ماند اما وقتی او در سال 1959 به قدرت رسید درآمد سرانه سنگاپور کمتر از ۵۰۰ دلار بود و وقتی در سال 2015 از دنیا رفت درآمد سرانه این کشور بیش از ۷۵۰۰۰ هزار دلار گزارش شد , یعنی جزیرۀ کوچکی که وسعت آن نصف وسعت جزیرۀ قشم خودمان است با ۶ میلیون جمعیت بدون هرگونه منابع زیر زمینی ، آبی و خاکی در سال 2019 حدود ۳۶۴ میلیارد دلار تولید ناخالص داشته که حدود صد میلیارد دلار از ایران با ٨۵ میلیون جمعیت و انواع منابع زیرزمینی کمتر است
🔹 کوانیو و حکومتی که در سنگاپور پایه گذاری کرد نه تنها از بدو استقلال تاکنون بدون کوچکترین نشانهای از نارضایتی شهروندان به کار خود ادامه داده بلکه حتی از فساد رایجی که در حکومتهای مشابه به چشم میخورد هم دور مانده است زیرا اندک گروه ِ راس هرم قدرت را رهبرانی استثنایی تشکیل دادهاند که همه از پیشگامان و نخبگان جامعهاند ، کوانیو در سخنرانی سال 2012 خود میگوید : ما در تجربه آسیایی خویش به این نتیجه رسیدیم برای داشتن یک حکومت خوب شما باید مردان خوبی برای ادارۀ جامعه داشته باشید و نه حکومتی ضعیف برآمده از صندوق رای ، در این لحظه میتوانم بگویم این دولت بر پایۀ لیاقت ، دانش و فداکاریهای ٣٠٠ نفر میچرخد که شرایط ایدهآل آحاد جامعه حاصل عملکرد ایشان است پس اگر میخواهید سنگاپور را نابود کنید این ٣٠٠ نفر را برکنار کنید
🔹 بنابراین به این نتیجه میرسیم مسئولیت راس هرم در یک نظام سیاسی غیردموکراتیک چقدر تعیین کننده است یعنی اینکه او چگونه فکر میکند از کدام طبقه نشات گرفته و در نهایت چه تلقی از آیندۀ کشورش دارد و آیا اصلا توسعهیافتگی در چارچوب فکری او میگنجد یا خیر ؟! مالزیاییها کسی مانند #ماهاتیر_محمد داشتند که با توجه بهشناختش از جهان توانست جامعه را متحول کند ، دن شائوپینگ همین کار را در چین انجام داد یا اوزال در ترکیه هم چنین نقشی را ایفا کرد ولی ما در ایران بجای اینگونه نخبگان سیاسی انبوهی از قبیلههای سیاسی داریم
🔸 نخبهگرایی سیاسی یعنی بهترینها ، سالمترینها و عاقلترینها بتوانند بیاندیشند ، تصمیم بگیرند و اجرا کنند اما قبیلههای سیاسی یعنی افرادی که سالها با هم بودهاند با هم انس گرفتند و یکدیگر را خوب میشناسند در نتیجه با هم کار میکنند پس از نظرشان اوضاع فعلی ما خیلی هم مطلوب است چون داریم نفت میفروشیم و زندگیمان را میکنیم اما آیا در نظام سیاسی پدرسالار ایران به راستی هیچکس نیست که #بخواهد با فراهم کردن آیندهای مطمئنتر برای ایرانیان نامی بزرگ و ماندگار در تاریخ هزاران سالۀ این کشور داشته باشد ؟!
@Library_Telegram
❤1
Forwarded from همه چی، هیچی
✅ ۴۶ جمله به یاد ماندنی از فردی به یاد ماندنی (احمدی نژاد)
۱- این که میگویند دو تا بچه کافیه بنده معتقد نیستم.کشور ما برای ۵۰۰ میلیون نفر جا دارد.
۲- هرگز نمیگذارند که اوباما رئیس جمهور آمریکا شود چون سیاهپوست است
٣-كسي رو داريم كه با چشم معادن زير زمين را تشخيص مي دهد مثلا در اين نقطه طلا هست يا در آن منطقه مس هست
۴-امارات اگر پیشرفت کند انگارما پیشرفت کردهایم.
۵- بهای کنونی نفت (۱۵۰دلار درسال۸۶) بسیار پایین است و من پیش بینی می کنم که نفت به ۳۰۰ دلار هم برسد.
۶- آمریکاییها مثل سگ از من میترسند، یک سخنرانی بکنم بهای نفت گران میشود واقتصاد آمریکا فرو میپاشد.
۷-اقتصاد دانان غربی به من گفتند در کشور شما طی دوساله معجزهی اقتصادی قرن رخ داده!
۸-سران کشورهای دنیا برای نزدیکی با کشور ما صف کشیدهاند، مثل این پیرزن ها که در صف زنبیل میگذارند.
۹-در سفر به عراق آمریکاییها میخواستند من را بدزدند اما اراده امام زمان چیز دیگری بود.
۱۰- امروز همه به این واقعیت معتقدند که در حال حاضر کشور را امام زمان مدیریت میکند.
۱۱-تمام دنیا دست به یکی کردهاند تا این دولت را تخریب کنند اما هدف اصلیشان تخریب امام زمان است، چون همه میدانند که این دولت مورد تایید ایشان است.
۱۲- میانگین سن دانشمندان هستهای ما ۱۷سال است.
۱۳- یک دختر ۱۵ساله توانسته است در زیرزمین خانه شان، اورانیوم را غنیسازی کند.
۱۴- در مناظره با کروبی: صدها کشور درجهان ازما الگوبرداری میکنند.
۱۵- بدرفتاری با ایرانیان در فرودگاهها دروغ است، با من و هیئت همراهم در همه جا خوشرفتاری میکنند.
۱۶- در آخرالزمان هوگو چاوز به همراه امام زمان و حضرت مسیح به زمین رجعت خواهد کرد.
۱۷- آنقدرقطعنامه بدهید تا قطعنامه دانتان پاره شود!
۱۸- روشنفکران، به اندازهی بزغاله هم نمیفهمند.
۱۹- گوجه فرنگی ۳۵۰۰ تومان نیست، سرکوچهی ما ۱۲۰۰ تومان است.
۲۰- در دنیای ورزش، نتایج پاراالمپیک از المپیک مهمتر است.
۲۱- ایران آزاد ترین کشور دنیاست، در ایران بر خلاف آمریکا و اروپا یک نفر گرسنه هم پیدا نمیکنید.
۲۲- مردم از شنیدن اسم دموکراسی حالت تهوع میگیرند. دموکراسی که آب و نان نمیشود.
۲۳- در خارج از کشور بچه ۴ ساله من را به مادرش نشان داد و گفت: محمود...!
۲۴- در سفر ایتالیا میخواستند من را با اشعه ایکس ترور کنند.
۲۵- ۴۲۰ روزنامه و خبرگزاری بینالمللی علیه دولت من مینویسند.
۲۶- اگر مصر آمادگی داشته باشد تا پایان وقت اداری امروز، روابط را (پس از سی سال قطع رابطه) برقرار میکنیم.
۲۷- یک زن (اشاره به فاطمه رجبی) پیدا شده که مردانه حرف میزند، آن وقت شما بهش ایراد میگیرید؟
۲۸- عده ای میگویند که بازار آزاد همه چیز را حل میکند، ولی من به شما میگویم که بازار آزاد برای دزدها و پدرسوختههاست.
۲۹- به خبرنگار خارجی: شما نماینده ملتتان هستید و باید به سؤال من پاسخ دهید...!
۳۰- حجم سرمایه گذاری در صنعت ایران، در این چهارسال ۶۰۰ میلیارد دلار بوده است.
۳۱- آن ممه را لولو برد...!
۳۲- در سازمان ملل: وان دقیقه، وان دقیقه
۳۳- آبو بریزید جایی که میسوزه، چرا جای دیگه میریزید؟
۳۴- اطلاعات موثقی دارم که اوباما را با جادو و جنبل طلسم کردهاند وگرنه آدم خوبی بود.
۳۵- اگر از مردم ایران بپرسید تحریم چی هست بهتون میگن تحریم نَمَدی؟
۳۶- انگلیس کشوری کوچک در غرب آفریقاست که میخواهد برای دنیا تعیین تکلیف کند.
۳۷- میگویند یارانه دهکهای بالایی را حذف کنید، مگر یارانهها دست ماست؟ یارانهها مال امام زمان است و ایشان میخواهند بین همه بطور مساوی تقسیم شود.
۳۸- مدرک تحصیلی ملاک نیست، آدم میشناسم که با مدرک سیکل تو نیروگاه اتمی بوشهر کار چهارتا مهندس رو انجام میده.
۳۹- نگران بهداشت و درمان مردم فقیر آمریکا هستم. چرا اینها مثل ما دفترچه بیمه ندارند؟
۴۰- بر خلاف نظر بقیه، من معتقدم زنان گیلانی در کنار کار و تلاش روزانه، حریم عفاف و ناموس خود را هم حفظ میکنند...!
۴۱- به خبرنگار cnn: میتوانیم ظرف ۲۰ دقیقه تمام کشورهای عربی را تصرف کنیم و از طریق کانال سوئز به دریای مدیترانه برسیم. شما این را میخواهید؟
۴۲- سال ۹۱: اگر ده سال دیگر به من مهلت بدهید کاری میکنم که آمریکا وارد کننده محصولات صنعتی و کشاورزی از ایران شود.
۴۳- از ۷ میلیون نفر جمعیت کره زمین بیش از ۳ میلیون نفر گرسنهاند.
۴۴- با چاقوی زنجان، دشمنان این مملکت را به دو نیم میکنیم.
۴۵- حاضرم با آقای اوباما در صحن علنی سازمان ملل در مورد شرایط وخیم زندگی مردم آمریکا مناظره کنم.
۴۶- وقتی سخنرانیام در مجمع عمومی سازمان ملل تمام شد نماینده چند کشور دورم جمع شدند و گفتند فلانی؛ در تمام مدتی که صحبت میکردی ما بالای سرت یک هالهای از نور میدیدیم.
@hychy
۱- این که میگویند دو تا بچه کافیه بنده معتقد نیستم.کشور ما برای ۵۰۰ میلیون نفر جا دارد.
۲- هرگز نمیگذارند که اوباما رئیس جمهور آمریکا شود چون سیاهپوست است
٣-كسي رو داريم كه با چشم معادن زير زمين را تشخيص مي دهد مثلا در اين نقطه طلا هست يا در آن منطقه مس هست
۴-امارات اگر پیشرفت کند انگارما پیشرفت کردهایم.
۵- بهای کنونی نفت (۱۵۰دلار درسال۸۶) بسیار پایین است و من پیش بینی می کنم که نفت به ۳۰۰ دلار هم برسد.
۶- آمریکاییها مثل سگ از من میترسند، یک سخنرانی بکنم بهای نفت گران میشود واقتصاد آمریکا فرو میپاشد.
۷-اقتصاد دانان غربی به من گفتند در کشور شما طی دوساله معجزهی اقتصادی قرن رخ داده!
۸-سران کشورهای دنیا برای نزدیکی با کشور ما صف کشیدهاند، مثل این پیرزن ها که در صف زنبیل میگذارند.
۹-در سفر به عراق آمریکاییها میخواستند من را بدزدند اما اراده امام زمان چیز دیگری بود.
۱۰- امروز همه به این واقعیت معتقدند که در حال حاضر کشور را امام زمان مدیریت میکند.
۱۱-تمام دنیا دست به یکی کردهاند تا این دولت را تخریب کنند اما هدف اصلیشان تخریب امام زمان است، چون همه میدانند که این دولت مورد تایید ایشان است.
۱۲- میانگین سن دانشمندان هستهای ما ۱۷سال است.
۱۳- یک دختر ۱۵ساله توانسته است در زیرزمین خانه شان، اورانیوم را غنیسازی کند.
۱۴- در مناظره با کروبی: صدها کشور درجهان ازما الگوبرداری میکنند.
۱۵- بدرفتاری با ایرانیان در فرودگاهها دروغ است، با من و هیئت همراهم در همه جا خوشرفتاری میکنند.
۱۶- در آخرالزمان هوگو چاوز به همراه امام زمان و حضرت مسیح به زمین رجعت خواهد کرد.
۱۷- آنقدرقطعنامه بدهید تا قطعنامه دانتان پاره شود!
۱۸- روشنفکران، به اندازهی بزغاله هم نمیفهمند.
۱۹- گوجه فرنگی ۳۵۰۰ تومان نیست، سرکوچهی ما ۱۲۰۰ تومان است.
۲۰- در دنیای ورزش، نتایج پاراالمپیک از المپیک مهمتر است.
۲۱- ایران آزاد ترین کشور دنیاست، در ایران بر خلاف آمریکا و اروپا یک نفر گرسنه هم پیدا نمیکنید.
۲۲- مردم از شنیدن اسم دموکراسی حالت تهوع میگیرند. دموکراسی که آب و نان نمیشود.
۲۳- در خارج از کشور بچه ۴ ساله من را به مادرش نشان داد و گفت: محمود...!
۲۴- در سفر ایتالیا میخواستند من را با اشعه ایکس ترور کنند.
۲۵- ۴۲۰ روزنامه و خبرگزاری بینالمللی علیه دولت من مینویسند.
۲۶- اگر مصر آمادگی داشته باشد تا پایان وقت اداری امروز، روابط را (پس از سی سال قطع رابطه) برقرار میکنیم.
۲۷- یک زن (اشاره به فاطمه رجبی) پیدا شده که مردانه حرف میزند، آن وقت شما بهش ایراد میگیرید؟
۲۸- عده ای میگویند که بازار آزاد همه چیز را حل میکند، ولی من به شما میگویم که بازار آزاد برای دزدها و پدرسوختههاست.
۲۹- به خبرنگار خارجی: شما نماینده ملتتان هستید و باید به سؤال من پاسخ دهید...!
۳۰- حجم سرمایه گذاری در صنعت ایران، در این چهارسال ۶۰۰ میلیارد دلار بوده است.
۳۱- آن ممه را لولو برد...!
۳۲- در سازمان ملل: وان دقیقه، وان دقیقه
۳۳- آبو بریزید جایی که میسوزه، چرا جای دیگه میریزید؟
۳۴- اطلاعات موثقی دارم که اوباما را با جادو و جنبل طلسم کردهاند وگرنه آدم خوبی بود.
۳۵- اگر از مردم ایران بپرسید تحریم چی هست بهتون میگن تحریم نَمَدی؟
۳۶- انگلیس کشوری کوچک در غرب آفریقاست که میخواهد برای دنیا تعیین تکلیف کند.
۳۷- میگویند یارانه دهکهای بالایی را حذف کنید، مگر یارانهها دست ماست؟ یارانهها مال امام زمان است و ایشان میخواهند بین همه بطور مساوی تقسیم شود.
۳۸- مدرک تحصیلی ملاک نیست، آدم میشناسم که با مدرک سیکل تو نیروگاه اتمی بوشهر کار چهارتا مهندس رو انجام میده.
۳۹- نگران بهداشت و درمان مردم فقیر آمریکا هستم. چرا اینها مثل ما دفترچه بیمه ندارند؟
۴۰- بر خلاف نظر بقیه، من معتقدم زنان گیلانی در کنار کار و تلاش روزانه، حریم عفاف و ناموس خود را هم حفظ میکنند...!
۴۱- به خبرنگار cnn: میتوانیم ظرف ۲۰ دقیقه تمام کشورهای عربی را تصرف کنیم و از طریق کانال سوئز به دریای مدیترانه برسیم. شما این را میخواهید؟
۴۲- سال ۹۱: اگر ده سال دیگر به من مهلت بدهید کاری میکنم که آمریکا وارد کننده محصولات صنعتی و کشاورزی از ایران شود.
۴۳- از ۷ میلیون نفر جمعیت کره زمین بیش از ۳ میلیون نفر گرسنهاند.
۴۴- با چاقوی زنجان، دشمنان این مملکت را به دو نیم میکنیم.
۴۵- حاضرم با آقای اوباما در صحن علنی سازمان ملل در مورد شرایط وخیم زندگی مردم آمریکا مناظره کنم.
۴۶- وقتی سخنرانیام در مجمع عمومی سازمان ملل تمام شد نماینده چند کشور دورم جمع شدند و گفتند فلانی؛ در تمام مدتی که صحبت میکردی ما بالای سرت یک هالهای از نور میدیدیم.
@hychy
👍2
#یک_فنجان_تفکر ☕️
كاش دست از سر اين دانشگاههای پوك برداريم!_سیدمجید حسینی
٤٩ درصدفارغ التحصيلان ايراني بيكارند ، يعني نيمي از كساني كه در دانشگاههاي ايران ، مدرك مي گيرند به خيل بيكاران مي پيوندند ، در حاليكه اگر مدرك نمي گرفتند ، شغل داشتند
دانشگاهها ، تبديل شده اند به مراكز توليد كاغذي به نام مدرك كه فقط يك كار مي تواند بكند :
سطح توقع فرد را از زندگي ، از خانواده ، از حكومت و از جامعه بالا ببرد
كسي با مدرك ديپلم يا سيكل ، حاضراست مهارتي ياد بگيرد ، با دست هايش كار كند ، عرق بريزد و ناني بدست اورد ، ولي كسي با مدرك فوق ليسانس ، ميز مي خواهد ، حقوق ثابت مي خواهد كه بخاطر مدركش بايد دريافت كند
اما سر كلاس هاي دانشگاه ، چيزي به او نياموختند كه بدرد كاري غير از پشت ميز اداره بخورد
پشت ميزهاي ادارات هم ، چند برابر صندلي هايش ادم با مدارك بالا هست ؛ اينست كه فارغ التحصيل با مدرك كم مهارت ، حقوق بالا مي خواهد اما اثر كمتر در واقعيت كاري دارد
او نياموخته چگونه كار جمعي كند ، چگونه ارتباط برقرار كند ، چگونه پول دربياورد و چگونه رضايت جلب كند
او چيزهايي اموخته ، كه فقط پشت مدرك بدرد مي خورد نه بعد مدرك
دانشجوي علوم سياسي ، سياستمدار خوبي نيست
فارغ التحصيل اقتصاد بلد نيست كار اقتصادي بكند
و مدرك مهندسي عمران ، نشاندهنده يك ساختمان ساز خوب نيست
اين را پسرها متوجه شده اند
حالا ضريب بيكاري در فارغ التحصيلان زن ، به ٦٥ رسيده
چرا كه اغلب پسرها اصلا دانشگاه نمي روند وصندلي هاي ضد شغل دانشگاه به دخترها مي رسد
دوره هاي عالي مثل دكتري ، هنوز در سلطه كامل پسران است
چون هنوز شغل مي سازد ، اما دوره هاي پايين تر ، قلمرو دختران شده ؛ صندلي هاي دانشگاه ، حالا دانشجويان دختر را ميبلعند و آنها را به قعر افسردگي فرا مي خوانند
دختري كه سالها درس خوانده فوق ليسانس يا دكتري گرفته ، اما حداقل هاي اجتماعي ، مثل استقلال يا اقتصاد را ندارد ،چشم اندازي جز افسردگي نخواهد داشت
بايد يك نهضت ضد دانشگاه ساخت ، ضد اين دانشگاههاي موجود
انها كه پول مي گيرند و مدرك مي فروشند و افسرده مي سازند
بايد مهارت ، بينش، توانايي هاي ارتباطي ، فرصت هاي استقلال را تقويت كرد با همين ديپلم ، همين سيكل و همين سواد مي توان انسانهاي شاد داشت ، انسانهاي خوشبخت ، كاش دست از سر اين دانشگاههاي پوك و تهی برداريم.
@Library_Telegram
كاش دست از سر اين دانشگاههای پوك برداريم!_سیدمجید حسینی
٤٩ درصدفارغ التحصيلان ايراني بيكارند ، يعني نيمي از كساني كه در دانشگاههاي ايران ، مدرك مي گيرند به خيل بيكاران مي پيوندند ، در حاليكه اگر مدرك نمي گرفتند ، شغل داشتند
دانشگاهها ، تبديل شده اند به مراكز توليد كاغذي به نام مدرك كه فقط يك كار مي تواند بكند :
سطح توقع فرد را از زندگي ، از خانواده ، از حكومت و از جامعه بالا ببرد
كسي با مدرك ديپلم يا سيكل ، حاضراست مهارتي ياد بگيرد ، با دست هايش كار كند ، عرق بريزد و ناني بدست اورد ، ولي كسي با مدرك فوق ليسانس ، ميز مي خواهد ، حقوق ثابت مي خواهد كه بخاطر مدركش بايد دريافت كند
اما سر كلاس هاي دانشگاه ، چيزي به او نياموختند كه بدرد كاري غير از پشت ميز اداره بخورد
پشت ميزهاي ادارات هم ، چند برابر صندلي هايش ادم با مدارك بالا هست ؛ اينست كه فارغ التحصيل با مدرك كم مهارت ، حقوق بالا مي خواهد اما اثر كمتر در واقعيت كاري دارد
او نياموخته چگونه كار جمعي كند ، چگونه ارتباط برقرار كند ، چگونه پول دربياورد و چگونه رضايت جلب كند
او چيزهايي اموخته ، كه فقط پشت مدرك بدرد مي خورد نه بعد مدرك
دانشجوي علوم سياسي ، سياستمدار خوبي نيست
فارغ التحصيل اقتصاد بلد نيست كار اقتصادي بكند
و مدرك مهندسي عمران ، نشاندهنده يك ساختمان ساز خوب نيست
اين را پسرها متوجه شده اند
حالا ضريب بيكاري در فارغ التحصيلان زن ، به ٦٥ رسيده
چرا كه اغلب پسرها اصلا دانشگاه نمي روند وصندلي هاي ضد شغل دانشگاه به دخترها مي رسد
دوره هاي عالي مثل دكتري ، هنوز در سلطه كامل پسران است
چون هنوز شغل مي سازد ، اما دوره هاي پايين تر ، قلمرو دختران شده ؛ صندلي هاي دانشگاه ، حالا دانشجويان دختر را ميبلعند و آنها را به قعر افسردگي فرا مي خوانند
دختري كه سالها درس خوانده فوق ليسانس يا دكتري گرفته ، اما حداقل هاي اجتماعي ، مثل استقلال يا اقتصاد را ندارد ،چشم اندازي جز افسردگي نخواهد داشت
بايد يك نهضت ضد دانشگاه ساخت ، ضد اين دانشگاههاي موجود
انها كه پول مي گيرند و مدرك مي فروشند و افسرده مي سازند
بايد مهارت ، بينش، توانايي هاي ارتباطي ، فرصت هاي استقلال را تقويت كرد با همين ديپلم ، همين سيكل و همين سواد مي توان انسانهاي شاد داشت ، انسانهاي خوشبخت ، كاش دست از سر اين دانشگاههاي پوك و تهی برداريم.
@Library_Telegram
👍2
Forwarded from موسیقی اصیل ایرانی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#اندکی_تفکر
صبح ۱۶ آوریل ، دکتر ریو از مطبش بیرون آمد و در وسط پاگرد به موشی مُرده برخورد . آن لحظه بیآنکه به قضیه اهمیت بدهد لاشۀ موش را با پا کنار زد و از پلهها پایین رفت اما وقتی به خیابان رسید این فکر از ذهنش گذشت که حضور موش آنجا عادی نبود و راهِ رفته را برگشت تا به سرایدار سالخوردۀ ساختمان هشدار دهد اما با دیدن واکنش آقای میشل بهتر دریافت آنچه دیده تا چه اندازه عجیب و نامعمول است زیرا او خیلی قرصومحکم بر سر حرف خود ایستاده بود که آن ساختمان اصلا موش ندارد و لابد کسی که خیال مسخرهبازی داشته این را از جای دیگری آورده است ...
صبح ۱۷ آوریل , آقای میشل در حالی که سه لاشۀ موش دیگر را از دُم گرفته بود دوباره سر راه دکتر ریو سبز شد و ادعا کرد یک مشت عوضی اینها را وسط راهرو گذاشتهاند اما به نظر میرسید آن موشها را با تلههای بزرگ گرفته باشند چون تمامِ تنشان خونآلود بود ، آقای میشل همچنان میگفت : بالاخره مچ این مردمآزارها رو میگیرم
۲۸ آوریل , موقعی که دکتر ریو اتومبیل خود را جلوی عمارت متوقف کرد بیآنکه پرسوجویی کرده باشد متوجه شد که همۀ اهل محل راجع به موشها حرف میزنند . دست بر قضا ته خیابان چشمش به سرایدار افتاد که به زحمت قدم برمیداشت و از قیافۀ معمولاً سرزندهاش خستگی میبارید ، سرش به یک سمت خم شده بود و دستها و پاها را از هم گشوده بود جوری راه میرفت که آدم را یاد عروسک خیمهشببازی میانداخت
عیادتهای مطب که به پایان رسید دکتر ریو به سراغ سرایدار رفت . بیمار ، نحیف و ناتوان در بستر آرمیده بود ، زنش کنار پایههای تخت با مهربانی پاهای بیمارش را فشار میداد ، تومورهای های گردن متورم شده و به نظر میرسید سرایدار میکوشد سرش را تا حد امکان از تنش دور نگه دارد ، غروب تبش تا ۴٠ درجه بالا رفت و درحالی که رو به مرگ بود با کلماتی جویدهجویده که به سختی از دهانش بیرون میآمدند میگفت : موشها , موشها ...
میشود گفت مرگِ سرایدار پایان دورهای انباشته از نشانههای گیجکننده و آغاز دورهای را تعیین کرد که نسبتاً دشوار بود زیرا حیرت ایامِ نخست تدریجاً جایش را به وحشت و ترس سپرد و اگر همهچیز اینجا ختم میشد بیتردید دوباره عادتها زورشان میچربید اما بسیاری از همشهریانمان ناگزیر شدند به همان راهی بروند که آقای میشل پیموده بود . گر چه مصیبتها امری رایجاند اما دشوار میتوانیم باورشان کنیم وقتی بر سر خودمان نازل میشوند . جهان همانقدر گرفتار طاعون شده که دستخوش جنگ با وجود این طاعونها و جنگها همواره یکسان مردم را غافلگیر میکنند و این از حماقتِ آنهاست : خود را آزاد میپنداشتند حال آنکه تا مصیبت وجود دارد کسی آزاد نیست.
🉐 «سرایدارِ» رمان کامو یادآور بسیاری از رهبران کنونیِ جهان است ، او لاشۀ موشها را نادیده میگیرد و با کماهمیت شمردن این امر از مسئولیت خود در قبال اهالی ساختمان غافل میشود و سلامت آنها را به خطر میاندازد تا کار از کار میگذرد و البته خود نیز قربانیِ جهل و غرورش میشود . اکثر رهبران جهان، دستکم در اوایل پیدایش این بحران با بیاعتنایی به وظیفۀ خود در قبال شهروندان به شیوع این ویروس کمک کردند و بدتر اینکه بسیاری از رهبران دنیا از جمله رؤسای جمهور چین و آمریکا برای حل بحرانی که خود در آن نقش داشتند حاضر به همکاری با یکدیگر هم نیستند
👈🏻 آلبر کامو میگوید : تنها راه مبارزه با طاعون پایبندی به شرافت است و شرافت چیزی نیست جز «عمل کردن به وظیفه» هرگاه فرد و گروه به وظیفۀ خود در قبال یکدیگر عمل کنند رسم شرافت را به جا آورند ... مشکل اصلی ما نه شیوع کرونا بلکه رواج «نفرت، حرص و جهل» است که اگر در واکنش به این بحران، شفقت، بخشندگی و شرافت را جایگزین میکردیم خود را به این مهلکه نمیانداختیم.
📕 رمان طاعون
✍ #آلبر_کامو
@Library_Telegram
صبح ۱۶ آوریل ، دکتر ریو از مطبش بیرون آمد و در وسط پاگرد به موشی مُرده برخورد . آن لحظه بیآنکه به قضیه اهمیت بدهد لاشۀ موش را با پا کنار زد و از پلهها پایین رفت اما وقتی به خیابان رسید این فکر از ذهنش گذشت که حضور موش آنجا عادی نبود و راهِ رفته را برگشت تا به سرایدار سالخوردۀ ساختمان هشدار دهد اما با دیدن واکنش آقای میشل بهتر دریافت آنچه دیده تا چه اندازه عجیب و نامعمول است زیرا او خیلی قرصومحکم بر سر حرف خود ایستاده بود که آن ساختمان اصلا موش ندارد و لابد کسی که خیال مسخرهبازی داشته این را از جای دیگری آورده است ...
صبح ۱۷ آوریل , آقای میشل در حالی که سه لاشۀ موش دیگر را از دُم گرفته بود دوباره سر راه دکتر ریو سبز شد و ادعا کرد یک مشت عوضی اینها را وسط راهرو گذاشتهاند اما به نظر میرسید آن موشها را با تلههای بزرگ گرفته باشند چون تمامِ تنشان خونآلود بود ، آقای میشل همچنان میگفت : بالاخره مچ این مردمآزارها رو میگیرم
۲۸ آوریل , موقعی که دکتر ریو اتومبیل خود را جلوی عمارت متوقف کرد بیآنکه پرسوجویی کرده باشد متوجه شد که همۀ اهل محل راجع به موشها حرف میزنند . دست بر قضا ته خیابان چشمش به سرایدار افتاد که به زحمت قدم برمیداشت و از قیافۀ معمولاً سرزندهاش خستگی میبارید ، سرش به یک سمت خم شده بود و دستها و پاها را از هم گشوده بود جوری راه میرفت که آدم را یاد عروسک خیمهشببازی میانداخت
عیادتهای مطب که به پایان رسید دکتر ریو به سراغ سرایدار رفت . بیمار ، نحیف و ناتوان در بستر آرمیده بود ، زنش کنار پایههای تخت با مهربانی پاهای بیمارش را فشار میداد ، تومورهای های گردن متورم شده و به نظر میرسید سرایدار میکوشد سرش را تا حد امکان از تنش دور نگه دارد ، غروب تبش تا ۴٠ درجه بالا رفت و درحالی که رو به مرگ بود با کلماتی جویدهجویده که به سختی از دهانش بیرون میآمدند میگفت : موشها , موشها ...
میشود گفت مرگِ سرایدار پایان دورهای انباشته از نشانههای گیجکننده و آغاز دورهای را تعیین کرد که نسبتاً دشوار بود زیرا حیرت ایامِ نخست تدریجاً جایش را به وحشت و ترس سپرد و اگر همهچیز اینجا ختم میشد بیتردید دوباره عادتها زورشان میچربید اما بسیاری از همشهریانمان ناگزیر شدند به همان راهی بروند که آقای میشل پیموده بود . گر چه مصیبتها امری رایجاند اما دشوار میتوانیم باورشان کنیم وقتی بر سر خودمان نازل میشوند . جهان همانقدر گرفتار طاعون شده که دستخوش جنگ با وجود این طاعونها و جنگها همواره یکسان مردم را غافلگیر میکنند و این از حماقتِ آنهاست : خود را آزاد میپنداشتند حال آنکه تا مصیبت وجود دارد کسی آزاد نیست.
🉐 «سرایدارِ» رمان کامو یادآور بسیاری از رهبران کنونیِ جهان است ، او لاشۀ موشها را نادیده میگیرد و با کماهمیت شمردن این امر از مسئولیت خود در قبال اهالی ساختمان غافل میشود و سلامت آنها را به خطر میاندازد تا کار از کار میگذرد و البته خود نیز قربانیِ جهل و غرورش میشود . اکثر رهبران جهان، دستکم در اوایل پیدایش این بحران با بیاعتنایی به وظیفۀ خود در قبال شهروندان به شیوع این ویروس کمک کردند و بدتر اینکه بسیاری از رهبران دنیا از جمله رؤسای جمهور چین و آمریکا برای حل بحرانی که خود در آن نقش داشتند حاضر به همکاری با یکدیگر هم نیستند
👈🏻 آلبر کامو میگوید : تنها راه مبارزه با طاعون پایبندی به شرافت است و شرافت چیزی نیست جز «عمل کردن به وظیفه» هرگاه فرد و گروه به وظیفۀ خود در قبال یکدیگر عمل کنند رسم شرافت را به جا آورند ... مشکل اصلی ما نه شیوع کرونا بلکه رواج «نفرت، حرص و جهل» است که اگر در واکنش به این بحران، شفقت، بخشندگی و شرافت را جایگزین میکردیم خود را به این مهلکه نمیانداختیم.
📕 رمان طاعون
✍ #آلبر_کامو
@Library_Telegram
👍1
دوستان میخواهم خاطره اے واقعے تعریف ڪنم
بخاطر ڪلمه اے بے تربیتے پوزش از شما عزیزان🌹
معلم بازنشسته اے میگفت سالها پیش اواسط سال بود معلم یڪے دیگر از ڪلاسها تصادف ڪرد
به من گفتن تو برو سر ڪلاس بچها
رفتم سر ڪلاس شروع ڪردم به درس دادن همینڪه به تخته سیاه نگاه ڪردم صداے بلند گ.وزی شنیدم
ڪه اگر ڪسے از درب ڪلاس هم عبور میڪرد
صدایش را میشنید.
اول گفتم به رو خودم نیارم... بعد فڪر ڪردم ڪه
شاید بچه ها خواستند منو دست بیندازند
و اگر به روے خودم نیارم فڪر میڪنند من هالویم
و از فردا همین بساط خواهد بود
با غضب برگشتم دیدم همه بچه ها عادے نشستن و به درس گوش میڪنند و هیچڪس هم خنده اش نگرفته. هیچے نگفتم فڪر ڪردم اشتباه ڪردم
آن روز زنگ ڪلاس بصدا در آمد و این موضوع
از فڪرم بیرون نمیرفت.
به دو تا از همڪاران زنگ زدم و داستان را تعریف ڪردم اونا هم گفتن بے خیال شو حتمأ خیالاتے شدی
روز بعد رفتم سرڪلاس اواسط درس بود دیدم همان صدا بلڪه بلندتر بطوریڪه مشخص بود ڪه اصلأ
قصد نداشته حتے ذره اے خودش را هم ڪنترل ڪنه
اینبار دیگه برگشتم و با نگاه معنے دار
[ یعنے ڪار ڪے بود] به چهره همه نگاه ڪردم دیدم
ڪسے نه خنده اش گرفته و نه عڪس العملے نشان میدهد... ترسیدم ڪه تبانے ڪرده باشند و قصد
دست انداختنم را داشته باشند
با جنم زیاد داد زدم علے [ علے مبصر ڪلاس ]
علے بلند شد گفت بله آقا گفتم تو هم شنیدے؟
گفت بله آقا!
گفتم ڪے بود؟
گفت حسن بود آقا!
گفتم حسن ڪیه؟
دیدیم یک بچه نحیف - ضعیف الجثه - برافروخته
و رنگ زرد ڪه تمام هیڪلش بیست ڪیلو هم نبود
انگشت اجازه رو گرفت بالا و گفت بله آقا!
گفتم ڪے بود؟
گفت من بودم آقا!
نگاهے به قیافه اش ڪردم دیدم بهش نمیاد ڪه منو دست انداخته باشه گفتم بنشین.
زنگ تفریح ڪه بصدا در اومد بچه بغل دستیش
ڪه ریز نقش اما چابک و زیرڪے بنام محمود صدایش ڪردم و گفتم محمود تو شنیدے ڪه حسن
بغل دستت چڪار ڪرد؟
محمود گفت بله آقا!
گفتم چرا اینڪار رو ڪرد آیا با شما تبانے ڪرده بود
و یا علت دیگرے داشت؟
محمود گفت حسن بیمار است نمیتونه خودش رو ڪنترل ڪنه اوایل سال هروقت اینڪار رو میڪرد
هم ما خنده مون میگرفت و هم آقا معلم تنبیهش میڪرد هر دفعه تنبیه میشد چند روز مدرسه نمے آمد
تا اینڪه مادر حسن نامه از دڪتر آورد و از آن روز
براے ما هم عادے شد دیگه نه تنبیه میشه و نه ما
خنده مون میگیره
وقتے لحظه سال تحویل امسال دیدم روحانے
از تلویزیون اعلام ڪرد ڪه سال 98 سالے پر افتخار
براے ملت ایران بود و هیچیک از وزیراش نخندیدند
یاد گ.وزهای آن روزاے حسن افتادم ڪه براے همه
عادے شده بود و هیچڪس نمے خندید.
@Library_Telegram
بخاطر ڪلمه اے بے تربیتے پوزش از شما عزیزان🌹
معلم بازنشسته اے میگفت سالها پیش اواسط سال بود معلم یڪے دیگر از ڪلاسها تصادف ڪرد
به من گفتن تو برو سر ڪلاس بچها
رفتم سر ڪلاس شروع ڪردم به درس دادن همینڪه به تخته سیاه نگاه ڪردم صداے بلند گ.وزی شنیدم
ڪه اگر ڪسے از درب ڪلاس هم عبور میڪرد
صدایش را میشنید.
اول گفتم به رو خودم نیارم... بعد فڪر ڪردم ڪه
شاید بچه ها خواستند منو دست بیندازند
و اگر به روے خودم نیارم فڪر میڪنند من هالویم
و از فردا همین بساط خواهد بود
با غضب برگشتم دیدم همه بچه ها عادے نشستن و به درس گوش میڪنند و هیچڪس هم خنده اش نگرفته. هیچے نگفتم فڪر ڪردم اشتباه ڪردم
آن روز زنگ ڪلاس بصدا در آمد و این موضوع
از فڪرم بیرون نمیرفت.
به دو تا از همڪاران زنگ زدم و داستان را تعریف ڪردم اونا هم گفتن بے خیال شو حتمأ خیالاتے شدی
روز بعد رفتم سرڪلاس اواسط درس بود دیدم همان صدا بلڪه بلندتر بطوریڪه مشخص بود ڪه اصلأ
قصد نداشته حتے ذره اے خودش را هم ڪنترل ڪنه
اینبار دیگه برگشتم و با نگاه معنے دار
[ یعنے ڪار ڪے بود] به چهره همه نگاه ڪردم دیدم
ڪسے نه خنده اش گرفته و نه عڪس العملے نشان میدهد... ترسیدم ڪه تبانے ڪرده باشند و قصد
دست انداختنم را داشته باشند
با جنم زیاد داد زدم علے [ علے مبصر ڪلاس ]
علے بلند شد گفت بله آقا گفتم تو هم شنیدے؟
گفت بله آقا!
گفتم ڪے بود؟
گفت حسن بود آقا!
گفتم حسن ڪیه؟
دیدیم یک بچه نحیف - ضعیف الجثه - برافروخته
و رنگ زرد ڪه تمام هیڪلش بیست ڪیلو هم نبود
انگشت اجازه رو گرفت بالا و گفت بله آقا!
گفتم ڪے بود؟
گفت من بودم آقا!
نگاهے به قیافه اش ڪردم دیدم بهش نمیاد ڪه منو دست انداخته باشه گفتم بنشین.
زنگ تفریح ڪه بصدا در اومد بچه بغل دستیش
ڪه ریز نقش اما چابک و زیرڪے بنام محمود صدایش ڪردم و گفتم محمود تو شنیدے ڪه حسن
بغل دستت چڪار ڪرد؟
محمود گفت بله آقا!
گفتم چرا اینڪار رو ڪرد آیا با شما تبانے ڪرده بود
و یا علت دیگرے داشت؟
محمود گفت حسن بیمار است نمیتونه خودش رو ڪنترل ڪنه اوایل سال هروقت اینڪار رو میڪرد
هم ما خنده مون میگرفت و هم آقا معلم تنبیهش میڪرد هر دفعه تنبیه میشد چند روز مدرسه نمے آمد
تا اینڪه مادر حسن نامه از دڪتر آورد و از آن روز
براے ما هم عادے شد دیگه نه تنبیه میشه و نه ما
خنده مون میگیره
وقتے لحظه سال تحویل امسال دیدم روحانے
از تلویزیون اعلام ڪرد ڪه سال 98 سالے پر افتخار
براے ملت ایران بود و هیچیک از وزیراش نخندیدند
یاد گ.وزهای آن روزاے حسن افتادم ڪه براے همه
عادے شده بود و هیچڪس نمے خندید.
@Library_Telegram
👍1