چهار راه محافظه کاری
سیاستمداران، روشنفکران، اساتید و صاحبان رسانه از صدا و سیما و نشریات گرفته تا شاخ های اینستاگرامی و ادمین کانالهای تلگرامی برای محافظه کاری روشهای مختلفی را بکار میگیرند. آنها با این روشها ظاهراً خود را خیلی حقیقت طلب و کنشگر نشان میدهند؛ درحالیکه ریاکاری، عافیت طلبی و انفعال را به اوج رسانده اند. چهار راه محافظه کاری در کشور ما به شرح زیر است:
۱. فرار از زمان:
برخی از افراد که شهامت ندارند به مسائل و بدبختیهای جامعه خود بپردازند ترجیح میدهند از زمان خود فرار کرده و به نقد و بررسی مسائل در قرنها پیش بپردازند. برای مثال اکثر مذهبیها بارها از عدل حضرت علی و ظلم یزید گفته اند؛ اما یکبار از بیعدالتی و ستم جلوی چشمانشان چیزی نمیگویند؛ چون میدانند هزار بار لعنت کردن ستمگرانی که استخوانهایشان پوسیده، دردسر یک بار انتقاد کردن به یزیدهای زمانه را ندارد.
۲. فرار از مکان:
برخی دیگر از محافظه کاران به زمان حال میپردازند؛ اما از مکان خودشان فرار میکنند. این دسته از عوامفریبان که از ضعفهای جوامع دیگر میگویند و بیکاری، فقر، رشوهخواری، دزدی، اختلاس، تبعیض، خودکشی و طلاق را در چین و آمریکا و انگلیس نشان میدهند؛ فراموش میکنند که بودجه و امکانات جامعه برای آنها هزینه نشده تا در خدمت کشورهای دیگر باشند و نواقص آنها را در شیپور بگذارند. چشم مردم ایران به آنهاست تا فکری برای مشکلات آنان بکنند. کارشناس روابط بینالمللی که اشتباهات راهبردی سیاست روابط خارجی دولت آمریکا را در برزیل و مکزیک و شبه جزیره کره نمایان میکند؛ دو جمله در مورد ایرادات روابط خارجی کشور خودش در عراق یا افغانستان مطلب ندارد. تحلیلگرانی که سیاستهای بانک جهانی و رفتار خشن پلیس آمریکا با معترضان وال استریت را نقد میکنند دو خط نقد در مورد فساد بانکهای داخلی یا حوادث خیابان انقلاب ندارند.
۳. فرار از مسائل اصلی:
از نقدهای قدیمی به پوزیتیویستها این بود که آنها با خارج کردن پدیدهها از متن و زمینهاشان و همچنین تکه پاره کردن دانش اجتماعی در نهایت فقط با یک عینک خاص به یک قسمت کوچک از پدیدههای اجتماعی نگاه میکنند. به سخن دیگر آنها کلیت پدیدههای اجتماعی را پاره پاره کرده و بطور غیرواقعی فقط بخشی از بخشهای مختلف پدیدهها را زیر ذربین میبرند و فقط در همان مورد یافتههایی را ارائه میدهند. بدیهی است چنین یافتههایی در عمل کاربرد چندانی ندارد؛ زیرا در جهان واقعی این ابعاد از هم جدا نیستند. پوزیتیویستها این پاره پاره کردن را با ژست علمی بودن انجام میدادند و دیگران را به کلیگویی و آرمانگرایی متهم میکردند. امروزه اساتید دانشگاه و رسانه های شیک و اُتو کرده؛ تلاش میکنند با برجسته کردن موضوعات کوچک و کم اهمیت از پرداختن به مسائل اصلی جامعه طفره روند و به نوعی وجدان خود و مخاطبانشان را راحت کنند. برای مثال میزان یادگیری کودکان تک سرپرست در مدارس غیرانتفاعی، دست دادن با نامحرم و گذاشتن ماهی قرمز سر سفره عید بزرگترین مسئله آنان میشود تا مسائل مهمتر کنار گذاشته شود.
۴. فرار از شفافیت در مسائل اصلی:
پیچیده ترین راه محافظه کاری این است که مسائل اصلی جامعه موضوع بحث باشد؛ اما نحوه پرداختن و تحلیل آن مسائل بگونه ای باشد که گفتن یا نگفتن فرقی نداشته باشد و کوچکترین تغییری در شرایط ایجاد نکند.
یکی از شگردهای فرار از ارائه تحلیل شفاف مسائل اصلی جامعه این است که با چنان زبان آکادمیک یا شاعرانه و مبهمی سخن گویند که اساساً کمتر کسی منظور و مقصود گوینده را بفهمد. برای مثال کسی که میخواهد مخالفت خود را با اعدام بیگناهی بیان کند؛ چنان از هایدگر و وجود و دزاین و... گوهرافشانی میکند که آنها که باید بفهمند دقیقا نمیفهمند و فقط چهارتا لفظ قلم مثل خودش به به و چه چه میکنند.
شگرد دوم فرار از شفافیت این است که حرفهای قشنگ میزنند اما معلوم نیست که این حرفها را به چه کسی میزنند و روشن نمیکنند که مشکل اصلی از نظر آنها کجاست. برای مثال از صبح تا شب در مدح عدالت و آبادانی کشور و ذم تبعض و فقر و آسیبهای نظام سرمایه داری مطلب منتشر میکنند؛ اما راست و حسینی نمیگویند خوب عامل این ظلم و فساد و خرابی کیست. اراجیف این محافظه کاران را میتوان در محضر فاسدترین و مستبدترین افراد و نظامها گفت و آنها هم تصدیق خواهند کرد؛ زیرا خود را مصداق آن سخنان مبهم، ریاکارانه و محافظه کارانه نمیدانند.
✍ دکتر نظام بهرامی کمیل
@Library_Telegram
سیاستمداران، روشنفکران، اساتید و صاحبان رسانه از صدا و سیما و نشریات گرفته تا شاخ های اینستاگرامی و ادمین کانالهای تلگرامی برای محافظه کاری روشهای مختلفی را بکار میگیرند. آنها با این روشها ظاهراً خود را خیلی حقیقت طلب و کنشگر نشان میدهند؛ درحالیکه ریاکاری، عافیت طلبی و انفعال را به اوج رسانده اند. چهار راه محافظه کاری در کشور ما به شرح زیر است:
۱. فرار از زمان:
برخی از افراد که شهامت ندارند به مسائل و بدبختیهای جامعه خود بپردازند ترجیح میدهند از زمان خود فرار کرده و به نقد و بررسی مسائل در قرنها پیش بپردازند. برای مثال اکثر مذهبیها بارها از عدل حضرت علی و ظلم یزید گفته اند؛ اما یکبار از بیعدالتی و ستم جلوی چشمانشان چیزی نمیگویند؛ چون میدانند هزار بار لعنت کردن ستمگرانی که استخوانهایشان پوسیده، دردسر یک بار انتقاد کردن به یزیدهای زمانه را ندارد.
۲. فرار از مکان:
برخی دیگر از محافظه کاران به زمان حال میپردازند؛ اما از مکان خودشان فرار میکنند. این دسته از عوامفریبان که از ضعفهای جوامع دیگر میگویند و بیکاری، فقر، رشوهخواری، دزدی، اختلاس، تبعیض، خودکشی و طلاق را در چین و آمریکا و انگلیس نشان میدهند؛ فراموش میکنند که بودجه و امکانات جامعه برای آنها هزینه نشده تا در خدمت کشورهای دیگر باشند و نواقص آنها را در شیپور بگذارند. چشم مردم ایران به آنهاست تا فکری برای مشکلات آنان بکنند. کارشناس روابط بینالمللی که اشتباهات راهبردی سیاست روابط خارجی دولت آمریکا را در برزیل و مکزیک و شبه جزیره کره نمایان میکند؛ دو جمله در مورد ایرادات روابط خارجی کشور خودش در عراق یا افغانستان مطلب ندارد. تحلیلگرانی که سیاستهای بانک جهانی و رفتار خشن پلیس آمریکا با معترضان وال استریت را نقد میکنند دو خط نقد در مورد فساد بانکهای داخلی یا حوادث خیابان انقلاب ندارند.
۳. فرار از مسائل اصلی:
از نقدهای قدیمی به پوزیتیویستها این بود که آنها با خارج کردن پدیدهها از متن و زمینهاشان و همچنین تکه پاره کردن دانش اجتماعی در نهایت فقط با یک عینک خاص به یک قسمت کوچک از پدیدههای اجتماعی نگاه میکنند. به سخن دیگر آنها کلیت پدیدههای اجتماعی را پاره پاره کرده و بطور غیرواقعی فقط بخشی از بخشهای مختلف پدیدهها را زیر ذربین میبرند و فقط در همان مورد یافتههایی را ارائه میدهند. بدیهی است چنین یافتههایی در عمل کاربرد چندانی ندارد؛ زیرا در جهان واقعی این ابعاد از هم جدا نیستند. پوزیتیویستها این پاره پاره کردن را با ژست علمی بودن انجام میدادند و دیگران را به کلیگویی و آرمانگرایی متهم میکردند. امروزه اساتید دانشگاه و رسانه های شیک و اُتو کرده؛ تلاش میکنند با برجسته کردن موضوعات کوچک و کم اهمیت از پرداختن به مسائل اصلی جامعه طفره روند و به نوعی وجدان خود و مخاطبانشان را راحت کنند. برای مثال میزان یادگیری کودکان تک سرپرست در مدارس غیرانتفاعی، دست دادن با نامحرم و گذاشتن ماهی قرمز سر سفره عید بزرگترین مسئله آنان میشود تا مسائل مهمتر کنار گذاشته شود.
۴. فرار از شفافیت در مسائل اصلی:
پیچیده ترین راه محافظه کاری این است که مسائل اصلی جامعه موضوع بحث باشد؛ اما نحوه پرداختن و تحلیل آن مسائل بگونه ای باشد که گفتن یا نگفتن فرقی نداشته باشد و کوچکترین تغییری در شرایط ایجاد نکند.
یکی از شگردهای فرار از ارائه تحلیل شفاف مسائل اصلی جامعه این است که با چنان زبان آکادمیک یا شاعرانه و مبهمی سخن گویند که اساساً کمتر کسی منظور و مقصود گوینده را بفهمد. برای مثال کسی که میخواهد مخالفت خود را با اعدام بیگناهی بیان کند؛ چنان از هایدگر و وجود و دزاین و... گوهرافشانی میکند که آنها که باید بفهمند دقیقا نمیفهمند و فقط چهارتا لفظ قلم مثل خودش به به و چه چه میکنند.
شگرد دوم فرار از شفافیت این است که حرفهای قشنگ میزنند اما معلوم نیست که این حرفها را به چه کسی میزنند و روشن نمیکنند که مشکل اصلی از نظر آنها کجاست. برای مثال از صبح تا شب در مدح عدالت و آبادانی کشور و ذم تبعض و فقر و آسیبهای نظام سرمایه داری مطلب منتشر میکنند؛ اما راست و حسینی نمیگویند خوب عامل این ظلم و فساد و خرابی کیست. اراجیف این محافظه کاران را میتوان در محضر فاسدترین و مستبدترین افراد و نظامها گفت و آنها هم تصدیق خواهند کرد؛ زیرا خود را مصداق آن سخنان مبهم، ریاکارانه و محافظه کارانه نمیدانند.
✍ دکتر نظام بهرامی کمیل
@Library_Telegram
☕️ قطعهای از کتاب
بر ماست که لذت ببریم از غذا، از بوهای خوش، از رنگ ها، از جامه های زیبنده، از موسیقی، از بازی ها، از نمایش ها و از همه گونه تفریح که هرکس می تواند بی آنکه آزاری به کسی برساند بدان بپردازد.
باید چیزهای زندگی را به کار برد و تا هر اندازه که بتوان از آن لذت برد.
باید به دیگران پیوست و در پیوند دادنشان به هم کوشید، زیرا هر چیز که در راستای پیوند دادنشان به هم باشد خوب است.
برای سهیم کردن دیگران در شادی خود باید کوشید؛ با آگاهی کامل باید با همه طبیعت یکی شد.
پس بیایید یکدیگر را در آغوش بگیریم، ای میلیون ها مردم!
📕 سفر درونی
✍ رومن رولان
@Library_Telegram
بر ماست که لذت ببریم از غذا، از بوهای خوش، از رنگ ها، از جامه های زیبنده، از موسیقی، از بازی ها، از نمایش ها و از همه گونه تفریح که هرکس می تواند بی آنکه آزاری به کسی برساند بدان بپردازد.
باید چیزهای زندگی را به کار برد و تا هر اندازه که بتوان از آن لذت برد.
باید به دیگران پیوست و در پیوند دادنشان به هم کوشید، زیرا هر چیز که در راستای پیوند دادنشان به هم باشد خوب است.
برای سهیم کردن دیگران در شادی خود باید کوشید؛ با آگاهی کامل باید با همه طبیعت یکی شد.
پس بیایید یکدیگر را در آغوش بگیریم، ای میلیون ها مردم!
📕 سفر درونی
✍ رومن رولان
@Library_Telegram
👍1
#یک_دقیقه_مطالعه
اگر در حومه ی شهر زندگی می کنید، احتمالا هر روز به آسمان نگاه می کنید و در غیر این صورت، از این کار غافل اید، اما با نگاه نکردن به آسمان یکی از باشکوه ترین جلوه های این جهان را از دست می دهید. آسمان به نحو شگفتی زیباست، لایتناهی است و رنگ های آن نفس گیر است. ابرها اشکال متفاوت به خود می گیرند و هر لحظه به شکلی درمی آیند. تنها با پنج دقیقه نگریستن به آسمان، ذهن و روح آدمی آرامش و الهام می گیرد.
📕 365 راه شاد زیستن
✍ مدونا کادینگر
@Library_Telegram
اگر در حومه ی شهر زندگی می کنید، احتمالا هر روز به آسمان نگاه می کنید و در غیر این صورت، از این کار غافل اید، اما با نگاه نکردن به آسمان یکی از باشکوه ترین جلوه های این جهان را از دست می دهید. آسمان به نحو شگفتی زیباست، لایتناهی است و رنگ های آن نفس گیر است. ابرها اشکال متفاوت به خود می گیرند و هر لحظه به شکلی درمی آیند. تنها با پنج دقیقه نگریستن به آسمان، ذهن و روح آدمی آرامش و الهام می گیرد.
📕 365 راه شاد زیستن
✍ مدونا کادینگر
@Library_Telegram
❤1
📕 #کاندید
✍ #ولتر
🔃 #محمد_عالیخانی
#داستان_رمان
ولتر در داستان کاندید چه میگوید ؟
کاندید پسر خوش سیمایی است که در کاخ مجلل یک بارون آلمانی در ناحیه وستافلی زندگی میکند . کاندید فرزند نامشروع بارون است . بهترین وسایل زندگی و تربیت برای کاندید در خانه بارون فراهم شده است . پانگلوس آموزگار دانشمند آن ناحیه استاد اوست و به او علوم مختلف را آموزش میدهد . کاندید آنقدر پاکدل و عفیف و مودب است که حتی به دختر زیبای بارون نگاه هم نمیکند . اما اعتبار این پاکی برای کاندید زیاد دوام نمیآورد و وقتی که بارون به کاندید شک میکند او را از خانه خود بیرون میراند .
@Library_Telegram
✍ #ولتر
🔃 #محمد_عالیخانی
#داستان_رمان
ولتر در داستان کاندید چه میگوید ؟
کاندید پسر خوش سیمایی است که در کاخ مجلل یک بارون آلمانی در ناحیه وستافلی زندگی میکند . کاندید فرزند نامشروع بارون است . بهترین وسایل زندگی و تربیت برای کاندید در خانه بارون فراهم شده است . پانگلوس آموزگار دانشمند آن ناحیه استاد اوست و به او علوم مختلف را آموزش میدهد . کاندید آنقدر پاکدل و عفیف و مودب است که حتی به دختر زیبای بارون نگاه هم نمیکند . اما اعتبار این پاکی برای کاندید زیاد دوام نمیآورد و وقتی که بارون به کاندید شک میکند او را از خانه خود بیرون میراند .
@Library_Telegram
کاندید.pdf
2.6 MB
📕 کاندید
✍ ولتر
🔃 محمد عالیخانی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✍ ولتر
🔃 محمد عالیخانی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✅ فهم تحولات بازار نفت: واردات و صادرات آمریکا
آیا آمریکا واردکننده «نفت خام و فرآورده» است یا صادرکننده؟ هر دو و هیچکدام! یعنی چه؟ یعنی اینکه آمریکا روزانه تقریبا نه میلیون بشکه صادرات و کمابیش همین قدر هم واردات دارد و «خالص وارداتش» حول سطح بسیار کوچکی (حدود نیم میلیون بشکه) نوسان میکند. آخر برای چه؟
آمریکا طبعا تنها مثال برای این قضیه (همزمانی واردات و صادرات) نیست. ایران و خیلی کشورهای دیگر هم ممکن است رفتار مشابهی داشته باشند (ولی به دلایل متفاوت). دو دلیل اصلی: ۱) ممکن است صنعت پالایشگاه یا تمرکز مصرف یک کشور در جایی باشد که منابع نفت خامش آنجا نیست (مثال سواپ برای ایران، دریافت گاز در شمال و تحویل در جنوب). ۲) در مورد آمریکا: عدم تطابق مشخصات پالایشگاهها و نفت خام.
یعنی چه؟ مگر هر نفتی نفت نیست؟ خیر! هر پالایشگاهی برای نوع خاصی از نفت خام (سبکی و سنگینی و ترشی/شیرینی یا به قول متخصصان API) طراحی و بهینهسازی شده است. پالایشگاههای آمریکا عمدتا در دهه ۷۰ میلادی ساخته و در دهه نود نوسازی شدند. در آن زمان تولید داخلی نفت آمریکا اندک بود و در نتیجه صنعت پالایش عمدتا برای نفت سنگین وارداتی (مثلا از ونزوئلا) طراحی شده بود.
از آن طرف نفت WTI آمریکا که تولیدش به دلیل انقلاب شیلی از ۲۰۰۵ رو به افزایش است و کمابیش به ده میلیون بشکه در روز رسیده است، «سبک» است و با این که لزوما نفت بدی نیست ولی برای پالایشگاههای آمریکایی بهینه نیست (هر چند در ده سال گذشته پالایشگاهها آرام آرام خودشان را برای این نفت بهسازی میکنند). پس پالایش کردن نفت آمریکا در داخل آمریکا «ناکارا» است. گاهی ارزانتر است که هزینه حمل و نقل را تحمل کنیم و هر نفتی را در جای مناسب خودش پردازش کنیم.
در نتیجه برای مصرفکننده نهایی بهینه است که نفت آمریکا صادر شود به کشورهایی که برای این نوع نفت پالایشگاه دارند و پالایشگاههای آمریکایی از خارج نفت مناسب خودشان را وارد کنند. برخی مطالعات تخمین میزند که این کار- صادرات نفت خام به خارج و واردات نفت و فرآورده - چیزی حدود ۱۰-۱۵ سنت در هر گالن صرفهجویی روی قیمت نهایی فرآورده به بار میآورد! چیزی که اقتصاددانها بهش «منافع ناشی از تجارت» یا Efficiency Gain of Trade میگویند.
الان بزرگترین صادرکننده به آمریکا کیست؟ کانادا با حدود ۴ میلیون بشکه در روز. کشورهای اوپک (مثلا عربستان) چه؟ سهم اوپک از واردات آمریکا کم و کمتر شده است و از حدود شش میلیون بشکه در روز در اوج (سال ۲۰۰۵) به زیر دو میلیون بشکه رسیده و مرتب هم کمتر میشود. دو تامینکننده اصلی قدیمی، عربستان و ونزوئلا بودند که زمانی هر کدام نزدیک دو میلیون بشکه نفت به آمریکا صادر میکردند. ولی الان واردات از عربستان به زیر نیم میلیون بشکه و از ونزوئلا تقریبا به صفر رسیده است. دقت کنید که همه این اعداد «نفت خام و فرآورده» را با هم گزارش میکنند و ما برای صرفهجویی در فضا آنها را به تفکیک بحث نکردیم.
✍ حامد قدوسی
@Library_Telegram
آیا آمریکا واردکننده «نفت خام و فرآورده» است یا صادرکننده؟ هر دو و هیچکدام! یعنی چه؟ یعنی اینکه آمریکا روزانه تقریبا نه میلیون بشکه صادرات و کمابیش همین قدر هم واردات دارد و «خالص وارداتش» حول سطح بسیار کوچکی (حدود نیم میلیون بشکه) نوسان میکند. آخر برای چه؟
آمریکا طبعا تنها مثال برای این قضیه (همزمانی واردات و صادرات) نیست. ایران و خیلی کشورهای دیگر هم ممکن است رفتار مشابهی داشته باشند (ولی به دلایل متفاوت). دو دلیل اصلی: ۱) ممکن است صنعت پالایشگاه یا تمرکز مصرف یک کشور در جایی باشد که منابع نفت خامش آنجا نیست (مثال سواپ برای ایران، دریافت گاز در شمال و تحویل در جنوب). ۲) در مورد آمریکا: عدم تطابق مشخصات پالایشگاهها و نفت خام.
یعنی چه؟ مگر هر نفتی نفت نیست؟ خیر! هر پالایشگاهی برای نوع خاصی از نفت خام (سبکی و سنگینی و ترشی/شیرینی یا به قول متخصصان API) طراحی و بهینهسازی شده است. پالایشگاههای آمریکا عمدتا در دهه ۷۰ میلادی ساخته و در دهه نود نوسازی شدند. در آن زمان تولید داخلی نفت آمریکا اندک بود و در نتیجه صنعت پالایش عمدتا برای نفت سنگین وارداتی (مثلا از ونزوئلا) طراحی شده بود.
از آن طرف نفت WTI آمریکا که تولیدش به دلیل انقلاب شیلی از ۲۰۰۵ رو به افزایش است و کمابیش به ده میلیون بشکه در روز رسیده است، «سبک» است و با این که لزوما نفت بدی نیست ولی برای پالایشگاههای آمریکایی بهینه نیست (هر چند در ده سال گذشته پالایشگاهها آرام آرام خودشان را برای این نفت بهسازی میکنند). پس پالایش کردن نفت آمریکا در داخل آمریکا «ناکارا» است. گاهی ارزانتر است که هزینه حمل و نقل را تحمل کنیم و هر نفتی را در جای مناسب خودش پردازش کنیم.
در نتیجه برای مصرفکننده نهایی بهینه است که نفت آمریکا صادر شود به کشورهایی که برای این نوع نفت پالایشگاه دارند و پالایشگاههای آمریکایی از خارج نفت مناسب خودشان را وارد کنند. برخی مطالعات تخمین میزند که این کار- صادرات نفت خام به خارج و واردات نفت و فرآورده - چیزی حدود ۱۰-۱۵ سنت در هر گالن صرفهجویی روی قیمت نهایی فرآورده به بار میآورد! چیزی که اقتصاددانها بهش «منافع ناشی از تجارت» یا Efficiency Gain of Trade میگویند.
الان بزرگترین صادرکننده به آمریکا کیست؟ کانادا با حدود ۴ میلیون بشکه در روز. کشورهای اوپک (مثلا عربستان) چه؟ سهم اوپک از واردات آمریکا کم و کمتر شده است و از حدود شش میلیون بشکه در روز در اوج (سال ۲۰۰۵) به زیر دو میلیون بشکه رسیده و مرتب هم کمتر میشود. دو تامینکننده اصلی قدیمی، عربستان و ونزوئلا بودند که زمانی هر کدام نزدیک دو میلیون بشکه نفت به آمریکا صادر میکردند. ولی الان واردات از عربستان به زیر نیم میلیون بشکه و از ونزوئلا تقریبا به صفر رسیده است. دقت کنید که همه این اعداد «نفت خام و فرآورده» را با هم گزارش میکنند و ما برای صرفهجویی در فضا آنها را به تفکیک بحث نکردیم.
✍ حامد قدوسی
@Library_Telegram
💠 نشئه قدرت، نهایت سرمستی
🔻 این نوشته برگرفته از مقالۀ ایان رابرتسون استاد روانشناسیست که به بررسی چگونگی تأثیر قدرت بر ساختار و عملکرد مغز پرداخته ، رابرتسون در ابتدا از #اوباما مثالی میزند :
🔻 تقریبا هر هفته فهرستی از مظنونان ترور در یمن ، سومالی ، پاکستان و غیره همراه با زندگینامه و عکس در اختیار رییسجمهور آمریکا قرار گذاشته میشود و او باید تصمیم بگیرد که هواپیماهای بدون سرنشین کنترل از راه دور کدام یک از آنها را شکار کند . اولین فرمان اوباما سه روز بعد از آغاز ریاست جمهوریاش بودکه تعدادی کودک ناخواسته در این عملیات کشته شد و گفته میشود که اوباما از این اتفاق چنان متاثر شد که نمیتوانست آنرا پنهان کند ولی چهار سال بعد در مهمانی شام خبرنگاران کاخ سفید اوباما با همین موضوع شوخی میکند آنجا که خطاب به گروه موسیقی جوناس میگوید : ساشا و مالیا دخترانم از طرفداران جدی شما هستند اما مراقب باشید که خیالی به سرتان نزند چون جواب من دو کلمه بیشتر نیست : هواپیماهای بدون سرنشین حتما هم نخواهید فهمید که بالای سرتان است !!
🔻 هیچ کس مطمئن نیست این جملۀ دو پهلوی اوباما جدی بود یا شوخی اما گیریم که او ماجرای هواپیمای بدون سرنشین را به شوخی مطرح کرد ولی آیا به نظرتان شوخی کردن دربارۀ چنین حملاتی که در هر لحظۀ آن ممکن است کودکانی بیگناه کشته شوند عملی اخلاقی و جایز است ؟ در این مدت چه اتفاقی برای اوباما افتاد ؟؟ نزدیک به چهار سال حضور او به عنوان قدرتمندترین مرد جهان قطعا شخصیت و رفتار اوباما را تغییر داد .
🔻 قدرت سطح تستوسترون را در بدن به طرز چشمگیری بیشتر میکند که باعث افزایش جذب دوپامین در شبکه پاداش مغز میشود و نتیجۀ آن افزایش خود محوری ( egocentricity) و کاهش همدلی ( empathy) در فرد است اما قدرت نامحدود و بینظارت اثری وحشتناکتر دارد زیرا درست مانند کوکائین سیستم پاداش مغز را از کار میاندازد و منجر به مشکلاتی جدی در قضاوت ، خودآگاهی ، همدلی ، کارکرد عاطفی و خودشیفتگی میشود که در اصطلاح به آن #سندورم_غرور میگویند و این بیماری فرد را وا میدارد که روزبهروز قدرت خود را افزایش دهد تا لذت حاصل از قدرتش کاهش نیابد
🔻 در همین چارچوب رفتارهای دیکتاتورهایی همچون معمر قذافی که ویژگیهای مثبت زیادی در ابتدای مسیر قدرت داشت را میتوان توجیه و تفسیر کرد زیرا اکثر رهبران انقلابی قرن بیستم زمانی که خود قدرت را در دست گرفتند مانند يک فرعون همان مردم ستمديده را به چنگال خود أسير کرده و سركوب و ارعاب و وحشت را سرلوحه كار خود قرار دادند
👈🏻 جولیو آندروئوتی سیاستمدار سرشناس ایتالیایی میگوید : قدرت ، یک بیماریست و کسانی که به آن مبتلا میشوند هرگز معالجه نخواهند شد پس ابزارهای دموکراسی (انتخابات آزاد ، محدودیت دوره انتصاب ، قوه قضائیه مستقل ومطبوعات آزاد) به این دلیل ایجاد شدند که تاثیر قدرت مفرط روی رهبران را خنثی کنند چراکه صاحبان قدرت نامشروع ما را به بازی خواهند کشاند که در آن نصیبی جز باخت نداریم.
@Library_Telegram
🔻 این نوشته برگرفته از مقالۀ ایان رابرتسون استاد روانشناسیست که به بررسی چگونگی تأثیر قدرت بر ساختار و عملکرد مغز پرداخته ، رابرتسون در ابتدا از #اوباما مثالی میزند :
🔻 تقریبا هر هفته فهرستی از مظنونان ترور در یمن ، سومالی ، پاکستان و غیره همراه با زندگینامه و عکس در اختیار رییسجمهور آمریکا قرار گذاشته میشود و او باید تصمیم بگیرد که هواپیماهای بدون سرنشین کنترل از راه دور کدام یک از آنها را شکار کند . اولین فرمان اوباما سه روز بعد از آغاز ریاست جمهوریاش بودکه تعدادی کودک ناخواسته در این عملیات کشته شد و گفته میشود که اوباما از این اتفاق چنان متاثر شد که نمیتوانست آنرا پنهان کند ولی چهار سال بعد در مهمانی شام خبرنگاران کاخ سفید اوباما با همین موضوع شوخی میکند آنجا که خطاب به گروه موسیقی جوناس میگوید : ساشا و مالیا دخترانم از طرفداران جدی شما هستند اما مراقب باشید که خیالی به سرتان نزند چون جواب من دو کلمه بیشتر نیست : هواپیماهای بدون سرنشین حتما هم نخواهید فهمید که بالای سرتان است !!
🔻 هیچ کس مطمئن نیست این جملۀ دو پهلوی اوباما جدی بود یا شوخی اما گیریم که او ماجرای هواپیمای بدون سرنشین را به شوخی مطرح کرد ولی آیا به نظرتان شوخی کردن دربارۀ چنین حملاتی که در هر لحظۀ آن ممکن است کودکانی بیگناه کشته شوند عملی اخلاقی و جایز است ؟ در این مدت چه اتفاقی برای اوباما افتاد ؟؟ نزدیک به چهار سال حضور او به عنوان قدرتمندترین مرد جهان قطعا شخصیت و رفتار اوباما را تغییر داد .
🔻 قدرت سطح تستوسترون را در بدن به طرز چشمگیری بیشتر میکند که باعث افزایش جذب دوپامین در شبکه پاداش مغز میشود و نتیجۀ آن افزایش خود محوری ( egocentricity) و کاهش همدلی ( empathy) در فرد است اما قدرت نامحدود و بینظارت اثری وحشتناکتر دارد زیرا درست مانند کوکائین سیستم پاداش مغز را از کار میاندازد و منجر به مشکلاتی جدی در قضاوت ، خودآگاهی ، همدلی ، کارکرد عاطفی و خودشیفتگی میشود که در اصطلاح به آن #سندورم_غرور میگویند و این بیماری فرد را وا میدارد که روزبهروز قدرت خود را افزایش دهد تا لذت حاصل از قدرتش کاهش نیابد
🔻 در همین چارچوب رفتارهای دیکتاتورهایی همچون معمر قذافی که ویژگیهای مثبت زیادی در ابتدای مسیر قدرت داشت را میتوان توجیه و تفسیر کرد زیرا اکثر رهبران انقلابی قرن بیستم زمانی که خود قدرت را در دست گرفتند مانند يک فرعون همان مردم ستمديده را به چنگال خود أسير کرده و سركوب و ارعاب و وحشت را سرلوحه كار خود قرار دادند
👈🏻 جولیو آندروئوتی سیاستمدار سرشناس ایتالیایی میگوید : قدرت ، یک بیماریست و کسانی که به آن مبتلا میشوند هرگز معالجه نخواهند شد پس ابزارهای دموکراسی (انتخابات آزاد ، محدودیت دوره انتصاب ، قوه قضائیه مستقل ومطبوعات آزاد) به این دلیل ایجاد شدند که تاثیر قدرت مفرط روی رهبران را خنثی کنند چراکه صاحبان قدرت نامشروع ما را به بازی خواهند کشاند که در آن نصیبی جز باخت نداریم.
@Library_Telegram
👍2
☕️ قطعه ای از کتاب
هر چه عزت نفس ما بیشتر باشد ارتباطات ما آشکارتر، صادقانهتر و مناسبتر میشود زیرا به این نتیجه میرسیم که افکاری اندیشمند داریم و به همین دلیل از آشکار شدنها هراسی به دل راه نمیدهیم.
هر چه عزت نفس ما کمتر باشد، ارتباطمان تیرهتر و ناآشکارتر میشود. زیرا به اندیشه و احساس خود مطمئن نیستیم و از واکنش مستمع خود میترسیم.
📕 روانشناسی عزت نفس
✍️ ناتانیل براندن
@Library_Telegram
هر چه عزت نفس ما بیشتر باشد ارتباطات ما آشکارتر، صادقانهتر و مناسبتر میشود زیرا به این نتیجه میرسیم که افکاری اندیشمند داریم و به همین دلیل از آشکار شدنها هراسی به دل راه نمیدهیم.
هر چه عزت نفس ما کمتر باشد، ارتباطمان تیرهتر و ناآشکارتر میشود. زیرا به اندیشه و احساس خود مطمئن نیستیم و از واکنش مستمع خود میترسیم.
📕 روانشناسی عزت نفس
✍️ ناتانیل براندن
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
- برعكس عمل كن! دَه روز، بجاى اينكه احساسِ يك آدم ضعيف و غمگين را داشته باشى
احساسِ يك انسانِ با اقتدار و قوى را داشته باش و از تهِ دل اقتدار و شادى را حس كن.
+ يعنى به خودم دروغ بگويم؟!
- چه فكر كنى ضعيف هستى و چه قوى، در هر دو صورت دارى به خودت دروغ ميگويى، پس چه بهتر كه دروغِ باارزشى باشد.
+ اين كار چه سودى دارد؟!
- جهانت را به سمتِ آنچه كه رفتار ميكنى سوق ميدهد.
📕 سفر به ديگر سو
✍️ كارلوس كاستاندا
@Library_Telegram
- برعكس عمل كن! دَه روز، بجاى اينكه احساسِ يك آدم ضعيف و غمگين را داشته باشى
احساسِ يك انسانِ با اقتدار و قوى را داشته باش و از تهِ دل اقتدار و شادى را حس كن.
+ يعنى به خودم دروغ بگويم؟!
- چه فكر كنى ضعيف هستى و چه قوى، در هر دو صورت دارى به خودت دروغ ميگويى، پس چه بهتر كه دروغِ باارزشى باشد.
+ اين كار چه سودى دارد؟!
- جهانت را به سمتِ آنچه كه رفتار ميكنى سوق ميدهد.
📕 سفر به ديگر سو
✍️ كارلوس كاستاندا
@Library_Telegram
👍2
۴۱سال تمام شاه را فردی مزدور و ضد وطن بنامی و بعد زمانی که ویروس کرونا آمد بیمارستانهای ساخت اوست که به داد ملت میرسد چون طبق گفته خود وزیر بهداشت در شهر تهران بعد از انقلاب فقط یک بیمارستان دولتی ساخته شده، در حالی که هزاران امامزاده ساخت
۴۱ سال گذشته همگی با متولی هایشان با هم به *اندازه یک صابون گلنار* هم به کاهش این مشکل کمک که نکردند که هیچ، اتفاقا همانها مشکل را اشاعه دادند.
۴۱سال تمام خرج کشورهای شیعه کردیم، وقتی به مشکل افتادیم هیچکدام به ما کمکی که نکردند هیچ تازه محصولات پزشکیمان را هم بلعیدند و در انتها امارات سنی مذهب بیشترین کمک را به ما کرد. شاید داشت زحمات محمد رضا شاه را جبران میکرد آخر بیمارستان ایرانی دوبی که حتی هنوز زمینش به نام شهبانو هست، اولین بیمارستان مجهز دوبی بود و هنوز شلوغترین بیمارستان امارات و شاه این بیمارستان مجهز را به امارات هدیه یاد و امارات همچنان خود را مدیون ایران میداند!
۴۱ سال تمام همه کشورهای عربی دشمنمان بودند به غیر از عمان! عمان بود که میانجیگری با آمریکا و غرب میکرد که جنگ نشود و تحریمها برداشته شوند؟ چرا؟ چون شاه در نبرد ظفار به عمان کمک کرد تا شورشی های تندرو را سرکوب کنند و در نتیجه عمان تبدیل به امن ترین کشور خاور میانه شد و هنوز در حال پس دادن این لطف شاه به ملت ایران است.
۴۱ سال تمام آمریکا و غرب را ابلهانه پیف پیف کردیم، الان ملتمسانه به جای دعا و نماز، چشممان به دستان پرتوان دانشمندان کشورهای غربیست که برای ما راه حل را پیدا کنند.
۴۱ سال احمقانه مرگ بر آمریکا بگویی و از دیوار سفارت بالا بروی و پهلوی را خائن بنامی؟!
وقتی به ذلت افتادی، دست به دامان پیمان مودت سال ۱۳۳۴شوی
اگر خجالت میکشید تعارف نکنید
ما جای شما جام زهر بنوشیم؟
در سال ۱۳۳۴شاهنشاه قراردادی با آمریکا منعقد نمود بنام "قرارداد مودت"
طبق این قرارداد آمریکا نمیتواند بر علیه نیازهای اصلی ملت ایران اقدام کند
اکنون پس از ۶۴سال ایران با استفاده از آن قرارداد آمریکا را محکوم و رأی دادگاه لاهه به نفع ایران صادر گردید
محمدرضاشاه از اعماق تاریخ معاصر به فریادمان رسید.
سادهترین برداشت درباره رای دیوان لاهه این است که پیمان مودت 1953 با آمریکا بسیار معتبر تر و آبرومندانه تر از توافق برجام است...
چرا که طبق برجام نمیشد از آمریکا شکایت کرد! و طبق پیمان مودت شکایت کردیم و رای گرفتیم
شاه بیش از نیم قرن پیش پیماننامهای امضا کرد که خاصیتش حتی در سیاهترین دوره رابطه ایران و آمریکا، پا برجا مانده
همانهایی که شاه را " نوکر آمریکا " میخواندند دست به دامن یکی از میراث او شدند...
تاریخ را از یاد نبریم...✋
@Library_Telegram
۴۱ سال گذشته همگی با متولی هایشان با هم به *اندازه یک صابون گلنار* هم به کاهش این مشکل کمک که نکردند که هیچ، اتفاقا همانها مشکل را اشاعه دادند.
۴۱سال تمام خرج کشورهای شیعه کردیم، وقتی به مشکل افتادیم هیچکدام به ما کمکی که نکردند هیچ تازه محصولات پزشکیمان را هم بلعیدند و در انتها امارات سنی مذهب بیشترین کمک را به ما کرد. شاید داشت زحمات محمد رضا شاه را جبران میکرد آخر بیمارستان ایرانی دوبی که حتی هنوز زمینش به نام شهبانو هست، اولین بیمارستان مجهز دوبی بود و هنوز شلوغترین بیمارستان امارات و شاه این بیمارستان مجهز را به امارات هدیه یاد و امارات همچنان خود را مدیون ایران میداند!
۴۱ سال تمام همه کشورهای عربی دشمنمان بودند به غیر از عمان! عمان بود که میانجیگری با آمریکا و غرب میکرد که جنگ نشود و تحریمها برداشته شوند؟ چرا؟ چون شاه در نبرد ظفار به عمان کمک کرد تا شورشی های تندرو را سرکوب کنند و در نتیجه عمان تبدیل به امن ترین کشور خاور میانه شد و هنوز در حال پس دادن این لطف شاه به ملت ایران است.
۴۱ سال تمام آمریکا و غرب را ابلهانه پیف پیف کردیم، الان ملتمسانه به جای دعا و نماز، چشممان به دستان پرتوان دانشمندان کشورهای غربیست که برای ما راه حل را پیدا کنند.
۴۱ سال احمقانه مرگ بر آمریکا بگویی و از دیوار سفارت بالا بروی و پهلوی را خائن بنامی؟!
وقتی به ذلت افتادی، دست به دامان پیمان مودت سال ۱۳۳۴شوی
اگر خجالت میکشید تعارف نکنید
ما جای شما جام زهر بنوشیم؟
در سال ۱۳۳۴شاهنشاه قراردادی با آمریکا منعقد نمود بنام "قرارداد مودت"
طبق این قرارداد آمریکا نمیتواند بر علیه نیازهای اصلی ملت ایران اقدام کند
اکنون پس از ۶۴سال ایران با استفاده از آن قرارداد آمریکا را محکوم و رأی دادگاه لاهه به نفع ایران صادر گردید
محمدرضاشاه از اعماق تاریخ معاصر به فریادمان رسید.
سادهترین برداشت درباره رای دیوان لاهه این است که پیمان مودت 1953 با آمریکا بسیار معتبر تر و آبرومندانه تر از توافق برجام است...
چرا که طبق برجام نمیشد از آمریکا شکایت کرد! و طبق پیمان مودت شکایت کردیم و رای گرفتیم
شاه بیش از نیم قرن پیش پیماننامهای امضا کرد که خاصیتش حتی در سیاهترین دوره رابطه ایران و آمریکا، پا برجا مانده
همانهایی که شاه را " نوکر آمریکا " میخواندند دست به دامن یکی از میراث او شدند...
تاریخ را از یاد نبریم...✋
@Library_Telegram
Telegram
attach 📎
👍5👎1👏1
#یک_دقیقه_مطالعه
ماتمام کیکهایی که بلد بودیم را پختیم. پیتزای ماهیتابهای و لازانیای بدون فِر. چندروزی جوریدیم توی آرشیوهایمان. عکسهای کودکی. عکسهای مدرسه. عکسهای تولد. انگار توی این بیش از یک ماهِ قرنطینه برگشتیم به خودمان. یکیمان بیشتر کتاب خواند. یکی رفت سراغ هارد فیلمهایش. یکجایی نخواستیم به روی خودمان بیاوریم و توی تنهایی رقصیدیم. یوتیوب را باز کردیم و یوگا کردیم. از این لایو پریدیم توی آن یکی لایو.
هی آیکونِ قلبِ کنارِ لایوها را لمس کردیم. تماسهای تصویری را بی هیچ معذب بودنی پاسخ دادیم. کتاب خواندیم. موزهی لور را با گوشیمان چرخیدیم. شبها بیدار ماندیم.صبحانهمان را ساعت سه ظهر خوردیم. ناهار را چند ساعت بعدش. شام را تکه تکه کردیم میانِ ساعتهای شب تا صبح. هر خوراکیای را که خریدیم شستیم. هرچه را شسته بودیم با وسواس خوردیم. هربار سرفه کردیم ترسیدیم. هربار گرممان شد خیال کردیم تب کردهایم.
خبر بد شنیدیم. آمارهای دروغ شنیدیم. عکسهای دردناک دیدیم. خسته شدیم. دوباره رفتیم یک کیک دیگر درست کردیم.آنطور که باید نتوانستیم تمرکز کنیم. هی توی سرمان چرخید بعدش؟ هی ازخودمان پرسیدیم تا کی؟
دیگر خبرها را دنبال نکردیم. موهای هم را کوتاه کردیم. شدیم آرایشگر، آشپز، تعمیرکار. دلمان برای کوچکترین دلخوشیهامان تنگ شد. برای شیرینیهای شیرینیفروشی شهرمان. پیتزاهای فلان فستفودی. پیاده رفتنها توی مرکز شهر. قانون سهثانیه برای خوراکیهای زمین افتاده. ما دیگر آن آدمهای گذشته نبودیم. چیز جدیدی را تمرین میکردیم.
با تمام علاقهای که به کنجهای دنج داشتم
تازه فهمیدهام بدون آدمها
دنیا چقدر جای مزخرفیست.
تازه فهمیدهام خلوت و تنهایی زمانی لذتبخش است که انتخابی باشد
نه اجباری، کوتاه باشد نه ادامهدار...
من معجزه ای میخواهم به نام «زندگی عادی»!
@Library_Telegram
ماتمام کیکهایی که بلد بودیم را پختیم. پیتزای ماهیتابهای و لازانیای بدون فِر. چندروزی جوریدیم توی آرشیوهایمان. عکسهای کودکی. عکسهای مدرسه. عکسهای تولد. انگار توی این بیش از یک ماهِ قرنطینه برگشتیم به خودمان. یکیمان بیشتر کتاب خواند. یکی رفت سراغ هارد فیلمهایش. یکجایی نخواستیم به روی خودمان بیاوریم و توی تنهایی رقصیدیم. یوتیوب را باز کردیم و یوگا کردیم. از این لایو پریدیم توی آن یکی لایو.
هی آیکونِ قلبِ کنارِ لایوها را لمس کردیم. تماسهای تصویری را بی هیچ معذب بودنی پاسخ دادیم. کتاب خواندیم. موزهی لور را با گوشیمان چرخیدیم. شبها بیدار ماندیم.صبحانهمان را ساعت سه ظهر خوردیم. ناهار را چند ساعت بعدش. شام را تکه تکه کردیم میانِ ساعتهای شب تا صبح. هر خوراکیای را که خریدیم شستیم. هرچه را شسته بودیم با وسواس خوردیم. هربار سرفه کردیم ترسیدیم. هربار گرممان شد خیال کردیم تب کردهایم.
خبر بد شنیدیم. آمارهای دروغ شنیدیم. عکسهای دردناک دیدیم. خسته شدیم. دوباره رفتیم یک کیک دیگر درست کردیم.آنطور که باید نتوانستیم تمرکز کنیم. هی توی سرمان چرخید بعدش؟ هی ازخودمان پرسیدیم تا کی؟
دیگر خبرها را دنبال نکردیم. موهای هم را کوتاه کردیم. شدیم آرایشگر، آشپز، تعمیرکار. دلمان برای کوچکترین دلخوشیهامان تنگ شد. برای شیرینیهای شیرینیفروشی شهرمان. پیتزاهای فلان فستفودی. پیاده رفتنها توی مرکز شهر. قانون سهثانیه برای خوراکیهای زمین افتاده. ما دیگر آن آدمهای گذشته نبودیم. چیز جدیدی را تمرین میکردیم.
با تمام علاقهای که به کنجهای دنج داشتم
تازه فهمیدهام بدون آدمها
دنیا چقدر جای مزخرفیست.
تازه فهمیدهام خلوت و تنهایی زمانی لذتبخش است که انتخابی باشد
نه اجباری، کوتاه باشد نه ادامهدار...
من معجزه ای میخواهم به نام «زندگی عادی»!
@Library_Telegram
۲۳ آوریل، روز جهانی کتاب را گرامی میداریم.
اگر هر شب به جای تماشای تلویزیون ، پانزده دقیقه مطالعه کنید، سالی حدود پانزده کتاب میخوانید اگر روزی پانزده دقیقه ادبیات کلاسیک بخوانید، در مدت هفت سال، صد کتاب بزرگ ادبیات کلاسیک را خواندهاید...
همه اینها فقط با پانزده دقیقه مطالعه حاصل میشود.
روز جهانی کتاب بر دوستداران کتاب مبارک💐
@Library_Telegram
اگر هر شب به جای تماشای تلویزیون ، پانزده دقیقه مطالعه کنید، سالی حدود پانزده کتاب میخوانید اگر روزی پانزده دقیقه ادبیات کلاسیک بخوانید، در مدت هفت سال، صد کتاب بزرگ ادبیات کلاسیک را خواندهاید...
همه اینها فقط با پانزده دقیقه مطالعه حاصل میشود.
روز جهانی کتاب بر دوستداران کتاب مبارک💐
@Library_Telegram
👏1
⭕️ تفاوت قیمت های سال ۹۹ با سال ۸۹
دلار سال ۸۹ : ۱۱۰۰ تومان
دلار سال ۹۹ : ۱۶۱۰۰ تومان
سکه تمام سال ۸۹ : ۳۸۰ هزار تومان
سکه تمام سال ۹۹: ۶/۳۸۰ ملیون
پراید سال ۸۹ : ۸ ملیون
پراید سال ۹۹: ۶۸ ملیون
برنج ایرانی سال ۸۹ : ۳ هزار ترمان
برنج ایرانی سال ۹۹ : ۲۳ هزار تومان
بنزین سال ۸۹ : ۴۰۰ و ۷۰۰ تومان
بنزین سال 99 : ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومان
سانتافه سال ۸۹ : زیر ۵۰ ملیون
سانتافه سال ۹۹ : ۱ ملیارد
و اما یارانه سال ۸۹ : ۴۵۰۰۰ تومان معادل ۴۰ دلار
و یارانه سال ۹۹ : ۴۵۰۰۰ تومان معادل کمتر از ۳ دلار
@Library_Telegram
دلار سال ۸۹ : ۱۱۰۰ تومان
دلار سال ۹۹ : ۱۶۱۰۰ تومان
سکه تمام سال ۸۹ : ۳۸۰ هزار تومان
سکه تمام سال ۹۹: ۶/۳۸۰ ملیون
پراید سال ۸۹ : ۸ ملیون
پراید سال ۹۹: ۶۸ ملیون
برنج ایرانی سال ۸۹ : ۳ هزار ترمان
برنج ایرانی سال ۹۹ : ۲۳ هزار تومان
بنزین سال ۸۹ : ۴۰۰ و ۷۰۰ تومان
بنزین سال 99 : ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومان
سانتافه سال ۸۹ : زیر ۵۰ ملیون
سانتافه سال ۹۹ : ۱ ملیارد
و اما یارانه سال ۸۹ : ۴۵۰۰۰ تومان معادل ۴۰ دلار
و یارانه سال ۹۹ : ۴۵۰۰۰ تومان معادل کمتر از ۳ دلار
@Library_Telegram
👍1🤔1
#اندکی_تفکر
من و حسن از بچگی با هم بزرگ شدیم. البته قبل از اینکه چندین کشور از هم فاصله بگیریم، آن اوایل که همسایه دیوار به دیوار بودیم، بیشتر رقیب بودیم تا رفیق. دو پسر که هرگز دوست نداشتیم قلمرویمان را از امپراتوری کوچه، با هم تقسیم کنیم. نمیدانم مقصر لینچان و بروسلی بودند یا آب و هوای آن دوران میطلبید که آنقدر خشن بودیم. به هر حال، بلانسبت خروس لاری، یک روز در میان به هم میپریدیم و این وسط هم هربار در و تختهای را میشکستیم و گند میزدیم به یک گوشه حیاط. من قهرمان جاخالی دادن بودم و همین بود که دو بار نهال آلبالو شکستیم و چند باری هم سبزیهای باغچه را له کردیم.
خلاصه که اغلب، انگار که با سر شیرجه زده باشم توی تشت پر از کاکتوس، خونی مالی خانه میرفتم و مادرم یک چهار لیتری بتادین گذاشته بود کنار جا کفشی که قبل از ورود با آن غسل کنم و بعد وارد خانه شوم.
یک بار سَرِ سیاه زمستان، یادم نیست سٓرِ تیله بود یا نوشمک یا دختر همسایه، توی حیاط آنچنان یقه هم را گرفتیم که وسط درگیری زدیم دو سه تا گلدان را شکستیم. حسن درشت بود و من مثل زنگوله از یقهاش آویزان شده بودم و حسابی گلاویز شده بودیم. خلاصه گرمِ دعوا بودیم که یهو ننه حسن از راه رسید و شیر آب حیاط را باز کرد و با شلنگ سرتاپای هیکلمان را آب کشید. از سرما نفسمان بالا نمیآمد و اصلا یادمان رفت چه کار میکردیم، فقط وسط حیاط خشکمان زده بود و مثل بید میلرزیدیم. در کسری از ثانیه از منتهی الیه موهایمان گرفته تا نوک ناخونمان قندیل بست. ننه حسن اما ول کن ماجرا نبود و یکسره آب میپاشید و داد میزد «شما که آدم بشو نیستید، همون بهتر که یخ کنید». نمیدانم درد آمپولهای پنی سیلینِ سرماخوردگی آدممان کرد یا سردی آب حیاط همه چیز را از کلهمان پراند، اما دیگر هیچوقت دعوا نکردیم.
خوب که فکر می کنم، میبینم چقدر شبیه اوضاع این روزهای ماست. خدا شیرِ بلا را باز کرده و گرفته روی سر ما انسانهای ابلهی که دائم با هم میجنگیدیم و هر بار گند میزنیم به یک گوشه حیات. بچههای چموشی که تا حالا جز نابودی خودمان و طبیعت کاری نداشتیم. حالا چند ماهیست که آب یخ، نفس همه دنیا را بند آورده و فعلا همه خشکمان زده. نه جنگی نه خرابکاری. فقط امیدوارم تب و لرزمان که فروکش کرد، به خودمان بیاییم و به قول ننه حسن «آدم» شده باشیم.
✍ م۰اشک
@Library_Telegram
من و حسن از بچگی با هم بزرگ شدیم. البته قبل از اینکه چندین کشور از هم فاصله بگیریم، آن اوایل که همسایه دیوار به دیوار بودیم، بیشتر رقیب بودیم تا رفیق. دو پسر که هرگز دوست نداشتیم قلمرویمان را از امپراتوری کوچه، با هم تقسیم کنیم. نمیدانم مقصر لینچان و بروسلی بودند یا آب و هوای آن دوران میطلبید که آنقدر خشن بودیم. به هر حال، بلانسبت خروس لاری، یک روز در میان به هم میپریدیم و این وسط هم هربار در و تختهای را میشکستیم و گند میزدیم به یک گوشه حیاط. من قهرمان جاخالی دادن بودم و همین بود که دو بار نهال آلبالو شکستیم و چند باری هم سبزیهای باغچه را له کردیم.
خلاصه که اغلب، انگار که با سر شیرجه زده باشم توی تشت پر از کاکتوس، خونی مالی خانه میرفتم و مادرم یک چهار لیتری بتادین گذاشته بود کنار جا کفشی که قبل از ورود با آن غسل کنم و بعد وارد خانه شوم.
یک بار سَرِ سیاه زمستان، یادم نیست سٓرِ تیله بود یا نوشمک یا دختر همسایه، توی حیاط آنچنان یقه هم را گرفتیم که وسط درگیری زدیم دو سه تا گلدان را شکستیم. حسن درشت بود و من مثل زنگوله از یقهاش آویزان شده بودم و حسابی گلاویز شده بودیم. خلاصه گرمِ دعوا بودیم که یهو ننه حسن از راه رسید و شیر آب حیاط را باز کرد و با شلنگ سرتاپای هیکلمان را آب کشید. از سرما نفسمان بالا نمیآمد و اصلا یادمان رفت چه کار میکردیم، فقط وسط حیاط خشکمان زده بود و مثل بید میلرزیدیم. در کسری از ثانیه از منتهی الیه موهایمان گرفته تا نوک ناخونمان قندیل بست. ننه حسن اما ول کن ماجرا نبود و یکسره آب میپاشید و داد میزد «شما که آدم بشو نیستید، همون بهتر که یخ کنید». نمیدانم درد آمپولهای پنی سیلینِ سرماخوردگی آدممان کرد یا سردی آب حیاط همه چیز را از کلهمان پراند، اما دیگر هیچوقت دعوا نکردیم.
خوب که فکر می کنم، میبینم چقدر شبیه اوضاع این روزهای ماست. خدا شیرِ بلا را باز کرده و گرفته روی سر ما انسانهای ابلهی که دائم با هم میجنگیدیم و هر بار گند میزنیم به یک گوشه حیات. بچههای چموشی که تا حالا جز نابودی خودمان و طبیعت کاری نداشتیم. حالا چند ماهیست که آب یخ، نفس همه دنیا را بند آورده و فعلا همه خشکمان زده. نه جنگی نه خرابکاری. فقط امیدوارم تب و لرزمان که فروکش کرد، به خودمان بیاییم و به قول ننه حسن «آدم» شده باشیم.
✍ م۰اشک
@Library_Telegram
🤔1
✅ماجرای ""معین ""خواننده ایرانی مقیم آمریکا و پرداخت وجوهات شرعیش به دفتر آیت الله منتظری
🔗گفته میشود سال ۱۳۸۷ ، دفتر وجوهات آیت الله منتظری متوجه واریز مبلغ هشتاد هزار دلار به حساب این دفتر میشوند توسط فردی از خارج از کشور.
🔗درشتی رقم باعث تعجب و کنجکاوی بیت آیت الله منتظری میشود.
مهدی فقیهی روزنامه نگار و صاحب امتیاز وبسایت انتخاب در توئیتی عنوان کرده است که آن فرد معین بوده است.
معین و مرحوم آیت الله منتظری هر دو اهل نجف آباد اصفهان هستند و نام کامل او نیز «نصرالله معین نجف آبادی» است.
ظاهراً در دوران ریاست جمهوری احمدی نژاد به موازات بازگشت حبیب محبیان دیگر خواننده لس آنجلسی ، معین نیز مذاکراتی را با مسئولان برای بازگشت به ایران داشته است و گویا در ترکیه به او خبر میدهند که با تقاضای او موافقت نشده و در صورت بازگشت به زندان خواهد افتاد.
🔗این در حالی است که در سالهای گذشته زهرا خلخالی دیگر خواننده لس آنجلسی با نام هنری «ناهید» و همچنین امیر ارژنگ کاظمی با نام هنری «سامان» به ایران بازگشته اند.
🔗فریدون آسرایی خواننده گروه بلک کتز دیگر خواننده ای است که در سالیان گذشته به ایران بازگشت و حتی مجوز فعالیت هم دریافت کرد.
🔗بیژن مرتضوی دیگر موزیسین سرشناس در سالهای گذشته به ایران بازگشت اما به دلیل عدم موافقت با فعالیت وی ، دوباره ایران را ترک کرد.
🔗بینش بلور با نام هنری «قیصر» دیگر خواننده ای است که در سالهای گذشته به ایران آمد و بدنبال گرفتن مجوز برای فعالیت در داخل ایران بود که موفق به این امر نشد و همچنین به هنگام خروج از کشور به او اطلاع دادند ممنوع الخروج است و بایستی به دادسرای عمومی تهران مراجعه کند.
او بعد مراجعه به دادسرا و رفع این مشکل از ایران مجددا خارج شد.
🔗جهانگیر قشقایی با نام هنری «جهان» دیگر خواننده ای است که سال ۱۳۸۲ در پی همدردی با زلزله زدگان بم به ایران بازگشت و سپس به زادگاهش جهرم در استان فارس رفت. او نیز پس از تلاشی ناکام برای اخذ مجوز فعالیت در ایران ، کشور را ترک کرد و در نهایت در لس آنجلس آمریکا از دنیا رفت.
🔗گفته میشود که سیاوش قمیشی ، فرامرز اصلانی ، فرامرز آصف ، ابراهیم حامدی ، شهره و شهرام صولتی نیز در زمره افرادی هستند که درخواست بازگشت آنها به ایران مورد موافقت واقع نشده است.
🔗در نهایت به درستی مشخص نیست که خواننده ای محبوب و محجوب و بی حاشیه چون معین به چه جرمی نمیتواند به ایران بازگردد. آنهم خواننده ای با اعتقادات مذهبی که وقتی در و دیوار منزل اش در مصاحبه ها نشان داده میشود مزین به تابلوهایی از آیات قرآن و پیشوایان مذهب تشیع است.
🔗در مصاحبه ای با بهزاد بلور از او سوال شد آیا این تزئینات از روی اعتقاد است یا برای زیبایی که عنوان میکند اگر اعتقاد نداشتم که در منزلم نمیگذاشتیم.
در همان برنامه در جواب این سوال که صبح چه ساعتی بیدار میشوید عنوان کرد یکبار قبل از طلوع آفتاب و یکبار ساعتی پس از طلوع آفتاب که عنوان کننده الزام او به رعایت فرائض دینی است.
🔗گفته میشود در نجفآباد اصفهان از وی به عنوان یکی از مفاخر شهر یاد میشود و خانواده او مورد احترام بسیاری است.
آیا تنها جرم او واریز همان مبلغ به دفتر وجوهات آیت الله منتظری است!
✍رضا ادیبان
@Library_Telegram
🔗گفته میشود سال ۱۳۸۷ ، دفتر وجوهات آیت الله منتظری متوجه واریز مبلغ هشتاد هزار دلار به حساب این دفتر میشوند توسط فردی از خارج از کشور.
🔗درشتی رقم باعث تعجب و کنجکاوی بیت آیت الله منتظری میشود.
مهدی فقیهی روزنامه نگار و صاحب امتیاز وبسایت انتخاب در توئیتی عنوان کرده است که آن فرد معین بوده است.
معین و مرحوم آیت الله منتظری هر دو اهل نجف آباد اصفهان هستند و نام کامل او نیز «نصرالله معین نجف آبادی» است.
ظاهراً در دوران ریاست جمهوری احمدی نژاد به موازات بازگشت حبیب محبیان دیگر خواننده لس آنجلسی ، معین نیز مذاکراتی را با مسئولان برای بازگشت به ایران داشته است و گویا در ترکیه به او خبر میدهند که با تقاضای او موافقت نشده و در صورت بازگشت به زندان خواهد افتاد.
🔗این در حالی است که در سالهای گذشته زهرا خلخالی دیگر خواننده لس آنجلسی با نام هنری «ناهید» و همچنین امیر ارژنگ کاظمی با نام هنری «سامان» به ایران بازگشته اند.
🔗فریدون آسرایی خواننده گروه بلک کتز دیگر خواننده ای است که در سالیان گذشته به ایران بازگشت و حتی مجوز فعالیت هم دریافت کرد.
🔗بیژن مرتضوی دیگر موزیسین سرشناس در سالهای گذشته به ایران بازگشت اما به دلیل عدم موافقت با فعالیت وی ، دوباره ایران را ترک کرد.
🔗بینش بلور با نام هنری «قیصر» دیگر خواننده ای است که در سالهای گذشته به ایران آمد و بدنبال گرفتن مجوز برای فعالیت در داخل ایران بود که موفق به این امر نشد و همچنین به هنگام خروج از کشور به او اطلاع دادند ممنوع الخروج است و بایستی به دادسرای عمومی تهران مراجعه کند.
او بعد مراجعه به دادسرا و رفع این مشکل از ایران مجددا خارج شد.
🔗جهانگیر قشقایی با نام هنری «جهان» دیگر خواننده ای است که سال ۱۳۸۲ در پی همدردی با زلزله زدگان بم به ایران بازگشت و سپس به زادگاهش جهرم در استان فارس رفت. او نیز پس از تلاشی ناکام برای اخذ مجوز فعالیت در ایران ، کشور را ترک کرد و در نهایت در لس آنجلس آمریکا از دنیا رفت.
🔗گفته میشود که سیاوش قمیشی ، فرامرز اصلانی ، فرامرز آصف ، ابراهیم حامدی ، شهره و شهرام صولتی نیز در زمره افرادی هستند که درخواست بازگشت آنها به ایران مورد موافقت واقع نشده است.
🔗در نهایت به درستی مشخص نیست که خواننده ای محبوب و محجوب و بی حاشیه چون معین به چه جرمی نمیتواند به ایران بازگردد. آنهم خواننده ای با اعتقادات مذهبی که وقتی در و دیوار منزل اش در مصاحبه ها نشان داده میشود مزین به تابلوهایی از آیات قرآن و پیشوایان مذهب تشیع است.
🔗در مصاحبه ای با بهزاد بلور از او سوال شد آیا این تزئینات از روی اعتقاد است یا برای زیبایی که عنوان میکند اگر اعتقاد نداشتم که در منزلم نمیگذاشتیم.
در همان برنامه در جواب این سوال که صبح چه ساعتی بیدار میشوید عنوان کرد یکبار قبل از طلوع آفتاب و یکبار ساعتی پس از طلوع آفتاب که عنوان کننده الزام او به رعایت فرائض دینی است.
🔗گفته میشود در نجفآباد اصفهان از وی به عنوان یکی از مفاخر شهر یاد میشود و خانواده او مورد احترام بسیاری است.
آیا تنها جرم او واریز همان مبلغ به دفتر وجوهات آیت الله منتظری است!
✍رضا ادیبان
@Library_Telegram
❤2👍2👎1
#تلنگر
به ساعت نگاه کردم،
شش و بیست دقیقه صبح بود.
دوباره خوابیدم.
بعد پاشدم.
به ساعت نگاه کردم.
شش و بیست دقیقه صبح بود.
فکر کردم: هوا که هنوز تاریکه، حتماً دفعه ی اول اشتباه دیده ام.
خوابیدم وقتی پاشدم هوا روشن بود ولی ساعت باز هم شش و بیست دقیقه صبح بود.
سراسیمه پا شدم، باورم نمی شد که ساعت مرده باشد.
به این کارها عادت نداشت. من هم توقع نداشتم.
آدم ها هم مثل ساعت ها هستند.
بعضی ها کنارمان هستند مثل ساعت، مرتب، همیشگی. آنقدر صبور
دورت می چرخند که چرخیدنشان را حس نمی کنی.
بودنشان برایت بی اهمیت می شود، همینطور بی ادعا می چرخند، بی
آنکه بگویند باطری شان دارد تمام می شود بعد یکهو روشنی روز خبر
می دهد که او دیگر نیست.
قدر این آدم ها را باید بدانیم
قبل از شش و بیست دقیقه...!
@Library_Telegram
به ساعت نگاه کردم،
شش و بیست دقیقه صبح بود.
دوباره خوابیدم.
بعد پاشدم.
به ساعت نگاه کردم.
شش و بیست دقیقه صبح بود.
فکر کردم: هوا که هنوز تاریکه، حتماً دفعه ی اول اشتباه دیده ام.
خوابیدم وقتی پاشدم هوا روشن بود ولی ساعت باز هم شش و بیست دقیقه صبح بود.
سراسیمه پا شدم، باورم نمی شد که ساعت مرده باشد.
به این کارها عادت نداشت. من هم توقع نداشتم.
آدم ها هم مثل ساعت ها هستند.
بعضی ها کنارمان هستند مثل ساعت، مرتب، همیشگی. آنقدر صبور
دورت می چرخند که چرخیدنشان را حس نمی کنی.
بودنشان برایت بی اهمیت می شود، همینطور بی ادعا می چرخند، بی
آنکه بگویند باطری شان دارد تمام می شود بعد یکهو روشنی روز خبر
می دهد که او دیگر نیست.
قدر این آدم ها را باید بدانیم
قبل از شش و بیست دقیقه...!
@Library_Telegram
📕 دلاور زند (زندگی پرماجرای لطفعلیخان آخرین بازمانده سلسله زندیه)
✍ نصرت نظمی
" زندگی پرماجرای لطفعلیخان آخرین بازمانده سلسله زندیه "
سال ۱۲۰۰ هجری برای ایران سال پرماجرایی بود. هر خطه از خاک میهن ما به دست یک امیر خودسر اداره می شود.در هر ولایت یک گردنکش قلدر، بدون اینکه مرکزیتی برای کشور قائل شود، در کمال گستاخی و بی پروایی، به چپاول اموال و نوامیس مردم مشغول است. در نواحی جنوبی امرای باقیمانده زندیه که به تدریج قدرت آنها رو به افول می رود، داعیه حکمرانی دارند و در نواحی شمالی، قاجارها قد علم کرده، فکر تصرف تمام ایران را در سر می پرورانند. در راس سلسله زندیه، پادشاه زبون و سست عنصری قرار دارد به نام “جعفرخان”(هفتمین فرمانروای سلسله زند و پدرِ “لطفعلی خان زند”) که چون قطعه مومی در دست اطرافیان خود اسیر است و فرمانفرمای قاجار، “آقامحمدخانِ” مقطوع النسل می باشد که باهوش، زیرک و حیله گر است. در سایر نقاط هم حکام و امرای دیگری، حکمروایی دارند که البته تحت الشعاع این سلسله هستند.بدون شک یکی از چهره های گمنامی که بایستی تاریخ ایران به وجود او افتخار کرده، شرح زندگانی پرماجرا و سراسر ناکامی او را بعنوان یک فصل برجسته در خود ضبط نماید، لطفعلی خان زند نوه دلیر و شجاع کریم خان سرسلسله خاندان زندیه می باشد. دلاوری که اگر خیانت اطرافیان و اقبال بد خودش نبود، احتمال داشت افتخارات سایر سرداران ایران را تحت الشعاع قرار داده، بزرگترین فرمانروایی جهان و معظم ترین ممالک تاریخ را بوجود می آورد.در رمان تاریخی دلاور زند سعی شده است حقایق مسلم تاریخی در قالب یک داستان مهیج و شیرین که شامل دوران پرحادثه جوانی و سلطنت کوتاه و ناکامیهای پی در پی این شاهزاده والامقام و شجاع می باشد ، برای شیفتگان افتخارات تاریخ ایران بیان گردیده و خوانندگان با یکی از دلاوران پاک سرشت این سرزمین و مجاهدت و جانبازیهای او در راه حفظ موجودیت و سیادت این کشور باستانی، آشنا گردند.
@Library_Telegram
✍ نصرت نظمی
" زندگی پرماجرای لطفعلیخان آخرین بازمانده سلسله زندیه "
سال ۱۲۰۰ هجری برای ایران سال پرماجرایی بود. هر خطه از خاک میهن ما به دست یک امیر خودسر اداره می شود.در هر ولایت یک گردنکش قلدر، بدون اینکه مرکزیتی برای کشور قائل شود، در کمال گستاخی و بی پروایی، به چپاول اموال و نوامیس مردم مشغول است. در نواحی جنوبی امرای باقیمانده زندیه که به تدریج قدرت آنها رو به افول می رود، داعیه حکمرانی دارند و در نواحی شمالی، قاجارها قد علم کرده، فکر تصرف تمام ایران را در سر می پرورانند. در راس سلسله زندیه، پادشاه زبون و سست عنصری قرار دارد به نام “جعفرخان”(هفتمین فرمانروای سلسله زند و پدرِ “لطفعلی خان زند”) که چون قطعه مومی در دست اطرافیان خود اسیر است و فرمانفرمای قاجار، “آقامحمدخانِ” مقطوع النسل می باشد که باهوش، زیرک و حیله گر است. در سایر نقاط هم حکام و امرای دیگری، حکمروایی دارند که البته تحت الشعاع این سلسله هستند.بدون شک یکی از چهره های گمنامی که بایستی تاریخ ایران به وجود او افتخار کرده، شرح زندگانی پرماجرا و سراسر ناکامی او را بعنوان یک فصل برجسته در خود ضبط نماید، لطفعلی خان زند نوه دلیر و شجاع کریم خان سرسلسله خاندان زندیه می باشد. دلاوری که اگر خیانت اطرافیان و اقبال بد خودش نبود، احتمال داشت افتخارات سایر سرداران ایران را تحت الشعاع قرار داده، بزرگترین فرمانروایی جهان و معظم ترین ممالک تاریخ را بوجود می آورد.در رمان تاریخی دلاور زند سعی شده است حقایق مسلم تاریخی در قالب یک داستان مهیج و شیرین که شامل دوران پرحادثه جوانی و سلطنت کوتاه و ناکامیهای پی در پی این شاهزاده والامقام و شجاع می باشد ، برای شیفتگان افتخارات تاریخ ایران بیان گردیده و خوانندگان با یکی از دلاوران پاک سرشت این سرزمین و مجاهدت و جانبازیهای او در راه حفظ موجودیت و سیادت این کشور باستانی، آشنا گردند.
@Library_Telegram
دلاور زند.pdf
11 MB
📕 دلاور زند (زندگی پرماجرای لطفعلیخان آخرین بازمانده سلسله زندیه)
✍ نصرت نظمی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✍ نصرت نظمی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
📕 شفای زندگی
✍️ لوئیز ال هی
🔃 گیتی خوشدل
معرفی کتاب شفای زندگی
توصیههای لوئیز ال هی به خوانندگان این کتاب: من با نگارش این کتاب قصد داشتهام آنچه را که میدانم به شما خوانندگان عزیزم یاد دهم. این کتاب بخشهایی از کتاب معجزهآسایم «شفای بدن» را نیز در بر دارد و به شما الگوهای ذهنی بسیار بسیار جالب و موثری را یاد میدهد.
من به شما پیشنهاد میکنم که این کتاب را یک بار به طور کامل بخوانید، پس از اتمام، دوباره خواندن آن را با سرعت بسیار کم آغاز کنید و سعی نمایید روی تمرینات آن تمرکز کنید و یک به یک آنها را به کار ببرید. پس از چندین تمرین متوجه خواهید شد که چه تغییرات معجزهآسایی در زندگیتان حاصل میشود. پس از آنکه تمرینها را به خوبی یاد گرفتید، میتوانید آنها را به دیگر اعضای خانوادهتان نیز یاد بدهید و از آنها بخواهید که همانند شما کتاب را بخوانند و دوباره مطالب آن را مرور نمایند.
لازم است بدانید هر یک از فصلهای ما با یک جمله زیبا، به یاد ماندنی و آموزنده آغاز میشود. بهتر است برای استفاده بهتر از مطالب کتاب، جملات ابتدایی هر فصل را حفظ کنید و آنها را خوب به خاطرتان بسپارید. همچنین هر فصل با یک نوع تمرین به پایان میرسد. از شما انتظار میرود که روشهای ارائه شده در هر تمرین را روزانه چندین بار بخوانید و همانطور که از شما خواسته شده آنها را به درستی انجام دهید.
@Library_Telegram
✍️ لوئیز ال هی
🔃 گیتی خوشدل
معرفی کتاب شفای زندگی
توصیههای لوئیز ال هی به خوانندگان این کتاب: من با نگارش این کتاب قصد داشتهام آنچه را که میدانم به شما خوانندگان عزیزم یاد دهم. این کتاب بخشهایی از کتاب معجزهآسایم «شفای بدن» را نیز در بر دارد و به شما الگوهای ذهنی بسیار بسیار جالب و موثری را یاد میدهد.
من به شما پیشنهاد میکنم که این کتاب را یک بار به طور کامل بخوانید، پس از اتمام، دوباره خواندن آن را با سرعت بسیار کم آغاز کنید و سعی نمایید روی تمرینات آن تمرکز کنید و یک به یک آنها را به کار ببرید. پس از چندین تمرین متوجه خواهید شد که چه تغییرات معجزهآسایی در زندگیتان حاصل میشود. پس از آنکه تمرینها را به خوبی یاد گرفتید، میتوانید آنها را به دیگر اعضای خانوادهتان نیز یاد بدهید و از آنها بخواهید که همانند شما کتاب را بخوانند و دوباره مطالب آن را مرور نمایند.
لازم است بدانید هر یک از فصلهای ما با یک جمله زیبا، به یاد ماندنی و آموزنده آغاز میشود. بهتر است برای استفاده بهتر از مطالب کتاب، جملات ابتدایی هر فصل را حفظ کنید و آنها را خوب به خاطرتان بسپارید. همچنین هر فصل با یک نوع تمرین به پایان میرسد. از شما انتظار میرود که روشهای ارائه شده در هر تمرین را روزانه چندین بار بخوانید و همانطور که از شما خواسته شده آنها را به درستی انجام دهید.
@Library_Telegram
👍1
شفای زندگی.pdf
2.2 MB
📕 شفای زندگی
✍️ لوئیز ال هی
🔃 گیتی خوشدل
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✍️ لوئیز ال هی
🔃 گیتی خوشدل
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
📕 تجسم شفابخش «دستان شفابخش»
✍️ خوزه سیلوا، رابرت استون
🔃 مهدی علی اصغر شجاعی
این کتاب در مورد آموزش تکنیکهای مراقیه و رفتن به سطح الفا برای تلقین پذیری و اثرات شگرف آن در زندگی است.
خواندن این کتاب به همه توصیه میشود . کمترین نتیجه آن باز شدن دید و نگاه شما به نقش مهم تسلط قوای روحی بر جسم است.
@Library_Telegram
✍️ خوزه سیلوا، رابرت استون
🔃 مهدی علی اصغر شجاعی
این کتاب در مورد آموزش تکنیکهای مراقیه و رفتن به سطح الفا برای تلقین پذیری و اثرات شگرف آن در زندگی است.
خواندن این کتاب به همه توصیه میشود . کمترین نتیجه آن باز شدن دید و نگاه شما به نقش مهم تسلط قوای روحی بر جسم است.
@Library_Telegram
👍2