#یک_دقیقه_مطالعه
دروغ، فرصت براي فريب دادن ديگران هميشه وجود دارد و هميشه هم وسوسه انگيز است. شمار اندکي از ما قاتل يا دزد هستيم، اما همهمان دروغ ميگوييم. بيشتر رذايل شخصي و اجتماعي مستلزم دروغ گفتن است: خيانتهاي زناشويي، کلاهبرداريهاي مالي، فساد دولتي و حتي قتل و نسل کشي. سام هريس، در رساله «دروغ» ميگويد ما ميتوانيم با يک راهکار ساده از بسياري از مسائل و مشکلات پيچيده در زندگيمان و در جامعه اجتناب کنيم: در شرايطي که همه دروغ ميگويند ما راستش را بگوييم. او در اين کتاب مختصر و مفيد توجه خاصي به دروغهاي مصلحتآميز نشان ميدهد يعني دروغهايي که ميگوييم تا جلوي ناراحت شدن آدمها را بگيريم؛ اينها دروغهايي هستند که بيش از همه ما را وسوسه ميکنند و اينها تنها دروغهايي هستند که آدمهاي خوب هم ميگويند چون تصور ميکنند با اين کار دارند به ديگران لطف ميکنند. خيلي از ما دروغهاي مصلحت آميز را اصلا دروغ به حساب نميآوريم: حذف برخي جزئيات حساس از يک ماجرا، تشويق و اميد بيپايه دادن به افراد براي اينکه روحيهشان خراب نشود و مواردي مانند اين. سام هريس در «دروغ» نشان ميدهد که شهامت صادق بودن و گفتن حقيقت چه مزايايي دارد. «دروغ» کتابي است کوچک با تاثيراتي بزرگ و عميق. اراده آزاد باور به اراده آزاد زيربناي همه چيزهايي است که براي انسانها ارزشمند است. بدون باور به اينکه فرد واقعاً منشا اصلي افکار و رفتارهايش است، تصور حقوق، سياست، دين، سياستهاي اجتماعي، روابط صميمي و اخلاقيات و احساساتي همچون پشيماني از رفتارهاي نادرست يا خوشحالي از دستاوردهاي شخصي بسيار سخت ميشود. اما شواهدي وجود دارد که نشان ميدهد آزادي اراده فقط يک توهم است. سام هريس در «اراده آزاد» اين بحث را مطرح ميکند که باور به توهم بودن اراده آزاد به معناي تضعيف پايههاي اخلاقيات يا از بين رفتن اهميت آزاديهاي سياسي يا اجتماعي ما نيست، بلکه ميتواند و بايد شيوه تفکر ما را درباره برخي از مهمترين مسائل زندگيمان تغيير دهد.
📕 #دروغ_اراده_آزاد
✍ #سام_هريس
@Library_Telegram
دروغ، فرصت براي فريب دادن ديگران هميشه وجود دارد و هميشه هم وسوسه انگيز است. شمار اندکي از ما قاتل يا دزد هستيم، اما همهمان دروغ ميگوييم. بيشتر رذايل شخصي و اجتماعي مستلزم دروغ گفتن است: خيانتهاي زناشويي، کلاهبرداريهاي مالي، فساد دولتي و حتي قتل و نسل کشي. سام هريس، در رساله «دروغ» ميگويد ما ميتوانيم با يک راهکار ساده از بسياري از مسائل و مشکلات پيچيده در زندگيمان و در جامعه اجتناب کنيم: در شرايطي که همه دروغ ميگويند ما راستش را بگوييم. او در اين کتاب مختصر و مفيد توجه خاصي به دروغهاي مصلحتآميز نشان ميدهد يعني دروغهايي که ميگوييم تا جلوي ناراحت شدن آدمها را بگيريم؛ اينها دروغهايي هستند که بيش از همه ما را وسوسه ميکنند و اينها تنها دروغهايي هستند که آدمهاي خوب هم ميگويند چون تصور ميکنند با اين کار دارند به ديگران لطف ميکنند. خيلي از ما دروغهاي مصلحت آميز را اصلا دروغ به حساب نميآوريم: حذف برخي جزئيات حساس از يک ماجرا، تشويق و اميد بيپايه دادن به افراد براي اينکه روحيهشان خراب نشود و مواردي مانند اين. سام هريس در «دروغ» نشان ميدهد که شهامت صادق بودن و گفتن حقيقت چه مزايايي دارد. «دروغ» کتابي است کوچک با تاثيراتي بزرگ و عميق. اراده آزاد باور به اراده آزاد زيربناي همه چيزهايي است که براي انسانها ارزشمند است. بدون باور به اينکه فرد واقعاً منشا اصلي افکار و رفتارهايش است، تصور حقوق، سياست، دين، سياستهاي اجتماعي، روابط صميمي و اخلاقيات و احساساتي همچون پشيماني از رفتارهاي نادرست يا خوشحالي از دستاوردهاي شخصي بسيار سخت ميشود. اما شواهدي وجود دارد که نشان ميدهد آزادي اراده فقط يک توهم است. سام هريس در «اراده آزاد» اين بحث را مطرح ميکند که باور به توهم بودن اراده آزاد به معناي تضعيف پايههاي اخلاقيات يا از بين رفتن اهميت آزاديهاي سياسي يا اجتماعي ما نيست، بلکه ميتواند و بايد شيوه تفکر ما را درباره برخي از مهمترين مسائل زندگيمان تغيير دهد.
📕 #دروغ_اراده_آزاد
✍ #سام_هريس
@Library_Telegram
اگر نمی توانی بلوطی بر فراز تپه ای باشی
بوته ای در دامنه ای باش
ولی بهترین بوته ای باش که در کناره راه می روید
اگر نمی توانی درخت باشی، بوته باش
اگر نمی توانی بوته ای باشی، علف کوچکی باش
و چشم انداز کنار شاه راهی را شادمانه تر کن
اگر نمی توانی نهنگ باشی، فقط یک ماهی کوچک باش
ولی بازیگوش ترین ماهی دریاچه!
همه ما را که ناخدا نمی کنند، ملوان هم می توان بود
در این دنیا برای همه ما کاری هست
کارهای بزرگ و کارهای کمی کوچکتر
و آنچه که وظیفه ماست، چندان دور از دسترس نیست
اگر نمی توانی شاهراه باشی، کوره راه باش
اگر نمی توانی خورشید باشی، ستاره باش
با بردن و باختن اندازه ات نمی گیرند
هر آنچه که هستی، بهترینش باش
@Library_Telegram
بوته ای در دامنه ای باش
ولی بهترین بوته ای باش که در کناره راه می روید
اگر نمی توانی درخت باشی، بوته باش
اگر نمی توانی بوته ای باشی، علف کوچکی باش
و چشم انداز کنار شاه راهی را شادمانه تر کن
اگر نمی توانی نهنگ باشی، فقط یک ماهی کوچک باش
ولی بازیگوش ترین ماهی دریاچه!
همه ما را که ناخدا نمی کنند، ملوان هم می توان بود
در این دنیا برای همه ما کاری هست
کارهای بزرگ و کارهای کمی کوچکتر
و آنچه که وظیفه ماست، چندان دور از دسترس نیست
اگر نمی توانی شاهراه باشی، کوره راه باش
اگر نمی توانی خورشید باشی، ستاره باش
با بردن و باختن اندازه ات نمی گیرند
هر آنچه که هستی، بهترینش باش
@Library_Telegram
👍1
📕 الفرقان الحق #ممنوعه
✍ الصفی
کتابی که برای اولین بار پس از هزار و چهارصد سال قرآن را به چالش کشید.
یکی از معروف ترین سفسطه های مسلمانان که از آیات قرآن برگرفته شده این است که اگر می گویید قرآن کتاب آسمانی نیست، سوره ای مثل قرآن بیاورید! درحالی که در همان قرون اولیه اسلام کسانی چون ابراهیم نظام یا عباد بن سلیمان مدعی شدند که می توانند نظیر قرآن یا حتی بهتر از آنرا بنویسند و نمونه های نثرهای فصیح تر از قرآن را نام بردند که از مهمترین آنها ترجمه های عربی ابن مقفع بود. بنابراین آوردن سوره ای مثل قرآن و حتی بهتر از آن ، از همان روزهای اول اسلام کار بسیار راحتی بود. سرانجام سال ١٩٩٩ یک کتاب با زبان عربی کلاسیک و ترجمه انگلیسی در رد ادعای قرآن در ٧٨ سوره نوشته و به نام «الفرقان الحق» ارایه شد.
@Library_Telegram
✍ الصفی
کتابی که برای اولین بار پس از هزار و چهارصد سال قرآن را به چالش کشید.
یکی از معروف ترین سفسطه های مسلمانان که از آیات قرآن برگرفته شده این است که اگر می گویید قرآن کتاب آسمانی نیست، سوره ای مثل قرآن بیاورید! درحالی که در همان قرون اولیه اسلام کسانی چون ابراهیم نظام یا عباد بن سلیمان مدعی شدند که می توانند نظیر قرآن یا حتی بهتر از آنرا بنویسند و نمونه های نثرهای فصیح تر از قرآن را نام بردند که از مهمترین آنها ترجمه های عربی ابن مقفع بود. بنابراین آوردن سوره ای مثل قرآن و حتی بهتر از آن ، از همان روزهای اول اسلام کار بسیار راحتی بود. سرانجام سال ١٩٩٩ یک کتاب با زبان عربی کلاسیک و ترجمه انگلیسی در رد ادعای قرآن در ٧٨ سوره نوشته و به نام «الفرقان الحق» ارایه شد.
@Library_Telegram
👍2
فرقان الحق.pdf
13.4 MB
📕 الفرقان الحق #ممنوعه
✍ الصفی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✍ الصفی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
👍2
✅ چین و کرونا و ما!
انسانی که از چند قرن پیش تصور میکرد با کشف قوانین علمی، بر طبیعت سلطهای بی چون و چرا خواهد یافت و از جهان "راززدایی" خواهد کرد، اینک حیاتش با یک ویروس به خطر افتاده است!
طبیعت را قوانینی است که البته میتوان کشفشان کرد و طبق آنها تکنولوژی ساخت و زندگی انسانها را راحتتر یا از جهتی سختتر کرد، اما سلطه بر طبیعت، خیال عبثی است و ای بسا که تلاش بشر برای تحقق این سودای خام، زندگی بر روی زمین را به جهنم تبدیل کند!
دولت قدرتمندی و متمرکزی مانند چین، نتوانست مانع پیدایش ویروس کرونا شود و در کنترل آن نیز تاکنون موفق نبوده است. پس کرونا خواه ناخواه مرزهای جغرافیایی را در مینوردد و اگر به سرعت واکسنی برای آن کشف نشود، در جوامع فقیر با دولتهای ضعیف و ناکارآمد، ترس و وحشت و مرگ و میر گسترده به بار میآورد.
ایران کشوری است که مسئولان آن، چنان سخن گفته بودند که گویی پای کرونا به خاک آن باز نمیشود و اگر هم بشود، در موارد نادری در سطح کشورهای دارای قدرتِ کنترل بالا خواهد بود!
یک شب اما از خواب برخاستیم و کرونا را بیخ گوشمان دیدیم، آن هم نه در موردی نادر بلکه به صورتی که برخی خبرهای غیر قابلِ راستیآزمایی و در عین حال غیر قابلِ اغماض، در بارۀ شیوع آن با سرعتی بدتر از هر نقطۀ دیگر جهان به جز کشور مبدأ ویروس، هشدار میدهند.
مسئولان ایرانی تا کنون در مورد چگونگی سرایت کرونا به ایران اطلاعات روشنی ارائه نکردهاند. این ویروس قاعدتاً نمیتواند خاستگاهی مستقل از محل مبدأ آن داشته باشد و طبعاً مستقیم یا غیرمستقیم از چین وارد کشور شده است.
در حالی که عموم کشورهای جهان از بیم ورود ویروس کرونا مراودات خود را با چین قطع کردند و یا به شدت کاهش دادند، برخی خبرها حکایت از ادامۀ پروازهای شرکت هواپیمایی ماهان به آن کشور تا همین روزهای اخیر دارد. چینیها از اینکه کشورها مبادلات خود را در زمینههای مختلف با آن کشور قطع کنند، اظهار نارضایتی میکردند. آیا همین نارضایتی سبب نشده است که دولت ایران به دلیل اتکای بیش از اندازۀ سیاسی و اقتصادیاش به چین به علت تحریمهای آمریکا، فشار پنهان آن کشور برای ادامۀ مراودات و مبادلات تهران - پکن را تاب نیاورده و حتی به رغم میل خود، مجبور به ادامۀ این کار شده است؟
اگر این گمانهزنی درست باشد، در آن صورت آیا شیوع ویروس کرونا در کشور ما، عوارض و آسیبهای سیاست خارجی مبتنی بر "نگاه به شرق" را یکجا به نمایش نمیگذارد و زنگهای خطرِ اتکا نامتوازن به چین و یا نوعی وابستگی اقتصادی به آن کشور را به صدا در نمیآورد؟
مهمتر از این اما نیاز به کنترل سریع ویروس در داخل کشور است. کنترل ویروس به مدیریت بسیار کارآمد و علمی و اعتماد متقابلِ بین مردم و دولت نیاز دارد. در غیاب مدیریت کارآمد و بخصوص اعتماد مردم به دولت، شایعات که در چنین محیطی به سرعت شکل میگیرند، زمینۀ پذیرش گستردهای از سوی تودۀ مردم مییابند و با پذیرش شایعات، ترس و وحشت ناموجه بر افراد مستولی میشود و این به نوبۀ خود، عوارض روانی و اجتماعی و اقتصادی و حتی امنیتی فراوانی با خود به همراه دارد.
ویروس کرونا نشان میدهد که ادارۀ جوامع امروز از طریق سخت افزاری و اعمال قدرت فیزیکی امکانپذیر نیست، و یک ویروس ناچیز حتی قدرت مهیب و متمرکز حزب کمونیست چین را به چالش میکشد! چه برسد به قدرت های پوشالی و توخالی!!؟
✍️ احمد زیدآبادی
@Library_Telegram
انسانی که از چند قرن پیش تصور میکرد با کشف قوانین علمی، بر طبیعت سلطهای بی چون و چرا خواهد یافت و از جهان "راززدایی" خواهد کرد، اینک حیاتش با یک ویروس به خطر افتاده است!
طبیعت را قوانینی است که البته میتوان کشفشان کرد و طبق آنها تکنولوژی ساخت و زندگی انسانها را راحتتر یا از جهتی سختتر کرد، اما سلطه بر طبیعت، خیال عبثی است و ای بسا که تلاش بشر برای تحقق این سودای خام، زندگی بر روی زمین را به جهنم تبدیل کند!
دولت قدرتمندی و متمرکزی مانند چین، نتوانست مانع پیدایش ویروس کرونا شود و در کنترل آن نیز تاکنون موفق نبوده است. پس کرونا خواه ناخواه مرزهای جغرافیایی را در مینوردد و اگر به سرعت واکسنی برای آن کشف نشود، در جوامع فقیر با دولتهای ضعیف و ناکارآمد، ترس و وحشت و مرگ و میر گسترده به بار میآورد.
ایران کشوری است که مسئولان آن، چنان سخن گفته بودند که گویی پای کرونا به خاک آن باز نمیشود و اگر هم بشود، در موارد نادری در سطح کشورهای دارای قدرتِ کنترل بالا خواهد بود!
یک شب اما از خواب برخاستیم و کرونا را بیخ گوشمان دیدیم، آن هم نه در موردی نادر بلکه به صورتی که برخی خبرهای غیر قابلِ راستیآزمایی و در عین حال غیر قابلِ اغماض، در بارۀ شیوع آن با سرعتی بدتر از هر نقطۀ دیگر جهان به جز کشور مبدأ ویروس، هشدار میدهند.
مسئولان ایرانی تا کنون در مورد چگونگی سرایت کرونا به ایران اطلاعات روشنی ارائه نکردهاند. این ویروس قاعدتاً نمیتواند خاستگاهی مستقل از محل مبدأ آن داشته باشد و طبعاً مستقیم یا غیرمستقیم از چین وارد کشور شده است.
در حالی که عموم کشورهای جهان از بیم ورود ویروس کرونا مراودات خود را با چین قطع کردند و یا به شدت کاهش دادند، برخی خبرها حکایت از ادامۀ پروازهای شرکت هواپیمایی ماهان به آن کشور تا همین روزهای اخیر دارد. چینیها از اینکه کشورها مبادلات خود را در زمینههای مختلف با آن کشور قطع کنند، اظهار نارضایتی میکردند. آیا همین نارضایتی سبب نشده است که دولت ایران به دلیل اتکای بیش از اندازۀ سیاسی و اقتصادیاش به چین به علت تحریمهای آمریکا، فشار پنهان آن کشور برای ادامۀ مراودات و مبادلات تهران - پکن را تاب نیاورده و حتی به رغم میل خود، مجبور به ادامۀ این کار شده است؟
اگر این گمانهزنی درست باشد، در آن صورت آیا شیوع ویروس کرونا در کشور ما، عوارض و آسیبهای سیاست خارجی مبتنی بر "نگاه به شرق" را یکجا به نمایش نمیگذارد و زنگهای خطرِ اتکا نامتوازن به چین و یا نوعی وابستگی اقتصادی به آن کشور را به صدا در نمیآورد؟
مهمتر از این اما نیاز به کنترل سریع ویروس در داخل کشور است. کنترل ویروس به مدیریت بسیار کارآمد و علمی و اعتماد متقابلِ بین مردم و دولت نیاز دارد. در غیاب مدیریت کارآمد و بخصوص اعتماد مردم به دولت، شایعات که در چنین محیطی به سرعت شکل میگیرند، زمینۀ پذیرش گستردهای از سوی تودۀ مردم مییابند و با پذیرش شایعات، ترس و وحشت ناموجه بر افراد مستولی میشود و این به نوبۀ خود، عوارض روانی و اجتماعی و اقتصادی و حتی امنیتی فراوانی با خود به همراه دارد.
ویروس کرونا نشان میدهد که ادارۀ جوامع امروز از طریق سخت افزاری و اعمال قدرت فیزیکی امکانپذیر نیست، و یک ویروس ناچیز حتی قدرت مهیب و متمرکز حزب کمونیست چین را به چالش میکشد! چه برسد به قدرت های پوشالی و توخالی!!؟
✍️ احمد زیدآبادی
@Library_Telegram
❤1
جشن اسفندگان (سپندارمذگان) یا جشن مژده گیران یکی از جشنهای ایرانی است که در روز ۵ اسفند برگزار میشود.واژه فارسی «اسفند» (اسپند) در زبان فارسی امروز، از واژه پهلوی «سپندارمت-Spandarmat» و اوستایی «سپِنتَه آرمَئی تی-SpentaArmaiti» بر گرفته شده است. روز پنجم هرماه و ماه دوازدهم هر سال «اسفند» یا «سپَندارمَذ» نام دارد. این واژه که در اوستایی «سْپِنـْـتـَه آرَمَئیتی» آمده، نام چهارمین امشاسپند است، از دو بخش «سپِنتَه» یا «سپند» به معنی پاک و مقدس و «آرَمَئیتی» به معنی فروتنی و بردباری تشکیل شده است و معنی این دو با هم فروتنی ِپاک و مقدس است. این واژه در پهلوی «سپندارمت» و در فارسی «سپندارمذ» و «اسفندارمذ» و «اسفند» شده استبه بیان ابوریحان بیرونی، «اسفندارمذ» ایزد موکل بر زمین و ایزد حامی و نگاهبان زنان شوهر دوست و پارسا و درست کار بوده است. به همین مناسبت روز اسفندگان یا روز سپندارمذ، عید زنان به شمار می رفت. سپندارمزد نگهبان زمین است و از آنجا که زمین مانند زنان در زندگی انسان نقش باروری و باردهی دارد جشن اسفندگان (اسپندگان) برای گرامیداشت زنان نیکوکار برگزار میگردد. ایرانیان از دیر باز این روز را روز زن و روز مادر مینامیدندجشن سپندارمذگان را با نامهای جشن برزیگران هم نامیدهاند. در روز اسپندگان چند جشن با مناسکی بهخصوص برگزار میشدهاست. نخستین آنان جشن مردگیران یا جشن مژدگیران بود که ویژه زنان بود. در این روز مردان برای زنان هدیه میخریدند و از آنان قدردانی میکردند. امروزه نیز بیشترین جنبهٔ مورد تأکید در اسپندگان قدردانی از زنان است. در زمان گذشته -چنان که ابوریحان روایت کردهاست - عوام کارهای دیگری هم میکردند چون آیینهای جادویی برای دورکردن خرفستران. اما ابوریحان این آیینها را تازه و نااصیل خواندهاست.
@Library_Telegram
@Library_Telegram
در قرون وسطی زمانی که طاعون سیاه در اروپا شایع شد؛ مسیحیان اروپا طاعون را ناشى از گناهان خود میدانستند و با خودزنی در دسته زنجیرزنی سعی در دفع بلا داشتند! با سرایت بیماری به کلیسا و مرگ روحانيون، بيخيال مراسم شدند!
کلیسا سپس آن را نشانه گناهان یهودیان دانست در نتیجه 12 هزار یهودی در باواریا و استراسبورگ سوزانده شدند. بقیه مردم را نیز طاعون کشت!
دین، مذهب و جهالت چون راه حلی برای مشکلات جامعه و دنیا ندارند از جهل مردم سواستفاده میکنند و این جهل و سو استفاده از آن باعث نابودی جامعه و مردم می شود.
@Library_Telegram
کلیسا سپس آن را نشانه گناهان یهودیان دانست در نتیجه 12 هزار یهودی در باواریا و استراسبورگ سوزانده شدند. بقیه مردم را نیز طاعون کشت!
دین، مذهب و جهالت چون راه حلی برای مشکلات جامعه و دنیا ندارند از جهل مردم سواستفاده میکنند و این جهل و سو استفاده از آن باعث نابودی جامعه و مردم می شود.
@Library_Telegram
Forwarded from همه چی، هیچی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#ایرج_میرزا
در ایران تا بُود مُلا و مفتی
به روز بدتر از این هم بیفتی ...
پ.ن: جهل و سو استفاده از آن حد و مرزی ندارد.
@hychy
در ایران تا بُود مُلا و مفتی
به روز بدتر از این هم بیفتی ...
پ.ن: جهل و سو استفاده از آن حد و مرزی ندارد.
@hychy
در مقاطعی که یک جامعه از تفکر و معیارهای انسانی دور میماند، جریانهای مبتذل فرهنگی شکوفا میشوند. از این رو ستارگان تجاری و پوشالی یکی پس از دیگری ظهور میکنند.
#یاسر_اسلامی_نوکنده
@Library_Telegram
#یاسر_اسلامی_نوکنده
@Library_Telegram
Forwarded from کتابخانه تلگرام
📕 سلسله مقالات «مذهب و داستان ظهور امام زمان»
✍ بهرام رحمانی #ممنوعه
در دوره ای که روز به روز مردم از حکومت و سران آن و ایدئولوژی مذهبی آن رویگردان می شوند، سران و مقامات حکومت اسلامی شدیدا احساس نگرانی می کنند و تلاش های گسترده ای را برای تحریک هرچه بیشتر احساسات مذهبی طرفداران خود به کار می اندازند تا بلکه قدرت خود را نگاه دارند. بدین ترتیب حاکمان، روحانیون و علما، داستان سرایان و سناریو سازانی که تاکنون واقعه امام زمان را تولید کرده اند، برای اثبات درستی نظریات خود به کرات به امامان و پیامبرانی متوسل شده اند که آنها نیز برای اثبات گفته هایشان به خدا پناه برده و به او قسم خورده اند و در واقعیت، همگی جز یک مشت آدم شیاد و خیالباف و افسانه ساز و داستان سراهایی که از این راه نان می خورند و حکمرانی می کنند نبودند. در پی ظهور امام زمان، همه قداره بندان پیشین از محمد تا علی و غیره وارد صحنه می شوند و نقشی که داستان سرا به آنها داده است ایفا می کنند. داستان ها و افسانه هایی که جز تبلیغ و ترویج جنگ و کشتار، تجاوز و غارت، انتقام جویی و آدم کشی رسالت دیگری ندارند. داستان های هولناکی که به غایت ضد انسان و زن ستیز هستند. . انتقال روایات و افسانه های مذهبی از نسلی به نسلی دیگر و تدریس آن در حوزه های علمیه زیر عنوان «علم» فقه، داستان سرایی های دروغین و خرافه پرستی بیش نیستند. اما بازار کسب و کار بزرگ اقتصادی و سیاسی و اجتماعی، برای مفت خوران روحانی و شاهان و درباریان و کاخ نشینان هستند بنابراین در بازخوانی تازه داستان امام زمان، همه عناصر و نشانه های ظهور به گونه ای باز تفسیر می شوند که شرایط امروز منطقه در آن لحاظ شده باشد تا به سفارش مدیران دستگاه تبلیغاتی حکومت پاسخ داده شود.
@Library_Telegram
✍ بهرام رحمانی #ممنوعه
در دوره ای که روز به روز مردم از حکومت و سران آن و ایدئولوژی مذهبی آن رویگردان می شوند، سران و مقامات حکومت اسلامی شدیدا احساس نگرانی می کنند و تلاش های گسترده ای را برای تحریک هرچه بیشتر احساسات مذهبی طرفداران خود به کار می اندازند تا بلکه قدرت خود را نگاه دارند. بدین ترتیب حاکمان، روحانیون و علما، داستان سرایان و سناریو سازانی که تاکنون واقعه امام زمان را تولید کرده اند، برای اثبات درستی نظریات خود به کرات به امامان و پیامبرانی متوسل شده اند که آنها نیز برای اثبات گفته هایشان به خدا پناه برده و به او قسم خورده اند و در واقعیت، همگی جز یک مشت آدم شیاد و خیالباف و افسانه ساز و داستان سراهایی که از این راه نان می خورند و حکمرانی می کنند نبودند. در پی ظهور امام زمان، همه قداره بندان پیشین از محمد تا علی و غیره وارد صحنه می شوند و نقشی که داستان سرا به آنها داده است ایفا می کنند. داستان ها و افسانه هایی که جز تبلیغ و ترویج جنگ و کشتار، تجاوز و غارت، انتقام جویی و آدم کشی رسالت دیگری ندارند. داستان های هولناکی که به غایت ضد انسان و زن ستیز هستند. . انتقال روایات و افسانه های مذهبی از نسلی به نسلی دیگر و تدریس آن در حوزه های علمیه زیر عنوان «علم» فقه، داستان سرایی های دروغین و خرافه پرستی بیش نیستند. اما بازار کسب و کار بزرگ اقتصادی و سیاسی و اجتماعی، برای مفت خوران روحانی و شاهان و درباریان و کاخ نشینان هستند بنابراین در بازخوانی تازه داستان امام زمان، همه عناصر و نشانه های ظهور به گونه ای باز تفسیر می شوند که شرایط امروز منطقه در آن لحاظ شده باشد تا به سفارش مدیران دستگاه تبلیغاتی حکومت پاسخ داده شود.
@Library_Telegram
Forwarded from کتابخانه تلگرام
مذهب و داستان امام زمان.pdf
3.2 MB
📕 سلسله مقالات «مذهب و داستان ظهور امام زمان»
✍ بهرام رحمانی #ممنوعه
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✍ بهرام رحمانی #ممنوعه
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
Forwarded from کتابخانه تلگرام(صوتی)
📕 #حرمسرای_قذافی
✍ #آنیک_کوژان
🔃 #بیژن_اشتری
یک فایل فشرده👇👇👇
ثریا که یک شخصیت واقعی است، در این کتاب نقاب از چهره مردی بر می دارد که خود را همچون یک رهبر مسلمان انقلابی به مردم کشورش و کشورهای منطقه جا زده بود. اما واقعیت قضیه این بود که معمر قذافی با توسل به ابزار تجاوز جنسی توانسته بود برای مدت چهل و دو سال بر لیبی حکومت کند.
@Library_Telegram1
✍ #آنیک_کوژان
🔃 #بیژن_اشتری
یک فایل فشرده👇👇👇
ثریا که یک شخصیت واقعی است، در این کتاب نقاب از چهره مردی بر می دارد که خود را همچون یک رهبر مسلمان انقلابی به مردم کشورش و کشورهای منطقه جا زده بود. اما واقعیت قضیه این بود که معمر قذافی با توسل به ابزار تجاوز جنسی توانسته بود برای مدت چهل و دو سال بر لیبی حکومت کند.
@Library_Telegram1
Forwarded from Deleted Account
حرمسرای_قذافی_گروه_تلگرامی_کتابخانه.zip
234.3 MB
📕 #حرمسرای_قذافی
✍ #آنیک_کوژان
🔃 #بیژن_اشتری
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram1
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ #آنیک_کوژان
🔃 #بیژن_اشتری
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram1
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
👍1
#یک_دقیقه_مطالعه
در عصر یخبندان بسیاری از حیوانات یخ زدند و مردند.
خارپشتها وخامت اوضاع را دریافتند و تصمیم گرفتند دورهم جمع شوند و بدین ترتیب خود را حفظ کنند.
ولی خارهایشان یکدیگر را زخمی میکرد با اینکه وقتی نزدیکتر بودند گرمتر میشدند ولی تصمیم گرفتند ازکنارهم دور شوند ولی با این وضع از سرما یخ زده می مردند ازاین رو مجبور بودند برگزینند:
یا خارهای دوستان را تحمل کنند و یا نسلشان از روی زمین محو گردد ...
دریافتند که باز گردند و گردهم آیند.
آموختند که با زخم های کوچکی که از همزیستی بسیار نزدیک با کسی بوجود می آید کنار بیایند و زندگی کنند چون گرمای وجود آنها مهمتراست و این چنین توانستند زنده بمانند.
بهترین رابطه این نیست که اشخاص بی عیب و نقص را گردهم آورد بلکه آن است هر فرد بیاموزد با معایب دیگران کنارآید و محاسن آنان را تحسین نماید..!
ﻭﻗﺘﻲ ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻳﻢ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻛﻪ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻋﻴﺐ ﻫﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻳﻢ
ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺩﺍﺩﻳﻢ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎیی ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺶ میگردیم .
#ژان_پل_سارتر
@Library_Telegram
در عصر یخبندان بسیاری از حیوانات یخ زدند و مردند.
خارپشتها وخامت اوضاع را دریافتند و تصمیم گرفتند دورهم جمع شوند و بدین ترتیب خود را حفظ کنند.
ولی خارهایشان یکدیگر را زخمی میکرد با اینکه وقتی نزدیکتر بودند گرمتر میشدند ولی تصمیم گرفتند ازکنارهم دور شوند ولی با این وضع از سرما یخ زده می مردند ازاین رو مجبور بودند برگزینند:
یا خارهای دوستان را تحمل کنند و یا نسلشان از روی زمین محو گردد ...
دریافتند که باز گردند و گردهم آیند.
آموختند که با زخم های کوچکی که از همزیستی بسیار نزدیک با کسی بوجود می آید کنار بیایند و زندگی کنند چون گرمای وجود آنها مهمتراست و این چنین توانستند زنده بمانند.
بهترین رابطه این نیست که اشخاص بی عیب و نقص را گردهم آورد بلکه آن است هر فرد بیاموزد با معایب دیگران کنارآید و محاسن آنان را تحسین نماید..!
ﻭﻗﺘﻲ ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻳﻢ
ﭘﻴﺪﺍﻳﺶ ﻛﻪ ﻛﺮﺩﻳﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻋﻴﺐ ﻫﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻳﻢ
ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺩﺍﺩﻳﻢ ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎیی ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺶ میگردیم .
#ژان_پل_سارتر
@Library_Telegram
✅ آیا بورس گرفتار FATF و کرونا خواهد شد؟
بورس تهران پس از ثبت بازدهی چشمگیر حدود 17 درصدی در بهمن به استقبال آخرین ماه از سال رویایی 98 میرود. سالی که تا پایان ماه یازدهم، بازدهی شاخص کل به حدود 168 درصد رسیده است. بورس در سال 98 تمامی سطوح مقاومتی تحلیلی را جا گذاشت و اتفاقا بیشترین سود را کسانی کسب کردند که کمترین بهایی به تحلیل میدادند. اما طی روزهای تعطیل اخیر بار دیگر اخباری در کشور منتشر شده است که میتواند بر سهام نیز اثرگذار باشد. ارائه آمار رسمی از مبتلایان به کرونا در کشور در کنار قرار گرفتن ایران در لیست سیاه FATF از جمله مواردی است که میتواند بر روند کنونی سهام اثرگذار باشد.
شایعاتی از تلاش برخی از کشورهای برای بستن مرزها با کشور به گوش میرسد. کرونا اثر خود را در بازار جهانی منتقل کرده است و در این موضوع تردیدی وجود ندارد. این ویروس در بیش از یک ماه گذشته بخشی از اقتصاد بزرگ چین را فلج کرد و ضربات شدیدی را از این منظر به اقتصاد جهانی وارد کرد. بیش از آنکه نگرانی از مرگ ناشی از کرونا وجود داشته باشد نگرانی از سرایت و همهگیر شدن این ویروس مشاهده میشود که میتواند مشکلات حاد تنفسی را ایجاد کند. سرانجام این موضوع دامن کشور ما را نیز گرفته است و آمار از کشتهشدگان ناشی از این موضوع به گوش میرسد.
اگر بنا بر این باشد که این ویروس به اپیدمی در کشور تبدیل شود طبیعتا با اثر بر سلامت فعالان اقتصادی به اقتصاد کشور نیز ضربه وارد میکند واین موضوع در شرایط تحریمی کنونی میتواند هزینههای بیشتری را به دنبال داشته باشد. در نتیجه شرکتهای بورسی نیز جزئی از اقتصاد کشور بوده و از این موضوع میتوانند ضربه بپذیرند. اما مگر بورس ما در شرایط کنونی از حالت منطقی تبعیت کرده و رشدهای کنونی سهام از واقعیتهای داخلی یک شرکت تبعیت میکند؟ مگر شرکتهای ورشکسته بازار سهام مانند شرکتهای زیرمجموعه بازار پایه که در شرایط کنونی که فعالیشان متوقف شده است با دلیل منطقی رشد کردهاند؟ به صورت کلی کرونا همانطور که به اقتصاد چین به عنوان دومین غول اقتصادی جهان ضربه وارد کرد میتواند به اقتصاد ایران هم ضربه وارد کند اما اینکه این موضوع در بورس تهران منعکس شود باید گفت علت رشدهای اخیر سهام فوران نقدینگی به سمت بازار سهام بوده است و واقعا دلیل دیگری جز این نمیتوان برشمرد و سهام بسیاری از شرکتهای در بازار سهام کشور ماهها است که از خطوط قرمز عبور کردهاند.
اما در خصوص FATF نیز تمامی موارد بالا مطرح است. مخالفت با لوایح مرتبط با FATF از سوی شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام باعث شد ایران به لیست سیاه FATF برود. اما در این خصوص نیز ارزش سهام بسیاری از شرکتها فاصله زیادی از واقعیت خود دارند و موضوعی مانند رشد قیمت بر اساس تجدید ارزیابی یا رشدهای حبابی سهام در بازار پایه ربطی به واقعیت ارزشگذاری و اقتصادی ندارد. اما در واقعیت FATF میتواند به تنگتر شدن فضا بر تجارت بینالملل کشور منجر شود. البته به صورت منطقی زمانیکه در وضعیت تحریم سیستم بانکی قرار داشتهایم شرکت ایرانی نمیتوانسته از سیستم مالی بینالمللی استفاده کند و حتی دانشجویان که به دیگر کشورها برای تحصیل مهاجرت کردهاند نیز با مشکل افتتاح حساب بانکی مواجه بودهاند. آیا قرار گرفتن در لیست سیاه FATF میتواند این فضا را تشدید سازد؟ با وجود تمام خوشبینیهایی که بعضا در شرایط کنونی مطرح میشود نمیتوان این موضوع را کامل رد کرد. در شرایطی که دسترسی به دلارهای نفتی مشکل شده است اگر دلارهای غیرنفتی نیز به اقتصاد کشور نرسند صعود دلار تشدید خواهد شد و این موضوع احتمالا کشور را به سمت اجبار راهحلهای غیراقتصادی مانند مذاکرات سیاسی میتواند پیش ببرد...
@Library_Telegram
بورس تهران پس از ثبت بازدهی چشمگیر حدود 17 درصدی در بهمن به استقبال آخرین ماه از سال رویایی 98 میرود. سالی که تا پایان ماه یازدهم، بازدهی شاخص کل به حدود 168 درصد رسیده است. بورس در سال 98 تمامی سطوح مقاومتی تحلیلی را جا گذاشت و اتفاقا بیشترین سود را کسانی کسب کردند که کمترین بهایی به تحلیل میدادند. اما طی روزهای تعطیل اخیر بار دیگر اخباری در کشور منتشر شده است که میتواند بر سهام نیز اثرگذار باشد. ارائه آمار رسمی از مبتلایان به کرونا در کشور در کنار قرار گرفتن ایران در لیست سیاه FATF از جمله مواردی است که میتواند بر روند کنونی سهام اثرگذار باشد.
شایعاتی از تلاش برخی از کشورهای برای بستن مرزها با کشور به گوش میرسد. کرونا اثر خود را در بازار جهانی منتقل کرده است و در این موضوع تردیدی وجود ندارد. این ویروس در بیش از یک ماه گذشته بخشی از اقتصاد بزرگ چین را فلج کرد و ضربات شدیدی را از این منظر به اقتصاد جهانی وارد کرد. بیش از آنکه نگرانی از مرگ ناشی از کرونا وجود داشته باشد نگرانی از سرایت و همهگیر شدن این ویروس مشاهده میشود که میتواند مشکلات حاد تنفسی را ایجاد کند. سرانجام این موضوع دامن کشور ما را نیز گرفته است و آمار از کشتهشدگان ناشی از این موضوع به گوش میرسد.
اگر بنا بر این باشد که این ویروس به اپیدمی در کشور تبدیل شود طبیعتا با اثر بر سلامت فعالان اقتصادی به اقتصاد کشور نیز ضربه وارد میکند واین موضوع در شرایط تحریمی کنونی میتواند هزینههای بیشتری را به دنبال داشته باشد. در نتیجه شرکتهای بورسی نیز جزئی از اقتصاد کشور بوده و از این موضوع میتوانند ضربه بپذیرند. اما مگر بورس ما در شرایط کنونی از حالت منطقی تبعیت کرده و رشدهای کنونی سهام از واقعیتهای داخلی یک شرکت تبعیت میکند؟ مگر شرکتهای ورشکسته بازار سهام مانند شرکتهای زیرمجموعه بازار پایه که در شرایط کنونی که فعالیشان متوقف شده است با دلیل منطقی رشد کردهاند؟ به صورت کلی کرونا همانطور که به اقتصاد چین به عنوان دومین غول اقتصادی جهان ضربه وارد کرد میتواند به اقتصاد ایران هم ضربه وارد کند اما اینکه این موضوع در بورس تهران منعکس شود باید گفت علت رشدهای اخیر سهام فوران نقدینگی به سمت بازار سهام بوده است و واقعا دلیل دیگری جز این نمیتوان برشمرد و سهام بسیاری از شرکتهای در بازار سهام کشور ماهها است که از خطوط قرمز عبور کردهاند.
اما در خصوص FATF نیز تمامی موارد بالا مطرح است. مخالفت با لوایح مرتبط با FATF از سوی شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام باعث شد ایران به لیست سیاه FATF برود. اما در این خصوص نیز ارزش سهام بسیاری از شرکتها فاصله زیادی از واقعیت خود دارند و موضوعی مانند رشد قیمت بر اساس تجدید ارزیابی یا رشدهای حبابی سهام در بازار پایه ربطی به واقعیت ارزشگذاری و اقتصادی ندارد. اما در واقعیت FATF میتواند به تنگتر شدن فضا بر تجارت بینالملل کشور منجر شود. البته به صورت منطقی زمانیکه در وضعیت تحریم سیستم بانکی قرار داشتهایم شرکت ایرانی نمیتوانسته از سیستم مالی بینالمللی استفاده کند و حتی دانشجویان که به دیگر کشورها برای تحصیل مهاجرت کردهاند نیز با مشکل افتتاح حساب بانکی مواجه بودهاند. آیا قرار گرفتن در لیست سیاه FATF میتواند این فضا را تشدید سازد؟ با وجود تمام خوشبینیهایی که بعضا در شرایط کنونی مطرح میشود نمیتوان این موضوع را کامل رد کرد. در شرایطی که دسترسی به دلارهای نفتی مشکل شده است اگر دلارهای غیرنفتی نیز به اقتصاد کشور نرسند صعود دلار تشدید خواهد شد و این موضوع احتمالا کشور را به سمت اجبار راهحلهای غیراقتصادی مانند مذاکرات سیاسی میتواند پیش ببرد...
@Library_Telegram
آنها فقط از " فهمیدن " تو میترسند ...!
از "تنِ" تو ، هرچقدر هم که قوی باشد ،
ترسی ندارند ...!
از گاو که گندهتر نمیشوی، میدوشندت !
از خر که قویتر نمیشوی، بارت میکنند !
از اسب که دوندهتر نمیشوی، سوارت میشوند !
آنها فقط از " فهمیدن " تو میترسند ...!
@Library_Telegram
از "تنِ" تو ، هرچقدر هم که قوی باشد ،
ترسی ندارند ...!
از گاو که گندهتر نمیشوی، میدوشندت !
از خر که قویتر نمیشوی، بارت میکنند !
از اسب که دوندهتر نمیشوی، سوارت میشوند !
آنها فقط از " فهمیدن " تو میترسند ...!
@Library_Telegram
✅ «کورونا و اقتصاد کشور»
سرانجام ویروس کورونای جدید در ایران هم تشخیص داده شد و به بیش از دو هفته تردید در این خصوص پایان داده شد. فارغ از این که آغاز تشخیص بیماری با مرگ دو تن از بیماران بود و این را باید به پای ضعف نظام بهداشتی کشور در تشخیص (یا در اطلاع رسانی به موقع) مبتلایان دانست، شروع این چنینی این بیماری با قدرت سرایت بالا نگران کننده است و تمهیدات و توصیه ها و تصمیمات دولت و نهادهای ذیربط در تناسب با این پدیده نیست.
براوردهای اقتصادی در چین، حاکی از کند شدن نرخ رشد اقتصادی و کاهش ۲ درصدی آن برای فصل نخست سال ۲۰۲۰ است. هنوز مشخص نیست که دامنهی همه گیری این ویروس در چین تا کجا گسترده خواهد شد و چین چگونه خواهد توانست لطمه ی این فاجعه ی بهداشتی-انسانی را در اقتصاد خود مدیریت کند. اما اگر چین با تمهیدات گسترده و همه جانبه ای که اتخاذ کرده است بتواند ابعاد بیماری را به فصل نخست سال محدود کند شاید لطمات آن در همین میزان باقی بماند.
شکی نیست که اقتصاد ایران، که چین شریک نخست تجاریش است، از شرایط اقتصاد این کشور تأثیر پذیر است. چین مقصد نخست صادرات نفت، پتروشیمی و مواد معدنی ایران است و به دلیل بحران موجود در چین در یک ماه گذشته قیمت این کالاها افت ۲۰-۱۰ درصدی داشته است. با فرض ثابت ماندن مقدار صادرات به چین، که البته چنین نیست، این افت به معنای کاهش درامد ۵۰۰-۲۵۰ میلیون دلاری در ماه در صادرات ایران به این کشور است.
اما اکنون که ویروس کورونا به ایران رسیده و در حال گسترش است، نگرانی بزرگتر اقتصاد کشور پیامدهای ناشی از همه گیری بیماری در ایران است. با آشکار شدن نخستین موارد بیماری، نخستین موج آن دامنگیر حوزه ی گردشگری داخلی و خارجی کشور شد. لغو سفرها به ویژه در ایام نزدیک به نوروز و تعطیلات سال نو موجب خواهد گردید که بخش گردشگری کشور و خدمات وابسته به آن، از جمله حمل و نقل مسافر، هتلها و رستورانها، اماکن تفریحی و گردشگری، تولیدات محلی و سوغاتی، بهترین زمان کسب وکار خود را از دست بدهند و به شدت آسیب ببینند. علاوه بر اینها طیفی از کسب و کارها مانند تئاتر، سینما، تفریحات جمعی، سالنهای ورزشی، آرایشگاهها، مراکز خرید و فروشگاههای بزرگ و مانند اینها هم از این شرایط متأثر می گردند.
در بعد بین المللی، از هم اکنون برخی از کشورهای همسایه تردد مسافران بین ایران و کشور خود را متوقف نموده اند. بدون شک در صورت گسترش و جدی تر شدن همه گیری کورونا در ایران مرزهای همسایگان بیشتری به روی تردد مسافر به ایران و بالعکس بسته خواهد شد. گذشته از آثار این اقدامات بر حوزه ی گردشگری و تجارت مرزی کشور، مخاطره ی بزرگتر می تواند تصمیم این کشورها برای جلوگیری از ورود محصولات تازه و مواد غذایی ایران (فراورده های حیوانی، میوه و تره بار) به کشورشان باشد که به صورت مضاعف به تولید و صادرات کشور آسیب وارد خواهد نمود.
همزمانی این مخاطره با ورود دوباره ی ایران به لیست سیاه FATF و شدت یافتن تنگنای مبادلات مالی و ارزی با دنیا به نگرانی فعالان اقتصادی از شرایط اقتصاد افزوده است. اقتصاد رنجور و تحت فشار کشور تاب تحمل فشارهای متعدد را ندارد و این موضوع باید از سوی دولت و دیگر ارکان حاکمیت بسیار جدی قلمداد شود.
از این رو و با در نظر گرفتن نکات بالا، انتظار جدی و اکید از دولت می رود که چارچوبهای به مراتب جدیتر و سختگیرانه تری را در پیشگیری از انتشار گسترده ی بیماری در کشور اتخاذ نماید و نگذارد تا کشورهای دیگر برای قرنطینه کردن شهروندان و اقتصاد ایران تصمیم پیش دستانه بگیرند.
ما نه مانند چین اقتصادی قوی داریم، نه مقدورات بودجه ای دولت اجازه اتخاذ سیاستهای انبساطی برای کمتر کردن آسیبهای اقتصادی بیماری را می دهد، نه توان ساخت بیمارستان ۱۰۰۰ تختخوابی در ۱۰ روز را داریم، نه از امکانات آزمایشگاهی و درمانی مانند آن کشور برخورداریم و، متأسفانه، نه سرمایه اجتماعی قابل مقایسه با چین را داریم. پس تنها راه ما جلوگیری از گسترده شدن بیماری با تصمیماتی قاطع و سریع است.
وقت را از دست ندهیم!
✍ پدرام سلطانی
@Library_Telegram
سرانجام ویروس کورونای جدید در ایران هم تشخیص داده شد و به بیش از دو هفته تردید در این خصوص پایان داده شد. فارغ از این که آغاز تشخیص بیماری با مرگ دو تن از بیماران بود و این را باید به پای ضعف نظام بهداشتی کشور در تشخیص (یا در اطلاع رسانی به موقع) مبتلایان دانست، شروع این چنینی این بیماری با قدرت سرایت بالا نگران کننده است و تمهیدات و توصیه ها و تصمیمات دولت و نهادهای ذیربط در تناسب با این پدیده نیست.
براوردهای اقتصادی در چین، حاکی از کند شدن نرخ رشد اقتصادی و کاهش ۲ درصدی آن برای فصل نخست سال ۲۰۲۰ است. هنوز مشخص نیست که دامنهی همه گیری این ویروس در چین تا کجا گسترده خواهد شد و چین چگونه خواهد توانست لطمه ی این فاجعه ی بهداشتی-انسانی را در اقتصاد خود مدیریت کند. اما اگر چین با تمهیدات گسترده و همه جانبه ای که اتخاذ کرده است بتواند ابعاد بیماری را به فصل نخست سال محدود کند شاید لطمات آن در همین میزان باقی بماند.
شکی نیست که اقتصاد ایران، که چین شریک نخست تجاریش است، از شرایط اقتصاد این کشور تأثیر پذیر است. چین مقصد نخست صادرات نفت، پتروشیمی و مواد معدنی ایران است و به دلیل بحران موجود در چین در یک ماه گذشته قیمت این کالاها افت ۲۰-۱۰ درصدی داشته است. با فرض ثابت ماندن مقدار صادرات به چین، که البته چنین نیست، این افت به معنای کاهش درامد ۵۰۰-۲۵۰ میلیون دلاری در ماه در صادرات ایران به این کشور است.
اما اکنون که ویروس کورونا به ایران رسیده و در حال گسترش است، نگرانی بزرگتر اقتصاد کشور پیامدهای ناشی از همه گیری بیماری در ایران است. با آشکار شدن نخستین موارد بیماری، نخستین موج آن دامنگیر حوزه ی گردشگری داخلی و خارجی کشور شد. لغو سفرها به ویژه در ایام نزدیک به نوروز و تعطیلات سال نو موجب خواهد گردید که بخش گردشگری کشور و خدمات وابسته به آن، از جمله حمل و نقل مسافر، هتلها و رستورانها، اماکن تفریحی و گردشگری، تولیدات محلی و سوغاتی، بهترین زمان کسب وکار خود را از دست بدهند و به شدت آسیب ببینند. علاوه بر اینها طیفی از کسب و کارها مانند تئاتر، سینما، تفریحات جمعی، سالنهای ورزشی، آرایشگاهها، مراکز خرید و فروشگاههای بزرگ و مانند اینها هم از این شرایط متأثر می گردند.
در بعد بین المللی، از هم اکنون برخی از کشورهای همسایه تردد مسافران بین ایران و کشور خود را متوقف نموده اند. بدون شک در صورت گسترش و جدی تر شدن همه گیری کورونا در ایران مرزهای همسایگان بیشتری به روی تردد مسافر به ایران و بالعکس بسته خواهد شد. گذشته از آثار این اقدامات بر حوزه ی گردشگری و تجارت مرزی کشور، مخاطره ی بزرگتر می تواند تصمیم این کشورها برای جلوگیری از ورود محصولات تازه و مواد غذایی ایران (فراورده های حیوانی، میوه و تره بار) به کشورشان باشد که به صورت مضاعف به تولید و صادرات کشور آسیب وارد خواهد نمود.
همزمانی این مخاطره با ورود دوباره ی ایران به لیست سیاه FATF و شدت یافتن تنگنای مبادلات مالی و ارزی با دنیا به نگرانی فعالان اقتصادی از شرایط اقتصاد افزوده است. اقتصاد رنجور و تحت فشار کشور تاب تحمل فشارهای متعدد را ندارد و این موضوع باید از سوی دولت و دیگر ارکان حاکمیت بسیار جدی قلمداد شود.
از این رو و با در نظر گرفتن نکات بالا، انتظار جدی و اکید از دولت می رود که چارچوبهای به مراتب جدیتر و سختگیرانه تری را در پیشگیری از انتشار گسترده ی بیماری در کشور اتخاذ نماید و نگذارد تا کشورهای دیگر برای قرنطینه کردن شهروندان و اقتصاد ایران تصمیم پیش دستانه بگیرند.
ما نه مانند چین اقتصادی قوی داریم، نه مقدورات بودجه ای دولت اجازه اتخاذ سیاستهای انبساطی برای کمتر کردن آسیبهای اقتصادی بیماری را می دهد، نه توان ساخت بیمارستان ۱۰۰۰ تختخوابی در ۱۰ روز را داریم، نه از امکانات آزمایشگاهی و درمانی مانند آن کشور برخورداریم و، متأسفانه، نه سرمایه اجتماعی قابل مقایسه با چین را داریم. پس تنها راه ما جلوگیری از گسترده شدن بیماری با تصمیماتی قاطع و سریع است.
وقت را از دست ندهیم!
✍ پدرام سلطانی
@Library_Telegram
👍1
✅ مجلس یازدهم با مملکت چه خواهد کرد؟
حدس و گمانهزنیهای بسیاری پیش از انتخابات وجود داشت که در انتخابات مجلس یازدهم، طیفی از جریانات خاص وابسته اصولگرایان، پیروز میشوند.
شواهد و قرائن اولیه و اینکه بدنه اجتماعی اصلاحطلبان، شور و اشتیاق چهار سال پیش را تکرار نکرد، آن حدس و گمانهزنیها را به یقین تبدیل کرده و به احتمال بسیار زیاد عمده نامزدهای این طیف، وارد مجلس یازدهم خواهند شد. طیفی از اصولگرایان جوانتر، اعضای جبهه پایداری و طرفداران محمود احمدینژاد، اکثریت این اعضا خواهند بود.
نخستین ملاحظهای که باید به آن پرداخت، نحوه تعامل مجلس یازدهم با روحانی است. بیتردید روزهای بسیار دشواری در انتظار دولت است. این دوره از بهارستان، شمشیر را از رو برای روحانی خواهد بست و لبه تیز تیغ مجلس از همان ابتدا بر گردن دولت دوازدهم قرار خواهد گرفت. کمترین دلیل نمایندگان جدید در برخورد با روحانی، ادامه سیاستهای سه سال اخیر این جریان و مجموعه رسانهها و نهادهای خارج از دولت، مبنی برانداختن بار همه مشکلات و ناکامیهای کشور بر سر دولت است. مجلس یازدهمیها از همان ابتدای تشکیل مجلس، آتش حملات را بسیار سنگینتر از گذشته بر سر روحانی و وزرایش خواهند ریخت.
اما مجلس یازدهم در راستای تحقق خواستههای اقشار فقیر و زحمتکش، بنای هیچگونه مسامحه و کنارآمدن با دولت روحانی نداشته و سعی میکند دولت را وادار کند تا نهتنها سیاستهایش بلکه بسیاری از مدیرانش از جمله بسیاری از وزرا، استانداران، مدیران ارشد شرکتهای بزرگ دولتی، رؤسای بانکها، سازمان برنامهوبودجه و... را تغییر دهد و بهجای آنان، مدیران جوان، انقلابی و پاکدست را که درد مردم دارند، بر سر کار آورد.
اینکه مجلس یازدهم فشار علیه روحانی را تا چه مرحله به پیش خواهد برد، مشخص نیست اما آنچه مسلم است تمام تلاششان را به کار خواهند گرفت تا با کمک صداوسیما و تریبونهای دیگر، اینگونه وانمود کنند که این مجلس میخواهد داد محرومان را از دولت روحانی بستاند.
یقینا دولت دوازدهم، روزگار دشواری با مجلس یازدهم پیشرو خواهد داشت. اینکه مجلس یازدهمیها تا پای استیضاح رئیسجمهور پیش بروند، معلوم نیست. بعید به نظر میرسد که این اتفاق، اجماعی در بخشهای دیگر کسب کند. البته کم نیستند چهرههایی که با تحت فشار قراردادن رئیسجمهور و اینکه بار همه ناکامیهای اقتصادی از جمله آثار تحریمها بر سر روحانی ریخته شود، مخالفتی نداشته و از آن استقبال هم میکنند. اما اینکه خواهان برکناری او شوند، معلوم نیست که آیا به مصلحت بدانند یا خیر. هدف بعدی نمایندگان مجلس یازدهم، برجام خواهد بود. تندروها در ضدیت با برجام هم چیزی کم نخواهند گذاشت. دولت را تحت فشار میگذارند که ایران را از برجام خارج کند. بازهم مانند جریان برکناری روحانی، اینکه آیا نظام با خروج کامل ایران از برجام و انپیتی موافقت خواهد کرد یا نه، چندان معلوم نیست و بعید به نظر میرسد.
جبهه سوم مجلس به سمت حمایت گسترده از سایر دستگاهها در مبارزه با فساد باز خواهد شد. در اینجا هم برخی چهرههای مجلس یازدهم، عنوان خواهند کرد که دستگاه قضائی باید تعارف را کنار گذاشته و با مسئولان و دستاندرکاران دولت روحانی که در جریان مفاسد اقتصادی دستی داشتهاند، قاطعانه برخورد کند. همه اینها که گفته شد، تا چند ماه اول مجلس یازدهم و ایبسا تا یک سال اول آن، ممکن است رأیدهندگان طرفدار آنان را مجاب کند که این دوره از پارلمان، درصدد تحول اساسی و خانهتکانی گسترده در مدیریت اجرای کشور برآمده و میخواهد وضعیت اقتصادی کشور را سامان داده و بالاخص، وضعیت اقشار و لایههای محروم را بهبود ببخشد. اما هیجانات تبلیغاتی و نطقهای داغ، بعد از چند ماه بهتدریج فروکش خواهد کرد. مجلس یازدهم با اقتصادی روبهروست که نیمی از درآمدهای بودجه سال آینده آن، رسما محقق نخواهد شد و سال 98 را با رشد اقتصادی منفی 9 درصد، تورم بالای 40 درصد و یکی از بالاترین نرخهای بیکاری بعد از انقلاب به پایان رسانده است. با شعارهای پرطمطراق و ریختن بار همه تقصیرات بر سر دیگران، تا مدتی میتوان رأیدهندگان را امیدوار نگه داشت. اما پرسش اساسی از مجلس یازدهم آن است که در قبال سیاست خارجی که تحریمها را برای ایران رقم زده، با روحانی یا بدون روحانی، چه میخواهد بکند؟/شرق
✍️ صادق زیباکلام
@Library_Telegram
حدس و گمانهزنیهای بسیاری پیش از انتخابات وجود داشت که در انتخابات مجلس یازدهم، طیفی از جریانات خاص وابسته اصولگرایان، پیروز میشوند.
شواهد و قرائن اولیه و اینکه بدنه اجتماعی اصلاحطلبان، شور و اشتیاق چهار سال پیش را تکرار نکرد، آن حدس و گمانهزنیها را به یقین تبدیل کرده و به احتمال بسیار زیاد عمده نامزدهای این طیف، وارد مجلس یازدهم خواهند شد. طیفی از اصولگرایان جوانتر، اعضای جبهه پایداری و طرفداران محمود احمدینژاد، اکثریت این اعضا خواهند بود.
نخستین ملاحظهای که باید به آن پرداخت، نحوه تعامل مجلس یازدهم با روحانی است. بیتردید روزهای بسیار دشواری در انتظار دولت است. این دوره از بهارستان، شمشیر را از رو برای روحانی خواهد بست و لبه تیز تیغ مجلس از همان ابتدا بر گردن دولت دوازدهم قرار خواهد گرفت. کمترین دلیل نمایندگان جدید در برخورد با روحانی، ادامه سیاستهای سه سال اخیر این جریان و مجموعه رسانهها و نهادهای خارج از دولت، مبنی برانداختن بار همه مشکلات و ناکامیهای کشور بر سر دولت است. مجلس یازدهمیها از همان ابتدای تشکیل مجلس، آتش حملات را بسیار سنگینتر از گذشته بر سر روحانی و وزرایش خواهند ریخت.
اما مجلس یازدهم در راستای تحقق خواستههای اقشار فقیر و زحمتکش، بنای هیچگونه مسامحه و کنارآمدن با دولت روحانی نداشته و سعی میکند دولت را وادار کند تا نهتنها سیاستهایش بلکه بسیاری از مدیرانش از جمله بسیاری از وزرا، استانداران، مدیران ارشد شرکتهای بزرگ دولتی، رؤسای بانکها، سازمان برنامهوبودجه و... را تغییر دهد و بهجای آنان، مدیران جوان، انقلابی و پاکدست را که درد مردم دارند، بر سر کار آورد.
اینکه مجلس یازدهم فشار علیه روحانی را تا چه مرحله به پیش خواهد برد، مشخص نیست اما آنچه مسلم است تمام تلاششان را به کار خواهند گرفت تا با کمک صداوسیما و تریبونهای دیگر، اینگونه وانمود کنند که این مجلس میخواهد داد محرومان را از دولت روحانی بستاند.
یقینا دولت دوازدهم، روزگار دشواری با مجلس یازدهم پیشرو خواهد داشت. اینکه مجلس یازدهمیها تا پای استیضاح رئیسجمهور پیش بروند، معلوم نیست. بعید به نظر میرسد که این اتفاق، اجماعی در بخشهای دیگر کسب کند. البته کم نیستند چهرههایی که با تحت فشار قراردادن رئیسجمهور و اینکه بار همه ناکامیهای اقتصادی از جمله آثار تحریمها بر سر روحانی ریخته شود، مخالفتی نداشته و از آن استقبال هم میکنند. اما اینکه خواهان برکناری او شوند، معلوم نیست که آیا به مصلحت بدانند یا خیر. هدف بعدی نمایندگان مجلس یازدهم، برجام خواهد بود. تندروها در ضدیت با برجام هم چیزی کم نخواهند گذاشت. دولت را تحت فشار میگذارند که ایران را از برجام خارج کند. بازهم مانند جریان برکناری روحانی، اینکه آیا نظام با خروج کامل ایران از برجام و انپیتی موافقت خواهد کرد یا نه، چندان معلوم نیست و بعید به نظر میرسد.
جبهه سوم مجلس به سمت حمایت گسترده از سایر دستگاهها در مبارزه با فساد باز خواهد شد. در اینجا هم برخی چهرههای مجلس یازدهم، عنوان خواهند کرد که دستگاه قضائی باید تعارف را کنار گذاشته و با مسئولان و دستاندرکاران دولت روحانی که در جریان مفاسد اقتصادی دستی داشتهاند، قاطعانه برخورد کند. همه اینها که گفته شد، تا چند ماه اول مجلس یازدهم و ایبسا تا یک سال اول آن، ممکن است رأیدهندگان طرفدار آنان را مجاب کند که این دوره از پارلمان، درصدد تحول اساسی و خانهتکانی گسترده در مدیریت اجرای کشور برآمده و میخواهد وضعیت اقتصادی کشور را سامان داده و بالاخص، وضعیت اقشار و لایههای محروم را بهبود ببخشد. اما هیجانات تبلیغاتی و نطقهای داغ، بعد از چند ماه بهتدریج فروکش خواهد کرد. مجلس یازدهم با اقتصادی روبهروست که نیمی از درآمدهای بودجه سال آینده آن، رسما محقق نخواهد شد و سال 98 را با رشد اقتصادی منفی 9 درصد، تورم بالای 40 درصد و یکی از بالاترین نرخهای بیکاری بعد از انقلاب به پایان رسانده است. با شعارهای پرطمطراق و ریختن بار همه تقصیرات بر سر دیگران، تا مدتی میتوان رأیدهندگان را امیدوار نگه داشت. اما پرسش اساسی از مجلس یازدهم آن است که در قبال سیاست خارجی که تحریمها را برای ایران رقم زده، با روحانی یا بدون روحانی، چه میخواهد بکند؟/شرق
✍️ صادق زیباکلام
@Library_Telegram
❤1
ژنرال عالیرتبه چینی در ووهان چه میکند؟
جمعه گذشته در یک نشست اضطراری در پکن، «شی جین پینگ» رئیسجمهور چین در مورد ضرورت مهار کرونا ویروس و تعیین نظامی برای جلوگیری از اپیدمی مشابه در آینده شد. یک نظام ملی برای کنترل خطرات بیو- امنیتی، باید «برای حفاظت از سلامتی مردم» برقرار شود. این چیزی بود که «شی» گفت زیرا «ایمنی آزمایشگاهی» یک مساله «امنیت ملی» است. «استیون. دابلیو. موشر» در گزارش ۲۲ فوریه در نیویورک پست نوشت، «شی» واقعا نمیتوانست بپذیرد که ویروس کرونا که اکنون بخشهایی از چین را مبتلا ساخته از یکی از آزمایشگاههای تحقیقاتی بیولوژیکی به بیرون سرایت کرده است. اما روز بعد از این دیدار، شواهد نشان داد که این دقیقا همان چیزی است که رخ داده، چنانکه وزارت علوم و تکنولوژی چین سند جدیدی را منتشر کرد با عنوان «دستورالعملهایی در مورد تقویت مدیریت بیو- امنیتی در آزمایشگاههای میکروبیولوژی که با ویروس پیشرفتهای مانند کرونا ویروسِ جدید دست و پنجه نرم میکنند». دوباره بخوانید. بهنظر میرسد چین در نگهداری پاتوژنها در لولههای آزمایشگاهی که به آنجا تعلق دارند دچار مشکل شده است. آیا چنین نیست و چه تعداد «آزمایشگاه میکروبیولوژی» در چین وجود دارد که با «ویروسهای پیشرفتهای مانند کرونا دست و پنجه نرم میکنند؟» به نظر میرسد در تمام چین فقط یک آزمایشگاه وجود دارد. این یکی هم از قضا در شهر «ووهان» واقع است که مرکز شیوع این بیماری فراگیر است. درست است. تنها آزمایشگاه میکروبیولوژی «سطح چهار» چین که برای رسیدگی به ویروس مرگبار کرونا مجهز شده «آزمایشگاه بیوایمنی ملی» نامیده میشود که بخشی از موسسه ویروس شناسی ووهان است. افزون بر این، یک متخصص و ژنرال ارشد نظامی ارتش آزادیبخش خلق چین در بخش «جنگ بیولوژیکی» به نام «چِن وِی» در اواخر ژانویه به ووهان اعزام شده تا به تلاش برای مهار این بیماری کمک کند.
بر اساس گزارش PLA Daily، ژنرال «چن» از زمان آغاز سارس در سال ۲۰۰۳ و سپس ابولا و سیاه زخم، در حال تحقیق روی ویروس کرونا بوده است. این اولین سفر او به موسسه ویروسشناسی ووهان نبود، چراکه این یکی از دو آزمایشگاه تحقیقاتی «بیوتسلیحاتی» در کل چین است. آیا این شما را به این مساله رهنمون نمیسازد که این ویروس جدید که اکنون به نام « SARS-CoV-۲» معروف شده از همین آزمایشگاه گریخته و به بیرون درز کرده و اینکه کار ژنرال «چن» همانا تلاش و بازگرداندن غول به بطری است، یعنی همان جایی که بود؟ یک واقعیت کمتر شناخته شده هم وجود دارد: برخی محققان چینی عادت کردهاند که حیوانات آزمایشگاهی خود را پس از آنکه آزمایشهایشان روی آنها به اتمام رسید، به دورهگردهای خیابانی بفروشند. درست شنیدید. به جای اینکه حیوانات دارای بیماری مسری را به درستی بسوزانند- چنانکه قانون این را الزامی کرده- آنها این حیوانات را با قیمتی اندکی بالاتر از حد معمول به دورهگردهای خیابانی میفروشند. یا حتی در برخی مواقع با قیمتی بسیار بالاتر. یک محقق چینی که اکنون در زندان است با فروش میمونها و موشهای صحرایی در بازار فروش حیوانات زنده – جایی که در نهایت اینها به شکم دیگران میروند- میلیونها دلار به جیب زد...
✍ نیویورک پست
@Library_Telegram
جمعه گذشته در یک نشست اضطراری در پکن، «شی جین پینگ» رئیسجمهور چین در مورد ضرورت مهار کرونا ویروس و تعیین نظامی برای جلوگیری از اپیدمی مشابه در آینده شد. یک نظام ملی برای کنترل خطرات بیو- امنیتی، باید «برای حفاظت از سلامتی مردم» برقرار شود. این چیزی بود که «شی» گفت زیرا «ایمنی آزمایشگاهی» یک مساله «امنیت ملی» است. «استیون. دابلیو. موشر» در گزارش ۲۲ فوریه در نیویورک پست نوشت، «شی» واقعا نمیتوانست بپذیرد که ویروس کرونا که اکنون بخشهایی از چین را مبتلا ساخته از یکی از آزمایشگاههای تحقیقاتی بیولوژیکی به بیرون سرایت کرده است. اما روز بعد از این دیدار، شواهد نشان داد که این دقیقا همان چیزی است که رخ داده، چنانکه وزارت علوم و تکنولوژی چین سند جدیدی را منتشر کرد با عنوان «دستورالعملهایی در مورد تقویت مدیریت بیو- امنیتی در آزمایشگاههای میکروبیولوژی که با ویروس پیشرفتهای مانند کرونا ویروسِ جدید دست و پنجه نرم میکنند». دوباره بخوانید. بهنظر میرسد چین در نگهداری پاتوژنها در لولههای آزمایشگاهی که به آنجا تعلق دارند دچار مشکل شده است. آیا چنین نیست و چه تعداد «آزمایشگاه میکروبیولوژی» در چین وجود دارد که با «ویروسهای پیشرفتهای مانند کرونا دست و پنجه نرم میکنند؟» به نظر میرسد در تمام چین فقط یک آزمایشگاه وجود دارد. این یکی هم از قضا در شهر «ووهان» واقع است که مرکز شیوع این بیماری فراگیر است. درست است. تنها آزمایشگاه میکروبیولوژی «سطح چهار» چین که برای رسیدگی به ویروس مرگبار کرونا مجهز شده «آزمایشگاه بیوایمنی ملی» نامیده میشود که بخشی از موسسه ویروس شناسی ووهان است. افزون بر این، یک متخصص و ژنرال ارشد نظامی ارتش آزادیبخش خلق چین در بخش «جنگ بیولوژیکی» به نام «چِن وِی» در اواخر ژانویه به ووهان اعزام شده تا به تلاش برای مهار این بیماری کمک کند.
بر اساس گزارش PLA Daily، ژنرال «چن» از زمان آغاز سارس در سال ۲۰۰۳ و سپس ابولا و سیاه زخم، در حال تحقیق روی ویروس کرونا بوده است. این اولین سفر او به موسسه ویروسشناسی ووهان نبود، چراکه این یکی از دو آزمایشگاه تحقیقاتی «بیوتسلیحاتی» در کل چین است. آیا این شما را به این مساله رهنمون نمیسازد که این ویروس جدید که اکنون به نام « SARS-CoV-۲» معروف شده از همین آزمایشگاه گریخته و به بیرون درز کرده و اینکه کار ژنرال «چن» همانا تلاش و بازگرداندن غول به بطری است، یعنی همان جایی که بود؟ یک واقعیت کمتر شناخته شده هم وجود دارد: برخی محققان چینی عادت کردهاند که حیوانات آزمایشگاهی خود را پس از آنکه آزمایشهایشان روی آنها به اتمام رسید، به دورهگردهای خیابانی بفروشند. درست شنیدید. به جای اینکه حیوانات دارای بیماری مسری را به درستی بسوزانند- چنانکه قانون این را الزامی کرده- آنها این حیوانات را با قیمتی اندکی بالاتر از حد معمول به دورهگردهای خیابانی میفروشند. یا حتی در برخی مواقع با قیمتی بسیار بالاتر. یک محقق چینی که اکنون در زندان است با فروش میمونها و موشهای صحرایی در بازار فروش حیوانات زنده – جایی که در نهایت اینها به شکم دیگران میروند- میلیونها دلار به جیب زد...
✍ نیویورک پست
@Library_Telegram
👍1
ژنرال عالیرتبه چینی در ووهان چه میکند؟
جمعه گذشته در یک نشست اضطراری در پکن، «شی جین پینگ» رئیسجمهور چین در مورد ضرورت مهار کرونا ویروس و تعیین نظامی برای جلوگیری از اپیدمی مشابه در آینده شد. یک نظام ملی برای کنترل خطرات بیو- امنیتی، باید «برای حفاظت از سلامتی مردم» برقرار شود. این چیزی بود که «شی» گفت زیرا «ایمنی آزمایشگاهی» یک مساله «امنیت ملی» است. «استیون. دابلیو. موشر» در گزارش ۲۲ فوریه در نیویورک پست نوشت، «شی» واقعا نمیتوانست بپذیرد که ویروس کرونا که اکنون بخشهایی از چین را مبتلا ساخته از یکی از آزمایشگاههای تحقیقاتی بیولوژیکی به بیرون سرایت کرده است. اما روز بعد از این دیدار، شواهد نشان داد که این دقیقا همان چیزی است که رخ داده، چنانکه وزارت علوم و تکنولوژی چین سند جدیدی را منتشر کرد با عنوان «دستورالعملهایی در مورد تقویت مدیریت بیو- امنیتی در آزمایشگاههای میکروبیولوژی که با ویروس پیشرفتهای مانند کرونا ویروسِ جدید دست و پنجه نرم میکنند». دوباره بخوانید. بهنظر میرسد چین در نگهداری پاتوژنها در لولههای آزمایشگاهی که به آنجا تعلق دارند دچار مشکل شده است. آیا چنین نیست و چه تعداد «آزمایشگاه میکروبیولوژی» در چین وجود دارد که با «ویروسهای پیشرفتهای مانند کرونا دست و پنجه نرم میکنند؟» به نظر میرسد در تمام چین فقط یک آزمایشگاه وجود دارد. این یکی هم از قضا در شهر «ووهان» واقع است که مرکز شیوع این بیماری فراگیر است. درست است. تنها آزمایشگاه میکروبیولوژی «سطح چهار» چین که برای رسیدگی به ویروس مرگبار کرونا مجهز شده «آزمایشگاه بیوایمنی ملی» نامیده میشود که بخشی از موسسه ویروس شناسی ووهان است. افزون بر این، یک متخصص و ژنرال ارشد نظامی ارتش آزادیبخش خلق چین در بخش «جنگ بیولوژیکی» به نام «چِن وِی» در اواخر ژانویه به ووهان اعزام شده تا به تلاش برای مهار این بیماری کمک کند.
بر اساس گزارش PLA Daily، ژنرال «چن» از زمان آغاز سارس در سال ۲۰۰۳ و سپس ابولا و سیاه زخم، در حال تحقیق روی ویروس کرونا بوده است. این اولین سفر او به موسسه ویروسشناسی ووهان نبود، چراکه این یکی از دو آزمایشگاه تحقیقاتی «بیوتسلیحاتی» در کل چین است. آیا این شما را به این مساله رهنمون نمیسازد که این ویروس جدید که اکنون به نام « SARS-CoV-۲» معروف شده از همین آزمایشگاه گریخته و به بیرون درز کرده و اینکه کار ژنرال «چن» همانا تلاش و بازگرداندن غول به بطری است، یعنی همان جایی که بود؟ یک واقعیت کمتر شناخته شده هم وجود دارد: برخی محققان چینی عادت کردهاند که حیوانات آزمایشگاهی خود را پس از آنکه آزمایشهایشان روی آنها به اتمام رسید، به دورهگردهای خیابانی بفروشند. درست شنیدید. به جای اینکه حیوانات دارای بیماری مسری را به درستی بسوزانند- چنانکه قانون این را الزامی کرده- آنها این حیوانات را با قیمتی اندکی بالاتر از حد معمول به دورهگردهای خیابانی میفروشند. یا حتی در برخی مواقع با قیمتی بسیار بالاتر. یک محقق چینی که اکنون در زندان است با فروش میمونها و موشهای صحرایی در بازار فروش حیوانات زنده – جایی که در نهایت اینها به شکم دیگران میروند- میلیونها دلار به جیب زد...
✍ نیویورک پست
@Library_Telegram
جمعه گذشته در یک نشست اضطراری در پکن، «شی جین پینگ» رئیسجمهور چین در مورد ضرورت مهار کرونا ویروس و تعیین نظامی برای جلوگیری از اپیدمی مشابه در آینده شد. یک نظام ملی برای کنترل خطرات بیو- امنیتی، باید «برای حفاظت از سلامتی مردم» برقرار شود. این چیزی بود که «شی» گفت زیرا «ایمنی آزمایشگاهی» یک مساله «امنیت ملی» است. «استیون. دابلیو. موشر» در گزارش ۲۲ فوریه در نیویورک پست نوشت، «شی» واقعا نمیتوانست بپذیرد که ویروس کرونا که اکنون بخشهایی از چین را مبتلا ساخته از یکی از آزمایشگاههای تحقیقاتی بیولوژیکی به بیرون سرایت کرده است. اما روز بعد از این دیدار، شواهد نشان داد که این دقیقا همان چیزی است که رخ داده، چنانکه وزارت علوم و تکنولوژی چین سند جدیدی را منتشر کرد با عنوان «دستورالعملهایی در مورد تقویت مدیریت بیو- امنیتی در آزمایشگاههای میکروبیولوژی که با ویروس پیشرفتهای مانند کرونا ویروسِ جدید دست و پنجه نرم میکنند». دوباره بخوانید. بهنظر میرسد چین در نگهداری پاتوژنها در لولههای آزمایشگاهی که به آنجا تعلق دارند دچار مشکل شده است. آیا چنین نیست و چه تعداد «آزمایشگاه میکروبیولوژی» در چین وجود دارد که با «ویروسهای پیشرفتهای مانند کرونا دست و پنجه نرم میکنند؟» به نظر میرسد در تمام چین فقط یک آزمایشگاه وجود دارد. این یکی هم از قضا در شهر «ووهان» واقع است که مرکز شیوع این بیماری فراگیر است. درست است. تنها آزمایشگاه میکروبیولوژی «سطح چهار» چین که برای رسیدگی به ویروس مرگبار کرونا مجهز شده «آزمایشگاه بیوایمنی ملی» نامیده میشود که بخشی از موسسه ویروس شناسی ووهان است. افزون بر این، یک متخصص و ژنرال ارشد نظامی ارتش آزادیبخش خلق چین در بخش «جنگ بیولوژیکی» به نام «چِن وِی» در اواخر ژانویه به ووهان اعزام شده تا به تلاش برای مهار این بیماری کمک کند.
بر اساس گزارش PLA Daily، ژنرال «چن» از زمان آغاز سارس در سال ۲۰۰۳ و سپس ابولا و سیاه زخم، در حال تحقیق روی ویروس کرونا بوده است. این اولین سفر او به موسسه ویروسشناسی ووهان نبود، چراکه این یکی از دو آزمایشگاه تحقیقاتی «بیوتسلیحاتی» در کل چین است. آیا این شما را به این مساله رهنمون نمیسازد که این ویروس جدید که اکنون به نام « SARS-CoV-۲» معروف شده از همین آزمایشگاه گریخته و به بیرون درز کرده و اینکه کار ژنرال «چن» همانا تلاش و بازگرداندن غول به بطری است، یعنی همان جایی که بود؟ یک واقعیت کمتر شناخته شده هم وجود دارد: برخی محققان چینی عادت کردهاند که حیوانات آزمایشگاهی خود را پس از آنکه آزمایشهایشان روی آنها به اتمام رسید، به دورهگردهای خیابانی بفروشند. درست شنیدید. به جای اینکه حیوانات دارای بیماری مسری را به درستی بسوزانند- چنانکه قانون این را الزامی کرده- آنها این حیوانات را با قیمتی اندکی بالاتر از حد معمول به دورهگردهای خیابانی میفروشند. یا حتی در برخی مواقع با قیمتی بسیار بالاتر. یک محقق چینی که اکنون در زندان است با فروش میمونها و موشهای صحرایی در بازار فروش حیوانات زنده – جایی که در نهایت اینها به شکم دیگران میروند- میلیونها دلار به جیب زد...
✍ نیویورک پست
@Library_Telegram
✅ آیا عصرِ روشنفکری پایان یافته است؟
با مشاهدۀ تحولاتِ جهانی، به نظر می رسد دو گروه نزدیک به هشتاد درصدِ تصمیم سازی ها را در کشورها انجام می دهند
صاحبان سرمایه و شرکت های بزرگ و
امنیتی ها.
بیست درصدِ باقیمانده که شامل سیاست مداران، نویسندگان و روشنفکران می شود، یا اُپراتورِ دو گروه فوق هستند و یا در حاشیه به سر می برند.دهه های ۵۰، ۶۰ و ۷۰ میلادی عصرِ نویسندگی، روشنفکری و فلسفه بود. از ۱۸۷۰ تا دهۀ ۱۹۷۰، به ندرت تحصیل کرده ای پیدا می شد که متونِ فلسفی نخوانده باشد. از فرانسه تا مصر، از آمریکا تا برزیل، از ایران تا چین، روشنفکری، مطالعۀ متون مدرن و رمان خوانی، رسمِ مسلطِ زمانه بود.
اما تقریبا طی دهۀ گذشته، که حتی در گرد هم آیی های داوس هم قابل مشاهده است، "کم کردن فواصل طبقاتی اقتصادی" به مهمترین موضوعِ اندیشه ای تبدیل شده است. موضوعات حادِ دهه های ۵۰، ۶۰ و ۷۰ میلادی مانند آزادی سیاسی، دموکراسی، جامعۀ مدنی و پاسخ گویی های مدنی، به حاشیه رانده شده اند. روشنفکران چه در غرب و چه در کشورهای در حال توسعه، پیشگامان این نوع تغییرات بودند. به نظر می رسد چهار دلیل برای انتقال از حوزه اندیشه به اولویت های رفاهی و کاهشِ قابلِ توجه روشنفکران قابل طرح است.
اول اینکه، طی ۵۰ سالِ گذشته، چهار میلیارد نفر به جمعیت جهان اضافه شده است. این جهشِ شگفت انگیز در زمانی کوتاه ریشه در بهبودِ وضعِ بهداشت، تغذیه و رشد اقتصادی دارد.در گذشته، با اشتغال یک نفر، یک خانواده مدیریت می شد اما هم اکنون تقریبا در عموم کشورها، چنین چیزی امکان پذیر نیست.
این موضوع دلیل دوم را به میان می آورد که هزینه های زندگی طی نیم قرن گذشته بسیار افزایش یافته است به طوری که اکثریت مطلقِ افراد، به کار و فعالیت اقتصادی نیازمند هستند. به عنوانِ مثال در سال ۱۳۵۰، قیمتِ متوسطِ یک اتومبیل ۱۵۱۰ دلار بود و اکنون به ۳۲۰۰۰ دلار رسیده است. در حالی که متوسطِ حقوق سالانه در سال ۱۹۵۰ ،۳۲۰۰ دلار بود، در سال ۲۰۱۹ این حقوق ۴۸۰۰۰ دلار تخمین زده می شود. همانطوریکه بسیاری از اقتصاد دانانِ طرفدارِ کاهشِ نابرابری هشدار داده اند، افزایشِ هزینه ها با افزایش دستمزد ها متناسب نیستند.
این ضرورت معاش، نوعی فرد گرایی و خود محوری ناخواسته در انسان ها ایجاد کرده که از جامعه به خود و از دغدغه های فکری به اولویت های اقتصادی تمایل پیدا کنند. چه در پاریس چه در تهران چند شهروند علاقه دارند و یا نیاز دارند که کافکا یا چامسکی یا تولستوی بخوانند؟
دلیلِ سومِ ، به ماهیت و سبکِ زندگی جدید مربوط می شود. در گذشته مثل حال این سطح از تنوع و لذت بردن از زندگی نبود. گفته می شود بین ۳ تا ۴ میلیارد نفر در جهان موبایل هوشمند دارند و به هر موضوع، اندیشه و سرگرمی دسترسی دارند. یک جوان ۲۰ تا ۳۰ ساله، به طورِمتوسط در سطح جهانی بین ۳ تا ۷ ساعت در روز با موبایل خود مشغول است. با مشکلات اقتصادی و این همه سرگرمی، خواندنِ داستایوفسکی یا چارلز دیکنز به چه کار می آید و کدام دغدغۀ اقتصادی را حل می کند؟ با موبایل هوشمند، افراد می توانند در تمامی موضوعاتِ قابلِ تصور، چند خط بیاموزند. یک پاراگراف در مورد هرموضوع. چه نیازی به کتاب خواندن وجود دارد؟ شرکتِ کتابِ Barnes and Noble که در سال ۱۹۱۷ تاسیس شده سالانه ۱۵ کتاب فروشی خود در آمریکا را تعطیل می کند. آنقدر زندگی کردن، خوب زندگی کردن، به هر روشی پول درآوردن و لذتِ گسترده از زندگی اهمیت یافته و جنبۀ جهانی به خود گرفته که ضرورتِ پرداختن به رشدِ فردی، سوالات مهم فلسفیِ، ایندۀ جامعه و سرنوشت جمعی به حاشیه رفته اند.
حقوقِ ماهانۀ یک استادِ دانشگاه در کشورهای عربی حوزۀ خلیج فارس بین ۷ تا ۱۲ هزار دلار است. این رقم، از میانگینِ حقوق همین صنف در اروپا و آمریکا ۲۰-۴۰ درصد بالاتر است. رابطۀ بین شاخص های ارزی این کشورها با دلار در طی نیم قرنِ گذشته تقریبا از ثباتِ مطلق برخوردار بوده است. در چنین شرایطی از وفور و ثبات، چه نیازی به فکر سیاسی، اعتراض سیاسی، جنبش مدنی، دموکراسی خواهی و اصولا طرح سوالات فلسفی وجود دارد؟
نتیجۀ این تحولات برای حوزه حکمرانی این است که: مادامی که حاکمان، از یک طرف رشد و توسعه اقتصادی و از طرف دیگر، ثبات اقتصادی در امتداد آن را ایجاد کنند، می توانند نگران ناآرامی های سیاسی نباشند.اگر فردی در دُبی یا استانبول زندگی کند و درآمدِ متوسطی هم داشته باشد، آنقدر فرصتِ لذت بردن از زندگی وجود دارد که بعید است سوال فلسفی، سیاسی ویا اندیشه ای برای او مطرح شود
در کشورهایی سیاست فعال است و ذهنها متوجه حاکمان است که بی ثباتی اقتصادی وجود دارد...
✍️ دکتر محمود سریع القلم
@Library_Telegram
با مشاهدۀ تحولاتِ جهانی، به نظر می رسد دو گروه نزدیک به هشتاد درصدِ تصمیم سازی ها را در کشورها انجام می دهند
صاحبان سرمایه و شرکت های بزرگ و
امنیتی ها.
بیست درصدِ باقیمانده که شامل سیاست مداران، نویسندگان و روشنفکران می شود، یا اُپراتورِ دو گروه فوق هستند و یا در حاشیه به سر می برند.دهه های ۵۰، ۶۰ و ۷۰ میلادی عصرِ نویسندگی، روشنفکری و فلسفه بود. از ۱۸۷۰ تا دهۀ ۱۹۷۰، به ندرت تحصیل کرده ای پیدا می شد که متونِ فلسفی نخوانده باشد. از فرانسه تا مصر، از آمریکا تا برزیل، از ایران تا چین، روشنفکری، مطالعۀ متون مدرن و رمان خوانی، رسمِ مسلطِ زمانه بود.
اما تقریبا طی دهۀ گذشته، که حتی در گرد هم آیی های داوس هم قابل مشاهده است، "کم کردن فواصل طبقاتی اقتصادی" به مهمترین موضوعِ اندیشه ای تبدیل شده است. موضوعات حادِ دهه های ۵۰، ۶۰ و ۷۰ میلادی مانند آزادی سیاسی، دموکراسی، جامعۀ مدنی و پاسخ گویی های مدنی، به حاشیه رانده شده اند. روشنفکران چه در غرب و چه در کشورهای در حال توسعه، پیشگامان این نوع تغییرات بودند. به نظر می رسد چهار دلیل برای انتقال از حوزه اندیشه به اولویت های رفاهی و کاهشِ قابلِ توجه روشنفکران قابل طرح است.
اول اینکه، طی ۵۰ سالِ گذشته، چهار میلیارد نفر به جمعیت جهان اضافه شده است. این جهشِ شگفت انگیز در زمانی کوتاه ریشه در بهبودِ وضعِ بهداشت، تغذیه و رشد اقتصادی دارد.در گذشته، با اشتغال یک نفر، یک خانواده مدیریت می شد اما هم اکنون تقریبا در عموم کشورها، چنین چیزی امکان پذیر نیست.
این موضوع دلیل دوم را به میان می آورد که هزینه های زندگی طی نیم قرن گذشته بسیار افزایش یافته است به طوری که اکثریت مطلقِ افراد، به کار و فعالیت اقتصادی نیازمند هستند. به عنوانِ مثال در سال ۱۳۵۰، قیمتِ متوسطِ یک اتومبیل ۱۵۱۰ دلار بود و اکنون به ۳۲۰۰۰ دلار رسیده است. در حالی که متوسطِ حقوق سالانه در سال ۱۹۵۰ ،۳۲۰۰ دلار بود، در سال ۲۰۱۹ این حقوق ۴۸۰۰۰ دلار تخمین زده می شود. همانطوریکه بسیاری از اقتصاد دانانِ طرفدارِ کاهشِ نابرابری هشدار داده اند، افزایشِ هزینه ها با افزایش دستمزد ها متناسب نیستند.
این ضرورت معاش، نوعی فرد گرایی و خود محوری ناخواسته در انسان ها ایجاد کرده که از جامعه به خود و از دغدغه های فکری به اولویت های اقتصادی تمایل پیدا کنند. چه در پاریس چه در تهران چند شهروند علاقه دارند و یا نیاز دارند که کافکا یا چامسکی یا تولستوی بخوانند؟
دلیلِ سومِ ، به ماهیت و سبکِ زندگی جدید مربوط می شود. در گذشته مثل حال این سطح از تنوع و لذت بردن از زندگی نبود. گفته می شود بین ۳ تا ۴ میلیارد نفر در جهان موبایل هوشمند دارند و به هر موضوع، اندیشه و سرگرمی دسترسی دارند. یک جوان ۲۰ تا ۳۰ ساله، به طورِمتوسط در سطح جهانی بین ۳ تا ۷ ساعت در روز با موبایل خود مشغول است. با مشکلات اقتصادی و این همه سرگرمی، خواندنِ داستایوفسکی یا چارلز دیکنز به چه کار می آید و کدام دغدغۀ اقتصادی را حل می کند؟ با موبایل هوشمند، افراد می توانند در تمامی موضوعاتِ قابلِ تصور، چند خط بیاموزند. یک پاراگراف در مورد هرموضوع. چه نیازی به کتاب خواندن وجود دارد؟ شرکتِ کتابِ Barnes and Noble که در سال ۱۹۱۷ تاسیس شده سالانه ۱۵ کتاب فروشی خود در آمریکا را تعطیل می کند. آنقدر زندگی کردن، خوب زندگی کردن، به هر روشی پول درآوردن و لذتِ گسترده از زندگی اهمیت یافته و جنبۀ جهانی به خود گرفته که ضرورتِ پرداختن به رشدِ فردی، سوالات مهم فلسفیِ، ایندۀ جامعه و سرنوشت جمعی به حاشیه رفته اند.
حقوقِ ماهانۀ یک استادِ دانشگاه در کشورهای عربی حوزۀ خلیج فارس بین ۷ تا ۱۲ هزار دلار است. این رقم، از میانگینِ حقوق همین صنف در اروپا و آمریکا ۲۰-۴۰ درصد بالاتر است. رابطۀ بین شاخص های ارزی این کشورها با دلار در طی نیم قرنِ گذشته تقریبا از ثباتِ مطلق برخوردار بوده است. در چنین شرایطی از وفور و ثبات، چه نیازی به فکر سیاسی، اعتراض سیاسی، جنبش مدنی، دموکراسی خواهی و اصولا طرح سوالات فلسفی وجود دارد؟
نتیجۀ این تحولات برای حوزه حکمرانی این است که: مادامی که حاکمان، از یک طرف رشد و توسعه اقتصادی و از طرف دیگر، ثبات اقتصادی در امتداد آن را ایجاد کنند، می توانند نگران ناآرامی های سیاسی نباشند.اگر فردی در دُبی یا استانبول زندگی کند و درآمدِ متوسطی هم داشته باشد، آنقدر فرصتِ لذت بردن از زندگی وجود دارد که بعید است سوال فلسفی، سیاسی ویا اندیشه ای برای او مطرح شود
در کشورهایی سیاست فعال است و ذهنها متوجه حاکمان است که بی ثباتی اقتصادی وجود دارد...
✍️ دکتر محمود سریع القلم
@Library_Telegram
👍2