کتابخانه تلگرام
111K subscribers
2.9K photos
710 videos
10.5K files
2K links
انواع کتاب کمیاب و ممنوعه
رمان، داستان
علمی، تخیلی، آموزشی
تاریخی، سیاسی
مطالب و داستانهای آموزنده و ...

ارتباط با ادمین:⬇️
@Library_Telegram_Bot

صفحه اینستاگرام کانال⬇️
https://www.instagram.com/library_telegram/
Download Telegram
📕 ایمان یا بی ایمانی؟

✍ مکاتبات اومبرتو اِکو و کاردینال مارتینی

🔃 علی اصغر بهرامی

این کتاب مجموعه‌ای است از مکاتبات میان کاردینال ماریا مارتینی از علمای کلیسای کاتولیک و اومبرتو اکو از نویسندگان و متفکران معاصر.
درست است که مارتینی از دیدگاه مسیحیت و دین حرف می‌زند و اکو از بعد دیگری به رویدادهای جهان و انسان نگاه می‌کند ، اما هر دو در نهایت به یک فصل مشترک می‌رسند:خدمت به نوع بشر و رعایت حرمت انسان.

@Library_Telegram
ایمان یا بی ایمانی.pdf
1.2 MB
📕 ایمان یا بی ایمانی؟

✍ مکاتبات اومبرتو اِکو و کاردینال مارتینی

🔃 علی اصغر بهرامی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
☕️ قطعه ای از کتاب


در سراسر تاریخ مکتوب، و شاید از پایان عصر نوسنگی، سه گونه آدم در دنیا بوده اند:
بالا، متوسط، پایین... که هدف های این سه گروه کاملا سازش ناپذیر است.هدف طبقه بالا،اینست که سرجای خود بماند،هدف طبقه متوسط، این است که جای خود را با طبقه بالا عوض کند،هدف طبقه پایین، زمانی که هدفی داشته باشد، اینست که تمایزات را در هم شکسته و جامعه ای بیافریند که در آن همه انسان ها برابر باشند.خصلت پایدار طبقه پایین اینست که خرکاری چنان از پا درش می آورد که جز به تناوب، از آنچه بیرون از زندگی روزمره است آگاهی ندارد.

📕 کتاب ۱۹۸۴

✍ جورج اورول

@Library_Telegram
👍1
☕️ قطعه ای از کتاب

دولتی که سطح شخصیت افراد را عمدن به این منظور 《تقلیل》 دهد که از آن ها 《ابزارهای مطیع تری》 (حتی برای انجام هدف های سودمند) درست کند، چنین دولتی سرانجام به کشف این حقیقت تلخ نائل خواهد شد که با مردان کوچک و بی اراده حقیقتن هیچ کار بزرگ انجام شدنی نیست و آن دستگاه مطیع اجتماعی که دولت《 همه چیز》 را در راه ساختن آن فدا کرده است به علت فقدان 《نیروی محرک》 در مغز ماشین های دستگاه [نیرویی که دولت آن را عمدن برای راحت شدن از غرش و سر و صدای طبیعی ماشین ها از بین برده است ] سرانجام بی آنکه امتیاز یا بهره ای نصیب سازندگان خود کرده باشد از کار و حرکت باز می ماند.

📕 رساله درباره آزادی

✍ جان استیوارت میل

@Library_Telegram
👍1
( یک داستان کوتاه ولی عبرت‌انگیز )

روزی یکی از دوستانم که در تلویزیون مسئولیت داشت برایم تعریف کرد: آنقدر آدم‌های سالم آمدند و به من گفتند در ادارۀ خریدِ سازمان تو در تلویزیون، دزدی و سواستفاده‌های کلان میشود که حوصله‌ام سررفت و پیش خودم گفتم تغییری در این دستگاه بدهم که زبانشان بسته شود.

توی خانوادۀ ما، از قدیم یک مادر و پسر زحمتکش و نجیب زندگی میکردند که پسر، دیگر مردی شده بود برای خودش و چقدر آقا و سربه‌زیر و پاک، تمام حساب و کتاب زندگی ما دستش بود، صدایش کردم و داستانِ (ادارۀ خرید تلویزیون) را از آغاز تا انجام برایش گفتم و گفتم: بیا به تلویزیون و بشو یکی از مسئولان خرید فقط مسئول خرید و یک نمونۀ درست به من ارائه بده تا بتوانم پوست این دزدها را بکنم.

گفت: چشم آقا

خب ... فردا صبح آقا را بردم سرکار و گفتم: خریدهای کلی فلان بازار را بدهند به او و جوانِ سراپا طهارت ما شروع کرد به خرید، بعضی شب‌ها که او را در خانه میدیدم و می‌پرسیدم: جواد چه خبر؟ جواب میداد: اوضاع روبه راه است آقا اما عاقبت شد آنچه نبایست میشد.

یکروز رئیس اداره خرید آمد به دیدنم و خیلی نرم و مهربان و با حسن نیت دو تا برگِ خرید در باب یک جنس معین، مشابه و از یک کارخانه گذاشت جلوی من، یکی از آنها خرید جواد بود و دیگری خرید دیگری، گفت: این جواد آقا چون تازه‌کار است سرش مختصری کلاه میگذارند البته با استعداد است و زود یاد میگیرد اما فعلا از ساده‌لوحی او سوءاستفاده میکنند ...

من هم جواد را صدا کردم و گفتم: این دو تا صورت خرید را ببین، جواد نگاه کرد و نگاه کرد و نگاه کرد بعد اشک آمد توی چشمش اما چیزی نگفت و رفت، یکی دو بار دیگر این داستان در مورد اجناس مختلف تکرار شد تا آنکه به یکباره همه چیز تغییر کرد و گزارش‌های «گران‌خری» جواد نادر و نادرتر شد بعد هم دیگر هیچ اثری از آن گزارش‌ها باقی نماند تا شبی که آمد به دیدنم و ناگهان گفت: آقا میخواهم استعفا بدهم!!

راستش از همان اولِ کار که رفتم به من پیشنهاد یک درصد باج دادند و رد کردم، گفتند: « ببین پسرجان، نه تو و نه گنده‌تر از تو نمی‌تواند این اوضاع را عوض کند خودت خراب میشوی اما زورت نمیرسد ما را خراب کنی پس زور بیخود نرن و عرق بیخود نریز چون به هیچ جا نمیرسی »

اما بعد از مدتی همه به ظاهر قبول کرده بودند که من یکی دزد نیستیم و با خلقیاتم کنار آمدند تا آنکه ماجرای آن کاغذ خریدها شروع شد، عقلم نمی‌رسید که چرا این‌طور است؟ رفتم و با یکی از فروشنده‌ها از در دوستی وارد شدم و سوال کردم، فهمیدم که مامور خریدهای دیگر میروند و با یک «تخفیف خاص» خرید میکنند تخفیف‌هایی که گاهی حتی فروشنده‌ها متضرر میشدند اما به زور از آنها می‌گرفتند تا افرادی مثل من کم‌کم بی‌اعتبار شوند و خودشان را عوض کنند

راستش من هم دیدم نمیشود به راه آنها رفتم تا پیش شما بی‌اعتبار نشوم و بعد از آن شروع کردم به کمی و کمی گران‌تر خریدن تا جایی که بعد از ٣ ماه نرخ‌های رسمی مملکت را هم عوض کردم ولی نشد و این پول‌ها از گلوی ما پایین نرفت.

بله ... من هم دیدم حیف است که این جوان شبیه آن گرگان شود استعفایش را قبول کردم و «سیستم» بعد از آن بدون عیب و نقص به کار خودش ادامه داد و هنوز هم میدهد ...

📕 ابن مشغله

✍ #نادر_ابراهیمی

@Library_Telegram
👍1
☕️ قطعه ای از کتاب


💠 یک آفریدگار بی کم و کاست نمی تواند وجود داشته باشد:

1⃣ اگر خدا باشد، پس او باید بی کم و کاست و عالی باشد.

2⃣ اگر خدا باشد، پس او باید آفریدگار جهان هستی باشد.

3⃣ اگر یک هستی بی کم و کاست باشد، هر چه می سازد باید بی کم و کاست باشد.

4⃣ ولی جهان هستی بی کم و کاست نیست.

5⃣ پس شدنی نیست که یک هستی بی کم و کاست(خدا)، آفریدگار جهان هستی باشد.

6⃣ پس شدنی و ممکن نیست که خدا وجود داشته باشد.

📕 خدا انگاره ورشکسته

✍ پروفسور ویکتورجان استنگر

@Library_Telegram
چگونه سقوط ِ آموزش و پرورش باعث سقوط ِ یک ملّت می شود؟!

- در کشوری که مقام معلم با رهبر آن کشور یکی است و مردم آن کشور فقط دربرابر دو شخصیت تعظیم می کنند:
« رهبر و معلم» ؛ آن کشور می شود " چین "

- درکشوری که هرکس به مقام معلمی نایل می شود به بالاترین نشان ِافتخار آن کشور دست می یابد: آن کشور می شود " انگلستان "

- در کشوری که معلم ، حقّ کاری به غیر از معلمی را ندارد:
آن کشور می شود " روسیه "

- در کشوری که برای معلم ، حقوق معینی تعیین نمی شود:
آن کشور می شود " ژاپن "

- در کشوری که حقوق معلم از پزشک، قاضی ، مهندس و... بیشتر است چون همه این ها در مکتب ِ معلم پزشک ،
قاضی، مهندس و... شده اند:
آن کشور می شود " آلمان"

و اما=

- درکشوری که مادری حاضر به ازدواج دخترش با یک معلم ِ جوان نمی شود!

- در کشوری که دانش آموزان یک مدرسه، ساندویچ بعد ازظهرشان را از دکّه معلمشون خریداری می کنند!

- در کشوری که معلمش نهار نخورده سریع خود را برای دادن سرویس به تاکسی تلفنی محله اش معرفی می کند!

- در کشوری که یک معلم، سرویس ایاب و ذهاب ِ مدرسه دانش آموزان خود می باشد.

- در کشوری که بالاترین دغدغه های معلمینش چگونه زیستن آبرومندانه است!

در این جامعه است که:
مریض ، به دست پزشکی که بتواند تقلب کند خواهد مُرد
خانه ها به دست مهندسی که موفق به تقلب شده ویران خواهند شد
منابع مالی را به دست حسابداری که موفق به تقلب شده از دست خواهیم داد
جهل ، در سر ِ فرزندان که موفق به تقلب شده فرو می رود

و این در یک کلام یعنی:
سقوط ِآموزش وپرورش = سقوط ملت

🌹لطفا به معلمین بها بدهید ...

@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب


به طور تاریخی، هرگاه انسان به علت نبود دانش، ناتوان از دریافتن رویداد مورد بررسی، می‌شد، "خدای نبود دانایی(God of Gaps)" را برای پر نمودن جای خالی دانش خویش می‌ساخت. دریانوردی که از ستاره شناسی چیزی نمی‌دانست، خورشید گرفتی را نشانه‌ای از سوی خدا تفسیر می‌نمود. مادری، نا آگاه از بودن ویروس‌ها و میکرو ارگانیسم‌ها، بیماری دخترش را خشم خدا، یا شاید خشم اهریمن می‌دانست.
کشاورز قرن چهاردهمی، نابودی حاصل زمین‌های خود را، از گناه خانواده و خودش می‌دانست. نا آگاه از فرگشت بیولوژیک، انسان قرون وسطی پیچیدگی پیکر خویش را نشانه‌ی آفرینش خدا می‌دانست.

شکاف بزرگتر در درک علمی، نیاز تاریخی بزرگتر به یک معجزه گر "خداوند کمبود دانش" دارد.چرا باران می‌بارد؟ چون خدا می‌خواهد.
چرا باد می‌آید؟ چون خدا فرمان می‌دهد.
چرا آسمان آبی است؟ چون خدا فرمان داده است.چرا خورشید می‌تابد؟ چون خدا فرمان داده است.همه‌ی این پرسش‌ها دارای پاسخ‌های ارزشمند علمی هستند. ولی انسان پیش از رنسانس، در دوره‌ای زندگی می‌کرد، که خرافات بر خردورزی منطقی چیره و زمانی که شخصی توضیح علمی می‌داد از سوی کارگزاران دین، تا نزدیک مردن شکنجه می‌شد.

📕 جهان بی‌خدا

✍ دیوید مایلز

@Library_Telegram
.
نه مرادم، نه مریدم
نه کلامم، نه پیامم
نه سلامم، نه علیکم
نه سپیدم، نه سیاهم
نه چنانم که تو گویی، نه چنینم که تو خوانی
و نه آنگونه که گفتند و شنیدی و تو دانی
نه سمایم، نه زمینم
نه به زنجیر کسی بسته و
نه برده ی دینم
نه چنان چشمه آبم، نه سرابم
نه برای دل تنهایی تو جام شرابم
نه گرفتار و اسیرم
نه سفیرم، نه فرستاده پیرم
نه به هر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم
نه جهنم، نه بهشتم
نه چنین بوده سرشتم

این سخن را من از امروز نه گفتم و نه نوشتم ...
بلکه؛ از صبح ازل با قلم نور نوشتند:
 
حقیقت نه به رنگ است و نه بو
نه به های است و نه هو
نه به این است و نه او
نه به جام و نه سبو
گر به این نقطه رسیدی...
به تو آهسته و سر بسته و در پرده بگویم
تا کسی جز من و تو نشنود این راز گهربار جهان:

آنچه گفتند و سرودند
تو آنی، خود تو جان جهانی
گر نهانی و عیانی
تو همانی، تو همانی ...
که همه عمر به دنبال خودت، نعره زنانی و ندانی
و ندانی و ندانی
که تو آن نقطه ی عشقی و تو اسرار نهانی
همه جایی تو نه یک جا، همه پایی تو ...
نه یک پا
همه ای، با همه ای، بی همه ای، همهمه ای تو
تو سکوتی، تو خود باغ بهشتی، ملکوتی
تو به خود آمده از فلسفه ی چون و چرایی
به تو سوگند
گر این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی
در همه افلاک خدایی ...
نه که جزیی تو
نه چون آب در اندام سبویی، خود اویی

به خود آ
تا به در خانه ی متروکه‌ی هر عابد و زاهد
به گدایی ننشینی و
به جز روشنی و شعشعه ی پرتو خود هیچ نبینی و
گل وصل بچینی
به خود آی ...


📕 از مجموعه "بوی نور" ، انتشارات پژوهه ، 2002

✍ علی حیدری

@Library_Telegram
❤1
ديكتاتور ها ميخواهـند:

شما كتاب نخوانيد
و هميشه در ترافيك بمانيد
مواد و الكل بزنيد
و سر موضوعات كوچك به جان هـم بيافتيد
زمان و آگاهي را آرام آرام از دست بدهـيد
و چيزي بزرگ در درون شما به نام ِ
" اُميد " را نابود كنند!

لطفن كارهايي كه ديكتاتورها
دوست دارند انجام ندهـيد.


@Library_Telegram
📚 یک داستان آشنا ...

رئيس شركت، يكی از كارمندان به نام توماس را به دفترش فرا خواند.

وقتی كارمند آمد، رئيس گفت: «توماس، يک سال است كه به اين شركت اومدی...
اول در بخش امور اداری مشغول شدی، هفته بعدش به سمت مدير امور اداری ارتقاء پيدا كردی، يک ماه بعد از اون به مقام مدير بازرگانی منصوب شدي. چهار ماه بعدتر، معاون شركت شدی..!
حالا زمان بازنشستگی من فرا رسيده و می خوام تو رئيس شركت بشی. نظرت چيه؟

توماس گفت: «متشكرم.»
رئيس گفت: «متشكرم؟ فقط همين؟»
توماس گفت: «نه البته. متشكرم پدر.»

@Library_Telegram
❤1👍1
باده را خوانی حرام و خون مردم را حلال
با چنین حالت عجب كز حق، بهشتت آرزوست!

بس شگفتی دارم از این رای و روی تیره من‎
كز وصال حور عین با روی زشتت آرزوست!

میرزا_آقاخان_کرمانی


@Library_Telegram
#تلنگر

الکسی سولینکوف شاهزاده روسی که حدود صد و چند سال قبل به ایرانی مسافرتی کرده در سیاحت‌نامه خود دربارۀ هم‌وطنانمان می‌نویسد :

دروغ طوری در عادات و رسوم این مردم ریشه دوانیده که اگر احیانا یک نفر از آنها دروغ نگوید رسما از شما جایزه و پاداش میخواهد ، گویی دروغگویی ناخوشی ملی و عیب فطری ایشان است و قسم‌هایشان شاهد بزرگ این امر ، شما قسم‌هایشان را ببینید سخن راست که احتیاج به‌این همه قسم ندارد :

به جان تو ، به جان خودم ، به مرگ اولادم ، به روح پدر و مادرم ، به سر شاه ، به جقه شاه ، به ریش ، به سبیل ، به سلام‌وعلیک ، به نان‌ونمک ، به پیغمبر ، به ائمه ، به قبله ، به دوازده امام و هر آنچه که به زبانشان بیاید به راحتی سوگند میخورند تا تنها دروغ خود را به کرسی بنشانند.

@Library_Telegram
👍1
☕ قطعه‌ای از کتاب

نادر شاه در اولین اقدام پس از تاج‌گذاری دستور داد تا جیره هفتادهزار طلاب که از دولت مقرری میگرفتند قطع شود. بزرگان طلاب نزد نادر رفتند. نادر پرسید کار شما در این مملکت چیست؟ گفتند لشکر دعا هستیم. هنگامی که سپاه شما به جنگ میرود ما با دعا پیروزی‌شان را تضمین میکنیم. چرا باید سلطان نان ما را قطع نماید؟

نادر فریاد زد وقتی لشكر محمود افغان ایران را گرفت، یکصد هزار طلاب علوم چرا جواب آنها را ندادند؟
پاسخی از کسی شنیده نشد. نادر دستور داد آنان را به زمین‌های زراعتی فرستادند و به کشاورزی واداشتند.


📕انقراض سلسله صفوى

✍ لارنس لكهارت


@Library_Telegram
☕️ یک دقیقه مطالعه

ضربه‌ای که اندیشه‌ی نقادانه و خردورزی از عرفان در شرق خورده است، با هیچ چیزی قابل مقایسه نیست! حتی تفکر دینی نتوانسته آنقدرمانع خردگرایی شود که عرفان‌گرایی ممانعت به‌عمل آورده است.در زمان شکوفایی تمدن ممالک‌اسلامی، با وجود سیطره‌ی دین بر جامعه شاهد رشد و شکوفایی علم و دانش هستیم، تا اینکه عرفان‌گرایان پا به عرصه‌ی قدرت می‌گذارند، آنجا که غزالی، علم اقلیدسی(هندسه) و تفکر فلسفی را برابر با زنای‌محارم می‌نامد. مولانا و سایر عرفا به عقل می‌تازند و آخوندصدرا با ترکیب عرفان و فلسفه جمود فکری را در مجامع فلسفی حاکم می کند، آنجاست که زوال در ممالک اسلامی آغاز می‌شود! عرفان‌گرایی در شرق همواره بزرگترین دشمن خردگرایی و دانش‌ورزی بوده است. ایران ما تحت سیطره‌ی شعر‌ زده‌گی و عرفان اندیشی از رشد و تعالی اندیشه باز می‌ماند.

✍ سیاوش کسروی

@Library_Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سرود ملی کشور تاجیکستان:

از خون سیاووشیم
هم خون سیاووشیم
از جامه سپیدانیم
هرجامه نمی پوشیم
هم سال اوستاییم
هم آتش زردشتیم
ما آتش زردشتیم
ناکشته نمی‌کشتیم
اسماعیل سامانی
دیوار بخارا بود
ما هم وطن اوییم
او هم وطن ما بود
ما هم کوهی خاراییم
دیوار بخارائیم
ما هم کوهی خاراییم
دیوار بخارائیم
دیوار بخارائیم
ما هم کوهی خاراییم
دیوار بخارائیم
ما هم کوهی خاراییم
یک طایفه از لاهور
یک طایفه از توسیم
هم وارث قاموسیم
هم وارث ناموسیم
همشهری فردوسی
همشهری اقبالیم
هم شهری به ناموسیم
هم شهری به اقبالیم
از خون سیاوشیم
هم خون سیاوشیم
از جامه سپیدانیم
هرجامه نمی پوشیم
هم سال اوستاییم
هم آتش زردشتیم
ما آتش زردشتیم
ناکشته نمی‌کشتیم
👍🍷🍷🍷

پانوشت:
شگفتا ! من گمان می‌کردم که ما ایرانیم!!

@Library_Telegram
❤1
☕️ قطعه ای از کتاب


مردم، به طور طبیعی، سیستم‌های اعتقادی مختلفی را امتحان می‌کنند تا تاثیر آن را بیازمایند. و اگر به اندازه‌ی کافی درمانده شویم، تمایل خواهیم داشت تا از زیرِ بارِ سنگینِ شک‌گرایی شانه خالی‌کنیم. شبه‌علم نیازهای احساسی قدرتمند را مخاطب قرار می‌دهد که معمولا علم آن‌ها را ارضا نمی‌کند. تخیلات درباره‌ی قدرت‌های فردی که نداریم و آزمندش هستیم (مانند آنچه در کتاب‌های مصور امروزی به قهرمانان نسبت داده می‌شود، در قدیم به خدایان نسبت داده می‌شد) را تغذیه می‌کند.
در برخی از نمونه‌های امروزی‌اش، شبه‌علم به ارضای نیازهای عارفانه، درمان بیماری‌ها و وعده‌ی جاودانگی پس از مرگ می‌پردازد. خاطر ما را از مرکزیت‌مان و اهمیت‌مان در کیهان خاطر‌جمع می‌کند. به ما این تصور را القا می‌کند که به کیهان قلاب شده‌ایم و به آن محکم بسته شده‌ایم.برای من دشوار است که ارتباط عمیق‌تری، بین خودمان و کیهان بیابم مگر یافته‌های شگفت علم نوین اخترفیزیک ذره‌ای که بیان می‌کند:
به جز هیدروژن، تمام اتم‌هایی که هرکدام از ما را می‌سازد – آهن در خون ، کلسیم در استخوان، کربن در مغز – همه میلیاردها سال پیش، و هزاران سال نوری آن‌طرف‌تر در فضا، درون ستاره‌های غول سرخ ساخته شده‌اند. ما، آن‌گونه که من دوست دارم بگویم، از جنس ستاره‌ای هستیم.) گاهی اوقات شبه‌علم یک منزل میان راه بین دین قدیم و علم جدید است که اعتماد هردو را از دست داده‌است.
🔆انتشار اختصاصی: دانش آگاهی

📕 جهان ‌در تسخیر‌ اهریمن

✍ کارل سیگن

@Library_Telegram
#یک_فنجان_تفکر ☕️

#نوستالژی


قانون فوتبال دوران کودکی ما

1. اونیکه از همه چاقتتر بود، همیشه دروازبان بود.
2. همیشه اونی که مالک توپ بود، میگفت کی بازی میکنه کی نه.
3. زیاد قسم میخوردی پنالتی بود، قسم نمیخوردی پنالتی نبود.
4. بازی زمانی تموم میشد که همه خسته میشدن.
5. مهم نبود که بازی چند چنده. هر کی گلِ آخر بازی رو میزد، برنده بود.
6. داور هم که کشک بود.
7. اگه یه موقع توپ گیر نمیومد, یه دبه پلاستیکی, یه چیزی بالاخره توپ بود.
8. اگه تو یارکِشی آخر انتخاب میشدی، دیگه امیدی واسه زندگی نبود.
9. لحظه ای که توپ میرفت زیر ماشینی که در حال حرکت بود, پر استرس ترین لحظه زندگی بود.
10. وقتی مالک توپ عصبانی میشد، بازی تموم میشد.
11. دختر همسایه از کوچه رد میشد، همه رونالدینیو میشدن.
12. کفشت، پیرهنت پاره میشد، کتکای شب رو نگو.
13. مسابقه با تیم کوچه بغلی, مثل لشکر کشی هیتلر به لهستان بود.
یادش بخیر....


@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب


کتاب «قديس» نوشته‌ی «گابريل گارسيا مارکز» را «قهرمان نورانی» به فارسی برگردانده است. این کتاب داستان‌های کوتاهی با عنوان‌های قدیس، سفر به خیر آقای رئیس جمهور، زیبای خفته در هواپیما، نور مثل آب است، باد شمال، وحشت ماه اوت، ماریا پراسرس، حرفه من خواب دیدن است، فقط برای تلفن زدن آمده‌ام، هفده انگلیسی مسموم، تابستان خوش خانم فوربس و لکه‌های خون روی برف را دربردارد. در توضیح این اثر آمده است: «آنچه این اثر را از سایر آثار مارکز متمایز می‌سازد، محل وقوع حوادث و فضای داستانهاست.

📕 قدیس

✍ گابریل گارسیا مارکز

🔃 قهرمان نورانی

@Library_Telegram
📕 کویر تشنه

✍ مریم اولیایی

#رمان_ایرانی
قسمتی از رمان کویر تشنه:
از هفت هشت سالگی یادم میآید هر وقت سر خاک پدر میرفتیم، مادر به جای اینکه سر مزارش فاتحه بخواند، ناسزا میگفت.او را لعنت میکرد و برایش طلب زجر و شکنجه میکرد. به سینه اش میکوبید و میگفت:
“مرد، خدا نیامرزدت. خدا هر چی ظلم به من و اون کردی سرت بیاره. تنت تو قبر بلرزه که مثل زلزله زندگی من و این بچه رو ویرون کردی.” آن لحظه خیلی ناراحت و عصبی میشدم، اما بعد که میگفت:
“آخه هنوز هم دوستت دارم. دلم برات میسوزه. حاضر بودم با خودت زندگی میکردم، اما الان آن قدر انتظارشو نمیکشیدم.” گیج میشدم. مثل درمانده ها سر در نمیاوردم.
سیزده چهارده ساله که شدم، بالاخره جرات کردم و پرسیدم: “به چه حقی بابامو نفرین میکنی؟
اون دستش از دنیا کوتاهه. مگه چی کار کرده؟ ما که تو ناز و نعمتیم. چی برات کم گذاشته؟ دوستش هم که داشتی.دوستت هم که داشته!”
مادر با چشمهای اشک آلودش به من نگریست. حرف گنگی در نگاهش سرگردان بود که به بیان در نمیآمد. دوباره به سنگ قبر چشم دوخت و این بار با صدای بلندتری نالید: “خدا، چی کار کنم؟ تا کی این همه درد و غصه رو تو دلم بریزم؟ این بچه رو چطور قانع کنم؟”
باز این ضجه هایش مرا محکوم به سکوت کرد. اما آخر تا کی باید بیجواب میماندم؟
بنابراین از رو نرفتم و هنگام بازگشت، در حالیکه رانندگی میکرد، از او پرسیدم: “مامان آدم حسابم کن و جواب سوالم را بده. من میخوام بدونم بابام کی بوده. این حق منه.”
-تو عزیز دل منی. تو امید زندگی منی، قربونت برم. اما نمیتونم الان به تو تفهیم کنم که چی به ما گذشته. به دلایلی نمیتونم، دخترم.
-آخه یعنی چی؟
-یعنی اینکه وقتی بزرگتر شدی و فهمیدی حق چیه و معنی بعضی کلماتو بهتر درک کردی، وقتی عقلت آنقدر رشد کرد که درست قضاوت کنی، اون وقت بهت میگم. قول میدم. الان زوده. بدتر افکارت پریشون میشه.
هفده ساله که شدم، چون ظرفیتم پر بود، لب گشودم و پرسیدم: مامان تو اصلا بابامو دوست داشتی؟
-خوب معلومه. بله که دوستش داشتم.
-منظورم وقتیه که زنش شدی.
-نه
-برای من بابای خوبی بود؟
مادر کلافه به نظر میرسید. آنقدر سکوت کرد که گفتم: خوب فهمیدم. بابای خوبی واسه م نبوده. اما میخوام بدونم پس چرا به خودمون زحمت میدیم میریم سر خاکش؟
-ببین، دخترم، چون چیزی از زندگی ما نمیدونی، نمیتونم جوابی بهت بدم. تو بابای خیلی خیلی خوبی داشتی. یه بابای نمونه.
اما….. اما…… دختر، دست از سرم بردار. آنقدر نمک روزخمم نپاش. هر موقع وقتش بشه، خودم بهت میگم دیگه.
دست بردار نیستم. کاری نکن سر به بیابون بذارم، مامان. حالم خیلی بده. دیگه تحمل ندارم. دارم روانی میشم. همین روز هاس که سر خاک من هم بیای ها! گفته باشم.
-خدا نکنه. این حرفها چیه؟ من دلم به تو خوش، سپیده.
-اگه برات ارزش دارم حرف بزن. پرده از واقعیت بردار. راحتم کن.
نه عکسی از پدرم نشونم میدی، نه خاطره ای تعریف میکنی. گاهی فکر میکنم…… فکر میکنم…..
-بگو. فکر میکنی که چی؟
-که… که…. اصلا پدر شناسنامه ای نداشته ام.
رنگ از رخسار مادر پرید. خشکش زد. روی صندلی آشپزخانه نشست. انگار پاهایش قدرت نگهداریش را نداشت.
از حرفم شرمنده شدم. شانهٔ او را نوازش کردم و گفتم: معذرت میخوام. میدونم تو زن پاکی هستی. اما تو هم بودی همین فکرو میکردی و مثل من گاهی تصمیم به خودکشی میگرفتی.
به اتاقم پناه بردم و بسترم را پر از مرواریدهای اشک کردم. دلم نوازش پدر را میخواست،اما دستهای ظریف مادر را پشتم حس کردم. لبهٔ تخت نشست و گفت: میدونی، شاید اگه زن نانجیب و ناپاکی بودم، تو این دنیا هیچی از دست نمیدادم.
آنقدر بدبختی نمیکشیدم و تو هم الان پدرت کنارت بود. اون وقت حسابم رو با خدا اون دنیا پاک میکردم.

@Library_Telegram
کویر تشنه.pdf
3.2 MB
📕 کویر تشنه

✍ مریم اولیایی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot