مذهب شوخی سنگینی بود
که محیط با من کرد
و من سالها مذهبی ماندم
بی آنکه خدایی داشته باشم...!
✍سهراب_سپهری
@Library_Telegram
که محیط با من کرد
و من سالها مذهبی ماندم
بی آنکه خدایی داشته باشم...!
✍سهراب_سپهری
@Library_Telegram
در قدیم مرد سالاری بود
الان مردسالاری را تغییر داده ایم شده است فرزند سالاری؟
کدام بهتر است؟
وقتی الان فرزند سالار شده ایم، دختری که تربیت می کنیم می شود زن سالار 20 سال دیگه
و پسری که تربیت می کنیم می شود مرد سالار آینده
وقتی این مردسالار و زن سالارهای ما با یکدیگر ازدواج می کنند چه می شود؟
دو سالار در یک خانه نمی گنجند و آمار طلاق بشدت بالا می رود
▪فرزند سالاری بسیار خطرناکتر از مرد سالاری است.
@Library_Telegram
الان مردسالاری را تغییر داده ایم شده است فرزند سالاری؟
کدام بهتر است؟
وقتی الان فرزند سالار شده ایم، دختری که تربیت می کنیم می شود زن سالار 20 سال دیگه
و پسری که تربیت می کنیم می شود مرد سالار آینده
وقتی این مردسالار و زن سالارهای ما با یکدیگر ازدواج می کنند چه می شود؟
دو سالار در یک خانه نمی گنجند و آمار طلاق بشدت بالا می رود
▪فرزند سالاری بسیار خطرناکتر از مرد سالاری است.
@Library_Telegram
Forwarded from همه چی، هیچی
(درسی که از یک #روسپی گرفتم)
یکی از دوستانم که کارشناسی ارشد مهندسی رایانه ( گرایش هوش مصنوعی ) دارد و در تخصصش هم حرفهایست داستانی را برایم تعریف کرد که کمی طولانی شد ولی جالب بود ، گفت :
من تا امروز در شرکتهای مختلفی کار کردم از شرکت فعال در پروژههای نفت و گاز بگیر تا شرکتهای گرافیک و جلوههای ویژه اما از میان تقریبا ده شرکتی که تجربهٔ کار با آنها را داشتم شاید فقط در یکی دو مورد بوده که حقم را نخوردهاند و داستانی که میخواهم تعریف کنم حول همین موضوع است . مثلا شرایط زیر برایم به وجود آمده :
٭ یکی از شرکتها حقوق ماه آخرم را خورد
٭ یکی از شرکتها سنوات و عیدیم را خورد
٭ یکی از شرکتها تا کار طراحی سایت تمام شد آنقدر شرایط را سخت کرد که خودم فرار کنم
٭ مدیر آخرین شرکت هم توی صورتم نگاه کرد گفت : ببین مرادی فکر نکن خیلی وزنهٔ سنگینی در شرکت هستی ، راستش با وجود این همه بیکار جایگزین کردن تو برایم اصلا کار سختی نیست
خداحافظی کردم و آمدم بیرون ...
گذشت تا همین دیروز که برای مصاحبهٔ شغلی به یک شرکت دعوت شدم ، از سر اتفاق مدت زمان زیادی برای گرفتن تاکسی منتظر ماندم و در همان حال خانمی در آن طرف خیابان که به گمانم روسپی بود توجهم را جلب کرد . ماشینهای مختلفی جلوی پای او ترمز میزدند و پس از صحبتی کوتاه ظاهرا بر سر قیمت توافق نمیکردند و میرفتند تا اینکه در نهایت یک ماکسیمای سفید رنگ بعد از یک دقیقه گفتوگو معامله را جوش داد و رفتند. من هم بالاخره تاکسی گیرم آمد و سوار شدم
در مدت زمانی که در تاکسی بودم خیلی اتفاقی شروع کردم به مقایسه خودم با آن روسپی و به این نتیجه رسیدم که ما تفاوت زیادی با هم نداریم چون یادم هست یک بار آقای #خالیباف میگفت درصد قابلتوجهی از تنفروشان به دلیل نیاز و تامین زندگی دست به چنین کاری میزنند و بدنشان را به قیمت ناچیزی میفروشند و برایم جالب بود که من هم به عنوان یک متخصص جوانی ، اعصاب ، آینده ، زمان و خیلی چیزهای باارزش دیگر را به قیمت ناچیز به کارفرمایانی میفروشم که من را پله میکنند برای ترقی خودشان ، چرا ؟؟ به دلیل نیاز من برای تامین زندگی یعنی همان دلیلی که او را مجبور به تنفروشی میکند
این گذشت تا وارد آن شرکت شدم , مصاحبهکننده آدم باتجربهای بود و یکسری سؤال پرسید که از آنها فاکتور بگیریم تا رسید به همان سؤال معروف پایان مصاحبه : شما چه ارزشی برای شرکت ما میتوانید بیاورید ؟به سؤالش جواب دادم ولی بعد خیلی ناگهانی به ذهنم رسید از او بپرسم : (شرکت شما چه ارزشی میتواند برای من بیارود) ... بندۀ خدا چند ثانیه نگاهم کرد و به نوعی هَنگ کرده بود چون شاید اولین کسی بودم که جسارت پرسیدن آن سوال را داشتم ، در نهایت گفت که : خُب حقوق توافق شده را بهموقع به شما میدهیم ، شما را بیمه میکنیم ، یک سیستم کامل در اختیارتان قرار میدهیم و سایر بندهای قرارداد هم که مشخص است
من در پاسخ گفتم : اینها که وظایف شماست ... ایشان مجدد شروع کرد به گفتن یکسری حرفهای کلیشهای که مهم نیست ، در نهایت دست دادیم و هنگام خروج اینبار #من به او گفتم : فکر میکنم و تا آخر هفته خبر میدهم .
میدانی آن لحظه چه شد ؟؟ درسی که از آن روسپی گرفتم این بود حالا که مجبورم کاری را بکنم که یقین دارم اگر #شایستگی ملاک سنجش بود لیاقتم بیشتر از آن است پس تاحدودی برای خودم ارزش قائل شوم و به هرقیمتی خودم را نفروشم همانطور که او خیلیها را به خاطر قیمت پایین رَد کرد
در آخر گفت : فکر کردن به این چیزهایی که گفتم به خصوص برای ما ایرانیان مغرور سخت است ولی واقعیت دنیای این روزهای اکثرمان همین است و من دوست ندارم از واقعیتها فرار کنم ، یعنی کارفرمایان در این کشور که نه قانونی دارد و نه دروپیکری در ٩٠درصد اوقات نیروهای خود را پلههایی میبینند که بنا به تخصصشان تاریخ مصرفی دارند و به محض تمام شدن مانند رفتاری که در پایان با همان روسپی میشود کنارت میگذارند ... خواه آن نیرو کارگران هفتتپه باشند یا مهندسین شرکت آب اهواز یا حتی رییسجمهوری که دورهاش تمام شده باشد پس اگر در مملکت روسپیان از سر ناچاری مجبور به فروش خودت شدی کرامت و شرافتت را نفروش ..
@hychy
یکی از دوستانم که کارشناسی ارشد مهندسی رایانه ( گرایش هوش مصنوعی ) دارد و در تخصصش هم حرفهایست داستانی را برایم تعریف کرد که کمی طولانی شد ولی جالب بود ، گفت :
من تا امروز در شرکتهای مختلفی کار کردم از شرکت فعال در پروژههای نفت و گاز بگیر تا شرکتهای گرافیک و جلوههای ویژه اما از میان تقریبا ده شرکتی که تجربهٔ کار با آنها را داشتم شاید فقط در یکی دو مورد بوده که حقم را نخوردهاند و داستانی که میخواهم تعریف کنم حول همین موضوع است . مثلا شرایط زیر برایم به وجود آمده :
٭ یکی از شرکتها حقوق ماه آخرم را خورد
٭ یکی از شرکتها سنوات و عیدیم را خورد
٭ یکی از شرکتها تا کار طراحی سایت تمام شد آنقدر شرایط را سخت کرد که خودم فرار کنم
٭ مدیر آخرین شرکت هم توی صورتم نگاه کرد گفت : ببین مرادی فکر نکن خیلی وزنهٔ سنگینی در شرکت هستی ، راستش با وجود این همه بیکار جایگزین کردن تو برایم اصلا کار سختی نیست
خداحافظی کردم و آمدم بیرون ...
گذشت تا همین دیروز که برای مصاحبهٔ شغلی به یک شرکت دعوت شدم ، از سر اتفاق مدت زمان زیادی برای گرفتن تاکسی منتظر ماندم و در همان حال خانمی در آن طرف خیابان که به گمانم روسپی بود توجهم را جلب کرد . ماشینهای مختلفی جلوی پای او ترمز میزدند و پس از صحبتی کوتاه ظاهرا بر سر قیمت توافق نمیکردند و میرفتند تا اینکه در نهایت یک ماکسیمای سفید رنگ بعد از یک دقیقه گفتوگو معامله را جوش داد و رفتند. من هم بالاخره تاکسی گیرم آمد و سوار شدم
در مدت زمانی که در تاکسی بودم خیلی اتفاقی شروع کردم به مقایسه خودم با آن روسپی و به این نتیجه رسیدم که ما تفاوت زیادی با هم نداریم چون یادم هست یک بار آقای #خالیباف میگفت درصد قابلتوجهی از تنفروشان به دلیل نیاز و تامین زندگی دست به چنین کاری میزنند و بدنشان را به قیمت ناچیزی میفروشند و برایم جالب بود که من هم به عنوان یک متخصص جوانی ، اعصاب ، آینده ، زمان و خیلی چیزهای باارزش دیگر را به قیمت ناچیز به کارفرمایانی میفروشم که من را پله میکنند برای ترقی خودشان ، چرا ؟؟ به دلیل نیاز من برای تامین زندگی یعنی همان دلیلی که او را مجبور به تنفروشی میکند
این گذشت تا وارد آن شرکت شدم , مصاحبهکننده آدم باتجربهای بود و یکسری سؤال پرسید که از آنها فاکتور بگیریم تا رسید به همان سؤال معروف پایان مصاحبه : شما چه ارزشی برای شرکت ما میتوانید بیاورید ؟به سؤالش جواب دادم ولی بعد خیلی ناگهانی به ذهنم رسید از او بپرسم : (شرکت شما چه ارزشی میتواند برای من بیارود) ... بندۀ خدا چند ثانیه نگاهم کرد و به نوعی هَنگ کرده بود چون شاید اولین کسی بودم که جسارت پرسیدن آن سوال را داشتم ، در نهایت گفت که : خُب حقوق توافق شده را بهموقع به شما میدهیم ، شما را بیمه میکنیم ، یک سیستم کامل در اختیارتان قرار میدهیم و سایر بندهای قرارداد هم که مشخص است
من در پاسخ گفتم : اینها که وظایف شماست ... ایشان مجدد شروع کرد به گفتن یکسری حرفهای کلیشهای که مهم نیست ، در نهایت دست دادیم و هنگام خروج اینبار #من به او گفتم : فکر میکنم و تا آخر هفته خبر میدهم .
میدانی آن لحظه چه شد ؟؟ درسی که از آن روسپی گرفتم این بود حالا که مجبورم کاری را بکنم که یقین دارم اگر #شایستگی ملاک سنجش بود لیاقتم بیشتر از آن است پس تاحدودی برای خودم ارزش قائل شوم و به هرقیمتی خودم را نفروشم همانطور که او خیلیها را به خاطر قیمت پایین رَد کرد
در آخر گفت : فکر کردن به این چیزهایی که گفتم به خصوص برای ما ایرانیان مغرور سخت است ولی واقعیت دنیای این روزهای اکثرمان همین است و من دوست ندارم از واقعیتها فرار کنم ، یعنی کارفرمایان در این کشور که نه قانونی دارد و نه دروپیکری در ٩٠درصد اوقات نیروهای خود را پلههایی میبینند که بنا به تخصصشان تاریخ مصرفی دارند و به محض تمام شدن مانند رفتاری که در پایان با همان روسپی میشود کنارت میگذارند ... خواه آن نیرو کارگران هفتتپه باشند یا مهندسین شرکت آب اهواز یا حتی رییسجمهوری که دورهاش تمام شده باشد پس اگر در مملکت روسپیان از سر ناچاری مجبور به فروش خودت شدی کرامت و شرافتت را نفروش ..
@hychy
❤2
#بخوانیم
روزی مردی جان خود را به خطر انداخت تا جان پسر بچه ای را که در دریا در حال غرق شدن بود نجات دهد. اوضاع آنقدر خطرناک بود که همه فکر می کردند هر دوی آنها غرق می شوند. و اگر غرق نشوند حتما در بین صخره ها تکه تکه خواهند شد. ولی آن مرد با تلاش فراوان پسر بچه را نجات داد.آن مرد خسته و زخمی پسرک را...
به نزدیک ترین صخره رساند. و خود هم از آن بالا رفت. بعد از مدتی که هر دو آرامتر شدند. پسر بچه رو به مرد کرد و گفت: «از اینکه به خاطر نجات من جان خودت را به خطر انداختی متشکرم» مرد در جواب گفت: «احتیاجی به تشکر نیست. فقط سعی کن طوری زندگی کنی که زندگیت ارزش نجات دادن را داشته باشد!»
@Library_Telegram
روزی مردی جان خود را به خطر انداخت تا جان پسر بچه ای را که در دریا در حال غرق شدن بود نجات دهد. اوضاع آنقدر خطرناک بود که همه فکر می کردند هر دوی آنها غرق می شوند. و اگر غرق نشوند حتما در بین صخره ها تکه تکه خواهند شد. ولی آن مرد با تلاش فراوان پسر بچه را نجات داد.آن مرد خسته و زخمی پسرک را...
به نزدیک ترین صخره رساند. و خود هم از آن بالا رفت. بعد از مدتی که هر دو آرامتر شدند. پسر بچه رو به مرد کرد و گفت: «از اینکه به خاطر نجات من جان خودت را به خطر انداختی متشکرم» مرد در جواب گفت: «احتیاجی به تشکر نیست. فقط سعی کن طوری زندگی کنی که زندگیت ارزش نجات دادن را داشته باشد!»
@Library_Telegram
👏1
Forwarded from کتابخانه تلگرام
کتابخانه تلگرام
انواع کتاب کمیاب و ممنوعه
رمان، داستان
علمی، تخیلی، آموزشی
تاریخی، سیاسی
مطالب و داستانهای آموزنده و ...
https://telegram.me/joinchat/AAAAAECldJ-8DC0XVVOslQ
ارتباط با ادمین:⬇️
@Library_Telegram_Bot
صفحه اینستاگرام کانال⬇️
https://www.instagram.com/library_telegram/
انواع کتاب کمیاب و ممنوعه
رمان، داستان
علمی، تخیلی، آموزشی
تاریخی، سیاسی
مطالب و داستانهای آموزنده و ...
https://telegram.me/joinchat/AAAAAECldJ-8DC0XVVOslQ
ارتباط با ادمین:⬇️
@Library_Telegram_Bot
صفحه اینستاگرام کانال⬇️
https://www.instagram.com/library_telegram/
#تاریخی
نادر شاه در اولین اقدام پس از تاجگذاری دستور داد تا جیره هفتادهزار طلاب که از دولت مقرری میگرفتند قطع شود. بزرگان طلاب نزد نادر رفتند. نادر پرسید کار شما در این مملکت چیست؟ گفتند لشکر دعا هستیم. هنگامی که سپاه شما به جنگ میرود ما با دعا پیروزیشان را تضمین میکنیم. چرا باید سلطان نان ما را قطع نماید؟
نادر فریاد زد وقتی لشكر محمود افغان ایران را گرفت، یکصد هزار طلاب علوم چرا جواب آنها را ندادند؟
پاسخی از کسی شنیده نشد. نادر دستور داد آنان را به زمینهای زراعتی فرستادند و به کشاورزی واداشتند.
📕 تاريخ اجتماعى ايران جلد ٨
@Library_Telegram
نادر شاه در اولین اقدام پس از تاجگذاری دستور داد تا جیره هفتادهزار طلاب که از دولت مقرری میگرفتند قطع شود. بزرگان طلاب نزد نادر رفتند. نادر پرسید کار شما در این مملکت چیست؟ گفتند لشکر دعا هستیم. هنگامی که سپاه شما به جنگ میرود ما با دعا پیروزیشان را تضمین میکنیم. چرا باید سلطان نان ما را قطع نماید؟
نادر فریاد زد وقتی لشكر محمود افغان ایران را گرفت، یکصد هزار طلاب علوم چرا جواب آنها را ندادند؟
پاسخی از کسی شنیده نشد. نادر دستور داد آنان را به زمینهای زراعتی فرستادند و به کشاورزی واداشتند.
📕 تاريخ اجتماعى ايران جلد ٨
@Library_Telegram
❤1👍1
برانداختن بی عدالتی ها کافی نیست،باید خلقیات مردم را تغییر داد...
دیگر آسیابی نیست،اما باد هم چنان می وزد...
📕 بینوایان
✍ #ویکتور_هوگو
@Library_Telegram
دیگر آسیابی نیست،اما باد هم چنان می وزد...
📕 بینوایان
✍ #ویکتور_هوگو
@Library_Telegram
#یک_دقیقه_مطالعه
ما خانه ها، کوچه ها، خیابان ها و آدم های زیادی را ترک گفتیم. اما اگر جرات مرور خاطراتشان را داشته باشیم، لحظه ی پر تپش لرزش و ریزش دل را حتما تجربه کرده ایم. لحظه ی سکوت پر هیاهویی که با تبانی ذهن سمج و دل ناماندگار پدید می آید و بس.
بارها با خودمان گفتیم اگر دل هم مثل چشم در داشت می بستیم یا اگر بلد بودیم، ذهن را از خاطره ها و حافظه ی بویایی را از تمام عطرهای گذشته خلاص می کردیم. اما بدون اینها تنهایی مان را چگونه پر می کردیم؟
آدم ها می آیند که بروند. رفتنشان به اندازه ی آمدنشان نا منتظر و تکان دهنده است و ما با توانی که نمی دانیم از کجا آورده ایم، سنگین ترین اتفاق ها را ناباورانه تاب می آوریم. با صبری که به تلخی آموختیم، نظر کردن و گذر کردن پیشه کردیم با این باور که در گوشه ها و زوایا و پس و پشت تمامی هدف های بزرگ و کوچکمان، تحفه ای به اسم زندگی خانه دارد که باید بتوانیم حظش را ببریم.
📕 #خرده_روایتهای_بی_زن_و_شوهری
✍ مهسا ملک مرزبان
@Library_Telegram
ما خانه ها، کوچه ها، خیابان ها و آدم های زیادی را ترک گفتیم. اما اگر جرات مرور خاطراتشان را داشته باشیم، لحظه ی پر تپش لرزش و ریزش دل را حتما تجربه کرده ایم. لحظه ی سکوت پر هیاهویی که با تبانی ذهن سمج و دل ناماندگار پدید می آید و بس.
بارها با خودمان گفتیم اگر دل هم مثل چشم در داشت می بستیم یا اگر بلد بودیم، ذهن را از خاطره ها و حافظه ی بویایی را از تمام عطرهای گذشته خلاص می کردیم. اما بدون اینها تنهایی مان را چگونه پر می کردیم؟
آدم ها می آیند که بروند. رفتنشان به اندازه ی آمدنشان نا منتظر و تکان دهنده است و ما با توانی که نمی دانیم از کجا آورده ایم، سنگین ترین اتفاق ها را ناباورانه تاب می آوریم. با صبری که به تلخی آموختیم، نظر کردن و گذر کردن پیشه کردیم با این باور که در گوشه ها و زوایا و پس و پشت تمامی هدف های بزرگ و کوچکمان، تحفه ای به اسم زندگی خانه دارد که باید بتوانیم حظش را ببریم.
📕 #خرده_روایتهای_بی_زن_و_شوهری
✍ مهسا ملک مرزبان
@Library_Telegram
در جهانی محتاط، آینده بیشتر در سیطره خطرها قرار میگیرد تا در سیطره امکانها. تهدیدهای آینده، علت تغییرات فعلی می شوند. در چنین جهانی ما با «غایتی» زندگی میکنیم که دائما به سمت فاجعه سوق داده میشود. اگر تهدیدی برطرف میشود، همیشه بیشمار تهدید تازه جایش را میگیرند. حد و حدود ممکنِ نبرد با همه این خطرها مرزی نمیشناسد. علی الاصول، ترس خودش به خودش دوام میبخشد. تغییر به نظر مخاطره آمیز میآید، و بنابراین چیزی خطرناک است؛ چون هر تغییری میتواند تغییری در جهت بدتر شدن وضع هم باشد. فرنک فوردی جامعه شناس این پدیده را «محافظه کاری ترس» نام داده است. این سیاست با هر تغییری میستیزد - این سیاست خواهان حفظ وضع موجود است. اگر هم به تغییری رضایت دهد، تغییری در جهت بازگشت به گذشته و رجوع به «اصل» است.
#لارس_اسوندسن
@Library_Telegram
#لارس_اسوندسن
@Library_Telegram
ترجمه قسمتی از مصاحبه جیمی کارتر
من خمینی را برای ادامه حکومت بعد از شاه انتخاب کردم
چون او به ما و کل غرب قول همکاری داد که بر سر قرارداد های نفتی بماند
و با ما همکاری کند
ما از شاه ترسیده بودیم
شاه درست شش سال قبل از انقلاب تصمیم جدی گرفته بود که اپک را ترک کند و دیگر پای قراردادهای نفتی را امضاء نکند
تصورش هم برای اروپا و آمریکا غیرممکن بود
شاه با این کارش اقتصاد ما را فلج میکرد
ولی وقتی به خمینی کمک کردیم و او بر سرکار آمد به وعده های خود عمل نکرد و دوسال بعد سفارت آمریکا را تسخیر کرد
من حتی تصمیم داشتم به ایران بمب اتمی بزنم و اگر رئیس جمهور آمریکا باقی میماندم حتما این کار را میکردم
و اینجا بود که دولتمردان غربی فهمیدند که اشتباه کردند و حق با شاه بود
ولی دیگر کار از کار گذشته بود
و ایران برای منطقه خطرناک شده بود
این بود که به کمک صدام حسین جنگ با ایران را شروع کردند تا جلوی گسترش شیعه گری خمینی را بگیرند
ولی خمینی توانست به کمک تسلیحاتی که شاه خریداری کرده بود مقاومت کند که نتیجه آن یکمیلیون کشته و زخمی از ایران و پانصدهزار کشته و زخمی از عراق بود
@Library_Telegram
من خمینی را برای ادامه حکومت بعد از شاه انتخاب کردم
چون او به ما و کل غرب قول همکاری داد که بر سر قرارداد های نفتی بماند
و با ما همکاری کند
ما از شاه ترسیده بودیم
شاه درست شش سال قبل از انقلاب تصمیم جدی گرفته بود که اپک را ترک کند و دیگر پای قراردادهای نفتی را امضاء نکند
تصورش هم برای اروپا و آمریکا غیرممکن بود
شاه با این کارش اقتصاد ما را فلج میکرد
ولی وقتی به خمینی کمک کردیم و او بر سرکار آمد به وعده های خود عمل نکرد و دوسال بعد سفارت آمریکا را تسخیر کرد
من حتی تصمیم داشتم به ایران بمب اتمی بزنم و اگر رئیس جمهور آمریکا باقی میماندم حتما این کار را میکردم
و اینجا بود که دولتمردان غربی فهمیدند که اشتباه کردند و حق با شاه بود
ولی دیگر کار از کار گذشته بود
و ایران برای منطقه خطرناک شده بود
این بود که به کمک صدام حسین جنگ با ایران را شروع کردند تا جلوی گسترش شیعه گری خمینی را بگیرند
ولی خمینی توانست به کمک تسلیحاتی که شاه خریداری کرده بود مقاومت کند که نتیجه آن یکمیلیون کشته و زخمی از ایران و پانصدهزار کشته و زخمی از عراق بود
@Library_Telegram
👍3👎1
✅ شاکی ها !
یه سیصد چهارصد نفری چهل ساله دور همی و چرخشی دارن مملکت رو می چرخونن، الان همه شون شاکی ان از اوضاع:
رییس جمهور میگه مطبوعات آزاد نداریم، چه وضعه اقتصاده، فیلترینگ چرا باید باشه، این چرا اونجاست، اون چرا اینجاست؟ "زنونابین"
قوه قضاییه از فروش مخدر تو زندانهاش شاکیه،
مجلسی ها از وضع قانون گذاری شاکین،
کلانتری از خشک شدن دریاچه شاکیه،
وزیر راه از راه ها،
بهداشت از بیمارستانها،
ورزش از استادیوم ها،
بانک مرکزی از بانکها،
صدا و سیما از سانسور،
وزیر علوم از کنکور ...
زیبا نیست؟
✍️ مرتضی عباد
@Library_Telegram
یه سیصد چهارصد نفری چهل ساله دور همی و چرخشی دارن مملکت رو می چرخونن، الان همه شون شاکی ان از اوضاع:
رییس جمهور میگه مطبوعات آزاد نداریم، چه وضعه اقتصاده، فیلترینگ چرا باید باشه، این چرا اونجاست، اون چرا اینجاست؟ "زنونابین"
قوه قضاییه از فروش مخدر تو زندانهاش شاکیه،
مجلسی ها از وضع قانون گذاری شاکین،
کلانتری از خشک شدن دریاچه شاکیه،
وزیر راه از راه ها،
بهداشت از بیمارستانها،
ورزش از استادیوم ها،
بانک مرکزی از بانکها،
صدا و سیما از سانسور،
وزیر علوم از کنکور ...
زیبا نیست؟
✍️ مرتضی عباد
@Library_Telegram
✅ آینده اندونزی
مطالعه وضعیت تعدادی از کشور های در حال توسعه نشان می دهد که کشور هایی پیشرفت خواهند کرد که مدیران آن ها، به حداقل سی سال آینده فکر کرده و فعالیت های فعلی آنان برای دهه های بعدی باشد. اندونزی از جمله این کشور هاست.
مهمترین اجماع کلان هیات حاکمه اندونزی این است که: باید تا می توان از محیط اقتصادی و فرصت های سرمایه گذاری موجود جهانی بهره برداری کرد. علاوه بر این، آن ها به این نتیجه رسیده اند که بدون مزیت نسبی در اقتصاد منطقه ای و بین المللی، نمی توان عموم شاخص های اقتصادی را بهبود بخشید. این تفکراز سه دهه پیش باعث شده است که اندونزی در صنعت نساجی پتروشیمی، صنعت حمل و نقل، لوازم منزل، مواد ساختمانی، سیمان و مواد غذایی حدود ۱۷۰ میلیارد دلار در سال صادرات داشته باشد.
برای تحقق این امر ۳۷۵۷ شرکت اندونزیایی با شرکت های ژاپنی، چینی، اروپایی و آمریکایی همکاری سازمانی و فن آوری دارند و به نوعی قرار داد ها را تنظیم کرده اند که به نفع شرکت ها و کشور اندونزی باشد. اندونزی آگاهانه مهمترین شریک تجاری خود را ژاپن انتخاب کرده که هیچ امیال سیاسی ای در این کشور ندارد.
اندونزی ۲۵۹ میلیون نفر جمعیت دارد و ۱۲۵ میلیون نفر در آن کار می کنند. ۱۱۲۰۰۰ نفر متخصص خارجی در این کشور مشغول هستند. ۵۰ میلیون بنگاه کوچک، حدود ۴۸ درصد اقتصاد اندونزی را در دست دارند. این کشور یک تریلیون دلار تولید ناخالص داخلی دارد و شانزدهیمن اقتصاد جهانی است. علی رغم جمعیت بالا، درآمد سرانه آن ۳۸۴۶ دلار است و نرخ رشد اقتصادی آن ۵ درصد و نرخ بیکاری در این کشور که از ۱۳۰۰۰ جزیره و ۶۰۰۰ جزیره ساکن تشکیل شده است، حدود ۴ درصد است. نرخ تورم در اندونزی نیز حدود ۳٫۵ درصد است. دولت از شرکت ها ۲۵ درصد و از شهروندان ۳۰ درصد مالیات بر درآمد اخذ می کند. ۶ میلیون اندونزیایی بیرون از کشور کار می کنند و ۷ میلیارد دلار در سال به کشور خود منتقل می کنند. دولت آقای Joko Widodo ، سرمایه گذاری وسیعی برای آموزش و حمل و نقل جهت سی سال آینده اندونزی انجام داده است.
این آمار، دلیل بر این نیست که اندونزی مشکلات و نارسایی ندارد بلکه کشوری است که در حال بهبود و تکامل است و وضع آن روز به روز بهتر می شود. با اتخاذ سیاست های منطقی، با یادگیری از محیط بین المللی و از همه مهمتر با دستیابی به اجماع میان دست اندرکاران حزبی، سیاسی، نظامی، امنیتی و آکادمیک جامعه، اندونزی توانسته است به کشوری آرام و در حال پیشرفت تدریجی و مورد احترام در آسیا و خارج از آسیا تبدیل شود.
اما عموم این مباحث محتاج یک چارچوب فکری خاص است. این چارچوب فکری باعث شده است تا شخصیت اندونزیایی نیز آرام، ملایم، پرکار و علاقمند به یادگیری باشد. هنگامی که افکار اصلاح شوند، شخصیت هم اصلاح می شود.
رئیس جمهور قبلی اندونزی وقتی سمت خود را ترک کرد گفت: من خوشحالم که اندونزی حتی یک دشمن ندارد بلکه همه جا میلیون ها دوست دارد. اندونزی آنقدر در قالب آسه آن (ASEAN) تلاش کرده تا تمامی مسائل خود را با همسایگان حل کند و به همین دلیل با ۲۵۹ میلیون نفر جمعیت، هزینه های نظامی آن فقط ۸ میلیارد دلار است. اندونزی که از بنیانگذاران نهضت عدم تعهد است، همچنان بی طرفی خود را در بسیاری از مسائل و اختلافات حفظ کرده است. چین که در قرابت جغرافیایی اندونزی قرار دارد نه خیلی به این کشور نزدیک است و نه از آن دور است. اندونزی اندیشه حفظ فاصله از قدرت های بزرگ را یک اصل مسلم سیاست خارجی خود قرار داده است.
خانم Marsudi، وزیر خارجه اندونزی با همکاری یک تیم حرفه ای، با آرامش کلامی و به دور از نمایش های روزانه رسانه ای، طی پنج سال گذشته تلاش کرده است چهره ای مثبت با روحیه تعامل و با ادبیات مستحکم حقوقی از اندونزی به جای بگذارد. اندونزی تیتر اول رسانه های جهان نیست زیرا مدیران آن افکار متمرکز بر پیشرفت داخل را دارند. با افکار متمایل به پیشرفت و شخصیت آرام و کم هیاهو، اندونزی به طرف آینده ای پیشرفته تر حرکت می کند...
✍️ دکتر محمود سریع القلم
@Library_Telegram
مطالعه وضعیت تعدادی از کشور های در حال توسعه نشان می دهد که کشور هایی پیشرفت خواهند کرد که مدیران آن ها، به حداقل سی سال آینده فکر کرده و فعالیت های فعلی آنان برای دهه های بعدی باشد. اندونزی از جمله این کشور هاست.
مهمترین اجماع کلان هیات حاکمه اندونزی این است که: باید تا می توان از محیط اقتصادی و فرصت های سرمایه گذاری موجود جهانی بهره برداری کرد. علاوه بر این، آن ها به این نتیجه رسیده اند که بدون مزیت نسبی در اقتصاد منطقه ای و بین المللی، نمی توان عموم شاخص های اقتصادی را بهبود بخشید. این تفکراز سه دهه پیش باعث شده است که اندونزی در صنعت نساجی پتروشیمی، صنعت حمل و نقل، لوازم منزل، مواد ساختمانی، سیمان و مواد غذایی حدود ۱۷۰ میلیارد دلار در سال صادرات داشته باشد.
برای تحقق این امر ۳۷۵۷ شرکت اندونزیایی با شرکت های ژاپنی، چینی، اروپایی و آمریکایی همکاری سازمانی و فن آوری دارند و به نوعی قرار داد ها را تنظیم کرده اند که به نفع شرکت ها و کشور اندونزی باشد. اندونزی آگاهانه مهمترین شریک تجاری خود را ژاپن انتخاب کرده که هیچ امیال سیاسی ای در این کشور ندارد.
اندونزی ۲۵۹ میلیون نفر جمعیت دارد و ۱۲۵ میلیون نفر در آن کار می کنند. ۱۱۲۰۰۰ نفر متخصص خارجی در این کشور مشغول هستند. ۵۰ میلیون بنگاه کوچک، حدود ۴۸ درصد اقتصاد اندونزی را در دست دارند. این کشور یک تریلیون دلار تولید ناخالص داخلی دارد و شانزدهیمن اقتصاد جهانی است. علی رغم جمعیت بالا، درآمد سرانه آن ۳۸۴۶ دلار است و نرخ رشد اقتصادی آن ۵ درصد و نرخ بیکاری در این کشور که از ۱۳۰۰۰ جزیره و ۶۰۰۰ جزیره ساکن تشکیل شده است، حدود ۴ درصد است. نرخ تورم در اندونزی نیز حدود ۳٫۵ درصد است. دولت از شرکت ها ۲۵ درصد و از شهروندان ۳۰ درصد مالیات بر درآمد اخذ می کند. ۶ میلیون اندونزیایی بیرون از کشور کار می کنند و ۷ میلیارد دلار در سال به کشور خود منتقل می کنند. دولت آقای Joko Widodo ، سرمایه گذاری وسیعی برای آموزش و حمل و نقل جهت سی سال آینده اندونزی انجام داده است.
این آمار، دلیل بر این نیست که اندونزی مشکلات و نارسایی ندارد بلکه کشوری است که در حال بهبود و تکامل است و وضع آن روز به روز بهتر می شود. با اتخاذ سیاست های منطقی، با یادگیری از محیط بین المللی و از همه مهمتر با دستیابی به اجماع میان دست اندرکاران حزبی، سیاسی، نظامی، امنیتی و آکادمیک جامعه، اندونزی توانسته است به کشوری آرام و در حال پیشرفت تدریجی و مورد احترام در آسیا و خارج از آسیا تبدیل شود.
اما عموم این مباحث محتاج یک چارچوب فکری خاص است. این چارچوب فکری باعث شده است تا شخصیت اندونزیایی نیز آرام، ملایم، پرکار و علاقمند به یادگیری باشد. هنگامی که افکار اصلاح شوند، شخصیت هم اصلاح می شود.
رئیس جمهور قبلی اندونزی وقتی سمت خود را ترک کرد گفت: من خوشحالم که اندونزی حتی یک دشمن ندارد بلکه همه جا میلیون ها دوست دارد. اندونزی آنقدر در قالب آسه آن (ASEAN) تلاش کرده تا تمامی مسائل خود را با همسایگان حل کند و به همین دلیل با ۲۵۹ میلیون نفر جمعیت، هزینه های نظامی آن فقط ۸ میلیارد دلار است. اندونزی که از بنیانگذاران نهضت عدم تعهد است، همچنان بی طرفی خود را در بسیاری از مسائل و اختلافات حفظ کرده است. چین که در قرابت جغرافیایی اندونزی قرار دارد نه خیلی به این کشور نزدیک است و نه از آن دور است. اندونزی اندیشه حفظ فاصله از قدرت های بزرگ را یک اصل مسلم سیاست خارجی خود قرار داده است.
خانم Marsudi، وزیر خارجه اندونزی با همکاری یک تیم حرفه ای، با آرامش کلامی و به دور از نمایش های روزانه رسانه ای، طی پنج سال گذشته تلاش کرده است چهره ای مثبت با روحیه تعامل و با ادبیات مستحکم حقوقی از اندونزی به جای بگذارد. اندونزی تیتر اول رسانه های جهان نیست زیرا مدیران آن افکار متمرکز بر پیشرفت داخل را دارند. با افکار متمایل به پیشرفت و شخصیت آرام و کم هیاهو، اندونزی به طرف آینده ای پیشرفته تر حرکت می کند...
✍️ دکتر محمود سریع القلم
@Library_Telegram
در بعضی طوفانهای زندگی،
کم کم یاد میگیری که نباید توقعی داشته باشی مگر از خودت.
متوجه میشوی, بعضی را هرچند نزدیک، اما نباید باور کرد
متوجه میشوی روی بعضی هر چند صمیمی، اما نباید حساب کرد
میفهمی بعضی را هر چند آشنا، اما نمیتوان شناخت
و این اصلاً تلخ نیست، شکست نیست،
آگاه شدن تاوان دارد ممکن است در حین آگاه شدن درد بکشی،
این آگاهی دردناک است
اما هرگز تلخ نیست ...
@Library_Telegram
کم کم یاد میگیری که نباید توقعی داشته باشی مگر از خودت.
متوجه میشوی, بعضی را هرچند نزدیک، اما نباید باور کرد
متوجه میشوی روی بعضی هر چند صمیمی، اما نباید حساب کرد
میفهمی بعضی را هر چند آشنا، اما نمیتوان شناخت
و این اصلاً تلخ نیست، شکست نیست،
آگاه شدن تاوان دارد ممکن است در حین آگاه شدن درد بکشی،
این آگاهی دردناک است
اما هرگز تلخ نیست ...
@Library_Telegram
📕 ایمان یا بی ایمانی؟
✍ مکاتبات اومبرتو اِکو و کاردینال مارتینی
🔃 علی اصغر بهرامی
این کتاب مجموعهای است از مکاتبات میان کاردینال ماریا مارتینی از علمای کلیسای کاتولیک و اومبرتو اکو از نویسندگان و متفکران معاصر.
درست است که مارتینی از دیدگاه مسیحیت و دین حرف میزند و اکو از بعد دیگری به رویدادهای جهان و انسان نگاه میکند ، اما هر دو در نهایت به یک فصل مشترک میرسند:خدمت به نوع بشر و رعایت حرمت انسان.
@Library_Telegram
✍ مکاتبات اومبرتو اِکو و کاردینال مارتینی
🔃 علی اصغر بهرامی
این کتاب مجموعهای است از مکاتبات میان کاردینال ماریا مارتینی از علمای کلیسای کاتولیک و اومبرتو اکو از نویسندگان و متفکران معاصر.
درست است که مارتینی از دیدگاه مسیحیت و دین حرف میزند و اکو از بعد دیگری به رویدادهای جهان و انسان نگاه میکند ، اما هر دو در نهایت به یک فصل مشترک میرسند:خدمت به نوع بشر و رعایت حرمت انسان.
@Library_Telegram
ایمان یا بی ایمانی.pdf
1.2 MB
📕 ایمان یا بی ایمانی؟
✍ مکاتبات اومبرتو اِکو و کاردینال مارتینی
🔃 علی اصغر بهرامی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ مکاتبات اومبرتو اِکو و کاردینال مارتینی
🔃 علی اصغر بهرامی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
☕️ قطعه ای از کتاب
در سراسر تاریخ مکتوب، و شاید از پایان عصر نوسنگی، سه گونه آدم در دنیا بوده اند:
بالا، متوسط، پایین... که هدف های این سه گروه کاملا سازش ناپذیر است.هدف طبقه بالا،اینست که سرجای خود بماند،هدف طبقه متوسط، این است که جای خود را با طبقه بالا عوض کند،هدف طبقه پایین، زمانی که هدفی داشته باشد، اینست که تمایزات را در هم شکسته و جامعه ای بیافریند که در آن همه انسان ها برابر باشند.خصلت پایدار طبقه پایین اینست که خرکاری چنان از پا درش می آورد که جز به تناوب، از آنچه بیرون از زندگی روزمره است آگاهی ندارد.
📕 کتاب ۱۹۸۴
✍ جورج اورول
@Library_Telegram
در سراسر تاریخ مکتوب، و شاید از پایان عصر نوسنگی، سه گونه آدم در دنیا بوده اند:
بالا، متوسط، پایین... که هدف های این سه گروه کاملا سازش ناپذیر است.هدف طبقه بالا،اینست که سرجای خود بماند،هدف طبقه متوسط، این است که جای خود را با طبقه بالا عوض کند،هدف طبقه پایین، زمانی که هدفی داشته باشد، اینست که تمایزات را در هم شکسته و جامعه ای بیافریند که در آن همه انسان ها برابر باشند.خصلت پایدار طبقه پایین اینست که خرکاری چنان از پا درش می آورد که جز به تناوب، از آنچه بیرون از زندگی روزمره است آگاهی ندارد.
📕 کتاب ۱۹۸۴
✍ جورج اورول
@Library_Telegram
👍1
☕️ قطعه ای از کتاب
دولتی که سطح شخصیت افراد را عمدن به این منظور 《تقلیل》 دهد که از آن ها 《ابزارهای مطیع تری》 (حتی برای انجام هدف های سودمند) درست کند، چنین دولتی سرانجام به کشف این حقیقت تلخ نائل خواهد شد که با مردان کوچک و بی اراده حقیقتن هیچ کار بزرگ انجام شدنی نیست و آن دستگاه مطیع اجتماعی که دولت《 همه چیز》 را در راه ساختن آن فدا کرده است به علت فقدان 《نیروی محرک》 در مغز ماشین های دستگاه [نیرویی که دولت آن را عمدن برای راحت شدن از غرش و سر و صدای طبیعی ماشین ها از بین برده است ] سرانجام بی آنکه امتیاز یا بهره ای نصیب سازندگان خود کرده باشد از کار و حرکت باز می ماند.
📕 رساله درباره آزادی
✍ جان استیوارت میل
@Library_Telegram
دولتی که سطح شخصیت افراد را عمدن به این منظور 《تقلیل》 دهد که از آن ها 《ابزارهای مطیع تری》 (حتی برای انجام هدف های سودمند) درست کند، چنین دولتی سرانجام به کشف این حقیقت تلخ نائل خواهد شد که با مردان کوچک و بی اراده حقیقتن هیچ کار بزرگ انجام شدنی نیست و آن دستگاه مطیع اجتماعی که دولت《 همه چیز》 را در راه ساختن آن فدا کرده است به علت فقدان 《نیروی محرک》 در مغز ماشین های دستگاه [نیرویی که دولت آن را عمدن برای راحت شدن از غرش و سر و صدای طبیعی ماشین ها از بین برده است ] سرانجام بی آنکه امتیاز یا بهره ای نصیب سازندگان خود کرده باشد از کار و حرکت باز می ماند.
📕 رساله درباره آزادی
✍ جان استیوارت میل
@Library_Telegram
👍1
( یک داستان کوتاه ولی عبرتانگیز )
روزی یکی از دوستانم که در تلویزیون مسئولیت داشت برایم تعریف کرد: آنقدر آدمهای سالم آمدند و به من گفتند در ادارۀ خریدِ سازمان تو در تلویزیون، دزدی و سواستفادههای کلان میشود که حوصلهام سررفت و پیش خودم گفتم تغییری در این دستگاه بدهم که زبانشان بسته شود.
توی خانوادۀ ما، از قدیم یک مادر و پسر زحمتکش و نجیب زندگی میکردند که پسر، دیگر مردی شده بود برای خودش و چقدر آقا و سربهزیر و پاک، تمام حساب و کتاب زندگی ما دستش بود، صدایش کردم و داستانِ (ادارۀ خرید تلویزیون) را از آغاز تا انجام برایش گفتم و گفتم: بیا به تلویزیون و بشو یکی از مسئولان خرید فقط مسئول خرید و یک نمونۀ درست به من ارائه بده تا بتوانم پوست این دزدها را بکنم.
گفت: چشم آقا
خب ... فردا صبح آقا را بردم سرکار و گفتم: خریدهای کلی فلان بازار را بدهند به او و جوانِ سراپا طهارت ما شروع کرد به خرید، بعضی شبها که او را در خانه میدیدم و میپرسیدم: جواد چه خبر؟ جواب میداد: اوضاع روبه راه است آقا اما عاقبت شد آنچه نبایست میشد.
یکروز رئیس اداره خرید آمد به دیدنم و خیلی نرم و مهربان و با حسن نیت دو تا برگِ خرید در باب یک جنس معین، مشابه و از یک کارخانه گذاشت جلوی من، یکی از آنها خرید جواد بود و دیگری خرید دیگری، گفت: این جواد آقا چون تازهکار است سرش مختصری کلاه میگذارند البته با استعداد است و زود یاد میگیرد اما فعلا از سادهلوحی او سوءاستفاده میکنند ...
من هم جواد را صدا کردم و گفتم: این دو تا صورت خرید را ببین، جواد نگاه کرد و نگاه کرد و نگاه کرد بعد اشک آمد توی چشمش اما چیزی نگفت و رفت، یکی دو بار دیگر این داستان در مورد اجناس مختلف تکرار شد تا آنکه به یکباره همه چیز تغییر کرد و گزارشهای «گرانخری» جواد نادر و نادرتر شد بعد هم دیگر هیچ اثری از آن گزارشها باقی نماند تا شبی که آمد به دیدنم و ناگهان گفت: آقا میخواهم استعفا بدهم!!
راستش از همان اولِ کار که رفتم به من پیشنهاد یک درصد باج دادند و رد کردم، گفتند: « ببین پسرجان، نه تو و نه گندهتر از تو نمیتواند این اوضاع را عوض کند خودت خراب میشوی اما زورت نمیرسد ما را خراب کنی پس زور بیخود نرن و عرق بیخود نریز چون به هیچ جا نمیرسی »
اما بعد از مدتی همه به ظاهر قبول کرده بودند که من یکی دزد نیستیم و با خلقیاتم کنار آمدند تا آنکه ماجرای آن کاغذ خریدها شروع شد، عقلم نمیرسید که چرا اینطور است؟ رفتم و با یکی از فروشندهها از در دوستی وارد شدم و سوال کردم، فهمیدم که مامور خریدهای دیگر میروند و با یک «تخفیف خاص» خرید میکنند تخفیفهایی که گاهی حتی فروشندهها متضرر میشدند اما به زور از آنها میگرفتند تا افرادی مثل من کمکم بیاعتبار شوند و خودشان را عوض کنند
راستش من هم دیدم نمیشود به راه آنها رفتم تا پیش شما بیاعتبار نشوم و بعد از آن شروع کردم به کمی و کمی گرانتر خریدن تا جایی که بعد از ٣ ماه نرخهای رسمی مملکت را هم عوض کردم ولی نشد و این پولها از گلوی ما پایین نرفت.
بله ... من هم دیدم حیف است که این جوان شبیه آن گرگان شود استعفایش را قبول کردم و «سیستم» بعد از آن بدون عیب و نقص به کار خودش ادامه داد و هنوز هم میدهد ...
📕 ابن مشغله
✍ #نادر_ابراهیمی
@Library_Telegram
روزی یکی از دوستانم که در تلویزیون مسئولیت داشت برایم تعریف کرد: آنقدر آدمهای سالم آمدند و به من گفتند در ادارۀ خریدِ سازمان تو در تلویزیون، دزدی و سواستفادههای کلان میشود که حوصلهام سررفت و پیش خودم گفتم تغییری در این دستگاه بدهم که زبانشان بسته شود.
توی خانوادۀ ما، از قدیم یک مادر و پسر زحمتکش و نجیب زندگی میکردند که پسر، دیگر مردی شده بود برای خودش و چقدر آقا و سربهزیر و پاک، تمام حساب و کتاب زندگی ما دستش بود، صدایش کردم و داستانِ (ادارۀ خرید تلویزیون) را از آغاز تا انجام برایش گفتم و گفتم: بیا به تلویزیون و بشو یکی از مسئولان خرید فقط مسئول خرید و یک نمونۀ درست به من ارائه بده تا بتوانم پوست این دزدها را بکنم.
گفت: چشم آقا
خب ... فردا صبح آقا را بردم سرکار و گفتم: خریدهای کلی فلان بازار را بدهند به او و جوانِ سراپا طهارت ما شروع کرد به خرید، بعضی شبها که او را در خانه میدیدم و میپرسیدم: جواد چه خبر؟ جواب میداد: اوضاع روبه راه است آقا اما عاقبت شد آنچه نبایست میشد.
یکروز رئیس اداره خرید آمد به دیدنم و خیلی نرم و مهربان و با حسن نیت دو تا برگِ خرید در باب یک جنس معین، مشابه و از یک کارخانه گذاشت جلوی من، یکی از آنها خرید جواد بود و دیگری خرید دیگری، گفت: این جواد آقا چون تازهکار است سرش مختصری کلاه میگذارند البته با استعداد است و زود یاد میگیرد اما فعلا از سادهلوحی او سوءاستفاده میکنند ...
من هم جواد را صدا کردم و گفتم: این دو تا صورت خرید را ببین، جواد نگاه کرد و نگاه کرد و نگاه کرد بعد اشک آمد توی چشمش اما چیزی نگفت و رفت، یکی دو بار دیگر این داستان در مورد اجناس مختلف تکرار شد تا آنکه به یکباره همه چیز تغییر کرد و گزارشهای «گرانخری» جواد نادر و نادرتر شد بعد هم دیگر هیچ اثری از آن گزارشها باقی نماند تا شبی که آمد به دیدنم و ناگهان گفت: آقا میخواهم استعفا بدهم!!
راستش از همان اولِ کار که رفتم به من پیشنهاد یک درصد باج دادند و رد کردم، گفتند: « ببین پسرجان، نه تو و نه گندهتر از تو نمیتواند این اوضاع را عوض کند خودت خراب میشوی اما زورت نمیرسد ما را خراب کنی پس زور بیخود نرن و عرق بیخود نریز چون به هیچ جا نمیرسی »
اما بعد از مدتی همه به ظاهر قبول کرده بودند که من یکی دزد نیستیم و با خلقیاتم کنار آمدند تا آنکه ماجرای آن کاغذ خریدها شروع شد، عقلم نمیرسید که چرا اینطور است؟ رفتم و با یکی از فروشندهها از در دوستی وارد شدم و سوال کردم، فهمیدم که مامور خریدهای دیگر میروند و با یک «تخفیف خاص» خرید میکنند تخفیفهایی که گاهی حتی فروشندهها متضرر میشدند اما به زور از آنها میگرفتند تا افرادی مثل من کمکم بیاعتبار شوند و خودشان را عوض کنند
راستش من هم دیدم نمیشود به راه آنها رفتم تا پیش شما بیاعتبار نشوم و بعد از آن شروع کردم به کمی و کمی گرانتر خریدن تا جایی که بعد از ٣ ماه نرخهای رسمی مملکت را هم عوض کردم ولی نشد و این پولها از گلوی ما پایین نرفت.
بله ... من هم دیدم حیف است که این جوان شبیه آن گرگان شود استعفایش را قبول کردم و «سیستم» بعد از آن بدون عیب و نقص به کار خودش ادامه داد و هنوز هم میدهد ...
📕 ابن مشغله
✍ #نادر_ابراهیمی
@Library_Telegram
👍1
☕️ قطعه ای از کتاب
💠 یک آفریدگار بی کم و کاست نمی تواند وجود داشته باشد:
1⃣ اگر خدا باشد، پس او باید بی کم و کاست و عالی باشد.
2⃣ اگر خدا باشد، پس او باید آفریدگار جهان هستی باشد.
3⃣ اگر یک هستی بی کم و کاست باشد، هر چه می سازد باید بی کم و کاست باشد.
4⃣ ولی جهان هستی بی کم و کاست نیست.
5⃣ پس شدنی نیست که یک هستی بی کم و کاست(خدا)، آفریدگار جهان هستی باشد.
6⃣ پس شدنی و ممکن نیست که خدا وجود داشته باشد.
📕 خدا انگاره ورشکسته
✍ پروفسور ویکتورجان استنگر
@Library_Telegram
💠 یک آفریدگار بی کم و کاست نمی تواند وجود داشته باشد:
1⃣ اگر خدا باشد، پس او باید بی کم و کاست و عالی باشد.
2⃣ اگر خدا باشد، پس او باید آفریدگار جهان هستی باشد.
3⃣ اگر یک هستی بی کم و کاست باشد، هر چه می سازد باید بی کم و کاست باشد.
4⃣ ولی جهان هستی بی کم و کاست نیست.
5⃣ پس شدنی نیست که یک هستی بی کم و کاست(خدا)، آفریدگار جهان هستی باشد.
6⃣ پس شدنی و ممکن نیست که خدا وجود داشته باشد.
📕 خدا انگاره ورشکسته
✍ پروفسور ویکتورجان استنگر
@Library_Telegram
چگونه سقوط ِ آموزش و پرورش باعث سقوط ِ یک ملّت می شود؟!
- در کشوری که مقام معلم با رهبر آن کشور یکی است و مردم آن کشور فقط دربرابر دو شخصیت تعظیم می کنند:
« رهبر و معلم» ؛ آن کشور می شود " چین "
- درکشوری که هرکس به مقام معلمی نایل می شود به بالاترین نشان ِافتخار آن کشور دست می یابد: آن کشور می شود " انگلستان "
- در کشوری که معلم ، حقّ کاری به غیر از معلمی را ندارد:
آن کشور می شود " روسیه "
- در کشوری که برای معلم ، حقوق معینی تعیین نمی شود:
آن کشور می شود " ژاپن "
- در کشوری که حقوق معلم از پزشک، قاضی ، مهندس و... بیشتر است چون همه این ها در مکتب ِ معلم پزشک ،
قاضی، مهندس و... شده اند:
آن کشور می شود " آلمان"
و اما=
- درکشوری که مادری حاضر به ازدواج دخترش با یک معلم ِ جوان نمی شود!
- در کشوری که دانش آموزان یک مدرسه، ساندویچ بعد ازظهرشان را از دکّه معلمشون خریداری می کنند!
- در کشوری که معلمش نهار نخورده سریع خود را برای دادن سرویس به تاکسی تلفنی محله اش معرفی می کند!
- در کشوری که یک معلم، سرویس ایاب و ذهاب ِ مدرسه دانش آموزان خود می باشد.
- در کشوری که بالاترین دغدغه های معلمینش چگونه زیستن آبرومندانه است!
در این جامعه است که:
مریض ، به دست پزشکی که بتواند تقلب کند خواهد مُرد
خانه ها به دست مهندسی که موفق به تقلب شده ویران خواهند شد
منابع مالی را به دست حسابداری که موفق به تقلب شده از دست خواهیم داد
جهل ، در سر ِ فرزندان که موفق به تقلب شده فرو می رود
و این در یک کلام یعنی:
سقوط ِآموزش وپرورش = سقوط ملت
🌹لطفا به معلمین بها بدهید ...
@Library_Telegram
- در کشوری که مقام معلم با رهبر آن کشور یکی است و مردم آن کشور فقط دربرابر دو شخصیت تعظیم می کنند:
« رهبر و معلم» ؛ آن کشور می شود " چین "
- درکشوری که هرکس به مقام معلمی نایل می شود به بالاترین نشان ِافتخار آن کشور دست می یابد: آن کشور می شود " انگلستان "
- در کشوری که معلم ، حقّ کاری به غیر از معلمی را ندارد:
آن کشور می شود " روسیه "
- در کشوری که برای معلم ، حقوق معینی تعیین نمی شود:
آن کشور می شود " ژاپن "
- در کشوری که حقوق معلم از پزشک، قاضی ، مهندس و... بیشتر است چون همه این ها در مکتب ِ معلم پزشک ،
قاضی، مهندس و... شده اند:
آن کشور می شود " آلمان"
و اما=
- درکشوری که مادری حاضر به ازدواج دخترش با یک معلم ِ جوان نمی شود!
- در کشوری که دانش آموزان یک مدرسه، ساندویچ بعد ازظهرشان را از دکّه معلمشون خریداری می کنند!
- در کشوری که معلمش نهار نخورده سریع خود را برای دادن سرویس به تاکسی تلفنی محله اش معرفی می کند!
- در کشوری که یک معلم، سرویس ایاب و ذهاب ِ مدرسه دانش آموزان خود می باشد.
- در کشوری که بالاترین دغدغه های معلمینش چگونه زیستن آبرومندانه است!
در این جامعه است که:
مریض ، به دست پزشکی که بتواند تقلب کند خواهد مُرد
خانه ها به دست مهندسی که موفق به تقلب شده ویران خواهند شد
منابع مالی را به دست حسابداری که موفق به تقلب شده از دست خواهیم داد
جهل ، در سر ِ فرزندان که موفق به تقلب شده فرو می رود
و این در یک کلام یعنی:
سقوط ِآموزش وپرورش = سقوط ملت
🌹لطفا به معلمین بها بدهید ...
@Library_Telegram