☕️ قطعه ای از کتاب
سر جان ماکدونال انگلیسی در باب اخلاق ایرانیان بدین قرار اظهارنظر نموده است: ایرانیان چنانکه مشهور است نژادی خوشسیما و مردمانی مهماننواز میباشند و در مقابل مصائب بردباری و نسبت به بیگانگان مهربان هستند و در رفتار و کردار بینهایت مودب و ملایمند و حرکات و سکناتشان دلپذیر است.
گفتارشان گیرنده و دلفریب و مصاحبتشان گوارا و دلپذیر است،
و لکن در عوض فاقد بسیاری از صفات پسندیدهاند. چنانکه در تمام فنون مکر و حیله و دوروئی و ریاکاری ماهرند و نسبت به زیردستان شقی و غدار و در مقابل زبردستان افتاده و فروتن میباشند. ازین گذشته مردمی هستند بیرحم و کینهخواه و حریص و فاقد ایمان و محروم از صفات قدرشناسی و شرافتمندی.
📕 خُلقیات ما ایرانیان
✍ #محمدعلی_جمالزاده
@Library_Telegram
سر جان ماکدونال انگلیسی در باب اخلاق ایرانیان بدین قرار اظهارنظر نموده است: ایرانیان چنانکه مشهور است نژادی خوشسیما و مردمانی مهماننواز میباشند و در مقابل مصائب بردباری و نسبت به بیگانگان مهربان هستند و در رفتار و کردار بینهایت مودب و ملایمند و حرکات و سکناتشان دلپذیر است.
گفتارشان گیرنده و دلفریب و مصاحبتشان گوارا و دلپذیر است،
و لکن در عوض فاقد بسیاری از صفات پسندیدهاند. چنانکه در تمام فنون مکر و حیله و دوروئی و ریاکاری ماهرند و نسبت به زیردستان شقی و غدار و در مقابل زبردستان افتاده و فروتن میباشند. ازین گذشته مردمی هستند بیرحم و کینهخواه و حریص و فاقد ایمان و محروم از صفات قدرشناسی و شرافتمندی.
📕 خُلقیات ما ایرانیان
✍ #محمدعلی_جمالزاده
@Library_Telegram
دلت را بِتکان ...
اشتباهاتت وقتی افتاد روی زمين ، بگذار همانجا بماند !
فقط از لابه لای اشتباههايت ، يک تجربه را بيرون بکش ،
قاب کن و بزن به ديوار دلت !
اشتباه کردن اشتباه نيست ، در اشتباه ماندنּ اشتباه است !
#فروغ_فرخزاد
@Library_Telegram
اشتباهاتت وقتی افتاد روی زمين ، بگذار همانجا بماند !
فقط از لابه لای اشتباههايت ، يک تجربه را بيرون بکش ،
قاب کن و بزن به ديوار دلت !
اشتباه کردن اشتباه نيست ، در اشتباه ماندنּ اشتباه است !
#فروغ_فرخزاد
@Library_Telegram
✅ویتنام روی پرچم آمریکا راه نمی رود، روی اعصاب آمریکا راه می رود!
جنگ آمریکا-ویتنام ۱۹۵۵ آغاز شد و بیست سال بعد در ۱۹۷۵ با پایان یافت. جنگی که لقب طولانیترین جنگ قرن بیستم را به خود اختصاص داد. آمریکا در آن ۲۰ سال ، از هیچ جنایتی علیه مردم این کشور فروگذار نکرد. تعداد بمب هایی که آمریکا بر سر مردم ویتنام ریخت از تعداد کل بمب هایی که متحدین و متفقین در جنگ جهانی دوم علیه هم استفاده کرده بودند، بیشتر بود. سربازان آمریکایی برای این که مانع از مخفی شدن سربازان ویت کنگ در زیر شاخ و برگ درختان شوند، از مواد سمی (عامل نارنجی) استفاده کردند. فقط در سال ۱۹۶۹، ۱۰۰۰۰۰۰ هکتار از جنگلها با استفاده از این عامل نابود شد [یک بار دیگر عدد را بخوانید و ضربدر در ده هزار متر کنید]. عامل آبی نیز یکی دیگر از مواد شیمیایی بود که برای از بین بردن ذخایر غذایی ویتنام شمالی بر روی محصولات کشاوری اسپری میشد. این عامل بر روی ۶۸۸۰۰۰ هکتار از زمینهای کشاورزی، و به خصوص شالیزارها، پاشیده شد.
جدای از سه میلیون کشته؛ تا سه نسل از ویتنامی ها با مشکلاتی از قبیل جنین های نارس یا متولدین معلول مواجه بودند. در موزه جنگ ویتنام، چند نفر از این معلولان مادرزاد که قدی حدود ۵۰ سانتی متر داشتند، با دست هایی کوتاه و صورت هایی دفرمه شده، صنایع دستی درست می کردند و به توریست ها می فروختند. آنها بخش زنده موزه بودند
بخش زیادی از مردم ویتنام، ناگزیر بودند در هزاران کیلومتر تونلی که زیر جنگل ها کنده بودند زندگی کنند و حتی مدارس و بیمارستان هایشان را نیز به این تونل های زیر زمینی منتقل کنند. با این حال، آمریکایی ها آنان را در زیر زمین هم راحت نمی گذاشتند و با سم پاشی جنگل ها و نیز انداختن بمب هایی که اکسیژن هوا را می بلعید، آنان را در تونل هایشان نیز خفه و قتل عام می کردند
خود آمریکا نیز پس از هزاران روز جنگ، ۴۵ هزار کشته، ۳۰۰ هزار زخمی و میلیاردهار دلار هزینه، بدون هیچ دستاوردی خاک ویتنام را ترک کردند.
اگر یک کشور در سراسر جهان وجود داشته باشد که بخواهد تا ابد با آمریکا قطع رابطه کند، هر روز پرچم اش را به آتش بکشد، قطعا آن ویتنام است. اما ویتنام چگونه برخورد می کند؟ به جای آنکه روی پرچم آمریکا راه برود روی اعصاب آمریکا راه می رود؟ چگونه؟ با رشد بی نظیر اقتصادی، تولید محصولات صادراتی فوق العاده، با تبدیل شدن به کشوری امن برای کسب وکار، زندگی و سرمایه گذاری، با تمرکز بر حوزه های پیشرفته مانند اینترنت اشیاء و با تبدیل شدن به شریک تجاری شرکت های آمریکایی [آنقدر محیط جذابی برای کسب وکار فراهم کرده اند که شرکت های آمریکایی آنجا را از بین ۲۰۰ کشور جهان برای تولید انتخاب می کنند].
به حرف های یک ویتنامی دقت کنید: «بله! ما خاطره خوبی از آمریکا نداریم و راستش را بخواهی من که در آن زمان متولد نشده بودم، از آمریکا نفرت دارم ولی نفرت من از آمریکا نباید به ضرر خود من تمام شود و مرا در گذشته نگه دارد» [جمله آخر را با دقت دوباره بخوانید]
ویتنامی ها جنگی که ۴۳ سال تمام شده است را ایستگاهی برای توقف در گذشته نکرده اند بلکه آن را منبعی برای درآمد زایی کرده اند. تور جنگ و جنگل برگزار می کنند و از گردشگران خارجی مبلغی پول می گیرند و تونل های زمان جنگ، ابزارآلات رزمی آن دوران، فیلم مستندی از شجاعت های ویت کنگ ها و ... را نشان شان می دهند و در جایی، به ازای هر تیر جنگی ۲ دلار می گیرند و به توریست ها اجازه می دهند با سلاح های زمان جنگ، شلیک کنند. موزه جنگ شان نیز که همیشه مملو از گردشگرانی است که برای دیدن عکس های زمان جنگ و هواپیماها، تانک ها و تسلیحات به جا مانده از آن دوران بلیت می خرند و خفت آمریکایی ها را در عمل نشان می دهد
هیچ کشوری دوست و دشمنی دائمی هیچ کشور دیگر دنیا نیست. این منافع ملی هستند که دائمی هستند. نه دوستی و نه دشمنی با دیگران. مهم آن است که در هر رابطه دوستانه ای باید منافع ملی مردمم را تامین کنم و هر رابطه خصمانه ای نباید منجر به نقض منافع ملی مردمم شود. انتقام گرفتنی که من بیش از طرف مقابل هزینه می دهم، انتقام نیست، خسارت و اشتباه محاسباتی است. نفرت از دیگران نباید به ضرر خود من تمام شود و مرا در گذشته نگه دارد. آینده را دریابیم.
✍️دکتر مجتبی لشکربلوکی
@Library_Telegram
جنگ آمریکا-ویتنام ۱۹۵۵ آغاز شد و بیست سال بعد در ۱۹۷۵ با پایان یافت. جنگی که لقب طولانیترین جنگ قرن بیستم را به خود اختصاص داد. آمریکا در آن ۲۰ سال ، از هیچ جنایتی علیه مردم این کشور فروگذار نکرد. تعداد بمب هایی که آمریکا بر سر مردم ویتنام ریخت از تعداد کل بمب هایی که متحدین و متفقین در جنگ جهانی دوم علیه هم استفاده کرده بودند، بیشتر بود. سربازان آمریکایی برای این که مانع از مخفی شدن سربازان ویت کنگ در زیر شاخ و برگ درختان شوند، از مواد سمی (عامل نارنجی) استفاده کردند. فقط در سال ۱۹۶۹، ۱۰۰۰۰۰۰ هکتار از جنگلها با استفاده از این عامل نابود شد [یک بار دیگر عدد را بخوانید و ضربدر در ده هزار متر کنید]. عامل آبی نیز یکی دیگر از مواد شیمیایی بود که برای از بین بردن ذخایر غذایی ویتنام شمالی بر روی محصولات کشاوری اسپری میشد. این عامل بر روی ۶۸۸۰۰۰ هکتار از زمینهای کشاورزی، و به خصوص شالیزارها، پاشیده شد.
جدای از سه میلیون کشته؛ تا سه نسل از ویتنامی ها با مشکلاتی از قبیل جنین های نارس یا متولدین معلول مواجه بودند. در موزه جنگ ویتنام، چند نفر از این معلولان مادرزاد که قدی حدود ۵۰ سانتی متر داشتند، با دست هایی کوتاه و صورت هایی دفرمه شده، صنایع دستی درست می کردند و به توریست ها می فروختند. آنها بخش زنده موزه بودند
بخش زیادی از مردم ویتنام، ناگزیر بودند در هزاران کیلومتر تونلی که زیر جنگل ها کنده بودند زندگی کنند و حتی مدارس و بیمارستان هایشان را نیز به این تونل های زیر زمینی منتقل کنند. با این حال، آمریکایی ها آنان را در زیر زمین هم راحت نمی گذاشتند و با سم پاشی جنگل ها و نیز انداختن بمب هایی که اکسیژن هوا را می بلعید، آنان را در تونل هایشان نیز خفه و قتل عام می کردند
خود آمریکا نیز پس از هزاران روز جنگ، ۴۵ هزار کشته، ۳۰۰ هزار زخمی و میلیاردهار دلار هزینه، بدون هیچ دستاوردی خاک ویتنام را ترک کردند.
اگر یک کشور در سراسر جهان وجود داشته باشد که بخواهد تا ابد با آمریکا قطع رابطه کند، هر روز پرچم اش را به آتش بکشد، قطعا آن ویتنام است. اما ویتنام چگونه برخورد می کند؟ به جای آنکه روی پرچم آمریکا راه برود روی اعصاب آمریکا راه می رود؟ چگونه؟ با رشد بی نظیر اقتصادی، تولید محصولات صادراتی فوق العاده، با تبدیل شدن به کشوری امن برای کسب وکار، زندگی و سرمایه گذاری، با تمرکز بر حوزه های پیشرفته مانند اینترنت اشیاء و با تبدیل شدن به شریک تجاری شرکت های آمریکایی [آنقدر محیط جذابی برای کسب وکار فراهم کرده اند که شرکت های آمریکایی آنجا را از بین ۲۰۰ کشور جهان برای تولید انتخاب می کنند].
به حرف های یک ویتنامی دقت کنید: «بله! ما خاطره خوبی از آمریکا نداریم و راستش را بخواهی من که در آن زمان متولد نشده بودم، از آمریکا نفرت دارم ولی نفرت من از آمریکا نباید به ضرر خود من تمام شود و مرا در گذشته نگه دارد» [جمله آخر را با دقت دوباره بخوانید]
ویتنامی ها جنگی که ۴۳ سال تمام شده است را ایستگاهی برای توقف در گذشته نکرده اند بلکه آن را منبعی برای درآمد زایی کرده اند. تور جنگ و جنگل برگزار می کنند و از گردشگران خارجی مبلغی پول می گیرند و تونل های زمان جنگ، ابزارآلات رزمی آن دوران، فیلم مستندی از شجاعت های ویت کنگ ها و ... را نشان شان می دهند و در جایی، به ازای هر تیر جنگی ۲ دلار می گیرند و به توریست ها اجازه می دهند با سلاح های زمان جنگ، شلیک کنند. موزه جنگ شان نیز که همیشه مملو از گردشگرانی است که برای دیدن عکس های زمان جنگ و هواپیماها، تانک ها و تسلیحات به جا مانده از آن دوران بلیت می خرند و خفت آمریکایی ها را در عمل نشان می دهد
هیچ کشوری دوست و دشمنی دائمی هیچ کشور دیگر دنیا نیست. این منافع ملی هستند که دائمی هستند. نه دوستی و نه دشمنی با دیگران. مهم آن است که در هر رابطه دوستانه ای باید منافع ملی مردمم را تامین کنم و هر رابطه خصمانه ای نباید منجر به نقض منافع ملی مردمم شود. انتقام گرفتنی که من بیش از طرف مقابل هزینه می دهم، انتقام نیست، خسارت و اشتباه محاسباتی است. نفرت از دیگران نباید به ضرر خود من تمام شود و مرا در گذشته نگه دارد. آینده را دریابیم.
✍️دکتر مجتبی لشکربلوکی
@Library_Telegram
👎1
✅گر سوی مستان میروی...
حکمرانی بدون انتخاب کردن امکانپذیر نیست یا، بهتر بگوییم، وظیفه نخستین هر حکومتی گزینش اولویتها و ردهبندی آنهاست. آسانترین راه برای پی بردن به ماهیت و اهداف نظامهای سیاسی در جهان، شناخت سلسلهمراتب اولویتهای حاکم بر سیاستگذاری آنها در عرصههای داخلی و خارجی است.
کره شمالی و کره جنوبی را در نظر بگیریم، دو پاره یک شبهجزیره با مردمانی که نژاد و تاریخ و فرهنگی مشترک دارند. بهرغم همه این وجوه اشتراک، دو نظام حاکم بر این شبهجزیره در دهههای بعد از جنگ جهانی دوم راههای کاملاً متفاوتی را برگزیدند . نظام کمونیستی حاکم بر شمال به دکترین «جوشه» روی آورد که «خودکفایی» در عرصه اقتصادی یکی از اجزای اصلی آن بود و رژیم نظامی حاکم بر جنوب، با الهام گرفتن از ژاپن، ادغام در اقتصاد جهانی را در صدر اولویتهای خود قرار داد.
نمونه پرمعنای دیگر در این زمینه، اولویتهای کاملاً متفاوت و حتی متضادی است که نظام حاکم بر چین در دو مرحله از تاریخ معاصر خویش، پیش و بعد از مرگ مائوتسه تونگ، برای کشور برگزید. از زمان پایهگذاری جمهوری خلق چین ، حزب کمونیست این کشور به رهبری مائوتسه تونگ، همانند دیگر نظامهای مشابه، وفاداری به ایدئولوژی را در راس اولویتهای خود قرار داد و آن را بر عرصههای گوناگون زندگی کشور از جمله در عرصه اقتصادی حاکم کرد. با گزینش این اولویت، اقتصاد چین در راستای سیاست درهای بسته و «خودکفایی» سازمان یافت. هدف اصلی چین مائوئیستی، پیشبرد انقلاب «پرولتری» در سطح جهانی بود و، از این دیدگاه، اولویت اصلی جذب گروههای مارکسیست-لنینیست از سراسر دنیای آن روز بود نه جذب سرمایهگذاریهای خارجی. در عرصه خارجی نیز، برای چین آن دوران، صدور «کتاب سرخ» حاوی افکار «صدر مائو» اهمیت داشت نه صادرات کالاها و خدمات. در فاصله کوتاهی بعد از مرگ مائوتسه تونگ، جمهوری خلق چین زیر رهبری دنگ شیائو پینگ به یک چرخش 180درجهای در گزینشها و اولویتهای اقتصادی خود روی آورد، او به این نتیجه رسید که برای مقابله با فقر سیاه مسلط بر پرجمعیتترین کشور جهان، راهی نیست جز ایجاد سالانه چند ده میلیون شغل، و این همه شغل به وجود نمیآید مگر با جذب انبوه سرمایهگذاریهای خارجی و روانه کردن سیل کالاها به بازارهای گوناگون در سراسر دنیا. فرمول ابداعی او برای قانع کردن ایدئولوگهای حزب کمونیست بسیار معروف است: «گربه باید موش بگیرد. حالا چه فرق میکند که سیاه باشد یا سفید.» چرخش در سیاست اقتصادی چین، که به تازگی چهلمین سالگرد آن برگزار شد، این کشور را به «کارخانه جهان» بدل کرد و نتایجی را به بار آورد که امروز میبینیم.
تاکید بر اهمیت انتخاب و ردهبندی اولویتها به معنای ارزش داوری نیست. یک نظام سیاسی میتواند در شرایطی خاص ملاکهای معنوی یا محاسبات ژئوپولتیک را در صدر اولویتهای خود قرار دهد، ولو با فدا کردن منافع اقتصادی کشور طی یک دوره معین. با این حال تردیدی نیست که هر کشوری باید تکلیفش را روشن کند، چون نمیتوان همهچیز را با هم داشت.
تکلیف جمهوری اسلامی ایران در زمینه تعیین اولویتها و ردهبندی آنها روشن نیست یا، اگر هم باشد، از دستگاه سیاستگذاری آن پیامهای متفاوت و گاه متناقضی به گوش میرسد. احتمالاً ریشه این ابهام یا تناقص در اختلافنظر بسیار عمیقی است که بر سر مفهوم «استقلال» وجود دارد. همین اختلافنظر به گونهای چشمگیر بر روابط اقتصادی ایران با جهان تاثیر گذاشته و فرآیند توسعه کشور را با موانع بسیار جدی روبهرو کرده است.
از یاد نبریم که نظریهپردازان معروف به «جهان سومگرا»، به بهانه مبارزه با «نظام سلطه»، به کشورهای در حال توسعه توصیه میکردند ساختارهای اقتصادی خود را از «آلوده شدن» به مشکلات و فراز و نشیبهای بازرگانی بینالمللی در امان نگه دارند، دروازههای خود را بر ورود کالاهای خارجی ببندند و سرمایهگذاران غربی را به سرزمینهای خود راه ندهند. چندین نسل از روشنفکران ایران، در سالهای پیش و پس از انقلاب اسلامی، زیر تاثیر این افکار، از شناخت واقعیتهای اقتصادی جهان و تحولات آن باز ماندند.
طی سه دهه گذشته گرایشهای ایرانی هوادار «ارتباط» در مقیاسهای منطقهای و جهانی سنگرهایی را عمدتاً در عرصه نظری فتح کردند ولی در عمل، میدان همچنان در اختیار گرایشهایی است که به «انفکاک» تمایل دارند و ایران را قلعهای میدانند در محاصره دشمنان ریز و درشت. این دیدگاه «قلعهای» مهمترین مانع بر سر راه واحدهای تولیدی ایران است که اگر از شر فشارهای داخلی و خارجی رهایی یابند، میتوانند ققنوسوار از خاکستر خود برخیزند و با دفاع از بازار ملی و فتح بازارهای خارجی، همزمان با تحکیم اقتدار کشور، میلیونها فرصت شغلی به وجود آورند./تجارت فردا
✍️ فریدون خاوند
@Library_Telegram
حکمرانی بدون انتخاب کردن امکانپذیر نیست یا، بهتر بگوییم، وظیفه نخستین هر حکومتی گزینش اولویتها و ردهبندی آنهاست. آسانترین راه برای پی بردن به ماهیت و اهداف نظامهای سیاسی در جهان، شناخت سلسلهمراتب اولویتهای حاکم بر سیاستگذاری آنها در عرصههای داخلی و خارجی است.
کره شمالی و کره جنوبی را در نظر بگیریم، دو پاره یک شبهجزیره با مردمانی که نژاد و تاریخ و فرهنگی مشترک دارند. بهرغم همه این وجوه اشتراک، دو نظام حاکم بر این شبهجزیره در دهههای بعد از جنگ جهانی دوم راههای کاملاً متفاوتی را برگزیدند . نظام کمونیستی حاکم بر شمال به دکترین «جوشه» روی آورد که «خودکفایی» در عرصه اقتصادی یکی از اجزای اصلی آن بود و رژیم نظامی حاکم بر جنوب، با الهام گرفتن از ژاپن، ادغام در اقتصاد جهانی را در صدر اولویتهای خود قرار داد.
نمونه پرمعنای دیگر در این زمینه، اولویتهای کاملاً متفاوت و حتی متضادی است که نظام حاکم بر چین در دو مرحله از تاریخ معاصر خویش، پیش و بعد از مرگ مائوتسه تونگ، برای کشور برگزید. از زمان پایهگذاری جمهوری خلق چین ، حزب کمونیست این کشور به رهبری مائوتسه تونگ، همانند دیگر نظامهای مشابه، وفاداری به ایدئولوژی را در راس اولویتهای خود قرار داد و آن را بر عرصههای گوناگون زندگی کشور از جمله در عرصه اقتصادی حاکم کرد. با گزینش این اولویت، اقتصاد چین در راستای سیاست درهای بسته و «خودکفایی» سازمان یافت. هدف اصلی چین مائوئیستی، پیشبرد انقلاب «پرولتری» در سطح جهانی بود و، از این دیدگاه، اولویت اصلی جذب گروههای مارکسیست-لنینیست از سراسر دنیای آن روز بود نه جذب سرمایهگذاریهای خارجی. در عرصه خارجی نیز، برای چین آن دوران، صدور «کتاب سرخ» حاوی افکار «صدر مائو» اهمیت داشت نه صادرات کالاها و خدمات. در فاصله کوتاهی بعد از مرگ مائوتسه تونگ، جمهوری خلق چین زیر رهبری دنگ شیائو پینگ به یک چرخش 180درجهای در گزینشها و اولویتهای اقتصادی خود روی آورد، او به این نتیجه رسید که برای مقابله با فقر سیاه مسلط بر پرجمعیتترین کشور جهان، راهی نیست جز ایجاد سالانه چند ده میلیون شغل، و این همه شغل به وجود نمیآید مگر با جذب انبوه سرمایهگذاریهای خارجی و روانه کردن سیل کالاها به بازارهای گوناگون در سراسر دنیا. فرمول ابداعی او برای قانع کردن ایدئولوگهای حزب کمونیست بسیار معروف است: «گربه باید موش بگیرد. حالا چه فرق میکند که سیاه باشد یا سفید.» چرخش در سیاست اقتصادی چین، که به تازگی چهلمین سالگرد آن برگزار شد، این کشور را به «کارخانه جهان» بدل کرد و نتایجی را به بار آورد که امروز میبینیم.
تاکید بر اهمیت انتخاب و ردهبندی اولویتها به معنای ارزش داوری نیست. یک نظام سیاسی میتواند در شرایطی خاص ملاکهای معنوی یا محاسبات ژئوپولتیک را در صدر اولویتهای خود قرار دهد، ولو با فدا کردن منافع اقتصادی کشور طی یک دوره معین. با این حال تردیدی نیست که هر کشوری باید تکلیفش را روشن کند، چون نمیتوان همهچیز را با هم داشت.
تکلیف جمهوری اسلامی ایران در زمینه تعیین اولویتها و ردهبندی آنها روشن نیست یا، اگر هم باشد، از دستگاه سیاستگذاری آن پیامهای متفاوت و گاه متناقضی به گوش میرسد. احتمالاً ریشه این ابهام یا تناقص در اختلافنظر بسیار عمیقی است که بر سر مفهوم «استقلال» وجود دارد. همین اختلافنظر به گونهای چشمگیر بر روابط اقتصادی ایران با جهان تاثیر گذاشته و فرآیند توسعه کشور را با موانع بسیار جدی روبهرو کرده است.
از یاد نبریم که نظریهپردازان معروف به «جهان سومگرا»، به بهانه مبارزه با «نظام سلطه»، به کشورهای در حال توسعه توصیه میکردند ساختارهای اقتصادی خود را از «آلوده شدن» به مشکلات و فراز و نشیبهای بازرگانی بینالمللی در امان نگه دارند، دروازههای خود را بر ورود کالاهای خارجی ببندند و سرمایهگذاران غربی را به سرزمینهای خود راه ندهند. چندین نسل از روشنفکران ایران، در سالهای پیش و پس از انقلاب اسلامی، زیر تاثیر این افکار، از شناخت واقعیتهای اقتصادی جهان و تحولات آن باز ماندند.
طی سه دهه گذشته گرایشهای ایرانی هوادار «ارتباط» در مقیاسهای منطقهای و جهانی سنگرهایی را عمدتاً در عرصه نظری فتح کردند ولی در عمل، میدان همچنان در اختیار گرایشهایی است که به «انفکاک» تمایل دارند و ایران را قلعهای میدانند در محاصره دشمنان ریز و درشت. این دیدگاه «قلعهای» مهمترین مانع بر سر راه واحدهای تولیدی ایران است که اگر از شر فشارهای داخلی و خارجی رهایی یابند، میتوانند ققنوسوار از خاکستر خود برخیزند و با دفاع از بازار ملی و فتح بازارهای خارجی، همزمان با تحکیم اقتدار کشور، میلیونها فرصت شغلی به وجود آورند./تجارت فردا
✍️ فریدون خاوند
@Library_Telegram
#محمود_دولت_آبادی
چرا تا که نوبت به ما میرسد
دعوای حلال حرام پیش میآید
لابد مال وقتی حرام است
که یک خوشه یک خوشه باشد
اما وقتی خرمن خرمن شد
دیگـر حرام به حساب نمیآید ..!!
@Library_Telegram
چرا تا که نوبت به ما میرسد
دعوای حلال حرام پیش میآید
لابد مال وقتی حرام است
که یک خوشه یک خوشه باشد
اما وقتی خرمن خرمن شد
دیگـر حرام به حساب نمیآید ..!!
@Library_Telegram
#اندکی_تفکر
‼️ یک ویژگی اجتماعی که از مردم ایران انتظار میرود این است که سرشان را مانند کبک زیر برف کرده و نسبت به اتفاقات اطراف اصلا دم نزنند ... یعنی تو زندگی خودت را بکن ، تو خانوادۀ خودت را بچسب ، تو بتوانی گلیم خودت را از آب بکشی هنر کردهای چه کار داری به بقیه ؟!
میگویند اگر قورباغهای را در ظرفی پر از آب جوش بیندازید قورباغه ضمن دادن چند فحش به شما با یک جست سریع از ظرف بیرون میپرد اما اگر به #تدریج درجه آب را زیاد کنید قورباغه بدون اینکه احساس خطر کند همان طور آرام در آب میماند و وقتی به خودش میآید که کاملا پخته شده است ، مسئولین جمهوری اسلامی هم گویا تحت تاثیر رفتار قورباغه قرار گرفته و این آزمایش را سرلوحه خویش برای اداره کشور قرار دادهاند به شکلی که برخی صاحب نظران پیشنهاد دادهاند که عنوان «جمهوری اسلامی» به #جمهوری_تدریجی_اسلامی تغییر داده شود
در بازار قیمتها تدریجی زیاد میشود و سفرۀ مردم تدریجی کوچک میشود ... دلار تدریجی شد ٨ هزار تومان و گوشت تدریجی به ١٠٠ هزار تومان رسید .... سن فحشاء خیلی آرام آرام و تدریجی رسید به ١٣-١۴ سال ... تدریجی دشتهای ایران خشک شد و دچار بحران آب شدیم ... تدریجی به شنیدن رقم اختلاسهای میلیاردی عادت کردیم ... تدریجی به خبر مرگ هموطنان خود در #کازرون در #خرمشهر در #بازداشتگاه بیاعتنا شدیم
رهبر ما ، رییسجمهور ما ، مجلس ما ، خطیبان جمعۀ ما ، همه و همه هر روز دارند این تدریجی بدبخت شدن ما را صاف صاف جلوی دوربینها میگویند که اگر ما تحریم بشویم ، اگر جنگ بشود ، اگر خشکسالی بشود ، اگر سیل بیاید ، اگر قحطی بشود ، اگر زلزله بیاید عوضش ما مردم فداکاری داریم که در سختترین شرایط دوام میآورند و تحمل میکنند ، ما ملت فداکاری داریم که حاضرند خودشان را فدای حکومت ما بکنند ، آنقدر تدریجی که انگار نه انگار اتفاق خاصی افتاده است
‼️ ما اشتباه کردیم اما یک روز آیندگان تمامی خطاهای ما را جبران خواهند کرد حتی اگر آن روز از کاسه چشمهای ما گیاه روییده باشد !!
@Library_Telegram
‼️ یک ویژگی اجتماعی که از مردم ایران انتظار میرود این است که سرشان را مانند کبک زیر برف کرده و نسبت به اتفاقات اطراف اصلا دم نزنند ... یعنی تو زندگی خودت را بکن ، تو خانوادۀ خودت را بچسب ، تو بتوانی گلیم خودت را از آب بکشی هنر کردهای چه کار داری به بقیه ؟!
میگویند اگر قورباغهای را در ظرفی پر از آب جوش بیندازید قورباغه ضمن دادن چند فحش به شما با یک جست سریع از ظرف بیرون میپرد اما اگر به #تدریج درجه آب را زیاد کنید قورباغه بدون اینکه احساس خطر کند همان طور آرام در آب میماند و وقتی به خودش میآید که کاملا پخته شده است ، مسئولین جمهوری اسلامی هم گویا تحت تاثیر رفتار قورباغه قرار گرفته و این آزمایش را سرلوحه خویش برای اداره کشور قرار دادهاند به شکلی که برخی صاحب نظران پیشنهاد دادهاند که عنوان «جمهوری اسلامی» به #جمهوری_تدریجی_اسلامی تغییر داده شود
در بازار قیمتها تدریجی زیاد میشود و سفرۀ مردم تدریجی کوچک میشود ... دلار تدریجی شد ٨ هزار تومان و گوشت تدریجی به ١٠٠ هزار تومان رسید .... سن فحشاء خیلی آرام آرام و تدریجی رسید به ١٣-١۴ سال ... تدریجی دشتهای ایران خشک شد و دچار بحران آب شدیم ... تدریجی به شنیدن رقم اختلاسهای میلیاردی عادت کردیم ... تدریجی به خبر مرگ هموطنان خود در #کازرون در #خرمشهر در #بازداشتگاه بیاعتنا شدیم
رهبر ما ، رییسجمهور ما ، مجلس ما ، خطیبان جمعۀ ما ، همه و همه هر روز دارند این تدریجی بدبخت شدن ما را صاف صاف جلوی دوربینها میگویند که اگر ما تحریم بشویم ، اگر جنگ بشود ، اگر خشکسالی بشود ، اگر سیل بیاید ، اگر قحطی بشود ، اگر زلزله بیاید عوضش ما مردم فداکاری داریم که در سختترین شرایط دوام میآورند و تحمل میکنند ، ما ملت فداکاری داریم که حاضرند خودشان را فدای حکومت ما بکنند ، آنقدر تدریجی که انگار نه انگار اتفاق خاصی افتاده است
‼️ ما اشتباه کردیم اما یک روز آیندگان تمامی خطاهای ما را جبران خواهند کرد حتی اگر آن روز از کاسه چشمهای ما گیاه روییده باشد !!
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
گالیله: به خلاف تصور همگان، جهان با عظمت با همه صورت های فلکیش به دور زمین ناچیز ما نمی گردد.
ساگردو: پس یعنی همه این ها فقط ستاره است؟ پس خدا کجاست؟
گالیله: مقصودت چیست؟
ساگردو: خدا ! خدا کجاست؟
گالیله: آن بالا نیست. همان طور که اگر موجوداتی در آن بالا باشند و بخواهند خدا را در اینجا پیدا کنند، در زمین گیرش نمی آورند.
ساگردو: پس خدا کجاست ؟
گالیله: من که در الهیات کار نکرده ام. من ریاضی دانم.
ساگردو: قبل از هر چیز تو آدمی. و من از تو می پرسم که در دستگاه دنیایی تو، خدا کجاست؟
«گالیله: یا در ما یا هیچ جا»
📕 زندگی گالیله
✍ برتولت برشت
@Library_Telegram
گالیله: به خلاف تصور همگان، جهان با عظمت با همه صورت های فلکیش به دور زمین ناچیز ما نمی گردد.
ساگردو: پس یعنی همه این ها فقط ستاره است؟ پس خدا کجاست؟
گالیله: مقصودت چیست؟
ساگردو: خدا ! خدا کجاست؟
گالیله: آن بالا نیست. همان طور که اگر موجوداتی در آن بالا باشند و بخواهند خدا را در اینجا پیدا کنند، در زمین گیرش نمی آورند.
ساگردو: پس خدا کجاست ؟
گالیله: من که در الهیات کار نکرده ام. من ریاضی دانم.
ساگردو: قبل از هر چیز تو آدمی. و من از تو می پرسم که در دستگاه دنیایی تو، خدا کجاست؟
«گالیله: یا در ما یا هیچ جا»
📕 زندگی گالیله
✍ برتولت برشت
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
به یادم هست ، روزی مصرّانه ، به تو می گفتم: " ما هرگز خسته نخواهیم شد...هرگز"
اما مدتی است ، پی فرصتی میگردم شیرینم ،
تا به تو بگویم ، ما نیز ،
خسته میشویم... و خسته شدن ، حق ماست ؛
این که خسته می شویم و از نفَس می افتیم و در زانوهایمان،
دردی حس میکنیم ، مسأله ای نیست
مسأله این است که بتوانیم زیر درختی ، کنار جوی آبی ،
روی تخته سنگی ، "در کنار هم" بنشینیم ،
و خستگی از تن و روح، بتکانیم
خسته نشدن ، خلافِ طبیعت است
همچنان که، خسته ماندن
دیگر نمی گویم که ما تا زنده ایم ، خسته نخواهیم شد
بلکه می گویم: ما هرگز ، خسته نخواهیم ماند ..
📕 یک عاشقانه آرام
✍ #نادر_ابراهیمی
@Library_Telegram
به یادم هست ، روزی مصرّانه ، به تو می گفتم: " ما هرگز خسته نخواهیم شد...هرگز"
اما مدتی است ، پی فرصتی میگردم شیرینم ،
تا به تو بگویم ، ما نیز ،
خسته میشویم... و خسته شدن ، حق ماست ؛
این که خسته می شویم و از نفَس می افتیم و در زانوهایمان،
دردی حس میکنیم ، مسأله ای نیست
مسأله این است که بتوانیم زیر درختی ، کنار جوی آبی ،
روی تخته سنگی ، "در کنار هم" بنشینیم ،
و خستگی از تن و روح، بتکانیم
خسته نشدن ، خلافِ طبیعت است
همچنان که، خسته ماندن
دیگر نمی گویم که ما تا زنده ایم ، خسته نخواهیم شد
بلکه می گویم: ما هرگز ، خسته نخواهیم ماند ..
📕 یک عاشقانه آرام
✍ #نادر_ابراهیمی
@Library_Telegram
📕 تبعید و سلطنت
✍ آلبر کامو
🔃 محمدرضا آخوند زاده
درباره کتاب تبعید و سلطنت:دانههای شنوماسه مشت مشت به شیشههای اتوبوس میخوردند انگار دستی نامرئی به عمد آنها را بدینگونه به سمت مسافران میپاشید. مگس یکی از بالهای رنجورش را تکان داد، روی پاهای جلویش خم شد و پرواز کرد. از سرعت اتوبوس کاسته شد. انگار میخواست توقف کند. لحظهای بعد باد آرامتر و هاله رقیقتر شده بود و اتوبوس سرعتش را بازمییافت. حفرههایی از نور زردرنگ در منظره غرق در گردوغبار دورتادور اتوبوس، دیده میشد. دو سه تا نخل کشیده و رنگ پریده که انگار از ورقه فلزی براق ساخته شدهبودند لحظهای دیده شدند و به سرعت ناپدید گردیدند. مارسل با خود زمزمه کرد: «اینجا دیگه کجاست؟»
@Library_Telegram
✍ آلبر کامو
🔃 محمدرضا آخوند زاده
درباره کتاب تبعید و سلطنت:دانههای شنوماسه مشت مشت به شیشههای اتوبوس میخوردند انگار دستی نامرئی به عمد آنها را بدینگونه به سمت مسافران میپاشید. مگس یکی از بالهای رنجورش را تکان داد، روی پاهای جلویش خم شد و پرواز کرد. از سرعت اتوبوس کاسته شد. انگار میخواست توقف کند. لحظهای بعد باد آرامتر و هاله رقیقتر شده بود و اتوبوس سرعتش را بازمییافت. حفرههایی از نور زردرنگ در منظره غرق در گردوغبار دورتادور اتوبوس، دیده میشد. دو سه تا نخل کشیده و رنگ پریده که انگار از ورقه فلزی براق ساخته شدهبودند لحظهای دیده شدند و به سرعت ناپدید گردیدند. مارسل با خود زمزمه کرد: «اینجا دیگه کجاست؟»
@Library_Telegram
تبعید_و_سلطنت_آلبر_کامو_محمدرضا_آ.pdf
1.9 MB
📕 تبعید و سلطنت
✍ آلبر کامو
🔃 محمدرضا آخوندزاده
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ آلبر کامو
🔃 محمدرضا آخوندزاده
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
☕️ قطعه ای از کتاب
نخستین گام برای از میان برداشتن یک ملت، پاک کردن حافظهی آن است!
باید کتابهایش را، فرهنگش را، تاریخش را از بین برد! بعد باید کسی راداشت که کتابهای تازهای بنویسد، فرهنگ تازهای جعل کند و بسازد، تاریخ تازهای اختراع کند! کوتاه زمانی بعد، ملت آنچه را که هست و آنچه را که بوده، فراموش میکند!
📕 خنده و فراموشی
✍ میلان کوندرا
@Library_Telegram
نخستین گام برای از میان برداشتن یک ملت، پاک کردن حافظهی آن است!
باید کتابهایش را، فرهنگش را، تاریخش را از بین برد! بعد باید کسی راداشت که کتابهای تازهای بنویسد، فرهنگ تازهای جعل کند و بسازد، تاریخ تازهای اختراع کند! کوتاه زمانی بعد، ملت آنچه را که هست و آنچه را که بوده، فراموش میکند!
📕 خنده و فراموشی
✍ میلان کوندرا
@Library_Telegram
آنقدر قوی باشید که هیچ چیز
"ذهنتان" را به هم نریزد ...
در هر گفتگویی با دیگران کلامی از
سلامتی، شادی، محبت
و برکت بر زبان بیاورید ...
به تمام موجودات زنده
با لبخند نگاه کنید ...
برای ناراحتی، "صبور "
برای ترس، " قوی "
و در برابر، خشم " متین " باشید ..
بهترین باشید ...
و با رفتار و عملتان
به دنیا بگویید که بهترین هستید ...
@Library_Telegram
"ذهنتان" را به هم نریزد ...
در هر گفتگویی با دیگران کلامی از
سلامتی، شادی، محبت
و برکت بر زبان بیاورید ...
به تمام موجودات زنده
با لبخند نگاه کنید ...
برای ناراحتی، "صبور "
برای ترس، " قوی "
و در برابر، خشم " متین " باشید ..
بهترین باشید ...
و با رفتار و عملتان
به دنیا بگویید که بهترین هستید ...
@Library_Telegram
#یک_فنجان_تفکر☕️
در یک گروه تلگرامی جالب عضوم.
اعضای این گروه را کارگردان ها، بازیگران، عوامل تیاتر و سینما، اهالی ادبیات و مطبوعات و طراحان گرافیک تشکیل می دهند و در میانشان آدم های درجه یک این عرصه ها دیده می شود
نام گروه "animals" است و فقط و فقط پست هایی در آن منتشر می شود که درباره ی حیوانات است.
فیلم مستند، عکس، خبر در حوزه ی حشرات و حیوانات ، انیمیشن وتصویرسازی.
در تمام این دو سه سال عضویت در این گروه، اهالی یک بار هم پست سیاسی نگذاشته اند.
یک بار درباره ی زلزله و کشته شدگان و سوختن مدرسه حرف نزده اند.
اسم گروه حیوانات بوده و هست و موضوع آن هم همین.
از روز اول هم به همه یادآوری شده که می توانید افاضاتتان در مورد بحران ها و نجات ایران و راهکارهایتان در مورد بحران کاغذ و مشکلات فوتبال و قیمت دلار را در جای مرتبط اعلام کنید، نه این جا.
در این دوسال گروه ها و کانال های زیادی را ترک کرده ام. سر افسردگی که آدم می زند همه چیز را میترکاند، هزار مسیر را ترکانده ام اما این گروه را ترک نکرده ام. و در تمام این مدت چک نکرده ام چه کسی در این گروه است .
اما امشب که داشتم به محیط امن فکر می کردم ، یاد این گروه افتادم، فضای امنی است. ادم ها خط قرمز را می شناسند و به قوانین احترام می گذارند و احترام به این قانون که " همه چیز را سیاسی نکنید" را سرلوحه ی زندگی شان قرار داده اند.
با خودم فکر می کردم باید اسم گروه را عوض کنند و بگذارند " باشعورها" که جمله ی " موضوع این گروه حیوانات است" برایشان واضح و شفاف بوده
با خودم فکر می کنم تربیت نسل بعدی جامعه را باید سپرد دست اعضای این گروه. خیلی خوب به بچه ها یاد می دهند " تو سیاستمدار و تحلیلگر سیاسی نیستی".
خیلی خوب به آنها یاد میدهند "خط قرمز" چیست .
خیلی خوب به آنها یاد می دهند "حاشیه نرفتن و تکلیف معلوم بودن" یعنی چه.
خلاصه که گروه خوبی است.
گروه عجیبی است. دوام تفکر سالم و چارچوب مند افرادش, شگفت زده ام می کند.
#آلما_توکل
@Library_Telegram
در یک گروه تلگرامی جالب عضوم.
اعضای این گروه را کارگردان ها، بازیگران، عوامل تیاتر و سینما، اهالی ادبیات و مطبوعات و طراحان گرافیک تشکیل می دهند و در میانشان آدم های درجه یک این عرصه ها دیده می شود
نام گروه "animals" است و فقط و فقط پست هایی در آن منتشر می شود که درباره ی حیوانات است.
فیلم مستند، عکس، خبر در حوزه ی حشرات و حیوانات ، انیمیشن وتصویرسازی.
در تمام این دو سه سال عضویت در این گروه، اهالی یک بار هم پست سیاسی نگذاشته اند.
یک بار درباره ی زلزله و کشته شدگان و سوختن مدرسه حرف نزده اند.
اسم گروه حیوانات بوده و هست و موضوع آن هم همین.
از روز اول هم به همه یادآوری شده که می توانید افاضاتتان در مورد بحران ها و نجات ایران و راهکارهایتان در مورد بحران کاغذ و مشکلات فوتبال و قیمت دلار را در جای مرتبط اعلام کنید، نه این جا.
در این دوسال گروه ها و کانال های زیادی را ترک کرده ام. سر افسردگی که آدم می زند همه چیز را میترکاند، هزار مسیر را ترکانده ام اما این گروه را ترک نکرده ام. و در تمام این مدت چک نکرده ام چه کسی در این گروه است .
اما امشب که داشتم به محیط امن فکر می کردم ، یاد این گروه افتادم، فضای امنی است. ادم ها خط قرمز را می شناسند و به قوانین احترام می گذارند و احترام به این قانون که " همه چیز را سیاسی نکنید" را سرلوحه ی زندگی شان قرار داده اند.
با خودم فکر می کردم باید اسم گروه را عوض کنند و بگذارند " باشعورها" که جمله ی " موضوع این گروه حیوانات است" برایشان واضح و شفاف بوده
با خودم فکر می کنم تربیت نسل بعدی جامعه را باید سپرد دست اعضای این گروه. خیلی خوب به بچه ها یاد می دهند " تو سیاستمدار و تحلیلگر سیاسی نیستی".
خیلی خوب به آنها یاد میدهند "خط قرمز" چیست .
خیلی خوب به آنها یاد می دهند "حاشیه نرفتن و تکلیف معلوم بودن" یعنی چه.
خلاصه که گروه خوبی است.
گروه عجیبی است. دوام تفکر سالم و چارچوب مند افرادش, شگفت زده ام می کند.
#آلما_توکل
@Library_Telegram
بهشت و دوزخ ما در این جهان
در دستان خود ماست
نیکی پاسخ نیکی است
و بدی سزای بدی
نتیجه زندگی ما حاصل اعمال ماست!
@Library_Telegram
در دستان خود ماست
نیکی پاسخ نیکی است
و بدی سزای بدی
نتیجه زندگی ما حاصل اعمال ماست!
@Library_Telegram
#تلنگر
هر کسی که قدم به زندگی شما میگذارد، یک معلم است.
حتی اگر شما را عصبی کند باز هم درسی به شما آموخته است زیرا محدودیتهای شما را نشانتان داده است.
پس آگاهانه و با آرامش با اطرافيان رفتار كنيد و از تنش و درگيرى و بحث بپرهيزيد.
هرگز فکر نکنید که اگر فلان مرحله زندگی بگذرد، همهچیز درست میشود...
از همه چالشها لذت ببرید؛
هنر زندگی، دوست داشتن مسیر زندگی است...
#خوشبختی در مسیر است، نه در مقصد!
#اندرو_ميتیوس
@Library_Telegram
هر کسی که قدم به زندگی شما میگذارد، یک معلم است.
حتی اگر شما را عصبی کند باز هم درسی به شما آموخته است زیرا محدودیتهای شما را نشانتان داده است.
پس آگاهانه و با آرامش با اطرافيان رفتار كنيد و از تنش و درگيرى و بحث بپرهيزيد.
هرگز فکر نکنید که اگر فلان مرحله زندگی بگذرد، همهچیز درست میشود...
از همه چالشها لذت ببرید؛
هنر زندگی، دوست داشتن مسیر زندگی است...
#خوشبختی در مسیر است، نه در مقصد!
#اندرو_ميتیوس
@Library_Telegram
#تلنگر
دیروز در جلسه مصاحبه استخدام پرسیدم: شغل پدر؟
گفت: شغلشان آزاد است.
گفتم: یعنی چه؟
گفت: مقداری زمین کشاورزی دارند و در کار ادوات کشاورزی هم هستند.
گفتم: یعنی فروشنده ادوات کشاورزی هستند؟
گفت: نه! متعلق به خودشان است.
گفتم: متوجه نمی شوم!!
گفت: تراکتور دارند.
گفتم: همه اینها که گفتی ، یعنی این که پدر کشاورز هستند؟
گفت: بله.
گفتم :خوب چرا از اول نمی گویی پدرم کشاورز است؟! خوب من هم بچه کشاورز هستم. این را با افتخار بگو!
یادم افتاد چند وقت قبل در موسسه با یکی از خانم های جوان منشی صحبت می کردم .
پرسیدم: پدر چکار می کنند؟
با شعف و افتخار گفت: پدرم پیک موتوری است.
منزلمان دور است. من هر روز صبح ترک موتور پدر می نشینم و یک ساعت طول می کشد تا به محل کارم برسم.
بعد خندید و گفت: من خیلی خوشبختم؛ به نظرتان چند تا دختر هستند که هر روز صبح قبل از کار این امکان را داشته باشند که یک ساعت تمام پدرشان را بغل کنند؟
اشک در چشمانم جمع شد و آرام گفتم:
آفرین دخترم! آفرین! خدا پدرت را حفظ کند!
@Library_Telegram
دیروز در جلسه مصاحبه استخدام پرسیدم: شغل پدر؟
گفت: شغلشان آزاد است.
گفتم: یعنی چه؟
گفت: مقداری زمین کشاورزی دارند و در کار ادوات کشاورزی هم هستند.
گفتم: یعنی فروشنده ادوات کشاورزی هستند؟
گفت: نه! متعلق به خودشان است.
گفتم: متوجه نمی شوم!!
گفت: تراکتور دارند.
گفتم: همه اینها که گفتی ، یعنی این که پدر کشاورز هستند؟
گفت: بله.
گفتم :خوب چرا از اول نمی گویی پدرم کشاورز است؟! خوب من هم بچه کشاورز هستم. این را با افتخار بگو!
یادم افتاد چند وقت قبل در موسسه با یکی از خانم های جوان منشی صحبت می کردم .
پرسیدم: پدر چکار می کنند؟
با شعف و افتخار گفت: پدرم پیک موتوری است.
منزلمان دور است. من هر روز صبح ترک موتور پدر می نشینم و یک ساعت طول می کشد تا به محل کارم برسم.
بعد خندید و گفت: من خیلی خوشبختم؛ به نظرتان چند تا دختر هستند که هر روز صبح قبل از کار این امکان را داشته باشند که یک ساعت تمام پدرشان را بغل کنند؟
اشک در چشمانم جمع شد و آرام گفتم:
آفرین دخترم! آفرین! خدا پدرت را حفظ کند!
@Library_Telegram
📕 تاریخ ایران از دوران باستان تا پایان سده هجدهم میلادی
✍ پیگولووسکایا،یاکوبوسکی،پتروشفسکی،
بلنیتسکی
🔃 کریم کشاورز
هنگامی که سخن از تاریخ ایران میرود، باید به این نکته توجه داشت که آیا منظور تاریخ اقوام و مردمانی است که از آغاز تاریخ تا کنون در مرزهای سیاسی ایران امروزی زیستهاند یا تاریخ اقوام و مردمانی است که خود را به نحوی از انحاء ایرانی میخواندهاند و در جغرافیایی که دربرگیرندهٔ ایران امروز و سرزمینهایی که از دیدگاه تاریخی بخشی از ایران بزرگ(ایرانشهر)بودهاست زیستهاند.
گاه تاریخ ایران را از ورود آریایی ها که نام ایران نیز از ایشان گرفته شدهاست، به فلات ایران آغاز میکنند. ولی این به این معنی نیست که فلات ایران تا پیش از ورود آریایی ها خالی از سکنه یا تمدن بودهاست. پیش از ورود آریاییان به فلات ایران تمدنهای بسیار کهنی در این محل شکفته و پژمرده شده بودند و تعدادی نیز هنوز شکوفا بودند.
بزرگترین تمدن تاریخ ایران دولت عیلام بوده است که سرزمین آنها در جنوب غربى ایران و کمابیش مطابق با خوزستان بوده است. پایتخت عیلام شهر شوش بوده که آثار مربوط به آنها در این شهر پیدا شده است. ظاهراً بخشهاى مختلف در عیلام حکومتهاى جداگانه و هر یک پادشاهان مربوط به خود را داشتهاند.
@Library_Telegram
✍ پیگولووسکایا،یاکوبوسکی،پتروشفسکی،
بلنیتسکی
🔃 کریم کشاورز
هنگامی که سخن از تاریخ ایران میرود، باید به این نکته توجه داشت که آیا منظور تاریخ اقوام و مردمانی است که از آغاز تاریخ تا کنون در مرزهای سیاسی ایران امروزی زیستهاند یا تاریخ اقوام و مردمانی است که خود را به نحوی از انحاء ایرانی میخواندهاند و در جغرافیایی که دربرگیرندهٔ ایران امروز و سرزمینهایی که از دیدگاه تاریخی بخشی از ایران بزرگ(ایرانشهر)بودهاست زیستهاند.
گاه تاریخ ایران را از ورود آریایی ها که نام ایران نیز از ایشان گرفته شدهاست، به فلات ایران آغاز میکنند. ولی این به این معنی نیست که فلات ایران تا پیش از ورود آریایی ها خالی از سکنه یا تمدن بودهاست. پیش از ورود آریاییان به فلات ایران تمدنهای بسیار کهنی در این محل شکفته و پژمرده شده بودند و تعدادی نیز هنوز شکوفا بودند.
بزرگترین تمدن تاریخ ایران دولت عیلام بوده است که سرزمین آنها در جنوب غربى ایران و کمابیش مطابق با خوزستان بوده است. پایتخت عیلام شهر شوش بوده که آثار مربوط به آنها در این شهر پیدا شده است. ظاهراً بخشهاى مختلف در عیلام حکومتهاى جداگانه و هر یک پادشاهان مربوط به خود را داشتهاند.
@Library_Telegram
👍1
تاریخ_ایران_از_دوران_باستان_تا_پایان.pdf
10.7 MB
📕 تاریخ ایران از دوران باستان تا پایان سده هجدهم میلادی
✍ پیگولووسکایا،یاکوبوسکی،پتروشفسکی،
بلنیتسکی
🔃 کریم کشاورز
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ پیگولووسکایا،یاکوبوسکی،پتروشفسکی،
بلنیتسکی
🔃 کریم کشاورز
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
💢یک دقیقه مطالعه
یکی دیگر از چیزهایی که پدرم سوای فیزیک به من یاد داد، این بود که درست یا نادرست، در موارد معین به آنچه مورد احترام بود، احترام نگذارم. مثلا در همان روزگار خردسالی من که رتوگراور - ماشین چاپ عکس در روزنامه - را آورده بودند، شماره مصوری از روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد. پدرم باز مرا روی زانویش نشاند و روزنامه را باز کرد. در آن عکسی از پاپ بود که همه در برابرش تعظیم کرده بودند.پدرم گفت: این آدم ها را نگاه کن. یک آدم اینجا ایستاده است و بقیه به او کرنش می کنند. چه تفاوتی میان آنان هست؟این یکی پاپ است.
پدرم از پاپ بدش می آمد و ادامه داد: تفاوت آنها فقط در سردوشی شان است.البته مرادش یونیفورم بود و مقام.گفت: این آدم هم همان گرفتاری ها و دردسرهای دیگران را دارد. مثل همه باید شام و ناهار بخورد و مثل همه بایدقضای حاجت کند. همان احتیاجاتی را که همه دارند او نیز دارد. آدم است. پس چرا بقیه به او کرنش می کنند؟ تنها برای اسم او و مقام او و لباسی که بر تن دارد.شغل پدرم فروش یونیفورم بود. بنابراین می دانست چه فرقی هست بین آدمی که یونیفورم بر تن ندارد و کسی که یونیفورم پوشیده است. اما در نظر او، دومی هم آدمی بود مثل اولی.
📕 تاثیر علم در اندیشه
✍ ریچارد فاینمن
@Library_Telegram
یکی دیگر از چیزهایی که پدرم سوای فیزیک به من یاد داد، این بود که درست یا نادرست، در موارد معین به آنچه مورد احترام بود، احترام نگذارم. مثلا در همان روزگار خردسالی من که رتوگراور - ماشین چاپ عکس در روزنامه - را آورده بودند، شماره مصوری از روزنامه نیویورک تایمز منتشر شد. پدرم باز مرا روی زانویش نشاند و روزنامه را باز کرد. در آن عکسی از پاپ بود که همه در برابرش تعظیم کرده بودند.پدرم گفت: این آدم ها را نگاه کن. یک آدم اینجا ایستاده است و بقیه به او کرنش می کنند. چه تفاوتی میان آنان هست؟این یکی پاپ است.
پدرم از پاپ بدش می آمد و ادامه داد: تفاوت آنها فقط در سردوشی شان است.البته مرادش یونیفورم بود و مقام.گفت: این آدم هم همان گرفتاری ها و دردسرهای دیگران را دارد. مثل همه باید شام و ناهار بخورد و مثل همه بایدقضای حاجت کند. همان احتیاجاتی را که همه دارند او نیز دارد. آدم است. پس چرا بقیه به او کرنش می کنند؟ تنها برای اسم او و مقام او و لباسی که بر تن دارد.شغل پدرم فروش یونیفورم بود. بنابراین می دانست چه فرقی هست بین آدمی که یونیفورم بر تن ندارد و کسی که یونیفورم پوشیده است. اما در نظر او، دومی هم آدمی بود مثل اولی.
📕 تاثیر علم در اندیشه
✍ ریچارد فاینمن
@Library_Telegram
👍1