☕️ قطعه ای از کتاب
این احساس از دیر زمانی در من پیدا شده بود که زنده زنده تجزیه میشوم، نه تنها جسمم بلکه روحم همیشه با قلبم متناقض بود و با هم سازش نداشتند - همیشه یک نوع فسخ و تجزیه غریبی را تجربه میکردم - گاهی فکر چیزهائی را میکردم که خودم نمیتوانستم باور بکنم، گاهی حس ترحم در من تولید میشد در صورتیکه عقلم بمن سرزنش میکرد. اغلب با یک نفر که حرف میزدم یا کاری میکردم راجع به موضوعهای گوناگون داخل بحث میشدم درصورتیکه حواسم جای دیگر بود، بفکر دیگر بودم و توی دلم بخودم ملامت میکردم - یک توده در حال فسخ و تجزیه بودم ،گویا همیشه اینطور بوده و خواهد بود - یک مخلوط نامتناسب عجیب...
📕 بوف کور
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
این احساس از دیر زمانی در من پیدا شده بود که زنده زنده تجزیه میشوم، نه تنها جسمم بلکه روحم همیشه با قلبم متناقض بود و با هم سازش نداشتند - همیشه یک نوع فسخ و تجزیه غریبی را تجربه میکردم - گاهی فکر چیزهائی را میکردم که خودم نمیتوانستم باور بکنم، گاهی حس ترحم در من تولید میشد در صورتیکه عقلم بمن سرزنش میکرد. اغلب با یک نفر که حرف میزدم یا کاری میکردم راجع به موضوعهای گوناگون داخل بحث میشدم درصورتیکه حواسم جای دیگر بود، بفکر دیگر بودم و توی دلم بخودم ملامت میکردم - یک توده در حال فسخ و تجزیه بودم ،گویا همیشه اینطور بوده و خواهد بود - یک مخلوط نامتناسب عجیب...
📕 بوف کور
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
#دکتر_غلامحسین_ابراهیمی_دینانی
.
بسیاری از کسان شکوه دارند که گفتههای فرزانگان چیزی نیستند مگر تمثیل؛ تمثیلهایی که در زندگی روزمره کاربردی ندارند، در حالی که ما فقط همین زندگی را داریم و بس. وقتی یکی از فرزانگان میگوید:«به آن سو برو»، منظورش این نیست که شخص به آن طرف برود، راهی که اگر ارزش رفتن میداشت، هر کس به گونهای از عهدهی انجام آن برمیآمد. بلکه منظور او «آنسو»یی رمزآلود است، چیزی که ما با آن آشنایی نداریم و خود او هم آن را دقیقتر مشخص نمیکند و در نتیجه آن چیز اینجا اصلاً به کار ما نمیآید. در اصل این تمثیلها فقط میخواهند به ما حالی کنند که درکناکردنی را نمیتوان درک کرد، و اما ما خود از پیش این نکته را میدانستیم. ولی آنچه ما روزانه با آن دست به گریبانایم، چیزی دیگر است.
یکی در جواب گفت: «چرا قبول نمیکنید؟ اگر از تمثیلها پیروی کنید، خود به تمثیل بدل میشوید و از تلاش روزانه رهایی مییابید.»
دیگری گفت:« شرط میبندم که این هم یک تمثیل است.»
اولی گفت: « شرط را بردی.»
دومی گفت: «ولی متأسفانه فقط در عالم تمثیل.»
اولی گفت: « نه، به راستی، در عالم تمثیل باختی.»
@Library_Telegram
.
بسیاری از کسان شکوه دارند که گفتههای فرزانگان چیزی نیستند مگر تمثیل؛ تمثیلهایی که در زندگی روزمره کاربردی ندارند، در حالی که ما فقط همین زندگی را داریم و بس. وقتی یکی از فرزانگان میگوید:«به آن سو برو»، منظورش این نیست که شخص به آن طرف برود، راهی که اگر ارزش رفتن میداشت، هر کس به گونهای از عهدهی انجام آن برمیآمد. بلکه منظور او «آنسو»یی رمزآلود است، چیزی که ما با آن آشنایی نداریم و خود او هم آن را دقیقتر مشخص نمیکند و در نتیجه آن چیز اینجا اصلاً به کار ما نمیآید. در اصل این تمثیلها فقط میخواهند به ما حالی کنند که درکناکردنی را نمیتوان درک کرد، و اما ما خود از پیش این نکته را میدانستیم. ولی آنچه ما روزانه با آن دست به گریبانایم، چیزی دیگر است.
یکی در جواب گفت: «چرا قبول نمیکنید؟ اگر از تمثیلها پیروی کنید، خود به تمثیل بدل میشوید و از تلاش روزانه رهایی مییابید.»
دیگری گفت:« شرط میبندم که این هم یک تمثیل است.»
اولی گفت: « شرط را بردی.»
دومی گفت: «ولی متأسفانه فقط در عالم تمثیل.»
اولی گفت: « نه، به راستی، در عالم تمثیل باختی.»
@Library_Telegram
#صدارت_میرزا_تقی_خان_امیرکبیر
«سیاست ترقی اقتصادی امیر بر پایه ایجاد صنعت جدید، پیشرفت کشاورزی و توسعه بازرگانی داخلی و خارجی بنا شده بود. وجهه نظر عمومی او ساخته وضع اقتصادی جامعه ای بود که در نظام اقتصادی کشاورزی عقب افتاده ای سر می کرد. از صنعت جدید بی بهره مانده، ذخیره طلای آن به خارج روان بود و مصرف کننده کالای بی مصرف فرنگی بود... در اینکه امیر از پیشرفت صنعت مغرب آگاه بود، تردیدی نیست.نقشه امیر در بنای صنعت ملی شامل استخراج معدن، ایجاد کارخانه های مختلف، استخدام استادان فنی از انگلیس یا پروس، فرستادن صنعتکاران به روسیه، خرید کارخانه از فرنگ و حمایت از محصولات داخلی بود.»۴ امیر درصدد کارخانه های پارچه های پشمی و ماهوتی، کاغذ سازی، بلورسازی، چدن ریزی، تصفیه شکر، قندسازی، نجاری و اسباب چرخ سازی، شماعی و حریر بافی بود. ضمن آنکه در آن زمان از سرچپق و سرقلیان گرفته تا سماور و استکان و نعلبکی از اروپا و به خصوص انگلیس و روسیه وارد ایران می شد. سماور های روسی نیکلا، در برخی خانه هایی مردم ایران یافت می شد. قبل از آنکه اشاره ای داشته باشیم به کارخانه هایی که به همت امیر در ایران پی افکنده شد، با توجه به آنکه در سالروز یکصد و پنجاه و هفتمین سالگرد شهادت آن مرد بزرگ (دهم ژانویه برابر با ۲۱ دی ماه) هستیم، بد نیست قصه دردناک سماورساز اصفهانی را با هم بخوانیم؛ ابوالحسن فروغی در این باره می گوید: «شخصی از اعیان که گویا در اوان سلطنت ناصر الدین شاه وقتی در اصفهان بوده، برای یکی از دوستان حکایت نموده است که روزی در باغ دیوان خانه اصفهان جلو عمارت مشهور چهل ستون به اتفاق چند نفر دیگر به انتظاری نشسته بودیم. گدای کور پیری، عصازنان پیدا شد و به طرزی سوال کرد که مورد توجه و رقت آمد.
هرکس چیزی داد و یکی، دو قرانی در دست بیچاره فراهم گردید. پس سائل کور گفت : «آقایان شما وجه معاش امروز و امشب مرا کرامت کردید و نقداً از تلاش روزی یک روزه فراغتم دادید. می خواهید در این فراغت برای شما قصه ای بگویم.» گفتیم بگو گفت: من مردی دواتگر و بینا بودم و در همین شهر در بازار دواتگران دکانی داشتم.یک روز غفلتاً دیدم ماموران حکومت آمده، تمام دواتگران را به حضور حاکم می خوانند و در این امر جد کامل دارند. چندان که موجب اضطراب شد. لیکن چون چاره از اطاعت نبود دکان ها را بستیم و همه از استاد و شاگرد روانه شدیم. ما را به هیات اجماع به محضر حکومت درآوردند. حاکم گفت: کلیه دواتگران همین جماعت اند و دیگر کسی باقی نیست؟ گفتیم نه. پرسید: شاگردان نیز همراهند؟ گفتیم بلی. گفت: اشیان مرخص اند، بروند. شاگردان رفتند. دیگر بار حاکم گفت: استادان در میان خود آنها را که استادترند جدا سازند. چنین کردیم. باز فرمود: منتخب شدگان بمانند و دیگران بروند چون رفتنی ها رفتند، به باقی ماندگان گفت: شما نیز همان کار کنید و این نخبه چینی تکرار یافت تا من و یک نفر از همکاران به جا ماندیم.
به ما نیز فرمود: شما هم استادتر را معلوم دارید. رفیق من به من اشاره نمود که این استاد تمام ماست و من شاگرد اویم. پس آن رفیق را نیز مرخص کرد و رو به من آورده و گفت: امیر تو را به تهران خواسته است. آنگاه فرمود تا وجهی برای خرج سفر پیش من گذاشتند و گفت باید هرچه زودتر به راه افتی. من بی آنکه بدانم مقصود چیست با اندیشه بسیار و رعبی که از اسم امیر در دل ها بود به تهران شتافتم و به درگاه امیر رفتم و عریضه ای که حاکم اصفهان نوشته بود، دادم. چون عریضه به عرض امیر رسید مرا به حضور خویش خواست. لرزان به آن محضر باشکوه درآمدم. فرمود از کجایی و چه کاره ای؟ عرض کردم از اهالی اصفهان و استاد دواتگرم. فرمود رفتند و از صندوق خانه چیزی نادیده آوردند و پیش من گشودند. بعداً دانستم که نام آن چیز سماور است و بیشتر در پختن چای به کار می آید.چون سماور گشوده شد و من آن را درست دیدم، امیر فرمود: می توانی نظیر آن را بی کم و کاست بسازی؟ عرض کردم: بلی. فرمود: کوره زدن و فراهم آوردن اسباب و ساختن یک نمونه چقدر مخارج دارد؟ مبلغی گفتم. فرمود تا فوراً حاضر ساختند و امر نمود تا محلی برای کوره بندی دادند و از هر جهت مساعدت کافی کردند. نظیر سماور را در چند روز ساختم و به خدمت امیر برده، دید و تحسین بلیغ کرد و منشی را پیش خواند. در همان مجلس فرمانی نگاشتند که مدت ۱۰ سال ساختن سماور مخصوص این استاد است و حکمی به حاکم اصفهان نوشتند که مبلغ ۱۰۰ تومان برای ساختن کوره و دکان و تهیه اسباب در وجه فلان بپردازید و او را در حمایت دولت از هرگونه مزاحمت آسوده بدارید تا با خیال فارغ سماور بسازد و به معرض فروش بگذارد. پس این حکم و فرمان به دست من داد و مرا با خرج بازگشت اجازه مراجعت بخشید.بعد از آن دوره رعب و تشویش با دل شادمان به اصفهان آمدم و حکم را به حاکم نمودم. بی درنگ نقد معهود پرداخت شد و هرگونه همراهی به جای آوردند.
@Library_Telegram
«سیاست ترقی اقتصادی امیر بر پایه ایجاد صنعت جدید، پیشرفت کشاورزی و توسعه بازرگانی داخلی و خارجی بنا شده بود. وجهه نظر عمومی او ساخته وضع اقتصادی جامعه ای بود که در نظام اقتصادی کشاورزی عقب افتاده ای سر می کرد. از صنعت جدید بی بهره مانده، ذخیره طلای آن به خارج روان بود و مصرف کننده کالای بی مصرف فرنگی بود... در اینکه امیر از پیشرفت صنعت مغرب آگاه بود، تردیدی نیست.نقشه امیر در بنای صنعت ملی شامل استخراج معدن، ایجاد کارخانه های مختلف، استخدام استادان فنی از انگلیس یا پروس، فرستادن صنعتکاران به روسیه، خرید کارخانه از فرنگ و حمایت از محصولات داخلی بود.»۴ امیر درصدد کارخانه های پارچه های پشمی و ماهوتی، کاغذ سازی، بلورسازی، چدن ریزی، تصفیه شکر، قندسازی، نجاری و اسباب چرخ سازی، شماعی و حریر بافی بود. ضمن آنکه در آن زمان از سرچپق و سرقلیان گرفته تا سماور و استکان و نعلبکی از اروپا و به خصوص انگلیس و روسیه وارد ایران می شد. سماور های روسی نیکلا، در برخی خانه هایی مردم ایران یافت می شد. قبل از آنکه اشاره ای داشته باشیم به کارخانه هایی که به همت امیر در ایران پی افکنده شد، با توجه به آنکه در سالروز یکصد و پنجاه و هفتمین سالگرد شهادت آن مرد بزرگ (دهم ژانویه برابر با ۲۱ دی ماه) هستیم، بد نیست قصه دردناک سماورساز اصفهانی را با هم بخوانیم؛ ابوالحسن فروغی در این باره می گوید: «شخصی از اعیان که گویا در اوان سلطنت ناصر الدین شاه وقتی در اصفهان بوده، برای یکی از دوستان حکایت نموده است که روزی در باغ دیوان خانه اصفهان جلو عمارت مشهور چهل ستون به اتفاق چند نفر دیگر به انتظاری نشسته بودیم. گدای کور پیری، عصازنان پیدا شد و به طرزی سوال کرد که مورد توجه و رقت آمد.
هرکس چیزی داد و یکی، دو قرانی در دست بیچاره فراهم گردید. پس سائل کور گفت : «آقایان شما وجه معاش امروز و امشب مرا کرامت کردید و نقداً از تلاش روزی یک روزه فراغتم دادید. می خواهید در این فراغت برای شما قصه ای بگویم.» گفتیم بگو گفت: من مردی دواتگر و بینا بودم و در همین شهر در بازار دواتگران دکانی داشتم.یک روز غفلتاً دیدم ماموران حکومت آمده، تمام دواتگران را به حضور حاکم می خوانند و در این امر جد کامل دارند. چندان که موجب اضطراب شد. لیکن چون چاره از اطاعت نبود دکان ها را بستیم و همه از استاد و شاگرد روانه شدیم. ما را به هیات اجماع به محضر حکومت درآوردند. حاکم گفت: کلیه دواتگران همین جماعت اند و دیگر کسی باقی نیست؟ گفتیم نه. پرسید: شاگردان نیز همراهند؟ گفتیم بلی. گفت: اشیان مرخص اند، بروند. شاگردان رفتند. دیگر بار حاکم گفت: استادان در میان خود آنها را که استادترند جدا سازند. چنین کردیم. باز فرمود: منتخب شدگان بمانند و دیگران بروند چون رفتنی ها رفتند، به باقی ماندگان گفت: شما نیز همان کار کنید و این نخبه چینی تکرار یافت تا من و یک نفر از همکاران به جا ماندیم.
به ما نیز فرمود: شما هم استادتر را معلوم دارید. رفیق من به من اشاره نمود که این استاد تمام ماست و من شاگرد اویم. پس آن رفیق را نیز مرخص کرد و رو به من آورده و گفت: امیر تو را به تهران خواسته است. آنگاه فرمود تا وجهی برای خرج سفر پیش من گذاشتند و گفت باید هرچه زودتر به راه افتی. من بی آنکه بدانم مقصود چیست با اندیشه بسیار و رعبی که از اسم امیر در دل ها بود به تهران شتافتم و به درگاه امیر رفتم و عریضه ای که حاکم اصفهان نوشته بود، دادم. چون عریضه به عرض امیر رسید مرا به حضور خویش خواست. لرزان به آن محضر باشکوه درآمدم. فرمود از کجایی و چه کاره ای؟ عرض کردم از اهالی اصفهان و استاد دواتگرم. فرمود رفتند و از صندوق خانه چیزی نادیده آوردند و پیش من گشودند. بعداً دانستم که نام آن چیز سماور است و بیشتر در پختن چای به کار می آید.چون سماور گشوده شد و من آن را درست دیدم، امیر فرمود: می توانی نظیر آن را بی کم و کاست بسازی؟ عرض کردم: بلی. فرمود: کوره زدن و فراهم آوردن اسباب و ساختن یک نمونه چقدر مخارج دارد؟ مبلغی گفتم. فرمود تا فوراً حاضر ساختند و امر نمود تا محلی برای کوره بندی دادند و از هر جهت مساعدت کافی کردند. نظیر سماور را در چند روز ساختم و به خدمت امیر برده، دید و تحسین بلیغ کرد و منشی را پیش خواند. در همان مجلس فرمانی نگاشتند که مدت ۱۰ سال ساختن سماور مخصوص این استاد است و حکمی به حاکم اصفهان نوشتند که مبلغ ۱۰۰ تومان برای ساختن کوره و دکان و تهیه اسباب در وجه فلان بپردازید و او را در حمایت دولت از هرگونه مزاحمت آسوده بدارید تا با خیال فارغ سماور بسازد و به معرض فروش بگذارد. پس این حکم و فرمان به دست من داد و مرا با خرج بازگشت اجازه مراجعت بخشید.بعد از آن دوره رعب و تشویش با دل شادمان به اصفهان آمدم و حکم را به حاکم نمودم. بی درنگ نقد معهود پرداخت شد و هرگونه همراهی به جای آوردند.
@Library_Telegram
#تلنکر
🔖 استاندار کرمانشاه با بیان اینکه باید جوابگوی تاخیر در بازسازی مناطق زلزله زده باشیم گفت : مردم هنوز در کانکس زندگی میکنند و هیچ تلاشی برای بازسازی مناطق انجام نمیپذیرد !!
با وجود آن که حکومت ، حساب افراد سرشناسی مانند زیباکلام ، علی دایی و سایرین که اقدام به جمع آوری پول برای کمکرسانی و بازسازی مناطق زلزله زده کرمانشاه کردهاند را مسدود و آنها را احضار کرده است اما به گفته #استاندار کرمانشاه خودشان هنوز نتوانستهاند حتی #یک_واحد از واحدهایی که قول بازسازی آنها را داده بودند تکمیل کنند . یک سال از وقوع زلزله هفت ریشتری در کرمانشاه میگذرد اما خانههای مردم در شهرهای زلزله زده این استان همچنان نیمه تمام مانده و برخی هنوز در پناه کانکس زندگی میکنند و هیچ اقدام در خور توجهی از طرف #حاکمیت برای بازسازی این مناطق صورت نگرفته !!
حکومتی که برای قریب دو میلیون زوار اربعین #ارز_دولتی تخصیص میدهد اما ریال کافی برای بازسازی سرپل ذهاب زلزلهزده را ندارد ، ریالی که برای تخصیص بودجه به نهادهای مضر و بیفایده برای جامعه همیشه موجود است اما برای تخصیص بودجه و خانهدار کردن زلزله زدگان غرب کشور نیست ، ارز ۴۲۰۰ تومانی برای واردات نورچشمیها هست اما آجر و سیمان برای ساختن خانههای مردم نیست ... نه آن بلوچستانی سنی مذهب موقعیت مناسب زندگی را دارد و نه آن کرد کرمانشاهی موقعیت برای شروع یک زندگی دوباره ... عدم تعادل و بیعدالتی یکی از علل اصلی انقلاب اسلامی بود اما گویا حکومت برآمده از این انقلاب ، بیشتر از تمام حکومتهای ایران در بیعدالتی و شعار زدگی غرق شده است .
معرفت دُرّ ِ گرانیست به هركس ندهند ...
پر طاووس قشنگ است به كركس ندهند ...
@Library_Telegram
🔖 استاندار کرمانشاه با بیان اینکه باید جوابگوی تاخیر در بازسازی مناطق زلزله زده باشیم گفت : مردم هنوز در کانکس زندگی میکنند و هیچ تلاشی برای بازسازی مناطق انجام نمیپذیرد !!
با وجود آن که حکومت ، حساب افراد سرشناسی مانند زیباکلام ، علی دایی و سایرین که اقدام به جمع آوری پول برای کمکرسانی و بازسازی مناطق زلزله زده کرمانشاه کردهاند را مسدود و آنها را احضار کرده است اما به گفته #استاندار کرمانشاه خودشان هنوز نتوانستهاند حتی #یک_واحد از واحدهایی که قول بازسازی آنها را داده بودند تکمیل کنند . یک سال از وقوع زلزله هفت ریشتری در کرمانشاه میگذرد اما خانههای مردم در شهرهای زلزله زده این استان همچنان نیمه تمام مانده و برخی هنوز در پناه کانکس زندگی میکنند و هیچ اقدام در خور توجهی از طرف #حاکمیت برای بازسازی این مناطق صورت نگرفته !!
حکومتی که برای قریب دو میلیون زوار اربعین #ارز_دولتی تخصیص میدهد اما ریال کافی برای بازسازی سرپل ذهاب زلزلهزده را ندارد ، ریالی که برای تخصیص بودجه به نهادهای مضر و بیفایده برای جامعه همیشه موجود است اما برای تخصیص بودجه و خانهدار کردن زلزله زدگان غرب کشور نیست ، ارز ۴۲۰۰ تومانی برای واردات نورچشمیها هست اما آجر و سیمان برای ساختن خانههای مردم نیست ... نه آن بلوچستانی سنی مذهب موقعیت مناسب زندگی را دارد و نه آن کرد کرمانشاهی موقعیت برای شروع یک زندگی دوباره ... عدم تعادل و بیعدالتی یکی از علل اصلی انقلاب اسلامی بود اما گویا حکومت برآمده از این انقلاب ، بیشتر از تمام حکومتهای ایران در بیعدالتی و شعار زدگی غرق شده است .
معرفت دُرّ ِ گرانیست به هركس ندهند ...
پر طاووس قشنگ است به كركس ندهند ...
@Library_Telegram
روزی در کلاس استاد دکتر بنی احمد دانشجوئی پرسید استاد شما چرا همیشه کراوات میزنید؟
استاد گفت از روزی که در فرانسه دانشگاه رفتم
آنروزها در ایران به کراوات میگفتند افسار اما میدانید کراوات چه تغیری در زندگی من داد؟
کسی که کراوات میزند باید یقه پیراهنش تمیز باشد پس باید پیراهن او تمیز باشد، کسی که کراوات میزند و پیراهنش تمیز است باید کت و شلوارش تمیز باشد، کسی که کراوات میزند پیراهن، کت و شلوارش تمیز است باید کفش او واکس زده باشد، کسی که کراوات میزند و لباس تمیز میپوشد و کفش او واکس زده است در خیابان درست راه میرود زیرا اگر لباس او کثیف باشد کراوات به گردن او گریه میکند.....
چقدر سخت بود اما از فردا همه در دانشگاه کراوات زدیم راست گفت، درست راه میرفتیم به یکدیگر احترام میگذاشتیم با کسی که کراوات نمیزد دخترها نگاهش هم نمیکردند در نهار خوری تنها می نشست. کم کم همه کراوات زدند عکس کارت دانشجوئی ما دیگر با کراوات بود.
من یاد ندارم بدون کراوات جائی رفته باشم در اداره در مهمانی در سخنرانی و کم کم در زندگی تا اینکه انقلاب شد. در دانشگاه کراواتی ها را اخراج کردند در ادارات کراواتی ها را راه ندادند در خیابان کراواتی ها را میگرفتند.
کم کم ترسیدم کراوات بزنم اول کت و شلوارم عوض شد بعد بدون اتو شد بعد پیراهنم کثیف شد بعد کم کم من ماندم با یک عرق گیر ویک زیر پیراهنی با یک جفت دمپائی پلاستیکی با یک عدد پیرژاما و یا یک شلوار راحتی.
دیگر از وسط خیابان رد میشوم فحشم میدهند مهم نیست من هم فحش میدهم. آشغال توی خیابان میریزم نه دیگر کسی به من سلام میکند نه من به کسی احترام میگذارم اتوبوس بی نوبت سوار میشوم نان را بی نوبت از نانوائی میگیرم چقدر تازگی ها حرف زشت میزنم.
به راستی خودم هم نمیدانم اونهمه احترام و ادب بخاطر کراوات من بود یا در جامعه ای زندگی میکردم که همه یاد گرفته بودیم. شاید برای پیشرفت در هر جامعه ای ابتدا باید کروات زد!
"حیف شد کراواتم را باز کردند"
@Library_Telegram
استاد گفت از روزی که در فرانسه دانشگاه رفتم
آنروزها در ایران به کراوات میگفتند افسار اما میدانید کراوات چه تغیری در زندگی من داد؟
کسی که کراوات میزند باید یقه پیراهنش تمیز باشد پس باید پیراهن او تمیز باشد، کسی که کراوات میزند و پیراهنش تمیز است باید کت و شلوارش تمیز باشد، کسی که کراوات میزند پیراهن، کت و شلوارش تمیز است باید کفش او واکس زده باشد، کسی که کراوات میزند و لباس تمیز میپوشد و کفش او واکس زده است در خیابان درست راه میرود زیرا اگر لباس او کثیف باشد کراوات به گردن او گریه میکند.....
چقدر سخت بود اما از فردا همه در دانشگاه کراوات زدیم راست گفت، درست راه میرفتیم به یکدیگر احترام میگذاشتیم با کسی که کراوات نمیزد دخترها نگاهش هم نمیکردند در نهار خوری تنها می نشست. کم کم همه کراوات زدند عکس کارت دانشجوئی ما دیگر با کراوات بود.
من یاد ندارم بدون کراوات جائی رفته باشم در اداره در مهمانی در سخنرانی و کم کم در زندگی تا اینکه انقلاب شد. در دانشگاه کراواتی ها را اخراج کردند در ادارات کراواتی ها را راه ندادند در خیابان کراواتی ها را میگرفتند.
کم کم ترسیدم کراوات بزنم اول کت و شلوارم عوض شد بعد بدون اتو شد بعد پیراهنم کثیف شد بعد کم کم من ماندم با یک عرق گیر ویک زیر پیراهنی با یک جفت دمپائی پلاستیکی با یک عدد پیرژاما و یا یک شلوار راحتی.
دیگر از وسط خیابان رد میشوم فحشم میدهند مهم نیست من هم فحش میدهم. آشغال توی خیابان میریزم نه دیگر کسی به من سلام میکند نه من به کسی احترام میگذارم اتوبوس بی نوبت سوار میشوم نان را بی نوبت از نانوائی میگیرم چقدر تازگی ها حرف زشت میزنم.
به راستی خودم هم نمیدانم اونهمه احترام و ادب بخاطر کراوات من بود یا در جامعه ای زندگی میکردم که همه یاد گرفته بودیم. شاید برای پیشرفت در هر جامعه ای ابتدا باید کروات زد!
"حیف شد کراواتم را باز کردند"
@Library_Telegram
آنچه ما را به نابودى خواهند كشاند از اين قرار است:
سياست بدون شرافت،
لذت بدون وجدان،
علم بدون انسانيت،
و تجارت بدون اخلاق ...
✍ماهاتما_گاندی
@Library_Telegram
سياست بدون شرافت،
لذت بدون وجدان،
علم بدون انسانيت،
و تجارت بدون اخلاق ...
✍ماهاتما_گاندی
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
ما توضیحی به کسی بدهکار نیستیم !
بگذار بگویند غیرمنطقی یا غیراجتماعی هستیم؛ اما به این میارزد که خودمان باشیم.
تا زمانی که رفتار ما و تصمیمهای ما به کسی آسیبی نمیزند، ما توضیحی به کسی بدهکار نیستیم؛ چقدر زندگی ها که با این توضیح خواستنها و تلاشهای بیهوده برای قانع کردنِ دیگران بر باد رفته اند ...
📕 هنر عشق ورزیدن
✍ اریک فروم
@Library_Telegram
ما توضیحی به کسی بدهکار نیستیم !
بگذار بگویند غیرمنطقی یا غیراجتماعی هستیم؛ اما به این میارزد که خودمان باشیم.
تا زمانی که رفتار ما و تصمیمهای ما به کسی آسیبی نمیزند، ما توضیحی به کسی بدهکار نیستیم؛ چقدر زندگی ها که با این توضیح خواستنها و تلاشهای بیهوده برای قانع کردنِ دیگران بر باد رفته اند ...
📕 هنر عشق ورزیدن
✍ اریک فروم
@Library_Telegram
🔵 هوای یکدیگر را داشته باشیم
✍دکتر محمد فاضلی/جامعه شناس
✅ مادلین آلبرایت وزیر امور خارجه آمریکا در دولت بیل کلینتون زمانی اعتراف کرد که تحریمها علیه عراق منجر به کشته شدن پانصد هزار کودک عراقی شد (گزارش مؤسسه ران پل). این اعتراف در کنار سایر بررسی تحریمهای اقتصاد علیه کشورها نشان میدهد تحریم در درجه اول و بیش از هر گروه دیگری، مردم و ضعیفترین مردم را تحت فشار قرار میدهد و به نابودی میکشاند.
✅ دولتها باید به گونهای تدبیر کنند که مردمشان تحریم نشوند، اما تحریمها صرفنظر از هر واقعیت دیگری، مردم ضعیف را هدف قرار میدهند. من علاقهای به توصیههای اخلاقی ندارم و همواره ترجیح دادهام روی اخلاق مردم تأکید نکنم، اما تحریمهای آمریکا از سیزده آبان تشدید میشوند و اگرچه بخش عمده آنها اعمال شده، اما تجربه نشان میدهد مردم تحت فشار بیشتری قرار میگیرند.
✅ اگرچه کماکان باید با در درجه اول با جدیت دولت و نظام را مخاطب قرار داد و از ایشان برای چاره کردن این وضعیت مطالبه کرد، ایدههای بهتری برای حل مشکلات ارائه داد و به دولت و نظام برای حل مشکلات کمک کرد، اما در برابر کشورهای متخاصمی که کلیت کشور را هدف قرار دادهاند و درد و رنج اقداماتشان بر مردم وارد میشود، اندیشیدن به توصیههای اخلاقی هم بیفایده نیست. آنچه به عقل من میرسد این است که اگر توان اقتصادی داریم (به قدر توانمان) در زمینههای زیر هوای یکدیگر را داشته باشیم.
✅ خانوادههایی هستند که معلول دارند و هزینه دارو، درمان و خرید تجهیزات پزشکی آنها سنگین است. اگر میتوانیم بخشی یا همه هزینههای یک معلول را قبول کنیم.
✅ خانوادههایی هستند که نوزاد و کودک خردسال دارند، و هزینه تغذیه، پوشاک، بهداشت و درمان این کودکان را به سختی تأمین میکنند. اگر میتوانیم هزینه زندگی یک کودک را تأمین کنیم. مبادا کودکی در ایران بر اثر تحریمها جان دهد.
✅ زنان و مردانی هستند که بر اثر تعطیلی بنگاهها ناشی از شرایط اقتصادی و تشدید تحریمها بیکار میشوند. اگر میتوانیم کار حتی پارهوقت برایشان جور کنیم یا به اندازه حداقلها کمکشان باشیم.
✅ زنان سرپرست خانواری هستند که شغلشان را از دست میدهند. آنها بسیار در معرض آسیب و خطر هستند. آنها را فراموش نکنیم.
✅ اگر میتوانیم برای تمیز کردن خانهمان، بیشتر از گذشته کارگر به خانه بیاوریم.
✅ اگر قصابی، سوپری یا میوهفروش محله هستیم، چند خانوار کمتوان را در ذهن داشته باشیم و به قدر وسع، نگذاریم احساس بیپناهی کنند.
✅ اگر مدیر هستیم، بنهای کالایی را که بین مدیران اداره توزیع میکنند، به کمتوانترها واگذار کنیم.
✅ اگر واقعاً دو سه یا پنج هزار تومان برای شما مبلغ قابل توجهی نیست، میتوانید باقیمانده پولی را که به راننده اسنپ میدهید پس نگیرید.
✅ یکی دو ساعت وقت بگذاریم، حتماً یک خیریه معتبر پیدا میکنیم که قادرند ما را به یک خانواده، معلول، کودک، یا بیکار و از کارافتاده نیازمند وصل کنند.
✅ ما حتماً دولت را برای مبارزه با فساد، چاره کردن تحریمها، تقویت نظام حمایت اجتماعی و بقیه اصلاحات ساختاری تحت فشار قرار میدهیم، ایده میدهیم و مطالبه میکنیم؛ و کارآمدی و تدبیر برای رفع تحریمها را از قدرت سیاسی خواهیم خواست، اما در برابر واقعیت تحریمها باید هوای یکدیگر را هم داشته باشیم. چنان کنیم که هیچ ضعیفی پیش خودش زمزمه نکند:
سلامت را نميخواهند پاسخ گفت
سرها در گريبان است
و گر دست محبت سوي كسي يازي
به اكراه آورد دست از بغل بيرون
كه سرما سخت سوزان است
زمستان است/دغدغه ایران
@Library_Telegram
✍دکتر محمد فاضلی/جامعه شناس
✅ مادلین آلبرایت وزیر امور خارجه آمریکا در دولت بیل کلینتون زمانی اعتراف کرد که تحریمها علیه عراق منجر به کشته شدن پانصد هزار کودک عراقی شد (گزارش مؤسسه ران پل). این اعتراف در کنار سایر بررسی تحریمهای اقتصاد علیه کشورها نشان میدهد تحریم در درجه اول و بیش از هر گروه دیگری، مردم و ضعیفترین مردم را تحت فشار قرار میدهد و به نابودی میکشاند.
✅ دولتها باید به گونهای تدبیر کنند که مردمشان تحریم نشوند، اما تحریمها صرفنظر از هر واقعیت دیگری، مردم ضعیف را هدف قرار میدهند. من علاقهای به توصیههای اخلاقی ندارم و همواره ترجیح دادهام روی اخلاق مردم تأکید نکنم، اما تحریمهای آمریکا از سیزده آبان تشدید میشوند و اگرچه بخش عمده آنها اعمال شده، اما تجربه نشان میدهد مردم تحت فشار بیشتری قرار میگیرند.
✅ اگرچه کماکان باید با در درجه اول با جدیت دولت و نظام را مخاطب قرار داد و از ایشان برای چاره کردن این وضعیت مطالبه کرد، ایدههای بهتری برای حل مشکلات ارائه داد و به دولت و نظام برای حل مشکلات کمک کرد، اما در برابر کشورهای متخاصمی که کلیت کشور را هدف قرار دادهاند و درد و رنج اقداماتشان بر مردم وارد میشود، اندیشیدن به توصیههای اخلاقی هم بیفایده نیست. آنچه به عقل من میرسد این است که اگر توان اقتصادی داریم (به قدر توانمان) در زمینههای زیر هوای یکدیگر را داشته باشیم.
✅ خانوادههایی هستند که معلول دارند و هزینه دارو، درمان و خرید تجهیزات پزشکی آنها سنگین است. اگر میتوانیم بخشی یا همه هزینههای یک معلول را قبول کنیم.
✅ خانوادههایی هستند که نوزاد و کودک خردسال دارند، و هزینه تغذیه، پوشاک، بهداشت و درمان این کودکان را به سختی تأمین میکنند. اگر میتوانیم هزینه زندگی یک کودک را تأمین کنیم. مبادا کودکی در ایران بر اثر تحریمها جان دهد.
✅ زنان و مردانی هستند که بر اثر تعطیلی بنگاهها ناشی از شرایط اقتصادی و تشدید تحریمها بیکار میشوند. اگر میتوانیم کار حتی پارهوقت برایشان جور کنیم یا به اندازه حداقلها کمکشان باشیم.
✅ زنان سرپرست خانواری هستند که شغلشان را از دست میدهند. آنها بسیار در معرض آسیب و خطر هستند. آنها را فراموش نکنیم.
✅ اگر میتوانیم برای تمیز کردن خانهمان، بیشتر از گذشته کارگر به خانه بیاوریم.
✅ اگر قصابی، سوپری یا میوهفروش محله هستیم، چند خانوار کمتوان را در ذهن داشته باشیم و به قدر وسع، نگذاریم احساس بیپناهی کنند.
✅ اگر مدیر هستیم، بنهای کالایی را که بین مدیران اداره توزیع میکنند، به کمتوانترها واگذار کنیم.
✅ اگر واقعاً دو سه یا پنج هزار تومان برای شما مبلغ قابل توجهی نیست، میتوانید باقیمانده پولی را که به راننده اسنپ میدهید پس نگیرید.
✅ یکی دو ساعت وقت بگذاریم، حتماً یک خیریه معتبر پیدا میکنیم که قادرند ما را به یک خانواده، معلول، کودک، یا بیکار و از کارافتاده نیازمند وصل کنند.
✅ ما حتماً دولت را برای مبارزه با فساد، چاره کردن تحریمها، تقویت نظام حمایت اجتماعی و بقیه اصلاحات ساختاری تحت فشار قرار میدهیم، ایده میدهیم و مطالبه میکنیم؛ و کارآمدی و تدبیر برای رفع تحریمها را از قدرت سیاسی خواهیم خواست، اما در برابر واقعیت تحریمها باید هوای یکدیگر را هم داشته باشیم. چنان کنیم که هیچ ضعیفی پیش خودش زمزمه نکند:
سلامت را نميخواهند پاسخ گفت
سرها در گريبان است
و گر دست محبت سوي كسي يازي
به اكراه آورد دست از بغل بيرون
كه سرما سخت سوزان است
زمستان است/دغدغه ایران
@Library_Telegram
#داستان_کوتاه
در زمان قاجاریه ، در کنار سفارت حکومت عثمانی در تهران ، مسجد کوچکی وجود داشت.
امام جماعت آن مسجد می گوید: شخص روضه خوانی را دیدم که هر روز صبح به مسجد می آمد و روضه حضرت زهرا (س) را میخواند و به خلیفه دوم و اهل سنت ناسزا می گفت...
و این درحالی بود که افراد سفارت و تبعه آن که سنّی بودند ،
برای نماز به آن مسجد می آمدند.
روزی به او گفتم:
تو به چه دلیل هر روز همین روضه را می خوانی و همان ناسزا را تکرار می کنی؟
مگر روضه دیگری بلد نیستی؟!
او در پاسخ گفت:
بلدم؛ ولی من یک نفر بانی دارم که روزی پنج ریال به من می دهد و می گوید همین روضه را با این کیفیت بخوان.
از او خواستم مشخصات و نشانی بانی را به من بدهد...
فهمیدم که بانی یک کاسب مغازه دار است.
به سراغش رفتم و جریان را از او پرسیدم. او گفت: نه من بانی نیستم
شخصی روزی دو تومان به من می دهد تا در آن مسجد چنین روضه ای خوانده شود.
پنج ریال به آن روضه خوان می دهم و پانزده ریال را خودم برمی دارم.
باز جریان را پیگیری کردم، سرانجام با یازده واسطه!!!! معلوم شد که از طرف سفارت انگلستان روزی ۲۵ تومان برای این روضه خوانی با این کیفیت مخصوص (برای ایجاد تفرقه بین ایران شیعی و حکومت عثمانی سنی) داده میشود که پس از طی مراحل و دست به دست گشتن، پنج ریال برای آن روضه خوان بیچاره می ماند.
🖌منبع:
کتاب هزار و یک حکایت اخلاقی به قلم محمدحسین محمدی
ومن در این فکر هستم که حدود ۲۰۰ سال پیش انگلستان در چه فکرهایی بوده و ما در کشور عزیزمان چقدر 'دلال' فقط برای یک روضه داشته ایم ...
@Library_Telegram
در زمان قاجاریه ، در کنار سفارت حکومت عثمانی در تهران ، مسجد کوچکی وجود داشت.
امام جماعت آن مسجد می گوید: شخص روضه خوانی را دیدم که هر روز صبح به مسجد می آمد و روضه حضرت زهرا (س) را میخواند و به خلیفه دوم و اهل سنت ناسزا می گفت...
و این درحالی بود که افراد سفارت و تبعه آن که سنّی بودند ،
برای نماز به آن مسجد می آمدند.
روزی به او گفتم:
تو به چه دلیل هر روز همین روضه را می خوانی و همان ناسزا را تکرار می کنی؟
مگر روضه دیگری بلد نیستی؟!
او در پاسخ گفت:
بلدم؛ ولی من یک نفر بانی دارم که روزی پنج ریال به من می دهد و می گوید همین روضه را با این کیفیت بخوان.
از او خواستم مشخصات و نشانی بانی را به من بدهد...
فهمیدم که بانی یک کاسب مغازه دار است.
به سراغش رفتم و جریان را از او پرسیدم. او گفت: نه من بانی نیستم
شخصی روزی دو تومان به من می دهد تا در آن مسجد چنین روضه ای خوانده شود.
پنج ریال به آن روضه خوان می دهم و پانزده ریال را خودم برمی دارم.
باز جریان را پیگیری کردم، سرانجام با یازده واسطه!!!! معلوم شد که از طرف سفارت انگلستان روزی ۲۵ تومان برای این روضه خوانی با این کیفیت مخصوص (برای ایجاد تفرقه بین ایران شیعی و حکومت عثمانی سنی) داده میشود که پس از طی مراحل و دست به دست گشتن، پنج ریال برای آن روضه خوان بیچاره می ماند.
🖌منبع:
کتاب هزار و یک حکایت اخلاقی به قلم محمدحسین محمدی
ومن در این فکر هستم که حدود ۲۰۰ سال پیش انگلستان در چه فکرهایی بوده و ما در کشور عزیزمان چقدر 'دلال' فقط برای یک روضه داشته ایم ...
@Library_Telegram
📕 روانشناسی شکنجه
✍ منیره برادران
کتاب پیش رو تلاشی است در جهت برسی پدیده ارشاد و توبه. زندان در جمهوری اسلامی کارکردی فراتر از مجازات دارد. زندان در هم آمیختگی اش با مذهب، نهادی است با هدف زیر و رو کردن رفتار شخصیت انسان ها. روشهای مورد استفاده در خدمت هدف چیزی نیست جز به کار گیری اشکال مختلف شکنجه و این نوشتار جستاری است در مقوله روانشناسی شکنجه.
فصل اول این کتاب تصویری عمومی از زندانهای دهه شصت را ارائه می دهد، در فصل دوم تلاش شده ابتدا تعریفی از مفهوم توبه و گناه با استناد به محمد غزالی گنجاده شود، در فصل سوم تاثیرات شکنجه بر جسم و روان مورد بررسی قرار گرفته است ، در فصل چهارم بحثی پیرامون شستشوی مغزی به تاثیر روش هایی که چینیها بر روی اسیران جنگی آمریکایی در جنگ کره به کار برده است اشاره شده و تاثیر این شیوهها با روشهای به مراتب خشن تری که در زندانهای جمهوری اسلامی به کار گرفته می شود مورد مقایسه قرار گرفته است.
در فصل پنجم بحث پیرامون شستشوی مغزی و دیگر روشهای شکنجه اختصاص دارد، در پاسخ به این سوالها که آیا شکنجه همواره تاثیر دلخواه شکنجه گاران را به همراه دارد و اینکه عکس العملهای متفاوت در زیر شکنجه چگونه قابل توضیح است و در فصل آخر به بحث «هویت یابی با مهاجم» اختصاص داده شده است، در روانکاوی فرویدی این مقوله به عنوان نوعی مکانیسم ناخوداگاه دفاعی جایگاه ویژه ای دارد. این نظریه در حوزه روانشناسی سیاسی هم قابل تعمیم است.
@Library_Telegram
✍ منیره برادران
کتاب پیش رو تلاشی است در جهت برسی پدیده ارشاد و توبه. زندان در جمهوری اسلامی کارکردی فراتر از مجازات دارد. زندان در هم آمیختگی اش با مذهب، نهادی است با هدف زیر و رو کردن رفتار شخصیت انسان ها. روشهای مورد استفاده در خدمت هدف چیزی نیست جز به کار گیری اشکال مختلف شکنجه و این نوشتار جستاری است در مقوله روانشناسی شکنجه.
فصل اول این کتاب تصویری عمومی از زندانهای دهه شصت را ارائه می دهد، در فصل دوم تلاش شده ابتدا تعریفی از مفهوم توبه و گناه با استناد به محمد غزالی گنجاده شود، در فصل سوم تاثیرات شکنجه بر جسم و روان مورد بررسی قرار گرفته است ، در فصل چهارم بحثی پیرامون شستشوی مغزی به تاثیر روش هایی که چینیها بر روی اسیران جنگی آمریکایی در جنگ کره به کار برده است اشاره شده و تاثیر این شیوهها با روشهای به مراتب خشن تری که در زندانهای جمهوری اسلامی به کار گرفته می شود مورد مقایسه قرار گرفته است.
در فصل پنجم بحث پیرامون شستشوی مغزی و دیگر روشهای شکنجه اختصاص دارد، در پاسخ به این سوالها که آیا شکنجه همواره تاثیر دلخواه شکنجه گاران را به همراه دارد و اینکه عکس العملهای متفاوت در زیر شکنجه چگونه قابل توضیح است و در فصل آخر به بحث «هویت یابی با مهاجم» اختصاص داده شده است، در روانکاوی فرویدی این مقوله به عنوان نوعی مکانیسم ناخوداگاه دفاعی جایگاه ویژه ای دارد. این نظریه در حوزه روانشناسی سیاسی هم قابل تعمیم است.
@Library_Telegram
روانشناسی شکنجه.pdf
987 KB
📕 روانشناسی شکنجه
✍ منیره برادران
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ منیره برادران
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
ستارخان در خاطراتش می گوید:
من هیچوقت گریه نکردم،
چون اگر گریه می کردم آذربایجان شکست می خورد و اگر آذربایجان شکست می خورد ایران شکست می خورد...!
اما در زمان مشروطه یک بار گریستم؛ و آن زمانی بود که 9 ماه در محاصره بودیم بدون آب و بدون غذا؛ از قرارگاه آمدم بیرون، مادری را دیدم با کودکی در بغل، کودک از فرط گرسنگی به سمت بوته علفی رفت و بدلیل ضعف شدید بوته را با خاک ریشه می خورد، با خودم گفتم الان مادر کودک مرا فحش می دهد و می گوید لعنت به ستارخان.!
اما مادر، فرزند را در آغوش گرفت و گفت:
"اشکالی ندارد فرزندم، خاک می خوریم، اما خاک نمی دهیم."
آنجا بود که اشک از چشمانم سرازیر شد ...
زنده و جاویدان باد نام کسانی که بخاطر عزت این مملکت و آب و خاک، جانانه ایستادند ...
@Library_Telegram
من هیچوقت گریه نکردم،
چون اگر گریه می کردم آذربایجان شکست می خورد و اگر آذربایجان شکست می خورد ایران شکست می خورد...!
اما در زمان مشروطه یک بار گریستم؛ و آن زمانی بود که 9 ماه در محاصره بودیم بدون آب و بدون غذا؛ از قرارگاه آمدم بیرون، مادری را دیدم با کودکی در بغل، کودک از فرط گرسنگی به سمت بوته علفی رفت و بدلیل ضعف شدید بوته را با خاک ریشه می خورد، با خودم گفتم الان مادر کودک مرا فحش می دهد و می گوید لعنت به ستارخان.!
اما مادر، فرزند را در آغوش گرفت و گفت:
"اشکالی ندارد فرزندم، خاک می خوریم، اما خاک نمی دهیم."
آنجا بود که اشک از چشمانم سرازیر شد ...
زنده و جاویدان باد نام کسانی که بخاطر عزت این مملکت و آب و خاک، جانانه ایستادند ...
@Library_Telegram
👍2
#یک_فنجان_تفکر
✅ قوانین ۱۵ دقیقهای
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را صرف خودسازی کنید، در پایان یک سال، تغییر ایجاد شده در خویش را به خوبی احساس خواهید کرد.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه از کارهای بی اهمیت خویش بکاهید، ظرف چند سال موفقیت نصیب تان خواهد شد.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را به فراگیری زبان اختصاص دهید، از هفته ای یک بار کلاس زبان رفتن بهتر است.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را به پیاده روی سریع اختصاص دهید، از هفته ای چند بار باشگاه ورزشی رفتن، نتیجهی بهتری خواهید گرفت.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه مطالعه و سلول های خاکستری خویش را درگیر کنید، به پیشرفت های عظیم یادگیری دست خواهید یافت.
⚠️ زیبایی روش یا قانون ۱۵ دقیقه در این است که آنقدر کوتاهست که هیچ وقت به بهانهی این که وقت ندارید آن را به تاخیر نمیاندازید.
@Library_Telegram
✅ قوانین ۱۵ دقیقهای
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را صرف خودسازی کنید، در پایان یک سال، تغییر ایجاد شده در خویش را به خوبی احساس خواهید کرد.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه از کارهای بی اهمیت خویش بکاهید، ظرف چند سال موفقیت نصیب تان خواهد شد.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را به فراگیری زبان اختصاص دهید، از هفته ای یک بار کلاس زبان رفتن بهتر است.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را به پیاده روی سریع اختصاص دهید، از هفته ای چند بار باشگاه ورزشی رفتن، نتیجهی بهتری خواهید گرفت.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه مطالعه و سلول های خاکستری خویش را درگیر کنید، به پیشرفت های عظیم یادگیری دست خواهید یافت.
⚠️ زیبایی روش یا قانون ۱۵ دقیقه در این است که آنقدر کوتاهست که هیچ وقت به بهانهی این که وقت ندارید آن را به تاخیر نمیاندازید.
@Library_Telegram
#اندکی_تفکر
ابلاغ سیاست های جدید دانشگاه آزاد
در امر پوشش دانشجویان :
🔖 آستین کوتاه برای مردان ممنوع ،
مانتوی بلند برای زنان اجباری است
🔖 پوشش بانوان با استفاده از چادر یا مانتوی مناسب ، مقنعه با رنگ متعارف و جوراب با رنگ متعارف ... همچنین موی بانوان در حدود حجاب شرعی پوشانده شود
🔖 پوشش آقایان نیز باید پیراهن آستین بلند و شلوار ساده و رسمی با رنگ ساده باشد لازم است اندام مرد نیز در حد متعارف پوشیده باشد
🔖 پوشش محیط خوابگاه نیز باید متعارف با اماکن خوابگاهی باشد ، پوشیدن لباس راحتی در هر شرایطی در فضای عمومی خوابگاه ممنوع است
#ولایتی به طور هدفمند میکوشد تفکرات متحجرانه و منسوخ شدۀ خود را با نوعی از پوشش #لنگ_یمنی در حالی که در قرن ۲۱ زندگی میکنیم به زور به دانشجویان تحمیل کند . ولایتی نمونۀ کامل از سیاستمداران میان مایه در جمهوری اسلامیست که با ترکیبی از رانت و رابطه تبدیل به تلی از ثروت و قدرت شده است ... ولایتی با انجام کارهای بچه گانهای که بر تکرار آنها اصرار میورزد تیشه به ریشه جمهوری اسلامی میزند چون این دکتر اطفال مصداق همان سخن دکتر شریعتی است که : اگر میخواهید چیزی را نابود کنید به آن حمله نکنید بلکه از آن بد دفاع کنید.
@Library_Telegram
ابلاغ سیاست های جدید دانشگاه آزاد
در امر پوشش دانشجویان :
🔖 آستین کوتاه برای مردان ممنوع ،
مانتوی بلند برای زنان اجباری است
🔖 پوشش بانوان با استفاده از چادر یا مانتوی مناسب ، مقنعه با رنگ متعارف و جوراب با رنگ متعارف ... همچنین موی بانوان در حدود حجاب شرعی پوشانده شود
🔖 پوشش آقایان نیز باید پیراهن آستین بلند و شلوار ساده و رسمی با رنگ ساده باشد لازم است اندام مرد نیز در حد متعارف پوشیده باشد
🔖 پوشش محیط خوابگاه نیز باید متعارف با اماکن خوابگاهی باشد ، پوشیدن لباس راحتی در هر شرایطی در فضای عمومی خوابگاه ممنوع است
#ولایتی به طور هدفمند میکوشد تفکرات متحجرانه و منسوخ شدۀ خود را با نوعی از پوشش #لنگ_یمنی در حالی که در قرن ۲۱ زندگی میکنیم به زور به دانشجویان تحمیل کند . ولایتی نمونۀ کامل از سیاستمداران میان مایه در جمهوری اسلامیست که با ترکیبی از رانت و رابطه تبدیل به تلی از ثروت و قدرت شده است ... ولایتی با انجام کارهای بچه گانهای که بر تکرار آنها اصرار میورزد تیشه به ریشه جمهوری اسلامی میزند چون این دکتر اطفال مصداق همان سخن دکتر شریعتی است که : اگر میخواهید چیزی را نابود کنید به آن حمله نکنید بلکه از آن بد دفاع کنید.
@Library_Telegram
#یک_فنجان_تفکر
✅ قوانین ۱۵ دقیقهای
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را صرف خودسازی کنید، در پایان یک سال، تغییر ایجاد شده در خویش را به خوبی احساس خواهید کرد.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه از کارهای بی اهمیت خویش بکاهید، ظرف چند سال موفقیت نصیب تان خواهد شد.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را به فراگیری زبان اختصاص دهید، از هفته ای یک بار کلاس زبان رفتن بهتر است.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را به پیاده روی سریع اختصاص دهید، از هفته ای چند بار باشگاه ورزشی رفتن، نتیجهی بهتری خواهید گرفت.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه مطالعه و سلول های خاکستری خویش را درگیر کنید، به پیشرفت های عظیم یادگیری دست خواهید یافت.
⚠️ زیبایی روش یا قانون ۱۵ دقیقه در این است که آنقدر کوتاهست که هیچ وقت به بهانهی این که وقت ندارید آن را به تاخیر نمیاندازید.
@Library_Telegram
✅ قوانین ۱۵ دقیقهای
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را صرف خودسازی کنید، در پایان یک سال، تغییر ایجاد شده در خویش را به خوبی احساس خواهید کرد.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه از کارهای بی اهمیت خویش بکاهید، ظرف چند سال موفقیت نصیب تان خواهد شد.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را به فراگیری زبان اختصاص دهید، از هفته ای یک بار کلاس زبان رفتن بهتر است.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه را به پیاده روی سریع اختصاص دهید، از هفته ای چند بار باشگاه ورزشی رفتن، نتیجهی بهتری خواهید گرفت.
- اگر روزی ۱۵ دقیقه مطالعه و سلول های خاکستری خویش را درگیر کنید، به پیشرفت های عظیم یادگیری دست خواهید یافت.
⚠️ زیبایی روش یا قانون ۱۵ دقیقه در این است که آنقدر کوتاهست که هیچ وقت به بهانهی این که وقت ندارید آن را به تاخیر نمیاندازید.
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
خیلی چیزها هست که تقصیر تو نیست. یا تقصیرِ من. تقصیر پیشگویی ها هم نیست، یا نفرینها یا دی ان ای، یا پوچی. تقصیر ساختار گرایی یا سومین انقلاب صنعتی هم نیست.
همه می میریم و ناپدید می شویم، ولی علتش این است که نظامِ خودِ دنیا را بر پایه ی ویرانی و فقدان گذاشته اند. زندگی ما سایه هایی از این اصل رهنماست. مثلا باد می وزد. می تواند بادی شدید و خشن باشد، یا نسیمی ملایم.
اما سرانجام هر بادی فرو می میرد و ناپدید می شود. باد شکل ندارد. فقط حرکت هواست، باید به دقت گوش بدهی، بعد استعاره را می فهمی ...
📕 کافکا در کرانه
✍ #هاروکی_موراکامی
@Library_Telegram
خیلی چیزها هست که تقصیر تو نیست. یا تقصیرِ من. تقصیر پیشگویی ها هم نیست، یا نفرینها یا دی ان ای، یا پوچی. تقصیر ساختار گرایی یا سومین انقلاب صنعتی هم نیست.
همه می میریم و ناپدید می شویم، ولی علتش این است که نظامِ خودِ دنیا را بر پایه ی ویرانی و فقدان گذاشته اند. زندگی ما سایه هایی از این اصل رهنماست. مثلا باد می وزد. می تواند بادی شدید و خشن باشد، یا نسیمی ملایم.
اما سرانجام هر بادی فرو می میرد و ناپدید می شود. باد شکل ندارد. فقط حرکت هواست، باید به دقت گوش بدهی، بعد استعاره را می فهمی ...
📕 کافکا در کرانه
✍ #هاروکی_موراکامی
@Library_Telegram
☕ قطعهای از کتاب
مردم ما کار خوب را برای خوب بودنِ فی نفسه آن انجام نمیدهند بلکه آن را برای بدست آوردن جایگاهی در بهشت انجام میدهند. این یعنی معامله کردن با خدا. خدایا من کارهایی که تو گفتی را انجام میدهم و از کارهایی که نهی کردی دوری میکنم, تو هم به جاش یه قصر از طلا تو بهشتت به من بده و باغهایی که توش جوی شیر و عسل روونه و حوری و غلمان و ...! این طرز تفکریست که در جامعه ی ما وجود دارد. اما آیا ما فقط برای همین است که وجود داریم و چسبیدهایم به این کرهی کوچک که به دور ستارهای کوچک میچرخد در کهکشانی که خود ذره ی غباری بیش نیست از عظمت چیزهایی که در این جهان وجود دارد؟ آیا همهی اینها وجود دارد که ما جاودانه شیر و عسل بخوریم و با حور و پری بپریم و اون هم خالدین فیها؟ آخرش که چی؟
📕 صحرای محشر
✍ محمدعلی جمالزاده
@Library_Telegram
مردم ما کار خوب را برای خوب بودنِ فی نفسه آن انجام نمیدهند بلکه آن را برای بدست آوردن جایگاهی در بهشت انجام میدهند. این یعنی معامله کردن با خدا. خدایا من کارهایی که تو گفتی را انجام میدهم و از کارهایی که نهی کردی دوری میکنم, تو هم به جاش یه قصر از طلا تو بهشتت به من بده و باغهایی که توش جوی شیر و عسل روونه و حوری و غلمان و ...! این طرز تفکریست که در جامعه ی ما وجود دارد. اما آیا ما فقط برای همین است که وجود داریم و چسبیدهایم به این کرهی کوچک که به دور ستارهای کوچک میچرخد در کهکشانی که خود ذره ی غباری بیش نیست از عظمت چیزهایی که در این جهان وجود دارد؟ آیا همهی اینها وجود دارد که ما جاودانه شیر و عسل بخوریم و با حور و پری بپریم و اون هم خالدین فیها؟ آخرش که چی؟
📕 صحرای محشر
✍ محمدعلی جمالزاده
@Library_Telegram
#تلنگر
بچه ای نزد استاد معرفت رفت و گفت: "مادرم قصد دارد برای راضی ساختن خدای معبد و به خاطر محبتی که به کاهن معبد دارد، خواهر کوچکم را قربانی کند. لطفا خواهر بی گناهم را نجات دهید."
استاد سراسیمه به سراغ زن رفت و با حیرت دید که زن دست و پای دخترخردسالش را بسته و در مقابل در معبد قصد دارد با چاقو سر دختر را ببرد. جمعیت زیادی زن بخت برگشته را دوره کرده بودند و کاهن معبد نیز با غرور وخونسردی روی سنگ بزرگی کنار در معبد نشسته و شاهد ماجرا بود.
استاد به سراغ زن رفت و دید که زن به شدت دخترش را دوست دارد و چندین بار او را درآغوش می گیرد و می بوسد. اما در عین حال می خواهد کودکش را بکشد. تا بت اعظم معبد او را ببخشد و برکت و فراوانی را به زندگی او ارزانی دارد.
استاد از زن پرسید که چرا دخترش را قربانی می کند. زن پاسخ داد که کاهن معبد گفته است که باید عزیزترین پاره وجود خود را قربانی کند، تا بت اعظم او را ببخشد و به زندگی اش برکت جاودانه ارزانی دارد.
استاد تبسمی کرد و گفت: "اما این دختر که عزیزترین بخش وجود تو نیست. چون تصمیم به هلا کش گرفته ای. عزیزترین بخش زندگی تو همین کاهن معبد است که به خاطر حرف او تصمیم گرفته ای دختر نازنین ات را بکشی. بت اعظم که احمق نیست. او به تو گفته است که باید عزیزترین بخش زندگی ات را از بین ببری و اگر تو اشتباهی به جای کاهن دخترت را قربانی کنی، هیچ اتفاقی نمی افتد و شاید به خاطر سرپیچی از دستور بت اعظم بلا و بدبختی هم گریبانت را بگیرد!"
زن لختی مکث کرد. دست و پای دخترک را باز کرد. او را در آغوش گرفت و آنگاه در حالی که چاقو را محکم در دست گرفته بود، به سمت پله سنگی معبد دوید. اما هیچ اثری از کاهن معبد نبود!
می گویند از آن روز به بعد دیگر کسی کاهن معبد را در آن اطراف ندید!!
هیچ چیز ویرانگرتر از این نیست كه متوجه شویم كسی كه به آن اعتماد داشته ایم، عمری فریبمان داده است...
در جهان تنها یک فضیلت وجود دارد و آن آگاهی و خرد است.
و تنها یک گناه و آن جهل و نادانيست.
@Library_Telegram
بچه ای نزد استاد معرفت رفت و گفت: "مادرم قصد دارد برای راضی ساختن خدای معبد و به خاطر محبتی که به کاهن معبد دارد، خواهر کوچکم را قربانی کند. لطفا خواهر بی گناهم را نجات دهید."
استاد سراسیمه به سراغ زن رفت و با حیرت دید که زن دست و پای دخترخردسالش را بسته و در مقابل در معبد قصد دارد با چاقو سر دختر را ببرد. جمعیت زیادی زن بخت برگشته را دوره کرده بودند و کاهن معبد نیز با غرور وخونسردی روی سنگ بزرگی کنار در معبد نشسته و شاهد ماجرا بود.
استاد به سراغ زن رفت و دید که زن به شدت دخترش را دوست دارد و چندین بار او را درآغوش می گیرد و می بوسد. اما در عین حال می خواهد کودکش را بکشد. تا بت اعظم معبد او را ببخشد و برکت و فراوانی را به زندگی او ارزانی دارد.
استاد از زن پرسید که چرا دخترش را قربانی می کند. زن پاسخ داد که کاهن معبد گفته است که باید عزیزترین پاره وجود خود را قربانی کند، تا بت اعظم او را ببخشد و به زندگی اش برکت جاودانه ارزانی دارد.
استاد تبسمی کرد و گفت: "اما این دختر که عزیزترین بخش وجود تو نیست. چون تصمیم به هلا کش گرفته ای. عزیزترین بخش زندگی تو همین کاهن معبد است که به خاطر حرف او تصمیم گرفته ای دختر نازنین ات را بکشی. بت اعظم که احمق نیست. او به تو گفته است که باید عزیزترین بخش زندگی ات را از بین ببری و اگر تو اشتباهی به جای کاهن دخترت را قربانی کنی، هیچ اتفاقی نمی افتد و شاید به خاطر سرپیچی از دستور بت اعظم بلا و بدبختی هم گریبانت را بگیرد!"
زن لختی مکث کرد. دست و پای دخترک را باز کرد. او را در آغوش گرفت و آنگاه در حالی که چاقو را محکم در دست گرفته بود، به سمت پله سنگی معبد دوید. اما هیچ اثری از کاهن معبد نبود!
می گویند از آن روز به بعد دیگر کسی کاهن معبد را در آن اطراف ندید!!
هیچ چیز ویرانگرتر از این نیست كه متوجه شویم كسی كه به آن اعتماد داشته ایم، عمری فریبمان داده است...
در جهان تنها یک فضیلت وجود دارد و آن آگاهی و خرد است.
و تنها یک گناه و آن جهل و نادانيست.
@Library_Telegram
ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﺜﻞ ﻋﻘﺮﺏ ﺑﺎﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﻧﺪ؛ ﻣﺜﻞ ﻋﻘﺮﺏ!
ﻣﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﻟﯿﻦ ﻭﺭﻣﯽﺩﺍﺭﯾﻢ ﺗﺎ ﺷﺐ ﮐﻪ ﺳﺮ ﻣﺮﮔﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﯾﻢ، ﻣﺪﺍﻡ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﯽﮔﺰﯾﻢ. ﺑﺨﯿﻠﯿﻢ؛ ﺑﺨﯿﻞ!
ﺧﻮﺷﻤﺎﻥ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺳﻨﮓ ﺑﯿﻨﺪﺍﺯﯾﻢ؛ ﺧﻮﺷﻤﺎﻥ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺭ ﻭ ﻓﻠﺞ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ.
ﺍﮔﺮ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﯾﮏ ﻟﻘﻤﻪ ﻧﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﻖ ﺑﺰﻧﺪ، ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﺗﻦ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﯽﺟﻮﺩ. ﺗﻨﮓ ﻧﻈﺮﯾﻢ ﻣﺎ ﻣﺮﺩﻡ. ﺗﻨﮓ ﻧﻈﺮ ﻭ ﺑﺨﯿﻞ. ﺑﺨﯿﻞ ﻭ ﺑﺪﺧﻮﺍﻩ.ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺳﺮ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﺩ،
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺧﯿﺎﻝ ﻣﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ ﮐﺴﯽ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺍﺳﺖ،
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﻢ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻣﺎﯾﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻤﻌﯽ ﻣﺎ ﻫﺴﺖ.وﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﭘﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺑﯿﻢ ﺩﺍﺭﯾﻢ!
✍ ﻣﺤﻤﻮﺩ ﺩﻭﻟﺖ ﺁﺑﺎﺩی
@Library_Telegram
ﻣﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺻﺒﺢ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺍﺯ ﺑﺎﻟﯿﻦ ﻭﺭﻣﯽﺩﺍﺭﯾﻢ ﺗﺎ ﺷﺐ ﮐﻪ ﺳﺮ ﻣﺮﮔﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﯾﻢ، ﻣﺪﺍﻡ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﻣﯽﮔﺰﯾﻢ. ﺑﺨﯿﻠﯿﻢ؛ ﺑﺨﯿﻞ!
ﺧﻮﺷﻤﺎﻥ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﮐﻪ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺳﻨﮓ ﺑﯿﻨﺪﺍﺯﯾﻢ؛ ﺧﻮﺷﻤﺎﻥ ﻣﯽﺁﯾﺪ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺭ ﻭ ﻓﻠﺞ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ.
ﺍﮔﺮ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﯾﮏ ﻟﻘﻤﻪ ﻧﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﻖ ﺑﺰﻧﺪ، ﻣﺜﻞ ﺍﯾﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻮﺷﺖ ﺗﻦ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﯽﺟﻮﺩ. ﺗﻨﮓ ﻧﻈﺮﯾﻢ ﻣﺎ ﻣﺮﺩﻡ. ﺗﻨﮓ ﻧﻈﺮ ﻭ ﺑﺨﯿﻞ. ﺑﺨﯿﻞ ﻭ ﺑﺪﺧﻮﺍﻩ.ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺑﯿﻨﯿﻢ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺳﺮ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﯽﮔﺬﺍﺭﺩ،
ﺍﻧﮕﺎﺭ ﺧﯿﺎﻝ ﻣﺎ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ.ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ ﮐﺴﯽ ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺍﺳﺖ،
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﻢ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻣﺎﯾﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻤﻌﯽ ﻣﺎ ﻫﺴﺖ.وﺍﻧﮕﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﭘﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺑﯿﻢ ﺩﺍﺭﯾﻢ!
✍ ﻣﺤﻤﻮﺩ ﺩﻭﻟﺖ ﺁﺑﺎﺩی
@Library_Telegram
❤1
#یک_دقیقه_مطالعه
یک شمش آهن را در نظر بگیرید که ارزش آن 5 دلار است.
اگر از این شمش آهن در کوره آهنگری، نعل اسب بسازید ارزش آن 10 دلار خواهد شد.
چنانچه همین شمش را به یک کارگاه سوزن سازی بدهیم، بهای سوزن های ساخته شده به3285 دلار بالغ می شود.
ولی اگر این شمش را به یک کارخانه ساعت سازی بدهیم. قیمت فنرهای ساعتی که نهایتا از آن ساخته می شود 250000 دلار خواهد شد.
در واقع تفاوت ارزش ایجاد شده بین 5 دلار و 250000 دلار است. شما با خودتان چه می کنید؟ از خودتان چه می سازید؟ چه قدر به ارزش تان اضافه می شود؟
📕 صفر تا یک
✍ #پیتر_تی_یل
@Library_Telegram
یک شمش آهن را در نظر بگیرید که ارزش آن 5 دلار است.
اگر از این شمش آهن در کوره آهنگری، نعل اسب بسازید ارزش آن 10 دلار خواهد شد.
چنانچه همین شمش را به یک کارگاه سوزن سازی بدهیم، بهای سوزن های ساخته شده به3285 دلار بالغ می شود.
ولی اگر این شمش را به یک کارخانه ساعت سازی بدهیم. قیمت فنرهای ساعتی که نهایتا از آن ساخته می شود 250000 دلار خواهد شد.
در واقع تفاوت ارزش ایجاد شده بین 5 دلار و 250000 دلار است. شما با خودتان چه می کنید؟ از خودتان چه می سازید؟ چه قدر به ارزش تان اضافه می شود؟
📕 صفر تا یک
✍ #پیتر_تی_یل
@Library_Telegram
🔴 امروز در صف نان
معلم بود، پیراهن سیاه به تن داشت، بسیار اندوهگین و دلمرده می نمود، عزادار امام حسین بود. میگفت به خاطر مظلومیت حسین شرط بسته است تا پایان عمر خنده بر لبهایش ننشیند.
گفتم: چگونه وارد آموزش و پرورش شدی؟
گفت: من کارمند کمیتهی امداد بودم، چون توی آموزش و پرورش نیرو کم بود، آمدم بلکه خدمتی کرده باشم.
مدرک تحصیلیاش دیپلم است، در یکی از شهرستانهای اطراف تهران اول ابتدایی تدریس میکند. صبح و عصر سر کلاس میرود، دو کلاس ۴۰ نفره را اداره میکند، از سختی کار معلمی میگفت.
گفتم: اضافه کاری شما را پرداخت میکنند؟
گفت: من بابت شیفت عصر هیچ پولی نمیخواهم، فقط از من خواهش کردهاند، به خاطر اوضاع بحرانی کشورم کلاس را اداره کنم. همیشه آرزویم این بوده که به مردمم خدمت کنم. میگفت در آموزش و پرورش منطقه با وجود آنکه پولی بابت اضافه کاری به معلمها نمیدهند، خیلیها هستند که برای گرفتن یک شیفت اضافه سر میشکنند، من شانس آوردهام که یک شیفت اضافی گرفتم.
حرفهایش مرا به یاد جادو شدهها میانداخت.
آنهایی که دیگر کنترلشان دست خودشان نیست، مانند یک ماشین کوکی! همهی مغزم را به کار گرفتم، بلکه با احترام او را متوجه اشتباهش بکنم، اما به یاد معلمان زندانی افتادم، بغض امانم نداد، سرد و بیروح، اما آرام پرسیدم: چرا خیانت میکنید؟ سرش را بلند کرد، چشمهایش را گرد کرد و شگفتزده پرسید: خیانت؟!
گفتم: بله، به همین سادگی، خیانت!!
گفت: چرا؟ مگر به خاطر دانشآموزان فداکاری کردن خیانت است؟
آن دور دورها، در افق ذهنم، چراغی سو سو میزد که این دسته از آدمها به راستی دلسوز هستند، اما به مادری میمانند، که اجازه ندهد به خاطر درد، به فرزند بیمارش آمپول بزنند و او را درمان کنند.
از روی تأسف سری تکان دادم و با خود زمزمه کردم:
آری خیانت! خیانت در پوشش دلسوزی و خدمت! گویا او هم دلسوزی را در احساس من دریافته بود. آرام گفت: برای این حرفتان دلیلی هم دارید؟ گفتم: چند دلیل دارم:
۱- نیروهای تحصیلکردهی بسیاری هستند که در این رشته درس خوانده و زحمت کشیدهاند، حق آنان هم هست که استخدام شوند و نانی در سفره داشته باشند.
۲- اینکه شما صبح سرکلاس می روید، با ۴۰ دانشآموز سر وکله میزنید، اگر متخصص این رشته هم باشید، دیگر توان تدریس درست را در کلاس عصر ندارید؛ از این رو دانش آموزان استعدادشان هدر میرود.
۳- پولهایی را که حکومت در این راستا گردآوری میکند خرج بمب میکند، و روی سر انسانهای بیگناه در کشورهای دیگر میریزد.
پس از اندکی سکوت، که به سکوت ویرانهها میماند، همکار دلسوز ما دیگر چیزی نگفت، سرش را پایین انداخت و رفت.
من با خود اندیشیدم: آیا این گفتگو نشانهای از دگرگونی در او به جا خواهد گذاشت؟ آیا یکی از ریشههای بدبختی مردم ما «دلسوزی ناآگانه» نیست؟
✍️ رسول بُداقی
@Library_Telegram
معلم بود، پیراهن سیاه به تن داشت، بسیار اندوهگین و دلمرده می نمود، عزادار امام حسین بود. میگفت به خاطر مظلومیت حسین شرط بسته است تا پایان عمر خنده بر لبهایش ننشیند.
گفتم: چگونه وارد آموزش و پرورش شدی؟
گفت: من کارمند کمیتهی امداد بودم، چون توی آموزش و پرورش نیرو کم بود، آمدم بلکه خدمتی کرده باشم.
مدرک تحصیلیاش دیپلم است، در یکی از شهرستانهای اطراف تهران اول ابتدایی تدریس میکند. صبح و عصر سر کلاس میرود، دو کلاس ۴۰ نفره را اداره میکند، از سختی کار معلمی میگفت.
گفتم: اضافه کاری شما را پرداخت میکنند؟
گفت: من بابت شیفت عصر هیچ پولی نمیخواهم، فقط از من خواهش کردهاند، به خاطر اوضاع بحرانی کشورم کلاس را اداره کنم. همیشه آرزویم این بوده که به مردمم خدمت کنم. میگفت در آموزش و پرورش منطقه با وجود آنکه پولی بابت اضافه کاری به معلمها نمیدهند، خیلیها هستند که برای گرفتن یک شیفت اضافه سر میشکنند، من شانس آوردهام که یک شیفت اضافی گرفتم.
حرفهایش مرا به یاد جادو شدهها میانداخت.
آنهایی که دیگر کنترلشان دست خودشان نیست، مانند یک ماشین کوکی! همهی مغزم را به کار گرفتم، بلکه با احترام او را متوجه اشتباهش بکنم، اما به یاد معلمان زندانی افتادم، بغض امانم نداد، سرد و بیروح، اما آرام پرسیدم: چرا خیانت میکنید؟ سرش را بلند کرد، چشمهایش را گرد کرد و شگفتزده پرسید: خیانت؟!
گفتم: بله، به همین سادگی، خیانت!!
گفت: چرا؟ مگر به خاطر دانشآموزان فداکاری کردن خیانت است؟
آن دور دورها، در افق ذهنم، چراغی سو سو میزد که این دسته از آدمها به راستی دلسوز هستند، اما به مادری میمانند، که اجازه ندهد به خاطر درد، به فرزند بیمارش آمپول بزنند و او را درمان کنند.
از روی تأسف سری تکان دادم و با خود زمزمه کردم:
آری خیانت! خیانت در پوشش دلسوزی و خدمت! گویا او هم دلسوزی را در احساس من دریافته بود. آرام گفت: برای این حرفتان دلیلی هم دارید؟ گفتم: چند دلیل دارم:
۱- نیروهای تحصیلکردهی بسیاری هستند که در این رشته درس خوانده و زحمت کشیدهاند، حق آنان هم هست که استخدام شوند و نانی در سفره داشته باشند.
۲- اینکه شما صبح سرکلاس می روید، با ۴۰ دانشآموز سر وکله میزنید، اگر متخصص این رشته هم باشید، دیگر توان تدریس درست را در کلاس عصر ندارید؛ از این رو دانش آموزان استعدادشان هدر میرود.
۳- پولهایی را که حکومت در این راستا گردآوری میکند خرج بمب میکند، و روی سر انسانهای بیگناه در کشورهای دیگر میریزد.
پس از اندکی سکوت، که به سکوت ویرانهها میماند، همکار دلسوز ما دیگر چیزی نگفت، سرش را پایین انداخت و رفت.
من با خود اندیشیدم: آیا این گفتگو نشانهای از دگرگونی در او به جا خواهد گذاشت؟ آیا یکی از ریشههای بدبختی مردم ما «دلسوزی ناآگانه» نیست؟
✍️ رسول بُداقی
@Library_Telegram