#تلنگر
🔺چند روز پیش در فضای مجازی فیلمی پخش شد که یک تریلی واژگون شده و مردم ریختند و درحالی که راننده مبهوت سانحه بود؛ بار او را غارت میکنند.
مقایسه کنید با سانحه هوايي ۱۹۵۲ تهران كه منش ويژه و بزرگواري ايرانيان نيمه قرن بيستم را به ثبت رسانيد:
چهارم دی ماه ۱۳۳۱ يك هواپيمای شركت هواپيمايي ايران كه از شيراز و اصفهان به تهران مي آمد، در نزديكي فرودگاه مهرآباد هنگام كم كردن ارتفاع براي نشستن سقوط كرد و همه مسافران و سرنشينان آن جز دو تن (حسين عدل رئيس شركت تلفن شيراز و مهندس خزايني) كشته شدند.
نكته جالب و قابل تامل در اين سانحه زنده ماندن و سلامت كامل اين دو تن از ميان دهها مسافر نبود، دست نخورده ماندن يك بسته بسيار بزرگ پُر از اسكناس بود كه با اين هواپيما حمل مي شد.
اين بسته پس از برخورد هواپيما به زمين از داخل آن بيرون افتاده، بازشده و اسكناسها سطح بيانان (چند قدمي جاده جنوبي پُر رفت و آمد كرج ـ تهران ) را تا مسافتي دور پوشانده بود.
صدها نفر كساني كه به كمك و يا تماشا آمده بودند و عموما از كارگران تنگدست محل و نوجوانان بودند حتي يك قطعه اسكناس را براي خود برنداشته بودند و به خبرنگاران خارجي گفته بودند كه تصاحب به ناحق مال ديگران ـ دولت و يا شخص ـ حرام است و باعث ناراحتي وجدان مي شود و ما تنها به دسترنج خود قانع هستيم.
اين خبرنگاران به سراسر جهان نوشته بودند كه سانحه پُرتلفات هوايي تهران منش ويژه و بزرگواري ايرانيان سال۱۹۵۲ را به ثبت رساند و اگر در كشوري ديگر اتفاق افتاده بود، مردم تماشاگر حتي يك قطعه اسكناس را باقي نمي گذاشتند و براي تصاحب آنها هجوم مي بردند و با هم مسابقه مي دادند.
این حکایت ۶۶ سال پیش
مردم این سرزمین است.
@Library_Telegram
🔺چند روز پیش در فضای مجازی فیلمی پخش شد که یک تریلی واژگون شده و مردم ریختند و درحالی که راننده مبهوت سانحه بود؛ بار او را غارت میکنند.
مقایسه کنید با سانحه هوايي ۱۹۵۲ تهران كه منش ويژه و بزرگواري ايرانيان نيمه قرن بيستم را به ثبت رسانيد:
چهارم دی ماه ۱۳۳۱ يك هواپيمای شركت هواپيمايي ايران كه از شيراز و اصفهان به تهران مي آمد، در نزديكي فرودگاه مهرآباد هنگام كم كردن ارتفاع براي نشستن سقوط كرد و همه مسافران و سرنشينان آن جز دو تن (حسين عدل رئيس شركت تلفن شيراز و مهندس خزايني) كشته شدند.
نكته جالب و قابل تامل در اين سانحه زنده ماندن و سلامت كامل اين دو تن از ميان دهها مسافر نبود، دست نخورده ماندن يك بسته بسيار بزرگ پُر از اسكناس بود كه با اين هواپيما حمل مي شد.
اين بسته پس از برخورد هواپيما به زمين از داخل آن بيرون افتاده، بازشده و اسكناسها سطح بيانان (چند قدمي جاده جنوبي پُر رفت و آمد كرج ـ تهران ) را تا مسافتي دور پوشانده بود.
صدها نفر كساني كه به كمك و يا تماشا آمده بودند و عموما از كارگران تنگدست محل و نوجوانان بودند حتي يك قطعه اسكناس را براي خود برنداشته بودند و به خبرنگاران خارجي گفته بودند كه تصاحب به ناحق مال ديگران ـ دولت و يا شخص ـ حرام است و باعث ناراحتي وجدان مي شود و ما تنها به دسترنج خود قانع هستيم.
اين خبرنگاران به سراسر جهان نوشته بودند كه سانحه پُرتلفات هوايي تهران منش ويژه و بزرگواري ايرانيان سال۱۹۵۲ را به ثبت رساند و اگر در كشوري ديگر اتفاق افتاده بود، مردم تماشاگر حتي يك قطعه اسكناس را باقي نمي گذاشتند و براي تصاحب آنها هجوم مي بردند و با هم مسابقه مي دادند.
این حکایت ۶۶ سال پیش
مردم این سرزمین است.
@Library_Telegram
❤1
#اندکی_تفکر
کاغذ یا زغال ؟!
بین مردم ایران باور نادرستی دربارهی مصرف کاغذ وجود دارد
باور دارند مصرف کاغذ باعث از بین رفتن جنگلها و آسیب زدن به محیطزیست میشود.
این باور چنان فراگیر شده است که حتی تعدادی از دانشآموختگانِ دوستدارِ طبیعت، کتاب و نشریه نمیخرند و آن را در فضای مجازی میجویند و گاهی اوقات رایگان دانلود میکنند!
در حالی که بخش عمدهای از کاغذ برای چاپ کتاب و روزنامه و مجله از چوب جنگلهای صنعتی و مصنوعی به شکل کاشت نهال در زمینهای بارور و زراعت چوب که باعث افزایش تعداد درختان جهان میشود و بخشی دیگر (حدود 40 درصد) با استفاده از محصولات جانبی کشاورزی مانند ساقهی پنبه و باگاسِ تولیدشده در کارخانههای نیشکر تهیه میشود.
اما آن روی سکه؛ بر اساس تحقیقهای میدانی روزانه سههزار تُن زغال برای قلیان در ایران مصرف میشود (دویست تُن در تهران با گردش مالی دو میلیارد تومان است) که برای تهیهی آن به طور متوسط 9هزار تُن چوب مصرف میشود!
اگر میانگین وزن درختان را هزار کیلوگرم حساب کنیم، روزانه 9هزار درخت دود میشود و به هوا میرود.
اما این همهی درد نیست،
به همین میزان و شاید بیشتر زغال برای منقل (کباب و غیره) مصرف میشود؛ یعنی 18هزار درخت، هرچند بخشی از آنها خشک و فرسودهاند، و با این خشکسالی که ایران را فراگرفته هر سال از وسعت جنگلهایمان کاسته میشود و باغ منقلداران و قلیانداران آباد.
بر اساس آمار رسمی سایت «خانه کتاب»، در سه ماه آخر سال 1396 در مجموع 31 میلیون جلد کتاب در ایران چاپ شده است.
یعنی روزانه حدود 345هزار جلد. اگر وزن متوسط کتابها را یک کیلوگرم حساب کنیم، روزانه 345 تُن کاغذ برای چاپ کتاب مصرف میشود
در کنار هم قرار دادن این رقمها نشاندهندهی عمق فاجعهی زیستمحیطی و زیانهای جسمانیست؛ مصرف روزانه ششهزار تُن زغال از چوب جنگلهای ایران که قابلبازیافت هم نیست.
در برابر 345 تُن کاغذ برای چاپ کتاب که 80 درصد آن از خارج کشور وارد میشود!
خانمها و آقایان، دوستان و دشمنان محیط زیست، به غیر از زغال برای کباب و غیره، در این مرز پٌرگهر هر روز دستکم دو میلیون جلد کتاب بر آتش قلیانها کباب میشود!
@Library_Telegram
کاغذ یا زغال ؟!
بین مردم ایران باور نادرستی دربارهی مصرف کاغذ وجود دارد
باور دارند مصرف کاغذ باعث از بین رفتن جنگلها و آسیب زدن به محیطزیست میشود.
این باور چنان فراگیر شده است که حتی تعدادی از دانشآموختگانِ دوستدارِ طبیعت، کتاب و نشریه نمیخرند و آن را در فضای مجازی میجویند و گاهی اوقات رایگان دانلود میکنند!
در حالی که بخش عمدهای از کاغذ برای چاپ کتاب و روزنامه و مجله از چوب جنگلهای صنعتی و مصنوعی به شکل کاشت نهال در زمینهای بارور و زراعت چوب که باعث افزایش تعداد درختان جهان میشود و بخشی دیگر (حدود 40 درصد) با استفاده از محصولات جانبی کشاورزی مانند ساقهی پنبه و باگاسِ تولیدشده در کارخانههای نیشکر تهیه میشود.
اما آن روی سکه؛ بر اساس تحقیقهای میدانی روزانه سههزار تُن زغال برای قلیان در ایران مصرف میشود (دویست تُن در تهران با گردش مالی دو میلیارد تومان است) که برای تهیهی آن به طور متوسط 9هزار تُن چوب مصرف میشود!
اگر میانگین وزن درختان را هزار کیلوگرم حساب کنیم، روزانه 9هزار درخت دود میشود و به هوا میرود.
اما این همهی درد نیست،
به همین میزان و شاید بیشتر زغال برای منقل (کباب و غیره) مصرف میشود؛ یعنی 18هزار درخت، هرچند بخشی از آنها خشک و فرسودهاند، و با این خشکسالی که ایران را فراگرفته هر سال از وسعت جنگلهایمان کاسته میشود و باغ منقلداران و قلیانداران آباد.
بر اساس آمار رسمی سایت «خانه کتاب»، در سه ماه آخر سال 1396 در مجموع 31 میلیون جلد کتاب در ایران چاپ شده است.
یعنی روزانه حدود 345هزار جلد. اگر وزن متوسط کتابها را یک کیلوگرم حساب کنیم، روزانه 345 تُن کاغذ برای چاپ کتاب مصرف میشود
در کنار هم قرار دادن این رقمها نشاندهندهی عمق فاجعهی زیستمحیطی و زیانهای جسمانیست؛ مصرف روزانه ششهزار تُن زغال از چوب جنگلهای ایران که قابلبازیافت هم نیست.
در برابر 345 تُن کاغذ برای چاپ کتاب که 80 درصد آن از خارج کشور وارد میشود!
خانمها و آقایان، دوستان و دشمنان محیط زیست، به غیر از زغال برای کباب و غیره، در این مرز پٌرگهر هر روز دستکم دو میلیون جلد کتاب بر آتش قلیانها کباب میشود!
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
هنگامی که کسی می پرسد فلسفه به چه کار آید ، پاسخ باید ستیزه جویانه باشد ،چرا که پرسش کنایه آمیز ونیش دار است .فلسفه نه به دولت خدمت می کند ونه به کلیسا ، که هر دو دغدغه های دیگری دارند ، فلسفه به خدمت هیچ قوه ی مستقری در نمی آید کار فلسفه ناراحت کردن است .فلسفه ای که هیچ کس را ناراحت نکند و با هیچکس ضدیت نورزد فلسفه نیست . کار فلسفه آزردن حماقت است ، فلسفه حماقت را به چیزی شرم آور تبدیل می کند . فلسفه کاربردی ندارد جز افشا کردن پستی های اندیشه درتمامی اشکالش.آیا جز فلسفه رشته ای هست که به نقد تمامی راز آمیزگری ها وهدفی که داشته باشند همت گمارد؟
📕 #نیچه_و_فلسفه
✍ #ژیل_دلوز
@Library_Telegram
هنگامی که کسی می پرسد فلسفه به چه کار آید ، پاسخ باید ستیزه جویانه باشد ،چرا که پرسش کنایه آمیز ونیش دار است .فلسفه نه به دولت خدمت می کند ونه به کلیسا ، که هر دو دغدغه های دیگری دارند ، فلسفه به خدمت هیچ قوه ی مستقری در نمی آید کار فلسفه ناراحت کردن است .فلسفه ای که هیچ کس را ناراحت نکند و با هیچکس ضدیت نورزد فلسفه نیست . کار فلسفه آزردن حماقت است ، فلسفه حماقت را به چیزی شرم آور تبدیل می کند . فلسفه کاربردی ندارد جز افشا کردن پستی های اندیشه درتمامی اشکالش.آیا جز فلسفه رشته ای هست که به نقد تمامی راز آمیزگری ها وهدفی که داشته باشند همت گمارد؟
📕 #نیچه_و_فلسفه
✍ #ژیل_دلوز
@Library_Telegram
#یک_دقیقه_مطالعه
حکومت میخواهد به شما بگوید چیزهایی را که نمیتوانید بگویید چون خلاف قانون هستند، یا نمیتوانید بگویید چون خلاف مقررات هستند، یا این چیزی است که نمیتوانید بگویید چون یک … راز است. نمیتوانید آنرا بگویید. نمیتوانید آنرا به او بگویید بخاطر اینکه او نگفته که میخواهد آنرا بداند. حکومت میخواهد اطلاعرسانی را کنترل کند و زبان را کنترل کند چرا که با آن روش میتوان افکار را کنترل کرد، و اساساً هدفشان آن است.هدف مذهب هم همان است.
مذهب چیزی جز کنترل ذهن نیست. مذهب فقط تلاش میکند ذهن شما را کنترل کند، افکار شما را کنترل کند، بنابر این چیزهایی را که نباید بگویید بخاطر اینکه… گناه هستند مشخص میکنند؛ و اضافه بر آن با گفتن چیزهایی که نباید بگویید، مذهب میخواهد چیزهایی را که باید بگویید را هم مشخص کند؛ اینها اولین چیزهایی است که وقتی صبح بیدار شدید باید بگویید؛ اینها چیزهایی است که شب درست قبل ازخواب باید بگویید؛ اینها چیزهایی است که همیشه در سومین چهارشنبه ماه آوریل بعد از اولین ماه کامل در بهار ساعت ۴ وقتی که زنگها به صدا در میآیند باید بگوییم. مذهب همیشه مطالبی را که شما باید بگویید مشخص میکند.
#جرج_کارلین
@Library_Telegram
حکومت میخواهد به شما بگوید چیزهایی را که نمیتوانید بگویید چون خلاف قانون هستند، یا نمیتوانید بگویید چون خلاف مقررات هستند، یا این چیزی است که نمیتوانید بگویید چون یک … راز است. نمیتوانید آنرا بگویید. نمیتوانید آنرا به او بگویید بخاطر اینکه او نگفته که میخواهد آنرا بداند. حکومت میخواهد اطلاعرسانی را کنترل کند و زبان را کنترل کند چرا که با آن روش میتوان افکار را کنترل کرد، و اساساً هدفشان آن است.هدف مذهب هم همان است.
مذهب چیزی جز کنترل ذهن نیست. مذهب فقط تلاش میکند ذهن شما را کنترل کند، افکار شما را کنترل کند، بنابر این چیزهایی را که نباید بگویید بخاطر اینکه… گناه هستند مشخص میکنند؛ و اضافه بر آن با گفتن چیزهایی که نباید بگویید، مذهب میخواهد چیزهایی را که باید بگویید را هم مشخص کند؛ اینها اولین چیزهایی است که وقتی صبح بیدار شدید باید بگویید؛ اینها چیزهایی است که شب درست قبل ازخواب باید بگویید؛ اینها چیزهایی است که همیشه در سومین چهارشنبه ماه آوریل بعد از اولین ماه کامل در بهار ساعت ۴ وقتی که زنگها به صدا در میآیند باید بگوییم. مذهب همیشه مطالبی را که شما باید بگویید مشخص میکند.
#جرج_کارلین
@Library_Telegram
#تلنگر
هر کسی که قدم به زندگی شما میگذارد، یک معلم است.
حتی اگر شما را عصبی کند باز هم درسی به شما آموخته است زیرا محدودیتهای شما را نشانتان داده است.
پس آگاهانه و با آرامش با اطرافيان رفتار كنيد و از تنش و درگيرى و بحث بپرهيزيد.
هرگز فکر نکنید که اگر فلان مرحله زندگی بگذرد، همهچیز درست میشود...
از همه چالشها لذت ببرید؛
هنر زندگی، دوست داشتن مسیر زندگی است...
#خوشبختی در مسیر است، نه در مقصد!
#اندرو_ميتیوس
@Library_Telegram
هر کسی که قدم به زندگی شما میگذارد، یک معلم است.
حتی اگر شما را عصبی کند باز هم درسی به شما آموخته است زیرا محدودیتهای شما را نشانتان داده است.
پس آگاهانه و با آرامش با اطرافيان رفتار كنيد و از تنش و درگيرى و بحث بپرهيزيد.
هرگز فکر نکنید که اگر فلان مرحله زندگی بگذرد، همهچیز درست میشود...
از همه چالشها لذت ببرید؛
هنر زندگی، دوست داشتن مسیر زندگی است...
#خوشبختی در مسیر است، نه در مقصد!
#اندرو_ميتیوس
@Library_Telegram
#یک_دقیقه_مطالعه
یک راه مناسب برای این که خودتان را از انواع خاصی از تعصب خلاص کنید، این است که از عقاید مخالفی که دوستان و آشنایان دارند آگاه شوید. وقتی که جوان بودم سالهای زیادی را دور از کشورم در فرانسه، آلمان، ایتالیا و ایالات متحده به سر بردم. فکر میکنم این قضیه در کاستن از شدت تعصبات ابلهانه بسیار مؤثر بوده است.
اگر شما نمیتوانید مسافرت کنید، به دنبال کسانی بگردید که دیدگاههایی مخالف شما دارند.
روزنامههای احزاب مخالف را بخوانید. اگر آن افراد و روزنامهها به نظرتان دیوانه،فاسد و دورغگو میآیند، به یاد داشته باشید که شما هم از نظر آنها همینطور به نظر میرسید.با این وضع هر دو ممکن است برحق باشید.این طرز فکر مولد نوعی احتیاط است.
✍ برترند راسل
@Library_Telegram
یک راه مناسب برای این که خودتان را از انواع خاصی از تعصب خلاص کنید، این است که از عقاید مخالفی که دوستان و آشنایان دارند آگاه شوید. وقتی که جوان بودم سالهای زیادی را دور از کشورم در فرانسه، آلمان، ایتالیا و ایالات متحده به سر بردم. فکر میکنم این قضیه در کاستن از شدت تعصبات ابلهانه بسیار مؤثر بوده است.
اگر شما نمیتوانید مسافرت کنید، به دنبال کسانی بگردید که دیدگاههایی مخالف شما دارند.
روزنامههای احزاب مخالف را بخوانید. اگر آن افراد و روزنامهها به نظرتان دیوانه،فاسد و دورغگو میآیند، به یاد داشته باشید که شما هم از نظر آنها همینطور به نظر میرسید.با این وضع هر دو ممکن است برحق باشید.این طرز فکر مولد نوعی احتیاط است.
✍ برترند راسل
@Library_Telegram
......داستانی زیبا از کتاب سوپ جو که با بیش از ۳۴۵میلیون لایک رکوردار
در دنیای مجازی در سال ۲۰۱۵ بوده و ادامه دارد...
ما یکی از نخستین خانوادههایی در شهرمان بودیم که صاحب تلفن شدیم. آن
موقع من 9-8 ساله بودم. یادم میآید که قاب برّاقی داشت و به دیوار نصب
شده بود و گوشیاش به پهلوی قاب آویزان بود. من قدّم به تلفن نمیرسید
اما همیشه وقتی مادرم با تلفن صحبت میکرد با شیفتگی به حرفهایش گوش
میکردم.
بعد من پی بردم که یک جایی در داخل آن دستگاه، یک آدم شگفتانگیزی زندگی
میکند به نام «اطلاعات لطفاً» که همه چیز را در مورد همهکس میداند. او
شماره تلفن و نشانی همه را بلد بود.
نخستین تجربۀ شخصی من با «اطلاعات لطفاً» روزی بود که مادرم به خانۀ
همسایهمان رفته بود.
من در زیرزمین خانه با ابزارهای جعبه ابزارمان بازی میکردم که ناگهان با
چکش بر روی انگشتم زدم. درد وحشتناکی داشت اما گریه فایده نداشت چون کسی
در خانه نبود که با من همدردی کند.
انگشتم را در دهانم میمکیدم و دور خانه راه میرفتم که ناگهان چشمم به تلفن افتاد.
به سرعت یک چهارپایه از آشپزخانه آوردم و زیر تلفن گذاشتم و روی آن رفتم
و گوشی را برداشتم و نزدیک گوشم بردم.
و توی گوشی گفتم «اطلاعات لطفاً» چند ثانیه بعد صدایی در گوشم پیچید:
«اطلاعات بفرمائید»
من در حالی که اشک از چشمانم میآمد گفتم «انگشتم درد میکند»
«مادرت خانه نیست؟»
«هیچکس بجز من خانه نیست»
«آیا خونریزی داری؟»
«نه، با چکش روی انگشتم زدم و خیلی درد میکند»
«آیا میتوانی درِ جایخیِ یخچال را باز کنی؟»
«بله، میتوانم»
«پس از آنجا کمی یخ بردار و روی انگشتت نگهدار»
بعد از آن روز، من برای هر کاری به «اطلاعات لطفاً» مراجعه میکردم ...
مثلاً موقع امتحانات در درسهای جغرافی و ریاضی به من کمک میکرد.
یکروز که قناریمان مرد و من خیلی ناراحت بودم دوباره سراغ «اطلاعات
لطفاً» رفتم و ماجرا را برایش تعریف کردم.
او به حرفهایم گوش داد و با من همدردی کرد. به او گفتم: «چرا پرندهای
که چنین زیبا میخواند و همۀ اهل خانه را شاد میکند باید گوشۀ قفس بیفتد
و بمیرد؟»
او به من گفت «همیشه یادت باشد که دنیای دیگری هم برای آواز خواندن هست»
من کمی تسکین یافتم.
یک روز دیگر به او تلفن کردم و پرسیدم کلمۀ fix را چطور هجّی میکنند.
یکسال بعد از شهر کوچکمان (پاسیفیک نورث وست) به بوستن نقل مکان کردیم و
من خیلی دلم برای دوستم تنگ شد.
«اطلاعات لطفاً» متعلّق به همان تلفن دیواری قدیمی بود و من هیچگاه با
تلفن جدیدی که روی میز خانهمان در بوستن بود تجربۀ مشابهی نداشتم.
من کمکم به سن نوجوانی رسیدم اما هرگز خاطرات آن مکالمات را فراموش نکردم.
غالباً در لحظات تردید و سرگشتگی به یاد حس امنیت و آرامشی که از وجود
دوست تلفنی داشتم میافتادم. راستی چقدر مهربان و صبور بود و برای یک
پسربچه چقدر وقت میگذاشت.
چند سال بعد, بر سر راه رفتن به دانشگاه، هواپیمایم در سیاتل برای نیم
ساعت توقف کرد.
من 15 دقیقه با خواهرم که در آن شهر زندگی میکرد تلفنی حرف زدم و بعد از
آن بدون آن که فکر کنم چکار دارم میکنم، تلفن اپراتور شهر کوچک دوران
کودکی را گرفتم و گفتم «اطلاعات لطفاً».
به طرز معجزهآسایی همان صدای آشنا جواب داد.
«اطلاعات بفرمائید»
من بدون آن که از قبل فکرش را کرده باشم پرسیدم «کلمۀ fix را چطور هجّی میکنند؟»
مدتی سکوت برقرار شد و سپس او گفت «فکر میکنم انگشتت دیگر خوب شده باشد.»
من خیلی خندیدم و گفتم «خودت هستی؟» و ادامه دادم «نمیدانم میدانی که
در آن دوران چقدر برایم با ارزش بودی یا نه؟»
او گفت «تو هم میدانی که تلفنهایت چقدر برایم با ارزش بودند؟»
من به او گفتم که در تمام این سالها بارها به یادش بودهام و از او
اجازه خواستم که بار بعد که به ملاقات خواهرم آمدم دوباره با او تماس
بگیرم.
او گفت «حتماً این کار را بکن. اسم من شارون است»
سه ماه بعد به سیاتل برگشتم. تلفن کردم اما صدای دیگری پاسخ داد.
«اطلاعات بفرمائید»
«میتوام با شارون صحبت کنم؟»
«آیا دوستش هستید؟»
«بله، دوست قدیمی»
«متأسفم که این مطلب را به شما میگویم. شارون این چند سال آخر به صورت
نیمهوقت کار میکرد زیرا بیمار بود. او 5 هفته پیش در گذشت»
قبل از این که تلفن را قطع کنم گفت «شما گفتید دوست قدیمیاش هستید. آیا
همان کسی هستید که با چکش روی انگشتتان زده بودید؟»
با تعجب گفتم «بله»
«شارون برای شما یک پیغام گذاشته است. او به من گفت اگر شما زنگ زدید آن
را برایتان بخوانم»
سپس چند لحظه طول کشید تا درِ پاکتی را باز کرد و گفت:
«نوشته به او بگو دنیای دیگری هم برای آواز خواندن هست. خودش منظورم را میفهمد»
من از او تشکر کردم و گوشی را گذاشتم.
هرگز تأثیری که ممکن است بر دیگران بگذارید را دست کم نگیرید...( اقای حسن خیاط باشی )
@Library_Telegram
در دنیای مجازی در سال ۲۰۱۵ بوده و ادامه دارد...
ما یکی از نخستین خانوادههایی در شهرمان بودیم که صاحب تلفن شدیم. آن
موقع من 9-8 ساله بودم. یادم میآید که قاب برّاقی داشت و به دیوار نصب
شده بود و گوشیاش به پهلوی قاب آویزان بود. من قدّم به تلفن نمیرسید
اما همیشه وقتی مادرم با تلفن صحبت میکرد با شیفتگی به حرفهایش گوش
میکردم.
بعد من پی بردم که یک جایی در داخل آن دستگاه، یک آدم شگفتانگیزی زندگی
میکند به نام «اطلاعات لطفاً» که همه چیز را در مورد همهکس میداند. او
شماره تلفن و نشانی همه را بلد بود.
نخستین تجربۀ شخصی من با «اطلاعات لطفاً» روزی بود که مادرم به خانۀ
همسایهمان رفته بود.
من در زیرزمین خانه با ابزارهای جعبه ابزارمان بازی میکردم که ناگهان با
چکش بر روی انگشتم زدم. درد وحشتناکی داشت اما گریه فایده نداشت چون کسی
در خانه نبود که با من همدردی کند.
انگشتم را در دهانم میمکیدم و دور خانه راه میرفتم که ناگهان چشمم به تلفن افتاد.
به سرعت یک چهارپایه از آشپزخانه آوردم و زیر تلفن گذاشتم و روی آن رفتم
و گوشی را برداشتم و نزدیک گوشم بردم.
و توی گوشی گفتم «اطلاعات لطفاً» چند ثانیه بعد صدایی در گوشم پیچید:
«اطلاعات بفرمائید»
من در حالی که اشک از چشمانم میآمد گفتم «انگشتم درد میکند»
«مادرت خانه نیست؟»
«هیچکس بجز من خانه نیست»
«آیا خونریزی داری؟»
«نه، با چکش روی انگشتم زدم و خیلی درد میکند»
«آیا میتوانی درِ جایخیِ یخچال را باز کنی؟»
«بله، میتوانم»
«پس از آنجا کمی یخ بردار و روی انگشتت نگهدار»
بعد از آن روز، من برای هر کاری به «اطلاعات لطفاً» مراجعه میکردم ...
مثلاً موقع امتحانات در درسهای جغرافی و ریاضی به من کمک میکرد.
یکروز که قناریمان مرد و من خیلی ناراحت بودم دوباره سراغ «اطلاعات
لطفاً» رفتم و ماجرا را برایش تعریف کردم.
او به حرفهایم گوش داد و با من همدردی کرد. به او گفتم: «چرا پرندهای
که چنین زیبا میخواند و همۀ اهل خانه را شاد میکند باید گوشۀ قفس بیفتد
و بمیرد؟»
او به من گفت «همیشه یادت باشد که دنیای دیگری هم برای آواز خواندن هست»
من کمی تسکین یافتم.
یک روز دیگر به او تلفن کردم و پرسیدم کلمۀ fix را چطور هجّی میکنند.
یکسال بعد از شهر کوچکمان (پاسیفیک نورث وست) به بوستن نقل مکان کردیم و
من خیلی دلم برای دوستم تنگ شد.
«اطلاعات لطفاً» متعلّق به همان تلفن دیواری قدیمی بود و من هیچگاه با
تلفن جدیدی که روی میز خانهمان در بوستن بود تجربۀ مشابهی نداشتم.
من کمکم به سن نوجوانی رسیدم اما هرگز خاطرات آن مکالمات را فراموش نکردم.
غالباً در لحظات تردید و سرگشتگی به یاد حس امنیت و آرامشی که از وجود
دوست تلفنی داشتم میافتادم. راستی چقدر مهربان و صبور بود و برای یک
پسربچه چقدر وقت میگذاشت.
چند سال بعد, بر سر راه رفتن به دانشگاه، هواپیمایم در سیاتل برای نیم
ساعت توقف کرد.
من 15 دقیقه با خواهرم که در آن شهر زندگی میکرد تلفنی حرف زدم و بعد از
آن بدون آن که فکر کنم چکار دارم میکنم، تلفن اپراتور شهر کوچک دوران
کودکی را گرفتم و گفتم «اطلاعات لطفاً».
به طرز معجزهآسایی همان صدای آشنا جواب داد.
«اطلاعات بفرمائید»
من بدون آن که از قبل فکرش را کرده باشم پرسیدم «کلمۀ fix را چطور هجّی میکنند؟»
مدتی سکوت برقرار شد و سپس او گفت «فکر میکنم انگشتت دیگر خوب شده باشد.»
من خیلی خندیدم و گفتم «خودت هستی؟» و ادامه دادم «نمیدانم میدانی که
در آن دوران چقدر برایم با ارزش بودی یا نه؟»
او گفت «تو هم میدانی که تلفنهایت چقدر برایم با ارزش بودند؟»
من به او گفتم که در تمام این سالها بارها به یادش بودهام و از او
اجازه خواستم که بار بعد که به ملاقات خواهرم آمدم دوباره با او تماس
بگیرم.
او گفت «حتماً این کار را بکن. اسم من شارون است»
سه ماه بعد به سیاتل برگشتم. تلفن کردم اما صدای دیگری پاسخ داد.
«اطلاعات بفرمائید»
«میتوام با شارون صحبت کنم؟»
«آیا دوستش هستید؟»
«بله، دوست قدیمی»
«متأسفم که این مطلب را به شما میگویم. شارون این چند سال آخر به صورت
نیمهوقت کار میکرد زیرا بیمار بود. او 5 هفته پیش در گذشت»
قبل از این که تلفن را قطع کنم گفت «شما گفتید دوست قدیمیاش هستید. آیا
همان کسی هستید که با چکش روی انگشتتان زده بودید؟»
با تعجب گفتم «بله»
«شارون برای شما یک پیغام گذاشته است. او به من گفت اگر شما زنگ زدید آن
را برایتان بخوانم»
سپس چند لحظه طول کشید تا درِ پاکتی را باز کرد و گفت:
«نوشته به او بگو دنیای دیگری هم برای آواز خواندن هست. خودش منظورم را میفهمد»
من از او تشکر کردم و گوشی را گذاشتم.
هرگز تأثیری که ممکن است بر دیگران بگذارید را دست کم نگیرید...( اقای حسن خیاط باشی )
@Library_Telegram
👍2
📕 مبانی علم سیاست
✍ محمد اسماعیل خدادادی
ازمقدمه کتاب:سیاست، موضوعی وسیع، گسترده و با زندگی مردم آمیخته است و اکثر رفتارهای انسان اعم از مادی و معنوی به نحوی با آن ارتباط دارد. از این بابت آن را ارباب علوم نام نهاده اند.امروزه پر جاذبه ترین بحث ها، بحث سیاسی و پر تیراژترین کتابها، کتابهای سیاسی است. تاریخ تحولات گذشته دنیا تا اندازه زیادی متاثر از سیاست است. از این رو شاخه های علوم انسانی هم به نوعی با سیاست پیوند خورده اند. موضوعاتی چون جامعه شناسی سیاسی، جغرافیای سیاسی و فلسفه سیاسی حساس ترین بخش های علوم را تشکیل میدهند.
سیاست در گفتگوی روزانه مردم کوچه و بازار گرفته تا مطالعات علمی و تحقیقی اندیشمندان بزرگی چون افلاطون و ارسطو و فارابی و ابن سینا حضور دارد. از سوی دیگر سیاست در طول تاریخ عملکردی دوگانه داشته است. گاهی آن را به لحاظ اینکه قرن دیانت رهبران زاهدی چون پیامبران الهی و ائمه معصومین و علمای بیدار اسلام بوده است عین دیانت دانسته اند و زمانی دیگر چون ابزاری برای قدرتهای ستمگر و ظالم به شمار می آمد که در ضرب المثل ها گفته اند: "بی عاطفه ای که پدر و مادر ندارد"...
@Library_Telegram
✍ محمد اسماعیل خدادادی
ازمقدمه کتاب:سیاست، موضوعی وسیع، گسترده و با زندگی مردم آمیخته است و اکثر رفتارهای انسان اعم از مادی و معنوی به نحوی با آن ارتباط دارد. از این بابت آن را ارباب علوم نام نهاده اند.امروزه پر جاذبه ترین بحث ها، بحث سیاسی و پر تیراژترین کتابها، کتابهای سیاسی است. تاریخ تحولات گذشته دنیا تا اندازه زیادی متاثر از سیاست است. از این رو شاخه های علوم انسانی هم به نوعی با سیاست پیوند خورده اند. موضوعاتی چون جامعه شناسی سیاسی، جغرافیای سیاسی و فلسفه سیاسی حساس ترین بخش های علوم را تشکیل میدهند.
سیاست در گفتگوی روزانه مردم کوچه و بازار گرفته تا مطالعات علمی و تحقیقی اندیشمندان بزرگی چون افلاطون و ارسطو و فارابی و ابن سینا حضور دارد. از سوی دیگر سیاست در طول تاریخ عملکردی دوگانه داشته است. گاهی آن را به لحاظ اینکه قرن دیانت رهبران زاهدی چون پیامبران الهی و ائمه معصومین و علمای بیدار اسلام بوده است عین دیانت دانسته اند و زمانی دیگر چون ابزاری برای قدرتهای ستمگر و ظالم به شمار می آمد که در ضرب المثل ها گفته اند: "بی عاطفه ای که پدر و مادر ندارد"...
@Library_Telegram
Mabaniye Elme Siasat.pdf
2.5 MB
📕 مبانی علم سیاست
✍ محمد اسماعیل خدادادی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ محمد اسماعیل خدادادی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
🔴 ویژگی های بیشعورها
1- مراقبت خواهی:
همیشه باید عده ای مثل نوکران دست به سینه از آنها مراقبت کنند.
2- عدم مسئولیت پذیری:
مسئولیت پذیرنیستند و هرگز خودرا مقصر نمی دانند.
3- سرکوبی:
به خود حق می دهند دیگران را سرکوب کننداما کسی نمی تواند آنها را سرکوب کند.
4- تهاجم:
نسبت به همه چیز حالت تهاجمی دارند مثلا هنگام بیدارشدن، زمانی که ازآنها انتقاد می شود و....
5- تعصب فکری:
نسبت به بیشعوری خود تعصب دارند و با توجیه و دلیل تراشی در بی شعوری شان ثابت قدم اند.
6- وقاحت:
هرگز در صف نمی ایستند، هرگز خواهش نمی کنند، همواره دستور می دهند. نیش دار یا با داد زدن صحبت می کنند. دوست دارند کار دیگران را به اسم خودشان تمام کنند.
7- تسلط بر دیگران:
اکثربیشعوران به دنبال حداکثر بهره کشی از دیگران و تغییر دائم قوانین براساس منافع خودشان هستند.
8- عدم شادی و شوخ طبعی:
به هیچ وجه ظرفیت ندارند که با آنها شوخی کنید به دنبال شاد کردن شما هم نیستند به جای ان تمسخر کردن و پوزخند زدن را ترجیح می دهند.
9- انکار:
بی شعورها انکاررا نوعی هنر می دانند، معتقدند هرگز اشتباه نمی کنندو منکرتمام مشکلاتی می شوند که انها به وجود آورده اند
10- ارعاب:
سعی می کنند با ترساندن و اسارت فکری دیگران آنها را برده ی خودکنند.
11- عشق صرفا به خود:
یک بیشعور صرفا عاشق موقعیت، مقام ثروت و نظرات خودش است. تنها عاشق خود است و بس
12- بی معنا بودن فداکاری:
درقاموس بی شعورها فداکاری معنایی ندارد.
13- درارتباط با دیگران عیب جو هستند.
14- بیشعورها خوب به دیگران گوش می دهند تا نقاط ضعف انها را شناسائی و درزمان مناسب از آن سوء استفاده کنند.
15- غیر قابل اعتماد بودن:
دروغگوئی و دسیسه، کار آنهاست و هرگز نمی توان به انان اعتماد کرد.
16- خشم:
بیشعورها پراز خشم اند و اعتقاد دارند خشم بهترین ابزار برای پیشبرد اهدافشان است.
17- غرزدن:
دربسیاری از موارد حتی اگر چیزی به نظر همه بدون اشکال و پسندیده باشد باز غر می زنند.
18- سهیم کردن دیگران دربدبختی و تقصیرهایشان و نه در موفقیتها و خوشی هایشان.
@Library_Telegram
1- مراقبت خواهی:
همیشه باید عده ای مثل نوکران دست به سینه از آنها مراقبت کنند.
2- عدم مسئولیت پذیری:
مسئولیت پذیرنیستند و هرگز خودرا مقصر نمی دانند.
3- سرکوبی:
به خود حق می دهند دیگران را سرکوب کننداما کسی نمی تواند آنها را سرکوب کند.
4- تهاجم:
نسبت به همه چیز حالت تهاجمی دارند مثلا هنگام بیدارشدن، زمانی که ازآنها انتقاد می شود و....
5- تعصب فکری:
نسبت به بیشعوری خود تعصب دارند و با توجیه و دلیل تراشی در بی شعوری شان ثابت قدم اند.
6- وقاحت:
هرگز در صف نمی ایستند، هرگز خواهش نمی کنند، همواره دستور می دهند. نیش دار یا با داد زدن صحبت می کنند. دوست دارند کار دیگران را به اسم خودشان تمام کنند.
7- تسلط بر دیگران:
اکثربیشعوران به دنبال حداکثر بهره کشی از دیگران و تغییر دائم قوانین براساس منافع خودشان هستند.
8- عدم شادی و شوخ طبعی:
به هیچ وجه ظرفیت ندارند که با آنها شوخی کنید به دنبال شاد کردن شما هم نیستند به جای ان تمسخر کردن و پوزخند زدن را ترجیح می دهند.
9- انکار:
بی شعورها انکاررا نوعی هنر می دانند، معتقدند هرگز اشتباه نمی کنندو منکرتمام مشکلاتی می شوند که انها به وجود آورده اند
10- ارعاب:
سعی می کنند با ترساندن و اسارت فکری دیگران آنها را برده ی خودکنند.
11- عشق صرفا به خود:
یک بیشعور صرفا عاشق موقعیت، مقام ثروت و نظرات خودش است. تنها عاشق خود است و بس
12- بی معنا بودن فداکاری:
درقاموس بی شعورها فداکاری معنایی ندارد.
13- درارتباط با دیگران عیب جو هستند.
14- بیشعورها خوب به دیگران گوش می دهند تا نقاط ضعف انها را شناسائی و درزمان مناسب از آن سوء استفاده کنند.
15- غیر قابل اعتماد بودن:
دروغگوئی و دسیسه، کار آنهاست و هرگز نمی توان به انان اعتماد کرد.
16- خشم:
بیشعورها پراز خشم اند و اعتقاد دارند خشم بهترین ابزار برای پیشبرد اهدافشان است.
17- غرزدن:
دربسیاری از موارد حتی اگر چیزی به نظر همه بدون اشکال و پسندیده باشد باز غر می زنند.
18- سهیم کردن دیگران دربدبختی و تقصیرهایشان و نه در موفقیتها و خوشی هایشان.
@Library_Telegram
#اندکی_تأمل
فرض ڪنیم اسرائیل نه ۲۵سال آینده بلڪه همین فردا صبح نابود شود...
آمریڪا هم دوساعت بعدش ۵۰ تڪه شود...
اتحادیه اروپا هم جِر خورده و ڪشورهای مرتجع عربی هم همگی ظرف یک هفته آیندهاسقاط شوند...
لطفا بفرمائید ڪدام مشڪل اساسی ملت ما حل میشود؟؟؟
بیڪاری؟
اقتصاد فلج؟
فساد؟
اختلاس؟
تبعیض؟
مسئولین بی لیاقت؟
رانت ها؟
طمع آقازادهها؟
خشڪسالی؟
ریزگردها؟
ڪدومش؟ ...
@Library_Telegram
فرض ڪنیم اسرائیل نه ۲۵سال آینده بلڪه همین فردا صبح نابود شود...
آمریڪا هم دوساعت بعدش ۵۰ تڪه شود...
اتحادیه اروپا هم جِر خورده و ڪشورهای مرتجع عربی هم همگی ظرف یک هفته آیندهاسقاط شوند...
لطفا بفرمائید ڪدام مشڪل اساسی ملت ما حل میشود؟؟؟
بیڪاری؟
اقتصاد فلج؟
فساد؟
اختلاس؟
تبعیض؟
مسئولین بی لیاقت؟
رانت ها؟
طمع آقازادهها؟
خشڪسالی؟
ریزگردها؟
ڪدومش؟ ...
@Library_Telegram
#اندکی_تامل
#کارگران_ژاپنی در تهران مشغول به کار هستند ... این زیرنویس عکسیست که در سال ١٣۵۴ در یکی از روزنامه های ایران چاپ شده اما خوب چرخ روزگار چرخید و کار به جایی رسید که ژاپنیها حتی برای پذیرش کارگران ایرانی هزار شرط و شروط میگذارند
ژاپن اما تنها کشوری نیست که در طول ۴٠ سال اخیر به اندازۀ چهل هزار سال نوری از ما پیشی گرفته است ، زمانی که ایرانیها در کارخانه ایران ناسیونال در کار تولید و مونتاژ پیکان بودند مردم #کره_جنوبی در کارخانه #کیا دلشان به تولید دوچرخه خوش بود اما امروز همان کره و همان کیا ، خودروهایی میسازد که در بازارهای آمریکا به فروش میرسد ، میگویند که سود خالص دو شرکت #الجی و #سامسونگ کره از کل فروش نفت ایران بالاتر است !!
تا همین 40 سال پیش #چین هم حرفی برای گفتن نداشت و کشوری بود فقیر ، پرجمعیت ، هر لحظه در آستانۀ مصیبتی تازه اما #چین بدبخت دیروز ، امروز به جایی رسیده که از سوزن خیاطی تا ماهواره را میسازد و ما هم دلمان خوش است که از درون لپلپهایی که برای بچهها میخریم کدام یک از اسباب بازی های چینی درمی آید ... چینیها تا همین سه چهار دهه پیش حتی یک کیلومتر اتوبان نداشتند و اینک یکی از بزرگترین شبکه های بزرگراهی دنیا متعلق به چین است
#مالزی هم ماجرایی مشابه دارد ، ٢۵ سال پیش که دکتر ماهاتیر محمد مطب خود در آمریکا را به مقصد دفتر نخست وزیری مالزی ترک کرد روی تابلوی کوچکی بر در مطبش نوشت : دکتر برای معالجه به کشورش رفته و به زودی بازمیگردد ... و به زودی هم برگشت زیرا برای رساندن کشوری که اکثر از مردمانش بالای درخت زندگی میکردند به آنجایی که هم اکنون هست تنها ٢۵ سال تلاش و برنامهریزی کافی بود که مالزیاییها و معمار کشور نوین شان توانستند به آن دست یابند
#امارات_متحده هم نمونهای دیگر است ، امارات هر چند کشوری صنعتی که دارای فناوریهای خاص خود باشد نیست اما شیوخ عرب توانستند در کوتاه زمانی یک صحرای لم یزرع را به یکی از مراکز بزرگ تجاری - توریستی جهان تبدیل کنند ، یکی از ایرانیانی که از دهها سال پیش در دوبی قهوهخانه داشت و هنوز هم دارد تعریف میکرد که تا ٣۵ سال پیش اهالی دوبی کنار ساحل میرفتند و به دریا نگاه میکردند تا ببینند لنجهای ایرانی کی از راه میرسند تا برایشان آب شیرین بیاورند ... ولی امروز !!
ادامه دادن این فهرست کار چندان مشکلی نیست و افزودن نام کشورهای دیگری مثل هند، ترکیه، سنگاپور و آذربایجان و ارمنستان و ... چیزی جز حسرت بیشتر به دنبال نخواهد داشت ... ما هم در این میان یا واقعا نمیفهمیم یا خود را به نفهمی زدهایم و هنوز در بحثهای کلان هم به اجماع نرسیدهایم ، هنوز بر سر این دعواست که اقتصادمان چه الگویی داشته باشد ، هنوز بعد از ۴٠ سال حکومتداری مانند الاغ در تعریف جمهوریت و اسلامیت بحث و جدل میکنیم ک درباره نقش و میزان مداخله حکومت در زندگی فردی افراد اختلاف نظر داریم ، هنوز در پیچ سنت و مدرنیته گیر کردهایم و همایش برگزار میکنیم ..ـ شاید در شرایط فعلی گفتن چنین حرفی البته بیشتر به جک شباهت داشته باشد ولی باور کنید ما هم میتوانیم اگر بخواهیم.
@Library_Telegram
#کارگران_ژاپنی در تهران مشغول به کار هستند ... این زیرنویس عکسیست که در سال ١٣۵۴ در یکی از روزنامه های ایران چاپ شده اما خوب چرخ روزگار چرخید و کار به جایی رسید که ژاپنیها حتی برای پذیرش کارگران ایرانی هزار شرط و شروط میگذارند
ژاپن اما تنها کشوری نیست که در طول ۴٠ سال اخیر به اندازۀ چهل هزار سال نوری از ما پیشی گرفته است ، زمانی که ایرانیها در کارخانه ایران ناسیونال در کار تولید و مونتاژ پیکان بودند مردم #کره_جنوبی در کارخانه #کیا دلشان به تولید دوچرخه خوش بود اما امروز همان کره و همان کیا ، خودروهایی میسازد که در بازارهای آمریکا به فروش میرسد ، میگویند که سود خالص دو شرکت #الجی و #سامسونگ کره از کل فروش نفت ایران بالاتر است !!
تا همین 40 سال پیش #چین هم حرفی برای گفتن نداشت و کشوری بود فقیر ، پرجمعیت ، هر لحظه در آستانۀ مصیبتی تازه اما #چین بدبخت دیروز ، امروز به جایی رسیده که از سوزن خیاطی تا ماهواره را میسازد و ما هم دلمان خوش است که از درون لپلپهایی که برای بچهها میخریم کدام یک از اسباب بازی های چینی درمی آید ... چینیها تا همین سه چهار دهه پیش حتی یک کیلومتر اتوبان نداشتند و اینک یکی از بزرگترین شبکه های بزرگراهی دنیا متعلق به چین است
#مالزی هم ماجرایی مشابه دارد ، ٢۵ سال پیش که دکتر ماهاتیر محمد مطب خود در آمریکا را به مقصد دفتر نخست وزیری مالزی ترک کرد روی تابلوی کوچکی بر در مطبش نوشت : دکتر برای معالجه به کشورش رفته و به زودی بازمیگردد ... و به زودی هم برگشت زیرا برای رساندن کشوری که اکثر از مردمانش بالای درخت زندگی میکردند به آنجایی که هم اکنون هست تنها ٢۵ سال تلاش و برنامهریزی کافی بود که مالزیاییها و معمار کشور نوین شان توانستند به آن دست یابند
#امارات_متحده هم نمونهای دیگر است ، امارات هر چند کشوری صنعتی که دارای فناوریهای خاص خود باشد نیست اما شیوخ عرب توانستند در کوتاه زمانی یک صحرای لم یزرع را به یکی از مراکز بزرگ تجاری - توریستی جهان تبدیل کنند ، یکی از ایرانیانی که از دهها سال پیش در دوبی قهوهخانه داشت و هنوز هم دارد تعریف میکرد که تا ٣۵ سال پیش اهالی دوبی کنار ساحل میرفتند و به دریا نگاه میکردند تا ببینند لنجهای ایرانی کی از راه میرسند تا برایشان آب شیرین بیاورند ... ولی امروز !!
ادامه دادن این فهرست کار چندان مشکلی نیست و افزودن نام کشورهای دیگری مثل هند، ترکیه، سنگاپور و آذربایجان و ارمنستان و ... چیزی جز حسرت بیشتر به دنبال نخواهد داشت ... ما هم در این میان یا واقعا نمیفهمیم یا خود را به نفهمی زدهایم و هنوز در بحثهای کلان هم به اجماع نرسیدهایم ، هنوز بر سر این دعواست که اقتصادمان چه الگویی داشته باشد ، هنوز بعد از ۴٠ سال حکومتداری مانند الاغ در تعریف جمهوریت و اسلامیت بحث و جدل میکنیم ک درباره نقش و میزان مداخله حکومت در زندگی فردی افراد اختلاف نظر داریم ، هنوز در پیچ سنت و مدرنیته گیر کردهایم و همایش برگزار میکنیم ..ـ شاید در شرایط فعلی گفتن چنین حرفی البته بیشتر به جک شباهت داشته باشد ولی باور کنید ما هم میتوانیم اگر بخواهیم.
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
آن روزها شما هم گندم ها را در انبارهایتان ، خروار خروار احتکار کردید
شماهم فرصت فشرده تری برای چاپیدن مردم ناچار و نادار به دست آوردید
که شما هم آن روزها به تنها موضوعی که فکر نمیکردید
سربازهای ما بودند
سربازهای ما آن روزها بی پناه شده بودند
آن ها مثل یتیم ها
مثل حرامزاده ها
مثل فرزندانی که انگار در این خاک نزاییده اند
جلوی دکان های نانوایی سرگردان و گرسنه بودند
سرکرده هایشان به محض شنیدن خبر متفین پست های خود را رها کرده و گریخته بودند
آن ها که ترسوتر و در عین حال رذل تر بودند ، خودشان دست به چپاول پادگان ها زده و اذوقه را بار کامیون ها کرده و برای خانواده و خویشان خود برده بودند
📕 #کلیدر
#جلد_سوم_کلیدر
✍ #محمود_دولت_آبادی
@Library_Telegram
آن روزها شما هم گندم ها را در انبارهایتان ، خروار خروار احتکار کردید
شماهم فرصت فشرده تری برای چاپیدن مردم ناچار و نادار به دست آوردید
که شما هم آن روزها به تنها موضوعی که فکر نمیکردید
سربازهای ما بودند
سربازهای ما آن روزها بی پناه شده بودند
آن ها مثل یتیم ها
مثل حرامزاده ها
مثل فرزندانی که انگار در این خاک نزاییده اند
جلوی دکان های نانوایی سرگردان و گرسنه بودند
سرکرده هایشان به محض شنیدن خبر متفین پست های خود را رها کرده و گریخته بودند
آن ها که ترسوتر و در عین حال رذل تر بودند ، خودشان دست به چپاول پادگان ها زده و اذوقه را بار کامیون ها کرده و برای خانواده و خویشان خود برده بودند
📕 #کلیدر
#جلد_سوم_کلیدر
✍ #محمود_دولت_آبادی
@Library_Telegram
#توسـعــه_ژاپــــــن
✦ جمعيت اين كشور 125ميليون نفر است
✦ وسعت اين سرزمين يك چهار ايران است
✦ از همه طرف محصور در آب است
✦ فاقد هرگونه منابع طبيعی(نفتوگاز) است
✦ اين كشورخاكی كم حاصل دارد
✦ بسيار زلزله خيز است
✦ کمترین نيروی نظامی در جهان را دارد
✦ تاریخ سیاسی فاجعهباری دارد
✦ در هر دو جنگ جهانی ویرانه شده است
هرکدام از اين عوامل میتواند دلیل محکمی برای عقب افتادگی یک كشور باشند اما وجود تمام این عوامل با هم در کشور ژاپن ، زمینهای برای رشد و پیشرفت آنها شده است ... اما چرا ؟ چون مردم ژاپن سالهاست با این ويژگیها شناخته میشوند
✦ وجدان كاری خصوصیت اخلاقی همۀ آنهاست
✦ از قضاوت احساسی پرهيز میکنند
✦ به وعده خود وفا ميكنند
✦ درسخن گفتن منطق دارند
✦ بجای فردگرایی به همکاری اعتقاد دارند
✦ دروغ نمی گویند و متقلب نيستند
✦ رفتارشان اعتماد را بر میانگيزد
✦ رابطه مردم با هم خوب است
✦ مردم ناشناس با همديگر حرف ميزنند
✦ كسي بي هدف در خيابان ول نميگردد
✦ مردم در رفتارها تلخی نشان نميدهند
✦ كار اصالت دارد و خيابانها پاكيزه است
✦ ترافيك انبوه، ولي آرام است
✦ مردم بیشتر گوش ميدهند تا حرف بزنند
✦ آرام مي انديشند. بلوا و هياهو نمي كنند.
✦ ورزش ميكنند و کنتر سیگار میکشند
✦ رانندگی آنان تحسين برانگيزاست
✦ اتومبيل ها بي دود و بیصدا هستند
✦ از لحاظ كيفيت جنس رقابت ناپذيرند
✦ ۴۰ ساعت در هفته كار ميكنند
✦ شعار محبوب آنها به جای مرگ مرگ گفتن به سایر کشورها اين است : يا اجناس خود را صادر میکنیم يا میمیریم
ژاپن در شرایطی جایگاهش را به عنوان یکی از قدرتهای اقتصادی جهان تثبیت کرده است که شکست در جنگ جهانی دوم وضعیت اسفباری را برای این ملت رقم زده بود ، پس از شکست در جنگ ژاپن با داشتن ۱۳ میلیون بیکار ، کمبود مواد غذایی ، تورم شدید و شکل گیری بازار سیاه شرایط بسیار سختی را تجربه کرد ، به این مسائل ضرورت بازسازی خرابیهای جنگ که باعث نابودی ۵٠% از ثروت ملی شده بود را هم اضافه کنید ، اما مردم و دولت ژاپن با رویکرد منطقی و با همکاری یکدیگر ژاپن ویران را امروز به یکی از قدرت های جهان تبدیل کردند !! ژاپنیها به تناسب موقعیت و امکانات خود براى توسعه کشورشان کوشیدند و موفق هم شدند پس ما هم میتوانیم با همدلی و تلاش ایران را برای فرزندانمان آباد کنیم ... #امــا_اگــر_بــخــواهــیــم
@Library_Telegram
#توسـعــه_ژاپــــــن
✦ جمعيت اين كشور 125ميليون نفر است
✦ وسعت اين سرزمين يك چهار ايران است
✦ از همه طرف محصور در آب است
✦ فاقد هرگونه منابع طبيعی(نفتوگاز) است
✦ اين كشورخاكی كم حاصل دارد
✦ بسيار زلزله خيز است
✦ کمترین نيروی نظامی در جهان را دارد
✦ تاریخ سیاسی فاجعهباری دارد
✦ در هر دو جنگ جهانی ویرانه شده است
هرکدام از اين عوامل میتواند دلیل محکمی برای عقب افتادگی یک كشور باشند اما وجود تمام این عوامل با هم در کشور ژاپن ، زمینهای برای رشد و پیشرفت آنها شده است ... اما چرا ؟ چون مردم ژاپن سالهاست با این ويژگیها شناخته میشوند
✦ وجدان كاری خصوصیت اخلاقی همۀ آنهاست
✦ از قضاوت احساسی پرهيز میکنند
✦ به وعده خود وفا ميكنند
✦ درسخن گفتن منطق دارند
✦ بجای فردگرایی به همکاری اعتقاد دارند
✦ دروغ نمی گویند و متقلب نيستند
✦ رفتارشان اعتماد را بر میانگيزد
✦ رابطه مردم با هم خوب است
✦ مردم ناشناس با همديگر حرف ميزنند
✦ كسي بي هدف در خيابان ول نميگردد
✦ مردم در رفتارها تلخی نشان نميدهند
✦ كار اصالت دارد و خيابانها پاكيزه است
✦ ترافيك انبوه، ولي آرام است
✦ مردم بیشتر گوش ميدهند تا حرف بزنند
✦ آرام مي انديشند. بلوا و هياهو نمي كنند.
✦ ورزش ميكنند و کنتر سیگار میکشند
✦ رانندگی آنان تحسين برانگيزاست
✦ اتومبيل ها بي دود و بیصدا هستند
✦ از لحاظ كيفيت جنس رقابت ناپذيرند
✦ ۴۰ ساعت در هفته كار ميكنند
✦ شعار محبوب آنها به جای مرگ مرگ گفتن به سایر کشورها اين است : يا اجناس خود را صادر میکنیم يا میمیریم
ژاپن در شرایطی جایگاهش را به عنوان یکی از قدرتهای اقتصادی جهان تثبیت کرده است که شکست در جنگ جهانی دوم وضعیت اسفباری را برای این ملت رقم زده بود ، پس از شکست در جنگ ژاپن با داشتن ۱۳ میلیون بیکار ، کمبود مواد غذایی ، تورم شدید و شکل گیری بازار سیاه شرایط بسیار سختی را تجربه کرد ، به این مسائل ضرورت بازسازی خرابیهای جنگ که باعث نابودی ۵٠% از ثروت ملی شده بود را هم اضافه کنید ، اما مردم و دولت ژاپن با رویکرد منطقی و با همکاری یکدیگر ژاپن ویران را امروز به یکی از قدرت های جهان تبدیل کردند !! ژاپنیها به تناسب موقعیت و امکانات خود براى توسعه کشورشان کوشیدند و موفق هم شدند پس ما هم میتوانیم با همدلی و تلاش ایران را برای فرزندانمان آباد کنیم ... #امــا_اگــر_بــخــواهــیــم
@Library_Telegram
#تلنگر
حیدرالعبادی نخست وزیر عراق با پیروی از تحریم های آمریکا بر علیه ایران نشان داد که در عالم سیاست اولویت یک سیاستمدار حفظ منافع ملیست ، حیدرالعبادی به سیاستمداران ما درس وطن پرستی داد و نشان داد که به منافع ملی و مردمش پایبند است ولی ما کجای کاریم ؟؟
بعد از حملۀ آمریکا به عراق و سقوط صدام جمهوری اسلامی کوشید با هزینه های چند صد میلیاردی جای پای خود در این کشور بحران زده را مستحکم کند تا خاری باشد در چشم آمریکا ، اوج این رفتار و هزینهها در نبرد با داعش در عراق انجام گرفت ... بنا به سخنان آقای روحانی ، ایران در مبارزه با داعش و تروریسم حاکم بر عراق در همۀ جبهه ها همپای دولت و مردم عراق بود و شکست داعش در عراق بدون حضور ایران امکان میسر نمیشد !!
البته مقامات عراقی خودشان هم به این نکتهها واقفند و تا جایی که منافع ملیشان به خطر نیفتد قدردان نظام ایران هستند ولی اگر منافع ملیشان ایجاب کند به راحتی هر چیزی را قربانی مردم خود خواهند کرد اما از نظر حاکمیتِ ایران گویی #منافع_ملی یعنی باج دادن به روسیه و پوتین برای حفظ قدرت ...
قطعا روسیه هرگز نه یک دوست خوب و نه یک شریک استراتژیک برای ما نخواهد شد چرا که روسها در تاريخ تعاملات خود با ايران بيش از هر کشور ديگری #خيانت و #جنايت در کارنامه دارند ، از اشغال ايران و قتلعام مردم آذربايجان بگیرید تا اهدای موشک های نقطهزن به رژيم صدام برای کشتار ايرانيان و کارشکنیهای متعدد در ساخت نيروگاه اتمی بوشهر و موارد بسيار دیگر ... سیاستمداران عراق ، روسیه ، سوریه ، ترکیه ، فلسطین ، لبنان ، اسراییل و ... در صحنۀ بینالملل فقط در پی منافع ملت خودشان هستند و در این میان مردم ایران قربانیان اصلی این حماقت آشکارند !!
از هر ملتی میتوان چیزی یاد گرفت و این یاد گرفتنها از شأن ملت یاد گیرنده نمیکاهد .
@Library_Telegram
حیدرالعبادی نخست وزیر عراق با پیروی از تحریم های آمریکا بر علیه ایران نشان داد که در عالم سیاست اولویت یک سیاستمدار حفظ منافع ملیست ، حیدرالعبادی به سیاستمداران ما درس وطن پرستی داد و نشان داد که به منافع ملی و مردمش پایبند است ولی ما کجای کاریم ؟؟
بعد از حملۀ آمریکا به عراق و سقوط صدام جمهوری اسلامی کوشید با هزینه های چند صد میلیاردی جای پای خود در این کشور بحران زده را مستحکم کند تا خاری باشد در چشم آمریکا ، اوج این رفتار و هزینهها در نبرد با داعش در عراق انجام گرفت ... بنا به سخنان آقای روحانی ، ایران در مبارزه با داعش و تروریسم حاکم بر عراق در همۀ جبهه ها همپای دولت و مردم عراق بود و شکست داعش در عراق بدون حضور ایران امکان میسر نمیشد !!
البته مقامات عراقی خودشان هم به این نکتهها واقفند و تا جایی که منافع ملیشان به خطر نیفتد قدردان نظام ایران هستند ولی اگر منافع ملیشان ایجاب کند به راحتی هر چیزی را قربانی مردم خود خواهند کرد اما از نظر حاکمیتِ ایران گویی #منافع_ملی یعنی باج دادن به روسیه و پوتین برای حفظ قدرت ...
قطعا روسیه هرگز نه یک دوست خوب و نه یک شریک استراتژیک برای ما نخواهد شد چرا که روسها در تاريخ تعاملات خود با ايران بيش از هر کشور ديگری #خيانت و #جنايت در کارنامه دارند ، از اشغال ايران و قتلعام مردم آذربايجان بگیرید تا اهدای موشک های نقطهزن به رژيم صدام برای کشتار ايرانيان و کارشکنیهای متعدد در ساخت نيروگاه اتمی بوشهر و موارد بسيار دیگر ... سیاستمداران عراق ، روسیه ، سوریه ، ترکیه ، فلسطین ، لبنان ، اسراییل و ... در صحنۀ بینالملل فقط در پی منافع ملت خودشان هستند و در این میان مردم ایران قربانیان اصلی این حماقت آشکارند !!
از هر ملتی میتوان چیزی یاد گرفت و این یاد گرفتنها از شأن ملت یاد گیرنده نمیکاهد .
@Library_Telegram
Forwarded from همه چی، هیچی
.
گفت : چرا رهبران و مسئولان ایران اینقدر از مسئولان کشور سوییس داناتر و باهوشترند ؟؟
گفتم : چطور به این نتیجه رسیدی ؟؟
گفت : چون مسئولان #سوییس میانگین هر 30روز یکبار دربارۀ تمام تصمیمات مهم کشور #رفراندوم برگزار میکنند تا از طریق همهپرسی نظر اکثریت شهروندان را جویا شوند ، حتی شما به عنوان یک شهروند کاملا معمولی میتوانید با جمعآوری 50هزار امضا پیشنویسی را برای تبدیل شدن به قانون یا اصلاح قانون اساسی تنظیم کنید و آن را به رای عمومی بگذارید !!
ولی مسئولان ما خود را سخنگوی مردم میدانند و دربارۀ هر مسئلهای هر چه دلشان بخواهد میگویند ، گویی یا نظر دقیق مردم را میدانند یا اینکه نظر مردم برایشان #پشیزی ارزش ندارد ...
گفتم : آره مسئولان ما خیلی باهوشترند
@hychy
گفت : چرا رهبران و مسئولان ایران اینقدر از مسئولان کشور سوییس داناتر و باهوشترند ؟؟
گفتم : چطور به این نتیجه رسیدی ؟؟
گفت : چون مسئولان #سوییس میانگین هر 30روز یکبار دربارۀ تمام تصمیمات مهم کشور #رفراندوم برگزار میکنند تا از طریق همهپرسی نظر اکثریت شهروندان را جویا شوند ، حتی شما به عنوان یک شهروند کاملا معمولی میتوانید با جمعآوری 50هزار امضا پیشنویسی را برای تبدیل شدن به قانون یا اصلاح قانون اساسی تنظیم کنید و آن را به رای عمومی بگذارید !!
ولی مسئولان ما خود را سخنگوی مردم میدانند و دربارۀ هر مسئلهای هر چه دلشان بخواهد میگویند ، گویی یا نظر دقیق مردم را میدانند یا اینکه نظر مردم برایشان #پشیزی ارزش ندارد ...
گفتم : آره مسئولان ما خیلی باهوشترند
@hychy
#یک_فنجان_تفکر ☕️
چقدر بخندیم خوب است؟
پرفسور باربارا فردریکسون، روانشناسی که به خاطر پژوهشهایش درباره هیجانهای مثبت شهرت جهانی دارد، میگوید: ما برای اینکه حالمان خوب باشد و بتوانیم در مسیر رشد و شکوفایی گام برداریم، باید میزان هیجانات مثبتمان از هیجانات منفیمان بیشتر باشد.
فردریکسون برای اینکه بفهمد میزان هیجانات مثبت دقیقا باید چه مقدار از هیجانات منفی بیشتر باشد تا فرد در مسیر رشد و بالندگی قرار گیرد، از ریاضیدانی به نام مایکل لوزادا کمک گرفت.
لوزادا با استفاده ازروشهای دقیق ریاضی و آمار به نتایج جالبی رسید:
بر اساس نتایج این پژوهشها برای اینکه رشد و پیشرفت اتفاق بیفتد، میزان هیجانهای مثبت فرد حداقل باید سه برابر هیجانهای منفیای باشد که او تجربه میکند.
به عبارت دیگر فرد باید به ازای هر هیجان منفی سه هیجان مثبت تجربه کند.
فردریکسون و لوزادا نام این نسبت را نسبت مثبتگرایی گذاشتند. اما به دلیل اینکه لوزادا این نسبت را به دست آورده، به نسبت لوزادا هم معروف شده است.
شایان ذکر است که این نسبت (۳ به ۱) حداقل نسبت لازم برای حرکت در مسیر شکوفایی است و هرچه این نسبت بالاتر رود، میزان شادکامی، رشد و شکوفایی فرد نیز بیشتر میشود.
شاید این سوال برای شما پیش بیاید، که این وضعیت تا کجا ادامه دارد؟ آیا حداکثری برای این نسبت وجود دارد؟ یا اینکه هرچه نسبت تجربه هیجانات مثبت به هیجانات منفی افزایش پیدا کند، فرد وضعیت بهتری خواهد داشت؟
جواب این سوال منفی است و دلیل آن هم مشخص است ما برای ادامه بقا باید هیجانات منفی را هم تجربه کنیم.
اگر فردی از هیچ چیزی نترسد، ممکن است به فعالیتهای خطرناکی بپردازد و جانش را از دست بدهد و یا اگر ما موقع امتحانات کمی اضطراب نداشته باشیم، درس نمیخوانیم و پیشرفتی هم نمیکنیم.
پس افزایش نامحدود هیجانات مثبت و حذف هیجانات منفی نه تنها تاثیر مثبتی بر روی سلامت روان ما نمیگذارد، بلکه ممکن است تبعات منفی جبرانناپذیری برایمان داشته باشد.
فردریکسون و لوزادا بر این عقیدهاند که حداکثر نسبت مثبتگرایی یازده به یک است. یعنی حالتی که در آن فرد به ازای هر هیجان منفی، یازده هیجان مثبت را تجربه میکند.
به طور کلی نسبت لوزادای بین ۳:۱ تا ۱۱:۱ نسبت مثبتگرایی بهنجار است. نسبت پایینتر یا بالاتر از این طیف میتواند نشانگر اختلال روانی در فرد باشد (شیدایی در صورت بالاتر بودن از حد بهنجار و اضطراب و افسردگی در صورت پایینتر بودن از حد بهنجار)
👤به کوشش دکتر زهره قربانی مدرس و پژوهشگر
@Library_Telegram
چقدر بخندیم خوب است؟
پرفسور باربارا فردریکسون، روانشناسی که به خاطر پژوهشهایش درباره هیجانهای مثبت شهرت جهانی دارد، میگوید: ما برای اینکه حالمان خوب باشد و بتوانیم در مسیر رشد و شکوفایی گام برداریم، باید میزان هیجانات مثبتمان از هیجانات منفیمان بیشتر باشد.
فردریکسون برای اینکه بفهمد میزان هیجانات مثبت دقیقا باید چه مقدار از هیجانات منفی بیشتر باشد تا فرد در مسیر رشد و بالندگی قرار گیرد، از ریاضیدانی به نام مایکل لوزادا کمک گرفت.
لوزادا با استفاده ازروشهای دقیق ریاضی و آمار به نتایج جالبی رسید:
بر اساس نتایج این پژوهشها برای اینکه رشد و پیشرفت اتفاق بیفتد، میزان هیجانهای مثبت فرد حداقل باید سه برابر هیجانهای منفیای باشد که او تجربه میکند.
به عبارت دیگر فرد باید به ازای هر هیجان منفی سه هیجان مثبت تجربه کند.
فردریکسون و لوزادا نام این نسبت را نسبت مثبتگرایی گذاشتند. اما به دلیل اینکه لوزادا این نسبت را به دست آورده، به نسبت لوزادا هم معروف شده است.
شایان ذکر است که این نسبت (۳ به ۱) حداقل نسبت لازم برای حرکت در مسیر شکوفایی است و هرچه این نسبت بالاتر رود، میزان شادکامی، رشد و شکوفایی فرد نیز بیشتر میشود.
شاید این سوال برای شما پیش بیاید، که این وضعیت تا کجا ادامه دارد؟ آیا حداکثری برای این نسبت وجود دارد؟ یا اینکه هرچه نسبت تجربه هیجانات مثبت به هیجانات منفی افزایش پیدا کند، فرد وضعیت بهتری خواهد داشت؟
جواب این سوال منفی است و دلیل آن هم مشخص است ما برای ادامه بقا باید هیجانات منفی را هم تجربه کنیم.
اگر فردی از هیچ چیزی نترسد، ممکن است به فعالیتهای خطرناکی بپردازد و جانش را از دست بدهد و یا اگر ما موقع امتحانات کمی اضطراب نداشته باشیم، درس نمیخوانیم و پیشرفتی هم نمیکنیم.
پس افزایش نامحدود هیجانات مثبت و حذف هیجانات منفی نه تنها تاثیر مثبتی بر روی سلامت روان ما نمیگذارد، بلکه ممکن است تبعات منفی جبرانناپذیری برایمان داشته باشد.
فردریکسون و لوزادا بر این عقیدهاند که حداکثر نسبت مثبتگرایی یازده به یک است. یعنی حالتی که در آن فرد به ازای هر هیجان منفی، یازده هیجان مثبت را تجربه میکند.
به طور کلی نسبت لوزادای بین ۳:۱ تا ۱۱:۱ نسبت مثبتگرایی بهنجار است. نسبت پایینتر یا بالاتر از این طیف میتواند نشانگر اختلال روانی در فرد باشد (شیدایی در صورت بالاتر بودن از حد بهنجار و اضطراب و افسردگی در صورت پایینتر بودن از حد بهنجار)
👤به کوشش دکتر زهره قربانی مدرس و پژوهشگر
@Library_Telegram
#تلنگر
بیایید تهِ دل هم را خالی نکنیم ...
به کسی که تازه خانه خریده به جای ترساندن از قسط هایِ عقب مانده ای که ممکن است برایش اتفاق بیفتد ؛ تبریک بگوییم و آرزوی خانه ی بزرگتر بکنیم.
به زنی که تازه باردار شده به جای ترس از زایمان و دردسر های بزرگ کردن بچه قدمِ نو رسیده اش را تبریک بگوییم.
باور کنید قشنگ تر است اگر به دوستمان که تازه ازدواج کرده به جای اینکه بگوییم همه مثل هم اند بگوییم "برایت آرزوی خوشبختی میکنم"
بیایید تهِ دل هم را خالی نکنیم ...
نزنیم تویِ ذوقِ عزیزترین کسانمان وقتی خبری را با شوق به ما می دهد.
@Library_Telegram
بیایید تهِ دل هم را خالی نکنیم ...
به کسی که تازه خانه خریده به جای ترساندن از قسط هایِ عقب مانده ای که ممکن است برایش اتفاق بیفتد ؛ تبریک بگوییم و آرزوی خانه ی بزرگتر بکنیم.
به زنی که تازه باردار شده به جای ترس از زایمان و دردسر های بزرگ کردن بچه قدمِ نو رسیده اش را تبریک بگوییم.
باور کنید قشنگ تر است اگر به دوستمان که تازه ازدواج کرده به جای اینکه بگوییم همه مثل هم اند بگوییم "برایت آرزوی خوشبختی میکنم"
بیایید تهِ دل هم را خالی نکنیم ...
نزنیم تویِ ذوقِ عزیزترین کسانمان وقتی خبری را با شوق به ما می دهد.
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
در سرزمینی بهدنیا آمدم که در آن مفاهیمِ آزادی و حقوق بشر و مهر و عطوفت انسانی خوار و خلاف قانون شمرده میشود.در هر برههای از تاریخ، دولتی ریاکار بر سرِ کار میآید، دیوارهای این زندانِ بزرگ را رنگی شاد و چشمنواز میزند و اعطای حقوقِ معمول در ممالک سعادتمند را به رعایای خود در بوق و کرنا اعلام میکند؛اما مزهی این حقوق یا فقط به زندانیان چشانده میشود و یا در خود چیزی دارند که حتی از زهرِ ظلم و جورِ فاحش تلخ ترشان میکند...در این سرزمین همه یا بَردهاند یا قلدر و ضعیف کش... خلاصه کشوری خالی از نور و مکانی جهنمیست و تنها چیزی که به آن اطمینان دارم این است که هرگز آزادی خود در تبعید را به بردگی مشمئزکنندهی وطن نخواهم فروخت.
📕 #زندگی_واقعی_سباستین_نایت
✍ #ولادیمیر_ناباکوف
@Library_Telegram
در سرزمینی بهدنیا آمدم که در آن مفاهیمِ آزادی و حقوق بشر و مهر و عطوفت انسانی خوار و خلاف قانون شمرده میشود.در هر برههای از تاریخ، دولتی ریاکار بر سرِ کار میآید، دیوارهای این زندانِ بزرگ را رنگی شاد و چشمنواز میزند و اعطای حقوقِ معمول در ممالک سعادتمند را به رعایای خود در بوق و کرنا اعلام میکند؛اما مزهی این حقوق یا فقط به زندانیان چشانده میشود و یا در خود چیزی دارند که حتی از زهرِ ظلم و جورِ فاحش تلخ ترشان میکند...در این سرزمین همه یا بَردهاند یا قلدر و ضعیف کش... خلاصه کشوری خالی از نور و مکانی جهنمیست و تنها چیزی که به آن اطمینان دارم این است که هرگز آزادی خود در تبعید را به بردگی مشمئزکنندهی وطن نخواهم فروخت.
📕 #زندگی_واقعی_سباستین_نایت
✍ #ولادیمیر_ناباکوف
@Library_Telegram
#یک_دقیقه_مطالعه
زنى به شهر کوچکی رفته بود تا آنجا زندگی کند.
کمی بعد، زن از سرویسدهی ضعیف داروخانهی شهر به همسایهی خود اعتراض کرد. او امیدوار بود همسایهاش به خاطر آشنایی با صاحب داروخانه، این انتقاد را به گوش او برساند.
وقتی که این زن دوباره به داروخانه رفت، صاحب آنجا با لبخند و گشادهرویی با او احوالپرسی کرد و گفت که چقدر از دیدنش خوشحال است و اینکه امیدوار ست از شهر آنان خوشش آمده باشد و سريع داروها راطبق نسخه به او تحویل داد.
زن بلافاصله رفتار عجیب و باورنکردنی او را با دوستش در میان گذاشت.
زن گفت: « فکر میکنم تو به او بابت سرویسدهی ضعیفش تذکر دادهای»
همسایه گفت: « نه. اگر ناراحت نمیشوی، به او گفتم که تو چقدر از عملکرد مثبت او راضی هستی و معتقدی که چقدر خوب میتواند تنها داروخانهی این شهر را اداره کند.
به او گفتم که داروخانهی او بهترین داروخانهای هست که تو تا به حال دیدهای.»
زن همسایه میدانست که افراد به احترام، پاسخی مثبت می دهند.
در حقیقت اگر با دیگران محترمانه رفتار کنید
تقریباً هر کاری که از دستشان بربیاد، برایتان انجام خواهند داد.
این رفتار به آنها نشان میدهد که احساساتشان مهم، علایقشان محترم و نظراتشان با ارزش است.
📕 چگونه فردی با نفوذ باشیم؟
✍🏻 #جان_سی_مکسول
@Library_Telegram
زنى به شهر کوچکی رفته بود تا آنجا زندگی کند.
کمی بعد، زن از سرویسدهی ضعیف داروخانهی شهر به همسایهی خود اعتراض کرد. او امیدوار بود همسایهاش به خاطر آشنایی با صاحب داروخانه، این انتقاد را به گوش او برساند.
وقتی که این زن دوباره به داروخانه رفت، صاحب آنجا با لبخند و گشادهرویی با او احوالپرسی کرد و گفت که چقدر از دیدنش خوشحال است و اینکه امیدوار ست از شهر آنان خوشش آمده باشد و سريع داروها راطبق نسخه به او تحویل داد.
زن بلافاصله رفتار عجیب و باورنکردنی او را با دوستش در میان گذاشت.
زن گفت: « فکر میکنم تو به او بابت سرویسدهی ضعیفش تذکر دادهای»
همسایه گفت: « نه. اگر ناراحت نمیشوی، به او گفتم که تو چقدر از عملکرد مثبت او راضی هستی و معتقدی که چقدر خوب میتواند تنها داروخانهی این شهر را اداره کند.
به او گفتم که داروخانهی او بهترین داروخانهای هست که تو تا به حال دیدهای.»
زن همسایه میدانست که افراد به احترام، پاسخی مثبت می دهند.
در حقیقت اگر با دیگران محترمانه رفتار کنید
تقریباً هر کاری که از دستشان بربیاد، برایتان انجام خواهند داد.
این رفتار به آنها نشان میدهد که احساساتشان مهم، علایقشان محترم و نظراتشان با ارزش است.
📕 چگونه فردی با نفوذ باشیم؟
✍🏻 #جان_سی_مکسول
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
من فکر میکنم موقعیتهایی در زندگی پیش میآید که انسان باید سکان کشتی خود را به دست جریان سرنوشت بسپارد، درست مثل اینکه قدرت مقابله در برابر امواج آن را ندارد ...
در این صورت ممکن است خیلی زود متوجه شود که جریان آب رودخانه، به نفع او بوده است. این موقعیت را تنها خود او درک میکند!
ممکن است شخص دیگری صحنه را ببیند و فکر کند که کشتی در حال غرق شدن است، غافل از اینکه هرگز آن کشتی چنین ناخدای استوار و محکمی نداشته است...
📕 دخمه
✍ ژوزه_ساراماگو
@Library_Telegram
من فکر میکنم موقعیتهایی در زندگی پیش میآید که انسان باید سکان کشتی خود را به دست جریان سرنوشت بسپارد، درست مثل اینکه قدرت مقابله در برابر امواج آن را ندارد ...
در این صورت ممکن است خیلی زود متوجه شود که جریان آب رودخانه، به نفع او بوده است. این موقعیت را تنها خود او درک میکند!
ممکن است شخص دیگری صحنه را ببیند و فکر کند که کشتی در حال غرق شدن است، غافل از اینکه هرگز آن کشتی چنین ناخدای استوار و محکمی نداشته است...
📕 دخمه
✍ ژوزه_ساراماگو
@Library_Telegram