کتابخانه تلگرام
111K subscribers
2.9K photos
710 videos
10.5K files
2K links
انواع کتاب کمیاب و ممنوعه
رمان، داستان
علمی، تخیلی، آموزشی
تاریخی، سیاسی
مطالب و داستانهای آموزنده و ...

ارتباط با ادمین:⬇️
@Library_Telegram_Bot

صفحه اینستاگرام کانال⬇️
https://www.instagram.com/library_telegram/
Download Telegram
Forwarded from همه چی، هیچی
#وستا_قادر بخش چهارم

وَستا قادر برای آرامش دادن به همسرش حتی جرأت نکرد دستان همسرش را در دست بگیرد. پوست سوخته و چروکیده دستان همسرش جایی برای تسکین بخشی نگذاشته بود. وستا قادر چند روز مدام کنار همسرش نشست. در چشمان او نگریست و با هم اشک ریختند. آنگاه لاجرم از همسرش اجازه گرفت تا جسد دختر را به روستا ببرد و در کنار برادرانش به خاک بسپارد. و همسرش با اشاره چشمان به او اجازه داد. وَستا قادر عقب عقب رفت و با چشمان سبزش به چشمان همسرش خیره شده بود. گویی می‌ترسید دیگر این چشمان را نبیند. از اتاق که خارج شد، همه اش دو روز شد. به شتاب جسد شهین را بُرد و در کنار ناصر و مالمال به خاک سپرد و به تهران برگشت. اما وقتی به بیمارستان رسید همسرش برای همیشه به خواب رفته بود و دیگر چشمان او را ندید که ندید. حتی جنازه اش را هم ندید.

ظاهرا ساعاتی پس از آن که وَستا قادر جسد دخترش شهین را تحویل می‌گیرد و به سوی سردشت روانه می‌شود، طاقت همسرش طاق می شود و روحش به سوی بچه هایش پرواز می‌کند. بیمارستان هم روز بعد جسد همسرش را به سردشت می فرستند. یعنی وقتی وَستا قادر پس از دفن دختر، از سردشت به تهران می‌شتافت تا در کنار همسرش باشد، پیکر همسرش به سوی سردشت روانه شده بود. وَستا قادر به بیمارستان که رسید و خبر مرگ همسرش را شنید، تمام شد. همان جا کنار دیوار راهروی بیمارستان نشست. دلش می‌خواست همان‌جا دراز بکشد و برود پیش همسر گیانش، پیش ناصر گیانش، پیش مالمال گیانش و پیش شهین گیانش. بدنش کرخت شده بود. نه گریه‌اش می‌آمد و نه توانی داشت که برخیزد و بایستد و گام بردارد. نشست، به امید آن که همان جا جانش به آرامی از تنش پرواز کند. اما هر چه نشست و هر چه منتظر ماند و هرچه به سقف خیره شد، خبری نشد. نمی‌دانست که چرا روحش توان پرواز ندارد. یکی دوبار زیر لب از خدا طلب مرگ کرد اما گویی حافظ سردر گوشش کرد و گفت:

پیش کمان ابرویش لابه همی ‌کنم ولی

گوش کشیده است از آن گوش به من نمی‌کند

@hychy
👍1
Forwarded from همه چی، هیچی
#وستا_قادر بخش پنجم

در همین حال و هوا بود که یکمرتبه به یادش آمد که ژیان جان نوزادش، این آخرین حلقه اتصال او با این جهان، در بیمارستان تبریز منتظر اوست. گویی پاهایش قوت گرفت نفهمید چگونه خودش را به پایانه اتوبوس‌ها رساند و با اولین اتوبوسی که به غرب می رفت راه افتاد تا خودش را به سردشت برساند. می‌خواست یک بار دیگر قبل از خداحافظی نهایی، همسرش را ببیند. اما وقتی به روستا‌ی شان رسید، همسرش تشییع شده و به خاک سپرده شده بود. وَستا قادر رفت و کنار همان نهری که بچه‌هایش حمام می‌کردند ساعت ها نشست و به آب خیره شد و به آسمان نگریست و زیر لب چیزهایی گفت که هیچکس نفمهید.

فردای همان روز برای گرفتن نوزادش، شتابان به تبریز رفت. در بیمارستان تبریز به او گفتند نوزاد را به علت آن که کسی سراغش را نگرفته است تحویل شیرخوارگاه داده اند. در شیرخوارگاه دهها نوزاد را به او نشان دادند و گفتند بچه تو یکی از این هاست. اگر می‌توانی او را شناسایی کن و ببر. وَستا قادر به تک تک آنها نگاه کرد. دلش می‌خواست همه آنها را در آغوش بکشد. هر کدام را که می‌خواست انتخاب کند تنش می لرزید، نکند بچه من نباشد، نکند این را ببرم و پدر و مادرش تا آخر عمر پریشان به دنبالش بگردند. هر چه نگاه کرد پریشان‌تر شد. آخر پس از تولد کودکش در بیمارستان حتی یک بار هم اجازه نداده بودند او نوزادش را ببیند و بعد برود. او هیچ تصویری از نوزادش نداشت. بالاخره دلش نیامد که به دروغ یکی از بچه ها را انتخاب کند و بگوید این فرزند من است. داغ از دست دادن ژیان را از شیرخوارگاه با خود آورد و تا آخر عمر هرگاه از او پرسیدند چه آرزویی داری گفت آرزوی دیدن ژیان گیانم.

وقتی از شیرخوارگاه بیرون می‌آمد به وضوح کمرش خم شده بود. زانوانش همراهی نمی‌کردند، چشمانش دیگر نای دیدن نداشت چه رسد به نای گریستن. این بار دیگر عجله ای برای رفتن نداشت. گویی دیگر در این جهان جایی برای رفتن نداشت. تمام اعضای خانواده اش را در حادثه ای که او هیچ مداخله ای در پدیداری آن نداشتِ، از او گرفته بودند.

@hychy
❤1
Forwarded from همه چی، هیچی
#وستا_قادر بخش پایانی

وَستا قادر ۳۰ سال پس از مرگ عزیزانش زنده ماند و هر هفته در کنار گور آنان حاضر می شد و با آنها به نجوا می پرداخت. اما ما عُرضه آن را نداشتیم که او را به نماد مقاومت انسانی تبدیل و به جهانیان معرفی کنیم. جهانیان پیش‌کش، حتی او را به ملت خودمان هم معرفی نکردیم. در سراسر ایران غیر از اهالی سردشت چه کسی نام وَستا قادر را شنیده است؟ ما حتی عُرضه نداشتیم داستان زندگی این اسطوره روح مقاوم انسانی را بنویسیم و منتشر کنیم.

وَستا قادر تا پایان عمر در آرزوی پیدا کردن ژیان جانش حسرت می برد. او کمتر از دو سال پیش، در ۱۱ دی ماه ۱۳۹۵ پر کشید، در حالی که دهها سال است امکان آزمایش DNA وجود دارد ما به راحتی می‌توانستیم با گرفتن آزمایش DNA از کودکان شیرخوارگاه تبریز، ژیانش شناسایی کنیم (این کودکان قاعدتا در این سالها یا در سکونت‌گاههای زیر نظر سازمان بهزیستی زندگی کرده اند یا به خانواده هایی سپرده شده اند که قابل ردیابی هستند)‌. آری ما عُرضه نداشتیم ژیان را پیدا کنیم و آرزوی وَستا قادر را برآورده سازیم.

وَستا قادر دلش می خواست یادبودی بر مزار عزیزانش ساخته شود اما ما عُرضه آن را نداشتیم که مزار عزیزان او را به نماد جنایت بر علیه بشریت تبدیل کنیم.

خانه وَستا قادر خراب شد اما ما عُرضه آن را نداشیم که آن را به موزه ای برای نشان دادن عمق جنایت جنایت‌ کاران جنگی و استفاده کنندگان از سلاح های شیمیایی تبدیل کنیم.

وهر سال هفتم تیر ماه می‌آید و می‌رود و کسی به یاد سردشت نمی‌افتد و کسی وَستا قادر را یاد نمی‌کند و اکنون سردشت یکی از شهرهای غریب ایران است، با نرخ بیکاری بالا، شهرک صنعتی تعطیل شده، با اقتصادی که بر کولبری متکی است در حالی که ظرفیت‌های کشاورزی و توریستی بی‌نظیری دارد.

اکنون می خواهم بگویم تا زمانی که ما بزرگانی چون وَستا قادر را نادیده می‌گیریم و آنها رابه نمادهای اجتماعی تبدیل نمی کنیم نسل های ما برای جبران خلا‌ء های هویتی خود مجبورند به مدل های غربی بیاویزند. ما کدام کودک و نوجوان و جوان و میانسال و بزرگسال و سالخورده را به سرمایه های نمادین تبدیل کرده ایم؟ ما جز تلاش برای نمادسازی از مقامات سیاسی کدام تلاش مستمر از سوی حکومت و جامعه برای آفرینش چهره‌های نمادین برای نسل نوخاسته خود را داشته ایم؟

وَستا قادر (استاد قادر مولان پور) شهید زنده ای بود که سی سال در میان ما زیست و او را ندیدیم و حتی نام او را در فهرست جانبازان شیمیایی هم نیاوردیم. و ایران پر است از وَستا قادرهایی که باید کشفشان کنیم و بزرگشان بداریم و به عنوان ذخیره ای برای نسل‌های بعدی به یادگار بگذاریم.

در این‌جا لازم می‌دانم از جوانرو قادریان، عکاس توانمندی که تصویر چهره وَستا قادر را جاودانی ساخت سپاسگزاری کنم. همچنین از استاد هادی ضیاء الدینی (t.me/Hadi_Ziaoddini) این هنرمند چیره دست کُرد که هنرش جهانی شده است و در آفرینش احساس در سنگ و خاک،‌ کم‌نظیر است درخواست می‌کنم طرح ساختن تندیسی درخور از وَستا قادر را در برنامه کاری خود قرار دهند. همچنین از نیک اندیشان و علاقه مندانی که آمادگی دارند از ساخت تندیس وَستا قادر و از بازسازی و تبدیل خانه وَستا قادر به موزه ای برای حفظ آثار و عبرت‌های بمباران شیمیایی سردشت حمایت مادی کنند درخواست می‌کنم که آمادگی خود را به دبیرخانه «پویش فکری توسعه» (t.me/Pooyeshfekri_dabir) اعلام کنند.

یادمان نرود: تا زمانی که تندیس شاطر رمضان (https://t.me/Renani_Mohsen/241) را در یکی از میادین شهر اصفهان و تندیس وَستا قادر را در یکی از میادین شهر سردشت و تندیس استاد شجریان را در یکی از میادین شهر تهران نصب نکرده ایم به معنی این است که ما سرمایه‌‌های نمادین ایران را فقط وقتی قبولشان داریم و سرمایه می‌دانیم و اجازه می‌دهیم در توسعه ملی نقش بازی کنند که مثل ما فکر کنند و موید دیدگاههای ما باشند، و این به معنی توقف تولید سرمایه های نمادین در کشور ماست. و همچنان که در نوشته‌های دیگر گفته ام، جامعه ای که نتواند دست به تولید انبوه سرمایه های نمادین بزند، هر چه هم در سرمایه های اقتصادی و انسانی سرمایه گذاری کند، ممکن است رشد کند اما توسعه نمی‌یابد. برای رشد کشور، سرمایه های اقتصادی و انسانی (تخصص) لازم است، اما برای توسعه کشور نیازمند سرمایه های اجتماعی و سرمایه های نمادین هستیم.

این نوشته را برای جوانان و نوجوانانی بفرستید که پدرانشان یا بر طبل جنگ می‌کوبند یا از گفت‌وگو و مذاکره با دشمن، ناتوان و هراسناکند؛ تا بدانند که پدران ما که یا جنگ را نعمت می‌دانستند و یا از گفت‌وگو با دشمن ناتوان و هراسناک بودند، چه بر سر نسل ما آوردند. شاید آنان بکوشند پدرانشان را از ورود به دشمنی‌ها و خشونت های تازه بازدارند. انشاء الله.

محسن رنانی / ۷ تیر ۱۳۹۷


@hychy
👍1
☕️ قطعه‌ ای از کتاب

من پیش خودم تصور می کردم که روی هم رفته چقدر اشخاص راضی وجود دارند و چه تودهٔ بی شماری را تشکیل می دهند. به این زندگی نگاه بکنید، کناره گیری و تن پروری زورمندان، نادانی ناتوانان و شباهت آن ها با جانوران، به دورِ یک زندگی مسکنت آمیز و دور از حقیقت زیست می کنند و با فساد، شرابخواری و دروغ به سر می برند.با وجود همهٔ این ها در همهٔ خانه ها، در کوچه ها، چه خاموشی و چه آرامشی!
میانِ پنجاه هزار مردم شهر، یک نفر پیدا نمی شود که فریاد بزند و ناسزا بگوید. می بینم می روند به بازار، روز می خورند، شب را می خوابند، حرف های بی مزه به هم می زنند، زناشویی می کنند، پیر می شوند، با چهرهٔ گشاده مُرده های خودشان را به گور می سپارند. ولی آن هایی که درد می کشند ما نمی بینیم، ما نمی شنویم و آن چه در زندگی ترسناک است می گذرد و کسی نمی داند که کجا در پس پرده پنهان است.

📕 #تمشک_تیغ‌دار

✍ آنتوان چخوف

@Library_Telegram
📕 از چیزهای دیگر

✍ عبدالحسین زرین کوب

#نقد_یادداشت_بررسی_و_نمایشواره

کتاب از چیزهای دیگر مجموعه ای از نقدها، یادداشت ها و نمایشواره ها نوشته استاد عبدالحسین زرین کوب می باشد. استاددر مقدمه خودمی نویسد:«ازچیزهای دیگرهم به هیچ وجه ازچیزهای دیگر نیست. مثل چیزهای دیگر است، مربوط به همه چیزها. جز این هم چه انتظاری می توان داشت؟ هر کس فقط از چیزهایی حرف می زند که دریافت او آنرا طلب می کند. مجموعه حاضر نیز از همین چیزهاست: از همه چیز، از هیچ چیز. با اینهمه چیزهایی نیز در آن هست که در پیش آنچه در مجموعه های دیگر گرد آمده است، شاید گه گاه از چیزهای دیگر نشان دهد: گفتارهایی در باب سفره ایرانی، در باب مسجد، و در جستجوی فرهنگ آزاد، از آنجهت که اصل آنها به زبانی دیگر (فرانسوی یا انگلیسی) بوده است، شاید از اینگونه باشد.»

عناوین فصول کتاب عبارتند از:
• بسم الله: سفره ایرانی
• درباره تاریخ
• لقمان حکیم
• در باب ادب و نقد صوفیه
• جهان صائب: دریچه ای به جهانبینی او
• در جستجوی فرهنگ آزاد
• ایرانیان و اسلام
• نهضت های ملی ایران
• سخنی چند درباره نقدالشعر
• مسجد: گالری هنرهای اسلامی
• یادی از مونتسکیو: پس از دویست سال
• ماز پا: اثر لرد بایرون
• این کتابها، این نویسندگان
• افلاطون و مصر
• ارسطو و میراث او در نقد ادبی
• ادبیات و مسئله پدران و فرزندان
• در افق قصه ها: نامه ای به برادرم
• رستم و سهراب در غزنه
• از نقد حال ما: نی و کوه
ازچیزهای دیگر (نقد،یادداشت،بررسی و نمایشواره)

@Library_Telegram
Zarrinkoob_Az Chizhaye Digar.pdf
6.1 MB
📕 از چیزهای دیگر

✍ عبدالحسین زرین کوب

#نقد_یادداشت_بررسی_و_نمایشواره

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
‍
#اصغر_فرهادی

یکی دو سال قبل در فرانسه سوار ماشینی به سمت فرودگاه میرفتم تا به ایران بازگردم ، همه مسیر تا فرودگاه شاردوگل سکوت و کویر است ، صدای استاد شجریان در تمام طول مسیر در حال پخش بود ، از راننده پرسیدم «اهل کجایید ؟» گفت مراکش ، پرسیدم «این موسیقی که می‌شنوید میدانید متعلق به کدام کشور است ؟» گفت ایران ، یکی از دوستانش آلبوم را به او هدیه داده بود میگفت معنای اشعار را نمی‌فهمد ولی همیشه با شنیدن آن آرام می‌گیرد ...

بعدتر این خاطره را برای خود استاد تعریف کردم گفتند : آقای فرهادی ، شهرت مثل رانندگی سرعت بالاست باید احتیاط کرد ، با سرعت پایین از روی دست‌اندازها می‌توان گذشت اما در سرعت بالا عبور از روی یک سنگریزه هم میتواند حاصلش واژگونی باشد برای همیشه » و این جمله‌ ایست پرمسئولیت که از استاد تا ابد به یادگار دارم ...

🔴 چندی است که خبر حال نامساعد او در محافل غیر رسمی دست به دست میچرخد ، استاد شجریان در بخش ccu بیمارستان‌ کسرای تهران تحت مراقبت‌های ویژه قرار دارد ، برای خسروی آواز ایران دعا کنید 🙏

@Library_Telegram
#حرف_حساب

ژوزف استالین دیڪتاتور بود، خونریز اما موقعی ڪه آلمانها به شوروی تجاوز نظامی ڪردند ، طوری رفتار ڪرد که همه ملت از او سرمشق گرفتند.دو تا پسر داشت که آنها را بلافاصله به خط مقدم جبهه فرستاد. یڪی از پسرهایش به دست آلمانی ها اسیر شد .آلمانها به مقامات شوروی پیام دادند ڪه حاضریم فلان ژنرال مان را ڪه در دست شما اسیر است با پسر استالین معاوضه ڪنیم. استالین جواب داد حاضر نیستم یک ژنرال بدهم به جایش یک سرباز بگیرم. بعدها به اطرافیانش گفت "در شرایطی ڪه همه ملت روسیه عزادار پسران خود بودند، چگونه میتوانستم دست به چنین معامله‌ای بزنم".پسر استالین عاقبت در اردوگاه اسرا در خاک آلمان ڪشته شد. پسر دیگر استالین بعدها در خاطراتش نوشت: "موقعی ڪه جنگ شروع شد پدرم دست به هر ڪاری زد تا مطمئن شود ڪه من و برادرم به خط مقدم جبهه اعزام شده ایم."
بله ، این رفتار دیڪتاتور روسیه میتواند سرمشق حاڪمان ایرانی در زمان حاضر باشد ڪه ملت را به "مقاومت و فداڪاری در برابر دشمن"تشویق میڪنند. بزرگواران اگر واقعا خواهان"مقاومت ملت در برابر دشمن"هستید لطفا اول از خودتان و فرزندانتان شروع ڪنید.نمیشود ڪه آقازاده هایتان در آمریڪا مشغول تحصیل و خوشگذرانی باشند و آنوقت از ملت توقع "مقاومت" در برابر آمریڪا داشته باشید..!!😏


@Library_Telegram
‍ #تلنگر

➕ وقتی می‌بینیم #حمید_استیلی چنین گرم و صمیمانه به آغوش وحید حقانیان می‌خزد آدم فکر میکند آمده خطای سرزده‌اش را در مصاحبه با گزارشگران شبکه manoto جبران کند و تجدید میثاقی دوباره نماید

➕ وقتی در جایی دیگر می‌بینیم #کواکبیان به ظاهر دلسوز چنان متواضعانه و مأیوس کننده نود درجه در پیشگاه رییسی خم شده و دست او را آنقدر گرم می‌فشارد که گویا رئیسی تکیه گاه تمام و کمال قدرت اوست

➕ وقتی در گوشه‌ای دیگر می‌بینیم #احمدی_نژاد هنگام ورود به مجلسی و درحالی که مورد هجوم سلفی اندازان معلوم الحال قرار گرفته به ناگاه مورد استقبال محسن هاشمی قرار میگیرد و او احمدی‌نژاد را چنان غرق بوسه میکند که گویی برادرش را دیده است ...

➕ وقتی دورویی و ریا و تزویر را تا به این حد عریان در فضای سیاسی کشور می‌بینیم آیا حق نداریم فکر کنیم اینها همه از یک آخور آب میخورند و دستشان در یک کاسه است ؟

‼️ در نهایت حضور آقای #دوربینی را هم در مراسم مادر وحید حقانیان شادباش میگوییم

@Library_Telegram
📕 از چیزهای دیگر

✍ عبدالحسین زرین کوب

#نقد_یادداشت_بررسی_و_نمایشواره

کتاب از چیزهای دیگر مجموعه ای از نقدها، یادداشت ها و نمایشواره ها نوشته استاد عبدالحسین زرین کوب می باشد. استاددر مقدمه خودمی نویسد:«ازچیزهای دیگرهم به هیچ وجه ازچیزهای دیگر نیست. مثل چیزهای دیگر است، مربوط به همه چیزها. جز این هم چه انتظاری می توان داشت؟ هر کس فقط از چیزهایی حرف می زند که دریافت او آنرا طلب می کند. مجموعه حاضر نیز از همین چیزهاست: از همه چیز، از هیچ چیز. با اینهمه چیزهایی نیز در آن هست که در پیش آنچه در مجموعه های دیگر گرد آمده است، شاید گه گاه از چیزهای دیگر نشان دهد: گفتارهایی در باب سفره ایرانی، در باب مسجد، و در جستجوی فرهنگ آزاد، از آنجهت که اصل آنها به زبانی دیگر (فرانسوی یا انگلیسی) بوده است، شاید از اینگونه باشد.»

عناوین فصول کتاب عبارتند از:
• بسم الله: سفره ایرانی
• درباره تاریخ
• لقمان حکیم
• در باب ادب و نقد صوفیه
• جهان صائب: دریچه ای به جهانبینی او
• در جستجوی فرهنگ آزاد
• ایرانیان و اسلام
• نهضت های ملی ایران
• سخنی چند درباره نقدالشعر
• مسجد: گالری هنرهای اسلامی
• یادی از مونتسکیو: پس از دویست سال
• ماز پا: اثر لرد بایرون
• این کتابها، این نویسندگان
• افلاطون و مصر
• ارسطو و میراث او در نقد ادبی
• ادبیات و مسئله پدران و فرزندان
• در افق قصه ها: نامه ای به برادرم
• رستم و سهراب در غزنه
• از نقد حال ما: نی و کوه
ازچیزهای دیگر (نقد،یادداشت،بررسی و نمایشواره)

@Library_Telegram
Zarrinkoob_Az Chizhaye Digar.pdf
6.1 MB
📕 از چیزهای دیگر

✍ عبدالحسین زرین کوب

#نقد_یادداشت_بررسی_و_نمایشواره

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
جهان چندم !؟

کشوری را میشناسم..
که ریختن " کنجد " بر روی " بربری " برای مردمانش یک " آپشن " محسوب میشود
در آن کشور، مردمانش بجای حل مشکلاتشان
سعی میکنند به بهترین شکل ممکن، زندگی خود را با آن تطبیق دهند ...
در آنجا مردم، خانه ی رو به آفتاب را گرانتر میخرند...
و بعد با هفت لایه پرده ، تمام پنجره ها را می پوشانند ...
جالب است در آن کشور
یک دختر کنار خیابان ... میتواند مهمترین عامل یک ترافیک سنگین باشد !!
در آن کشور اگر آدمها دلشان بگیرد
باید بروند قبرستان ...بیمارستان...تیمارستان یا آسایشگاه سالمندان !!
تا بفهمند غمهای بزرگتری هم هست ...
نکند که دلشان هوای شادی بکند ...
و همه در آنجا، برای هر تغییر و هر اتفاقی
بدنبال منجی اند ...
هر کسی غیر از خودشان ... !!
در آن کشور تفاوت بین شادی کردن و عزاداری را
تنها با دیدن محل برخورد دستها میتوان فهمید ...
هر کسی که گفته : آن کشور از جهان سوم است
یقین دارم تا سه بیشتر بلد نبوده بشمارد ...

@Library_Telegram
#تلنگر

سرخپوست پیری
برای کودکش از حقایق زندگی چنین گفت :
در وجود هر انسان،
همیشه مبارزه ایی وجود دارد
مانند ، مبارزه ی دو گرگ!

که یکی از گرگها سمبل بدیها
مثل، حسد، غرور، شهوت، تکبر، وخود خواهی

و دیگری
سمبل مهربانی، عشق، امید، وحقیقت است.

کودک پرسید :
پدر کدام گرگ پیروز می شود؟

پدرلبخندی زد و گفت ،
گرگی که تو به آن غذا می دهی ...


📚 @Library_Telegram
Forwarded from همه چی، هیچی
#اسماعیل


اسماعیل متولد سال صفر بود. یعنی هزار و سیصد. کسی نمی داند در کجا متولد شده و بزرگ شده. ولی از سال حدود ۱۳۲۰ در تبریز پیدایش شده و خیابان گردی میکرده. خیابان گردی در تبریز یک مرحله از زندگی بوده. مثلا می گفتند فلانی از پانزده سالگی به خیابان آمد. این یعنی از سر کوچه ایستادن و در محله ی خود گشتن سیر شده و قدم به چهارراه شهناز گذاشته و با میخانه ها آشنا شده است. چهارراه شهناز در امتداد محله ی خیابان است.(حتما شیخ محمد خیابانی را می شناسیم).
خلاصه اسماعیل در میخانه ای شبها می خوابیده و گویا نگهبان آنجا بوده، چندر غازی می گرفته و نیمه شب پس از تعطیلی میخانه،ته مانده ی پِک ها و شیشه ها را روی هم می ریخته و به سلامتی میزها و صندلی ها دُردی را سر می کشیده است. پس از انقلاب که میخانه ها جمع شدند اسماعیل به ناچار رو به دستفروشی می آورد. البته یک کُتِ مشکی هم در تمام فصول سال بر تن داشت که روی سینه اش سمت چپ عکس شاه را و سمت راست عکس خمینی را سنجاق کرده بود.
اقلامی که میفروخت سه چیز بودند. آفتابه، لگن و رساله ی خمینی. در بازار داد میزده: آفتافادی لَیَن دی،آغانین ریساله سی.(آفتابه است،لگن است،رساله ی آقا).
گاه نیز جایی می ایستاده و با دستش به عکس سنجاق شده ی خمینی میگفته :بیلمیردین مملکت بوجور اولاجاق؟(نمی دانستی مملکت اینجوری می شود؟)
سپس دستش را سوی عکس شاه می گرفته و میگفته:بوننان سوروشِیدین دا(از این می پرسیدی دیگه)
دوباره داد میزده:آفتافادی لَیَن دی،آغانین ریساله سی...
..............
دوسال بعد از انقلاب اسماعیل در یک شب زمستانی گم شد.

@hychy
👍2
☕️ قطعه ای از کتاب


هرکس میداند که آتش برخاسته از یک شراره کوچک،تازمانی که چوبی برای سوختن باشد،شعله ور و فزاینده خواهند ماند.بااین حال،حتی اگر آتش با آب خاموش نشود،زمانی که دیگر ماده ای برای سوختن نباشد،خاموش خواهد شدودیگر نخواهد سوخت.به همین ترتیب هرقدر جباران بیشتر غارت کنند،طمع کنند، تخریب و ویران کنند،تعدادبیشتری تسلیم می شوند و به اطاعت در می آیند.این گونه است که ستمکاران حاکم،قدرتمندتر و هولناک تر میشوندو بیشتر آماده تار و مار و ویرانگری می گردند،اما اگر کسی تسلیم آنان نشود وبی هیچ خشونتی ،صرفا اطاعت نکنند بی پناه ،بی حفاظ،عریان و دست خالی می مانند و به هیچ مبدل میشوند.
درست همان گونه که به ریشه گیاه ساقه ها و برگ ها پژمرده و خشک میشوند.دلیران برای دستیابی به آرزوهای نیک از خطر نمی هراسند.مردان زیرک و تیزهوش از تحمل رنج نمی هراسند.از تحمل رنج نمی گریزند.فقط ترسوها و احمق ها هستند که نه قادرند نه سختی را تاب اورند نه میتوانند به دفاع از حق خود برخیزند.آنها خواسته هایشان درحد آرزو باقی خواهند ماند وخودشان تاابد در بند
حال به بررسی جباران می پردازیم.میتوان آنهارا به سه دسته تقسیم کرد.برخی از طرف مردم انتخاب می شوند،برخی به زور سلاح و نظامی گری بر مسند قدرت می نشینند ودسته ای نیز استبداد را به ارث می برند آنان که از طریق جنگ به قدرت میرسند،چنان عاقلانه عمل میکنند که هیچکس شک ندارد ایشان سرزمینی را فتح کرده است و بر آن حکومت میکنند‌آنها که در خاندان سلطنتی به دنیا می آیند،دست کمی از دیگر جباران ندارند،زیرا از سینه استبداد شیرخورده اند وهمراه باااین شیر،خصایل یک‌ظالم را به ارث می برند.
اینان مردمان را بردگان موروثی خود می دانند.از نظر خلق و خو و طبع شخصیتی و فردی نیز،خواه ثروتمند خواه خسیس،اریکه قدرت و سلطنت را جزیی از دارایی های شخصی خود می دانند.و اما آنکه توسط مردم انتخاب می شوند و قدرت در دست میگیرند به نظر میرسد قابل تحمل تر وملایمتر است.اماوقتی خود در موقعیتی برتری می یابند درمقام عظمت و نفوذ قرار می گیرند بعید است دست از قدرت بکشند.


📕 #بردگی_اختیاری #سیاست_اطاعت

✍ #تین_دولابوئتی

@Library_Telegram
📕 ویروس‌های ذهن

✍ ریچارد داوکینز

🔃 امیر غلامی

دخترک شش سالهٔ زیبایی‌ را می‌شناسم که نور چشم پدرش است . این دختر باور دارد که بابانوئل راستکی است . او معتقد است که سندباد هم وجود دارد ؛ و آرزو دارد وقتی‌ که بزرگ شد پری دریائی شود . وقتی‌ بزرگتر‌های جدی و محترمش به او یا همکلاسی‌هایش بگویند که بابانوئل یا پریان دریائی وجود دارند ، کاملا باور می کنند . بچه‌ها هر آنچه را که بهشان بگویند باور می کنند . اگر بگوئید که جادوگر‌ها می توانند یک شازده را به قورباغه تبدیل کنند باور می کنند . اگر هم بگوئید که بچه‌های بد در جهنّم کباب می شوند، شب‌ها کابوس کباب شدن می‌بینند . من به تازگی شنیدم که این دخترک را بدون اجازه پدرش برای یک دورهٔ یک هفته‌ا‌ی پیش یک راهبهٔ کاتولیک فرستاده اند . فکر می‌کنید این طفل در مکتب آن راهبه چه می‌آموزد ؟

@Library_Telegram
👍2
ویروس های ذهن.pdf
201.8 KB
📕 ویروس‌های ذهن

✍ ریچارد داوکینز

🔃 امیر غلامی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
#یک_دقیقه_مطالعه

در کتاب مظفرنامه چنین حکایت شده که در ایران گوشت از قرار هر کیلو دو ریال بوده ،روزی قصابی های تهران سر از خود گوشت را یک ریال گران کردند.
مردم چون چنین دیدند عصبانی شدند و به خیابانها ریخته و بر علیه قصاب ها شعاردادند!
این خبر به گوش مظفرشاه رسید و اعضاء دولت برای آرام کردن مردم از او کمک خواستند! سلطان صاحب قران فکری کرد و گفت: بروید و به قصاب ها بگویید گوشت را دو ریال گران تر از آنچه خود گران کرده اند به مردم بفروشند! یعنی هر کیلو گوشت شد از قراری پنج ریال!
مردم چون دیدند قیمت گوشت بالاتر رفته این بار به خیابانها ریخته و این بار مغازه ها را به آتش کشیدند
هیئت دولت نزد قبله عالم رفتند و به عرض همایونی رساندند که تدبیر شاه شاهان کارساز نشد و مردم این کردند و آن نمودند! این دفعه مظفرالدین شاه گفت: حالا بروید و یک ریال گوشت را ارزانتر کنید! یعنی هر کیلو گوشت شد چهار ریال! و مردم هم پس از آن چون دیدند گوشت یک ریال ارزانتر شده برای سلامتی شاه دست به دعا شدند و در خیابان ها نماز شکرانه خواندند!

به این اقتصاد مظفری گفته میشود.

@Library_Telegram
❤1
Forwarded from همه چی، هیچی
#حق_الدوله

رئیس جمهور گفته:
هرگونه مذاڪره ، صحبت یا توافق با آمریڪا، یعنی تسلیم
و تسلیم یعنی از دست دادن تمام دست آوردهای 40 ساله انقلاب………

24 ساعته دارم فڪر می‌ڪنم
منظورش دقیقاً ڪدام دست آوردهاست؟؟
مغزم هنگ ڪرده

شما می‌دونید ڪدام دست‌آوردها رو میگه؟؟

با فرهنگ‌تر شدیم
همه دنیا عاشقمونه
به شدت مرفه شدیم
محیط زیست در بهترین وضعه
صنعت‌مون پویاست
نمی‌دونیم فساد چی چی هست؟!
پاسپورت‌مون معتبرترینه
پولمون با ارزش‌ترین پوله
ایمان همه قرصه
ریا نیست
ربا نیست
دروغ نیست
اختلاس نیست
مسئولان نالایق ڪم داریم
نهادهای غیر پاسخگو ڪم‌ داریم
ظلم و ستم نیست
بی عدالتی بیداد نمی‌ڪنه
گرسنه و بدبخت نداریم
ڪلاه برداری نداریم
رانت خواری نداریم
درآمدها بالاست
بیمه و تأمین اجتماعی بیسته
آمار طلاق پایینه
دزد نداریم
بدبخت نداریم
جاده و ماشین توپه
شادترین مردم دنیا هستیم
همه خارجیا دنبال مهاجرت به ایران هستند
و……

اینه ڪه همه دنیا در به در دنبال الگو برداری از ما هستند.
می‌خوان ببینن چطوری اینطوری شدیم😣


@hychy
Vasat Mimordam
Hayedeh
واست میمیرم
هایده

💠💠💠
کانال موسیقی اصیل ایرانی
@Original_IR_Music
☕️ قطعه ای از کتاب

از پزشک دکتر مصدق سوال کردم که آیا شما با آقـا (دکتر مصدق) مطرح کردید که شاه با اعزام ایشان به خارج برای درمان موافقت کرده است ؟

گفت بله با اینکه امکان بستری کردن ایشان در بیمارستان ‌های سوئیس به سهولت امکان ‌پذیر است معذالک وقتی موضوع را با ایشان مطرح کردم با پرخاش گفتند : چرا به خارج بروم ، مگر من با این مردم چه فرقی دارم مگر آنها زمانی که بیمار می‌شوند برای معالجه به خارج می‌روند ؟ حتی در مورد آوردن پزشک از خارج هم با این وجود که اجازۀ آن را از شاه گرفته بودیم گفتند : لعنت خدا بر هر کسی که در این زمان بخواهد مخارج زندگی چند خانوادۀ فقیر این مملکت را صرف آوردن دکتر برای معالجه‌ام از خارج کند !!


📕 #خاطرات_جلیل_بزرگمهر از #دکتر_مصدق

✍ دکتر جلیل بزرگمهر

@Library_Telegram
👎1