⚜️اصلاحات کمونیستی⚜️

در همان تاریخ، بسیاری از صاحبنظران به این تحول-اصلاحات ارضی- با دیدهٔ شک وسيع می‌نگریستند. به نظر این اندیشمندانْ قوّت و قدرت هر کشوری، در قوّت و قدرت تولید آن است. مالک بزرگ به پشتوانهٔ املاک وسیع خود می‌توانست قوهٔ تولید را بیفزاید زیرا به اتکای همان پشتوانه می‌توانست قنات ایجاد کند، چاه عمیق حفر کند، زراعت را مکانیزه کند و به امید برداشت محصول بیشتر به کار عمران و آبادی روی آورد و حداقل از حيث خوراک و پوشاک کشور را به سوی بی‌نیازی سوق دهد. اما اگر املاک بزرگ میان صد یا دویست نفر تقسیم میشد مالک کوچک توانایی آن را نداشت که کار مالک بزرگ را انجام دهد. این نکته‌های مهم به شاه تذکر داده شد، ولی در انجام اصلاحات ارضی اصرار داشت. باری اصلاحات ارضی روی همان محوری که نخست پی‌ریزی شده بود باقی نماند. دولت راه افراط پیش گرفت به حدی که ایرانِ صادرکنندهٔ برنج، امروز با برنج وارداتی روزگار می‌گذراند، گندم وارد می‌کند، روغن و مرغ و گوشت از خارج می‌آورد. همچنین است سایر اصول انقلاب سفید که جز قشر و صورت چیزی دیگر نبود و عقدهٔ خودنمایی، آنها را به بار آورده بود که اگر بخواهیم آن را دنبال کنیم مثنوی هفتاد من کاغذ می‌شود. در نهایت ایران نه صنعت خود را به پایهٔ صنعت ژاپن رسانید و نه توانست محصول سنتی خود را که خواروبار مورد نیاز کشور است به جایی برساند. اینها همه نتیجهٔ غرور، خودستایی و خودنمایی نامعقول شاه بود.

✍🏼علی دشتی
📚عوامل سقوط

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

🟡➣ @IIFOM_CO

⚫️➣ instagram.com/iifom.co

🌐➣ iifom.com

سه وجه ایدئولوژیکیِ باستان‌گرایی، عرب‌ستیزی و رویکرد التقاطی-استبدادی به اروپایی شدن، شالودهٔ فکری ناسیونالیسم بی‌جاساز ایرانی را تشکیل می‌دهند. تا امروز هم این دستگاه ایدئولوژیکیِ ثابت و جذاب، بی‌آنکه چندان بدان افزوده یا از آن کاسته شود، با کامیابی شگفت‌آوری هدفش را برآورده کرده است. با تکیه بر علم مقدس «فرنگیان» و با دمیدن در بادکنک دستاوردهای ایران باستان و با شناسایی یک «دیگری» که مقصر سیر قهقرایی مفروض ایران وانمود شود، دارویی ترکیبی برای درد «عقب‌ماندگی» از اروپا پیدا کرده‌اند.

✍🏼رضا ضیاء ابراهیمی
📚پیدایش ناسیونالیسم ایرانی

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

🟡➣ @IIFOM_CO

⚫️➣ instagram.com/iifom.co

🌐➣ iifom.com

🔥 نگاره گذر سیاوخش از آتش
شاهنامه قوام، شیراز، دوره ایلخانی

🌿 وَ قَدْ رُوِيَ عَنِ اَلنَّبِيِّ: أَنَّهُ قَالَ لِعَلِيٍّ سَبْعَةَ عَشَرَ اِسْماً فَقَالَ اِبْنُ عَبَّاسٍ أَخْبِرْنَا مَا هِيَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ فَقَالَ اِسْمُهُ عِنْدَ اَلْعَرَبِ عَلِيٌّ وَ عِنْدَ أُمِّهِ حَيْدَرَةُ وَ فِي اَلتَّوْرَاةِ إِلْيَا وَ فِي اَلْإِنْجِيلِ بريا وَ فِي اَلزَّبُورِ قريا وَ عِنْدَ اَلرُّومِ بظرسيا وَ عِنْدَ اَلْفُرْسِ نَيْرُوزُ وَ عِنْدَ اَلْعَجَمِ شميا وَ عِنْدَ اَلدَّيْلَمِ فريقيا وَ عِنْدَ الكرور شيعيا وَ عِنْدَ اَلزِّنْجِ حيم وَ عِنْدَ اَلْحَبَشَةِ تَبِيرُ وَ عِنْدَ اَلتُّرْكِ حميرا وَ عِنْدَ اَلْأَرْمَنِ كِرْكِرُ وَ عِنْدَ اَلْمُؤْمِنِينَ اَلسَّحَابُ وَ عِنْدَ اَلْكَافِرِينَ اَلْمَوْتُ اَلْأَحْمَرُ وَ عِنْدَ اَلْمُسْلِمِينَ وَعْدٌ وَ عِنْدَ اَلْمُنَافِقِينَ وَعِيدٌ وَ عِنْدِي طَاهِرٌ مُطَهَّرٌ وَ هُوَ جَنْبُ اَللَّهِ وَ نَفْسُ اَللَّهِ وَ يَمِينُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ قَوْلُهُ وَ يُحَذِّرُكُمُ اَللّٰهُ نَفْسَهُ وَ قَوْلُهُ بَلْ يَدٰاهُ مَبْسُوطَتٰانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشٰاءُ.

🌱 پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: برای عَلِي هفده نام است.
اسم او نزد عَرَب، عَلِيّ است و نزد مادرش: حَيْدَر، در تورات: ایلیا و در انجيل: بريا، در زبور: قريا و نزد رومیان: پطرسيا
و نزد پارس: نوروز است؛
وَ نزد [سایر] عَجَم: شميا و نزد ديْلَم: فريقيا و نزد كرور: شيعيا و نزد زنگیان: حيم و نزد حَبَشَیان: تَبِير و نزد ترك: حميرا و نزد اَرْمَن: كِرْكِر وَ نزد مؤمِنِين: سحاب وَ نزد کفار: مرگ سرخ و نزد مسْلِمِين: وَعْد وَ نزد مُنَافِقِين: وَعِيد است و نزد من: طَاهِر مُطَهَّر است. او جَنْبُ اَللَّهِ [از جانب خداوند] وَ نَفْسُ اَللَّهِ وَ دست خداوند است و او قول خداست که فرمود: وَ يُحَذِّرُكُمُ اَللّٰهُ نَفْسَهُ و قولش که فرمود: بَلْ يَدٰاهُ مَبْسُوطَتٰانِ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشٰاءُ.

الفضائل لإبن شاذان. پوشینه ی نخست، باب وَ فِي ذِكْرِ اَللَّوْحِ اَلْمَحْفُوظِ اَلَّذِي نَزَلَ بِهِ جَبْرَئِيلُ عَلَى اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا يَنْفَعُ لِلْمُسْتَبْصِرِينَ، برگه۱۷۵


مبارک‌تر شب و خرم‌ترین روز
به استقبالم آمد بخت پیروز

دهل‌زن گو دو نوبت زن بشارت
که دوشم قدر بود، امروز نوروز

🪻تقارن شب قدر و نوروز در کلام سعدی

تفاوت بین سریال امام علی و معاویه آن قدر نیست!

اگر هدف اصلی اسلام را خلافت و حکومت مسلمین و‌اجرای چهار تا احکام شرعی بدانیم، معاویه ملعون در این امر خیلی موفق بود! خلافت را تثبیت کرد و قلمرو اسلامی را در شمال آفریقا گسترش داد و برای همین سلفی‌ها و اخوانی‌ها خیلی احترامش را دارند. تازه ظاهر نماز ‌و‌روزه را هم حفظ و ترویج کرد، بر خلاف جمهوری اسلامی که گفت اسلام یعنی حکومت و حجاب. حالا این وسط، شیعه احمق عنقلابی-اخوانی چه می‌خواهد بگوید؟ بگوید که مثلا حکومت معاویه اسلامی کامل نبود؟ چرا؟ احکام حجاب و شراب رعایت نمی‌شد‌؟ بازی با کلمات نداشت؟ نوعی از ایده‌آلیسم نداشت؟ معمولا در این جا عنقلابی می‌گوید حضرت علی ع عادل بود و مثلا در مورد بیت‌المال وسواس داشت. خوب این امر در خارج از محدوده ایمان و عصمت معنای خود را از دست می‌دهد و تبدیل به ملاکی مادی و ظاهری می‌شود که به خودی خود آنقدر عمق ندارد.

تمرکز شیعه سنتی بر حکومت و دنیا نبود. بحث جانشینی رسول و ولایت حق و تکمیل دین و هدایت معنوی بشر و نجات او بود. عدل علی برای آنها جلوه معصومیت بود نه این که به ذات عددی خود اهمیتی داشته باشد. عمر ابن‌عبدالعزیز هم عادل بود، ولی برای شیعه‌ها امام تلقی نشد! نور ولایت منحصر به ائمه اطهار بود.

اما شیعه عنقلابی مذهب شیعه را تهی ساخت که تعجبی ندارد. چون امامین عنقلاب و امثالهم کاملا و آشکارا مقلد و مرید اخوانی‌ها بودند. الان هم سید قطب و مودودی و جمال‌الدین اسدآبادی و غیره از مقدسین جمهوری به شمار می‌روند. در عمل هم که دیده‌اید از روی رودربایستی خود را شیعه اعلام می‌کنند، وگرنه تماما در خدمت اهداف اخوانی سوسیالیستی هستند. البته برند شترگاوپلنگی خودشان را دارند.

عنقلابی و هزب‌الهی فقط شیعه را نابود نکرد، بلکه به کل اسلام لطمه زد. اولاً با پشتیبانی از اخوانیون فتنه‌گر و عقل‌ستیز و نابودگر، نفرت جامعه عربی را برانگیخت. ثانیاً با تحریک اهل سنت و خود را دلقک‌وار در وسط معرکه اهل سنت انداختن، هیزم به آتش سلفی‌ها ریخت. نوابغ فکر کردند با دو‌تا شعار و تعارف می‌شود تفرقه هزار ساله را حل کرد؛ فقط قبلا به ذهن کسی نرسیده بود!

سریال امام علی‌ و امام حسن توجیه حکومت سوسیالیستی ایران بود و سریال معاویه توجیه حکومت سلفی‌ها و سعودی‌ها، توسط کارگردانی فلسطینی. گفته شد که فلسطینی‌ها ناصبی زیاد دارند. در آن مکتب امام حسین هم به عنوان یک فتنه‌گر و مزاحم حکومت تلقی می‌شود: اسلام یعنی خلافت. هدف زندگی یعنی تبعیت از حکومت با ظاهر عربی و پیروزی بر غرب و صلیبی‌ها و کفار! یک ظواهری هم وجود دارد که مسلما در دنیای اهل سنت بهتر و منظم‌تر رعایت می‌شود. !

به هرحال هیچ‌یک از این سریال‌های دینی با نیت درست و پول حلال و افراد مومن درست نمی‌شود. البته فیلم «محمد رسول‌الله» مصطفی عقاد با نیت سالم‌تری ساخته شده بود و بی‌ادعاتر و قابل تحمل‌تر و بی‌ریا بود. خدابیامرز آنتونی کویین هم به فیلم وزنه هنری داد. ولی کلا تجسیم و فیلم‌سازی مذهبی ضربه‌ای به دین است. حتی یک صحنه‌اش و یا حتی یک دیالوگ جانبی و فضاسازی هم بر تصویر ذهنی شما تاثیر دارد و مباح نیست.

دوستان لیبرال

دوستان لیبرال ما هم غرائبی هستند! به خصوص از نوع میزس و هایک خوانده‌اش!

آن یکی تازه یادش آمده که بزرگترین تجاوز سیستماتیک به مالکیت خصوصی در تاریخ ایران، یعنی همان اصلاحات ارضی، سوسیالیستی نبوده و حالا خیلی هم بد نبوده! برخلاف تمام شواهد تاریخی بیشمار هم، نشسته فلسفه بافته که اصلاحات ارضی نمی‌توانست از تولید بکاهد و کشاورزان را راهی شهرها کند.

آن دیگری سال‌هاست آرزوی چکمه‌های رضاشاه را دارد! حالا البته مهم نیست که جناب رضاشاه تعدی‌های بی‌مانندی به مالکیت خصوصی (و بر خلاف پسرش، صرفاً برای نفع شخصی) داشت و اینکه شدیدترین مهندسی‌های فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی در زمان او انجام شد. همین که چکمه داشت و از سر زنان لچک می‌کشید، کافی است تا نوستالژی رضاشاهی داشته باشیم. و آن یکی دوست لیبرال هم گویا یادش رفته که در زمان او بود که بانکداری و اقتصاد و تجارت دولتی شد، مالکیت خصوصی به پشم گرفته شد، و یک سیستم فاسد تمرکز دولتی آغاز گشت!

باز به مهرپویا علا! با همه اختلافی که با او دارم و با وجود این واقعیت که اگر افتخار ملاقات ایشان روزی نصیبم شود احتمالا کارمان به فحش و فحش‌کاری و حتی کتک و کتک‌کاری برسد، باز لااقل ایشان از لحاظ منطقی از تناقض می‌پرهیزد.

خلاصه که داستانی داریم داداش!

⚜️اقتصاد و دولت ایران در عصر قاجار و پهلوی⚜️

گفتگوی تفصیلی با دکتر موسی غنی‌نژاد

سهیل مختاری: در تحلیل تاریخ اقتصادی قرن نوزدهم و بیستمِ ایران رویکرد غالبْ مبتنی بر تئوری‌های ماتریالیستی و دولت‌گرایانه بوده است. اروپایی‌گراییِ برآمده از روشنگری، پی‌جویی نظریات مارکسیستی در رابطه با تولید آسیایی و حتی ایده‌های مستشرقین در بـاب استبداد شرقی نقل هر تحلیل و مقاله و محفلی بوده است. اما تا به امروز کسی از زاویهٔ لیبرالی و نگاهی بازار آزادی به عهد قاجار و پهلوی نپرداخته و تاریخ معاصر ایران را از ایـــن جهت مورد مداقه و بررسی قرار نداده است بی‌دلیل نیست که بی‌توجهی به مضامین واقعی تاریخ ایران و به تبع آن جلوداری رویکردهای ماتریالیستی که همه چیز را بـه امـور اقتصادی تقلیل داده و اهمیت تحول در فکر و اندیشه را نادیده می‌گیرند در تحلیل تاریخ معاصر موج می‌زند. ازاین‌رو به سراغ دکتر موسی غنی‌نژاد، اقتصاددان برجستهٔ ایرانی رفتیم تا تحلیل ایشان از اقتصاد و دولت ایران در عهد قاجار و پهلوی را جویا شویم.

📜 اقتصاد و دولت ایران در عصر قاجار و‌ پهلوی

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

🟡➣ @IIFOM_CO

⚫️➣ instagram.com/iifom.co

🌐➣ iifom.com

بابک عالیخانی، پیشگفتاری بر شهریار عالم اثر رنه گنون:
در زبان عربی عید از عود است، به معنی بازگشت. دو عید در اسلام، یکی عید فطر است و دیگر عید اضحی. در عید فطر، بازگشت به فطرت پاک نخستین است تو گویی با تحمّل مشقت های ماه روزه، نفس از گرد و خاک سفر هبوط، خود را شستشو می دهد، تا خویشتن را باز یابد... . در برابر دو عید اسلامی، دو جشن ایرانی است: یکی نوروز و دیگری مهرگان. اولی بازگشت به فطرت نخستین است و از پوست کهنه به درآمدن و دومی بازگشت به مبدأ المبادی. اولی غسل در آب است ...

🧿 چهار سوق بزرگ بازار طهران

البته پرسش «چه کسی این بلا را بر سر ما آورد؟» واکنش مشترک انسانها در زمانی است که اوضاع روبه‌راه نباشد. قطعاً خیلی‌ها در خاورمیانه، در گذشته و حال بوده اند که چنین پرسشی را مطرح کرده اند. آنان چندین پاسخ متفاوت یافتند. برای توجیه ناکامی‌ها نکوهش دیگران معمولاً آسانتر و همیشه رضایت‌بخش‌تر است...
   برآمدن ملی گرایی ـ که خود از کالاهای وارداتی اروپا به شمار می‌آمد ـ برداشتهای جدیدی را به صحنه آورد. عربها اکنون می‌توانستند تُرکها را که چندین قرن بر آنها حکم رانده بودند مقصر گرفتاریهایشان جلوه دهند. ترکها نیز می‌توانستند رکود تمدن خود را متوجه بار سنگین و بی‌جلای اعرابِ بدسابقه بدانند که انرژی خلاقه‌ی ترکها(!) را خشکانده و از حرکت انداختند. ایرانی‌ها هم می‌توانستند از دست رفتن شکوه باستانی خود را به یکسان بر سر اعراب، تُرکها و مغولها آوار کنند.

برنارد لوئیس،
مشکل از کجا آغاز شد؟ تأثیر غرب و واکنش خاورمیانه،
ترجمه شهریار خواجیان،
تهران: انتشارات اختران.


@AdnanFallahi

✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۴۶)؛

🔹چنان‌که اکثریّت قریب به اتّفاق علماء و فقهاء عارف سنّتی نجف و عتباتی سامرّائی طبق احادیث متعدّد صحیح السند، سنّت و سیرهٔ معصومین (ع) و تحلیل‌های خود بدان رسیده بودند و اوضاع عصر و مصر کنونی را در آئینهٔ پیش‌بینی‌های خود می‌دیدند و به همین دلیل با به عرصهٔ قدرت امرایی رسیدن نهاد روحانیّت مخالفت می‌ورزیدند و نسبت به عواقب وخیم آن هشدار می‌دادند، گویی دست زمین و زمان، قدرت اُمرایی‌ای را به عنوان مِحَک تجربه، برای سنجش عیار به روحانیان قدرت اُمرایی‌دوست داد، تا حجّت بر مستقدمین و مستأخرین معلوم گردد که اینان نیز چیزی در چنته نداشتند؛ جز هیاهوها، فرافکنی‌ها، منیّت‌ها، تفرعن‌ها، … و آتش عقده‌های ناشی از حسّ کمبود، حسادت و حقارت در برابر ارزش‌ها و استعدادهای ذاتی اربابان، بزرگ‌زادگان، اشراف و نجبائی که برای پول و پست و مقام و ثروت و قدرت، تن به ذلّت و جنایتی نمی‌دادند.

🔹گر چه توده و روشنفکران انسان‌نما، راه حلّ فرو نشاندن شعله‌های آتش حقارت و کمبود خود را در ترویج و تبلیغ شعارهایی با محتوای تقدّم برابری، آزادی، اخلاق، دین، … بر مالکیّت شخصی و انتقال ثروت و قدرت به خود، چه در ساختار حکومت پیشین و چه در ساختار کنونی دانستند و بر اساس غصب و تصرّفات عُدوانی و مصادره‌ها به کار گرفتند، امّا اکنون وضع زندگی توده و روشن‌فکران بزرگ‌کُشِ شرف‌زدایِ کرایه‌ای‌ مزدورپرور، سال‌هاست که از مشروطهٔ ملعونه تا کنون جز به مُردگیِ کُلنی، ولگردی، هرزگی، دین‌فروشی، سِفله‌گی، نوکیسه‌گی، مصرف‌گرایی، فانتزی و هُرّی‌منشی، … ای روزافزون که حتّی اطلاق عنوان حیات حیوانی بر آن ظلم به حیوان و جنگل است، نیانجامیده است.

🔹منشاء اصلی پوچ‌گرایی و معناباختگی‌ای که اگزیستانسیالیسم در پی ارائهٔ راه‌کاری برای برون رفت و نجات از آن بود و هر چند نه تنها ره به جایی نبرد؛ بلکه جهان معناباخته‌ را، معناباخته‌تر نمود را باید در سوسیالیسمی جُست که کلید آن را لیبرالیسم زد.

🌹و آخِرُ دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool

وقتی اصلاحات ارضی شد، شاه دسته دسته از این لوله‌ها که سند مالکیت بود، به هر کدام از روستایی‌ها می‌داد و یک کاغذی هم دادند به مالکین که دولت پول زمین شما را هشت ساله از زارع می‌گیرد و به شما پرداخت می‌کند. مالکین رفتند و مملکت ماند با عده‌ای زارع. فصل کشت رسید، و دولت گفت، خب زارعین! بروید و بکارید. زارعین گفتند، ما بذری نداریم. دولت گفت، پس سالهای قبل چه می‌کردید؟ گفتند، سالهای قبل ارباب انباری برای بذر داشت، از او می‌گرفتیم. لاجرم دولت سراغ وزارت کشاورزی آمریکا رفت تا بذر قرض کند. بعد آمدند گفتند، حالا چگونه محصولات را بفروشیم؟ دولت مامورین وزارت کشاورزی را که هیچوقت کشاورزی نکرده بودند، می‌فرستد تا به روستاییان آموزش بدهند! آخر سال هم یک دهم سال قبل گندم برداشت نشد. ناچار دولت ایران دست به دامن دولت آمریکا شد که به ما گندم بفروشید! آمریکا هم نه گندم سال جاری یا پارسال خود را بلکه از سیلوی چهارم به ما گندم فروخت. ایران تا قبل از اصلاحات ارضی تولیدکننده گندم مورد نیاز خود بود اما با اصلاحات ارضی همه چیز از بین رفت.

رضا نیازمند؛ معاون وزیر اقتصاد در دههٔ ۱۳۴۰

چرا «کالاهای عمومی» مداخله دولت را توجیه نمی‌کند؟

این مقاله به نظریه کالاهای عمومی که یکی از دلایل اصلی اقتصادی برای توجیه وجود دولت است انتقاد وارد می‌کند. طبق این نظریه، دولت باید برخی کالاها مانند فانوس دریایی یا امنیت عمومی را فراهم کند، چون بازار آزاد به دلیل «معضل مفت‌سواری» (استفاده‌ی بدون پرداخت) آنها را به اندازه کافی تولید نمی‌کند.

نویسنده این دیدگاه را به چالش می‌کشد و می‌گوید:
مرز مشخصی بین کالای عمومی و خصوصی وجود ندارد، بسیاری از کالاهای عمومی توسط بخش خصوصی تولید می‌شوند (مثلا موسیقی خیابانی) و بسیاری از کالاهای دولتی، اصلا کالای عمومی نیستند.
مفاهیمی مثل رقابت در مصرف یا امکان حذف دیگران از مصرف، کاملا نسبی و وابسته به شرایط هستند.
از اینکه بازار چیزی را به اندازه دلخواه تولید نمی‌کند نمی‌توان نتیجه گرفت که دولت باید آن را تولید کند. برای این ادعا، نیاز به مبنای اخلاقی وجود دارد که معمولا ارائه نمی‌شود.
تولید دولتی باعث کاهش تولید خصوصی می‌شود، چون مالیات و تورم، وقت و منابع مردم را کم می‌کند و توان آنها را برای کمک داوطلبانه کاهش می‌دهد.
گاهی دولت مانع تولید کالاهای عمومی توسط مردم می‌شود، مثلا از طریق قوانین، محدودیت‌ها یا کاهش انگیزه برای مشارکت مردمی.
مثال‌هایی از کالاهای عمومی تولیدشده توسط مردم: گشت محله، کمک به نیازمندان، یا اعتراضات برای آزادی همه بدون دخالت دولت می‌توانند شکل بگیرند و موفق باشند.

بنابراین صرف اینکه چیزی کالای عمومی محسوب شود، به این معنا نیست که «فقط دولت می‌تواند و باید» آن را فراهم کند. در واقع، دولت ممکن است مانع راه‌حل‌های بهتر و همینطور خصوصی شود.

ترجمه:
«buy.r»

«و اکنون که روافض با مال و ملک‌اند و علویان با اموال و املاک، از برکات فتوح عمری است و از آفتاب روشن‌تر است که هرگز هیچ نه در ابتداء اسلام تا به اکنون یک دِیه نستدند، و یک غزاة نکردند، اگر از اوّل گیری علی از حرب جمل و صفین و نهروان با هیچ غزاتی نپرداخت و حسن در خانه بنشست و خلافت به معاویه تسلیم کرد، و حسین و اولاد حسین در هیچ غزاة نبودند؛ از زین‌العابدین درآیی تا آخر ایشان که روافض خود را بر فتراک ایشان بندند هرگز یک غزاة نکردند، و آن‌چه بود ایشان را، از ارزاق و عطایا بود که خلفاء آل‌عباس بدیشان می‌دادند و صدقات رسول خدای و پدر ایشان علی مرتضی. پس این‌همه فسحت اسلام و کلمت حق که عالی شد، و رایت شرک که نگون شد، به بوبکر و عمر و عثمان و دگر خلفا شد، غزوه‌ها در عهد ملوک بنی‌امیّه و بنی‌مروان و خلفاء آل‌عباس و نایبان و بندگان و گماشتگان ایشان شد، مهاجر و انصار رنج بردند و غازیان اسلام تا همه‌ی علویان با مال و نعمت شدند رایگانی، و به شکر آن نعمت لعنت به عوضها می‌دهند.»

بعض فضائح الروافض

🪓«هر ضد کمونیستی یک سگ است.»

🇫🇷 ژان پل سارتر

کتاب دعا و کتاب مقدسمان برای [زبان] انگلیسی همان کاری را کرد که تورات برای عبری، آبای کلیسا برای یونانی و لاتین، و تلاوت‌های محمد [ص] برای عربی انجام دادند. آنها زبان ما را به چیزی تبدیل کردند که درخور سخن گفتن خداوند شود و کلماتی را به ما دادند که می تواند در پیشگاه قادر متعال استفاده شود... آنها به ما کمک می کنند تا به گناهان خود اعتراف کنیم، طلب عفو کنیم، در پی لطف خدا باشیم و بدانیم که وقتی این کارها را انجام می دهیم، با عمیق ترینِ جزء خویش در ارتباطیم.

Roger Scruton,
Our Church: A Personal History of the Church of England,
Atlantic Books: 2013.
#محافظه‌کاری_انگلیسی


@AdnanFallahi

در شگفتم از کسانی که گمان می کنند بدون سلطنت و بدون اعتقادات مذهبی عمیق و‌ گسترده می توان به دولت حداقلی و آزادی حداکثری رسید. اگر فکر می کنید ترجمه دو کتاب هایک و اظهارات دو تا تکنوکرات و دو تا مدرک دانشگاهی و دو تا بحث‌ روزنامه ای شما را به اقتصاد آزاد می رساند ، یا جوان هستید یا دانشگاهی و در هر حال متوهم و خام.
البته اندکی اصلاح در وضع قاراشمیش جاری از عهده سوسیالیست ها هم ساخته است و هنری لازم ندارد. اما رها کردن افسانه ۱۵۰ ساله دولت در کشور ما به دو‌ عنصر سلطنت و مذهب احتیاج دارد. سند؟ تاریخ ایران و جهان.

پی نوشت: البته نهاد های سنتی شرط لازم اند نه کافی.

پی نوشت دوم: برای تحقق این امر و زنده کردن سنن پایمال شده به چه احتیاج داریم ؟

یه سیب بدزدی میشی یه دزد؛
یه قلمرو بدزدی میشی یه سیاستمدار!

🎥 دیالوگ علاالدین