💫بحرانهای گذار به حکمرانی خوب
✍️ویلیام استریکلند
✍️برگردان به فارسی: منصور براتی
متن کامل👇🏻
https://goo.gl/nrCSCD
@Levi_athan
✍️ویلیام استریکلند
✍️برگردان به فارسی: منصور براتی
متن کامل👇🏻
https://goo.gl/nrCSCD
@Levi_athan
در نخستین همکاری با هفته نامه «آتیه نو»، وزارت کار و رفاه اجتماعی به بررسی مباحث طرح شده جدید پیرامون مفهوم «حکمرانی خوب» پرداختیم. چالش های گذار به حکمرانی خوب و نیز مبحث «حکمرانی متعالی» که از جمله مسائل جدید در ادبیات رفاهی شناخته می شود مطالب اصلی صفحه «ملاحظه» این هفته نامه را تشکیل می دهد
فایل پی دی اف این صفحه به پیوست تقدیم شما می گردد 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
@Levi_athan
فایل پی دی اف این صفحه به پیوست تقدیم شما می گردد 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻
@Levi_athan
💫سلفیسم افراطی در تقابل با اسلام سنتی آناتولی
✍️سجاد آتشبار
متن کامل👇🏻
https://goo.gl/HUXXe1
@Levi_athan
✍️سجاد آتشبار
متن کامل👇🏻
https://goo.gl/HUXXe1
@Levi_athan
Forwarded from 📚✏️ندای سیاست
Forwarded from 📚✏️ندای سیاست
💫نقطه عزیمت استراتژی جدید ترامپ علیه ایران در منطقه
✍️علیرضا علیپور
متن کامل👇🏻
https://goo.gl/An3yTM
@Nedaye_Siyasat
✍️علیرضا علیپور
متن کامل👇🏻
https://goo.gl/An3yTM
@Nedaye_Siyasat
#تحلیل_روندها
نظرسنجی موسسه «جی.اس.پی» درباره انتخابات آینده پاکستان حاکی از شانس بالای حزب حاکم مسلم لیگ برای پیروزی مجدد است؛
مسلم لیگ 38%
تحریک انصاف 27%
حزب مردم 17%
@Levi_athan
نظرسنجی موسسه «جی.اس.پی» درباره انتخابات آینده پاکستان حاکی از شانس بالای حزب حاکم مسلم لیگ برای پیروزی مجدد است؛
مسلم لیگ 38%
تحریک انصاف 27%
حزب مردم 17%
@Levi_athan
#تحلیل_روندها
در فاصله یک سال تا انتخابات سراسری آینده در یونان، افکار عمومی به شدت از حزب چپ گرای سیریزا سرخورده شده اند؛
نیو دموکراسی 33%
سیریزا 22%
@Levi_athan
در فاصله یک سال تا انتخابات سراسری آینده در یونان، افکار عمومی به شدت از حزب چپ گرای سیریزا سرخورده شده اند؛
نیو دموکراسی 33%
سیریزا 22%
@Levi_athan
#تحلیل_روندها
نظرسنجی کانال 10 تلویزیون اسرائیل حاکی از پیروزی مجدد حزب حاکم لیکود در انتخابات آینده است؛
لیکود 26 کرسی
آینده21 کرسی
اتحادیه صهیونیستی20 کرسی
فهرست مشترک12 کرسی
@Levi_athan
نظرسنجی کانال 10 تلویزیون اسرائیل حاکی از پیروزی مجدد حزب حاکم لیکود در انتخابات آینده است؛
لیکود 26 کرسی
آینده21 کرسی
اتحادیه صهیونیستی20 کرسی
فهرست مشترک12 کرسی
@Levi_athan
#تحلیل_روندها
نظرسنجی موسسه «آی.پی.آر» حاکی از تداوم رقابت نزدیک حزب حاکم دموکراتیک با پوپولیست های جنبش 5 ستاره است؛
جنبش 5ستاره 27%
حزب دموکراتیک 25%
فروزا ایتالیا 14%
لگا نورد 13%
@Levi_athan
نظرسنجی موسسه «آی.پی.آر» حاکی از تداوم رقابت نزدیک حزب حاکم دموکراتیک با پوپولیست های جنبش 5 ستاره است؛
جنبش 5ستاره 27%
حزب دموکراتیک 25%
فروزا ایتالیا 14%
لگا نورد 13%
@Levi_athan
#تحلیل_روندها
نظرسنجی روزنامه الموندو نشان از آن دارد که در حال حاضر افکار عمومی در اسپانیا بیش از پیش از حزب محافظه کار مردم فاصله گرفته است؛
مردم31%
سوسیالیست26%
@Levi_athan
نظرسنجی روزنامه الموندو نشان از آن دارد که در حال حاضر افکار عمومی در اسپانیا بیش از پیش از حزب محافظه کار مردم فاصله گرفته است؛
مردم31%
سوسیالیست26%
@Levi_athan
💫پرونده دخالت روسیه در انتخابات آمریکا منجر به استیضاح ترامپ خواهد شد؟
متن کامل👇🏻
https://goo.gl/nmXUnC
@Levi_athan
متن کامل👇🏻
https://goo.gl/nmXUnC
@Levi_athan
Forwarded from 📚✏️ندای سیاست
💫برگزاری مراسم بزرگداشت 500 سالگی اصلاحات دینی مارتین لوتر در آلمان
http://www.mojnews.com/fa/tiny/news-195309
@Nedaye_Siyasat
http://www.mojnews.com/fa/tiny/news-195309
@Nedaye_Siyasat
💫صدسالگی اعلامیه بالفور؛ سند تشکیل یک ملت جعلی
✍️زانا التاهان
✍️برگردان به فارسی: منصور براتی
متن کامل👇🏻
https://goo.gl/qiLpag
@Levi_athan
✍️زانا التاهان
✍️برگردان به فارسی: منصور براتی
متن کامل👇🏻
https://goo.gl/qiLpag
@Levi_athan
@Levi_athan
🔹 هگل فیلسوف آلمانی در جمله مشهوری معتقد است: «در تمدنهای شرق فقط یک نفر آزاد است و او همان سلطان، خلیفه، پادشاه، فرعون یا غیره است؛ اما در جهان مسیحی مدرن همهی انسانها آزاد هستند و در یونان و روم برخی از شهروندان آزادند.» شهروندی به مثابه یک گونه ای زندگی فعالانه در زندگی در مغرب زمین از سابقه ای طولانی مدت برخوردار است و ریشه های این مفهوم را به خوبی می توان در اندیشه سیاسی یونان باستان دید؛ در مقابل اما سنت شهروندی در مشرق زمین به معنای یونانی کلمه هرگز نهادینه نشد. نه اینکه در شرق مردم عادی هیچ گونه حقوقی در مقابل اشراف و حکام نداشتند، قطعاً شکل گیری و دوام تمدن ها نیازمند قانونمندی و میزانی از کارآمدی حکومت ها در ایجاد سیستم های شهری، نظامی، اقتصادی و اجتماعی است.
🔹 آنچه مسلم است شهروندی در شرق باستان (ایران، هند، چین و ...) و نیز در دوران اسلامی برخلاف شهروندی مرسوم در یونان باستان و سپس دیگر ادوار تاریخ تمدن غرب، شهروندی هرگز در ارتباط با مفاهیم «شهریاری» و «دموکراسی مستقیم» قرار نگرفت و بالعکس زندگی در شهرهای ایران باستان و سپس دوره اسلامی بیشتر تحت الشعاع مفاهیمی مانند «رعیت»، «عبد»، «مقلد»، «متطوع» و ... قرار گرفته است؛ در اگر بتوانیم با مسامحه شهروندی ای را در جهان ایران و جهان اسلام در دوره کلاسیک متصور شویم دارای تنه و بافتاری به شدت نحیف تر از سنخ یونانی و غربی آن و به بیان دیگر مبتنی بر امری ابژکتیو و شهودی است. در واقع شهروندی در غرب از همان یونان باستان روحی فاعلانه و آزادمنشانه دارد و شهروند را به واسطه برخورداری از خرد شایسته چنین آزادی ای می انگارد.
🔹 در جهان اسلام اما عوام الناس عمدتاً تحت تأثیر برداشت های اقتدارگرایانه غالب از مذهب به عنوان بندگانی، منفعل و مطیع دستورات الهی شناخته می شدند و تداوم این متافیزیک نیز باعث شده است که به دلیل وجوه اجتماعی پاره ای از وظایف و تکالیف دینی، مردم همچنین باید در برابر حکومت ها نیز اظهار انقیاد می کردند. در واقع برخلاف یونان باستان که با دو مفهوم «حقوق» و «وظایف» شهروندان روبرو هستیم در ایرانِ پس از اسلام بیشتر با مفهوم «تکلیف» مواجهیم؛ بدین معنا که با درنظر گرفتن وجه الهی برای تکالیف فردی و اجتماعی افراد، حتی حقوقی هم که برای آنها در نظر گرفته شده، در پرتو انجام تکلیف قابل ارزیابی است نه خواست آزادانه.
حتی مفهوم دوسویه «امر به معروف و نهی از منکر» نیز که مردم را موظف به انتقاد از کاستی ها کرده، بیشتر به صورتی عمودی و از سوی حکومت به مردم معنا پیدا کرده است و کمتر زمانی را در تاریخ ایران می توان یافت که حکومت ها در برابر انتقادات مردمی حتی به اسم امر به معروف و نهی از منکر سر تعظیم فرود آورده باشند. همچنین در منابع اسلامی معمولاً هیچ مکانیزم حقوقی یا نهادی برای اجرای این امر از سوی مردم نسبت به حکومت پیش بینی نشده است.
🔹 تنها موردی که می توان در این خصوص به نوعی یک استثنای محدود دانست مفهوم «متطوع» در برابر «محتسب» است. متطوع که همان فرد عادی است می تواند در امور «حسبه» در جامعه به امر به معروف و نهی از منکر بپردازد. با این حال این امر وظیفه محتسب است و امر به معروف برای متطوع واجب کفایی و محدود به حوزه هایی است که از اقدام محتسب به دور مانده است. همچنین حوزه فعالیت متطوع از سوی دیگر با قیدهایی همچون «عدم وجوب پاسخگویی»، «عدم امکان مراجعه به عقل خود در مسائل عرفی» نیز محدودتر از قبل می شود، در حالی که محتسب هیچ یک از این قیود را ندارد. از سوی دیگر پاره مواضع اصلاح طلبانه در این خصوص نیز که توسط عمر ابن خطاب و علی ابن ابی طالب (ع) جهت انتقاد مردم از خلیفه طرح می شد با گذار از خلافت به سلطنت از سطح جامعه رخت بربست.
🔹 همچنین مفهوم «شورا» نیز در دوران کلاسیک هیچگاه آن قدر فراگیر نشد که عامه مردم را در بر بگیرد و همواره در اعداد «اهالی دارالحکومه» باقی ماند. همچنین دوگانه «مقلد - مجتهد» نیز که باعث ایجاد نوعی تقسیم کار ضابطه مندانه در امور اجتماعی شده نیز باعث می شود امکان نهادینه شدن شهرنشینی آزادمنشانه در جهان اسلام کمتر و کمتر گردد.
🔹 در واقع می توان گفت آنچه در شهروندی یونانی و سپس شهروندی غربی مراد می شود اعمال حقوق و رعایت وظایف شهرنشینی است ولی در ایران و جهان اسلام به ویژه در دوره کلاسیک «اجرای تکالیف» و به نوعی «اطاعت ورزی» است تا برخورداری از مزیای حقوقی. در حقیقت شهروندی در ایران تا قبل از دوره مدرن تحت تأثیر چنین برداشت هایی از مذهب و متون مقدس چندان مجال ظهور و بروز نمی یابد و تنها در طلیعه مدرنیته و تحولات ایجاد شده در برداشت از مذهب است که فضا برای نضج گیری مفهومی فاعلانه تر از شهروندی در ایران و دیگر ممالک اسلامی فراهم تر می شود.
@Levi_athan
🔹 هگل فیلسوف آلمانی در جمله مشهوری معتقد است: «در تمدنهای شرق فقط یک نفر آزاد است و او همان سلطان، خلیفه، پادشاه، فرعون یا غیره است؛ اما در جهان مسیحی مدرن همهی انسانها آزاد هستند و در یونان و روم برخی از شهروندان آزادند.» شهروندی به مثابه یک گونه ای زندگی فعالانه در زندگی در مغرب زمین از سابقه ای طولانی مدت برخوردار است و ریشه های این مفهوم را به خوبی می توان در اندیشه سیاسی یونان باستان دید؛ در مقابل اما سنت شهروندی در مشرق زمین به معنای یونانی کلمه هرگز نهادینه نشد. نه اینکه در شرق مردم عادی هیچ گونه حقوقی در مقابل اشراف و حکام نداشتند، قطعاً شکل گیری و دوام تمدن ها نیازمند قانونمندی و میزانی از کارآمدی حکومت ها در ایجاد سیستم های شهری، نظامی، اقتصادی و اجتماعی است.
🔹 آنچه مسلم است شهروندی در شرق باستان (ایران، هند، چین و ...) و نیز در دوران اسلامی برخلاف شهروندی مرسوم در یونان باستان و سپس دیگر ادوار تاریخ تمدن غرب، شهروندی هرگز در ارتباط با مفاهیم «شهریاری» و «دموکراسی مستقیم» قرار نگرفت و بالعکس زندگی در شهرهای ایران باستان و سپس دوره اسلامی بیشتر تحت الشعاع مفاهیمی مانند «رعیت»، «عبد»، «مقلد»، «متطوع» و ... قرار گرفته است؛ در اگر بتوانیم با مسامحه شهروندی ای را در جهان ایران و جهان اسلام در دوره کلاسیک متصور شویم دارای تنه و بافتاری به شدت نحیف تر از سنخ یونانی و غربی آن و به بیان دیگر مبتنی بر امری ابژکتیو و شهودی است. در واقع شهروندی در غرب از همان یونان باستان روحی فاعلانه و آزادمنشانه دارد و شهروند را به واسطه برخورداری از خرد شایسته چنین آزادی ای می انگارد.
🔹 در جهان اسلام اما عوام الناس عمدتاً تحت تأثیر برداشت های اقتدارگرایانه غالب از مذهب به عنوان بندگانی، منفعل و مطیع دستورات الهی شناخته می شدند و تداوم این متافیزیک نیز باعث شده است که به دلیل وجوه اجتماعی پاره ای از وظایف و تکالیف دینی، مردم همچنین باید در برابر حکومت ها نیز اظهار انقیاد می کردند. در واقع برخلاف یونان باستان که با دو مفهوم «حقوق» و «وظایف» شهروندان روبرو هستیم در ایرانِ پس از اسلام بیشتر با مفهوم «تکلیف» مواجهیم؛ بدین معنا که با درنظر گرفتن وجه الهی برای تکالیف فردی و اجتماعی افراد، حتی حقوقی هم که برای آنها در نظر گرفته شده، در پرتو انجام تکلیف قابل ارزیابی است نه خواست آزادانه.
حتی مفهوم دوسویه «امر به معروف و نهی از منکر» نیز که مردم را موظف به انتقاد از کاستی ها کرده، بیشتر به صورتی عمودی و از سوی حکومت به مردم معنا پیدا کرده است و کمتر زمانی را در تاریخ ایران می توان یافت که حکومت ها در برابر انتقادات مردمی حتی به اسم امر به معروف و نهی از منکر سر تعظیم فرود آورده باشند. همچنین در منابع اسلامی معمولاً هیچ مکانیزم حقوقی یا نهادی برای اجرای این امر از سوی مردم نسبت به حکومت پیش بینی نشده است.
🔹 تنها موردی که می توان در این خصوص به نوعی یک استثنای محدود دانست مفهوم «متطوع» در برابر «محتسب» است. متطوع که همان فرد عادی است می تواند در امور «حسبه» در جامعه به امر به معروف و نهی از منکر بپردازد. با این حال این امر وظیفه محتسب است و امر به معروف برای متطوع واجب کفایی و محدود به حوزه هایی است که از اقدام محتسب به دور مانده است. همچنین حوزه فعالیت متطوع از سوی دیگر با قیدهایی همچون «عدم وجوب پاسخگویی»، «عدم امکان مراجعه به عقل خود در مسائل عرفی» نیز محدودتر از قبل می شود، در حالی که محتسب هیچ یک از این قیود را ندارد. از سوی دیگر پاره مواضع اصلاح طلبانه در این خصوص نیز که توسط عمر ابن خطاب و علی ابن ابی طالب (ع) جهت انتقاد مردم از خلیفه طرح می شد با گذار از خلافت به سلطنت از سطح جامعه رخت بربست.
🔹 همچنین مفهوم «شورا» نیز در دوران کلاسیک هیچگاه آن قدر فراگیر نشد که عامه مردم را در بر بگیرد و همواره در اعداد «اهالی دارالحکومه» باقی ماند. همچنین دوگانه «مقلد - مجتهد» نیز که باعث ایجاد نوعی تقسیم کار ضابطه مندانه در امور اجتماعی شده نیز باعث می شود امکان نهادینه شدن شهرنشینی آزادمنشانه در جهان اسلام کمتر و کمتر گردد.
🔹 در واقع می توان گفت آنچه در شهروندی یونانی و سپس شهروندی غربی مراد می شود اعمال حقوق و رعایت وظایف شهرنشینی است ولی در ایران و جهان اسلام به ویژه در دوره کلاسیک «اجرای تکالیف» و به نوعی «اطاعت ورزی» است تا برخورداری از مزیای حقوقی. در حقیقت شهروندی در ایران تا قبل از دوره مدرن تحت تأثیر چنین برداشت هایی از مذهب و متون مقدس چندان مجال ظهور و بروز نمی یابد و تنها در طلیعه مدرنیته و تحولات ایجاد شده در برداشت از مذهب است که فضا برای نضج گیری مفهومی فاعلانه تر از شهروندی در ایران و دیگر ممالک اسلامی فراهم تر می شود.
@Levi_athan