شما توسعه رو در تبلیغ اروتیک سس مایونز و صابون گلنار می‌بینید، من توسعه رو پیشرفت اقتصادی و در عین حال مقاومت جلوی چپ گرایی و مسئولیت فردی شهروندان، متاسفانه ما اصلا مثل هم نیستیم.

@Learn_Cast
@LearnCast

مدرسه تاریکی - روایت زندگی و کشمکش میان دو اعتقاد

نوشته Bella V.Dodd

ترجمه شده توسط لرن کست

3 فصل اول کتاب


@Learn_Cast
@LearnCast

اون لیبرال مسجدی که نوشتی خودش تو این وضعیت برای امیرعلی پرونده سازیه، آرشام غواصیه رو که بهش گفتم حرف 7 سال پیش جنتو آوردی حرف 3 سال پیشش رو هم بیار زد تو در و دیوار و جواب درست درمون به من نداد.
و بله! آزادی حقه! حقی که باید برقرار باشه که تو اصلا بتونی فکر کنی چه ایدئولوژی داشته باشی، الفبای موضوعات رو نمیدونید، کلیپ پر میکنید و همه جا میدید براتون پخشش کنن [شایدم می‌دونید، از سر لجاجت یا داستانای دیگه این چیزا رو میگید]
جنت رو اینقدر تخریب کردن، اینقدر گفتن این آدم وصله و فلان، که الان وقتی تو زندانه همونایی که قبلا بهش همینو میگفتن، میگن الان رفته مرخصی!
عینا دارن همینکارو با امیرعلی هم میکنن!
یه الدنگ دوزاری هم اومد این وسط خودشو چسبوند به جنت، که سر بزنگاه با توییتاش پاس گل بده به شماها

در آخر سر، رو سیاهیش برای همه تون می‌مونه، شک نکنید!

من تو ایران بدنیا اومدم، و بدلیل آموزش دولتی و فشار جامعه برای همرنگ شدن با بقیه، منم عکس راهیان نور دارم، منم یه زمان کصشعر فکر میکردم، از اول که بدنیا اومدم طرز فکر الانمو نداشتم، فکر هم نمیکنم هرکسی که توی دهه هفتاد و هشتاد، توی اوج پروپاگاندا بدنیا اومده باشه هم از اول تفکر مبتنی بر فردیت و مالکیت فردی داشته باشه، حداقلش من این شهامت رو دارم و میگم.
اما هیچ وقت به واسطه همون تفکرات مضخرف خودم هم، کوچک ترین نقض حقوقی نکردم، هیچ آدمی رو هم جز خودم گردن نمیگیرم، من بر اساس حرف و عمل حال حاضر آدما جلو میرم، نه گذشته نه آینده طرف برای من معلوم نیست!
ولی کسی که الان در حال حاضر داره از فردیت و مالکیت فردی حرف میزنه و تو میری عکس چند سال پیشش رو میاری رو بهش میگی بسیجی، این نشون میده استدلال نداری، کامنتم برات گذاشتم، به همه چیز گیر دادی به جز اینکه جواب منو بدی.

در آخر سر، رو سیاهیش برای همه تون می‌مونه، شک نکنید!

بگذریم از این چیزا.

برای یه چنل یوتیوبی که فقط کتاب صوتی منتشر میکنه، فکر میکنم آمار خوبی باشه!

@LearnCast
@Learn_Cast

بدی نیست.

آزادی در معنای مطلق و صِرف، نه حق است و نه ایدئولوژی؛ بلکه یک «مفهوم توصیفی» برای اشاره به وضعیتی است که در آن، یک موجود زنده توانایی اِعمال عاملیت بر اساس اهداف و ترجیحات خود را دارد، بدون آن‌که انسانی دیگر این عاملیت را با زور و مانع قهری مسدود کند. به بیان دیگر، آزادی در این سطح صرفاً ناظر بر فقدان «اجبار بین‌فردی» است و به خودی خود هیچ بار تجویزی یا هنجاری ندارد؛ واقعیتی است مربوط به ساحت «هست‌ها»، نه ساحت «بایدها».
در مقابل، «آزادی‌خواهی» یک ایدئولوژی است. جریان‌هایی مانند لیبرالیسم کلاسیک، لیبرتاریانیسم، مینارشیسم و آنارکو-کاپیتالیسم، منظومه‌هایی فکری هستند که چارچوب مشخصی دارند، مبتنی بر اهداف و ارزش‌های ویژه شکل گرفته‌اند و محتوای آن‌ها کاملاً تجویزی است؛ یعنی بر اساس یک ترجیح بنیادی، مجموعه‌ای از بایدها و نبایدها را تدوین می‌کنند. مفهوم «حق بر آزادی» نیز دقیقاً از درون همین دستگاه‌های هنجاری متولد می‌شود؛ چرا که «حق»، ساختاری تجویزی است که برای پاسداری از آن وضعیت عینیِ عدم تجاوز وضع و به رسمیت شناخته می‌شود.
از منظر تاریخ اندیشه، اصطلاح «ایدئولوژی» در آغاز بار منفی نداشت. این واژه را نخستین‌بار متفکر آزادی‌خواه فرانسوی، آنتوان دستوت دو تراسی—که با اندیشمندانی چون کُندیاک و توماس جفرسون قرابت فکری داشت—به عنوان «علم شناخت ایده‌ها و ریشه‌های ادراک انسان» وضع کرد. نخستین تخریب معنایی این واژه نه توسط مارکس، بلکه توسط ناپلئون بناپارت رخ داد؛ ناپلئون این متفکران را با برچسب تحقیرآمیز «ایدئولوگ»، افرادی مجردباف و بیگانه با واقعیت خواند. سال‌ها بعد، مارکس و انگلس نیز این برچسب منفی را در چارچوب نظریه خود بازتعریف کردند و ایدئولوژی را در جایگاه «آگاهی کاذب» و بازتاب‌دهنده منافع طبقاتی فرونشاندند.

@TribooNAzaaaD

اینم خوندم و به نظرم جالب میومد، گفتم با شماهم به اشتراک بذارم

همچنین، «دفاع از مالکیت خصوصی» الزاماً شما را لیبرال یا آنارکوکاپیتالیست نمی‌کند. دفاع نظام‌مند از حقوق مالکیت، پس از پذیرفتن حقوق مالکیت فردیِ دیگران، می‌تواند بر مبانی متفاوتی استوار باشد؛ برای مثال، ممکن است فایده‌گرایانه باشد یا بر مبانی الهیاتی، حقوق طبیعی یا استدلال‌های دیگری استوار شود. بنابراین، مسئله صرفاً این نیست که کدام مبنا را برگزیده‌ایم، بلکه باید بررسی کرد هر مبنا تا چه اندازه می‌تواند به‌طور منسجم از مالکیت فردی دفاع کند، بدون آنکه در درون خود دچار تناقض شود.

اون سیستم مدافع حقوق مالکیت، می‌تونه یک سری جنبه های ایجابی دیگری به غیر از رعایت حق مالکیت فردی هم داشته باشه، مثل کمک داوطلبانه یا پرهیز از یک سری کار های مشخص، که باز هم به خودی خود تعارضی با رعایت حق مالکیت فردی نداره.

زمانی که یک «فاشیست، نژادپرست، تمامیت‌خواه،افراطی، سطلی و غیره» دست بگیری و به هرکس بچسبانی، دیگر فاشیست، نژادپرست، افراطی، تمامیت‌خواه و غیره بودن معنای خود را از دست می‌دهد. زمان که بگذرد و در هنگام ظهور حقیقی چنین ایده‌هایی دیگر تشخیص آن یا برای مخاطب سخت شده یا علاقه‌ای به نشان دادن واکنش مناسب به آن ندارد. مشکلی که امروز به کرات می‌بینید. معیارها اصلا مشخص نیست و استعمال این کلمات به طور بی‌رویه‌ای افزایش یافته است، دلیلش هرچه هست، هست. اندیشیدن در باب شناخت و استفاده‌ی بجا، جای خود را به استعمال دم دستی برای پیروزی در گفتگوها داده است. خطر چنین رویه‌ای بسیار بیشتر از آن‌چیزی است که به نظر می‌رسد. بار معنایی واژه‌ها در اثر کاربرد در زمان و مکان نامناسب و اطلاق بی مورد آن چه به دلیل مشروعیت بخشیدن و تاثیرگذاری شیادانه و چه به دلیل معنا بخشیدن به بی‌معناها از بین می‌رود و یا به ابتذال کشیده می‌شود. گوش مخاطب در اثر استعمال بی‌رویه پُر می‌شود و حساسیت بر کلمات از بین می‌رود.

کل دنیا رو داره به هم میریزه که بر سر قدرت بمونه!

[مکالمه دو نفر سال ۱۹۸۹]

انگل فضای مجازی و پژوهشگر جعلی در دنیای واقعی

خروجی کارت تو این یک سال و نیم اخیر تو فضای مجازی چیه؟ اون پولایی که گرفتی رو هم حساب کن.
کتاب ترجمه کردی؟ مقاله نوشتی؟ یه کار درست‌حسابی برای آزادی و حقوق مالکیت کردی؟

من غیر از ژست دانشگاهی و چهارتا پست اینستاگرامی که توش اصلاح‌طلبا رو کوبیدی، چیزی ندیدم.
به این می‌گن انگل‌بازی.

و دیگه برام فرقی نداره که این حرفا رو از ترس می‌زنی یا واقعا باوره.
از تو هیچ خروجی‌ای ندیدم.
تو یه پژوهشگر جعلی هستی: هیچ کاری نمی‌کنی، ولی از همه بیشتر ادعا داری و اظهار فضل می‌کنی.
سابقه و خروجی کارهای من کاملاً روشنه.

و حقیقتاً بیشتر از اصلاح‌طلب و اصولگرا و هر دولت‌گرای دیگه‌ای، از امثال تو حالم به‌هم می‌خوره.
از کسایی که تو خلائی که پیش اومده هیچ کاری نمی‌کنن و با همون بی‌عملی‌شون، کسایی مثل منو که سالم و مستمر کار می‌کنن، بدنام می‌کنن.

قبل از اینکه اظهار فضل کنی و حرف بزنی،
اول ببین خودت چیکارا کردی.

@LearnCast
@Learn_Cast

هایک میگه زبان انسان به وسیله عقل و خرد جمعی خودجوش و غیر دستوری ساخته شده نه با طراحی یک یا چند نفر شبیه دولت و نتیجه عاقلانه می‌گیره که باقی جاها هم این نظم خودجوش کامل تر و درست تر از مدل طراحی شده یا دستوریه.

و اگر شما واقعا زبان شناس باشید طبیعتاً نمی‌تونید سوسیالیست بشید، اما خداوندگار زبان‌شناسی که نوام چامسکی هست، سوسیالیسته. هرچی ما از زبان شناسی و زبان های برنامه نویسی کامپیوتر داریم حاصل زحمات این کور به حقیقته.

یعنی شما حتی میتونی حقیقت رو به عینه ببینی بازم ایدئولوژی مغزت رو متلاشی کنه و انکارش کنی و پشت تمام قاتلان سوسیالیست تاریخ بشریت بایستی. حتی پشت خمرهای سرخ که میلیونی کشتند هم بی تعارف ایستاد مردک احمق.

بنابراین طبیعیه شما هرچقدر استدلال و روش شناسی درست و منطق صحیح بذاری وسط یه عده باز دهن باز کنند و حرف مفت بزنند.

@jannatkhah_ir

ما در کدام جهان زندگی می‌کنیم؟ بازار آزاد یا دولت ناجی؟

یکی از دوستان می‌گفت: «ما در جهان کینزی زندگی می‌کنیم، نه در جهان لیبرال (لیبرالیسم کلاسیک)!» این جمله شاید در نگاه اول یک بحث تئوریک به نظر برسد، اما در واقع کلید فهم اقتصاد امروز جهان است. چرا حق با اوست؟

توهم بازار آزاد (جهان لیبرال)
در لیبرالیسم کلاسیک ، بازار آزاد مثل یک سیستم هوشمند است که خودش را با دست نامرئی تنظیم می‌کند. نقش دولت؟ تقریباً هیچ! فقط باید امنیت را تامین کند و کاری به کار اقتصاد نداشته باشد. اگر اقتصاد وارد رکود شد، دولت نباید دخالت کند؛ بازار بالاخره خودش به تعادل می‌رسد.

جهان کینزی ما
جان مینارد کینز بعد از رکود بزرگ دهه ۱۹۳۰ نشان داد که این تئوری‌ها در عمل کار نمی‌کنند. او با جمله معروف «در بلندمدت همه ما مرده‌ایم!» می خواست این موضوع را نشان دهد که نمی‌توان سال‌ها منتظر ماند تا بازارها به طور طبیعی خودشان را اصلاح کنند، بلکه دولت باید مثل یک ناجی وارد میدان شود.

امروز حتی سرمایه‌دارترین کشورهای جهان هم بر اساس تئوری کینز اداره می‌شوند، نه بازار آزاد کلاسیک. ۳ نشانه بزرگ آن:
1. بسته‌های محرک اقتصادی: در بحران مالی ۲۰۰۸ و پاندمی کرونا، دولت‌های غربی تریلیون‌ها دلار پول چاپ کردند، چک‌های حمایتی به حساب مردم ریختند و به کسب‌وکارها وام دادند تا اقتصاد از هم نپاشد. (خالص‌ترین شکل دخالت کینزی)

2. خداییِ بانک‌های مرکزی: امروز بازارها منتظرند ببینند فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) نرخ بهره را چه می‌کند. در یک بازار کاملاً آزاد، مکانیزم عرضه و تقاضا باید نرخ بهره را تعیین کند، نه تصمیم چند اقتصاددان در یک اتاق دربسته!

3. نجات غول‌های ورشکسته (Too big to fail): در بازار آزاد واقعی، شرکتی که بد کار کند باید ورشکست شود تا حذف شود. اما در جهان امروز، وقتی یک بانک بزرگ یا خط هوایی زمین می‌خورد، دولت‌ها با پول مالیات‌دهندگان آن‌ها را نجات می‌دهند تا جلوی دومینوی بیکاری را بگیرند.

اقتصاد امروز جهان شاید در روزهای آفتابی و سوددهی، نقاب بازار آزاد به چهره بزند و شعار عدم مداخله بدهد؛ اما به محض اینکه طوفانِ بحران و ضرر شروع می‌شود، نقاب‌ها می‌افتد و همه دست به دامن دولت‌ها می‌شوند تا نجاتشان دهند. ما عمیقاً در یک جهان کینزی زندگی می‌کنیم!

@sojehdiary