تو اینستا گفتم اینجام میگم:

چون رمان هست و حالت روایی داره، کتاب سبکیه و در عین حال توی همین روایتش، به موضوعات مهمی می‌پردازه

شاید فکر کنید شوخیه، ولی کاری که مدرسه دولتی میکنه اینه که حس مالکیت رو از همون بچگی در فرد، خاموش کنه.

میخواد خوشتون بیاد یا نه:

هر جنبشی که آرمانش فردیت و مالکیت فردی نباشه، قابل هایجک شدنه، در بحث سلبی همه میدونن چیو نمیخوان.
یه کمونیست، یه سوسیال دموکرات و یه لیبرال کلاسیک شاید در نخواستن چیزی اتفاق نظر داشته باشن، اما در اینکه چی رو میخوان همیشه اختلاف دارن.
"زن،زندگی،آزادی" در ایران و "کار،تحصیل،آزادی" در افغانستان، از همون اول طوری چیده شدن که قابل هایجک کردن باشن.
این به این معنی نیست که هر شعار سلبی محکوم به شکسته. اما بدون یک هسته ایجابی روشن حول فردیت، مالکیت و محدودیت قدرت، احتمال هایجک شدن بالا می‌ره.

@LearnCast
@Learn_Cast

من خوب می‌دانستم که این سازمان‌ها خودجوش پدید نیامده‌اند؛ پشتِ سرشان گروهی سازمان‌دهنده وجود داشت. با این حال، واکنشِ دانشجویی واقعی و فوری بود. ناگهان در آن پردیسِ بی‌تفاوت، گروهی از دانشجویان پیدا شده بودند که انگار برای چیزی اهمیت قائل‌اند، به چیزی باور دارند و حاضرند برای آنچه باور دارند و برایش اهمیت قائل‌اند، کار کنند و رنج بکشند. خیلی زود، این موج همه بدنه دانشجویی را دربر گرفت.

آشنا نیست براتون؟

این آزادی لعنتیو اگه برابر با حقوق مالکیت مشروع تعریف کنی، دیگه هیچکس نمیتونه هایجکت کنه.

شما توسعه رو در تبلیغ اروتیک سس مایونز و صابون گلنار می‌بینید، من توسعه رو پیشرفت اقتصادی و در عین حال مقاومت جلوی چپ گرایی و مسئولیت فردی شهروندان، متاسفانه ما اصلا مثل هم نیستیم.

@Learn_Cast
@LearnCast

مدرسه تاریکی - روایت زندگی و کشمکش میان دو اعتقاد

نوشته Bella V.Dodd

ترجمه شده توسط لرن کست

3 فصل اول کتاب


@Learn_Cast
@LearnCast

اون لیبرال مسجدی که نوشتی خودش تو این وضعیت برای امیرعلی پرونده سازیه، آرشام غواصیه رو که بهش گفتم حرف 7 سال پیش جنتو آوردی حرف 3 سال پیشش رو هم بیار زد تو در و دیوار و جواب درست درمون به من نداد.
و بله! آزادی حقه! حقی که باید برقرار باشه که تو اصلا بتونی فکر کنی چه ایدئولوژی داشته باشی، الفبای موضوعات رو نمیدونید، کلیپ پر میکنید و همه جا میدید براتون پخشش کنن [شایدم می‌دونید، از سر لجاجت یا داستانای دیگه این چیزا رو میگید]
جنت رو اینقدر تخریب کردن، اینقدر گفتن این آدم وصله و فلان، که الان وقتی تو زندانه همونایی که قبلا بهش همینو میگفتن، میگن الان رفته مرخصی!
عینا دارن همینکارو با امیرعلی هم میکنن!
یه الدنگ دوزاری هم اومد این وسط خودشو چسبوند به جنت، که سر بزنگاه با توییتاش پاس گل بده به شماها

در آخر سر، رو سیاهیش برای همه تون می‌مونه، شک نکنید!

من تو ایران بدنیا اومدم، و بدلیل آموزش دولتی و فشار جامعه برای همرنگ شدن با بقیه، منم عکس راهیان نور دارم، منم یه زمان کصشعر فکر میکردم، از اول که بدنیا اومدم طرز فکر الانمو نداشتم، فکر هم نمیکنم هرکسی که توی دهه هفتاد و هشتاد، توی اوج پروپاگاندا بدنیا اومده باشه هم از اول تفکر مبتنی بر فردیت و مالکیت فردی داشته باشه، حداقلش من این شهامت رو دارم و میگم.
اما هیچ وقت به واسطه همون تفکرات مضخرف خودم هم، کوچک ترین نقض حقوقی نکردم، هیچ آدمی رو هم جز خودم گردن نمیگیرم، من بر اساس حرف و عمل حال حاضر آدما جلو میرم، نه گذشته نه آینده طرف برای من معلوم نیست!
ولی کسی که الان در حال حاضر داره از فردیت و مالکیت فردی حرف میزنه و تو میری عکس چند سال پیشش رو میاری رو بهش میگی بسیجی، این نشون میده استدلال نداری، کامنتم برات گذاشتم، به همه چیز گیر دادی به جز اینکه جواب منو بدی.

در آخر سر، رو سیاهیش برای همه تون می‌مونه، شک نکنید!

بگذریم از این چیزا.

برای یه چنل یوتیوبی که فقط کتاب صوتی منتشر میکنه، فکر میکنم آمار خوبی باشه!

@LearnCast
@Learn_Cast

بدی نیست.

آزادی در معنای مطلق و صِرف، نه حق است و نه ایدئولوژی؛ بلکه یک «مفهوم توصیفی» برای اشاره به وضعیتی است که در آن، یک موجود زنده توانایی اِعمال عاملیت بر اساس اهداف و ترجیحات خود را دارد، بدون آن‌که انسانی دیگر این عاملیت را با زور و مانع قهری مسدود کند. به بیان دیگر، آزادی در این سطح صرفاً ناظر بر فقدان «اجبار بین‌فردی» است و به خودی خود هیچ بار تجویزی یا هنجاری ندارد؛ واقعیتی است مربوط به ساحت «هست‌ها»، نه ساحت «بایدها».
در مقابل، «آزادی‌خواهی» یک ایدئولوژی است. جریان‌هایی مانند لیبرالیسم کلاسیک، لیبرتاریانیسم، مینارشیسم و آنارکو-کاپیتالیسم، منظومه‌هایی فکری هستند که چارچوب مشخصی دارند، مبتنی بر اهداف و ارزش‌های ویژه شکل گرفته‌اند و محتوای آن‌ها کاملاً تجویزی است؛ یعنی بر اساس یک ترجیح بنیادی، مجموعه‌ای از بایدها و نبایدها را تدوین می‌کنند. مفهوم «حق بر آزادی» نیز دقیقاً از درون همین دستگاه‌های هنجاری متولد می‌شود؛ چرا که «حق»، ساختاری تجویزی است که برای پاسداری از آن وضعیت عینیِ عدم تجاوز وضع و به رسمیت شناخته می‌شود.
از منظر تاریخ اندیشه، اصطلاح «ایدئولوژی» در آغاز بار منفی نداشت. این واژه را نخستین‌بار متفکر آزادی‌خواه فرانسوی، آنتوان دستوت دو تراسی—که با اندیشمندانی چون کُندیاک و توماس جفرسون قرابت فکری داشت—به عنوان «علم شناخت ایده‌ها و ریشه‌های ادراک انسان» وضع کرد. نخستین تخریب معنایی این واژه نه توسط مارکس، بلکه توسط ناپلئون بناپارت رخ داد؛ ناپلئون این متفکران را با برچسب تحقیرآمیز «ایدئولوگ»، افرادی مجردباف و بیگانه با واقعیت خواند. سال‌ها بعد، مارکس و انگلس نیز این برچسب منفی را در چارچوب نظریه خود بازتعریف کردند و ایدئولوژی را در جایگاه «آگاهی کاذب» و بازتاب‌دهنده منافع طبقاتی فرونشاندند.

@TribooNAzaaaD

اینم خوندم و به نظرم جالب میومد، گفتم با شماهم به اشتراک بذارم