از بعد ۴۰۱، بخشی از وجود من برای همیشه مرد
هیچ وقت دیگه نتونستم بشینم فیلم و سریال ببینم، خیلی از لذت های زندگیم دیگه برنگشت، نمی‌گم فیلم و سریال از بعد اون ندیدم، ولی بیشتر برام یه چالش ذهنی بود برای اینکه مقاومت خودم رو بشکنم.
از سالها قبل با اینترنت کیلوبایتی کلی فیلم و سریال دانلود کردم که دیگه نمی‌تونم ببینم.
فکر هم نمیکنم هیچ وقت واقعا اون آدم سابق بشم، نه بعد ۹۸، نه ۴۰۱، و نه دی ماه ۴۰۴، توی هر‌ کدومش از لحاظ روانی یجور آسیب دیدم.

هر از چندگاهی آدما و بعضی موقعیت ها برام مسکنی میشن که این درد تسکین پیدا کنه، که قاعدتا نمیتونه همیشگی باشه.

حالا شما اگه حوصله‌شو دارید، سایلو رو ببینید.

نخندید، بخونید، یکی از مهم ترین اخبار این ماهه!

اینا دارن چیکار میکنن، بعد ما درگیر قیمت روغنیم

سلاطین رانت تو یه قاب

@LearnCast
@Learn_Cast

جهنم جاییه که این آدما بخوان منو نصیحت کنن

عارف: هدف ایران کسب رتبه تک‌رقمی جهان در هوش مصنوعی است

@sojehdiary

چند تا مرحله داره:

به نور چشمی ها رانت و وام بلاعوض میدن بابت "کسب رتبه تک‌رقمی".

دولت میگه من حمایت کردم از اونطرف باید بیاید تحت قوانین من فعالیت کنید.

نورچشمی ها با تزریق پول و انحصار کسب و کار خودشونو گسترش میدن، باقی این وسط چوب لا چرخشون میره، چون بالاخره نورچشمیا باید پیشرفت کنن!

نورچشمی ها در پادکست طبقه ۱۶ یا سایر پادکست ها شرکت میکنن و از چالش هاشون برای راه اندازی بیزینس میگن و من و شما رو نصیحت میکنن.

بزودی ...

با این‌که هنوز خودمان را کاتولیک می‌دانستیم، دیگر چندان اهل دینداری نبودیم. مادرم تشویق‌مان می‌کرد که به کلیسا برویم اما خیلی زود از رفتارِ پدر و مادرمان پیروی کردیم. فکر می‌کنم مادرم از انگلیسیِ ضعیفش و از نداشتن لباس‌های فاخر، دل‌چرکین و خجالت‌زده بود. هرچند صلیب هنوز بالای تخت‌هایمان بود و او پیش پای مجسمه‌ی مریم مقدس چراغ نذری روشن می‌کرد، اما ما بچه‌ها به این نتیجه رسیدیم که این‌ها متعلق به گذشته‌ی ایتالیایی ماست و باید آمریکایی شویم. بی‌آن‌که کاملاً بدانیم چه می‌کنیم، داوطلبانه از فرهنگ خودمان بریدیم و به جست‌وجوی چیزی تازه رفتیم.

چرا افراد زمانی که به امریکا سفر میکنند، اغلب سوسیالیست میشوند؟
یکی از جواب هایش، در همین نقل قول از کتاب نهفته است.

صفحه اول یکی از شماره‌های اولیهٔ NYC Evening Call ، یک روزنامه سوسیالیستی

این روزنامه کار خود را در سال 1908 آغاز کرد

@LearnCast
@Learn_Cast

اما با آن‌که دلم می‌خواست آنچه را در درونم می‌جوشید بپذیرم، نمی‌توانستم. از پیش، غروری ریشه‌دار به خرد خود داشتم و هرچه را غیرعلمی می‌پنداشتم، پس می‌زدم. در این زمینه، بازتاب همان سطحی‌نگریِ رایج در محافل آموزشیِ آن روزگار بودم؛ این تصور که علم و دین ناگزیر در برابر هم قرار دارند.

تو اینستا گفتم اینجام میگم:

چون رمان هست و حالت روایی داره، کتاب سبکیه و در عین حال توی همین روایتش، به موضوعات مهمی می‌پردازه