چاگرد

نبشتکار : قندیل بلوچ

سمو یک جوانیں ٹیلنٹڈ ایں جنکے اَت ءُ مدام آئی جھد ءُ کوشست اَت کہ آ اے چاگرد ءَ گوں اِلم ءَ روشناس بکنت ءُ زانت ءِ آشوب ءِ بیارایت. آرا اے واب ءَ نہ واب ءَ اِشت ءُ نہ کہ آرام ءَ. سمو مدام جیڑگ ءَ اَت کہ اے واب چون ءُ چے پیم آسر ءُ سرجم بیت انت؟ آئی ھمک وھدا گوں وتی ھم نیاداں ھمے جیڑاھانی سر ءَ نند ءُ نیاد، گپ ءُ تران کرتگ اَت. ھو سمو ءَ ڈوسٹوسکی ءَ بگر داں چارلس ڈکن، الاف شفاک، ھوشوت سھنگ، گرورجنیش ( اوشو) منٹو، اقبال، ھلیل جبران، اینٹو شیکوف، سکرات، ارسطو ءُ اگلاطون وانتگ. ھو آئی صباء ءُ ھاشمی ھم وانتگ. انوں آئی بازیں چاگرد ءُ راجمان ئے بابت ءَ سرپدی ءُ زانت ھست اَت. گڈاں سمو ھم وتی چاگرد ءَ ھما دودمان ایں چاگردانی دابا گندگ لوٹگا اَت. اِلم ءُ زانت ءِ آشوب چو لیڑو ءَ مگن اَت. سمو دائم ءَ ھمے یک ایں گپ جتگ اَت کہ منی چاگرد منی چاگرد! ھما تھاریں کوٹی ئے دابا انت کہ آئی تہ ءَ کور ءُ چم پچ، واندگ( نَود درسد ءِ ھبر انت)ءُ نا واندگ یک ھساب ءَ اَنت کہ ھمک مردم یے سنج ءُ زانت یک ڈولا انت.
بازیں وانگ ءُ اِلم دوستی ءَ چہ سمو فیمینسٹ ءِ جوڈ بوتگ اَت پرچا کہ زانشی آنی درانی تہ ءَ چو نہ نبشتگ کہ اشرف المخلوکات ءِ تہ ءَ مرد ءُ جنین برابر نہ اَنت بلکن ھمئے نویستگ کہ ھمک بنی آدم یک ایں شاھِما تور اَنت ءُ دُرست یک برابر اَنت. دھمی نمگا، سمو مدام گوں سوشل میڈیا ھم ھمگرنچ اَت. آئی دائمی انسان ءِ درد مارتگ اَت ءُ اِلم دوستاں گوں اپیل ءِ کرتگ اَت کہ زانتی آشوب پکار انت منی چاگرد ءَ را.
یک روچے سمو ءِ انارک آنی سرا ارس ئے چو کوھی چمگ ءِ پیما رچان ءُ گوں ھانی ءَ گپ جنان اَت ءُ گُشت ئے "یک روچے مئے وانگ جاہ ءَ مراگش ءِ بوتگ گڈاں آ مراگش ءَ من ھم بھر زُرتگ ءُ زالبولانی ھقانی سرا گپ جتگ. کساس پنچ سد مردم اتکگت ءُ ساڑی بوتگ ات. چہ منی ھبر ءُ گالاں بازیں مردم ئے متاثر بوت ءُ بازیں مردم ئے چم ھم جھلا بوت اَنت. گڈ سرءَ وش ٹی وی ءَ منی یک کسانکیں انٹرویو ھم گپت ءُ من سوشل میڈیا وتی عکس ھم اپلوڈ کرت ھمئے مرگش ءِ. ھمے رنغا مردماں منی پُشتا بدیں پروپگنڈا کنگ بندات کرت منی لوگ والا ھانی کرا ءُ سوشل میڈیا ءَ کہ من یک لبرر، بے اِزم، کریکٹر لِس ءُ یل چریں جنک ءِ آں. مدام منی عکس پِسبک ءُ سوشل میڈیا ءَ شنگ ءُ تالان اَنت. مئے بلوچ چاگرد ءِ تہ ءَ چوشیں یلی باز ھراب ایں گپےِ. چرے ھبر ءُ ھالان پد مردماں گشت کہ اے جنک ءِ کُشگ روا انت. گڈاں منی ابا ءُ لالا ھاں منی زبان سِست یانی منی ند ءُ کتاب چہ من پُلِت اَنت. برات ءَ منی مبائل پلِت ءُ گشت ئے کہ مرچی ءَ چہ پد تئی روگ وانگ جاہ ءَ بند انت ءُ اگاں تہ چہ گِس ءَ ڈن در اتک ءِ بزاں کہ تئی موت اتکا. اے زند منی واست ءَ یک بندیگ جاہ ئے جوڈ بوتگ. من نہ زانہ مئے چاگرد چے واست ءَ چو بیمار انت کہ مردم ءَ را گپ کنگ ءِ مُکل ھم نیست".
جی ھو سمو ءِ اے کسہ باز درد ناک انت. مردم چوشیں اِلم دوست ءُ روشن ھیالاں گُشنت یل چر ،ُ بے کرد ءُ بے اِزم بلے ھو منا اے پیم ایں یل چر ءُ بے اِزم ایں جنک باز دوست بیت انت.
@Labzank
telegram.me/Labzank

🌴رجانک :مھمدبلوچ🌴
جنین آدمے گوشگ ءَ اَت :
ھاوند ءَ منّت گر آں کہ من ءَ شَرّین زاماتے داتگ ئے ، منی جنک داں نمروچ ءَ واب اِنت ، نمروچ ءَ رَند پہ سامان ءِ زیرگ ءَ بازار ءَ روت ءُ شام ءِ وھد ءَ کہ ترّ اَنت منی زامات چہ بازار ءَ وَرَگ زیر ایت کار ایت ،دوئین نند اَ ت ءُ وَر اَنت .
بلے پہ نشار ءَ منی بھت کپتگ چے ءَ کہ منی نشار داں نمروچ ءَ واب اِنت ءُ رَندا مرد ءَ زور ایت ءُ روت بازار ءَ پہ سامانی زیرگ ، داں شامانی وھد ءَ ، آ وھد ءَ منی بچک ءَ ھُجّ کنت کہ چہ ڈن ءَ وَرَگ بہ زیر ایت ، رندا نند ایت ءُ جَور اِش کنت !!!
😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇
@Labzank
telegram.me/Labzank

." بیگاه ءِ پند "
(1)
آی ءَ مُلک ءَ داواے کُتگ اَت ءُ اتکگ اَت وتی مردمانی گورا داشتگ اَتے .همے وهداں من هم همے بازار ءَ وتی سنگتے ءِ گورا اتان .
من ءُ آ هر دُک بے روزگار اِتیں . پہ سهت تیلی ءُ لاپانی کسان کنگ ءَ همُک بیگاه ءَ پند جت ءُ آی ءَ روچے کسہ ے گوں اَت .
همے کہ روزرد بوت تہ من شُتان آی ءِ دَر ءِ گهنٹی جت ءُ آروچے یک دابے ءَ دراتک برے جاڑوے دست اَتے درے بوتک برے پونچہ .ءُ برے پسیلانی شودگ ءِ بُرش ءُ پوڈر .
یک روچے کہ اتک دان یک گونڈے زهگے بڈا اتے .من کہ پُرس ات هاں پُل تہ گوں بچکندے ءَ گُشتے کہ باجی ءِ بدلی بوتگ اتکگ همدا اِنت انی شُتگ کار ءَ چُک منا گوں اِنت . من نیم چمّی چارات ءُ گوں بچکندے ءَ گُشت کہ گُڈا تی نوکری پکا اِنت .
پدا من مدام دیست کہ چُک آی ءِ بڈا اَت ءُ باجی کار ءَ ات .
چُک گوں آی ءَ اَنچو اوارِتگ اَت کہ باجی بزان وتی ماتے بے هال کُتگ اَت . مُدام کہ ما سرگپتیں تہ چُک ءَ اَنچو گربست کہ ماتے وتی چُک ءَ یل بدانت پہ دیمے روهگ ءَ .
آ روچ ءَ پد من آ مات ءِ نام ءَ توار کُت پدا ماسی ءِ .همے وڑا وهد گوزاں ات آ کسہ آراں ات ءُ من گوشداراں اِتاں ءُ پند جناں اتیں .
درانڈهی ءِ کریابیں هُشکاوگ ءَ باجی پرای ءَ یک " سارت آپ " ے ات .
چُشیں روزد نہ گوستگ ات کہ بیگاه ءِ پند ءَ آی ءَ یک برے باجی ءِ نام نہ گپتگ ات .
اے روچ ءَ آی ءَ یک نوکیں جوڑهے کوش پاد ءَ ات ، آی ءِ گُشگ ات کہ باجی ءَ داتگ انت آ سک گَل اَت ءُ اگاں اے کهول ءِ مردمان چہ کسے چہ آی ءَ رزا اَت ، گُڑا آ مردم باجی اَت . باجی چہ آی ءَ رزا ات ءُ آ چہ باجی ءَ .
آ یک داگی ایں مردُمے اَت کُلیں مردم دل ءَ گونای نہ وش اِتان آی ءِ پُشت ءَ بازیں گپے بوهگ ءَ ات ،نشہی ے بدکرداریں مردمے مُلک ءَ جنکے دُزتگے .همینچک دپ همینچک گپ .
بلے آی ءِ گُشگ اَت کہ اے کُلیں بُهتاماں ابید هم آ گوں باجی ءَ سک نزیک اِنت هردیں ما کہ تهنا بیں تہ من وتی دل ءِ کُلیں گپاں گوں باجی ءَ کنان ، آ منا منی کارانی کنگ ءَ هم کُمک کنت .
ہردیں مول ءَ شاپنگ ءَ روت منی کُلیں زلورت ءِ چیزان کاریت گون سنٹ باڈی اسپرے بگلانی لوشن کریم شمپو هر چیز کہ من مُلک ءَ کار مرز کتگ انت آ اِش پمن کاریت گوں .
آی ءَ وتی توسیپ کُت ، مُلک ءَ من سکیں شوکیں بچکے بوتگاں ءُ جنکان منا سک دوست بوتگ وهدے چوگاں ءَ گوں وتی کتابی ایں گُدانی پراهیں شلوار ءُ اسپیتیں دزمال ءُ سُرمگیں چم ءُ مُزواکیں لُنٹاں ایر کپتگان جنکانی دپ ءَ چَنکے چَنکے آپ داتگ . چوگاں تراِتگ بلے آیانی چم منا سک بوتگ انت .
چنُت جنک من همے چوگانانی سرا پسارینتگ. هردیں بنڈاره ءِ هیرات بیتگ سُهب ءَ گُڑا جنکان منا توار کُتگ کہ مے هیرات ءَ اروبرو تو بیار .
آ گوں باجی ءِ ءُ وتی مُلک.چوگانانی گپاں انچو گار ات ءُ من آی ءِ گوشدارگ ءَ .
مے کش ءَ شاپی کروس ٹاپیں کسانیں اربے گوں تلپچیں کارے ءَ همینچک زراب ءَ گوست دو همنچُک آی ءِ گاڑی ءِ دِرتگیں سلانسر ءِ توار بُرز اَت ما هر.دُک جاه سراتیں ءُ ما هر دُکان دپ یک کُت ءُ زاه دات .
لاپ اش سیر انت ءُ کین اِش کوده اِنت ، آی ءَ هم نرونڈگے جت ءُ گُشت " هو.استی کنت مستی لاننت پہ تنگدستی ما پرچہ چُش نہ کنیں مئے پوکان دریا زاهر انت " ارب سک دیر شُتگ ات ءُ توارے هم گارات . . ما هم پکہ ایں دَگ یل دات ءُ ڈلپادیں زمینے ءَ یک دمکے ءَ تاب کُت ما هر دُک هاموش اتیں بس ڈلپادیں زمین ءَ مے پاد برمش اتان *
( 2 )

بزیں کهیرے گون مِنجاں اَنچو آباد اَت چو مسیتے ءِ زردیں رنگ ءِ گنُبُد ءَ اَت .گوں همے کهیر ءِ گندگ ءَ آی بَش بَش وارت ءُ گوں ارمانی ایں دلے گُشت.
" هو آجویں مُلک ءِ هر چیز آباد بی انی مے مُلک کتیں ، بلے اے کهیر گون مِنجاں چو گُنبُد ءَ بوتیں دیری تپراں شینگینتگ ات " .
پدا آ جنگل ءِ توسیپ ءَ لگ اِت همے دمان ءَ رمے مُرگ هم مے سرا چہ گوست ءُ همے کهیر ءِ سرا پہ شپدرنگ ءَ نشت اَنت ءُ چُری چُری ءَ لگ اتان .
آی ءَ پوڑے چِت ءُ همے کهیر ءَ چگل کُت ، کهیر ءِ سر ءِ دُرائیں مُرگاں یکبرا کپِّرگ ءَ بال کُت .
من گوں آی ءِ اے چُکی هرکت ءَ پُرس اِت هاں ڈے تو چو کُت .کندگ ءَ لگ ات کہ "هینچُک هم بے تواری وش نہ اِنت ".
" بے تواری یا ایمنی ؟ توار و است ات . تی گپ ، منی ءُ تی پاد برمش ءُ گوات ، اے مُرگانی چُری چُری اے زید کُل برمش ءَ اِتان تو کہ کرّے و هو " .
"هو یار منا زهیراں کرّ کُتگ " .
پدا آ گپ ءَ لگ اِت وتی زید ءُ کهچر وتی مُلک ءُ ڈگارانی
آی ءِ کهول ءَ دیر اَت کہ وتی پتی پیروکی هلک یل کُتگ اَت ءُ دگہ دیارے ءَ شُتگ اِتاں ، آیان جنگے سرا کپتگ اَت ، دُزی ءِ بُهتامے ءَ .
بلے اسل ءَ چُش نہ ات ، آهانی جیڑه یکے دین ءُ دُمی میری ئیگ اَت ،

کودای ئیگ اَت ، چرا جنگ ءَ پد آی ءِ کهول ءَ هودا نشت نہ کُت .
چُنا ءَ بلوچ ءِ ابرم اِنت کہ جاهے جنگ ءَ پروش بہ وارت هودا نشت نہ بی ءُ لڈ ءُ بار کنت .
پمشکہ جنگ ءَ پروشت وارتگیں آی ءِ کهول ءَ چہ وتی بُنکی هنکیں ءَ لڈِتگ اَت ءُ دگہ دیارے ءَ آباد اِت اَنت پشکتگیں چیزے هورکیں باں چمبی ،کرگیں کاپر ءُ مردیں ءُ جنینانی زگرانہ ءُ زگرانہ ءِ پیژگاه ءَ چوگانجاهی ءِ کهیر ،
ءُ بہ کول ء هما آیانی گلام ، (سر ماں هاکاں کپتگ ءُ پگر ءَ چہ سرداری نہ شُت )
آی ءِ پیریناں وتی مُلک ءُ ڈگارانی اُپار نہ شُت چیزے کماش ءُنزوریں مردماں هم همودا داشت لڈ ءُباراِش نہ کُت گوں وتی مُلک ءُ ڈگارانی سرا نشت اَنت اِشانی تها آی
ءِ یک بَلُّکے هم هوار اَت
ما پُلکگیں زمینے ءَ کُهنیں باگے ءِ کُهنیں کُلندرانی تها جناں اِتیں آ وتی بَلُّک ءِ دیار ءِ کسہاں آرگ ءَ اَت .
" من هردیں وانگ ءِ چُهٹی آں بیتگاں گُڑا پرپٹ زُرتگ گون پِر کُتگ گون ءَ پیچ سلوشں ٹالیور یک کُهنیں ٹوبے هم مدام زُرتگ گوں ءُ یک ءُ دو پَلگ ، من کہ ہردیں جنگل ءُ کوچگاں کہ سپر ءَ درتکگاں وتی پرپٹ ءِ کُلیں پانا ءُ سامان سرجم ءَ زُرتگان تو زانانے چی ءَ ءُ ؟ "
آی ءَ جُست کُت .
من پسو دات کہ
" اناں جگر چی ءَ " ؟.
پدا من هم جُستی پسوے دات ، ءُ آی ءَ گُشت کہ
" تو وازانے کہ چوگان منی کمزوری انِت .یک رندے چَکُّلی ءِ چوگان ءَ من روگایاں بچک کُل شُتگ اِت َانت ءُ مئے میتگ ءِ دوگاڑی هم شُتگ ات .ءَ من پہٹانانی لوڈے باڈرءَ رسنیتگ اَت واتری ءَ دیر گوستگ اَت .من اِشتاپ اِشتاپ ءَ جانے شُشت وتی کتابی پِرکُتان چم سُرمگ ءُ گُشادی ءَ مُزواکے لُنٹاں مالِت ءُ گون گوں ساماناں شموشت .من گپت هداے زور ءَ پَرپٹ ءِ ِ کانٹاں ، بُرو بچہ گازی من نی چوں گلینگایاں زانان ، اے سُدا نیاں کہ واجہ ءَ گون بےهال کُتگ گوں ساماناں ،.من بهی زبّراناں پرپٹ ءَ سُنٹ گوں نودانانیں ، من کہ مزنیں دگ یل کُت نی کُلانچ ءِ توکا جناناں.همدا توک کشکے است اَت بزان من لالچ کُت ءُ گِپت همے توک کشک ءَ ناں ، دیما راه ءِ نیما منی پرپٹ چاراں کانٹاں چنڈگ ءَ اِنت ، ءُ نی وهد هم تو بگو همے ٹیمب بی من داشت چاراں دیما گوات تُشے ماں نیست پرپٹ بزاں پنچر اِنت "
" اڑی "
منی دپ ءَ همے دانک من وت نزانان چتو کپت ءُ پدا من جُست کُت
" گُڑا تو چوگان ءَ بزاں پژکپتے " ؟
" هو یار چوگان ءَ گُم کن من اینچک مَرگ کُتگ اَت منی هما جِنک گندے پیسرا یک روچے من نام گپتگ.اَت "،
" کُجام تو روچے جنکے ءِ نام ءَ گرے شوم بلکن ه... "؟
" ترا اڑے رپل مجنت "
آی ءَ منی گپ دپ ءِ تها جور کُت
" آ هودا چے لوٹی هما اسپیتال والہ " گوں کندگے ءَ .
" هاں بلے گُڑا "
" گُڑا سمبال تو کُجا روگاے چِد ءُ دیم ما گار بیں شپ هم تهارانت مرچی ماه هم پدی اِنت بیرو کنیں پدا همے راه ءَ رویں ما باز دور اتکگیں دیما جنگل هم بز اِنت هما شپیگیں وڑا ڈنگراں کپیں ".
ماکہ بیرو کُت تہ آی ءَ راه ءِ ُ
هد دور یک مسیتے ءِ بُل ءِ شُونزیں بتی آن گون گیشینت ءُ گُشت کہ مے تجکی همش اِنت پدا هما دمک کئیت کہ من تو جہ پکّہ ایں دگ ءَ تاب کُتگ اَت ءُ پدا وتی کسہے بُنگیج کُت .
" من پرپٹ ءَ گون ، پِر کُتگ ءُ دیم پہ بَلُّک ءَ هودا منا سک وش بوتگ پس ، گوک ، هُشتِر شپ ءَ کُچکانی جانگگ .گوربام ءَ کُرسانی بانگ بَلُّک ءِ هینزک ءِ منتگ ءِ توار ، منا هودا مدام گوربام بُست بیتگ مردم دِرنگ ءَ دِرنگ بیتگ ، اِدا مردم ژند ءُ ژُل اِنت یکے اے سی ءُ دُمی فریج والا گیسیں وراکی ، دیما لاپ ءُ پُشت ءَ کین مردم چو هُپّوک ءَ گوات انت .
هودا گیشتر وشتریں وهد کہ منا مزا اتکگ مگرب ءِ وهد بیتگ همے وهد ءَ رمگ آیگ ءَ بیتگ میتگ ءَ ، نمبی پان ءَ میش دنز داں دیران کور ءِ پُلکگاں گار نہ بیتگ انت . پدا لوگانی دپ ءَ بُزانی دودگ شنکانی پلینگگ پیرزالانی پسانی دوشگ ، چتو وش بیتگ زاناں کجام بزیں شیرجاه ، ناکو ءَ گونڈیں ریڈوے بیتگ مگرب ءَ کوئیٹہ ے گپتگ هُشترے چارینتگ شپ ءَ بی بی سی ے گپتگ "
منا اُپار نہ شُت من جُست
" تی ناکو ءَ گُڑا اُردو پهمتگ "
آی ءَ اشتاپی ءَ گوں گُشت
" هو "
لوٹیتے کہ وتی کسہ ءَ دیما بہ بران ، من پدا جُست کُت
" چوں " ؟
" اڑے وهدا مئے مُلک وار بوتگ مهلوک شُتگ انت سِند ءَ همودا اِشان کار کُتگ کراچی ءَ ، منی ناکو ءَ مُدام کسہ آهورتگ کہ ما ریلانی آسن ءِ دگانی سرا کار کُتگ ءُ کراچی آ وهدان چو رش نہ بیتگ مے لوگ چہ باگیچہ ءَ سک دیر بیتگاں ءُ لوگ دارءِ بیتگاں شپاں کہ باگیچہ ءِ شیراں درانکتگ تو گُشے زانان مئے لوگانی پُشت ءَ درانکگ ءَ انت "
من ترا بس جُست کُت کہ
" تی ناکو ءَ اُردو پهمتگ تو دگہ کسهے آ هورت "
" تو زاناناں کِلّے گپ ءَ سرجم بوهگ ءَ من اے گپ پمشکہ کُت کہ ناکو ءَ اُردو همودا سِکِّتگ "
" هاں بلے ، گُڑا " ؟.
" گُڑا همے کہ ناکو ءَ بی بی سی گوشداشتگ

بَلّک ءَ مُدام نُرونڈاِتگ کہ اے چے بلاهے دُرہیں روچ ءَ دپے پچ اِنت مے رسک ءِ تامے بُرتگ . ناکو ءِ بی بی سی ءَ پد. ریڈو منا گوں بوتگ من آل انڈیا گپتگ گانا گوشداشتگ بَلُّک ءِ کرگین ءَ کلنڈیں تهت ءُ جنڈیں نپادانی سرا وپسگ ءُ آل انڈیا ءِ گوشدارگ چون وش بیتگ پدا من کشتگ بیڑی ے چرس دُنیا بهشت بیتگ .
مئے همے میتگ ءَ گستہ دور کور ءَ آ دست شپانکے ءِ دوار بیتگ منا کہ پنیر ءِ اُمان بوتگ من مُدام شُتگان.هما شپانک ءِ گور.ءَ شپانک پدا پلجے بیتگ من چرس ءُ تریاک کشارینتگ آی ءَ منا پنیر وارینتگ .
پدا من وت هم ناکو ءِ گوما هُشتِر ءَ سوار بیتگان شُتگاں گوں کور ءَ آ وهدا کور آ باد بیتگ تیجگ کوٹگ مُچ بیتگ برے برے من رمگ ءَ هم شُتگان من وتی گرماگ ءُ زمستان ءِ چُهٹی یل نہ کُتگاں مدام شُتگان بَلُّک ءِ دیار ءَ "
آ ی ءَ انگت وتی گپ سرجم نہ کُتگ ات کہ ما وتی منزل ءَ سر بیتیں ءُ مئے راه گیشتان ما یکے چہ دُمیگ ءَ رزا گپت داں بانداتیگیں روزرد ءِ ودار ءَ
*****؟
. ( 3 )
من واب کپتگ اِتان آ منی ودارءَ کوسٹہ کوپی ءَ تیاب ءِ لمب ءَ نشتگ اَت . مئے هردُکانی جاگہ همے هَند ءُ دمگ ءَ تیاب ءِ لمب ءَ اِت اَنت .
اگاں اے مُلک ءَ آی ءَ چیزے کہ دوست ات گُڑا یکے باجی ءُ دُمی کوسٹہ کوپی اَت آی ءَ هر وڑ کُت بلے وتی کوپی ے الم شوهاز کُت .
آی ءَ مُدام گوں من همے گپ جت کہ من هما روچ ءَ اے مُلک ءَ یل دیاں کہ منی مردم بیزار بہ بنت ءُ منی کوپی ءِ دیهگ ءَ بند بکن انت هما روچ ءَ کہ منی کوپی بند بوت بزان من شُتان ، بلے آی ءَ اے بہ نہ گُشت کہ من کجا روان ، بس روگ ءِ گپے جت .
آ یک بُنی بیاهے اَت کارے بہ تهمبُل نہ بوت بس پوکے بُرزاد اَت واب اَت روچ ءِ واب ءُ شپاں نٹ ، چمے مدام دگراں سک اِتاں کہ کُجا چہ منا کے دستے شهاریت ءُ منی کوپی ءِ تلب ءَ پُروشیت .
آی ءَ اے گپ مدام جت کہ شُُگریں تو اتکے ترا چہ من یک چیزے در بُرت . پند ءِ جنگ . من بزاتیں کہ پند ءِ جنگ چو وش اِنت ءُ مردم سُبک بی من مُدام پند جتگ ات .
من سک کنداِت آی ءَ گوں وتی مدامی ایں وڑا نرم نرم ءَ گُشت
" کندے چی ءَ " ؟ ،
اے لوگانی تها آی ءَ بس یک چیزے در بُرتگ اَت کہ اگاں پسیل ساپ ءُ پلگار پوتان آ روچ ءَ آی ءَ گوں مردمانی روه پچ ات . بیدے باجی ءَ کہ آ بس یکیں مردم اَت ، اے لوگانی تها کہ آی ءِ درد ے مارتگ اَت . آے پجا آ هورتگ اَت .
آ دگہ کلیں مردمانی زنگے جتگ اَت ءُ وت هم آهانی سرا ٹوپ ءَ اَت .
من کہ رَسِتان آی ءَ وتی کوپی ءِ گُڈی گُلمب گِپت ءُ ما در کپتیں دیم پہ تیاب ءِ لمب ءَ پند جنان اتیں ءُ آ گپ ءَ ات ءُ زنگزار اَت اے لوگ ءِ تهے همینچُک مردم کہ سر ءُ روزگار اِتان کُلینانی زنگے جت .
" هر کس پہ وت زندگیں یکے ءَ هوں دومیگ ءِ درد پِر نہ اِنت ، یکے هم نہ گُشیت کہ اے مردمے همیشانی کرا اِنت کمو چارگ ءِ بہ کن انت گوں "
منا سک درد بوت ءُ بد هم اتک کہ اے نازاکیں مرد پرچہ پرے هال ءَ اِنت پرچہ مردم اِشی ءِ چارگ ءَ نہ کن انت وهدے کہ زراِش است .
آی ءَ مُدام گُشت کہ من کار ءَ زبراں بلے وهدے کہ پہ کار ءَ شُت هودا هما کار ءِ مردُمان کہ چکاس گِپت مدام پیل بوت .
من باز براں جُگاڑ ءِ نام ءَ توار کُتگ اَت آی ءَ ماسی یا مات ءِ نام اینچُک نہ توراِتگ اَت کہ جُگاڑ ءِ نامے کُنّت بوت پرچہ کہ آ اسل ءَ است ات هم جُگاڑے ات .
جُگاڑ مئے مُلک ءَ مردے است کہ نامے علی جُگاڑ اِنت آ وتی منّاں گاڑی آنی یک مِستری ے بلے کار ءَ چو منی سنگت ءَ پُرے ،
بس هُشکیں بٹاکے ، البت آی ءِ یک شری ے است کہ وتا کُشیت وتی وس ءَ کنت تی گاڑی ءَ وتی گیریج ءَ چالو کنت ءُ ترا دنت وتی سر ءِ چہ تیلینیت ، آ دگہ گپے کہ گاڑی چینچُک منزلی بیت .
آ زنگ جنگ ءَ ات ءُ من گوشدارگ ءَ اتاں ما هر دُک همگام اتیں کش ماں کش اتیں مردمانی پند جنگ ءِ سرکار ءِ جوڑ کُتگیں کشک کہ هر دو نیمگ ءَ رِدا کشتگیں مچانی بُن ءِ رِد ءَ جتگیں لیٹانی تها گوزگ ءَ اتیں ءُ گام گام ءَ جتگیں کُرشیی آنی سرا مردم نِشتگ اِتاں ءُ چُک ءُ چوریگ لیب ءَ اِتاں .
مئے هر.دُکانی میان ءَ گونڈیں زهگے گوں وتی ٹیروک والا بوٹاں انچو زراب ءَ گوست کہ ما هر دُک گُڑاتیں ءُ آی ءَ ککراِت زاهے ،
" کُسمادر "
. ما کہ چَک جت پُشت ءَ آی ءِ مات ءُ پِت هر دُک پیداک اِتان ءُ آ کمے پشلو بوت ءُ منا الوتی گُشتے ادا اے هچ زانگ نہ بنت گوں وتی کندوره ءُ کُلا ه ءُ مُسُّراں بلوچے مہ بیت ءُ گرکیں مئے جند ءَ مہ جنت .
"اناں اے بلوچ هچ وڑا نہ اَنت کہ اربی کنگ ءَ انت "
" اربی ؟ تو مئے لوگ ءَ بیا تو نہ گُشے اے بلوچ اَنت منی گوما نی مجبوراں کہ من همے پرشتهانی زُبان ءَ سرپد نیاں هرام با تُشے بلوچی نہ کنت انت ءُ اگاں بلوچی کن انت هم تو سرپد نہ بے کہ چے زُبان ءَ گپ ءَ یاں ".
" هو آ روچی ترا هما گون

ڈو گون ات نتواں نتواں کنگ ءَ ات ، بلکن شمے لوگ ءِ ماگاه اَنت بلے اے مُلک ءِ بلوچاں ءُ اے مُلک ءِ جِند ءَ پہ بلوچاں آپریں انت اد ءِ بلوچ سکیں کوم پرست ءُ وتن پرستیں مردم اَنت چو وا پنچیں لنکُک برابر نیاں هر جاگہ هر کوم ءِ تها شر ءُ هراب است .
آی ءَ بلاهیں ٹهکے دات ءُ منا کلاگ گِپت کہ
" اینچو پُچ مجن اشاں من شرتِر زانان من وتا گندگایاں ، تو زانے اے منی چی اَنت وتی تریزتک ءُ ناکو زتک اَنت اڑے بُرّتگیں دست واد نکناں ".
من کندات ءُ گُشت
" گُڑا باجی "
آی ءَ هم گوں کندگ ءَ گُشت کہ
" هو دانگ دانگے درکئت من کُلانی گپ ءَ اِتان "
" من هم همے گُشان کہ دُرست هراب نہ انت ءُ دُرست شر ، ءُ چُناها تو زانے شر ءُ هراب ءِ جِند نیست پمن کسے شر اِنت منی کار ءَ کئیت درد ءَ وارت پمن اشی ءَ چے شرتِر.نیست اگاں همے یکیں مردم تی درد ءَ مہ وارت تی کار ءَ مئیت تی دل ءَ ده سرے پِر ".
" دُنیا متلب ئیگ انت چاهے تو بے یا من اے مُلک ءِ تو گپ ءَے کہ پہ بلوچ ءَ شر اِنت بلوچاں پہ اے مُلک ءَ کُربانی داتگ بلوچانی کبرستان اے مُلک ءَ هساب نہ بنت انگت پہ بلوچاں شر مہ بی ".
" شریں هما پیرینانی برکت ءَ منا ترا هر دُکاں سر ءَ چیر دیهگ ءَ جاگهے است ساهے کشیں "
" هو پہ لگور ءُ زنگی آں دُنیا پراه اِنت "
" زنگی ، "
" هو بلوچ گُش انت زنگی ءَ زور ماں بلے نہ کہ پہ وت زنگی کبر جن کُلاں پہ کبر جنت بلے وتیگ ءَ دگرے جن انت "
" هان بلے من گُشت بلکن تو وتا ءُ منا گُشگ ءَ ے کہ من هما انت کہ پند ءَ دراتکگیں یکوی مردمانی زنگ ءَ جنگایاں ".
" اِناں پُل هچ پریشاں مہ بو منا ترا وهد ءَ چو سیاهیں گُدا کُتگ من تو هر دُک .پُلینگ نہ بیں"
گپ گپ ءَ ما دیر شُتگ اِتیں ءُ شپ کپتگ اِتیں مارا پجاروکے دپ کپت ما گوں همای ءِ گاڑی ءَ سوار بوتیں شُتیں وتی میتگ ءَ
(منی نوک بندات کُتگیں کسہ " بیگاه ءِ پند " ءِ نام جُنزان انت باریں سرا کجا کشیت .ندر انت پہ باسک ءِ گُلیں وانوکاں .
شمئے کستِر.هسا بجار )َ
@Labzank
telegram.me/Labzank

🌴رجانک :مھمدبلوچ🌴
مردمے ءِ لاپ درد ءَ اَت، ڈاکترے ءِ گوَر ءَ شت ، ڈاکتر
آئے ءِ لاپ ءَ چہ اکسے کشّ اِت ءُ سرپد بوت کہ چُنت چمچہ آئے ءِ لاپ ءَ مان اِنت گڑا جست اِش کت کہ اے چمچہ تئی لاپ ءَ چوں شتگ اَنت ؟
گوشت ئے : "مں نادراھ اَت آں ءُ ڈاکترے گوَر ءَ شت آں ھما درماناں کہ من ءَ دات اَنت اِش سَر بُر اِش نبشتگ اَت روچے سے چمچہ مں ھم روچے سے چمچہ وارت اے ھما چمچہ اَنت !!!!
😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁
@Labzank
telegram.me/Labzank

کوہ اَنت بلوچانی کلات

بلوچ ھما کوم اِنت کہ چوش کوہ ءَ ڈَڈّ ءُ تیاراِنت ، بزاں کوہ بلوچانی پجّار اِنت ھرکسے بلوچ ءِ پجار ءَ لوٹ اِیت ءُ جست کنت گُڑا مات بند ءُ بُرزیں تیھُراں بہ چار اِیت آئی ءَ بلوچ گندگ ءَ کیت. بلوچ ءِ سبر ءُ اوپار چوش کوہ اِنت، ....
کوہ ءُ تلاراں بلوچانی ھند ءُ دوار اَنت. بزاں کوہ چوش مھربانیں ماتاں بلوچانی بگل کنوک ءُ تْرھینوک بوتگ اَنت.وھدے کہ کسے چہ راج ءَ سرسستگ دیم پہ کوہ ءُ لداں شتگ ءُ ھمود ءَ وتی دل ءِ درد ءُ زرد ءِ ارمان ریتکگ ءُ وتی آرام کرتگ. کوہ ءُ بزاں چوں مھروانیں ماتے دست ماں آئی ءِ سر ءَ مُشتگ ءُ وتی سارتیں ساھیگ ءَ واپینتگ ءُ ساھیل ئِے بوتگ.
مئے بلوچستان ءِ کوہ پہ ما زندمان اَنت مئے پھکیں ھستی اَنت کہ اللہ ءَ مارا داتگ اَنت.
ھر ملک ءُ دمگ ءَ ما بہ چاریں گوں کوہ ءُ گَٹ ّ ءُ گراں چم پہ چم بہ اِیں چتور وش اِنت اے کوھانی ندارگ ....
کوہ ءِ سلیماں مئے بلوچستان ءِ مستریں مات بند اِنت دگہ ھرملک ءُ شھرانی چاگرد باز کوہ ھست کہ پہ نامے زانگ بہ اَنت. واش ءِ چاگرد ءَ *تپتان* کوہ ماں سروان ءَ *بیرک* ماں گھـ ءَ *شالمار* یاکہ *شالمال* کسرکند ء جُمپیں کوھے *چپچوک* دگہ *بیچنڈ* ماں جکیگور *گوات کش* ماں کوچو ءُ نلینٹ ھم *سلیمانی ءُ ھپتاریگ* ماں کبلہ ءَ *بیرسُنٹ* ماں وژنام ءُ کمبل ءَ *نِیّل* کوہ ءُ ماں لاٹیدان ءَ *گمداد گَٹّ* ماں چھبار ءَ ھم *لائوری* ءِ کوہ اِنت ...
دگہ سک باز کوھانی نام ھست اَنت کہ چہ منی یاد ءَ در اَنت ..

جی. ھوت
چھبار
رمس : ۹۶/۴/۱۹
کـورُشـیں گـال#

#گوکے ھیرات کن آں #
مردکے سرکپت مچ سرا جہلءَ چار ات ھیران بیت کہ مچ سک بُرز اِنت سر تر ایت ایر کپگ سک گران اِنت.
مردک لگ اِت گوں وتی واجہ ھُداءِ گورا پریات ءُ زاریءَ . گوشتی واجہ ھُدا گوں من ایر کپگ نہ بیت. من کپ آں مِراں. منءَ کَول اِنت اگاں من سلامتیءَ ایر بِکپاں تئی نامءَ گوکے ھیرات کن آں.
گوں واجہ ھداءِ نامءَ مردک آستہ آستہ پہ تُرس لرز ایر کپان بیت. وھدے کہ نیمءَ سر بیت گوشتی. کَولیگاں واجہ ھُدا تئی نامءِ. منءَ کَول اِنت کہ سلامتی ایر بِکپاں تئی نامءَ اگاں گوک نہ بیت پاچنے المءَ ھیرات کن آں.
وھدے کہ مردک جہلءَ ایر کپت گوشتی واجہ ھُدا من سلامتی ایر کپت آں.
نی ھما کہ اے مچءَ سر بِکپ ایت. گوک ءُ پاچنءَ اوں ھما ھیرات بہ کنت.
اکبال ھاشمی

یاتانی بُلوریں تاس ءِ تھا ہر روچ سُچاں
من درد ءِ بھشتیں آس ءِ تھا ہر روچ سُچاں

من مھر ءِ ھما مُھرگ کہ نہ سوچیت روچ منا
تئی جیگ ءِ چموکیں لاس ءِ تھا ہر روچ سُچاں

پہ من تئی جدائی جُپت نہ کنت اندوہ ءُ غماں
من جند ءِ وتی وسواس ءِ تھا ہر روچ سُچاں

وھدے کہ شپاں تئی یات ءِ زبادیں نود شل اَنت
ہر سَہت ءُ دمان ہر پاس ءِ تھا ہر روچ سُچاں

مبارک قاضی

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

ابیتکیں شپ زھیری نارگ ءَ اِنت
کہ ماہ ءَ ماہگرے پلگارگ ءَ اِنت

گباریں کشکے ءَ واتر کن ءُ بیا
دلءِ دنیا ندارہ چارگ ءَ اِنت

وتن ماتیں نہ دیستگ من دو سال انت
گم ءِ آسے گشئے ماندارگ ءَ اِنت

کجا وابیں ھیالاں نود شنزیت
چو کوش ءَ ترانگے سینگارگ ءَ اِنت

کئے اِنت پہ شائری اشرف وتارءَ
وپاءِ باتن ءَ پیشدارگ ءَ اِنت

اشرف بوھیر
@Labzank
telegram.me/Labzank

اَنچیں نوبت ئے اَتکگ
...... ......................
دُراھیں ھلک ویران اِنت
دل منی پریشان اِنت
بے ترا منی اَرواہ
زندگی اِدا گران اِنت

وھد ءِ پُلّ گیمُرتاں
گوات ءَ تاک ءَ پَن بُرتاں
واھگانی دنیا ءَ
زند ءِ ھمسپر مُرتاں

جیڈگانی با پُشت ءَ
ھاکاں دل وتی مُشت ءَ
دھر ءِ کاتل ءَ مارا
بے ملامت ءَ کُشت ءَ

نشتگاں شپ ءِ نیم اِنت
ماھکان اَندیم اِنت
داتگیں تئی درداں
زندگی تہ ءَ زیم اِنت

پرچا ترانگ ءِ آچِش
سوتکگ تو منی مانِش
بلکیں بود کنت باندا
مُرتگیں دلانی چِش

چرس ءُ بنگ ءُ تریاکیں
دل منی تہ ءَ چاکیں
ھر گُور ءَ بِہ چار ءِ نوں
ڈیھ ءَ (۱) بَمبنی تراکیں

اَنچیں نوبت ئے اَتکگ
درد ءِ کیامت ئے اَتکگ
پُرس تو منی داشتگ
مَرگ ناگت ئے اَتکگ

سُتکگاں دُرھیں میتگ
سِستگاں دل ءِ رَگ رَگ
زالم اِیں شریف وھد ءَ
پُروشتگاں تئی چیدگ

(۱)بَمبانی

شریف مومن
@Labzank
telegram.me/Labzank

(آزمانک,,
منی کَست کستریں برات،
نزردوست)

منی چار برات! من آھانی کستر کستریں گھار!! منی ھمے برات ءَ چہ ابید آ سئیں براتاں اِنچوکیں بوچ ءِ اُمیت نیست ۔۔۔مسترمستریں برات جوّا کورئے …آئی کستریں موالی یےوتی وڑ ءَ انت نہ کسی گوش داریت نہ کسے ءَ را وتی تب ءُ تھمبل ءَ دات کنت ……۔
آئی ءَ چہ کستریں بزان میانتائیں برات آئی ءَ دوکتاب ونتگ چیزے وھد ءَ بے روزگار بوہگ ءَ پد ۔۔۔سر ئِے ماں پُچاں کپتگ،، نشہ، پدا کجام نشہ،، ھیروین،، شیشہ،، چئے، چئے بگُشاں من آھانی بابت ءَ اِنچوک ءَ ھم تکانسر نہ یاں ۔۔۔۔۔منی یکیں کسترکستریں برات تچکیں مردمے …پہ وتی راج ءَ یک ٹیکی یے بوتگ ھرچ پِڑ ءَ وتی ساہ ئِے دستانی دل ءَ بوتگ ھچ دَمک ءُ در ءِ یلہ نہ کتگ پہ وتی راج ءِ آگھی دیگ ءَ شپ ءُ روچ دمک پہ دمک بوتگ بلے ظالماناں اے کار وش نہ بوت آھاں آوار جت ءُ چیزے وھد ءَ بےگواھی ءَ پد مارا ھُشکیں ساہ ئِے دست کپتگ ……بلے نوں منی ھرجان انت منی بھت ءَ جتگ ھمیش انت تھت ءِ باھوٹ انت برے بے سُدّ برے کہ کمو سُد کنت گڑا ھمےکتاب ءُ کاگد ……پت دبی ءَ مات ءَ را شش ماہ انت کہ دنیا یے یلہ کتگ ۔۔۔۔مات ءِ تلاہ ءِ منگلی ءُ ھرچی کہ تلاھے دُرّ بوتگاں من بھا کتگاں،، پت ءَ را نہ زمین نہ ڈگار!! من پہ ھمے برات ءِ الاج ءَ وتی وس ءُ واک ءَ آزمان پدیانک کتگ پہ وتی برات ءِ زندگ دارگ ءَ!!
بلےنی منی گور ءَ ھچ دَر ءُ راہ نیست ۔۔۔گپ ئِے یکیں گین ءَ گُشتاں ءُ پدا نرم نرم ءُ بزگ بزگ ءَ گشت ئِے ڈاکٹر صاحب منی اے راستیں گُردہ ءَ کَش!! بلے منی برات ءَ الاج کن!! درستیں گپانی اِش کنگ ءَ گوں ڈاکٹر ءَ ھمے کسانوکیں جنکّ چارت ……ءُ پدا تھت ءِ سر ئِے ھما بچکّ!! داکتر ءَ وتی ھیالانی بور ئِے تاتک۔۔۔ ڈاکٹر یک جھلیں ترانگ ءَ کپت ءُ جیڑت ئِے کہ بس فکر آجو انت ۔۔۔ٹلنگ، ٹلنگ ڈاکٹر ءَ دو گشتاں ھمے ٹلنگوک جت،، ھاں واجہ!! داشتگ رسیت!!؟
داکتر ءَ اشارہ کت تو سینگ ءِ انجکشن ءَ تیار بکن!! ھماکسانوکیں جنکّ ءِ برات ءَ تھت ءِ سر ءَ چہ تچک دات ءُ ھِلگے جت ……لالا۔۔۔۔لالا برات ءِ سر ئِے وتی کُٹ ءَ کت ءُ آستہ آستہ گُل ءِ ٹپ اِت لالا …لالا بس کمو سبرکن،، داکتر انوں منی گُردہ ءَ کشّیت ترا الاج کنت ۔۔۔گُڈی وھد ءَ مردم ءَ ماریت کہ آئی برات ءِ بچکندگ لُنٹانی سر ءَ ھمے گُشگ ءَ ات کہ نوں گردہ دیگ ءِ ھچ زلورت نہ انت ۔۔۔بس ھمےفکر ءِ مِرگ ءَ میل ۔۔!!
@Labzank
telegram.me/Labzank

میر کمبر ءُ سبزیں سگار

شائر : نا معلوم
چہ مُلّا کمالان ءِ منّت ءَ

بیا اِت منی بیل ءُ یلاں
زرد ءِ مقیمی ہمبلاں
شاہی تبیں دریا دلاں
مں سر ایمنی ءَ نشتگاں
ماں مِسک ءُ سیمیں کہچراں
میر ءِ منند ءُکارواں
شخصاں کہ اھوال داتگنت
فوج چہ سراوان چَنڈ اِتہ
ماں دِزّک ءِ گنجیں در ءَ
ہژدہ گِچینی زھم جَننت
کور ء دِھان ماں رِتکگنت
سوچ اَنت گِہیں دشت ءُ دراں
کور باہو ءِ پُشتی کُتہ
بَگے مَلوران ءَ جتہ
چِلّ روپیہ یے پُل کُتہ
سد گَور ءِ دکان اِش جتہ
سے سد بلوچ اِش بند کُتہ
اِستل چہ سُھر ءَ بار کُتہ
ڈنّ ءِ سرا اُردو کُتہ
زرّ اِش پہ شاھیم بھر کُتہ
میش گوں شِلنگ پادیں بُزاں
جُتک ءَ گوں تاہیں مادگاں
بانور گوں پَنّ ءُ آمڑاں
سالونک گوں چوتاریں گُداں
بندیگ کُرت اَنت زالِماں
ڈنڈا گوں سُہریں منجواں
ایشاں بَر اَنت ایر کن اَنت
تاں خیبر ءَ تاراج کن اَنت

قاصد تچانی ءَ شُتہ
میر کمبرِئے معلوم کُتہ
بیا کہ تئی ھلک ئِے جتہ
ملک ءِ بلوچ بندی کُتہ
محراب ءُ اُزمان ءُ مزار
فوجاں سرا اَت اللہ یار
تاچان تاں ڈنّ ءُ ڈگار
روپان کُت کوہی کنار
سوتک اَنت بلوچانی دوار
زھر گپتگ اَت لاڑی مزار
میر کمبر ءُ سبزیں سگار
شابان گُلام بور ءَ بیار
بیار ءُ بدارئِے ماں پِڑ ءَ
جانشودئِے کن شیریں تَڑ ءَ
شر شانہ ءُ تیمارئِے چَنڈ
زین ئِے بدئے بر پُشت ء ونگ
شَرّئِے بہ چِکّ گُلکاریں تنگ
گُلکار ءُ سیمّ دوچیں لَوند
دے یے دپ ءَ آ سیم کند
آرتگ گُلام ءَ سر مہ چَنڈ
ماں دورواں بیتہ بُلند

توارئِے پہ کاردار ءَ جتہ
کاردار منی مات ءَ بیار
درکپتگنت مات ءُ گُھار
میر کمبر ءَ کُرتنت توار
ماتی منی مات مَکّہیں
حقاں پَہِل کن من رواں
من پہ مراد سر گِپتگاں
حاجی کہ پہ حج ءَ رو اَنت
دُرّیں رسول ءِ زیارت ءَ
مں انچو پہ محراب ءَ زَراں
مات ءَ جواب گَردینتگ اَت
بچّی منی چمّ ءِ چراغ
کمبر منی زرد ءِ مراد
مں آستیگ سُہیل دیمپان
بند پہ ھمے روچاں جتہ
منی بچّ ءَ سُہیلیگی مہ گیپت
زھم ءَ جن ءُ نام ءَ در آر
نام مسترانی نوک بیت
کبر پیرک ءِ ہُمبوہ بیت
اگں تو گَندلی توکے مِرئے
منی درد ءُ جفا ہچّ نہ بنت
بزاں زھریں کَرگ آپ داتگنت
بے موسم ءَ پاد اتکگنت
سال ءِ سرا بَر بیتگنت
نیست ئِے بران ئِے لِزّتے
شاہی تب ءَ گردینت جواب
ماتی منی مات مَکّہیں
منی بندی کہ ھاران ءَ رو اَنت
مں کُلّانی مَلّوک نہ باں
شیر تئی گورانی مِتکگنت
گَبّ ءُ گَراں پاد اتکگاں
ڈیکّ دیاں گوں دشمناں
تلوار ءُ گیڑیں اسپراں
من پہ تچگ پئیم نہ باں
مات ءَ جواب گردینتگ اَت
بچّی منی چمّ ءِ چراغ
کمبر منی زرد ءِ مُراد
تئی بندی بیا اَنت گَر پدا
نند اَنت ماں شاہی کاپر ءَ
بندی گُش ءُ کَند کن اَنت
تئی کوش ءِ توسیپ ءَ کن اَنت
مں پیراں کہ ورناہ بَیاں
کُلّیں جنکّاں مُچّ کناں
ترا کبر ءَ پہ نازینک بَراں
چاپ ءُ ھلو ھالو کناں
چا دیم پدا واتر کناں
ڈھل ءُ دماماں ساز کناں
ہَپت روچ شاتکامی کناں
نوکیں دُن ءُ دابے کناں
سر زیادہیں سانگے کناں
تئی مَٹّ ءَ پدا پیدا کناں

تواروں پہ کاردار ءَ جتہ
کاردار منی دوست ءَ بیار
دوست ئِے دراتک گوں سَنگھاں
مزواک ءُ رنگ ءُ آمَڑاں
دُرّیں دپ ءِ بچکندگاں
دوست ءَ جتہ ہیسکارگے
سرجیگ ءُ جیگی مینتگنت
دست ئِے جتہ دریا دل ءَ
کمبر ھیال کن ماں دل ءَ
تو اِشتگ ءُ جنگ ءَ رَوئے
مارا کئی باھوٹ کنئے
یک ہپتگے روچ گوستگ اَت
مئیگ ءُ تئی سیر بیتگ اَت
مَے دستانی دیر نہ اَنت
سیر ءِ گُدوں پولنگ نہ اَنت
لوگ ءِ تَگِرد ھم کوھن نہ اَنت
دوستوں تسّلا داتگ اَت

چودا پدا کہ چَہر کُتہ
تواروں پہ کاردار ءَ جتہ
کاردار منی بور ءَ بیار
بَرپُشت ء بازار ءِ بدار
درکپت سلیمان بَزّہ کار
گِپت ئِے ھما بور ءِ مَھار
آبریچ ئِے دات ماں پَنجگاں
کمبر ھیال کن ماں دل ءَ
تو اِشتگ ءُ جنگ ءَ رَوئے
مارا کئی باھوٹ کنئے
ما کَہچری اِد اتکگیں
اے مُلکاں دگہ مرد ور اَنت
مئے ھَڈّاں گریب گور کن اَنت
پرچے چشیں کار کنئے
مارا درانڈیھ کنئے
ہردیں رَوئے جنگ ءُ مِڑ ءَ
بے بند ءُ بے مال ءَ مَیا
او بابلو ، او بابلو
او بابلو او پِت منی
بندیگنت راستے آئی ءِ
مات ءُ گُھار اَنت دُرہ منی
دُرّا مزن زھم اِد نہ اِنت
حاجی حسن زندگ نہ اِنت
رُستم گوں شیری پَنجگاں
زیت کن یلہ دِے اَبرِشاں
مُلک گورواں پَر داتکگنت

تواروں پہ ہمراھاں جتہ
چار مرداں کَشّتہ انتزار
زالاں کن اِت مات ءُ گُھار
درکئیت علی آ مَرد کار
طاہر گوں بورے بارگیں
چاریگ شُتہ پہ چارگ ءَ
دُور اِنت جَرین ءِ تاب ءُ پیچ
نزیکتریں راھاں سَدیچ
بندیں سدیچی کَنڈگ ءَ
محراب کئیت گوں لشکر ءَ
جان ئِے تپیت چو اشکر ءَ
کے اِنت منی راہ ءِ سرا
میر کمبر ءَ داتہ جواب
میر کمبر اِنت اے بَزّہ کار
کپتہ تئی راہ ءِ سرا
شَہہ رُستم ءَ داتہ جواب
کمبر بَزّہ کارے نہ اِنت
بِنت ءُ دھان ءِ واجہ اِنت
نُہہ سد گِدان ءِ مستر اِنت
بیا ما ءُ تو تران کنیں
بنداں جنیں نیم کنیں
نیمے تئی اُزر ءَ دی ئیں
نیمے پہ ھاران ءَ بَریں
چیزّے جَنانی لَبّ دی ئیں
اسپانی کَہہ چین اِش کنیں
کاڑانی دان دروش اِش کنیں

میر کمبر ءَ گَردینت جواب
را

ستے کہ بندیگنت تئی
مات ءُ گُھار اَنت اے منی
ھون ءُ رَگَنت ہَپت پُشتہ ئی
داں زندگاں دات اِش نہ باں
منی ڈیلّ ءَرا گِندئے ہَستگ ءَ
چوں بنداں بَرے دَزبستگ ءَ
منی ھوناں بہ ریچ چو مستگ ءَ
گُڑا بنداں بہ بَر دَزبستگ ءَ

توار کُت بلوچیں اللہ یار
میر کمبر ءُ سبزیں سَگار
مئے بومہ ءِ مَرد بیست ءُ چار
ڈنّ ءِ سرا آ چار ھزار
رِتک اَنت کمانچی پہ کَتار
ایر رِتکگنت چابُک سوار
تیر شورواں کُرتنت ھوار
تیراں کہ جکسینتہ ڈگار
رِتکَنت گِچینی نر مزار
آسماں چہ دنزاں بیت گُبار
ناگاہ بہ پَرمان ء ھدا
ھَورے ھما بند ءِ سرا
گواریت ءُ گرندیت ہر گور ءَ
کرزیں پَلیتگ پرشتگنت
سبزیں سگار پَش کپتگنت

توار کت بلوچیں اللہ یار
میر کمبر ءُ سبزیں سَگار
زھم ئِے کن ءُ دستاں مدار
سانڈ ءَ کہ سِستہ سر مَھار
ماں کوشواں کپتہ مزار
تاں چِے سرا تاں چا سرا
زھم ئِے دو دستی ءَ جتہ
چو کیٹگ ءَ کپ کپّ کتہ
چو تیجگ ءَ راڑ راڑ کتہ
دیم ئِے نہ اوشت اَنت پونگری
کیشّ ءُ ھرامواریں ھَری
ڈنّ ءَ تچان اَنت شال گوری
محراب لَنگ ءَ سار کُتہ
تاں سد نہنگ ئِے گار کُتہ
کَور ءَ چہ ھون ءَ ھار کُتہ
سِی مردئِے ماں دیما دراتک
سِی ئیناں چہ چاردہ جتہ
چا دیم پدا واتر کتہ
ناگاہ بہ پرمان ء ھدا
تیرئِے ھما جُمپ ءِ سرا
لَگّ اِت منی میر ءِ دل ءَ
بُرجے ءَ رُتکہ نر مزار
بنداں ھلو ھالو کُتہ
میر کمبر اِش سالونک کتہ
آ روچ کہ میر ءَ جنگ کُتہ
روباہ ءُ ڈالاں پُل کُتہ
بیگاہ ءِ کَوش ءَ سر کُتہ
پِنچاں کَپِرّگ ماں کُتہ
میر کمبر ءِ زھم ءِ توار
دِلّی شُتہ تاں قندھار
کشمیر تاں بلخ ءُ بھار
شئیرے نبشتہ شائراں
شِنگ اِنت ماں کُنڈ کِشوراں

مروچگیں بن گپ انت بلوچ ءِ واری، نشہ ءُ بیکاری ءِ
اولی سبب بے وانگی اِنت
دومی مات ءِ کُٹ انت پرچا چک ءِ اولی زانت ءُ وانگ جاه انت!
مردین روت کار ءُ روزگار ءِ پد ءَ هما لوگ بانک چک ءَ هیال داری ءَ کنگ لوٹ ایت
کہ بدیں سنگتاں گوں همراه مہ بیت پت هم چک ءِ وانگجاهاں روگ ایت ءُ چک ءِ باروا جست ءُ پرس کنگ لوٹ ایت کہ اگاں وانگ ءَ نزوریں سوج دیگ لوٹ ایت انچو میتگ ءِ ورناهاں چہ وانگ ءَ رند لیب ءُ گوازیاں بهر زورگ لوٹ ایت داں بدیں کارانی رندا مہ روت.
هر میتگ ءِ ورنا تبلکیانی داب ءَ جمات ءِ داب ءَ وتی سنگتاں وت شر بہ کن انت داں مئے نوکیں پدریچ کوم ءِ بلوچ چہ نشہ، بیکاری ، بزگی ، پدمنتگی ءَ چہ در بہ کپ ایت.

🌴 کـورُشـیں گـال 🌴
لبزانکی مجلس کلمتی کاروان.

نیکراھی در بروکانی نام ءَ

جـی پـہ تـرا او دَر بَروک
نیکـراہ ءِ زانشـت ءِ ھـدوک

ارواہ ءِ رَھنـیں وادہ ءَ
زیت کن گوں مردیءَ بہ موک

امـروز ءُ پردا ھـر دو تئی
لوٹ ئے تو چی چمّانـی روک

پْریشتگ گوں نکشـیں بانزلاں
ھست انت تئی واست ءَ زروک

سینگارتگـیں جنّـت تئی
ھـُور ءُ پـری پـہ تـو گنـوک

دھـر ءِ نـہ منّوک الّـم ءَ
ھست انت چہ تئی نام ءَ دْرھوک

بسـتار تئی کـوم ءِ تـہ ءَ
راھـدربـر ءُ راج ءِ سـروک

تاریپ کنـت ایسُپ تــرا
او راستگـیں راہ ءِ رؤک

✍ ایسُپ انیـس

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

دستونک
اشکے آس چکاس اِتاں
دردے واس چکاس اتاں

بے مهریں دیار ءَ مــن
گوں تو چکاس .چکاس اتاں

بدواهاں پہ مرگ ءَ منی
زهم ءُ وتاس چکاس اتاں

پاریگیں دردانی آمیـــن ءَ
گوک ءَ داس چکاس اتاں

زپتیں جورے پُلانی
بوه ءُ باس چکاس اتاں

رپتاں چہ ملک ءَ . درملکے
نمب ءُ ناس چکاس اتاں

من شپانی پہ آگهی
چاریں پاس چکاس اتاں

آرام بباں بِلّے درد
شراب ءِ تاس چکاس اتاں

سر بکن انَت پہ منزل ءَ
بیل ءُ براس چکاس اتاں

داتگیں سندهی جُوگی ءِ
مُهرگ ءُ لاس چکاس اتاں

مہ تئی مهراں سالح من
درد بے کساس چکاس اتاں

سالح سجاد بلیدئی

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

اژدھائیں کبر
مجید عاجز

شِنگ ءُ شانگ ءُ درگاں درگاناں من
پرشت ءُ پروش ، ریزہ ریزگاں انچو
یک اُمرے جُڑینگ ءَ درکار
پَتّ ، سَنّت ، تپاک ، یکجاہی
سَگّ ، تاگت ناں منگہیں اوپار
جند ءِ پاداں وتی اڑاناں من
شنگ ءُ شانگ ءُ درگاں درگاناں من

............

چہ تھا کواپگ اَنت سرانی مَجگ
ہورک بے دیدیں رہبرانی مجگ
دپ پچ اِنت اژدھائیں کبرانی
یک یک ءَ منا پِلکّان اَنت
چو کہ دَمبانی مانش اَنت میتگ
لیلویں مودگانی کبرستان
ایر کشّان اَنت ھلک ءُ ھنکیناں
دم بہ کشّاں تہ شورہی دیتّاں
مُردگیں زندگی نفس کشّیت

..............

آس پیڑاتگ اَنت کپن پوشیں
سنگرانی ھدا نہ مرزی ئیں
دیدگانی تپرکہ ئیں ڈیوا
ھون میچینتگیں ڈل ءُ ڈوکاں
ایر بُرتنت گُبار مانپوشیں
بالواں پہ سدکّہ ئیں ڈیوا
روک سیاہ ءُ تھار بانداتیں
وسوسانی نہ زَنک آشوبیں
باتن ءِ بے چِڑِکّہ ئیں ڈیوا
دپ پچ اِنت اژدھائیں کبرانی
یک یک ءَ منا پِلِکّان اَنت

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

انسان پـہ گم بار نـہ بیت
سـر بـے اَجل گار نـہ بیت
مـار جوگی ءِ یار نـہ بیت
نادان پہ سوج سار نـہ بیت
سیہ شودگاں شار نـہ بیت
عادت گُم ءُ گـار نـہ بیت

✍ مُلّا آبابگر کلمتی


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

گال

مجید عاجز

ارسے چمّاں ، گوں بچکنداں لیپگ کنت
جُنز اگاں دریایے ، گَنداں لیپگ کنت

موکو مَکریں باجوہ یے رہشون بہ بیت
چو کہ مگسکے مارا تنداں لیپگ کنت

ھون پَتاریں رُنگراھانی ھاک گِسر
بارت وتا بے ڈسّیں ھَنداں لیپگ کنت

مان اَڑان اَنت پاد نہنگیں شَہکَوراں
مَستیں ھارے مئے پَدرَنداں لیپگ کنت

نوں مِسپئیریں تیر پَچے سوھان بہ بنت
کَے نوں پتریشکے ھَڈّ ءُ بَنداں لیپگ
کنت

ترکّان اَنت ارواہ ءِ جگر سوزیں تراول
زھمیں کشکے ، دُوریں پَنداں لیپگ
کنت

ہورکیں مَجگاں لَہڑیں زھرگ آپ کُتہ
کُورکیں دروہاپے ، باھنداں لیپگ کنت

عاجز تئی اے پَہر مسیتّ ءُ مُلّائیں
باریں کُجا کَلپیں ھاونداں لیپگ کنت

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank