آزمانک
ائید ءِ ٹیکی

مرچی چہ گل ءَ منی پاد زمین ءَ نہ اِت اَنت کہ ابّا پیداک اِنت، منی واستا ائید ءِ نوکیں گد ءُ چمپل گون اِنت ئِے. من گوں ھمے ھیالاں تچان ءُ درک بندان آں چہ وانگجاہ ءَ دیم پہ لوگ ءَ روگ ءَ اِت آں.
لوگ ءِ سربوھگ ءَ گوں دروازگ پچ کُت گڑا دیست کہ شدری گوں ملوریں چیدگ ءُ ارسی ئیں چماں من ءَ چارگ ءَ اِنت،، دومی نیمگ ءَ مات ءَ دیوال ءَ تکہ داتگ اَت ءُ دست ئِے سر ءَ اِت اَنت، مئےلوگ چہ مردماں پُر اَت..
من اجب ھیران ءُ پریشان بیت آں کہ گپ چے اِنت. من ءَ لرزگے چیر کپت ءُ ترس ءِ آماچ بیت آں.
" شدری چے بیتگ ءُ شُمارا چون اِنت؟ "من گوں ناشناسیں ترسے ءَ آ جست کت، بلےشدری ءِ گویاک شتگ اَت ءُ بس ارساں زبان پر بوتگ اَت. آ گوں ارسی ئیں چماں بس من ءَ چارگ ءَ اَت.
"منی گھار! ترا چون اِنت کہ تو ھچ نہ گْش ئے؟ "من آ دست ءَ گپت ءُ سُرینان ءُ جست کت. بلے شدری ءِ چمانی نِھنگ ءَ بس ھار ءِ چک ءَ ھار کتگ اَت.
"منی مات چے بیتگ شُما پرچا ھچ نہ گْش اِت پرچا گریوگ ءَ اِت؟ " من مات ءَ جست ءَ اِت آں..
"اماں بہ گْش، ناں! چے بوتگ ؟"
"تئی پت نوں پہ تو ائید ءِ گداں نیار اِیت"
گوں ھمے گپاں مات ءِ چیھالاں آزمان زمین ءَ آؤرت ءُ آئی ءِ سد رگ ءَ چہ رگے ءَ ھم نہ جت.

آسپ یات
@Labzank
telegram.me/Labzank

🌹🌹 *واھشـت ءِ کـپ*🌹🌹

*مورے نہ وارت گوش ءَ تئی پیسک ایت منی دل بزگیں*
مھر ءِ ھلاھوش انت من ءَ ھیسک ایت منی دل بزگیں

*داں وھدے ءَ گموار ات ئے مَرچاں گوش ئے سار ءَ نہ ئے*
تاب تاب وارت چو ھَنڈلاں چیسک ایت منی دل بزگیں

*روچے دوصد رندا بہ بی ھمبیر منی" واھشت ءِ کپ "*
پہ نیادی ءَ دریک دریک کنت دریک ایت منی دل بزگیں

*ھال ءَ دل ئے سر پد نہ انت ھچکس کسی*
مست ءَ چو سر سستگ گوش ئے دریپ ایت منی دل بزگیں

*ٹھک ایت ءُ ٹاکار ایت دل ءِ واھگ پہ گوم*
رُمبے رچ ایت رُمبے تَچ ایت دریچک ایت منی دل بزگیں

*مھر ءِ ھرابیں گواتے ات دل گپت ڈھور بیت سرشکین*
شوھاز ءَ چو پاساں شپی پک ایت منی دل بزگیں.

🦋 *یـاسـین شـوھـاز* 🦋
4/5/2017
🌴 کـورُشـیں گـال 🌴

میریں بلوچ

بیا او منـی میـریں بلـوچ
کَمُّک بـہ کن تـو سمج ءُ سـوچ
دائن مہ بَـے تو شو شک ءُ کروچ
بیـا گیرت ءِ پَشک ءَ بـہ دوچ
زُلـم ءَ چـہ اُنڈال ءَ بـہ کـوچ
اُمـر ءَ را پشـکپتگ دو روچ
میـریں بلـوچ پـر چـہ چُش ئے
دائم چـو سیاہ مار ءَ جُش ئے
وت ماں وت ءَ کُشت ءُ کُش ئے
اِنچـو مـہ کن واجـہ پُرش ئے
مـرد پـہ وتی نام ءَ مہ مِر
شیـر بَـے وتـی ھکّ ءَ بگـر
اے نـوبت ءُ دَورے دگـر
کار ءَ گـوں کانون ءَ بگر
تـرّ اِیت دگـہ رنگـے جہـان
کار ءَ نیـا اَنـت بیھ ءُ کان
زَھــم ءِ بـدل اَسـت اِنـت زبـان
یکـجاہ بئیت پِیــر ءُ جَــوان
کُـربان بـہ کنـت ءَ مال ءُ جـان
گُمـسار بیـت زُلـم ءِ نشـان
وشـنـام بیــت تئـی ھـانـدان
گیشـتـر مـہ کـن مُلّا بیـان

✍شاھر: مُلّا آبابگر کلمتـی
شنگ کار: لبزانکی مجلس کلمتی کاروان


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

🌹🌷🌹🌷🌹🌹🌷🌹🌷🌹🌹🌷🌷
رمدان کاٹاریں جتائی ءَ چـہ پـد ائید ءِ وش ءُ شادھانی روچ ءَ شمارا گوں لوگ مردماں مراد بات گُشاں ، مـئے دوا انـت چُشـیں ھزاراں ائید شُمے بہر ءُ نسیب ءَ بات!

🌹🌹🌹🌹🌹🌷🌷🌷🌷🌷🌷🌷


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

*گوشکند*

مردے ءِ ھر مُرت سے ورنا ءَ پہ مسکرا سیاھیں پُچ پوش اِت ماں آ مرد ءِ لوگ ءَ پہ پُرس ءُ پاتیا ءَ شُت اَنت گوشت اِش اللہ ترا سبر بہ دنت اے گم تئی آھری گم بات شالا
مرد ءَ درائینت: جنین آپ ءُ چاہ بیار کہ ھدامرزی ءِ سیاد ءُ وارس اتکگ اَنت
😜😃😜😃😜😃

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

دروت ءُ درھبات.!

پُلیں دیوان باسکاں شما وتی شعر ءُ نبشتانک ءُ آزمانک اں پہ ما دیم بدے ات تا دیوان ءَ ایر کنگ بنت


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

بچکند گال
پیڑاپ بلوچ

مُشتے بَڈّا ، دو چانپَٹ سرا لَگّ اِتہ
زیکّیں داوا ءَ لَٹّے منا لَگّ اِتہ

مارا چُکّانی مات ءَ ڈگار ءَ جَتہ
برنجی دان ءِ وڑا چوپگ ءَ لگّ اِتہ

انسگے ، بیلڑے ، روپگے ءُ دگہ
باریں چے چے نہ زاناں کُجا لگّ اِتہ

تو گوں کئیلیں چِلیمّ ءَ کُتہ آڈھور
اے گُڑاکو مئے پورا تب ءَ لَگّ اِتہ

دَور کتگ پَلّے ءَ اَمبُک ءِ دُزّی ءَ
بے نسیبیں ھَرے سَرّگ ءَ لَگّ اِتہ

بِلّ پیڑاپ ءَ پہکیں چَپُورتے ، چَپُورت
" گریتگئے گریتگئے کندگا لَگّ اِتہ "


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

مہر ءُ مھبتءِ وشیاں امریکی ءُ یورپی پہ وشی ءُ داب گِر اَنت.
امریکاءَ اگاں لوگ واجہ ءِ وبر (سالگرہ) بیت , جن گران بہائیں دوچے گِپت ءُ گورا کنت کہ اِنشپی منی لوگ واجہ گوں منءَ شری ءُ وشیءَ مہر بِکنت.
پرانسءَ اگاں مردءَ مہرءِ واھشت بیت گُڑا جن پیسرا جان شود ایت ءُ شوکیں گُدے گورا کنت گوں بو ءُ دُناں وتءَ آتار ایت ءُ سمبہیت لوگ واجہءِ گورا رَوت .
مئے گورا جن سجیں ھپتگءَ توم ءُ پیمازءِ بُوءَ کن اَنت.
اگاں جن لوٹ ایت کہ جُمہءِ روچءَ سر ءُ جانے بںشوداں گُڑا پنچ شنبےءَ وتی سرءَ چہ کوپڑائی تیلءَ مِیچل کنت ءُ شپءَ مردءَ گوشیت ترا چیزے کنگی ایں بکن منءَ باندا سر ءُ جان شودگی اِنت.
ھَو اڑے بھت.
سِیرءِ ھپت ھشت سالءَ رند جن چونائیءَ چُکانی ماتےءَ ابید تئی اوں مات بیت,
مہر وا نی چونائیءَ مُرتگ , بلے گُڑا بی اگاں مردءِ دِلءَ گوشت ءُ مردءَ پہ ردی گوشت جنیں مرچی تو باز شَوک ئے گُڑا آ دمانءَ گوش ایت بِل منءَ جان شودگی نہ اِنت.
اشپاک اھمد
رجانک اکبال ھاشمی

mammad balouch:
🌴🌴مھمدبلوچ🌴🌴
🌹کسانکیں آزمانکے🌹
🐸پُگَل ءُ زومّ🌺
مُلک ءَ سکّ ھور ءُ آھِرّ بیتگ اَت ءُ دراھیں زمین آپ ءُ چلاپ بیتگ اَت ءُ دراھیں لولوکانی لوگ ھراب بوتگ اَت اَنت ءُ آپ ءَ برتگ اَت اَنت . یک بھت کپتگیں زومّے وت ءَ گوں درچکے ءِ ٹالے ءَ داشتگ اَت ءُ لونجان اَت ءُ باز ھم ، دم ئے برتگ اَت ءُ اے دمان ءُ آ دمان اَت کہ بہ کپ ایت ، کہ چمّ ئے پہ پگلے کپت کہ چہ ھموداں اوژناک کناں گوزگ ءَ اَت زور ئے پہ دپ ءَ دات ءُ توار ئے کت : واجہ پگل جان ، بیا ءُ من ءَ چہ آپ ءَ بہ گواز این کہ گپچَل کپتگینانی رَکّینگک باز شرّین کارے ءُ دگہ برے اگاں تو ھم گپچلے بہ کپ ئے من ترا رکّین آں . پگل ءَ گوشت: بلے اے پہ ھما ساھدار اِنت کہ اگاں تو رکّینت چہ آئی نیمگ ءَ ترا تاوانے مہ رسیت ، زومّ ھم وادَہ کرت کہ آئے ءَ تاوانے مہ رسین ایت ، پُگل ھم منّ اِت ءُ ھما ٹالے ءِ نزّیک ءَ شت کہ زومّ لونجان اَت ءُ زومّ دَور کت ءُ پگل ئے پشت ءَ سوار بوت ءُ پگل اوژناک جنان وت ءَ پہ ھشکی ءَ نزّیک کت کہ سار ئے کت کہ زومّ وتی تِج ءَ در کرتگ ءُ پہ پگل ئے ڈنگ جنگ ءَ ساڑی بیگ ءَ اِنت گڑا گوشت ئے کہ تو وادَہ کرتگ کہ من ءَ تاوانے مہ رسین ئے اے چون ؟!!
گوشت ئے اے منی ھیل اِنت ءُ کسّ وتی ھیل ءَ یَل کرت نہ کنت ءُ ھیلے یل کنگ نادراھی ءِ سوَب اِنت !!!
گڑا پگل ءَ گوشت کہ من ءَ ھم یک ھیلے ھست ءُ آ ھم یل کنگ نہ بیت ءُ یل کنگ ئے نادراھی ءِ سوَب اِنت ءُ آ اِش اِنت ، ءُ ھما دمان ءَ آپ ءَ بُکّ ات ءُ زومّ سَرآپ بوت ءُ آپ ءَ برت .
@Labzank
telegram.me/Labzank

(آزمانک,, آوار،، ارجل بلوچ )

آئی جان ءِ ھمک بند ءُ بوگاں یک بلاھیں دردے چست ات آئی سرجمیں جان تل تل اَت دوھیں پادانی ماتی لنککانی ناکن درکنگ بوتگ اتنت- ھپتگ ءِ سر ءَ یکرندے الم ءَ آرا کرنٹ جنگ بیت سےروچ ات کہ دیم پہ چیر کپتگ اَت آئی ءِ دست ءُ پاد بستگ اتنت آئی ءَ مار اِت کہ من مرتگ اوں بلے پدا جیڑ اِت ئِے کہ من زندگ اوں من ءَ زند ءِ ھاٹی مان- آئی ءَ وتی اندر ءَ زند ءِ امیت کش اِت-
کساس آرا سالےبیت کہ آ چشت کنگ بوتگ ات ءُ نوں آ یک انچیں تھاریں بان ئِے تھا بند اَت کہ اے بان دگے سے بان ءِ تھا ات- آئی چمّان روچ نہ دیستگ ات آئی روچ ھمیش ات کہ سیمی دروازگ ءِ چیر ءَ یک بارگیں برْمشے آئی بان ءَ پُتّر ایت گڑا آ زانت کہ روچ انت بیگاہ کہ بیت ھمے برمش گار بیت گڑا زانت نوں شپ وتی سیاھیں چادر ءَ مانپوشان انت- آئی کرّا یک آپدانے ءَ را کمو آپ مان ات ایر ات آئی جہد کرت کہ من ھمے آپاں برسیں بلے بے سوب بوت کہ آپ چہ آئی کمو دور ایر ات انت آئی دست ءُ پادبستگ اتنت ھمیشہ آئی دل ءَ آپ دور ایر انت آئی ءَ سے روچ بیت کہ آئی پٹکے آپ نہ وارتگ ات ھپتگے بیت کہ نان ءِ یک چنڈے آئی گٹ ءَ ایرنہ شتگ ات آگژن ءُ تنّ ءِ دورانی آماچ ات آئی گوشاں ھرروچ لھتیں مردمانی برے کندگ ءُ ٹھکانی توار اتک ءُ برے درناکیں چیھالیں توار کپت-
یکشپے یک بلاھیں چیھال ءُ کوکارے آئی گوشان کپت آئی وتی گوشان ءَ رُپت اےتوار ءُ کوکار گشئے آئی سنگت جاویدئیگ ات- آئی اد ءَ آرگ ءِ دو ماہ ءَ پیسر آئی ناکو اکبر دژمناں تیر گواری کرتگ ءُ کُشتگ ات-
آسالے ءَ پیسر چہ دبی ءَ وتی برات ءِ سور دیگ ءِ ھاتر ءَ اتکگ ات آگوں ھزار ارمان ءَ وتی کستریں برات ءِ سور دیگ ءَ لوگ ءَ سر بوہگ ءَ پیسر چامپگ بوت- آئی ھچ نہ زانت کہ اے چونیں مردم انت کہ منی دست ءُ پاد اِش بست انت ءُ منی چم ءُ دپ اِش بست انت من ءَ کجا برانت- آئی ھزاریں واھگ اشکند بوتاں- آئی ءَ ھمےگوشگ بوتگ کہ تئی چکّ ءُ چلانگ تئی مات ءُ گھار ءُ پت ءُ برات زندگ ءَ ماندارگ بوتگاں-
گوں اے گپانی اشکنگ ءَ آگیشتر پدردی بوت- آئی دل ءَ چیڑات کہ من چشیں ھچ کارے نہ کرتگ کہ منی اےھال کنگ بہ بیت ناکہ من دگرے ءِ ھلاپ بوتگ اوں نہ کہ کسےگوما ھمراہ داری کرتگ-
آئی سر ءَ ھمےمیارجنگ بوتگ کہ تو ڈنی ملکاں پہ وتی وتن ءُ راج ءِ واستہ سک چست ءُ ایرکن ئے-بلے آئی دل ءَ جیڑات کہ اےوَ ھرابیں کارنہ انت- من اگاں زندگ بئیں درکا ایں چےکن ایں منی وَ لوگ ءَ ھچ نیست کدی ملکموت بئیت من ءَ امبازاں بہ زورایت-بلے یہ را جیڑگ ءَ لگ ات من ءَ اگاں چکّ ءُ پسائندگ نیست ھچ پرواہ نیست منی مات ءُ پت کُشگ بوتگاں گمے نیست اے دراہ پہ ماتیں وتن ءِ سر ءَ کربان بوتگاں بلے من ءَ یک مزنیں گلزمینے است یک پراہ ءُ شاھگانیں ڈگارے ءِ واھند اوں یک بلاھیں کومے من ءَ است من پہ ھما کوم ءُ ھما گلزمین ءِ واستہ وتی جان ءَ ندرکن ایں وتی گلزمین ءِ واستہ جھدکن ایں- ھمےجیڑگانی تھا دروازگ ءِ دپ پچ بوت بوٹانی ٹپ ٹپ ءِ توار پدا بنابوت یک سپائی یے ءَ را چنڈے ھشکیں نان دست ءَ چو کچک ءِ وڑا آئی دیم ءَ چگل دات آئی ءَ نان کمو کرّا آؤرت پدا سپائی ءَ وتی پاد آئی گردن ءَ ایر کرت ءُ گوشگ ءَ لگ ات آخر شما چےکوم ات شماچے انسان ات کہ شمارا ھچ گژن ءُ تن ءُ ھچ جنگ پرواہ نہ کنت شما روچ پہ روچ چست بوان ات-
ما چار ھزار سال ءَ گیش تن ءُ گژن اوپار کنگ ءَ آں مارا تئی دو روچ ءِ تن ءُ گژن ءُ تئی دو روچ ءِ لٹ ءُ کُٹ ھچ مئے راہ ءِ دیوال نہ بنت- ما چار ھزار سال ءَ چہ گیش وتی سرڈگار ءِ وتی ڈیھ ءِ رکّینگ ءِ ھاترا جھد ءُ کوشست کنگ ءَ ایں ما سکندر ءُ چنگیز ءِ وڈیں زوراک پروش داتگ اَنت تئی اے گرّی ئیں بوٹ من ءَ پروش دات نہ کن انت ما ھما راج ءِ پسائندگاں کہ آراج ءِ ترس ءَ زمین لرزایت- گوں ھمے گپاں آئی زراب ءَ زراب وتی سر ءَ ایریں پاد الکاپت سپائی دور جاگھے ءَ کپت ھمے کپگ ءِ توار ءَ دگے لھتیں سپائی تچان بوت ھمےبان ءَ اتک انت آرا گپت ءُ زندگ ءَ روکیں اشکرانی تھا چگل اش دات-
@Labzank
telegram.me/Labzank

دستونک...

نِندگءُ گریوگءُ بازیں هِسکارگءَ چم کور بیتگ انت.
تو نیائے تئی راهسر ئے چارگءَ چم کور بیتگ انت.

مرچی سوگِند کُتگ من نبشتہ کنگ تو نَوانےِ مناں.
کاگدانی سرا نکش سِنگارگءَ چم کور بیتگ انت.

مرچی باندا کُتگ دانکہ تاک کپتگاں سیاهیں ملگور تئی.
تو هَما، من هَما، بازیں دلدارگءَ چم کور بیتگ انت.

اچ مئے واکءَ در اِنت من هزار وس کُتگ دوستءِ بیهال کنگ.
نمدیانی تئی نور ماندارگءَ چم کور بیتگ انت.

شاه نور کلمتی
@Labzank
telegram.me/Labzank

" سَنگر ءَ نِشتگیں ورنا ءِ نِمدی پہ دوستگیں جِنک ءَ "

" پَچیں نِمدی ئے پہ تَرا "

ــــــــــــــــــــ

شَپ وَتی نیم تَوام ءَ رَستگ ءُ زمستان ءِ سَردیں گوات منی باتن ءَ وَت ءَ جاہ دیگ لوٹیت.
مَن اے سَھت ءَ لَتھیں ھَمراھانی پانپان آں.
تَو ھَر وَھد گیر اَتکگ ئے
بلئے اَنوں زمستانیں شَپ ءِ دْرھگ ءَ گوں اَنچوش سَما بوت گُشئے تَو منی راستیں کوپگ ءَ وَتی دَست ایر کُت.
مَن ءَ یاتیں ھَما میتگ ءِ ھَما ڈگارانی ڈمُبگ سَر ءَ من تَو نِشتگ اِتیں بلئے من نزانتگ اَت کہ چونی ءَ اے منی ءُ تئی گُڈی دیدار بِیت..
تَو من ءَ بچکندگاں گوں جُستے کُتگ اَت کہ من پَسّہ دات کُت نہ کُت ءُ تَو بے چیڑکہ ءَ چہ اودا پاد اَتک ءُ شُت ئے
تئی گُڈی جُست
" ترا دنیا ءِ تہ ءَ گیشتر چے دوست بیت"
تنیگہ منی ھیال ءَ بَرے بَرے کئیت ءُ من زاناں کہ تَو ھَما وَھد ءَ جیڑ اِت کہ من تئی پَسّہ ءَ چے دیاں تَو چَمّ بَند کُتاں ءُ پَچ کُتاں ءُ من تنیگہ چَمّ چہ زمین ءَ چِست نہ کُتاں ءُ ھَاموش بوتاں..
بَرے انسان وتی جندے بُنکی چیزاں ھم بے ھَال کنت ھمے سبب اِنت کہ ھانی ءُ شَئے مرید پدا ودی بنت یا نہ بنت یا شیرین ءُ پرھاد ودی بنت یا نہ بنت پرھاد ھَما مَھروان بوتگ پہ شیرین ءَ آئی ءِ شیرین ءِ ھمراہ داری ءَ وتی سرجمیں زِند ءِ متاہ یلہ کتگ اَت ایوک ءَ شیرین زُرتگ. شیرین وَ چونائیگ ءَ مالدار ءُ نامی ئیں مردمے ءِ چُک بوتگ پرھاد بزگر ءُ نیزوریں مردمے بیتگ بلئے مَھر کجام اِنت کہ آئی ءِ دیم ءَ جھان بِہ اوشتیت آ ھما مَھروان ءَ زُوریت، شَئے مرید ءَ داں سِی ءُ سَئے سال ءَ ودار کُت پہ ھانی ءَ بَلئے ھانی ءِ اِشک شَئے مرید ءِ دل ءَ دَر نہ کَپت شائرانی شئرانی تہ ءَ ھَنچُش اِنت کہ شَئے مرید ءَ جان ءِ بَند ءُ بُوگ داگ داتگ اَنت پہ ھانی ءَ ...
مَن ءَ اوں تَو چو ھانی ءُ شیرین ءِ پئیم ءَ دوست بوتگ ئے. ھَنچُش کہ چاکر ءَ چہ مرید ءَ ھانی پُلیت من ءَ ھم ھما وڑ ءَ چاکری ءَ ھانی ءِ پُلیت ءُ بُرت من مدام پہ وَشیں سَھتاں ودار کتگ اَت سُھب ءِ واب ءِ بُست بہ بیت یا شپ ءِ واب ءِ وھد بِہ بیت یا وانگجاہ ءِ رَؤگ ءِ وھد بِہ بیت کجام ھم وھد بِہ بیت دُرسیں وھداں من تَرا چو مرید ءَ اِتاں.
گنوک ءِ نام ءَ مناں تَو مُدام توار جَتگ اَت گُڑا من ءَ سکّ تاھیر رَستگ اَت...
مَن تَرا اے گَپ بِھ نہ گُشتگ اَت کہ تَرا ءَ چہ گیش دگہ یکے اَست. آ مناں ترا چہ گیش دوست تِر بیت بَلئے من ترا اَرزانانی گوْشت نہ کُتگ اَت کہ چوں مَن وتی دومی مَھروان ءَ بے ھَال بِہ کناں. ھَمُک روچ تَو مناں چو ابدالاں گُلاھیش اِت ئے کہ مناں لازم بِہ گْوش گوں بَرے تَو زَھر اَت ئے ءُ گَپ نہ کُت ءُ بَرے تَو نگن ھَم ھَمے زھری ءِ سر ءَ نَہ وارتگ اَت بَرے ھمشام ءَ وَپتگ اَت سھب ءِ بُستے ءِ وھد ءَ مناں ھال داتگ اَت کہ منی میھدہ درد کنگ اِنت من زانتگ اَت کہ دوشی تَو ھمشام ءَ وپتگ ئے.
بَلئے وتی زبان ءَ ٹوھیں سِنگ ءِ پِر داتگ اَت اَنگت نہ گْوشت گوں کہ من ترا چَہ گیش کَئے ءَ شَیدا آں..
کَمیں پیسر من ءَ ھَال رَستگ اَت کہ تئی ھانی ءَ سُور کُتگ،
اے ھَال ءِ اِش کنگ ءَ گوں دل ءَ گُشت زِمستانی سَردیں شَپاں سَردی ءِ سَر ءَ وپتگیں مردمانی نگھپانی ءَ مرچی شَپ دگے ھمبل ئے ءَ بِدے ءُ مَن تئی واستہ نِمدی ئے نبشتگ بِہ کناں ءُ ترا ھَال بِدیاں ترا چہ گیش مناں کئے دوست بوتگ.
بلئے چُش نہ کُت کہ تَرا چہ گیش من ءَ وَتی دومی مَھروان دوست تِر بیت ءُ وَتی جاہ یل نہ دات ..
مَن تَرا مَرچی تئی گُڈی جُست ءِ پَسّہ ءَ دیگ لوٹاں کہ من ءَ " زمین " دوست بوتگ ءُ ترا وتی نوکیں زِند دوست بوتگ ءُ من پہ زمین ءَ شیدا بوتگاں تو پہ وَتی دَست ءُ پادانی ھِنّی ءُ زِند ءِ تماھاں....
بوت کنت تَو گوں نوکیں زند ءَ مناں بے ھَال کتگ بَلئے مَن ءَ تنیگہ تئی ھَما گَپ یاتاں.....

تَو وَتی زِند ءَ دائم گَل باتے
ءُ من زاناں اگاں من ءَ اِنّاں بلئے
روچے نہ روچے پہ زمین ءَ اَلّم جیڑ ئے ءُ وَتی پرزِنداں ھَمے کِشک ءَ دیم دئے....

( تئی شیدائی: نودگیر نود

@Labzank
telegram.me/Labzank

چاگرد

نبشتکار : قندیل بلوچ

سمو یک جوانیں ٹیلنٹڈ ایں جنکے اَت ءُ مدام آئی جھد ءُ کوشست اَت کہ آ اے چاگرد ءَ گوں اِلم ءَ روشناس بکنت ءُ زانت ءِ آشوب ءِ بیارایت. آرا اے واب ءَ نہ واب ءَ اِشت ءُ نہ کہ آرام ءَ. سمو مدام جیڑگ ءَ اَت کہ اے واب چون ءُ چے پیم آسر ءُ سرجم بیت انت؟ آئی ھمک وھدا گوں وتی ھم نیاداں ھمے جیڑاھانی سر ءَ نند ءُ نیاد، گپ ءُ تران کرتگ اَت. ھو سمو ءَ ڈوسٹوسکی ءَ بگر داں چارلس ڈکن، الاف شفاک، ھوشوت سھنگ، گرورجنیش ( اوشو) منٹو، اقبال، ھلیل جبران، اینٹو شیکوف، سکرات، ارسطو ءُ اگلاطون وانتگ. ھو آئی صباء ءُ ھاشمی ھم وانتگ. انوں آئی بازیں چاگرد ءُ راجمان ئے بابت ءَ سرپدی ءُ زانت ھست اَت. گڈاں سمو ھم وتی چاگرد ءَ ھما دودمان ایں چاگردانی دابا گندگ لوٹگا اَت. اِلم ءُ زانت ءِ آشوب چو لیڑو ءَ مگن اَت. سمو دائم ءَ ھمے یک ایں گپ جتگ اَت کہ منی چاگرد منی چاگرد! ھما تھاریں کوٹی ئے دابا انت کہ آئی تہ ءَ کور ءُ چم پچ، واندگ( نَود درسد ءِ ھبر انت)ءُ نا واندگ یک ھساب ءَ اَنت کہ ھمک مردم یے سنج ءُ زانت یک ڈولا انت.
بازیں وانگ ءُ اِلم دوستی ءَ چہ سمو فیمینسٹ ءِ جوڈ بوتگ اَت پرچا کہ زانشی آنی درانی تہ ءَ چو نہ نبشتگ کہ اشرف المخلوکات ءِ تہ ءَ مرد ءُ جنین برابر نہ اَنت بلکن ھمئے نویستگ کہ ھمک بنی آدم یک ایں شاھِما تور اَنت ءُ دُرست یک برابر اَنت. دھمی نمگا، سمو مدام گوں سوشل میڈیا ھم ھمگرنچ اَت. آئی دائمی انسان ءِ درد مارتگ اَت ءُ اِلم دوستاں گوں اپیل ءِ کرتگ اَت کہ زانتی آشوب پکار انت منی چاگرد ءَ را.
یک روچے سمو ءِ انارک آنی سرا ارس ئے چو کوھی چمگ ءِ پیما رچان ءُ گوں ھانی ءَ گپ جنان اَت ءُ گُشت ئے "یک روچے مئے وانگ جاہ ءَ مراگش ءِ بوتگ گڈاں آ مراگش ءَ من ھم بھر زُرتگ ءُ زالبولانی ھقانی سرا گپ جتگ. کساس پنچ سد مردم اتکگت ءُ ساڑی بوتگ ات. چہ منی ھبر ءُ گالاں بازیں مردم ئے متاثر بوت ءُ بازیں مردم ئے چم ھم جھلا بوت اَنت. گڈ سرءَ وش ٹی وی ءَ منی یک کسانکیں انٹرویو ھم گپت ءُ من سوشل میڈیا وتی عکس ھم اپلوڈ کرت ھمئے مرگش ءِ. ھمے رنغا مردماں منی پُشتا بدیں پروپگنڈا کنگ بندات کرت منی لوگ والا ھانی کرا ءُ سوشل میڈیا ءَ کہ من یک لبرر، بے اِزم، کریکٹر لِس ءُ یل چریں جنک ءِ آں. مدام منی عکس پِسبک ءُ سوشل میڈیا ءَ شنگ ءُ تالان اَنت. مئے بلوچ چاگرد ءِ تہ ءَ چوشیں یلی باز ھراب ایں گپےِ. چرے ھبر ءُ ھالان پد مردماں گشت کہ اے جنک ءِ کُشگ روا انت. گڈاں منی ابا ءُ لالا ھاں منی زبان سِست یانی منی ند ءُ کتاب چہ من پُلِت اَنت. برات ءَ منی مبائل پلِت ءُ گشت ئے کہ مرچی ءَ چہ پد تئی روگ وانگ جاہ ءَ بند انت ءُ اگاں تہ چہ گِس ءَ ڈن در اتک ءِ بزاں کہ تئی موت اتکا. اے زند منی واست ءَ یک بندیگ جاہ ئے جوڈ بوتگ. من نہ زانہ مئے چاگرد چے واست ءَ چو بیمار انت کہ مردم ءَ را گپ کنگ ءِ مُکل ھم نیست".
جی ھو سمو ءِ اے کسہ باز درد ناک انت. مردم چوشیں اِلم دوست ءُ روشن ھیالاں گُشنت یل چر ،ُ بے کرد ءُ بے اِزم بلے ھو منا اے پیم ایں یل چر ءُ بے اِزم ایں جنک باز دوست بیت انت.
@Labzank
telegram.me/Labzank

🌴رجانک :مھمدبلوچ🌴
جنین آدمے گوشگ ءَ اَت :
ھاوند ءَ منّت گر آں کہ من ءَ شَرّین زاماتے داتگ ئے ، منی جنک داں نمروچ ءَ واب اِنت ، نمروچ ءَ رَند پہ سامان ءِ زیرگ ءَ بازار ءَ روت ءُ شام ءِ وھد ءَ کہ ترّ اَنت منی زامات چہ بازار ءَ وَرَگ زیر ایت کار ایت ،دوئین نند اَ ت ءُ وَر اَنت .
بلے پہ نشار ءَ منی بھت کپتگ چے ءَ کہ منی نشار داں نمروچ ءَ واب اِنت ءُ رَندا مرد ءَ زور ایت ءُ روت بازار ءَ پہ سامانی زیرگ ، داں شامانی وھد ءَ ، آ وھد ءَ منی بچک ءَ ھُجّ کنت کہ چہ ڈن ءَ وَرَگ بہ زیر ایت ، رندا نند ایت ءُ جَور اِش کنت !!!
😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇😇
@Labzank
telegram.me/Labzank

." بیگاه ءِ پند "
(1)
آی ءَ مُلک ءَ داواے کُتگ اَت ءُ اتکگ اَت وتی مردمانی گورا داشتگ اَتے .همے وهداں من هم همے بازار ءَ وتی سنگتے ءِ گورا اتان .
من ءُ آ هر دُک بے روزگار اِتیں . پہ سهت تیلی ءُ لاپانی کسان کنگ ءَ همُک بیگاه ءَ پند جت ءُ آی ءَ روچے کسہ ے گوں اَت .
همے کہ روزرد بوت تہ من شُتان آی ءِ دَر ءِ گهنٹی جت ءُ آروچے یک دابے ءَ دراتک برے جاڑوے دست اَتے درے بوتک برے پونچہ .ءُ برے پسیلانی شودگ ءِ بُرش ءُ پوڈر .
یک روچے کہ اتک دان یک گونڈے زهگے بڈا اتے .من کہ پُرس ات هاں پُل تہ گوں بچکندے ءَ گُشتے کہ باجی ءِ بدلی بوتگ اتکگ همدا اِنت انی شُتگ کار ءَ چُک منا گوں اِنت . من نیم چمّی چارات ءُ گوں بچکندے ءَ گُشت کہ گُڈا تی نوکری پکا اِنت .
پدا من مدام دیست کہ چُک آی ءِ بڈا اَت ءُ باجی کار ءَ ات .
چُک گوں آی ءَ اَنچو اوارِتگ اَت کہ باجی بزان وتی ماتے بے هال کُتگ اَت . مُدام کہ ما سرگپتیں تہ چُک ءَ اَنچو گربست کہ ماتے وتی چُک ءَ یل بدانت پہ دیمے روهگ ءَ .
آ روچ ءَ پد من آ مات ءِ نام ءَ توار کُت پدا ماسی ءِ .همے وڑا وهد گوزاں ات آ کسہ آراں ات ءُ من گوشداراں اِتاں ءُ پند جناں اتیں .
درانڈهی ءِ کریابیں هُشکاوگ ءَ باجی پرای ءَ یک " سارت آپ " ے ات .
چُشیں روزد نہ گوستگ ات کہ بیگاه ءِ پند ءَ آی ءَ یک برے باجی ءِ نام نہ گپتگ ات .
اے روچ ءَ آی ءَ یک نوکیں جوڑهے کوش پاد ءَ ات ، آی ءِ گُشگ ات کہ باجی ءَ داتگ انت آ سک گَل اَت ءُ اگاں اے کهول ءِ مردمان چہ کسے چہ آی ءَ رزا اَت ، گُڑا آ مردم باجی اَت . باجی چہ آی ءَ رزا ات ءُ آ چہ باجی ءَ .
آ یک داگی ایں مردُمے اَت کُلیں مردم دل ءَ گونای نہ وش اِتان آی ءِ پُشت ءَ بازیں گپے بوهگ ءَ ات ،نشہی ے بدکرداریں مردمے مُلک ءَ جنکے دُزتگے .همینچک دپ همینچک گپ .
بلے آی ءِ گُشگ اَت کہ اے کُلیں بُهتاماں ابید هم آ گوں باجی ءَ سک نزیک اِنت هردیں ما کہ تهنا بیں تہ من وتی دل ءِ کُلیں گپاں گوں باجی ءَ کنان ، آ منا منی کارانی کنگ ءَ هم کُمک کنت .
ہردیں مول ءَ شاپنگ ءَ روت منی کُلیں زلورت ءِ چیزان کاریت گون سنٹ باڈی اسپرے بگلانی لوشن کریم شمپو هر چیز کہ من مُلک ءَ کار مرز کتگ انت آ اِش پمن کاریت گوں .
آی ءَ وتی توسیپ کُت ، مُلک ءَ من سکیں شوکیں بچکے بوتگاں ءُ جنکان منا سک دوست بوتگ وهدے چوگاں ءَ گوں وتی کتابی ایں گُدانی پراهیں شلوار ءُ اسپیتیں دزمال ءُ سُرمگیں چم ءُ مُزواکیں لُنٹاں ایر کپتگان جنکانی دپ ءَ چَنکے چَنکے آپ داتگ . چوگاں تراِتگ بلے آیانی چم منا سک بوتگ انت .
چنُت جنک من همے چوگانانی سرا پسارینتگ. هردیں بنڈاره ءِ هیرات بیتگ سُهب ءَ گُڑا جنکان منا توار کُتگ کہ مے هیرات ءَ اروبرو تو بیار .
آ گوں باجی ءِ ءُ وتی مُلک.چوگانانی گپاں انچو گار ات ءُ من آی ءِ گوشدارگ ءَ .
مے کش ءَ شاپی کروس ٹاپیں کسانیں اربے گوں تلپچیں کارے ءَ همینچک زراب ءَ گوست دو همنچُک آی ءِ گاڑی ءِ دِرتگیں سلانسر ءِ توار بُرز اَت ما هر.دُک جاه سراتیں ءُ ما هر دُکان دپ یک کُت ءُ زاه دات .
لاپ اش سیر انت ءُ کین اِش کوده اِنت ، آی ءَ هم نرونڈگے جت ءُ گُشت " هو.استی کنت مستی لاننت پہ تنگدستی ما پرچہ چُش نہ کنیں مئے پوکان دریا زاهر انت " ارب سک دیر شُتگ ات ءُ توارے هم گارات . . ما هم پکہ ایں دَگ یل دات ءُ ڈلپادیں زمینے ءَ یک دمکے ءَ تاب کُت ما هر دُک هاموش اتیں بس ڈلپادیں زمین ءَ مے پاد برمش اتان *
( 2 )

بزیں کهیرے گون مِنجاں اَنچو آباد اَت چو مسیتے ءِ زردیں رنگ ءِ گنُبُد ءَ اَت .گوں همے کهیر ءِ گندگ ءَ آی بَش بَش وارت ءُ گوں ارمانی ایں دلے گُشت.
" هو آجویں مُلک ءِ هر چیز آباد بی انی مے مُلک کتیں ، بلے اے کهیر گون مِنجاں چو گُنبُد ءَ بوتیں دیری تپراں شینگینتگ ات " .
پدا آ جنگل ءِ توسیپ ءَ لگ اِت همے دمان ءَ رمے مُرگ هم مے سرا چہ گوست ءُ همے کهیر ءِ سرا پہ شپدرنگ ءَ نشت اَنت ءُ چُری چُری ءَ لگ اتان .
آی ءَ پوڑے چِت ءُ همے کهیر ءَ چگل کُت ، کهیر ءِ سر ءِ دُرائیں مُرگاں یکبرا کپِّرگ ءَ بال کُت .
من گوں آی ءِ اے چُکی هرکت ءَ پُرس اِت هاں ڈے تو چو کُت .کندگ ءَ لگ ات کہ "هینچُک هم بے تواری وش نہ اِنت ".
" بے تواری یا ایمنی ؟ توار و است ات . تی گپ ، منی ءُ تی پاد برمش ءُ گوات ، اے مُرگانی چُری چُری اے زید کُل برمش ءَ اِتان تو کہ کرّے و هو " .
"هو یار منا زهیراں کرّ کُتگ " .
پدا آ گپ ءَ لگ اِت وتی زید ءُ کهچر وتی مُلک ءُ ڈگارانی
آی ءِ کهول ءَ دیر اَت کہ وتی پتی پیروکی هلک یل کُتگ اَت ءُ دگہ دیارے ءَ شُتگ اِتاں ، آیان جنگے سرا کپتگ اَت ، دُزی ءِ بُهتامے ءَ .
بلے اسل ءَ چُش نہ ات ، آهانی جیڑه یکے دین ءُ دُمی میری ئیگ اَت ،

کودای ئیگ اَت ، چرا جنگ ءَ پد آی ءِ کهول ءَ هودا نشت نہ کُت .
چُنا ءَ بلوچ ءِ ابرم اِنت کہ جاهے جنگ ءَ پروش بہ وارت هودا نشت نہ بی ءُ لڈ ءُ بار کنت .
پمشکہ جنگ ءَ پروشت وارتگیں آی ءِ کهول ءَ چہ وتی بُنکی هنکیں ءَ لڈِتگ اَت ءُ دگہ دیارے ءَ آباد اِت اَنت پشکتگیں چیزے هورکیں باں چمبی ،کرگیں کاپر ءُ مردیں ءُ جنینانی زگرانہ ءُ زگرانہ ءِ پیژگاه ءَ چوگانجاهی ءِ کهیر ،
ءُ بہ کول ء هما آیانی گلام ، (سر ماں هاکاں کپتگ ءُ پگر ءَ چہ سرداری نہ شُت )
آی ءِ پیریناں وتی مُلک ءُ ڈگارانی اُپار نہ شُت چیزے کماش ءُنزوریں مردماں هم همودا داشت لڈ ءُباراِش نہ کُت گوں وتی مُلک ءُ ڈگارانی سرا نشت اَنت اِشانی تها آی
ءِ یک بَلُّکے هم هوار اَت
ما پُلکگیں زمینے ءَ کُهنیں باگے ءِ کُهنیں کُلندرانی تها جناں اِتیں آ وتی بَلُّک ءِ دیار ءِ کسہاں آرگ ءَ اَت .
" من هردیں وانگ ءِ چُهٹی آں بیتگاں گُڑا پرپٹ زُرتگ گون پِر کُتگ گون ءَ پیچ سلوشں ٹالیور یک کُهنیں ٹوبے هم مدام زُرتگ گوں ءُ یک ءُ دو پَلگ ، من کہ ہردیں جنگل ءُ کوچگاں کہ سپر ءَ درتکگاں وتی پرپٹ ءِ کُلیں پانا ءُ سامان سرجم ءَ زُرتگان تو زانانے چی ءَ ءُ ؟ "
آی ءَ جُست کُت .
من پسو دات کہ
" اناں جگر چی ءَ " ؟.
پدا من هم جُستی پسوے دات ، ءُ آی ءَ گُشت کہ
" تو وازانے کہ چوگان منی کمزوری انِت .یک رندے چَکُّلی ءِ چوگان ءَ من روگایاں بچک کُل شُتگ اِت َانت ءُ مئے میتگ ءِ دوگاڑی هم شُتگ ات .ءَ من پہٹانانی لوڈے باڈرءَ رسنیتگ اَت واتری ءَ دیر گوستگ اَت .من اِشتاپ اِشتاپ ءَ جانے شُشت وتی کتابی پِرکُتان چم سُرمگ ءُ گُشادی ءَ مُزواکے لُنٹاں مالِت ءُ گون گوں ساماناں شموشت .من گپت هداے زور ءَ پَرپٹ ءِ ِ کانٹاں ، بُرو بچہ گازی من نی چوں گلینگایاں زانان ، اے سُدا نیاں کہ واجہ ءَ گون بےهال کُتگ گوں ساماناں ،.من بهی زبّراناں پرپٹ ءَ سُنٹ گوں نودانانیں ، من کہ مزنیں دگ یل کُت نی کُلانچ ءِ توکا جناناں.همدا توک کشکے است اَت بزان من لالچ کُت ءُ گِپت همے توک کشک ءَ ناں ، دیما راه ءِ نیما منی پرپٹ چاراں کانٹاں چنڈگ ءَ اِنت ، ءُ نی وهد هم تو بگو همے ٹیمب بی من داشت چاراں دیما گوات تُشے ماں نیست پرپٹ بزاں پنچر اِنت "
" اڑی "
منی دپ ءَ همے دانک من وت نزانان چتو کپت ءُ پدا من جُست کُت
" گُڑا تو چوگان ءَ بزاں پژکپتے " ؟
" هو یار چوگان ءَ گُم کن من اینچک مَرگ کُتگ اَت منی هما جِنک گندے پیسرا یک روچے من نام گپتگ.اَت "،
" کُجام تو روچے جنکے ءِ نام ءَ گرے شوم بلکن ه... "؟
" ترا اڑے رپل مجنت "
آی ءَ منی گپ دپ ءِ تها جور کُت
" آ هودا چے لوٹی هما اسپیتال والہ " گوں کندگے ءَ .
" هاں بلے گُڑا "
" گُڑا سمبال تو کُجا روگاے چِد ءُ دیم ما گار بیں شپ هم تهارانت مرچی ماه هم پدی اِنت بیرو کنیں پدا همے راه ءَ رویں ما باز دور اتکگیں دیما جنگل هم بز اِنت هما شپیگیں وڑا ڈنگراں کپیں ".
ماکہ بیرو کُت تہ آی ءَ راه ءِ ُ
هد دور یک مسیتے ءِ بُل ءِ شُونزیں بتی آن گون گیشینت ءُ گُشت کہ مے تجکی همش اِنت پدا هما دمک کئیت کہ من تو جہ پکّہ ایں دگ ءَ تاب کُتگ اَت ءُ پدا وتی کسہے بُنگیج کُت .
" من پرپٹ ءَ گون ، پِر کُتگ ءُ دیم پہ بَلُّک ءَ هودا منا سک وش بوتگ پس ، گوک ، هُشتِر شپ ءَ کُچکانی جانگگ .گوربام ءَ کُرسانی بانگ بَلُّک ءِ هینزک ءِ منتگ ءِ توار ، منا هودا مدام گوربام بُست بیتگ مردم دِرنگ ءَ دِرنگ بیتگ ، اِدا مردم ژند ءُ ژُل اِنت یکے اے سی ءُ دُمی فریج والا گیسیں وراکی ، دیما لاپ ءُ پُشت ءَ کین مردم چو هُپّوک ءَ گوات انت .
هودا گیشتر وشتریں وهد کہ منا مزا اتکگ مگرب ءِ وهد بیتگ همے وهد ءَ رمگ آیگ ءَ بیتگ میتگ ءَ ، نمبی پان ءَ میش دنز داں دیران کور ءِ پُلکگاں گار نہ بیتگ انت . پدا لوگانی دپ ءَ بُزانی دودگ شنکانی پلینگگ پیرزالانی پسانی دوشگ ، چتو وش بیتگ زاناں کجام بزیں شیرجاه ، ناکو ءَ گونڈیں ریڈوے بیتگ مگرب ءَ کوئیٹہ ے گپتگ هُشترے چارینتگ شپ ءَ بی بی سی ے گپتگ "
منا اُپار نہ شُت من جُست
" تی ناکو ءَ گُڑا اُردو پهمتگ "
آی ءَ اشتاپی ءَ گوں گُشت
" هو "
لوٹیتے کہ وتی کسہ ءَ دیما بہ بران ، من پدا جُست کُت
" چوں " ؟
" اڑے وهدا مئے مُلک وار بوتگ مهلوک شُتگ انت سِند ءَ همودا اِشان کار کُتگ کراچی ءَ ، منی ناکو ءَ مُدام کسہ آهورتگ کہ ما ریلانی آسن ءِ دگانی سرا کار کُتگ ءُ کراچی آ وهدان چو رش نہ بیتگ مے لوگ چہ باگیچہ ءَ سک دیر بیتگاں ءُ لوگ دارءِ بیتگاں شپاں کہ باگیچہ ءِ شیراں درانکتگ تو گُشے زانان مئے لوگانی پُشت ءَ درانکگ ءَ انت "
من ترا بس جُست کُت کہ
" تی ناکو ءَ اُردو پهمتگ تو دگہ کسهے آ هورت "
" تو زاناناں کِلّے گپ ءَ سرجم بوهگ ءَ من اے گپ پمشکہ کُت کہ ناکو ءَ اُردو همودا سِکِّتگ "
" هاں بلے ، گُڑا " ؟.
" گُڑا همے کہ ناکو ءَ بی بی سی گوشداشتگ

بَلّک ءَ مُدام نُرونڈاِتگ کہ اے چے بلاهے دُرہیں روچ ءَ دپے پچ اِنت مے رسک ءِ تامے بُرتگ . ناکو ءِ بی بی سی ءَ پد. ریڈو منا گوں بوتگ من آل انڈیا گپتگ گانا گوشداشتگ بَلُّک ءِ کرگین ءَ کلنڈیں تهت ءُ جنڈیں نپادانی سرا وپسگ ءُ آل انڈیا ءِ گوشدارگ چون وش بیتگ پدا من کشتگ بیڑی ے چرس دُنیا بهشت بیتگ .
مئے همے میتگ ءَ گستہ دور کور ءَ آ دست شپانکے ءِ دوار بیتگ منا کہ پنیر ءِ اُمان بوتگ من مُدام شُتگان.هما شپانک ءِ گور.ءَ شپانک پدا پلجے بیتگ من چرس ءُ تریاک کشارینتگ آی ءَ منا پنیر وارینتگ .
پدا من وت هم ناکو ءِ گوما هُشتِر ءَ سوار بیتگان شُتگاں گوں کور ءَ آ وهدا کور آ باد بیتگ تیجگ کوٹگ مُچ بیتگ برے برے من رمگ ءَ هم شُتگان من وتی گرماگ ءُ زمستان ءِ چُهٹی یل نہ کُتگاں مدام شُتگان بَلُّک ءِ دیار ءَ "
آ ی ءَ انگت وتی گپ سرجم نہ کُتگ ات کہ ما وتی منزل ءَ سر بیتیں ءُ مئے راه گیشتان ما یکے چہ دُمیگ ءَ رزا گپت داں بانداتیگیں روزرد ءِ ودار ءَ
*****؟
. ( 3 )
من واب کپتگ اِتان آ منی ودارءَ کوسٹہ کوپی ءَ تیاب ءِ لمب ءَ نشتگ اَت . مئے هردُکانی جاگہ همے هَند ءُ دمگ ءَ تیاب ءِ لمب ءَ اِت اَنت .
اگاں اے مُلک ءَ آی ءَ چیزے کہ دوست ات گُڑا یکے باجی ءُ دُمی کوسٹہ کوپی اَت آی ءَ هر وڑ کُت بلے وتی کوپی ے الم شوهاز کُت .
آی ءَ مُدام گوں من همے گپ جت کہ من هما روچ ءَ اے مُلک ءَ یل دیاں کہ منی مردم بیزار بہ بنت ءُ منی کوپی ءِ دیهگ ءَ بند بکن انت هما روچ ءَ کہ منی کوپی بند بوت بزان من شُتان ، بلے آی ءَ اے بہ نہ گُشت کہ من کجا روان ، بس روگ ءِ گپے جت .
آ یک بُنی بیاهے اَت کارے بہ تهمبُل نہ بوت بس پوکے بُرزاد اَت واب اَت روچ ءِ واب ءُ شپاں نٹ ، چمے مدام دگراں سک اِتاں کہ کُجا چہ منا کے دستے شهاریت ءُ منی کوپی ءِ تلب ءَ پُروشیت .
آی ءَ اے گپ مدام جت کہ شُُگریں تو اتکے ترا چہ من یک چیزے در بُرت . پند ءِ جنگ . من بزاتیں کہ پند ءِ جنگ چو وش اِنت ءُ مردم سُبک بی من مُدام پند جتگ ات .
من سک کنداِت آی ءَ گوں وتی مدامی ایں وڑا نرم نرم ءَ گُشت
" کندے چی ءَ " ؟ ،
اے لوگانی تها آی ءَ بس یک چیزے در بُرتگ اَت کہ اگاں پسیل ساپ ءُ پلگار پوتان آ روچ ءَ آی ءَ گوں مردمانی روه پچ ات . بیدے باجی ءَ کہ آ بس یکیں مردم اَت ، اے لوگانی تها کہ آی ءِ درد ے مارتگ اَت . آے پجا آ هورتگ اَت .
آ دگہ کلیں مردمانی زنگے جتگ اَت ءُ وت هم آهانی سرا ٹوپ ءَ اَت .
من کہ رَسِتان آی ءَ وتی کوپی ءِ گُڈی گُلمب گِپت ءُ ما در کپتیں دیم پہ تیاب ءِ لمب ءَ پند جنان اتیں ءُ آ گپ ءَ ات ءُ زنگزار اَت اے لوگ ءِ تهے همینچُک مردم کہ سر ءُ روزگار اِتان کُلینانی زنگے جت .
" هر کس پہ وت زندگیں یکے ءَ هوں دومیگ ءِ درد پِر نہ اِنت ، یکے هم نہ گُشیت کہ اے مردمے همیشانی کرا اِنت کمو چارگ ءِ بہ کن انت گوں "
منا سک درد بوت ءُ بد هم اتک کہ اے نازاکیں مرد پرچہ پرے هال ءَ اِنت پرچہ مردم اِشی ءِ چارگ ءَ نہ کن انت وهدے کہ زراِش است .
آی ءَ مُدام گُشت کہ من کار ءَ زبراں بلے وهدے کہ پہ کار ءَ شُت هودا هما کار ءِ مردُمان کہ چکاس گِپت مدام پیل بوت .
من باز براں جُگاڑ ءِ نام ءَ توار کُتگ اَت آی ءَ ماسی یا مات ءِ نام اینچُک نہ توراِتگ اَت کہ جُگاڑ ءِ نامے کُنّت بوت پرچہ کہ آ اسل ءَ است ات هم جُگاڑے ات .
جُگاڑ مئے مُلک ءَ مردے است کہ نامے علی جُگاڑ اِنت آ وتی منّاں گاڑی آنی یک مِستری ے بلے کار ءَ چو منی سنگت ءَ پُرے ،
بس هُشکیں بٹاکے ، البت آی ءِ یک شری ے است کہ وتا کُشیت وتی وس ءَ کنت تی گاڑی ءَ وتی گیریج ءَ چالو کنت ءُ ترا دنت وتی سر ءِ چہ تیلینیت ، آ دگہ گپے کہ گاڑی چینچُک منزلی بیت .
آ زنگ جنگ ءَ ات ءُ من گوشدارگ ءَ اتاں ما هر دُک همگام اتیں کش ماں کش اتیں مردمانی پند جنگ ءِ سرکار ءِ جوڑ کُتگیں کشک کہ هر دو نیمگ ءَ رِدا کشتگیں مچانی بُن ءِ رِد ءَ جتگیں لیٹانی تها گوزگ ءَ اتیں ءُ گام گام ءَ جتگیں کُرشیی آنی سرا مردم نِشتگ اِتاں ءُ چُک ءُ چوریگ لیب ءَ اِتاں .
مئے هر.دُکانی میان ءَ گونڈیں زهگے گوں وتی ٹیروک والا بوٹاں انچو زراب ءَ گوست کہ ما هر دُک گُڑاتیں ءُ آی ءَ ککراِت زاهے ،
" کُسمادر "
. ما کہ چَک جت پُشت ءَ آی ءِ مات ءُ پِت هر دُک پیداک اِتان ءُ آ کمے پشلو بوت ءُ منا الوتی گُشتے ادا اے هچ زانگ نہ بنت گوں وتی کندوره ءُ کُلا ه ءُ مُسُّراں بلوچے مہ بیت ءُ گرکیں مئے جند ءَ مہ جنت .
"اناں اے بلوچ هچ وڑا نہ اَنت کہ اربی کنگ ءَ انت "
" اربی ؟ تو مئے لوگ ءَ بیا تو نہ گُشے اے بلوچ اَنت منی گوما نی مجبوراں کہ من همے پرشتهانی زُبان ءَ سرپد نیاں هرام با تُشے بلوچی نہ کنت انت ءُ اگاں بلوچی کن انت هم تو سرپد نہ بے کہ چے زُبان ءَ گپ ءَ یاں ".
" هو آ روچی ترا هما گون

ڈو گون ات نتواں نتواں کنگ ءَ ات ، بلکن شمے لوگ ءِ ماگاه اَنت بلے اے مُلک ءِ بلوچاں ءُ اے مُلک ءِ جِند ءَ پہ بلوچاں آپریں انت اد ءِ بلوچ سکیں کوم پرست ءُ وتن پرستیں مردم اَنت چو وا پنچیں لنکُک برابر نیاں هر جاگہ هر کوم ءِ تها شر ءُ هراب است .
آی ءَ بلاهیں ٹهکے دات ءُ منا کلاگ گِپت کہ
" اینچو پُچ مجن اشاں من شرتِر زانان من وتا گندگایاں ، تو زانے اے منی چی اَنت وتی تریزتک ءُ ناکو زتک اَنت اڑے بُرّتگیں دست واد نکناں ".
من کندات ءُ گُشت
" گُڑا باجی "
آی ءَ هم گوں کندگ ءَ گُشت کہ
" هو دانگ دانگے درکئت من کُلانی گپ ءَ اِتان "
" من هم همے گُشان کہ دُرست هراب نہ انت ءُ دُرست شر ، ءُ چُناها تو زانے شر ءُ هراب ءِ جِند نیست پمن کسے شر اِنت منی کار ءَ کئیت درد ءَ وارت پمن اشی ءَ چے شرتِر.نیست اگاں همے یکیں مردم تی درد ءَ مہ وارت تی کار ءَ مئیت تی دل ءَ ده سرے پِر ".
" دُنیا متلب ئیگ انت چاهے تو بے یا من اے مُلک ءِ تو گپ ءَے کہ پہ بلوچ ءَ شر اِنت بلوچاں پہ اے مُلک ءَ کُربانی داتگ بلوچانی کبرستان اے مُلک ءَ هساب نہ بنت انگت پہ بلوچاں شر مہ بی ".
" شریں هما پیرینانی برکت ءَ منا ترا هر دُکاں سر ءَ چیر دیهگ ءَ جاگهے است ساهے کشیں "
" هو پہ لگور ءُ زنگی آں دُنیا پراه اِنت "
" زنگی ، "
" هو بلوچ گُش انت زنگی ءَ زور ماں بلے نہ کہ پہ وت زنگی کبر جن کُلاں پہ کبر جنت بلے وتیگ ءَ دگرے جن انت "
" هان بلے من گُشت بلکن تو وتا ءُ منا گُشگ ءَ ے کہ من هما انت کہ پند ءَ دراتکگیں یکوی مردمانی زنگ ءَ جنگایاں ".
" اِناں پُل هچ پریشاں مہ بو منا ترا وهد ءَ چو سیاهیں گُدا کُتگ من تو هر دُک .پُلینگ نہ بیں"
گپ گپ ءَ ما دیر شُتگ اِتیں ءُ شپ کپتگ اِتیں مارا پجاروکے دپ کپت ما گوں همای ءِ گاڑی ءَ سوار بوتیں شُتیں وتی میتگ ءَ
(منی نوک بندات کُتگیں کسہ " بیگاه ءِ پند " ءِ نام جُنزان انت باریں سرا کجا کشیت .ندر انت پہ باسک ءِ گُلیں وانوکاں .
شمئے کستِر.هسا بجار )َ
@Labzank
telegram.me/Labzank

🌴رجانک :مھمدبلوچ🌴
مردمے ءِ لاپ درد ءَ اَت، ڈاکترے ءِ گوَر ءَ شت ، ڈاکتر
آئے ءِ لاپ ءَ چہ اکسے کشّ اِت ءُ سرپد بوت کہ چُنت چمچہ آئے ءِ لاپ ءَ مان اِنت گڑا جست اِش کت کہ اے چمچہ تئی لاپ ءَ چوں شتگ اَنت ؟
گوشت ئے : "مں نادراھ اَت آں ءُ ڈاکترے گوَر ءَ شت آں ھما درماناں کہ من ءَ دات اَنت اِش سَر بُر اِش نبشتگ اَت روچے سے چمچہ مں ھم روچے سے چمچہ وارت اے ھما چمچہ اَنت !!!!
😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁😁
@Labzank
telegram.me/Labzank

کوہ اَنت بلوچانی کلات

بلوچ ھما کوم اِنت کہ چوش کوہ ءَ ڈَڈّ ءُ تیاراِنت ، بزاں کوہ بلوچانی پجّار اِنت ھرکسے بلوچ ءِ پجار ءَ لوٹ اِیت ءُ جست کنت گُڑا مات بند ءُ بُرزیں تیھُراں بہ چار اِیت آئی ءَ بلوچ گندگ ءَ کیت. بلوچ ءِ سبر ءُ اوپار چوش کوہ اِنت، ....
کوہ ءُ تلاراں بلوچانی ھند ءُ دوار اَنت. بزاں کوہ چوش مھربانیں ماتاں بلوچانی بگل کنوک ءُ تْرھینوک بوتگ اَنت.وھدے کہ کسے چہ راج ءَ سرسستگ دیم پہ کوہ ءُ لداں شتگ ءُ ھمود ءَ وتی دل ءِ درد ءُ زرد ءِ ارمان ریتکگ ءُ وتی آرام کرتگ. کوہ ءُ بزاں چوں مھروانیں ماتے دست ماں آئی ءِ سر ءَ مُشتگ ءُ وتی سارتیں ساھیگ ءَ واپینتگ ءُ ساھیل ئِے بوتگ.
مئے بلوچستان ءِ کوہ پہ ما زندمان اَنت مئے پھکیں ھستی اَنت کہ اللہ ءَ مارا داتگ اَنت.
ھر ملک ءُ دمگ ءَ ما بہ چاریں گوں کوہ ءُ گَٹ ّ ءُ گراں چم پہ چم بہ اِیں چتور وش اِنت اے کوھانی ندارگ ....
کوہ ءِ سلیماں مئے بلوچستان ءِ مستریں مات بند اِنت دگہ ھرملک ءُ شھرانی چاگرد باز کوہ ھست کہ پہ نامے زانگ بہ اَنت. واش ءِ چاگرد ءَ *تپتان* کوہ ماں سروان ءَ *بیرک* ماں گھـ ءَ *شالمار* یاکہ *شالمال* کسرکند ء جُمپیں کوھے *چپچوک* دگہ *بیچنڈ* ماں جکیگور *گوات کش* ماں کوچو ءُ نلینٹ ھم *سلیمانی ءُ ھپتاریگ* ماں کبلہ ءَ *بیرسُنٹ* ماں وژنام ءُ کمبل ءَ *نِیّل* کوہ ءُ ماں لاٹیدان ءَ *گمداد گَٹّ* ماں چھبار ءَ ھم *لائوری* ءِ کوہ اِنت ...
دگہ سک باز کوھانی نام ھست اَنت کہ چہ منی یاد ءَ در اَنت ..

جی. ھوت
چھبار
رمس : ۹۶/۴/۱۹
کـورُشـیں گـال#