*دُوشی کُرتگوں- سید ھاشُمی*

دوشی کُرتگــــــوں اکرارے
زُرتــــــــگ کوپگاں یک بارے

مــــــــلگور چُکّ اِتگ اھَدانی
زانتگ بے دمیں سْیہ مـــارے

اندوھـــــــــاں مزار بیمّیناں
بستگ پــــــــــمّن ءَ اِنزارے

ٹَپّاں آزگــــــــــیں بے واری
دَرشُت زُومّ سریں کاٹــــارے

بشّی کـــــوکراں سر کَشتگ
پیداک انِت گمانی ھــــــارے

ھــــــــانل پہ ترا چمّان انِت
گْران ءُ مُشکلیں ھــر کارے

ھـــــونشنزیں دل ءِ ریشان ءَ
پـِر داشـــتگ پـــــدا اَنگارے

کپتاں تْرانگ ءَ دوســـت ئیگ ءَ
چِست بـــــوتگ دل ءَ پاھارے
سید ھاشمی

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

اے آس شورئیں طلب
(لہتے دانک پہ خالق ارمان ؔ ءِ دستونکاں)

____________اِسحاق خاموش ؔ
گوں لبزاں پیڑ اِتہ تمبُورگیں دِل
ابیتکیں زیمرے چنکاں رِچان اِنت

اے گپّ ءِ تہا ھچ شکّ ءُ گُمانے نیست کہ شاعری لبزانک ءِ یک زیبدار،دِلکشّ ءُ نازُرکیں تَہرے۔چہ شاعری ءِ وسیلگ ءَ درانگاز بوھوکیں مارِشت ءُ جْوزگ ءُ پِگر ءُ حیال ہمک عہد ءِ لبزانک ءِ ھاتر ءَ جیڑگانی نوکیں دراں پچ کننت۔بلوچی زُبان دُنیا ءِ اے دگِہ زُبانانی وڑا وتی شاھگانیں دامُن ءَ زیبداریں شاعری ءِ جْوانیں ربیدگے دار یت۔اے پنجاہ شست سال ءِ سفر ءِ تہا دستونک یا غزل ءَ وتی بُلند ءُ بالائیں جاہ ءُ مقامے درگیتکگ۔ملنگ شاہ ، سید ھاشمی ؔ، عطاشاد ؔ، مراد ساحر,گل محمد وفا ؔ، مُبارک قاضی ؔ، بشیر بیدار ؔءُ کریم دشتیءَ ؔبگر تاں مُنیرمومن ؔ ءِ عہد ءَ بیا دستونک ءَ ھمک عہد ءَ وتی رُوح ءُ ربیدگ ءَ برجاہ داران ءَ، درشانی ءِ نوک ءُ نوکتریں چراگ نوک کُتگ اَنت۔۔۔۔۔۔۔نوکیں تب ءُ چاڑ ودی کُتگ اَنت ۔من وتی اے نبشتانک ءِ تہا خالق ارمان ؔ ءِ شعرانی دپتر ’’کؤش ءِ گْریتگیں (زیمر‘‘ چاپ 2010کُلبر چاپ شِنگ ( ءُ ’’ کِسّہ رمیزاں گِپتگ اَنت‘‘ )چاپ 2015 بلوچ کلب بحرین)ءِ سرا لہتے کِشک رنداں.........۔من اے نبشتانک ءَ ، نگدی یا توسیپ ءُ سِپتی نبشتانکے ءِ جہت ءَ نویسگ ءَ نیاں ۔چیا کہ ما گِندیں کہ مئے استیں عہد ءَ شاعر یا نبشتہ کار ءِ کتاب ءِ سرا گیشتریں نبشتانک ، گیشیں ستا ءُ توسیپ ، جذباتی داد ءُ ستا شانیءَ چہ سرّیچ اَنت۔ما گِندیں کہ نوکباھندیں شاعرانی شعرانی کتابانی سرا ھما وڑا کہ نبشتہ کنگ ءِ یک روایت یے کہ مئے لبزانکی ھُلکہانی تہا بِنائ بُوتگ ، چرائی ءَ کُجام ہم یکّ نوک باھندیں شاعرے ءِ باندات ءِ شعری سفرءِ منزل ءَ پہ راستی زانگ ءِ بجاءَ ، شاعر ءِ جند ءِ بالادءُ اِزم ءِ سرا ردیں سان ءُ اَثرے دؤر دنت۔
اے نبشتانک خالق ارمان ؔ ءِ شعری کتابانی سرا جْْوزگی رنگ ءَ ستا ءُ توسیپ ءِ بجا ءَ آئی ءِ لبزانکی بُود ءُ بُودِشت ءِ سرالہتے کِشک اَنت کہ رندان اِش کناں باریں تہ کُجا سر بنت۔
دستونک یک انچیں شعری تَہرے کہ آئی ءِ پلہ مرزی ءُ بگیری ءَ ماں دُنیا ءِ بازیں لبزانکانی تہا نویسگ بُوتگ۔جاھے دستونک ءَ را شعری درشان ءُ درانگازگ ءِ وشتریں وسیلگ لیکگ بُوتگ ءُ جاھے ایشی ءِ جوڑم ، فارم ءُ ہئیت ءِ سرا بازیں جُستاں سر کشّ اِتگ ءُ بازیں جاھاں ایشرا درآمد لیکگ بُوتگ آ، دِگہ گپّے کہ مرچی دستونک ءَ ماں بلوچی لبزانک ءِ تہا اَنچو جاگہ کُتگ کہ آئی ءِ درآمدی ءِ گُمان نہ بیت۔
اَنچو کہ صباء دشتیاری ماں وتی کتاب ’’ گُلکار ءُ چکنکار ‘‘ءِ تہا نبشتہ کنت کہ ’’ماں بلوچی دستونک ءِ روایت ءِ باروا اے گپّ تچک کنَگ الّم اِنت کہ اے لچّہی تہر بلوچی ءِ وتی نہ اِنت بلکیں درآمدیں تہرے۔انچوش کہ اُردو ءَ اے ماں فارسی ءَ اَتکگ ھمے پیم ءَ ماں بلوچی ءَ یا وَ چہ فارسی ءَ اتکگ یا چہ اُردو ءَ۔ایشی ءِ مستریں توجیل ایش اِنت کہ بلوچی ءِ دستونک گُشیں لچّہ کاراں چہ ماتی زُبان ءَ پیسر یا اُردو ءَ وتی باھند ءُ دِل ءِ ارمان درشان کُرتگ اَنت بلئے انچُش کہ فارسی ءِ تہا اے گپّ ءِ باروا دِگہ دِگہ پِگر ءُ حیالات اَنت کہ دستونک ءِ بُنگیجی چہ کئے ءَ بُوتگ ، ھمے پیم ءَ ماں بلوچی ءَ ھم ایشی ءِ باروا مزنیں پِگرے گِندگ کئیت‘‘۔
یک نیمگے حالی ؔ دستونک ءِ(غزل (اَرزشت ءَ وَ منّیت بلئے دُومی نیمگ ءَ گُشیت کہ ’’ دستونک ءِ تہا اگاں کسے ءَ عشق نہ کُتگ ھم آ، عاشقی ءِ دعوایٰ ءَ کنت، دستونک ءِ سرحال ءُ بُنگپ محدود اَنت، ایشی ءِ تہا کُہنیں زمانگ ءِ گپّاں سر ءُ چیر کنگ بیت ءُ پدا ھمک رند ءَ ھمے گپّ جنَگ بنت۔دستونک ءِ تہا شراب، ساقی، صراحی ، جام ءُ پیالگ ءِ ھبر اَنچیں وڑے ءَ کنگ بنت کہ وانوک ھمے ھرابیانی نیمگ ءَ رؤت، دستونک ءِ تہا محبوب ءَ را مردین ءِ دْروشم ءَ پیشدارگ بیت کہ شرمی گپّ یے۔ دستونک ءِ زُبان چہ یک ھاسیں لکُڑے ءَ در نئیت‘‘
بلئے مرچی ما گِندیں کہ ر‘وچ پہ ر‘وچ دستونک گیش نویسگ ھم بُوھگ ءَ اِنت ءُ آئی ءِ تہا نوکی ءُ شیرکنی ھم ودّان اِنت۔ دستونک چہ عشق ءِ بُنگپ ءُ سرحال ءَ در اتکگ تاں دُنیا ءِ ھمک سرحال ءُ بُنگپ ءَ گون اِنت....آ,مہرانکی بہ بیت شر یا....راجمانی, چاگردی,روزندی,معاشی,نیکراھی یا تب زانتیءُکشت ءُ کشاری ءِ سرحال بہ بیت شر ۔دستونک ءِ ہر یکّ شعر ے یک سرجمیں اکائی یے ءِ درَجگ ءَ دارگ ءَ ابید وانوک ءَ یکّیں دستونک ءِ پنچ ءُ شش بند جتا جتاجیڑگ ءُ تانکہ جتا جتا ئیں حیالانی غُلام چوٹاں پِرّ ترّینان کنت ءُ دِگہ دِگہ زید ءُ ندارگاں بارت ءُ سر کنت۔رِد ءُ پیشرِد(ردیف ءُ قافیہ)ءِ جَوری غُلامی کہ شاعر ہمے اڑاند ءُ مانگیشّاں چہ وت ءَ ہزار بر رکّھینگ ءِ جُہد ءُ کوشست ءَ کنت۔ بلئے پدا ھمے لہتے لہتے جاگہ ءَ لاچار بیتءُ ھمے اڑاند ءُ مانگیشّ آئی ءِ اَبرمی، ساچِشتی جُنزءُ لسّہیں حیال ءِ دیما دِیوال مِکّ کننت۔ما اے ٹکّ ءِ نگدکارانی سرجمی ءَ پلہ مرز بُوت نہ کنیں چیا کہ چہ دستو

نک ءِ وسیلگءَ ملنگ شاہ ءَ چہ بگر تانکہ مُنیر مومن ؔ ءَ ھما گْران ، سنگین ءُ دلکشیں درشان گندگ بیت کہ مارا شاعری ءِ اے تہرءِ، سنگینی، مُہکمیں روایت ءُ شاھگانیں اِمکاناتی سرا ایمان آرگ ءَ لاچار کنت۔مئے کِرّا ما گِندیں کہ شاعرانی یک مزنیں کِساسے ننکہ ایوک ءَ دستونک ءَ نویسگ ءَ اِنت، بلکیں آھانی شعری اولی کتاب کہ چاپ بنت تہ گِندگ بیت کہ اے پِڑ ءَ نوک نوکیں تجربگ کنگ بُوھگ ءَ اِنت۔اے رِد ءَ بلوچی دستونک ءِ رُژنائیں عہد ءِ مُنیر مُومن، علی جان داد ؔ، میر عُمر میر ؔ،زبیرمُختار،منظوربسمل ؔ،ارشادپرواز,لیاقت امین, نثار یوسف ؔ، مجید عاجز ؔ، شرف شاد ؔ ، امیر دوست ؔ، تاج بلوچ ءُ قاسم فراز ؔ بہ بیت یا ورنا بالادیں عالم سیف ؔ،شئے سیدؔ، آہوگ گُل ؔ، شہزاد ؔنُور، امداد خان، ماجد شاد ؔوسیم وارث ؔ، عزّت ابدال ؔ،تاج بشیر ؔ، عزّت راہی ؔ، حفیظ رؤف ؔءُ احسان محمدی بہ بیت..........ءُ ھمک دستونک ءَ کہ وان ئے تہ مردُم ءَ ھمے سما بیت کہ مئے دستونک ءِ ھمک شاعر ءَ باقاعدہ ءَ چہ علمِ عروضِءِ دربرجاھے ءَ ونتگ ءُ دربُرتگ یا شعری درسگاھے ءَ وانینگ ءَ اِنت ھالانکہ اگاں گوں ھُورت نگاھی ءَ چارگ بہ بیت تہ مئے کِرّا لبزانک ھچ تک ءَ چُشیں جُنزے ودی نہ بُوتگ چو کہ دُنیا ءِ اے دِگہ لبزانک اَنت کہ آ، جُنزاں لبزانکی تَہرانی تہا بدلی آؤرتگ .....بلئے بلوچی لبزانک وت رود اِنت ءُ چو حُدا گِندیں زمین ءَ کِشارسبزینان اِنت۔
خالق ارمان ؔ چہ درکسانی ءَ گوں ما ھَوار ءُ یکجاہ بُوتگ، مئے ھَند ءُ دَمگ یکّ اِنت، مئے دود ءُ ربیدگ یکّ اَنت، مئے لبزانک یکّ اَنت، مئے غم ءُ وشّی یکّ اَنت ءُ مئے جیڑہ ءُ جنجال ھم یکّ اَنت۔بلئے ارمان ؔ ءِ حیال گرداب وتی وڑا چہر وارت۔اَرمان وتی وڑا جیڑایت ءُ وتی وڑا نبشتہ کنت۔اے وھدی منی منی دیماارمان ؔ ءِ دوئیں شعری کتاب اَنت۔’’ کؤش ءِ گْْریتگیں زیمر‘‘ ءُ ’’ کِسّہ رمیزاں گِپتگ اَنت‘‘......اَرمان ؔ ءِ اوّلی کتاب ’’ کؤشءِ گْْریتگیں زیمر‘‘ءِ پیشگال مجید عاجز ؔ ءُ رفیق نواب ءَ نبشتہ کُتگ اَنت۔عاجز ؔ گُشیت کہ’’ ارمان ؔ ءِ چہر ، شُبین، چیدگ، گالبند ءُ گالریچ دْْراہ زگریں بلوچی اَنت کہ کرناں چہ کارمرز بُوھان ءُ پیداک اَنت۔بلئے اَرمان ؔ ءَ اے نوکیں رنگ ءُ دابے ءُ گوناپے ءَ رَتکگ اَنت‘‘۔رفیق نواب گُشیت کہ اَرمان درآمدیں ریگزارے، درآمدیں دشتے ، درآمدیں تبگْْواتے، درآمدیں لُوڈیے بُجان اِنت، بدان اِنت، گاریں رند پدے جُنزان اِنت، سْْیاھیں ڈاکے تچیت تچیت ، آسر ءَ بندات بیت، دْْروھاپے دریا نہ بیت‘‘۔
’’ کِسّہ رمیزاں گِپتگ اَنت‘‘ ءِ تہا بسمل ؔ نبشتہ کنت کہ ’’ خالق ارمان ؔ ءِ مومیں دِل ءِ زگریں مارِشت کہ آئی ءِ ارواہ ءِ تہا بے زُبانیں دردے ءِ حسابے سر پوش اِنت،آیانی درشانءِ آشنائیں رنگ خالق ارمان ؔ ءِ شاعری ءَ زیبائی بکشان اِنت‘‘۔علی جان داد ؔ نبشتہ کنت کہ’’ارمان ؔ ءِ شاعر ءَ وتی عہد ءِ غُبارانی پُژدر ءِ سنج ءَ گوں وتی درشانداب رَتکہ ءُ قِصّہ کَنَگ ءَ اِنت‘‘۔
منظور بسمل ؔ، علی جان داد ؔ ءُ عاجز ؔ ءِ نبشتگیں دانک پہ ارمان ؔ ءِ شاعری ءِ اَرزشت ءُ بالاد ءَ بسّ اَنت ءُ ھمے دانک لس وانوک ءِ اُمّیت ءُ آسرا ءَ گیش کننت کہ ھمے اُمّیت چہ بلوچیءِ ھمک جتائیں درشانداب ءُ گالوار ءِ واھُندیں شاعرءَ داشت بُوت کنت۔ارمان ؔ ءِ وانگ ءَ گوں مردُم اے گُشت کنت کہ ارمان ؔ چہ وتی کلاسیکی عہدءِ شعری روایتاں نہ سِستگ ءُ مردُم اے ھم گت کشّ اِت کنت کہ ارمان بلوچی شاعری ءِ زمین ءَ باندا یک مزن ساھگیں دْرچکے کِشت کنت۔
روچ ءِ سرا بہ رؤت یا ماہ ءِ سرا بہ رؤت
اِمروز قبری مانشے مردُم کُجا بہ رؤت
٭
اے زِند جلّک ءِ تاب اِنت کہ جنتر ءِ چہر اِنت
من ءَ را اَچ وت ءَ سِستگ اے وھد ءِ گردِشت ءَ

دِل ءِ ڈگار کہ کسّ ءَ نہ چنڈ اِتگ تومے
کُجا بہ گْواراں وتی دِیدگانی گْوارِشت ءَ
عشق شاعرءِ نزّ ءَ یک انچیں شاھگان ءُ پاکیں جْْوزگے کہ شاعر گوں آئی ءَ وت ءَ اَنچو بندوک کنت ءُ وت ءَ عاشقانی ھما ٹکّ ءَ شُمار کنت اودا ، بالاد، ارواہ، زِند، مرگ ، زمین ءُ اے پْْراہ ءُ مزنیں گیدیءِ چیرءُ اندریں راز ءُ اسراراں وتی تہا پدّر بُوھگ ءَ گِندیت۔ما کہ ارمان ؔ ءِ شاعری ءِ تاک ءُ دروازگاں پچ کنان ءَ تہا روان بئیں تہ مئے دیما یک دِگہ جہانے زاھر بُوھان بیت۔ءُ ارمان ؔءِ وتی جندءَ زِند ءِ جیڑہ، چاگردی جنجال ءُ ڈکّھ ءُ وئیلاں چہ وتارا دُور ءُ گِستا کَنگ ءِ یک کوشستے گِندگ بیت۔
ہرکس اِدا چہ گیش نہ اِنت جِند ءِ حاجتاں
تئی مہر ءِ سُتکہ پاد کُجام ساھگ ءَ بہ رؤت
گوں روایتی کلاسیکی توار ءُ گالوار ءَ ارمان ؔ ءِ کِرّا مارا دِلپْروشی ءُ نااُمیتی ھم گِندگ کئیت۔چورئیں کُدوہ، آس شروکیں آدینک،آزمان نندیں زمانگ،اشکریں گُژن،تْْراولانی ھلوت،باطن ءِ تلکار پیچیں گْْواش،نیمونیں اوست،بینگیں نیمون،چاڑمینتگیں موسم،زنگ آماچیں ارس،جون کہچریں زیدءِ رنگیں چہر ، شُبین ءُ گالبند ارمان ؔ ءِ شاعری ءِ کلات ءِ دِیوالاں بُرز تِر کننت

۔بلئے اِدا من یک گپّے ءِ گُشگ الّمی سرپد باں کہ اگاں ارمان ؔ لہتے گپّانی درانگازی ءَ وار وار مہ کنت یا تکرار مہ کنت تہ آئی ءِ شاعری ءِ زیب انگت گیش ودّیت۔من اے پابندی ءَ وَ ارمان ؔ ءِ سرا جت نہ کناں بلئے لہتے جاگہ ءَ من ءَ شعر ءِ بزّگی ءِ سرا بزّگ کنت۔
بلئے اے کُلّیں چیزاں چہ ابید اے گپّ منّگی اِنت کہ خالق ارمان ؔ اے عہد ءِ یک جتائیں توارے آئی ءِ وتی یک گالوار ءُ زُبان یے۔
ؔپُل نہ جت گیمُرتگیں شاھاں پد
ساھگانی دْرچک نادْراھاں پدا
سِتر بیت روچے اے کرن ءِ بْرھنگی
سُہب ءِ آس ءَ شود بیگاھاں پدا
٭
اے عشق ءِ رھسرے انچیں کہ اَرس تْروال بنت
اے مہر ءِ منزلے انچیں کہ رَہ گِسر نیاھنت
٭
ساہ دنت یک روچے پْروش وارتگیں زوراک
سِنگ دان کدیں چارَنت پْْرشتگیں سراںتہنا
٭
ما کہ ارمان ؔ ءِ دوئیں شعری کتاباں بِزاں ’’ کؤش ءِ گْریتگیں زیمر‘‘ ءُ ’’ کِسّہ رمیزاں گِپتگ اَنت ‘‘ ءَ وانیں تہ ما گِندیں کہ ارمان ءَ ؔ کُہنیں شاعری ءِ کالب ءَ را ابید چہ پْروشگ ءَ ، شعر ءَ را خیال ءِ بُرزی ٹُلّ ءَ بُرتگ ئُ سر کُتگ۔
ارمان ؔ چرے گپّ ءَ شرّ زانتکار ءُ سرپد اِنت کہ کُجام گپّ کُجام وڑا جنَگی اِنت کہ آئی ءِ اثر تاں دیراں بہ مانیت ءُ باز جاگہ من اے ماراں کہ ارمان ؔ ءِ باز تْران sugar-coated اَنت۔ارمان ؔ لہم لہم ءَ وتی گپّ جنت، بلئے ھمیشی ءِ تل ءَ کہ لیٹین ئے تہ زھر ءُ کُچّلی ھم گِندگ کئیت۔
ؔ ما وتی رنگ انگہ نہ شوھازاِتہ
ما حُداھانی گاریں پدا کپتگیں
٭
گِلّہانی توشگاں بڈّ ءَ نہ کنت
دِل منی سکّیں نِزوریں مردُمے
آئی ءِ کِسّہ گوں ھچ لبز ءَ نہ بیت
آ منی جند ءِ زبان ءَ گپّ جنت
٭
ننداں ارسے ایر ریچاں سرگِراں تہ شپ کپاں
چمّ کُجا آسودگ اَنت پہ ماہ ءِ پولنگیں غم ءَ
خالق ارمان ؔ ءِ لبزانکی مُہکمی ایوک ءَ اے نہ اِنت کہ آ، وتی مارِشتاں چون درانگازیت ،آئی ءِ لبزانی گچین ءُ آھانی ارزشت ءِ زانگ کہ کُجام لبز ءِ اَرزشت ءُ جاگہ کُجام اِنت ءُ کُجام بُنگپ کُجام وڑا درانگاز ءُ درشان کنگ بہ بیت ، اے دْْرست ارمان ؔ ءِ شعری بودِشت ءُ کمال اَنت......
زِند ءَ موہ دات تہ لچّہانی سرا ھم گپّ بیت ءُ ’’ لبزاں بانزُل رودینتگ‘‘ ءِ سرا ہم



۔Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

Besam:
منی شپ تاک (11)
(شیرزالیں دہکان)
دوشی ھئور ء_گوارگ ء- پد مرو سرجمیں ڈن ء، ڈگارآپ اتاں، کوھاں جان ششتگ ء، ساپ ساپ اتاں گلزمین ء- وتی رنگ مٹینتگ ات.. من ھم سیلی درآھتاں ھرنیمگ ء- مردم چہ لوگاں ڈن سیل ء- دراتکگ اتاں من گوں گاڈی ء- دیم ء- روان اتاں کہ ھرجاگہ جتاجتایں ندارگ منی چماں کپان اتاں بلے آ ندارگے کہ من ء- دوست ات ڈگارانی پر ء، بند ات کہ مردماں تیشگ ء، کوڈال گون اتاں ء، وتی وتی ڈگارانی بنداں چاران اتاں.. اے گپ ء_ تہا ھچ شک نیست کہ چشیں وھد ء- اگں کسے چہ ملک ء- ڈن بہ بیت آئی ء- وتی ھلک ء، دمگ یات کاینت... بلے من ء- اے وھد ء- ھما نیم امبریںجنین آدم یات اتک کہ آ اے وڑیں وھداں مدام شپان گوں کندیل ء- وتی ڈگار ء_ پر ء، بنداں دراتک آ سرجمیں شپ آگہی گوازینت ء، وتی ڈگار ء_ بنداں چاران ء، پہازان ات منی ھلک ء_ تہ ء- آ اولی دہکان کاریں جنین ات کہ چو ڈڈ ء، گشاد ات ء، آئی ء_ ڈگار ء- ھم سک کم برتگ ات... آئی ء_ لوگ ھم ھمے ڈگار ء_ کبلہی بند ء_ سر ء- گوں وتی کہول ء، مردمانی لوگاں بندوک ات....چو من سرپداں کہ ھما جنین انگت سلامت انت چو ھم سرپداں کہ انگت ھما وڑ ڈڈ ء، گشاد انت بلے چو نزاناں مروچاں ھئورانی وھد ء- شپاں گوں کندیل ء- ڈگار ء_ بند ء- تریت اگں ناں وھد ء_ بدل بئیگ ء_ پجی ء- آئی ء- ھم کندیل ء_ جاگہ ء- پہ وت ٹارچ ء_ زرتگ؟؟؟


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

ــــ ساھار ءُ منظور بسمل ـــــــــــــــ 21/3/2017 ــ
ـــــــ شے سید ــــــ
" نگدکارے مئے اوں ساچشتاں پہ چاڑے سَیل کنت ـ
جھندم ء سوج ءُ سرا مارا شگانے اوں نہ جَنت ــ "
اے ھبر یاد دارگی اِنت کہ بلوچی شعری لبزانک ءِ تھا منظور بسمل ءِ یکتاہ ءُ جُتائیں نامے ءِ واھُند اِنت ـ "آپرنگ " ءَ بگر داں " ساھار " ءَ کہ منظور بسمل ءِ نوکتریں کتابے پرے زوتّاں چاپ بوتگ، وتی یک نوک ءُ جتائیں درشان دابے ءِ جُھت ءَ دیم ءَ اتکگ ءُ روان اِنت ـ
منظور بسمل ءِ سرا اِے الزام اوں جَنگ بوتگ کہ نوکتریں شعرے نزور اَنت چہ کوھنیں شعراں ـ ھمے گوْش اَنت کہ " آپرنگ " ءِ مٹ ءَ نیا اَنت ءُ نہ اُوشت اَنت ـ منظور مئے اھد ءِ شاعر اِنت ـ زندگ اِنت ءُ اے اُمید دارگ بیت کہ دیمتر ءَ بلوچی ءَ دگہ آپرنگے دَنت ـ ءُ اے ھبر اوں یاد دارگی اِنت کہ منظور بسمل ءِ " تھنائیں شعری کتاب " آپرنگ " وت پہ منظور بسمل ءِ زندگ بوھگ ءَ بس اِنت ـ اے اوں نہ انت کہ آدگہ کتاب بے درد اَنت یا وانگ ءِ لائک نہ اَنت ـ ما اے ھبر ءِ منّوک نہ ئیں ـ انسان ءِ جاور ءُ ھالاتانی رِشتگ ءُ اثر الم تخلیق ءَ مُتاثر کن اَنت ـ جاور ھما داب ءَ بنت ھما وڑ ساچشت ودی بیت ـ منظور بسمل کہ ملکان اَت آئی ءِ جاور سوزناک ءُ دردناک تر اِت اَنت پمشکہ آپرنگ ءِ دابیں ساچشت ودی بوت ـ انو کہ ماں دراں ڈیھ اِنت ءُ دراں ڈیھی ءِ مسلہ ءُ مُشکلات مارا چارگی اَنت ءُ نوں چیزے گوشگی بیت ـ پدا ھم ما کُلّی بہ چار ئیں ءُ منظور بسمل ءِ ھپت 7 ایں کتاباں دیم ءَ ایر بکن ئیں گڑا اے گوشگ الّمی ءَ بیت کہ منظور بسمل ءَ بلوچی شعری لبزانک ءَ را مزنیں راھے پچ کُتگ ءُ بازین یـے آئی ءِ رندگیر اِنت ھم ـ ھمے گواھی وت بس اِنت کہ منظور بسمل شعری دُرائیں تکنیک ءُ صنفاں چہ سرجم ءَ آگہ ءُ آشنا اِنت ـ وتئ جِند ءِ ھاسیں ڈکشنے ءِ واھُند اِنت ـ اے منّگ بوتگ ـ دومی نیمگ ءَ اے ھبر اوں بے ھال کنگی نہ اِنت یک زندگیں ساچشت ءِ بُنیادی چیدگ چی بہ بیت ـ ما پپ درور سید ھاشمی ءِ ساچشتی توان ءُ تاگت ءَ بچار ئیں تہ ھمے پدّر بیت کہ سہد ھاشمی ءِ گورا تخلیق ءِ تسلسُلیت نہ پُروشیت ـ سیدھاشمی ءِ تو اولی شعری کتاب ءَ بُوان ئے ءُ پدا ھپتمی کتاب ءَ دست بجن ئے گڑا المّ تئ مجگ ءَ اے ھبر نِند اِیت کہ ھو ـ سید ھاشمی ءِ ساچشت دیم ءَ روان بوتگ اَنت ـ بلے منظور بسمل ءِ گورا چو نہ اِنت ـ تو بسمل ءِ اولی کتاب " آپرنگ " کہ بُوان ئے گڑا ترا ھمے مارِشت دل ءَ کئیت کہ ایشی ءَ چہ وشتریں کتاب نیست ـ ءُ چُنت رَند ءَ بُوان ئے یـے، ھما لزّت انگت نہ پُروشیت ـ ءُ پدا تو بسمل ءِ ھپتمی کتاب ءَ بُوان ئے ھمے سما دنت کہ تخلیق ءِ activation پُرشتگ ـ بائد ھمیش اَنت کہ منظور بسمل ءِ ھپتمی کتاب " ساھار " چہ آپرنگ ءَ تواندار ءُ جاندار تر بوتیں ـ بلے اے چیز داں انّوگاں بسمل ءِ گورا دست نہ کپت ـ بلے پرے ھبر ما نا اُمّید اوں مہ بئیں کہ نوں بسمل آ بسمل نہ اِنت ـ منظور بسمل زندگ اِنت ءُ زندگ بات ـ اُمید دارگ بیت کہ دیمترا مزن ءَ چہ مزن تِریں ساچشت بلوچی ءَ بکشائیت ـ
ابئید اے ھبراں کہ بُرز ءَ گوشگ بوت اَنت ما اے نگاہ ءَ اوں دیم ءَ ایر بکن ئیں ءُ منظور بسمل ءِ ھپتیں کتاباں بُوان ئیں گڑا مارا یک زندگیں ساچشت کارے گِندگ ءَ کئیت ـ
ما اِد اِے جُھد ءَ نکن ئیں کہ منظور بسمل کُجا اوشتاتگ ـ آئی ءِ ساچشتی سِنچ ءِ مُکام کُجا سَر اِنت ـ درجہ بندی شاعری ءِ تھا نیست ـ ھمک شاعر وتی اھد ءَ بیان کنت ـ وتی درداں درشان اِیت ـ وتئ ساچشتاں پاھاز اِیت ءُ پُود اِیت ـ شاعر اے کار ءَ الّم اِنت کہ بکنت ـ وت بسمل گوش اِیت "
من اوں شعر ءَ ھمے وڑا پُوداں ـ
چو کہ زھگے ءَ ماس رودین اِیت ـ "
ما اِد ءَ تھنا ساھار ءِ شعراں کسانیں چمشانکے دے ئیں ـ ءُ اگاں راستی ءَ بلوٹ ئے گڑا پہ منظور بسمل ءِ شعرانی رِیس ءُ پرّیس ءَ مزنیں نقادے ءِ سک درکار اِنت ـ انچو کہ اے آر داد ساھب اِنت ـ ءُ اے دگہ نقاد اَست اَنت بیا اَنت ءُ مارا گیشر منظور بسمل ءِ ساچشت ءِ مجگ ءَ مئے دیم ءَ ریس ءُ پرّیس بکن اَنت ـ اَمید اِنت کہ انچوش کن اَنت ـ کہ منظور بسمل ءِ شعر ماں بلوچی شعری لبزانک ءَ سک پُر ارزشت اَنت ـ ما نوں تھنا " ساھار " سرا ھبر کنیں کہ بسمل ءِ ھـپتمی شعری دپتر اِنت ـــ
یکرندے پدا ما اے ھبر ءَ درّائیناں کہ منظور بسمل ماں دراں ڈیھان اِنت ـ کار ءُ روزگار وت یک منزنیں اڑے ـ باز رُکاوٹ ودی کنت لبزانک ءِ تھا ـ دگہ مُلکانی لبزانکار کہ ما ونتگ اَنت آیانی سرکار ءَ وتی وتی نبشتہ کار ءِ زند ءِ دُرائیں سہولت دیگ بوتگ اَنت ـ معاشی مسلہ ءَ ھَلّ ئـےِ کُتگ اَنت ـ گڑا نبشتہ کار ءِ تھنائیں دلگوش گوں لبزانک ءَ بوتگ ـ بلے مئے بلوچ نبشتہ کار چو نہ اَنت ـ مارا ھچ دابیں support ءُ سہولت نیست ـ ما کار وت بکن ئیں ـ وت نبشتہ بکن ئیں ـ پدا وتے چاپ بکن ئیں ـ اِنچو مُشکلات آنی دیمپان بوھگ ءَ پد اوں ما وتی نُگرھیں نَد دَور نداتگ ءُ سیاھی ھُشک نہ کُتگ اَنت ــ اے منظور بسمل ءِ گوں بلوچی ز

بان ءَ مھر ءِ آخری درجہ ءَ بارت ءُ سر کنت کہ اِنچو اڑ ءُ مشکلات ءِ باوجود اوں گوں لبزانک ءَ یک ڈول ءَ ھمگرنچ اِنت ـ اگاں مئے پگر ءِ نگاہ مسبت ءُ positive بہ بنت ـ
ساھار ءِ پچ کنگ ءَ گوں مارا اول سرا نظم گِندگ ءَ کا اَنت ـ دُراہ 20 نظم اَنت ـ ایشانی تھا مارا گوں وتی اھد ءِ ساپیں آدینک گِندگ ءَ کا انت کہ اے شاعر ءِ بُنیادی لوٹ بیت ـ نظمانی تہءَ ھمک یک نظمے چاگرد ءِ زندگیں کردار اَنت ـ مئے بلوچی شخصیت آنی رُژنائیں کردار اَنت انچو کہ " بابا قاضی "، تو است باتے دائما " بانک عندلیب ءِ نام ءَ اِنت، علیم دشتی ءِ نام ءَ، کمبر قاضی ءِ نام ءَ، لطیف جوھر ءِ نام ءَ ءُ ھمے پئیم آ دگہ نظم اوں چاگرد ءِ گُمنام ایں بلوچانی زگریں اکّاسی ءَ کن اَنت ـ
بُرز ءَ انچو کہ جاگہ ے ما گْوشتگ اَت کہ بسمل ءِ زند گوں وتی کاراں انچو ناگیگ کُتگ کہ وت یک نظمے ءِ دروشم ءَ وتی کسّہ ءَ چُش گوشیت ـ نظم ءِ عنوان " کار جاہ " اِنت ـ
" وانگ، مُلور ءُ مامانگ
من چی بکناں؟ "
کار جاہ ءِ ماھول ءُ چاگرد ءُ فکٹری ءِ تہءِ مردمانی کردار اوں منظور ءَ پہ اِشارتّـی بیان کتگ اَنت ـ منگڑ، مار ءُ زُوم، گُراگ ءُ گُراز ــ اے لیلُک اَنت ءُ زانگ بیت کہ اے لیلُک پہ بنیادم ءَ سک تاوان دِہ اَنت ـ اِد ءَ بسمل ءَ ھمے علامت پہ ھما مردماں کارمرز کُتگ اَنت کہ مدامی گوں آئی ءَ ماں کارگس ءَ ھمراہ اَنت ـ آیانی برخُرد، گوں منظور ءَ پِیش آھگ چتور اِنت ـ وت بسمل ءِ زبان ءَ بیا گوشدار ئیں ـ
" مار ءُ زُوم
گیگ ءَ وش کن اَنت ءُ ڈَنگ جَن اَنت
یکے اِنگو کشیت کہ بیا
یکے دنت تیلانک برو
کشّ ءُ ڈلانی چاگرد ءَ سر کپت منی
ھچ گیگ نہ گِنداں بے واراں "
ھمے ٹکّر ءِ تہءَ مردم اے اندازہ ءَ سرجم ءَ جَت کنت کہ منظور بسمل ماں دراں ڈیھ ءَ گوں وتی کار ءُ روزگار ءَ چنچو بے وار اِنت ـ ءُ انگت مھلوک منظور بسمل ءِ سرا بُھتام بند اَنت کہ درمُلکاں نشتگ ءُ عئیش کنگ ءَ اِنت ـ عئیش کنوک مارشـتاں گوں لئیب نہ کن اَنت ـ زند ءَ وتی گِھتر کن اَنت ـ وتارا آسودگ کن اَنت ـ نئیکہ چو بسمل ءَ ازاب بنت ـ گوں درداں ھمتران بنت، گوں زھیراں آس ءِ سوداگری ءَ کن اَنت ـ
اے کسانُکیں نظم ءِ تہءَ بسمل ءَ سرجم ءَ وتی کار ءُ روزگار ءِ ھالات بیان کت اَنت دانکہ مردم سرپد بہ بنت کہ بسمل چنچو گوں وتی ھمراھاں ناگیگ اِنت ـ
" گَرّی کُڑیل اَنت ھمراہ ءُ ھمکار منی "
چوناھا یک ساچشت کارے اے الّم ءَ لوٹ اِیت کہ منی ماھول ءَ انچیں وانندہ اِیں مردم بہ بنت ءُ بہ نِند اَنت کہ مدامی علمی باوست بہ بیت، مدام شعری ماھولے بہ بیت ـ یک دومی ءَ گوں بحث ءُ باوست کنگ بہ بیت کہ چَہ ایشی ءَ شاعر ءِ علم ءِ شَـھَارگ گیش بیت ءُ شرتریں ساچشت درشان بکنت ـ پمشکہ بسمل اے چاگرد ءَ ایر جَنت کہ آئی ءِ ھرّوچی ایں ھمراہ علامتی دروشم ءَ بیان کتگ اَنت ئِے ـ
منظور بسمل ءِ گورا نظم ءِ انگت بھتریں نمونگ اوں گِندگ بیت ـ ما پمشکہ نظم " کار جاہ " دیم ءَ آورت دانکہ مردم چہ بسمل ءِ جاوراں آشناہ بہ بنت ـ
اے نظم ءِ تہءَ علامت ءِ پیشدارگ وت یک منّ اِتگیں ازمی فَنّ یے ـ
ما مدام دیستگ کہ بازیں مردمے کہ دراں ڈیھ ءَ روت وتی وطن ءَ بیھال کنت ـ ءُ ھما ماھول ءَ کہ گِند اِیت ءُ نِند اِیت، ھما وڑ وتارا کنت ـ بلے یک احساس مندیں مردمے ھچبر چوش نکنت ـ ما گوشت کنیں کہ منظور بسمل درمُلک ءِ روگ ءَ گوں وتی وطنے بیھال کتگ؟ گڑا اے ھبر پھک رَد اِنت ـ نظم " آس " ءِ اول سراں دلگوش بکن اِت ـ
" اے آس داں کدیگ ءَ روک بیت
اے آس داں کدیگ گنوک بیت
اے آس داں کدیگ ءَ کُلّ ءُ کاپراں بَلُوک بیت ـ "
اے تھل ءُ راستیں جاور اَنت کہ بسمل ءَ بیان کتگ اَنت ءُ منّارینتگ کہ ھچبر بسمل چَہ وتی وطن ءَ سِدُوک نہ اِنت ـ
منظور بسمل ءَ نظم ءِ ھواری ءَ دستونک اوں پربستگ ـ ءُ اے ھبر اوں گوشگ بیت کہ منظور دستونک ءِ منّ اِتگیں شاعرے ـ نظم وتی جاہ ءَ شھکار اَنت بلے دستونکانی تہءَ وتی یک گیشّ اِتگیں درشانے دیم ءَ آورتگ ءُ کامیاب اِنت ـ چیزے بند دلگوش کنیں ـ
" دیدگانی لتارگ ءَ چی بیت
ھچ گِندگ نہ نیت گُبار ءِ تھا "
گُبار، سیاھی ءِ علامت اِنت ـ مردم سرپد اَنت ک سیاھی چی چی ءِ علائم ءَ پیشدار اِیت ـ زلم، کُوری، بے زانگی، ءُ ھمے دابیں وئیلانی بزانت ءَ دَنت ـ مردم ستر وتی چمّاں ساپ بکنت ءُ بچار اِیت ـ دیم ءَ تھارونکی اِنت ـ چمّ شَر اَنت ـ گِند اَنت بلے تھاری ءَ ھچ دیست نکن اَنت ـ اے بند ءِ تہءَ یک physicaly لیکہ ءِ نیمگ ءَ اوں اشارگ ءَ کنت ـ دنز ءُ گُبار ءِ تھا چمانی تہءَ ھاک ءُ بوچّ رَوت ـ گڑ عموماً مردم وتی چمّاں لتار اَنت ءُ ساپ کن اَنت ـ اے شعر ءِ چاگرد ءِ نطقہ ءُ نظریہ " گُبار " اِنت ـ ساچشت کار ءَ گوشتگ کہ چم لتارگی نہ اَنت ـ گُبار ھلاس کنگی اِنت ـ چمّانی ستر لتار دانکہ گُبار اَست ءُ برجاہ اِنت، ھچ نہ بیت ـ مردم بائد اِنت جُھد بکنت ءُ زُلم ءُ کوراسی ءُ بے علمی ءَ گار بکنت ـ مھنت بکنت ـ بلے بسمل وتی راج ءِ نفسیات ءَ شر سرپد اِنت ک

ہ گوشیت تو چمّاں مہ لتار، گُبار ءَ ھلاس بکن ـ یکّیں بند ءِ تہءَ سرھال ءِ سرجم کنگ، اشارہ کنگ، ءُ سکین دَیگ ـ انچیں پُھتہ ایں پگر ءُ لیکہ بیان کَنگ بوتگ اَنت ـ
اِد بچار ـ
بسمل ءِ مھر ءِ ھم سَبکّے بات ـ
دُراھیں دنیا ءِ درد یکّے بات ـ
مرچگیں نوکیں زمانگ ءِ تہءَ دنیا ءِ زانندگیں بنیادم ءَ اے پگر منّ اِتگ کہ انسان گوں دومی انسان ءَ یک بہ بیت ـ بزاں انسان ءِ درد ءُ گم، سکّی ءُ سُوری، یک بہ بنت ـ یا ما اے بہ گْوش ئیں کہ انسانیت ءِ سبکّ ءَ بہ دنت ـ گڑا کجام سبک انسانیت ءِ لوٹ ءَ سرجم کنت ـ جی ھَو ـ تھنا " مھر " اِنت ـ مھر ءِ ھم سبکّ نیست کہ دنیا ءِ درد یک نہ اَنت ءُ نہ بَنت ـ یک بوتین اَنت، مھر ءِ ھم سبک بوتین اَنت گڑا انسانانی درمیان ءَ باز بھتری اَتکگ اَت ـ انسان ءَ یک دومی ءِ ھمکوپگ بوتگ اَنت ـ اِد ءَ اوں منظور بسمل زمانگ ءِ دل کُھت ایں رویـّہ ءَ را رَد کنت ـ ھرکس وتی وڑا انت ـ انسان چہ دومی انسان ءَ دُور تچ اِیت ـ یکے وتارا مستر کنت ـ دومی وتارا زانتکارتر کنت ـ مساوات نیست ـ برابری نیست ـ اے لیکہ اگاں انسان ءِ تہءَ بئیت کہ ما یکّ ئیں گڑا انسان یک زندگ ءُ مِھرآوریں چاگرد ءَ پہ سکون زند ءَ تیلانک دات کنت ـ بلے چوش نہ اِنت ـ بسمل انچیں زندگیں چاگردے ءِ واھگدار اِنت ـ ءُ رَدیں عملاں ایر جَنت ـ زانگ بیت کہ اے شعر چاگردی نقدے ـ شیخ سعدی ءَ انچیں ھبرے کُتگ اَت ـ
بنیادم اعضائ یک دیگرند ـ
کہ در آفرین اِش زی یک گوھرند ـ
منظور بسمل ءَ یکیں بند ءِ تہءَ سرجمیں انسانیت ءِ پیگام ءَ دنت ءُ مھر کنگ ءِ سکین ءَ دَنت ـ اے ھم شعر ءِ مستریں جوانیاں چہ یکّے کہ راست پدّرا بہ بیت ـ شعر ءِ تاسیر چہ چاگرد ءَ چِست بیت یا اثر زور اِیت ـ چاگرد ھما وڑ اِنت ـ ھما وڑ شاعر ءَ بیان کنگی اِنت کہ اے کار منظور بسمل ءَ پہ دانائی کُتگ ـ
یک زندگیں شاعرے ءِ راستیں پجّارے ایش ھم بیت کہ دنیا ءَ بُوان اِیت ءُ سرپد اوں بہ بیت ـ ھاس گوستانک بزاں تاریخ ءِ وانگ اوں سک ھژدری اِنت دانکہ بزانت گوستگیں زمانگ ءَ چی بوتگ ءُ انو چی بوھگ ءَ اِنت ـ زانگ بیت کہ منظور بسمل یک سرپد ءُ وانندہ ءُ دانہ ایں شاعرے ءُ گوستانک زانتے ـ اے بند ءَ دلگوش کن ـ
" نیست داں ابد منتگ ـ
است گار ءُ بیگواہ اِنت ـ "
چیزے کہ زاھر نہ اِنت ـ نیست اِنت ـ منتگ ءُ پشت کپتگ ـ ءُ اسل چیز کہ زاھر کنگی اِنت ـ گار اِنت ـ
انسان پگر نکنت ـ ما سرجمیں گوستانک ءَ بچار ئیں داں ھمے آسرال ءَ سر بئیں کہ زلم ءُ تاریکی گیشتر منتگ ـ فیض احمد ءَ انچیں چیزے گوشتگ اَت ـ
" ان گِنت صدیوں کی تاریک بہیمانہ طلسم ـ "
بے حسابیں زلم ءُ تھاری ماں تاریخ ءَ گوستگ ـ چیزے کہ اَست کنگ بہ بیت، نیست اِنت ـ ءُ چیزے کہ نیست کنگ بہ بیت، اَست اِنت ـ برعکس اِنت ـ ما رُژن ءِ لوٹوک ئیں بلے تھاری ءَ دوست دار ئیں ـ ما مھر ءِ لوٹوک ئیں بلے کینگ ءَ ساڑائیں ـ برعکس اِنت ـ
انسان چوناھا بائد اِنت کہ راست بہ بیت ـ ءُ شاعر گَنتر راست بہ بنت ـ راستی ھمیش اَت کہ منظور بسمل ءَ گوں یک تھرے " سُھلِ مُمتنع " ءِ رِد ءَ پہ انچو جُوانی ءَ بیان کتگ کہ ھمک کس اے بند ءَ پھم اِت کنت ـ
شاعر ءِ زبان ءَ چہ اے ھم بائد اِنت کہ سُبکّ ءُ پُوچکیں ھبر در مئیت ـ سنگین ءُ گران بہ بنت ـ چوناھا عام مردم انچو بہ بیت بلے شاعر دو ھمنچو ـ وت بسمل گوش اِیت ـ
چہ دپ ءَ دربئیت سنگین ایں ھبر ـ
کپتگیں تُکّ ءَ پدا کس چِت نکنت ـ "
ھبر چہ دپ ءَ درکئیت تہ مردمے note کن اَنت ـ شاعر ئیگ ءَ وَ گنتر note کن اَنت ـ
مارا اے دابیں بازیں شعرانی تہءَ انسانیت ءِ ھمک تَک ءُ پِھلو ءَ سبک ءُ سکین دست کپ اِیت ـ زانگ بیت کک بسمل راستی ءُ انسان دوستی ءِ چنچو واھگ دار اِنت ـــــــ
منظور بسمل ءِ گورا مارا سرھال ءُ ھمک گونگیں زند ءِ مضمون دست کپ اَنت ـ چوناھا اے ھم یک منّ اِتگیں ھبرے کہ زانت کاریں شاعر، نوک نوکیں سرھال بوج اِیت ءُ بیان کنت ـ سرھالے ءِ بُنگیج کنگ وت یک مزنیں دانائی یـے لوٹ اِیت ءُ تھنا مزنیں شاعر اے کار ءَ کُت کنت ـ اگاں نا ـ ما کُلّ یـے بچار ئیں پہ مئے گورا تھنا دو سرھال ءُ بُنگپ ءَ ابئید دگہ ھچ نیست ـ عشقیہ شاعری ءُ رزمیہ شاعری ـــ یا ما شعرانی تہءَ عاشقی کنیں یا جَنگ ـــ زند تھنا اے دوئیں چیزانی نام نہ اِنت ـ مرچگیں بنیادم ءَ بازیں آساھش درگیتکگ ـ بازیں راہ ءُ در، بازیں لیکہ ءُ نظریہ درگیتکگ اَنت ـ سائنس ءَ باز دیمروئی کتگ ءُ کنان اِنت ـ زندگی ءِ ھمک تَک ءُ پِھلو ءَ تھنا یک سرپدیں شاعرے بیان کُت کنت ـ انچو کہ مئے گورا منظور بسمل اِنت ـ
ما مُردنی ایں ناز کناں کہ مارا منظور بسمل ے اَست ءُ مئے اھد ءَ زندگ اِنت ـ
گُڈّی ھبر ءِ نیمگ ءَ کایاں ـ بُرزا ھرچی کہ ما گوشت ـ شعرانی کسانُکیں ریسے اَت ـ منظور بسمل ءِ شخصیت ءُ ازمی بالاد چنچو مزن اِنت ـ اے چیز ءَ من گیشّینت نکناں ـ ءُ نا کہ مارا منظور بسمل ساڑاھگی اِنت ءُ بُرز برگی اِنت ـ وت منظور گوش اِیت ـ
" کسّی توسیپ کسّ ءَ بُرز نکنت ـ
جُ

وان ھما اِنت کہ ایرجَنت مارا ــ "
یکبرے ما بیائیں منظور بسمل ءِ ازم ءَ سرجم ءَ بہ پرّیس ئیں ءُ اے کاراں بائد اِنت کہ گَلّ ءُ اِدارہ ءَ اکیڈمی بہ کن اَنت ـ ھاس بلوچستان اکیڈمی ءُ بلوچی اکیڈمی بکن اَنت ـ اے یک فردے ءِ کار نہ اِنت ـ اجتماعی کارے ـ اکیڈمک صورت ءَ اے کار بنت ـ ما بلوچ کہ مروچاں سوشل میڑیا ءَ گوں وابستگی دار ئیں، چَہ ھرّوچی ایں بے سریں ھبراں لَک گِھتر اِنت کہ ما بیا ئیں ءُ وتی مستر ءُ سینئیر ایں لبزانت آنی ازمی بالاداں ریس ءُ پرّیس بکن ئیں ـ باوست مدام بکن ئیں ـ کہ نپ دَے اَنت ـ
پدا گُڈسرا من ءَ منظور بسمل ءِ جِند سک پھل بکنت کہ ما آئی ءِ ازمی بالاد ءِ آ مُکام ءَ سر نہ بوتگان ءُ شَرّیں دابے ءَ ریس ءُ پرّیس کُت نکت ـ
بلوچی زبان ءِ بادشاھیں بسمل گوں بلوچی زبان ءَ گُل ءُ میتاپ بات



Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank
ــ

چِش

سَمّڑاں چُلمبیناں آ کھیب ءُ کرامانی
ماھیں سومری سند اَنت ھچ دل ءَنیاراں من
پُل منی زباد بُوئیں پُلّک اَنت پریانی
دُرّ ءُ کُنّلاں کیدی ، پھک بے کماراں من
چو گُلانی چوٹیل انت ھجگ ءُ نازُکیں سرٹال
لمب ءُ شاھاں چو شِنگیں مھپراں سماراں من
‏ سارتیں ساھگوں ندْر اِنت پاکیں واھگدارانی
پہ گُلاں مرادیگ ءُ دیریں راھچاراں من
کد کدی سید بیارے ھانل ءَ کھیبانی
گل پری ء_ وشاتک ء- سارتیں پل گواراں من


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

" تُنّگ ایں وابانی واھُند یے ءِ کِسّہ "

من کدی ھم اے جیڑگ ءِ جھد نہ کتگ کہ گوادر پہ من چی بستارے دار ایت، ءُ نئیکہ اے جیڑگ ءِ جھد کتگ کہ من باتیل ءَ مہ گِند آں منا پرچا واب نئیت.. بلے چیزّے روچ اِنت کہ دل گوْشگ ءَ اِنت تو بہ جیڑ، تو ایوک ءَ چیزّاں ندارہ مہ کن...
من ھمیش اِنت پہ جیڑگ ءِ نیّت ءَ اَنّی باتیل ءِ سرا نشتگ ءُ گوادر ءَ چارگ ءَ یاں. اے کِشک ءَ کہ من سر کَپتگ آں اِشی ءَ " ساد ءِ کَنڑگ " گوْش اَنت، بلے مروچاں ھزار تُرس ءُ بیم ءَ چہ پد، ساد مردمانی دستاں نہ گِپت ءُ سر نہ گیجیت، بلکیں بے تُرس ءُ بیم ءَ، بے رنگیں پدیانکانی سرا، بُرزا سپر کنگ کپ ایت...
دیگر ءِ وھد اِنت، منی دیم ءَ ندارگانی ھچ کَمّی نیست، بلے انگت ھم باریں کجا چہ آؤکیں، سستگ ءُ نہ گیش اِتگ ایں آواز، منا وتی نیمگ ءَ برگ لوٹگ ءَ اَنت. من آزمان ءَ چار آں، ھچ نہ گِند آں پدا جَھل ءَ چار آں.. زیارت ءِ دپ ءَ گاڑی یے اوشتاتگ، کہ آئی ءِ تہ ءَ چہ مردم ایر آیگ ءَ اَنت. یک لوگ یے ءَ جنینے تاپ ءَ داتگیں گُداں مُچ کنگ ءَ اِنت، دو جنک تات ءِ سرا نشتگ ءُ وانگ جاہ ءِ کاراں کنگ ءَ اَنت، گیشتریں بانانی سرا گوْنڈل کانگڈو بال دئیگ ءَ اَنت. مزنیں دگ ءَ بازیں کسّہ یے وت ما وت سر ءُ چیر بئیگ ءَ اِنت..
من چی بہ جیڑ آں...؟ ھچ جیڑگ نہ بئیگ ءَ اِنت.. پدی زِر، دیمی زِر، بوجیگ، درچک، ائید گاہ، ماڈل اسکول درست، گشئے دنز ءُ مُجاں اندیم کُتگ اَنت...
منی اُمر بیست ءُ دو سال اِنت، من دنیگت نزان آں کہ منا ھر شپ، واب ءِ تہ ءَ پرچا یک شادو یے کئیت بچکند ایت ءُ سوکولو دنت ءُ تچیت. آئی ءِ روگ ءَ چہ پد من پاد کایاں منی دیم ءَ یک پیریں سیائیں جنین یے اوشتوک بیت، من کُکّار کن آں.. درست پاد کاینت...
مات، پِت، گھار، برات، تری زتک، ناکو زتک، ھمساھگ، کسان، مزن درست منا گنوکے سرپد بنت، منا سما بیت کہ مئے میتگ ءِ درائیں مات وتی چُکاں منی نام ءَ گِر اَنت ءُ تُرسین اَنت...منا ھر جاہ ءَ روگی بیت من مات ءَ گوْش آں، بلے مرچی کسّی کِرّا نام نہ گِپتگ کہ منا کُجا روگی اِنت... من لوٹ آں کہ لوگ ءَ بُرو آں....
نی اے وڑیں جاوراں مردم کجا اے جیڑ اِت کت کنت کہ گوْادر دنز ءَ گِپتگ یا منی چمّانی میار اِنت.. بلے پدا ھم جیڑگ لوٹ آں..
زیارت سرجم ءَ بُن اِنت، گاڈی ءَ چہ ایر آیوکیں مردم تچان گاڈی ءَ سوار بیت اَنت. جنین اے بری دیوال ءَ ٹَنگ اِتگ ایں سوریں ماھیگاں مُچ کنگ ءَ اِنت، تات ءِ سرا دو نُنک کَش ما کَش وپتگ ءُ گِریوگ ءَ اَنت....

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

کسّی توسیپ کسّ ءٰ برز نہ کنت
جوان ھما انت کہ ایر جنت مارا

منــزور بســمل نوکــیں شیــرانی کتاب ساھار

واهشانی پرس

آزمانک

جن ئے ماهگلین من لوٹ آں گوں تو گپے بہ کن آں رئیس ءَ چاه ءَ گلمبے گپت دیم گوں ماهگلین ءَ کت ءُ بچکندگیں دابے ءَ جست کت
هاں باریں چونیں گپے بلکیں تو پہ سلمان جان ءَ دشتارے درگپتگ ماهگلین ءَ هم وتا گیگ ءُ گور کت چہ رئیس ءَ پسو ءِ ودار کت

اناں اناں ماهگلین من پہ سلمان جان ءَ اناں سلمان جان انگت کسان انت پدءَ وانگ ءَ انت بلے
بلے چے گڑا گپ ءَ بہ کن مارا دلمانگو کتگ ماهگلین ءَ پدءَ گپ چہ رئیس ءِ دپ ءَ پچ گپت
ماهگلین من پہ وتا دشتارے درگپتگ من لوٹ آں دگہ سانگے بہ کن آں رئیس کمو پشلو پشلو بیت ءُ گوشت ئے
پیکی ءَ پیراں سری تو دشتارے درگیتک اے امرءَ ترا کے سانگ کنت ماهگلین ءَ رئیس ءِ گپ کمار نہ کت ءُ گوشت
ماهگلین من مسکرءَ نہ کن آں من پہ وتا شر رنگیں ءُ گونڈلکیں جنکوئے درگپتگ رئیس ءَ پدءَ ماهگلین باور کنائینگ ءِ رنگ ءَ گوشت
شررنگ ءُ گونڈلکیں جنین چک بہ مر انت کہ ترا سانگ کن انت تئی بدیں بوه ءَ من پچ ات نہ کن آں ماهگلین ءَ پہ زهر کنکی وتی دیم تاب دات ءُ گپ بد برت
آ کارءَ کہ زر کنت هچ مهرمے شر نہ کنت من تئی ٹیلگانی دیم ءَ گزیر رهمت ءِ جنکو ءَ بانورکنان ءُ کاراں رئیس هم کمے برانز گپت ءُ گوشت ئے
برو پہ منی باریگاں چار جن بگر من ترا نہ داشتگ بلے تو اے گونڈوئیں جنکو ئے هکاں زورئے اللہ ترا گیپت ماهگلین ءَ وتی دست زمین ءَ جت ءُ گوشت
کم بهت من گوں تو چنت سال گوازینت تو من ءَ الکاپیں مهرے نہ دات ءُ نیکہ تو روچے روزگارے ساچ ءُ سینگارے کت کہ مئے دل ءَ گواتے بہ جنت اے زمانگ ءِ جنینانی ساچ ءُ سمبهگاں من گنداں مئے دل هم مان روس ایت رئیس ءَ گرمیں ساهے کش ات ءُ تورناکیں چمے ماهگلین ءِ نیمگ ءَ چار ات
اے هپتیں چک من وسرءَ پیداک کت انت من ترا مهر نہ دات ترا وَ شگرءُ منت نیست من پاد اتکاں وت زان ئے وتیگ ءَ ماهگلین نرنڈان بیت ءُ دراتک
رئیس ءَ هم وتی چادر بڈءَ کت ءُ شت دیگرءِ نمازءِ واستا مسیت ءِ نیمگ ءَ

نمازءَ رند رئیس ءَ دیم گوں گزیرءَ کت ءُ هلوت ءِ داب ءَ گوشت گزیر من ءَ گوں تو گپے هست

گڑا گپ ءَ بہ کن واجہ پرچا وتی لاپ ءَ گوات دیے گزیرءَ پہ مسکرءَ گوشت
کمو آ دیمترءَ رویں رئیس ءَ گزیرءِ دست ءَ گپت ءُ سرءُ رند بیت انت
آ واجہ هیریں هبرے کہ تو من ءُ هورک تهنائیں جاگہ ئے آورتگ گزیرءَ وتی هیرانی درشان کت
هو توئے گزیرءِ هیر انت گپ چوش انت کہ من دلمانگ آں دگہ سانگے بہ کن آں من ءَ تئی کستریں جنک درناز دوست بیت اگاں تو رازیگ بہ بئے منی امر نوں کمک انت پدءَ منی مال ءُ دولت درست تئی جنکوئے نام ءَ بنت رئیس ءَ وتی درستیں گپ یکپاریگی جت انت پر امیتیں نگاهے گزیرءِ نیمگ ءَ چار ات ءُ پسو لوٹ ات
گزیرءِ بهمانگی گیشتر بوت دپ ءِ مشوک ءَ درکنان ءَ گوشت ئے هو بلے واجہ منی جنکو کسان انت پہ تو
رئیس ءَ ده هزار کلدار چہ کیسگ ءَ کش ات ءُ گزیرءِ دست ءِ مچ ءَ دات ءُ تو شور بہ کن باندا من ءَ پکائیں هال ءَ بدئے

گزیر اجبیں شش ءُ پنچے ءَ کپتگ ات رئیس ءَ اگاں من بزیراں چہ مال ءُ دولت ءَ وَ سیر باں اناں اناں چوش من نہ کن آں منی جنکو کسان انت آ گوں وتا جیڑگ ءَ ات پدءَ آئی ءَ رئیس ءِ کتگیں گپ گیر اتک هو رئیس نوں وَ پیر انت دگہ ده ءُ پانزده سال ءَ گیش زندگ نہ بیت پدءَ آئی ءِ چم وتی دیم ءِ کیسگ ءَ کپت انت اے کیسگ ءَ بهہ ٹکاهے مان نہ بیتگ مرچی ده هزار کلدار هو من رئیس ءَ زیراں آئی ءَ هلکٹ جت
ابا من گوں رئیس ءَ سیر نہ کن آں من ءَ کش ئے بہ کش درناز ءِ لنٹ هشک ات انت گوں گریوگی گالوارے ءَ گوشت ئے
شما سیرءِ تیاری ءَ بہ کن ئے من رئیس ءَ هال دیاں گزیرءَ درنازءِ گریوگ کمار نہ کت انت

هاں گزیر تو چے شور کت رئیس ءَ وتی بروت مرزات انت ءُ جست گپت
واجہ من تئی هال دیگ ءَ اتکگ آں من ترا زرتگ منی مال ءُ هک ءَ بدئے ءُ بیا لوگ ءَ بہ گوز گزیرءَ وتی هجالتی چیر دیان ءَ پسو دات
رئیس ءَ دگہ ده هزار گزیر ءِ مچ ءَ دات ءُ گوشت اے تئی دپ ءِ شرکنی انت

کودکیں درنازءِ گریوگ ءُ هیسکارگاں کسی گوشاں مورے ءَ نہ وارت گوش ئے آئی ءِ پریات ءُ زاری بے اسر بیتگ ات انت
آ چو دتک ءَ سمبهینتگ ءُ بانور کتگ ات بلے آئی ءِ ارساں بند بیگ ءِ نام نہ زانت گوش ئے آئی ءِ سینگ ءَ مردماں آسے زوک کتگ ءُ وت ندارگ چارگ ءَ ات انت
یک نیمگے هالو ءُ نازینک چست ات انت ءُ یک نیمگے بزگیں بانور وتی واهشانی پرس ءَ دارگ ءَ ات
دمانے ءَ رند رئیس گوں سالونکی پوشاکاں لوگ ءَ گوست
کودکیں بانور ءِ ارمان ءُ واهگ آپ کنگ ءُ آئی ءَ شیر ءُ شکر کنگ ءُ دیگ بیت انت
سرانی ڈیک ورگ ءَ گوں بانور ءِ تماه چو شیشگ ءَ پرشت ءُ چنڈ چنڈ بیت انت
ساهتے ءَ رند لوگ هالیگ ات رئیس ءَ لوگ ءِ دوئیں دروازگ بند کت انت
رئیس ءِ هوس ءِ اژم برانز گپتگ ات آ بانورءِ ملگوراں سماران ات آئی ءِ دست جهل روان ات آئی ءَ بانورءِ انارکانی سرءَ بد اتگیں ارس سپاه کت انت آئی ءِ ترکتگ ءُ زِبریں دست بانورءِ گلابیں انارکاں چو کنٹگ ءَ لگگ ءَ ات انت
رئیس وتی مستیانی موجاں دلگوش ات ءُ آئی ءِ د

ست انگت جهل روان ات بانورءَ وتی دست سرجاه ءِ نیمگ ءَ راه دات

رئیس ءِ کوکاراں گوں لوگ پدءَ یکبرے چہ مردماں پر ات بلے اے بری رئیس دراج گپتگ ات ءُ بانورءَ شلیں کارچے دست ءَ ات

انام رزا

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

ریشوت ءِ شرکینی

یک مردکے بُرت اش
آمیدگیس ءَ پیشی اے مردک نہ ھک ءَ دومی مردک ءِ سرا کپتگ ات " کازی ءِ کِرا برت ءُ پیش اش کت آنت گپ ءُ تران بوت جُست پَد بوت کازی ءَ لوٹ ات ھم ءَ مردکے نہ ھک انت بگوشیت ءِ توار میاری ءِ پئیسلا ھم ءَ ھکدارے ھک بدنت
ھم ءَ نہ ھکیں مردا وتی دوئین دست 👏 چست کت آنت کازی دیست کہ مردک وتی دوئین اے کہ چست کتگ آنت اشی مانا ھمیش انت ترا شریں بنڈلے زَر دائین کازی نہ ھک کہ ھک ءَ دات مردم درتک ءُ شُت آنت ھَرکس ھَرکس بوت کازی ھمے مردک توار کُت گوشت واجہ منی زَراں بدے من نہ ھکین کیس پئیسلا تئی ھک ءَ داتگ ھمے ھاترا کہ تو منا بَنڈلے زَرے اشارا کُت
مردک ءَ جَت کندگے کککککککککک گوشت ءِ شوم من ترا ریشوت نہ منیتگ اے اشارا من کت کہ تو وتی شلوار سیدا بہ کن تئی سامان دیوان ءِ دیم ءَ چو بیگم ءُ جنگی ءِ سُندا لُنجان آنت

نور پلیزھی


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

منی ساہ ءُ ارواح زبان انت منی
بلوچی زبان انت ء ُ شان انت منی

توار انت منی مئے زبان مادرے
بلوچی توار ءُ بیان انت منی

زبان مئے نشان انت ءُ مئے لبزوار
بلوچی مئے لبز نشان انت منی

منی جان قربان پہ شھّدیں زبان
بلوچی شکر گال جان انت منی

اگاں راہ ءَ ایل دے پشکپتگ ءِ
بلوچی مئے راہ ءُ روان انت منی

منی تاج ءُ تخت ءُ منی سیم ءُ زر
بلوچی مئے آن ءُ مان انت منی

اگاں پیر بے دست لرزاں تئی
بلوچی جوانیں جوان انت منی

تو دیوان ءَ نندیں تو مجلس کنے
بلوچی مئے گپ تران انت منی

کُجا رند تو بے زبان ءَ تچے
بلوچی زبان انت ءُ وان انت منی

رند بلوچ


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

"پدا کایاں "
مِهلبیں سُهبانی سمین سارتیں
چَہ زِرءُ پراهیں کوچگاں کائے
ترانگاں گیج ئےمنا لالءِبیکانی
بارگیں میانء ُنُگرهیں دیمءِ
جَل دمانےءُ دے منا هالاں
دےمنااهوالاں زباد موشءِ
دل منی قہرءُمن دراں ڈیهاں
گریشگ ءَزندءِ سستگیں سیهاں
بیدمن چون اِنت منی مکهیں ماتیگ
تلوس اَنت منی بیلءُگنگلءُ اَمراه
پیرکی دودانی بُنی دوزواه
چون کن اَنت گوازیگ ماں مآهکانیاں
هُلکہاں مِهرءِرُستگیں ورنا
چوں کہیرسولیں ما لَدء َلُڑّاَنت
گِردُکءُسیاه تاکیں کُنرگواشءِ
بوموئیں تلّانی تلوکیں آپ
مهکمیں سِنداتاں چِتورپروش اَنت
مِهترءُمیرانی چوکّ بندین
میشاں اوبالءِچوں کن اَنت آدروه
هلکوءِ ریٹائیں جِنک جُتکءَ
چون جن اَنت چاپءَچوں گُش اَنت نازینک
چم کئ پہ من ارسءُهولُنب اَنت
کئ دلءَ اوپارپرشتگءُ ژند اَنت
دے سلامان بر هما لال ءَ
زند بکشوکیں هلکءِ وش گالءَ
گُش منی ماه دیمءَ کهیبانی
ٹیٹلءُ زیباءَ گنج ءُ سیتانی
بانُک ءَزردءِ ماه ءَ تابانی
جنّتی بےمَٹیں براهءَ هورانی
نِند دلءَجزم بی کہ من پدا کایاں
هَنچوکہ کئیت اِنت گوات سباهانی
"" غلام حسین شوهاز""

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

وشکند "چِیگُو" دلجان لعل

وتئی وهدءَچِیگُو تامُرانی سکیں شوکینے اَت چشیں تامرے نیست وتئی دورءُ نوبتاں چِیگُوءَ نه چار اِتگ.
آ وهدی َکسی گِسءَ "Tv"نه بوتگ "سینیما"ءِ دور بوتگ گیشتر مردم تامرانی چارگءَ "سینیما"ءَ شُتگاں ،انڈیائے تامر"مغل اعظم" آ وهدی نوک اتکگ اَت گیشتر مردم "مغل اعظم"تامرءِ وداری اَتاں گڑاں 'چِیگُو' ءَ هال رسیت مرچی شپ "سینیما"ءَ "مغل اعظم" چارگ بیت ، چِیگُو ءِ گس سک دُور بیت چه "سینیما" ءَ چِیگُو "مغل اعظم" تامرءِ چارگءَ مگربءَ کئیت وتا سینیماءَ رسینیت مغل اعظم سینیماءَ پِر بیت داں آسر بیت شپءِ ساهت دوازده بیت مہلوک په وتئی لوگاں سرگراں نو چِیگُو ءَ ائیدے سٹائیت نزاں چون بکناں ایوکءُ تہنا اَت چِیگُوءِ دلءَ جنءُ دِهانی ترس اَت راه هم سک دور ات چُرتےءَ کپتگ اَت تُرسءَ چِیگُوءِ اگل کار کنت داکتر عبدُلءِ گس سینیماءِ پُشتی نیمگءَ اِنت ءُ پرپٹ هم داکترءَ است چونءَ داکتر عبدُلءَ شپانی نیما نه ترسیت نادراهانی هاترا هرجاهءَ روت اگاں مرچی من دروگے بےبنداں آزمان نه کپئیت گڑاں داکتر عبدُلءِ گسءَ روت دروازگءَ ٹُکّ اِیت داکتر وابءَ چه پاد کئیت دروازگءَ پچ کنت جُست کنت ئے، تو کیا لوٹے!تئی نام که اِنت! منی نام چِیگُو اِنت داکتر جلدی بِرے که منی مات ءَ دردےءَ گپتگ داکتر جامگءَ گْورا کنت پرپٹءَ ڑنا کشیت چیگو سوار بیت رهادگ بنت، راهءَ گشان بیت داکترءَ ،چیگو وتی گِسءَ گندیت دلے ایمن بیت ، داکتر بوشت منی گس اش انت داکتر اُوشیت چیگو داکترءَ گُشیت ترا نو اجازت انت ،داکترِ چماں در گُڑینیت زهر گیپت چیگو تو منا گشتگ تئی ماتءَ دردےءَ گپتگ نو تو گشئے اجازت اِنت ،،داکتر ساب گپ اسلہءَ اِش اِنت من بوتگاں سینیما ءَ"مغل اعظم"ءِ چارگءَ وهدے که تامر هلاس بوتگ من چار اِتگ ساهت دوازده اِنت منا گسءِ روگ سک ترس اِتگ همئے واستءَ تئی در ٹُک اِتگ ترا شاباش انت منا لوگءَ رسینتگ
داکتر پرپٹءَ چه هیر کئیت چیگو تچیت.


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

بلوچی لبـــــزانک:
"عیسی گل ءِ نوکیں پربندے ،،

جست مکن ھانڈو ءِ حسابانی
ٹانکی ءِ آپ تاں کُجا رستگ

پیسرا گُشتگ ئے ھُدا ٹاپے
تئی سرءِ ٹاپ تاں کُجا رستگ

مئےبچارلاپ چہ شُدءَچنگ انت
تئی بچار لاپ تاں کُجا رستگ

بیا بکن دیم چیر وتی کونڈاں
منجل ءِ باپ تاں کُجا رستگ

ھرکسےکئیت پہ لُردے ماھیگءَ
پٹّے وادآپ تاں کُجا رستگ

من ھما لُکّیں دزریاں انگہ
جی تئی ماپ تاں کُجا رستگ

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

😆😀😁😁😳😄😃😆😀😜😁😁

اگـں تــو دیــت یــک مـــردمــے ترا سک چارگ انــت تـئی پجّـاہ آروکــے نـہ انــت ســلام کنگ انــت گـوں تــو کندگ انـت ، مـہ تُرس اے تئی ھٰلک ءِ شورای ءِ گچین کاری ءٰ اں ( اوٹاں) اوشتاتگ

رجانـک : قادربخش کلـمتـی


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank