فایل صوتی از طرف بسام

تنگھی ......

اے تئی مَچکدگ

ھور ءُ گوات ءِ سرا

درتکگیں اَکسے ءِ دروشم ءَ

لڈّاِتگ چہ جلشکانی شھر ءَ وتی

چو کہ پیرزالےءِ کُنٹیں مئیمءِ وڑا

گوں وتی ھستیءَ ڈیک دنتءُ کپیت

تنگھی .....

مَن تئی ھستی آں

آسیں ورنائیءِ بار ماں کوپگاں

تو بگندے مہ زانئے منا

من کُروچانی تی ساھگءَ رُستگاں

من کہ ھمدا وتی زیبناکی چتگ

تَو ندیستگ منا

گڈا تُو

وھدے ھامین بوت

تئی اے مچّانی گرکاں کلونٹاں چہ گیش

بینگیں کسھانی وتی اوش من درتکگاں

تنگھی ......

اے وَ انّوگیں یک روچےاَت

من کہ گوستاں چدا

سادے پاداں اڑاِت

چو کہ کبگےءَ مارے پتاھان کنت

انچو تنیگّیں چَمّاں پتاتگ منا

پادءِ پادینکءَ بس کمّکیں مُکَ اِتگ

چُنت آدینکیں سوتانی زپتن بدن

من پہ سد مُشکلءَ

مار پیچیں بدن نز آرتگ وتی

دیدگاں چہ در اتکءُ دلانی تہ ءَ ایر کپاں

بوتگاں

انگریں تُنّ وھدے وتی نوبتءَ

نرمیں رکّانی نیامءَ منی بال اِتہ

کندگی بوتگاں

بس ھما انت پدا .......

ھَور سالےءَ مھتل بہ بیت

یا چراگے چہ بانگواہءَ پیسر مریت

کاروانے گسر بیت چہ کشکءَ وتی

یا اناگہ ءَ یک زیمرے

وابیں دمکانءَ پادین پادا بدنت

دُرس چار اَنت منی نیمگہ

من ........

من اے ھَستی

وتی داگءُ پولنگیں زیبائیءِ

مانشءَ کْبر باں

تنگھی .................

سک شر کُت گسر بوتگے

زندگی .......

شھدیں زیبائیءِ کندگے اوں نہ سگیّت ادا

تو نہ دیستگ منا

من تی سھتی آں

من کہ اے زیبناکی وتی

چو کلونٹءَ تی مچّانی چیرا چِتگ

دل گُشیت

تو پدا کمیّں واتّر کتیں

ءُ سرونءَ منی داگءُ پولنگیں زیبائیءِ

مانشءِ

یک کُروچےءِ گْونگے جتیں

یکدمے ........

من گوں دلءَ گوں رضاءَ وتی کنداکیں

ءُ پدا منءُ تو ............................

ءُ تی مچکدگ

ھَر سھیں وپت اِتیں

۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

مُنیر مومن

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

گُرکاں گلے کُت


گوھرام ءٰ گپّ جت گوں پتءٰ
پٰون ءِ سرءٰ
چہ مشکتءٰ
ابّا
سباھی تو وتءٰ
ھر پیم انت بہ رسیں گوادرءٰ
،،پنجاپءِ مہمان،، آتکگ انت
بُوٹاءُ دوسا ھر دوئیں
تئی گوشتنءُ سوجءِ پدءٰ
زی من زمین پیش داشتگ انت
" مہدیءِ بیٹ "
" گنجل زمین "
" گلگانی ڈن "
ھشتاد کروڑ من گوشتگ انت
بـے زات نہ منّ انت انچکءٰ
پہ شستءُ پنچءٰ رازی انت
پنجاہ کروڑ " کیش " دے انت
پانزدہ کروڑ چِکّ " اوپنیں "
ماھےءِ مُہلت لوٹگءٰ انت
تو پہ سلامت بیا بہ رس
کاراں ھُدا وت شرّ کنت
گر مئے زمین
مِلکءُ مٰٹیں
پت پیرکی
ایشاں نہ زرت انت بیرگءٰ
تاجر دگہ باز ترّگءٰ انت
زردار مگیمءُ مالدار
گوادر نی آ گوادر نہ انت
پنجاب توامیں جُمب اِتگ
چو گوادرءٰ
کہ سر پہ شیتان پر نہ بیت
اورماڑہ
پسنی
پیشّکان
داں جیونیءِ تیاب گورءٰ
دنیاءِ کارُونی جم انت
زرّ ھنچش انت
چو کہ مدگ
کُٹّءُ کواراں گیگ نیست
نہ گونیءُ نے گوالگاں
شنگ انت ھمک کرّءُ گورا
سبزیں ھزاری، پنچ سدی
گندگ نہ بیت سُہریں سدی
پہ اے نہادءُ کیمتءٰ
دستاں مئے چُکّ ایت ھر کسے
لاھورءِ سیٹ
کےبی کہرل
وت مئے زمیناں امب چنت
سیالکوٹ ءِ یک سوداگرے
اے ڈبلیو عرفان ڈار
ھم چنگرو انت زیرگءٰ
دگہ کمپنی یـے پٍنڈیءٍ
" ایس کے وڑائچ اینڈ سنز "
یکجاہءٰ ھپتاد نگد دنت
یکّےءُ کپّے کبز کنت
دشتءٰ بگر داں کے زِرءٰ
ھژدہ ھزار اِکڑّ ردءٰ
گِر پٹّ زرتگ زالم ءٰ
پنجاہ ھزار اکڑ دگہ
پکّار انت انگت ایشیءٰ
بل ایشیءٰ گر آئیءٰ
نی بیا ترا ھالے دیاں
ھالءٰ گوں تو ھیران بٰـے
مرچی ھدابکش ھاشمءٰ
تہنا ھرءِ بنجاہ وتی
ھپتاد لکّءٰ بہا کتگ!
ھیران انت زرّاں چوں بہ کنت؟
کِیرگیں ھرءٰ بند اِیت کجا؟ ؟


📝 عابد آسکانی


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

گـوَشـکـَـنـد -- ادبـی هـکـیـم
-----------------------------
وَرنـایـے پـہ سـانـگـبَـنـدی جَـنِـکّ ئِـے پـتءِ گـوَرا شُـت ءُ گـوَشـت ، واجَـہ مـنءَ تـئـی جَـنـیـن چُـکّ سَـکّ پَـسُـنـد اِنـت نـوں مـن لـوٹ آں تـئـی جَـنـیـن چُـکّءَ سـانـگ بـہ کـَـن آں ، جَـنـیـن چُـک ءِ پـت ءَ گـوَشـت شَـرّ اِنـت وَرنـا بـلـئے اوَل تـو مـنءَ بُـگـوَش تـئـی شَـرّی ءُ سِـلّـی چـی اَنـت ؟ وَرنـا ءَ گـوَشـت واجَـہ مَـنـی شَـرّی وَ سَـکّ بـازاَنـت ءُ مَـنـی سِـلّـی یَـکـّے ، مـنـی شَـرّی اِش اَنـت کـہ مـنـی گـوَرا مـال بـاز هَـسـت ، لـوگ ءُ مـوٹـل ءُ زمـیـن ءُ بـاگ ءُ دُکـّـان ءُ مَـنـی گـوَرا دگـہ بـاز چـیـزّ هَـسـت بـلـئـے مـنـی سِـلّـی اِش اِنـت کـہ مـن دروگ بـاز بَـنـد آں !!!...


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

مـن کلّو اومراں دروگانی
کانیگوں جتگ ماں چتکءٰ
دیموں شُشتگءُ دست ھشکءٰ
ھست ات منءٰ ڈگری ایں میشے
ھپت بر تولگاں توسینتگ
گُرکاں ماں بجاں چیلینتگ
روباہءٰ وتی بہر وارتگ
ھپتارءٰ وتی سیر گپتگ
زھروں ماں سرءٰ درشانتگ
میشوں کُشتگءُ دراج داتگ
کانٹے ماں کلیرءٰ درتکگ
گورتگ موسمی ایں ھوراں
ھوراں گورتگءُ کاہ رُستگ
کانٹءٰ چرتگءُ میش بوتگ
سیءُ سے پلاٹ ئے ارتگ
بید گوھتگءُ گُندیاں
بید رنگسرءُ چُنڈیاں
گٹّورے چشاں شیھ اوں دات
شیھ ءٰ سی منی ناہءِ دات
چُکّاں دانگے ناہ وارتگ
زالءٰ گڈگے ترینز داتگ
گڈگ رُستگ ءُ مٰچ بیتگ
ماہءِ چاردھاں بر بیتگ
نیم ئے وا کُلیاں وارتگ
نیمے رھگوزیاں بُرتگ
چِل ناہءِ دپوں وت دوتکگ
بید پورّوءُ پیشبنداں
بید پاچکءُ سُند پُشتاں
بید ھارگ ءُ کپّواں
بید ھینزک ءُ ھمبواں
بید بٰلُّک ءِ دزموشاں


📝 کلّو اومر

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

ﺁ کـس ﮐـﮧ ﻭﺗـﯽ ﺭﺍﺟـﺪَﭘﺘـﺮ ﺀُ وتـﯽ ﺩﻭﺩ ﺀُ ﺭﺑﯿــﺪگ ءَ بـہ شمـوش ایــﺖ ءُ چـہ ایشـاں پُشـت بـہ کنـت ﺁ ﺑَـﺪبھتیـں ﻣَـﺮﺩم ﺍَﻧـﺖ.

ﺑَـﺪبھـت تـریـں ﻣـﺮﺩﻡ ھﻤـﺎ ﺍنـﺖ ﮐـﮧ ﺁ ﭘـﮧ ﻭَﺗـﯽ شمـوشتگـیں یـا ﺑـﺎھینتگـیں ﺭﺍﺟـﺪَﭘـﺘَـﺮ ﺀُ ﺩﻭﺩ ﺀُ ﺭُﺑـﯿـﺪَﮒ ﺀِ شـوھـاز ﮐـﻨَـﮓ ﺀَ ﺟُـﻬــﺪ مکــﻦ انـت.

ﭼـﮧ ﺍﺷـﺎﮞ ﺑــﺪ بَھـت ﺗِــﺮ ﻫﻤـﺎ کـس ﺍنـﺖ ﮐـﮧ ﺁ ﻭَﺗـﯽ ﺭﺍﺟـﺪپتــﺮ ﺀُ وتـﯽ ﺩﻭﺩ ﺀُ ﺭُبیـدگ ﺀَ پـہ آشــگـور انـت.
.......ھـارون اخــلاقـی #
*کــورُشــیں گــال*
لبزانکی مجلس کلمتی کاروان.

Besam:
تـگرد گْوپـی : تگرد بزاں بلوچءِ لوگءِ چیر گیجءُ براه اِنـت - تگـردءَ ابیـد بلوچ راجءِ دودءُ ربیدگ نا سرجـم گِندگءَ کیت - تگرد جوڈ کنگ باز جنجالیں کارے - ایشـی جوڈ کنگ واستا پِیشّ بُرّگ لوٹیت - پیشّ بُرّگءَ پـد اے بُرّ اِتگیں پِیشّ پِڈ کنگ بنت وهـدے که پِیشّانـی پِـڈ کنگ سرجـم بیـت گُڑا نوں تگرد گوپگ بندات بیـت - تگرد چار وڈا جوڈ کنگ بیـت - سچکان ، اُستنکان ، گوانزگ گْواپءُ دو کرنیں چوٹ گواپ - اے دو کرنیں چوٹ گواپءِ تها که وهدے پَسءِ رِستگیں مُود که مان کشگّ بیـت گُڑا اے سک باز براه دارءُ جلواناک بیت -

@Labzank
telegram.me/Labzank

ھٰما مـن ءُ نِکـوچـیں چـمّ ارس بنـت
جہان ءِ سُوتک ءُ سوچـیں چم ارس بنـت

بگوش داں چینچوک ءٰ دل ءٰ بـدارں مـن
سیـد گُشـیت کـہ بال ءٰ کـم مہاراں مـن
شـپ انـت اے جاگاہ اں مـدام چاراں مـن
جہان درستـیں روچـیں چـّم ارس بنـت

سـرءٰ کُـتگ تـو پیـش ءٰ اِتّپاک تـاج
شکست وارت سکنـدر ءٰ نـہ بُـرت بـاج
بچـار آجـو انـت جہان ءِ درستــیں راج
گُلام بـسّ بلـوچـیں چـمّ ارس بنـت

آ راجـاں زُرتگ انـت زمیـن ءُ آزمـان
گـوں اِلـم ءُ دِیمروی وتئی کُت اش جہان
بـلوچ انگـت نـہ تپـاک انـت واجہـاں
پـہ لاپ ءٰ دِرّ ءُ دوچـیں چـمّ ارس بنـت

📝برجان بلوچ

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

مـن مِـراں روچـے موتک مکن ھجـبر
بـات سلامـت ، داں ابـد تـئی ســر

تـرا نـہ کنت باور مـن وراں سـوگنـد
جان مھـمد ءِ بازار ءِ مسـیت ءَ بَــر

گالـوار ، گوانـک ءُ نـاں چڑکایـے
گِس دپـی ہـر لـوگ ءِ جتگ ڈنـگر

رِپـک ءُ رھـبنـداں کئے کجـا رَد کپـت
ھـورک ءُ ھالیـگ اَنـت بسـتگـیں سَنگر

شعـر پِـر بنـدئے مـن بشیـر منّـاں
تـو اَتـا ءِ نـاں پازُل ءِ درور

✍بشیـر بیـدار

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

رِجـانـک : ادَبــی هَـکـیـم
اُسـتـاد ءَ اِسـپـیـتـیـں تَـهـتَـگ ءِ سَـرءَ سـیـاهـیـں ٹـکـّـے جَـت ءُ چـہ شـاگِـرداں جُـسـت کـُـرت ، شُـمـا چـے گِـنـدَگءَاِت ؟!!!... درُهـیـں شـاگِـرداں پَـسّـو دات ، اُسـتـاد مـا سـیـاهـیـں ٹـکـّـے گِـنـدَگءَایـں !!!... اُسـتـاد هَـیـراں بـوّت ءُ گـُـوَشـت ، شُـمـا اِے مَـزَنـیـں ءُ اِسـپـیـتـیـں ءُ چَـمَـکـدارایـں تَـهـتَـگ نـہ دیـسـت ، اِیـوَک ءَ شُـمـئـے چَـمّ گـوں اِے کـَـسـانـیـں ءُ سـیـاهـیـں ٹـکّ سَـکّ اَنـت ؟!!!.. اِشـی ءِ بـزانـت اِش اِنـت کـہ شَـرّیـں چـیـزانـی دَرمـیـان ءَ سِـلّـیـں چـیـزّ وَت وَت ءَ پـیـش داراَنـت.

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

(منی شپ تاک 28 )
{پارسائیں آنجگ}
آ سال ء- دریا پادآتگ ات ء، چئول چہ تیاب ء- برز ریک ء- سوار اتاں....یک آفت ء، توپان ء_ آتکگ ات کہ چودگہ تیابی بندنانی پئیم ء- پیشکان ء_ بندن ھم ھمے زری توپان ء_ زد ء- ات ء، پیشکان ء_ تیاب ء- برز ریک ء_ سر ء_ بستگیں لوگ ء، کمپان دراہ چہ آپ ء_ سرکپگ ء_ سبب ء- کپتگ اتاں ....
زر ء_ توپان ء- بازیں جون ء، پتار ء_ پیشکان ء_ تیاب ء_ ریک ء_ سر ء- لیپگ کرتگ ات کہ آ جونانی تہا یک ناشناسیں جنین آدمے ء_ لاش ھم گون ات.....ناشناسیں جنین ء_ لاش پہ ھرکس ء- نامحرم ات، پیشکان ء_ مردماں وھدے لاش چہ کفن کنگ ء- پد پہ مانش ء_ ایردئیگ ء- ساڑی کرت تہ پہ مانش ء_ ایرگیجگ ء- آئی ء- محرم نیست ات گڈا ملا جست کنگ بوت کہ نوں چوں بکن ایں ... ملا ء- ھمے پسہ دات کہ پہ اے جنین ء_ لاش ء_ ایرگیجگ ء- ھما مردم دیم ء- بئیت کہ آئی ء- کدی ردیں کار نہ کرتگ ء، پہ بے گیرتی آئی ء_ آنجگ نہ بتکگ ....بازیں مردمے ھمے وھد ء- ناشناسیں لاش ء_ گور ء- اوشتوک ات بلے گوں ملا ء_ ھمے گپ ء- دراہ گنگ ء، سیاہ بوت انت ء، پشت ء- کنزاتاں بلے ھمے وھد ء- یک اسپیت ریشیں پارسائیں کماشے دیم ء- کنزت ء، پہ پہر گوشتے کہ "من وتی زند ء- کدی ردیں کار نہ کرتگ ء، نہ پہ بے گیرتی منی آنجگ بتکگ..، اے لاش پہ من محرم انت ء، من اے لاش ء- وتی محرم سرپد باں ء، مانش ء- ایرگیج آں ".....
اے پارسائیں کماش پیشکان ء_ جہمنند حاجی عبدالجبار ات کہ آئی ء_ دؤر ء- آئی ء_ وڑیں پارسائیں کماش بازات بلے ھمے لاش ء_ وھد ء- بازیں مھلوک ء_ تہا یک پارسائیں مردمے درایگ حیران کنوکیں گپے ات ء، یک عجبیں ندارگے ات...
پارسائیں حاجی عبدالجبار مرچی اے دنیا ء- نہ انت بلے آئی ء- پہ وتی مجاں گپتگیں چاگرد ء- یک نیکیں کلوھے ایرکرت ء، شت....
{اسحاق رحیم 23 فروری 2014}

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

*دُوشی کُرتگوں- سید ھاشُمی*

دوشی کُرتگــــــوں اکرارے
زُرتــــــــگ کوپگاں یک بارے

مــــــــلگور چُکّ اِتگ اھَدانی
زانتگ بے دمیں سْیہ مـــارے

اندوھـــــــــاں مزار بیمّیناں
بستگ پــــــــــمّن ءَ اِنزارے

ٹَپّاں آزگــــــــــیں بے واری
دَرشُت زُومّ سریں کاٹــــارے

بشّی کـــــوکراں سر کَشتگ
پیداک انِت گمانی ھــــــارے

ھــــــــانل پہ ترا چمّان انِت
گْران ءُ مُشکلیں ھــر کارے

ھـــــونشنزیں دل ءِ ریشان ءَ
پـِر داشـــتگ پـــــدا اَنگارے

کپتاں تْرانگ ءَ دوســـت ئیگ ءَ
چِست بـــــوتگ دل ءَ پاھارے
سید ھاشمی

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

اے آس شورئیں طلب
(لہتے دانک پہ خالق ارمان ؔ ءِ دستونکاں)

____________اِسحاق خاموش ؔ
گوں لبزاں پیڑ اِتہ تمبُورگیں دِل
ابیتکیں زیمرے چنکاں رِچان اِنت

اے گپّ ءِ تہا ھچ شکّ ءُ گُمانے نیست کہ شاعری لبزانک ءِ یک زیبدار،دِلکشّ ءُ نازُرکیں تَہرے۔چہ شاعری ءِ وسیلگ ءَ درانگاز بوھوکیں مارِشت ءُ جْوزگ ءُ پِگر ءُ حیال ہمک عہد ءِ لبزانک ءِ ھاتر ءَ جیڑگانی نوکیں دراں پچ کننت۔بلوچی زُبان دُنیا ءِ اے دگِہ زُبانانی وڑا وتی شاھگانیں دامُن ءَ زیبداریں شاعری ءِ جْوانیں ربیدگے دار یت۔اے پنجاہ شست سال ءِ سفر ءِ تہا دستونک یا غزل ءَ وتی بُلند ءُ بالائیں جاہ ءُ مقامے درگیتکگ۔ملنگ شاہ ، سید ھاشمی ؔ، عطاشاد ؔ، مراد ساحر,گل محمد وفا ؔ، مُبارک قاضی ؔ، بشیر بیدار ؔءُ کریم دشتیءَ ؔبگر تاں مُنیرمومن ؔ ءِ عہد ءَ بیا دستونک ءَ ھمک عہد ءَ وتی رُوح ءُ ربیدگ ءَ برجاہ داران ءَ، درشانی ءِ نوک ءُ نوکتریں چراگ نوک کُتگ اَنت۔۔۔۔۔۔۔نوکیں تب ءُ چاڑ ودی کُتگ اَنت ۔من وتی اے نبشتانک ءِ تہا خالق ارمان ؔ ءِ شعرانی دپتر ’’کؤش ءِ گْریتگیں (زیمر‘‘ چاپ 2010کُلبر چاپ شِنگ ( ءُ ’’ کِسّہ رمیزاں گِپتگ اَنت‘‘ )چاپ 2015 بلوچ کلب بحرین)ءِ سرا لہتے کِشک رنداں.........۔من اے نبشتانک ءَ ، نگدی یا توسیپ ءُ سِپتی نبشتانکے ءِ جہت ءَ نویسگ ءَ نیاں ۔چیا کہ ما گِندیں کہ مئے استیں عہد ءَ شاعر یا نبشتہ کار ءِ کتاب ءِ سرا گیشتریں نبشتانک ، گیشیں ستا ءُ توسیپ ، جذباتی داد ءُ ستا شانیءَ چہ سرّیچ اَنت۔ما گِندیں کہ نوکباھندیں شاعرانی شعرانی کتابانی سرا ھما وڑا کہ نبشتہ کنگ ءِ یک روایت یے کہ مئے لبزانکی ھُلکہانی تہا بِنائ بُوتگ ، چرائی ءَ کُجام ہم یکّ نوک باھندیں شاعرے ءِ باندات ءِ شعری سفرءِ منزل ءَ پہ راستی زانگ ءِ بجاءَ ، شاعر ءِ جند ءِ بالادءُ اِزم ءِ سرا ردیں سان ءُ اَثرے دؤر دنت۔
اے نبشتانک خالق ارمان ؔ ءِ شعری کتابانی سرا جْْوزگی رنگ ءَ ستا ءُ توسیپ ءِ بجا ءَ آئی ءِ لبزانکی بُود ءُ بُودِشت ءِ سرالہتے کِشک اَنت کہ رندان اِش کناں باریں تہ کُجا سر بنت۔
دستونک یک انچیں شعری تَہرے کہ آئی ءِ پلہ مرزی ءُ بگیری ءَ ماں دُنیا ءِ بازیں لبزانکانی تہا نویسگ بُوتگ۔جاھے دستونک ءَ را شعری درشان ءُ درانگازگ ءِ وشتریں وسیلگ لیکگ بُوتگ ءُ جاھے ایشی ءِ جوڑم ، فارم ءُ ہئیت ءِ سرا بازیں جُستاں سر کشّ اِتگ ءُ بازیں جاھاں ایشرا درآمد لیکگ بُوتگ آ، دِگہ گپّے کہ مرچی دستونک ءَ ماں بلوچی لبزانک ءِ تہا اَنچو جاگہ کُتگ کہ آئی ءِ درآمدی ءِ گُمان نہ بیت۔
اَنچو کہ صباء دشتیاری ماں وتی کتاب ’’ گُلکار ءُ چکنکار ‘‘ءِ تہا نبشتہ کنت کہ ’’ماں بلوچی دستونک ءِ روایت ءِ باروا اے گپّ تچک کنَگ الّم اِنت کہ اے لچّہی تہر بلوچی ءِ وتی نہ اِنت بلکیں درآمدیں تہرے۔انچوش کہ اُردو ءَ اے ماں فارسی ءَ اَتکگ ھمے پیم ءَ ماں بلوچی ءَ یا وَ چہ فارسی ءَ اتکگ یا چہ اُردو ءَ۔ایشی ءِ مستریں توجیل ایش اِنت کہ بلوچی ءِ دستونک گُشیں لچّہ کاراں چہ ماتی زُبان ءَ پیسر یا اُردو ءَ وتی باھند ءُ دِل ءِ ارمان درشان کُرتگ اَنت بلئے انچُش کہ فارسی ءِ تہا اے گپّ ءِ باروا دِگہ دِگہ پِگر ءُ حیالات اَنت کہ دستونک ءِ بُنگیجی چہ کئے ءَ بُوتگ ، ھمے پیم ءَ ماں بلوچی ءَ ھم ایشی ءِ باروا مزنیں پِگرے گِندگ کئیت‘‘۔
یک نیمگے حالی ؔ دستونک ءِ(غزل (اَرزشت ءَ وَ منّیت بلئے دُومی نیمگ ءَ گُشیت کہ ’’ دستونک ءِ تہا اگاں کسے ءَ عشق نہ کُتگ ھم آ، عاشقی ءِ دعوایٰ ءَ کنت، دستونک ءِ سرحال ءُ بُنگپ محدود اَنت، ایشی ءِ تہا کُہنیں زمانگ ءِ گپّاں سر ءُ چیر کنگ بیت ءُ پدا ھمک رند ءَ ھمے گپّ جنَگ بنت۔دستونک ءِ تہا شراب، ساقی، صراحی ، جام ءُ پیالگ ءِ ھبر اَنچیں وڑے ءَ کنگ بنت کہ وانوک ھمے ھرابیانی نیمگ ءَ رؤت، دستونک ءِ تہا محبوب ءَ را مردین ءِ دْروشم ءَ پیشدارگ بیت کہ شرمی گپّ یے۔ دستونک ءِ زُبان چہ یک ھاسیں لکُڑے ءَ در نئیت‘‘
بلئے مرچی ما گِندیں کہ ر‘وچ پہ ر‘وچ دستونک گیش نویسگ ھم بُوھگ ءَ اِنت ءُ آئی ءِ تہا نوکی ءُ شیرکنی ھم ودّان اِنت۔ دستونک چہ عشق ءِ بُنگپ ءُ سرحال ءَ در اتکگ تاں دُنیا ءِ ھمک سرحال ءُ بُنگپ ءَ گون اِنت....آ,مہرانکی بہ بیت شر یا....راجمانی, چاگردی,روزندی,معاشی,نیکراھی یا تب زانتیءُکشت ءُ کشاری ءِ سرحال بہ بیت شر ۔دستونک ءِ ہر یکّ شعر ے یک سرجمیں اکائی یے ءِ درَجگ ءَ دارگ ءَ ابید وانوک ءَ یکّیں دستونک ءِ پنچ ءُ شش بند جتا جتاجیڑگ ءُ تانکہ جتا جتا ئیں حیالانی غُلام چوٹاں پِرّ ترّینان کنت ءُ دِگہ دِگہ زید ءُ ندارگاں بارت ءُ سر کنت۔رِد ءُ پیشرِد(ردیف ءُ قافیہ)ءِ جَوری غُلامی کہ شاعر ہمے اڑاند ءُ مانگیشّاں چہ وت ءَ ہزار بر رکّھینگ ءِ جُہد ءُ کوشست ءَ کنت۔ بلئے پدا ھمے لہتے لہتے جاگہ ءَ لاچار بیتءُ ھمے اڑاند ءُ مانگیشّ آئی ءِ اَبرمی، ساچِشتی جُنزءُ لسّہیں حیال ءِ دیما دِیوال مِکّ کننت۔ما اے ٹکّ ءِ نگدکارانی سرجمی ءَ پلہ مرز بُوت نہ کنیں چیا کہ چہ دستو

نک ءِ وسیلگءَ ملنگ شاہ ءَ چہ بگر تانکہ مُنیر مومن ؔ ءَ ھما گْران ، سنگین ءُ دلکشیں درشان گندگ بیت کہ مارا شاعری ءِ اے تہرءِ، سنگینی، مُہکمیں روایت ءُ شاھگانیں اِمکاناتی سرا ایمان آرگ ءَ لاچار کنت۔مئے کِرّا ما گِندیں کہ شاعرانی یک مزنیں کِساسے ننکہ ایوک ءَ دستونک ءَ نویسگ ءَ اِنت، بلکیں آھانی شعری اولی کتاب کہ چاپ بنت تہ گِندگ بیت کہ اے پِڑ ءَ نوک نوکیں تجربگ کنگ بُوھگ ءَ اِنت۔اے رِد ءَ بلوچی دستونک ءِ رُژنائیں عہد ءِ مُنیر مُومن، علی جان داد ؔ، میر عُمر میر ؔ،زبیرمُختار،منظوربسمل ؔ،ارشادپرواز,لیاقت امین, نثار یوسف ؔ، مجید عاجز ؔ، شرف شاد ؔ ، امیر دوست ؔ، تاج بلوچ ءُ قاسم فراز ؔ بہ بیت یا ورنا بالادیں عالم سیف ؔ،شئے سیدؔ، آہوگ گُل ؔ، شہزاد ؔنُور، امداد خان، ماجد شاد ؔوسیم وارث ؔ، عزّت ابدال ؔ،تاج بشیر ؔ، عزّت راہی ؔ، حفیظ رؤف ؔءُ احسان محمدی بہ بیت..........ءُ ھمک دستونک ءَ کہ وان ئے تہ مردُم ءَ ھمے سما بیت کہ مئے دستونک ءِ ھمک شاعر ءَ باقاعدہ ءَ چہ علمِ عروضِءِ دربرجاھے ءَ ونتگ ءُ دربُرتگ یا شعری درسگاھے ءَ وانینگ ءَ اِنت ھالانکہ اگاں گوں ھُورت نگاھی ءَ چارگ بہ بیت تہ مئے کِرّا لبزانک ھچ تک ءَ چُشیں جُنزے ودی نہ بُوتگ چو کہ دُنیا ءِ اے دِگہ لبزانک اَنت کہ آ، جُنزاں لبزانکی تَہرانی تہا بدلی آؤرتگ .....بلئے بلوچی لبزانک وت رود اِنت ءُ چو حُدا گِندیں زمین ءَ کِشارسبزینان اِنت۔
خالق ارمان ؔ چہ درکسانی ءَ گوں ما ھَوار ءُ یکجاہ بُوتگ، مئے ھَند ءُ دَمگ یکّ اِنت، مئے دود ءُ ربیدگ یکّ اَنت، مئے لبزانک یکّ اَنت، مئے غم ءُ وشّی یکّ اَنت ءُ مئے جیڑہ ءُ جنجال ھم یکّ اَنت۔بلئے ارمان ؔ ءِ حیال گرداب وتی وڑا چہر وارت۔اَرمان وتی وڑا جیڑایت ءُ وتی وڑا نبشتہ کنت۔اے وھدی منی منی دیماارمان ؔ ءِ دوئیں شعری کتاب اَنت۔’’ کؤش ءِ گْْریتگیں زیمر‘‘ ءُ ’’ کِسّہ رمیزاں گِپتگ اَنت‘‘......اَرمان ؔ ءِ اوّلی کتاب ’’ کؤشءِ گْْریتگیں زیمر‘‘ءِ پیشگال مجید عاجز ؔ ءُ رفیق نواب ءَ نبشتہ کُتگ اَنت۔عاجز ؔ گُشیت کہ’’ ارمان ؔ ءِ چہر ، شُبین، چیدگ، گالبند ءُ گالریچ دْْراہ زگریں بلوچی اَنت کہ کرناں چہ کارمرز بُوھان ءُ پیداک اَنت۔بلئے اَرمان ؔ ءَ اے نوکیں رنگ ءُ دابے ءُ گوناپے ءَ رَتکگ اَنت‘‘۔رفیق نواب گُشیت کہ اَرمان درآمدیں ریگزارے، درآمدیں دشتے ، درآمدیں تبگْْواتے، درآمدیں لُوڈیے بُجان اِنت، بدان اِنت، گاریں رند پدے جُنزان اِنت، سْْیاھیں ڈاکے تچیت تچیت ، آسر ءَ بندات بیت، دْْروھاپے دریا نہ بیت‘‘۔
’’ کِسّہ رمیزاں گِپتگ اَنت‘‘ ءِ تہا بسمل ؔ نبشتہ کنت کہ ’’ خالق ارمان ؔ ءِ مومیں دِل ءِ زگریں مارِشت کہ آئی ءِ ارواہ ءِ تہا بے زُبانیں دردے ءِ حسابے سر پوش اِنت،آیانی درشانءِ آشنائیں رنگ خالق ارمان ؔ ءِ شاعری ءَ زیبائی بکشان اِنت‘‘۔علی جان داد ؔ نبشتہ کنت کہ’’ارمان ؔ ءِ شاعر ءَ وتی عہد ءِ غُبارانی پُژدر ءِ سنج ءَ گوں وتی درشانداب رَتکہ ءُ قِصّہ کَنَگ ءَ اِنت‘‘۔
منظور بسمل ؔ، علی جان داد ؔ ءُ عاجز ؔ ءِ نبشتگیں دانک پہ ارمان ؔ ءِ شاعری ءِ اَرزشت ءُ بالاد ءَ بسّ اَنت ءُ ھمے دانک لس وانوک ءِ اُمّیت ءُ آسرا ءَ گیش کننت کہ ھمے اُمّیت چہ بلوچیءِ ھمک جتائیں درشانداب ءُ گالوار ءِ واھُندیں شاعرءَ داشت بُوت کنت۔ارمان ؔ ءِ وانگ ءَ گوں مردُم اے گُشت کنت کہ ارمان ؔ چہ وتی کلاسیکی عہدءِ شعری روایتاں نہ سِستگ ءُ مردُم اے ھم گت کشّ اِت کنت کہ ارمان بلوچی شاعری ءِ زمین ءَ باندا یک مزن ساھگیں دْرچکے کِشت کنت۔
روچ ءِ سرا بہ رؤت یا ماہ ءِ سرا بہ رؤت
اِمروز قبری مانشے مردُم کُجا بہ رؤت
٭
اے زِند جلّک ءِ تاب اِنت کہ جنتر ءِ چہر اِنت
من ءَ را اَچ وت ءَ سِستگ اے وھد ءِ گردِشت ءَ

دِل ءِ ڈگار کہ کسّ ءَ نہ چنڈ اِتگ تومے
کُجا بہ گْواراں وتی دِیدگانی گْوارِشت ءَ
عشق شاعرءِ نزّ ءَ یک انچیں شاھگان ءُ پاکیں جْْوزگے کہ شاعر گوں آئی ءَ وت ءَ اَنچو بندوک کنت ءُ وت ءَ عاشقانی ھما ٹکّ ءَ شُمار کنت اودا ، بالاد، ارواہ، زِند، مرگ ، زمین ءُ اے پْْراہ ءُ مزنیں گیدیءِ چیرءُ اندریں راز ءُ اسراراں وتی تہا پدّر بُوھگ ءَ گِندیت۔ما کہ ارمان ؔ ءِ شاعری ءِ تاک ءُ دروازگاں پچ کنان ءَ تہا روان بئیں تہ مئے دیما یک دِگہ جہانے زاھر بُوھان بیت۔ءُ ارمان ؔءِ وتی جندءَ زِند ءِ جیڑہ، چاگردی جنجال ءُ ڈکّھ ءُ وئیلاں چہ وتارا دُور ءُ گِستا کَنگ ءِ یک کوشستے گِندگ بیت۔
ہرکس اِدا چہ گیش نہ اِنت جِند ءِ حاجتاں
تئی مہر ءِ سُتکہ پاد کُجام ساھگ ءَ بہ رؤت
گوں روایتی کلاسیکی توار ءُ گالوار ءَ ارمان ؔ ءِ کِرّا مارا دِلپْروشی ءُ نااُمیتی ھم گِندگ کئیت۔چورئیں کُدوہ، آس شروکیں آدینک،آزمان نندیں زمانگ،اشکریں گُژن،تْْراولانی ھلوت،باطن ءِ تلکار پیچیں گْْواش،نیمونیں اوست،بینگیں نیمون،چاڑمینتگیں موسم،زنگ آماچیں ارس،جون کہچریں زیدءِ رنگیں چہر ، شُبین ءُ گالبند ارمان ؔ ءِ شاعری ءِ کلات ءِ دِیوالاں بُرز تِر کننت

۔بلئے اِدا من یک گپّے ءِ گُشگ الّمی سرپد باں کہ اگاں ارمان ؔ لہتے گپّانی درانگازی ءَ وار وار مہ کنت یا تکرار مہ کنت تہ آئی ءِ شاعری ءِ زیب انگت گیش ودّیت۔من اے پابندی ءَ وَ ارمان ؔ ءِ سرا جت نہ کناں بلئے لہتے جاگہ ءَ من ءَ شعر ءِ بزّگی ءِ سرا بزّگ کنت۔
بلئے اے کُلّیں چیزاں چہ ابید اے گپّ منّگی اِنت کہ خالق ارمان ؔ اے عہد ءِ یک جتائیں توارے آئی ءِ وتی یک گالوار ءُ زُبان یے۔
ؔپُل نہ جت گیمُرتگیں شاھاں پد
ساھگانی دْرچک نادْراھاں پدا
سِتر بیت روچے اے کرن ءِ بْرھنگی
سُہب ءِ آس ءَ شود بیگاھاں پدا
٭
اے عشق ءِ رھسرے انچیں کہ اَرس تْروال بنت
اے مہر ءِ منزلے انچیں کہ رَہ گِسر نیاھنت
٭
ساہ دنت یک روچے پْروش وارتگیں زوراک
سِنگ دان کدیں چارَنت پْْرشتگیں سراںتہنا
٭
ما کہ ارمان ؔ ءِ دوئیں شعری کتاباں بِزاں ’’ کؤش ءِ گْریتگیں زیمر‘‘ ءُ ’’ کِسّہ رمیزاں گِپتگ اَنت ‘‘ ءَ وانیں تہ ما گِندیں کہ ارمان ءَ ؔ کُہنیں شاعری ءِ کالب ءَ را ابید چہ پْروشگ ءَ ، شعر ءَ را خیال ءِ بُرزی ٹُلّ ءَ بُرتگ ئُ سر کُتگ۔
ارمان ؔ چرے گپّ ءَ شرّ زانتکار ءُ سرپد اِنت کہ کُجام گپّ کُجام وڑا جنَگی اِنت کہ آئی ءِ اثر تاں دیراں بہ مانیت ءُ باز جاگہ من اے ماراں کہ ارمان ؔ ءِ باز تْران sugar-coated اَنت۔ارمان ؔ لہم لہم ءَ وتی گپّ جنت، بلئے ھمیشی ءِ تل ءَ کہ لیٹین ئے تہ زھر ءُ کُچّلی ھم گِندگ کئیت۔
ؔ ما وتی رنگ انگہ نہ شوھازاِتہ
ما حُداھانی گاریں پدا کپتگیں
٭
گِلّہانی توشگاں بڈّ ءَ نہ کنت
دِل منی سکّیں نِزوریں مردُمے
آئی ءِ کِسّہ گوں ھچ لبز ءَ نہ بیت
آ منی جند ءِ زبان ءَ گپّ جنت
٭
ننداں ارسے ایر ریچاں سرگِراں تہ شپ کپاں
چمّ کُجا آسودگ اَنت پہ ماہ ءِ پولنگیں غم ءَ
خالق ارمان ؔ ءِ لبزانکی مُہکمی ایوک ءَ اے نہ اِنت کہ آ، وتی مارِشتاں چون درانگازیت ،آئی ءِ لبزانی گچین ءُ آھانی ارزشت ءِ زانگ کہ کُجام لبز ءِ اَرزشت ءُ جاگہ کُجام اِنت ءُ کُجام بُنگپ کُجام وڑا درانگاز ءُ درشان کنگ بہ بیت ، اے دْْرست ارمان ؔ ءِ شعری بودِشت ءُ کمال اَنت......
زِند ءَ موہ دات تہ لچّہانی سرا ھم گپّ بیت ءُ ’’ لبزاں بانزُل رودینتگ‘‘ ءِ سرا ہم



۔Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

Besam:
منی شپ تاک (11)
(شیرزالیں دہکان)
دوشی ھئور ء_گوارگ ء- پد مرو سرجمیں ڈن ء، ڈگارآپ اتاں، کوھاں جان ششتگ ء، ساپ ساپ اتاں گلزمین ء- وتی رنگ مٹینتگ ات.. من ھم سیلی درآھتاں ھرنیمگ ء- مردم چہ لوگاں ڈن سیل ء- دراتکگ اتاں من گوں گاڈی ء- دیم ء- روان اتاں کہ ھرجاگہ جتاجتایں ندارگ منی چماں کپان اتاں بلے آ ندارگے کہ من ء- دوست ات ڈگارانی پر ء، بند ات کہ مردماں تیشگ ء، کوڈال گون اتاں ء، وتی وتی ڈگارانی بنداں چاران اتاں.. اے گپ ء_ تہا ھچ شک نیست کہ چشیں وھد ء- اگں کسے چہ ملک ء- ڈن بہ بیت آئی ء- وتی ھلک ء، دمگ یات کاینت... بلے من ء- اے وھد ء- ھما نیم امبریںجنین آدم یات اتک کہ آ اے وڑیں وھداں مدام شپان گوں کندیل ء- وتی ڈگار ء_ پر ء، بنداں دراتک آ سرجمیں شپ آگہی گوازینت ء، وتی ڈگار ء_ بنداں چاران ء، پہازان ات منی ھلک ء_ تہ ء- آ اولی دہکان کاریں جنین ات کہ چو ڈڈ ء، گشاد ات ء، آئی ء_ ڈگار ء- ھم سک کم برتگ ات... آئی ء_ لوگ ھم ھمے ڈگار ء_ کبلہی بند ء_ سر ء- گوں وتی کہول ء، مردمانی لوگاں بندوک ات....چو من سرپداں کہ ھما جنین انگت سلامت انت چو ھم سرپداں کہ انگت ھما وڑ ڈڈ ء، گشاد انت بلے چو نزاناں مروچاں ھئورانی وھد ء- شپاں گوں کندیل ء- ڈگار ء_ بند ء- تریت اگں ناں وھد ء_ بدل بئیگ ء_ پجی ء- آئی ء- ھم کندیل ء_ جاگہ ء- پہ وت ٹارچ ء_ زرتگ؟؟؟


Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank

ــــ ساھار ءُ منظور بسمل ـــــــــــــــ 21/3/2017 ــ
ـــــــ شے سید ــــــ
" نگدکارے مئے اوں ساچشتاں پہ چاڑے سَیل کنت ـ
جھندم ء سوج ءُ سرا مارا شگانے اوں نہ جَنت ــ "
اے ھبر یاد دارگی اِنت کہ بلوچی شعری لبزانک ءِ تھا منظور بسمل ءِ یکتاہ ءُ جُتائیں نامے ءِ واھُند اِنت ـ "آپرنگ " ءَ بگر داں " ساھار " ءَ کہ منظور بسمل ءِ نوکتریں کتابے پرے زوتّاں چاپ بوتگ، وتی یک نوک ءُ جتائیں درشان دابے ءِ جُھت ءَ دیم ءَ اتکگ ءُ روان اِنت ـ
منظور بسمل ءِ سرا اِے الزام اوں جَنگ بوتگ کہ نوکتریں شعرے نزور اَنت چہ کوھنیں شعراں ـ ھمے گوْش اَنت کہ " آپرنگ " ءِ مٹ ءَ نیا اَنت ءُ نہ اُوشت اَنت ـ منظور مئے اھد ءِ شاعر اِنت ـ زندگ اِنت ءُ اے اُمید دارگ بیت کہ دیمتر ءَ بلوچی ءَ دگہ آپرنگے دَنت ـ ءُ اے ھبر اوں یاد دارگی اِنت کہ منظور بسمل ءِ " تھنائیں شعری کتاب " آپرنگ " وت پہ منظور بسمل ءِ زندگ بوھگ ءَ بس اِنت ـ اے اوں نہ انت کہ آدگہ کتاب بے درد اَنت یا وانگ ءِ لائک نہ اَنت ـ ما اے ھبر ءِ منّوک نہ ئیں ـ انسان ءِ جاور ءُ ھالاتانی رِشتگ ءُ اثر الم تخلیق ءَ مُتاثر کن اَنت ـ جاور ھما داب ءَ بنت ھما وڑ ساچشت ودی بیت ـ منظور بسمل کہ ملکان اَت آئی ءِ جاور سوزناک ءُ دردناک تر اِت اَنت پمشکہ آپرنگ ءِ دابیں ساچشت ودی بوت ـ انو کہ ماں دراں ڈیھ اِنت ءُ دراں ڈیھی ءِ مسلہ ءُ مُشکلات مارا چارگی اَنت ءُ نوں چیزے گوشگی بیت ـ پدا ھم ما کُلّی بہ چار ئیں ءُ منظور بسمل ءِ ھپت 7 ایں کتاباں دیم ءَ ایر بکن ئیں گڑا اے گوشگ الّمی ءَ بیت کہ منظور بسمل ءَ بلوچی شعری لبزانک ءَ را مزنیں راھے پچ کُتگ ءُ بازین یـے آئی ءِ رندگیر اِنت ھم ـ ھمے گواھی وت بس اِنت کہ منظور بسمل شعری دُرائیں تکنیک ءُ صنفاں چہ سرجم ءَ آگہ ءُ آشنا اِنت ـ وتئ جِند ءِ ھاسیں ڈکشنے ءِ واھُند اِنت ـ اے منّگ بوتگ ـ دومی نیمگ ءَ اے ھبر اوں بے ھال کنگی نہ اِنت یک زندگیں ساچشت ءِ بُنیادی چیدگ چی بہ بیت ـ ما پپ درور سید ھاشمی ءِ ساچشتی توان ءُ تاگت ءَ بچار ئیں تہ ھمے پدّر بیت کہ سہد ھاشمی ءِ گورا تخلیق ءِ تسلسُلیت نہ پُروشیت ـ سیدھاشمی ءِ تو اولی شعری کتاب ءَ بُوان ئے ءُ پدا ھپتمی کتاب ءَ دست بجن ئے گڑا المّ تئ مجگ ءَ اے ھبر نِند اِیت کہ ھو ـ سید ھاشمی ءِ ساچشت دیم ءَ روان بوتگ اَنت ـ بلے منظور بسمل ءِ گورا چو نہ اِنت ـ تو بسمل ءِ اولی کتاب " آپرنگ " کہ بُوان ئے گڑا ترا ھمے مارِشت دل ءَ کئیت کہ ایشی ءَ چہ وشتریں کتاب نیست ـ ءُ چُنت رَند ءَ بُوان ئے یـے، ھما لزّت انگت نہ پُروشیت ـ ءُ پدا تو بسمل ءِ ھپتمی کتاب ءَ بُوان ئے ھمے سما دنت کہ تخلیق ءِ activation پُرشتگ ـ بائد ھمیش اَنت کہ منظور بسمل ءِ ھپتمی کتاب " ساھار " چہ آپرنگ ءَ تواندار ءُ جاندار تر بوتیں ـ بلے اے چیز داں انّوگاں بسمل ءِ گورا دست نہ کپت ـ بلے پرے ھبر ما نا اُمّید اوں مہ بئیں کہ نوں بسمل آ بسمل نہ اِنت ـ منظور بسمل زندگ اِنت ءُ زندگ بات ـ اُمید دارگ بیت کہ دیمترا مزن ءَ چہ مزن تِریں ساچشت بلوچی ءَ بکشائیت ـ
ابئید اے ھبراں کہ بُرز ءَ گوشگ بوت اَنت ما اے نگاہ ءَ اوں دیم ءَ ایر بکن ئیں ءُ منظور بسمل ءِ ھپتیں کتاباں بُوان ئیں گڑا مارا یک زندگیں ساچشت کارے گِندگ ءَ کئیت ـ
ما اِد اِے جُھد ءَ نکن ئیں کہ منظور بسمل کُجا اوشتاتگ ـ آئی ءِ ساچشتی سِنچ ءِ مُکام کُجا سَر اِنت ـ درجہ بندی شاعری ءِ تھا نیست ـ ھمک شاعر وتی اھد ءَ بیان کنت ـ وتی درداں درشان اِیت ـ وتئ ساچشتاں پاھاز اِیت ءُ پُود اِیت ـ شاعر اے کار ءَ الّم اِنت کہ بکنت ـ وت بسمل گوش اِیت "
من اوں شعر ءَ ھمے وڑا پُوداں ـ
چو کہ زھگے ءَ ماس رودین اِیت ـ "
ما اِد ءَ تھنا ساھار ءِ شعراں کسانیں چمشانکے دے ئیں ـ ءُ اگاں راستی ءَ بلوٹ ئے گڑا پہ منظور بسمل ءِ شعرانی رِیس ءُ پرّیس ءَ مزنیں نقادے ءِ سک درکار اِنت ـ انچو کہ اے آر داد ساھب اِنت ـ ءُ اے دگہ نقاد اَست اَنت بیا اَنت ءُ مارا گیشر منظور بسمل ءِ ساچشت ءِ مجگ ءَ مئے دیم ءَ ریس ءُ پرّیس بکن اَنت ـ اَمید اِنت کہ انچوش کن اَنت ـ کہ منظور بسمل ءِ شعر ماں بلوچی شعری لبزانک ءَ سک پُر ارزشت اَنت ـ ما نوں تھنا " ساھار " سرا ھبر کنیں کہ بسمل ءِ ھـپتمی شعری دپتر اِنت ـــ
یکرندے پدا ما اے ھبر ءَ درّائیناں کہ منظور بسمل ماں دراں ڈیھان اِنت ـ کار ءُ روزگار وت یک منزنیں اڑے ـ باز رُکاوٹ ودی کنت لبزانک ءِ تھا ـ دگہ مُلکانی لبزانکار کہ ما ونتگ اَنت آیانی سرکار ءَ وتی وتی نبشتہ کار ءِ زند ءِ دُرائیں سہولت دیگ بوتگ اَنت ـ معاشی مسلہ ءَ ھَلّ ئـےِ کُتگ اَنت ـ گڑا نبشتہ کار ءِ تھنائیں دلگوش گوں لبزانک ءَ بوتگ ـ بلے مئے بلوچ نبشتہ کار چو نہ اَنت ـ مارا ھچ دابیں support ءُ سہولت نیست ـ ما کار وت بکن ئیں ـ وت نبشتہ بکن ئیں ـ پدا وتے چاپ بکن ئیں ـ اِنچو مُشکلات آنی دیمپان بوھگ ءَ پد اوں ما وتی نُگرھیں نَد دَور نداتگ ءُ سیاھی ھُشک نہ کُتگ اَنت ــ اے منظور بسمل ءِ گوں بلوچی ز

بان ءَ مھر ءِ آخری درجہ ءَ بارت ءُ سر کنت کہ اِنچو اڑ ءُ مشکلات ءِ باوجود اوں گوں لبزانک ءَ یک ڈول ءَ ھمگرنچ اِنت ـ اگاں مئے پگر ءِ نگاہ مسبت ءُ positive بہ بنت ـ
ساھار ءِ پچ کنگ ءَ گوں مارا اول سرا نظم گِندگ ءَ کا اَنت ـ دُراہ 20 نظم اَنت ـ ایشانی تھا مارا گوں وتی اھد ءِ ساپیں آدینک گِندگ ءَ کا انت کہ اے شاعر ءِ بُنیادی لوٹ بیت ـ نظمانی تہءَ ھمک یک نظمے چاگرد ءِ زندگیں کردار اَنت ـ مئے بلوچی شخصیت آنی رُژنائیں کردار اَنت انچو کہ " بابا قاضی "، تو است باتے دائما " بانک عندلیب ءِ نام ءَ اِنت، علیم دشتی ءِ نام ءَ، کمبر قاضی ءِ نام ءَ، لطیف جوھر ءِ نام ءَ ءُ ھمے پئیم آ دگہ نظم اوں چاگرد ءِ گُمنام ایں بلوچانی زگریں اکّاسی ءَ کن اَنت ـ
بُرز ءَ انچو کہ جاگہ ے ما گْوشتگ اَت کہ بسمل ءِ زند گوں وتی کاراں انچو ناگیگ کُتگ کہ وت یک نظمے ءِ دروشم ءَ وتی کسّہ ءَ چُش گوشیت ـ نظم ءِ عنوان " کار جاہ " اِنت ـ
" وانگ، مُلور ءُ مامانگ
من چی بکناں؟ "
کار جاہ ءِ ماھول ءُ چاگرد ءُ فکٹری ءِ تہءِ مردمانی کردار اوں منظور ءَ پہ اِشارتّـی بیان کتگ اَنت ـ منگڑ، مار ءُ زُوم، گُراگ ءُ گُراز ــ اے لیلُک اَنت ءُ زانگ بیت کہ اے لیلُک پہ بنیادم ءَ سک تاوان دِہ اَنت ـ اِد ءَ بسمل ءَ ھمے علامت پہ ھما مردماں کارمرز کُتگ اَنت کہ مدامی گوں آئی ءَ ماں کارگس ءَ ھمراہ اَنت ـ آیانی برخُرد، گوں منظور ءَ پِیش آھگ چتور اِنت ـ وت بسمل ءِ زبان ءَ بیا گوشدار ئیں ـ
" مار ءُ زُوم
گیگ ءَ وش کن اَنت ءُ ڈَنگ جَن اَنت
یکے اِنگو کشیت کہ بیا
یکے دنت تیلانک برو
کشّ ءُ ڈلانی چاگرد ءَ سر کپت منی
ھچ گیگ نہ گِنداں بے واراں "
ھمے ٹکّر ءِ تہءَ مردم اے اندازہ ءَ سرجم ءَ جَت کنت کہ منظور بسمل ماں دراں ڈیھ ءَ گوں وتی کار ءُ روزگار ءَ چنچو بے وار اِنت ـ ءُ انگت مھلوک منظور بسمل ءِ سرا بُھتام بند اَنت کہ درمُلکاں نشتگ ءُ عئیش کنگ ءَ اِنت ـ عئیش کنوک مارشـتاں گوں لئیب نہ کن اَنت ـ زند ءَ وتی گِھتر کن اَنت ـ وتارا آسودگ کن اَنت ـ نئیکہ چو بسمل ءَ ازاب بنت ـ گوں درداں ھمتران بنت، گوں زھیراں آس ءِ سوداگری ءَ کن اَنت ـ
اے کسانُکیں نظم ءِ تہءَ بسمل ءَ سرجم ءَ وتی کار ءُ روزگار ءِ ھالات بیان کت اَنت دانکہ مردم سرپد بہ بنت کہ بسمل چنچو گوں وتی ھمراھاں ناگیگ اِنت ـ
" گَرّی کُڑیل اَنت ھمراہ ءُ ھمکار منی "
چوناھا یک ساچشت کارے اے الّم ءَ لوٹ اِیت کہ منی ماھول ءَ انچیں وانندہ اِیں مردم بہ بنت ءُ بہ نِند اَنت کہ مدامی علمی باوست بہ بیت، مدام شعری ماھولے بہ بیت ـ یک دومی ءَ گوں بحث ءُ باوست کنگ بہ بیت کہ چَہ ایشی ءَ شاعر ءِ علم ءِ شَـھَارگ گیش بیت ءُ شرتریں ساچشت درشان بکنت ـ پمشکہ بسمل اے چاگرد ءَ ایر جَنت کہ آئی ءِ ھرّوچی ایں ھمراہ علامتی دروشم ءَ بیان کتگ اَنت ئِے ـ
منظور بسمل ءِ گورا نظم ءِ انگت بھتریں نمونگ اوں گِندگ بیت ـ ما پمشکہ نظم " کار جاہ " دیم ءَ آورت دانکہ مردم چہ بسمل ءِ جاوراں آشناہ بہ بنت ـ
اے نظم ءِ تہءَ علامت ءِ پیشدارگ وت یک منّ اِتگیں ازمی فَنّ یے ـ
ما مدام دیستگ کہ بازیں مردمے کہ دراں ڈیھ ءَ روت وتی وطن ءَ بیھال کنت ـ ءُ ھما ماھول ءَ کہ گِند اِیت ءُ نِند اِیت، ھما وڑ وتارا کنت ـ بلے یک احساس مندیں مردمے ھچبر چوش نکنت ـ ما گوشت کنیں کہ منظور بسمل درمُلک ءِ روگ ءَ گوں وتی وطنے بیھال کتگ؟ گڑا اے ھبر پھک رَد اِنت ـ نظم " آس " ءِ اول سراں دلگوش بکن اِت ـ
" اے آس داں کدیگ ءَ روک بیت
اے آس داں کدیگ گنوک بیت
اے آس داں کدیگ ءَ کُلّ ءُ کاپراں بَلُوک بیت ـ "
اے تھل ءُ راستیں جاور اَنت کہ بسمل ءَ بیان کتگ اَنت ءُ منّارینتگ کہ ھچبر بسمل چَہ وتی وطن ءَ سِدُوک نہ اِنت ـ
منظور بسمل ءَ نظم ءِ ھواری ءَ دستونک اوں پربستگ ـ ءُ اے ھبر اوں گوشگ بیت کہ منظور دستونک ءِ منّ اِتگیں شاعرے ـ نظم وتی جاہ ءَ شھکار اَنت بلے دستونکانی تہءَ وتی یک گیشّ اِتگیں درشانے دیم ءَ آورتگ ءُ کامیاب اِنت ـ چیزے بند دلگوش کنیں ـ
" دیدگانی لتارگ ءَ چی بیت
ھچ گِندگ نہ نیت گُبار ءِ تھا "
گُبار، سیاھی ءِ علامت اِنت ـ مردم سرپد اَنت ک سیاھی چی چی ءِ علائم ءَ پیشدار اِیت ـ زلم، کُوری، بے زانگی، ءُ ھمے دابیں وئیلانی بزانت ءَ دَنت ـ مردم ستر وتی چمّاں ساپ بکنت ءُ بچار اِیت ـ دیم ءَ تھارونکی اِنت ـ چمّ شَر اَنت ـ گِند اَنت بلے تھاری ءَ ھچ دیست نکن اَنت ـ اے بند ءِ تہءَ یک physicaly لیکہ ءِ نیمگ ءَ اوں اشارگ ءَ کنت ـ دنز ءُ گُبار ءِ تھا چمانی تہءَ ھاک ءُ بوچّ رَوت ـ گڑ عموماً مردم وتی چمّاں لتار اَنت ءُ ساپ کن اَنت ـ اے شعر ءِ چاگرد ءِ نطقہ ءُ نظریہ " گُبار " اِنت ـ ساچشت کار ءَ گوشتگ کہ چم لتارگی نہ اَنت ـ گُبار ھلاس کنگی اِنت ـ چمّانی ستر لتار دانکہ گُبار اَست ءُ برجاہ اِنت، ھچ نہ بیت ـ مردم بائد اِنت جُھد بکنت ءُ زُلم ءُ کوراسی ءُ بے علمی ءَ گار بکنت ـ مھنت بکنت ـ بلے بسمل وتی راج ءِ نفسیات ءَ شر سرپد اِنت ک

ہ گوشیت تو چمّاں مہ لتار، گُبار ءَ ھلاس بکن ـ یکّیں بند ءِ تہءَ سرھال ءِ سرجم کنگ، اشارہ کنگ، ءُ سکین دَیگ ـ انچیں پُھتہ ایں پگر ءُ لیکہ بیان کَنگ بوتگ اَنت ـ
اِد بچار ـ
بسمل ءِ مھر ءِ ھم سَبکّے بات ـ
دُراھیں دنیا ءِ درد یکّے بات ـ
مرچگیں نوکیں زمانگ ءِ تہءَ دنیا ءِ زانندگیں بنیادم ءَ اے پگر منّ اِتگ کہ انسان گوں دومی انسان ءَ یک بہ بیت ـ بزاں انسان ءِ درد ءُ گم، سکّی ءُ سُوری، یک بہ بنت ـ یا ما اے بہ گْوش ئیں کہ انسانیت ءِ سبکّ ءَ بہ دنت ـ گڑا کجام سبک انسانیت ءِ لوٹ ءَ سرجم کنت ـ جی ھَو ـ تھنا " مھر " اِنت ـ مھر ءِ ھم سبکّ نیست کہ دنیا ءِ درد یک نہ اَنت ءُ نہ بَنت ـ یک بوتین اَنت، مھر ءِ ھم سبک بوتین اَنت گڑا انسانانی درمیان ءَ باز بھتری اَتکگ اَت ـ انسان ءَ یک دومی ءِ ھمکوپگ بوتگ اَنت ـ اِد ءَ اوں منظور بسمل زمانگ ءِ دل کُھت ایں رویـّہ ءَ را رَد کنت ـ ھرکس وتی وڑا انت ـ انسان چہ دومی انسان ءَ دُور تچ اِیت ـ یکے وتارا مستر کنت ـ دومی وتارا زانتکارتر کنت ـ مساوات نیست ـ برابری نیست ـ اے لیکہ اگاں انسان ءِ تہءَ بئیت کہ ما یکّ ئیں گڑا انسان یک زندگ ءُ مِھرآوریں چاگرد ءَ پہ سکون زند ءَ تیلانک دات کنت ـ بلے چوش نہ اِنت ـ بسمل انچیں زندگیں چاگردے ءِ واھگدار اِنت ـ ءُ رَدیں عملاں ایر جَنت ـ زانگ بیت کہ اے شعر چاگردی نقدے ـ شیخ سعدی ءَ انچیں ھبرے کُتگ اَت ـ
بنیادم اعضائ یک دیگرند ـ
کہ در آفرین اِش زی یک گوھرند ـ
منظور بسمل ءَ یکیں بند ءِ تہءَ سرجمیں انسانیت ءِ پیگام ءَ دنت ءُ مھر کنگ ءِ سکین ءَ دَنت ـ اے ھم شعر ءِ مستریں جوانیاں چہ یکّے کہ راست پدّرا بہ بیت ـ شعر ءِ تاسیر چہ چاگرد ءَ چِست بیت یا اثر زور اِیت ـ چاگرد ھما وڑ اِنت ـ ھما وڑ شاعر ءَ بیان کنگی اِنت کہ اے کار منظور بسمل ءَ پہ دانائی کُتگ ـ
یک زندگیں شاعرے ءِ راستیں پجّارے ایش ھم بیت کہ دنیا ءَ بُوان اِیت ءُ سرپد اوں بہ بیت ـ ھاس گوستانک بزاں تاریخ ءِ وانگ اوں سک ھژدری اِنت دانکہ بزانت گوستگیں زمانگ ءَ چی بوتگ ءُ انو چی بوھگ ءَ اِنت ـ زانگ بیت کہ منظور بسمل یک سرپد ءُ وانندہ ءُ دانہ ایں شاعرے ءُ گوستانک زانتے ـ اے بند ءَ دلگوش کن ـ
" نیست داں ابد منتگ ـ
است گار ءُ بیگواہ اِنت ـ "
چیزے کہ زاھر نہ اِنت ـ نیست اِنت ـ منتگ ءُ پشت کپتگ ـ ءُ اسل چیز کہ زاھر کنگی اِنت ـ گار اِنت ـ
انسان پگر نکنت ـ ما سرجمیں گوستانک ءَ بچار ئیں داں ھمے آسرال ءَ سر بئیں کہ زلم ءُ تاریکی گیشتر منتگ ـ فیض احمد ءَ انچیں چیزے گوشتگ اَت ـ
" ان گِنت صدیوں کی تاریک بہیمانہ طلسم ـ "
بے حسابیں زلم ءُ تھاری ماں تاریخ ءَ گوستگ ـ چیزے کہ اَست کنگ بہ بیت، نیست اِنت ـ ءُ چیزے کہ نیست کنگ بہ بیت، اَست اِنت ـ برعکس اِنت ـ ما رُژن ءِ لوٹوک ئیں بلے تھاری ءَ دوست دار ئیں ـ ما مھر ءِ لوٹوک ئیں بلے کینگ ءَ ساڑائیں ـ برعکس اِنت ـ
انسان چوناھا بائد اِنت کہ راست بہ بیت ـ ءُ شاعر گَنتر راست بہ بنت ـ راستی ھمیش اَت کہ منظور بسمل ءَ گوں یک تھرے " سُھلِ مُمتنع " ءِ رِد ءَ پہ انچو جُوانی ءَ بیان کتگ کہ ھمک کس اے بند ءَ پھم اِت کنت ـ
شاعر ءِ زبان ءَ چہ اے ھم بائد اِنت کہ سُبکّ ءُ پُوچکیں ھبر در مئیت ـ سنگین ءُ گران بہ بنت ـ چوناھا عام مردم انچو بہ بیت بلے شاعر دو ھمنچو ـ وت بسمل گوش اِیت ـ
چہ دپ ءَ دربئیت سنگین ایں ھبر ـ
کپتگیں تُکّ ءَ پدا کس چِت نکنت ـ "
ھبر چہ دپ ءَ درکئیت تہ مردمے note کن اَنت ـ شاعر ئیگ ءَ وَ گنتر note کن اَنت ـ
مارا اے دابیں بازیں شعرانی تہءَ انسانیت ءِ ھمک تَک ءُ پِھلو ءَ سبک ءُ سکین دست کپ اِیت ـ زانگ بیت کک بسمل راستی ءُ انسان دوستی ءِ چنچو واھگ دار اِنت ـــــــ
منظور بسمل ءِ گورا مارا سرھال ءُ ھمک گونگیں زند ءِ مضمون دست کپ اَنت ـ چوناھا اے ھم یک منّ اِتگیں ھبرے کہ زانت کاریں شاعر، نوک نوکیں سرھال بوج اِیت ءُ بیان کنت ـ سرھالے ءِ بُنگیج کنگ وت یک مزنیں دانائی یـے لوٹ اِیت ءُ تھنا مزنیں شاعر اے کار ءَ کُت کنت ـ اگاں نا ـ ما کُلّ یـے بچار ئیں پہ مئے گورا تھنا دو سرھال ءُ بُنگپ ءَ ابئید دگہ ھچ نیست ـ عشقیہ شاعری ءُ رزمیہ شاعری ـــ یا ما شعرانی تہءَ عاشقی کنیں یا جَنگ ـــ زند تھنا اے دوئیں چیزانی نام نہ اِنت ـ مرچگیں بنیادم ءَ بازیں آساھش درگیتکگ ـ بازیں راہ ءُ در، بازیں لیکہ ءُ نظریہ درگیتکگ اَنت ـ سائنس ءَ باز دیمروئی کتگ ءُ کنان اِنت ـ زندگی ءِ ھمک تَک ءُ پِھلو ءَ تھنا یک سرپدیں شاعرے بیان کُت کنت ـ انچو کہ مئے گورا منظور بسمل اِنت ـ
ما مُردنی ایں ناز کناں کہ مارا منظور بسمل ے اَست ءُ مئے اھد ءَ زندگ اِنت ـ
گُڈّی ھبر ءِ نیمگ ءَ کایاں ـ بُرزا ھرچی کہ ما گوشت ـ شعرانی کسانُکیں ریسے اَت ـ منظور بسمل ءِ شخصیت ءُ ازمی بالاد چنچو مزن اِنت ـ اے چیز ءَ من گیشّینت نکناں ـ ءُ نا کہ مارا منظور بسمل ساڑاھگی اِنت ءُ بُرز برگی اِنت ـ وت منظور گوش اِیت ـ
" کسّی توسیپ کسّ ءَ بُرز نکنت ـ
جُ

وان ھما اِنت کہ ایرجَنت مارا ــ "
یکبرے ما بیائیں منظور بسمل ءِ ازم ءَ سرجم ءَ بہ پرّیس ئیں ءُ اے کاراں بائد اِنت کہ گَلّ ءُ اِدارہ ءَ اکیڈمی بہ کن اَنت ـ ھاس بلوچستان اکیڈمی ءُ بلوچی اکیڈمی بکن اَنت ـ اے یک فردے ءِ کار نہ اِنت ـ اجتماعی کارے ـ اکیڈمک صورت ءَ اے کار بنت ـ ما بلوچ کہ مروچاں سوشل میڑیا ءَ گوں وابستگی دار ئیں، چَہ ھرّوچی ایں بے سریں ھبراں لَک گِھتر اِنت کہ ما بیا ئیں ءُ وتی مستر ءُ سینئیر ایں لبزانت آنی ازمی بالاداں ریس ءُ پرّیس بکن ئیں ـ باوست مدام بکن ئیں ـ کہ نپ دَے اَنت ـ
پدا گُڈسرا من ءَ منظور بسمل ءِ جِند سک پھل بکنت کہ ما آئی ءِ ازمی بالاد ءِ آ مُکام ءَ سر نہ بوتگان ءُ شَرّیں دابے ءَ ریس ءُ پرّیس کُت نکت ـ
بلوچی زبان ءِ بادشاھیں بسمل گوں بلوچی زبان ءَ گُل ءُ میتاپ بات



Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank
ــ