لبزانکی مجلس کلمتی کاروان

منـی کَوش آبِد آسکانـی

چہ مزنیں ائید ءَ پنچ ءُ شش روچ پیسر من لیمارکیٹ ءَ شُتاں تا کہ پوّت جُتکے چَوٹ بزیراں - چہ رِدیں دُکّاناں یکے گِہتر ءُ مستر کُت ءُ پُترتاں دمانے ءَ رند چہ دکّاندارءَ جُستوں کُت:
من: باریں پمّن جوڑی یـے کَوش بچار ءُ بیار گوں!''
دکاندار: '' تئی پادانی کوش مئے گورا نیست! ''
من: '' انچکیں بلاهیں دکانے منی پادانی کوش نیست ؟ ''
دکاندار: زاناں واجہ تو هدا ءِ نام ءَ کوش لوٹ ئے ؟ تو وَ مارا زرّ دے ئے بلے نی کہ مئے گورا تئی پادانی کوش نیست گڑا ما وت ءَ کُشت وا نہ کنیں ! ''
من : منی پاد یازده لمبر انت - عالم چنّا ءِ پاد شانزده لمبر بوتگ انت آئی ءِ پادانی کوش رس اتگ گڑا منی پادانی کوش نہ رس ایت ؟ یا نہ عالم چنّا شپاد ءَ ترّ ایت؟ ''
دکاندار : '' زاناں ما کدی گْوشت کہ عالم چنّا ءِ کوش ما دوتکگ انت ؟ شپاد بوتگ یا کوش ئے پاد ءَ بوتگ مارا گوں ایشی ءَ کار نیست ! ''
من : '' شمے دُکانداری ءَ منی سر پر نہ بیت! ''
دکاندار : '' هاں ! چتور بہ کنیں ؟ ''
من: '' شما پنچ ءُ شش مردم ات دکان ءَ نشتگ ات گراکے کہ چہ ڈنّ ءَ کیت چیزے لوٹ ایت شما هما چیز ءَ یک برے بیار ات ءُ گراک ءَ پیش بہ دار ات تا کہ آئی ءِ دل تسلّا بہ بیت کہ هو ! آ چیز کہ من ئے لوٹاں نیست انت ، هرام بات ! شما یکے ءَ هم وت ءَ دل سیاه نہ کُت ، چہ وتی جاگہ ءَ نہ ٹکّ اِت اِت - اے لُوٹّیں دکان کہ چہ کوش ءَ داں مهران انت یک جُتکے کوش هم پہ منی پاداں در نئیت ، اچا گڑا شمے دل ءَ من مردمے نیاں ، دیهے آن ! ''
دکاندار : '' واجہ تو مُپت ءَ برانز گپتگ ئے ! گراک هنچوش کہ پاد ءَ مئے دکان ءِ دپ ءَ ایر بہ کنت ما ئے پیش چار کنیں ءُ وتی تہمیات ءَ پیسرا جنیں کہ آئی ءِ کوش مئے گورا هست یا نیست - تئی پادانی کچ هم ما پیسرا گپتگ ! ''
من : شرّیں اگاں شمے گورا منی پادانی کوش نیست من ءَ سبر انت داں ائید ءَ پمّن جُتکے کوس بہ دوچ ات ! ''
دکاندار: '' واجہ تو رد نہ ئے ! بلے هانواده مئے گورا تئی پادانی کالب هم نیست انت !!!

شنگ: لبزانکی مجلس کلمتی کاروان
سرچمّگ: گُل سسّا

@Labzank
telegram.me/Labzank