سید ھاشمی ءِ کتابانی pdf

▪️سیدگنج

▪️انگر ءُ ترونگل

▪️بْرتکگیں بیر

▪️سچکانیں سسا

▪️شکّلیں شھجو

▪️بلوچی بُنگیجی

▪️بلوچی سْیاھگ ءِ راست نبیسّگ

▪️ سید نِمدی

▪️میر گِند

▪️نازُک

▪️ شھلچہ کار

▪️گِسِد گْوار

▪️بلوچی زبان و ادب کی تاریخ

▪️تْراپکُنیں تْرمپ

▪️شھلچّہ کار

▪️سبک نگارش بلوچی

💠 مرگ ءِ آسر زند

✍ چندن ساچ

پت کہ پیر مرد اَت، گڑا آئی ءَ کروس دارگ ءِ شوق بوت۔ لوگ ءِ دپ ءَ مزنیں کاپرے ات۔ آئی ءِ چیر ءَ بازیں کروس بست اتنت ءُ کاپر ماہور ءَ ات۔ دانکہ پشی یے، کچکے، روباہے یا دگہ یلہ چریں کروسے مئیت ءُُ ایشاں تاوان مہ دنت۔ پت سہب ءُُ بیگاہ ہمے کروساں گلائش ات۔ برے یکے ءَ دان دئیگ اَت ءُ برے یکے کش اتگ ات ئے ءُُ ڈن ءَ برت ءُ یلہ داتگ ات ءِے کہ وتی پاداں پچ بکنت۔ پت ءَ وتی تحت کاپر ءِ نزیک ءَ جتگ ات ءُ من کہ شپ ءَ ہر وہدے بُست کُتگ ات تہ پت آگہہ ات ءُُ کروسانی پانگ ات۔
چیزے وہد ءَ پد من پہ وانگ ءِ ہاترا میتگ یلہ دات ءُُ شہر ءَ شتاں۔ من شہر ءَ اتاں کہ من ءَ برات ءَ فون کُت ءُُ پت ءِ بیرانی ءِ حال دات۔ من ہما روچ ءَ شہر ءَ چہ در کپت ءُُ کوچگ ءَ وتی لوگ ءَ شتاں۔ پت ءِ بیرانی ءِ چارمی روچ ءَ من پدا شہر ءَ واتر کت کہ منی چکاس بوہگ ءَ اتنت۔
چکاساں پد من لوگ ءَ واتر بوتاں تہ ابیتکی ات۔ پت ءِ تحت اودا نہ ات کہ پیسر ءَ بوتگ۔ کاپر ءِ چیر ءَ بندوکیں درستیں کروس گار اتنت ءُُ ایوکا یکے پش کپتگ ات۔اے پت ءِ دوستریں کروس بوتگ ءُُ شپ ءَ مدام وتی تحت ءِ پادگ ءَ بستگ ئے۔ پت ءَ اے کروس ءِ نام جبراک کتگ ات۔ جبراک ءِ گردن اسپیت ات ءُُ جند سُہر۔ دراجیں ہار اتنت۔ بُل ءِے سک کسان ات۔
من لوگ ءَ جست کُت کہ کروس کُج اَنت؟
آیاں من ءَ گوشت کہ یک روچے مردمے اتکگ ءُُ آئی ءَ شریں نہادے ءَ کروس زرتگ اَنت ءُُ ما داتگ اَنت۔ بَلے جبراک پمیشکا نہ داتگ کہ اِے پت ءِ دوستیں کروس بوتگ ءُُ پت ءِ یاتگار اِنت۔
من کروس ءِ نزیک ءَ شتاں تہ ملور ات۔ آئی ءَ یکبرے من ءَ انچو چار اِت گشئے زاناں آ منی تہا وتی اصل واہند ءَ شوہازگ ءَ اِنت بَلے گندگ ءَ نہ اِنت۔ من پت ءِ یاتگاریں کروس ءِ سرا دست ایر کُت ءُُ پدا آئی ءِ گردن ءَ ایرمرزگ ءَ بوتاں۔ ہمدا من جیڑ اِت۔ پت ءِ اے یاتگار داں چنت وہد ءَ لوگ ءِ دپ ءَ بندوک بیت۔ سہدارے، باندا اِے ہم مریت۔ من جبراک بوتک کہ بِلے پاداں پچ کنت۔ من چاراں تہ آ تچک ءَ ہما جاہ ءَ شُت کہ اودا پت ءِ تحت ایر بوتگ۔ آ تہ دیراں ہمودا اوشتات۔ بَلے آئی ءَ نہ وتی واہند دیست ءُُ نئیکہ تحت۔
شپ ءَ پت ءِ تحت من زرت ءُُ ہما پیشی جاہ ءَ جَت۔ جبراک ہم آورت ءُُ تحت ءِ پادگ ءَ بست۔ تحت ءِ سرا من وپتاں۔ استاراں چاراں چاراں باریں چونکائی واب کپتاں۔
واب ءَ گنداں تہ پت اِنت کہ کاپر ءِ چیر ءَ اوشتاتگ ءُُ گشگ ءَ اِنت۔
”منی تحت ءُُ جبراک ءَ باندا سہب ءَ من ءَ سر بکن۔ من چہ شما دگہ ہچ نہ لوٹاں ”
من بُست کت، تہ وابے گندگ ءَ بوتگاں۔۔۔۔
سہب ءَ ما تحت زرت ءُ شت،پت ءِ کبر ءِ سرون ءَ ایر کُت ءُ جبراک تحت ءِ پادگ ءَ بست۔ مردماں گشت کہ مردگ ءِ واب ءَ آیگ ءُُ چیز ءِ لوٹگ شر نہ اِنت۔ شما پسے بُکش ات ُُ حیرات بکن ءِے۔ بِلے آئی ءِ دلگوش ہمانگو بیت۔ بَلے من مردمانی گپ گوش نہ داشت اَنت۔
کروس داں چار ماہ ءَ زندگ بوت۔ اِے چاریں ماہاں گوہار ءَ ہر روچ شتگ ءُ کروس آپ ءُ دان کُتگ۔ یک روچے گوہار روت تہ کروس مرتگ۔ آ ہمودا کروس ءَ کل کنت۔
یک شپے گوہار واب ءَ گندیت کہ پت اِنت پدا اتکگ ءُُ لوگ ءِ دپ ءَ تحت ءِے جتگ ءُُ جبراک تحت ءِ پادگ ءَ بندوک اِنت۔ کاپر ہما وڑ اِنت کہ وہد ءَ بوتگ ءُ بیست ءَ چہ گیش کروس کاپر ءِ چیر ءَ بستگ۔ بَلے درستیں کروسانی سر مردمی اَنت۔


@Labzank
telegram.me/Labzank

💠 سیچن ء یک کار

✍ عابد آسکانی

یک برے من ءَ منی مهربانیں مات ءَ گْوشت: منچُک! مئے دار کُٹ اِتگ اَنت اے بُنڈ کہ لوگ ءِ دَپ ءَ ایراِنت تَل ئِے بہ کن. من دیست کہ چہ منی واک ءُ وس ءَ ڈَن اِنت. من هجبر بُنڈ تَل نہ کتگ. گنتر تَپر ءَ وتی ٹانگ ءَ جناں. پَد ءَ تَپر هم آلامتیں تَپرے. یک بلاهیں کُنٹ بُرّے کہ گوں من نہ چست کنگ بیت نہ ایر کنگ. گڑا من گْوشت منی ماتَل! اِے کُنٹ گوں من تَل کنگ نہ بیت. مهم جان (منی کستریں بْرات) ءَ بگوش همائِـے تَل کنت.
دگہ روچے مئے کَپسول کُٹ اِت مات ءَ گْوشت بیلُک ! مئے کپسول کُٹ اِتگ. ایشی ءِ جاگہ ءَ آ دگر ءَ بہ بَند . من دیست من هجبر اے کار نہ کتگ نے کہ ایشی ءِ سُر ءُ ساز ءَ زاناں. اے هنرے ایشی ءَ منی سَر دَر نہ روت گنتر وتی جند ءَ مانداراں. گڑا همساهگیں جنینے ءَ اے مشکل آسان کُت.
یک برے مئے گْور ءَ لهتے مهمان آتک مات ءَ گْوشت منی چُک! مهمانانی ناهاریگ اَڈ کَنگیگ اِنت. وتی لوگ ءِ دپ ءِ مُرگ ءَ کُشیں شَرتراِنت اَچا مہ دار! کارچ ءَ بہ زیر بکُش ئِـے کہ بے وهد اِنت. من گْوشت ماتی! تو وت زان ئے کہ من وتی زند ءَ دنیگا هچ ساهدارے ءِ ساه نہ گپتگ من ءَ بَزگ بیت. من دگرے پرمایاں کُش ایت ئِـے من مولُک پرمااِت. آ گنده بَچک ءَ هما دمان ءَ هلار کت. کُکڑ ءِ سَرگ سرّاِت ءُ دو گام جاه ءَ کَپت.
همے پیم ءَ دگہ رندے من ءَ یات اِنت کہ منی مهربانیں مات اد ءَ نہ اَت. ترپشیں شیر من ءَ ایدوگ کنگیگ اِت اَنت چوشیں مردمے نیست اَت کہ مئے پس ءَ بدوش ایت ءُ من ءَ بہ دنت گڑا من وتی همساهگ ءِ جَنک مهتی ملک گْوشت کہ پس ءَ من ءَ بدوش ایت ءُ بہ دنت. گوں منی اے گپّ ءَ مهتی شُت پہ کَندگ ءَ. من اجکہ ءُ هیران بوتاں کہ چہ گپّے. من ءَ گْوشت ئِـے واجہ تو بلاهیں مردمے ئے پسی دست چیر کنگ ءُ پَچُلّ کنگ ئے ! هم نہ زان ئے. هما کتره ءَ من ءَ ئِـے دُشت ءُ دات.
یک برے شهمیر ءِ مات ءَ گْوشت کہ بی بی لال بی بی مئے گندُکاں آتکگ. ءُ اِے سالی هامین ءَ گون کَپتگ. هامین وَ "بَش ءُ بُنبر" ءَ وتی هرجان جَت بلے وژنا شیپ ءِ مچ جوڑ اَنت یکّے گهتر کن ءُ بُرّ ءُ بیار بلے پوگسیں ناه بہ بنت .لال بی بی هورکیں دستاں کراچی ءَ مہ روت. ٹیکی یے گون ئِـے بہ بیت.
من گوں شهمیر ءِ مات ءَ گْوشت کہ گپ تئی راست اَنت بلے من مَچ توانے نیاں وتی زند ءَ مچے ءَ سر نہ کپتگاں گنتر کپاں ءُ سْرینوں دوگچّل بیت تو دگرے بگوش. گوں ترندیں گالوارے ءَ من ءَ ئِـے گْوشت شما وتی دل ءَ نامداریں شائراِت ، نَدکار اِت ، وکیل اِت ، زانتکاراِت ، مچّے ءَ لک دات نہ کن اِت. دو دانگ کلونٹ چت ءُ وارت نہ کن اِت شمئے سر اگاں مساپری یے بہ کپ ایت. گڑا شما چون کن اِت. شمئے شهزانتی ءَ چے گْوشت. مردم پهک پهک ءَ "سیچن ء یک کار" هم مہ بیت. چوشیں نابود ءُ ننویں مردم هم شَر نہ اِنت.
من دیست شهمیر ءِ مات ءِ هبر رد نہ اَنت. ما هچ نہ زانیں شهدُک یک چرسی موالی یے. بلے هرچ کارے ءَ بلد اِنت. من اِشکتگ گُد هم دوچ ایت.
همے دَرگت ءَ من وتی مهربانیں مات ءِ ترانگ ءَ کپتاں آئی ءَ هم زانتگ اَت کہ منی چُک سیچن یک کارے بلے ترندین ءُ داگ نالیں هبرئِـے من ءَ نہ گْوشتگ اَت. هو ماتل! تئی مٹ ماں جهان ءَ نیست اے یک گْواچینی گپّے کہ ما ندکار ءُ لچّہ کار سیچن ء یک کار هم نہ ایں ودّلیں نَدکار ءُ ودّلیں لچّہ کاریں دنیا ما را پوڑے هم نہ لیک ایت. یک برے من ءَ یات اِنت یک چرسی ءَ (باریں چرس ئِـے کُٹ اِتگ اِت اَنت چتور) منی سَر ءَ زهر گپت ءُ گْوشت ئِـے کہ تئی بستار چی اِنت. تو کئی پت ءِ شائر ئے ؟ تو کہ دنیا ءِ دگہ هچ کارے نہ زان ئے گڑا تو وتی دل ءَ جزم بزاں کہ تو هچے نہ ئے!!



@Labzank
telegram.me/Labzank

💠 مردم کئی گِلّو ءَ بہ کنت؟

✍ عابد آسکانی

دوشی من واب دیست کہ ماں وپتگیں واب ءَ مُرتاں. منی دلی دوست ءُ دزبرادر ، هیش ءُ وسیاد ، لوگ ءِ مردم ، گچینی ، ادبی دنیا همبند ءَ سوگیگ ءُ گم جَت بوت اَنت. هما کہ چہ ناسرپدی ءَ منی سر ءَ اش زهر آتکگ اَت. آ هم چہ منی مرگ ءِ شنگیں هال ءَ یکبرے چو گلسُهر ءَ گیمُّرت ءُ لیمّرت اَنت. بازیں گروه ءُ گروپے ءَ وتی وتی (پروفائل) بدل کُت اَنت. ءُ آیانی جاگہ ءَ منی بُت اِش جَت. یک گروهے ءَ نبیسّ اِت کہ مروچی سید هاشمی پد ءَ مُرت! پرچے کہ اے مرد وتی دور ءِ سید هاشمی اَت بلے بژنی گپے کہ ما آئی ءِ کدر گڑا هم نزانت چوشیں شهزانت ءُ شهسسّائیں انسان مدام پیداگ نہ بنت. هدا ءَ ما را دگہ موهے دات بلے مئے سسّا بدل نہ بوت اَنت بلوچ بے اندرزیں راجے.
دگرے ءَ نبیس اِت مرگ یک راهے هرکس ءَ همے راه گرگی ءُ روگی اِنت. دگہ کماشیں مردے کہ یک گروپے ءِ کارمستراَت گوں دگہ زانتکارے ءَ پہ هلوت گْوشت ئِے کہ من اِشکتگ هدامرزی عابد آسکانی (کرونا) ءَ کُشتگ. دومی ءَ گْوشت چوشیں گپ مہ جن یکے همے هبر ءَ آپ ءُ مین کنت ءُ دگہ شاهاتے سرئِـے کنت. داں دوشیگ ءَ اے مرد گوں ما همنیاد ءُ هم دیوان بوتگ چہ آئی ءِ پرمهر ءُ پُردردیں دستونک ءُ الهاناں سنگیں دل موم بوتگ اَنت. ارساں چہ دیدگاں انزار بستگ آئی ءَ چہ وتی تژن ءُ گوشکنداں برے دیوان کُچّلینتگ ءُ برے شکّلینتگ نندوکیں مردماں نزانتگ کہ ما بہ کَندیں یا بہ گریویں.
مرگ وَ یک روچے کیت گْواهے کرونائی یے بہ بیت یا بے کرونائی یے مرگ هژدری ءُ هژگردی اِنت لکّانی پریشتگ تبیں انسان اِشکندیں کرونا ءَ کُشتگ گڑا دور ساهت آ بنّامیں مرگے ءَ مُرتگ اَنت؟ نہ هجبر اِناں مرگ یک نیمونے لوٹ ایت ءُ بَس!
یک مردے ءَ اے اگده ءُ زمہ داری دیگ بوت کہ آ چہ میتگ ءِ مسیت ءَ هدامرزی استاد عابد آسکانی ءِ دلپدردیں مرگ ءِ جار ءَ بہ پرّین ایت کہ پلاں وهد ءَ میَد ئِـے جست بیت ءُ پلاں وهد ءَ نماز ئِـے ادا کنگ بیت.
جار جنوک همے جار ءِ پرّینگ ءَ اَت کہ مسیت ءِ کارمندے ءَ گوں وتی لنگیں پاد ءُ ماش کنگیں ریشّاں بانگ دیوکیں مرد ءِ پشک ءِ گَلّو پہ هژم چہ پُشتی نیمگ ءَ هُرّژپ اِت مرد ءِ جیگ ءِ چاک چہ کُٹ ءَ گْوست گْوشت ئِـے ترا کے ءَ اے جازت داتگ کہ تو کرونائیانی مرگ ءِ جار ءَ چہ پاکیں هدا ءِ مسیت ءَ بہ پرّین ئے جار چین ءُ مسیت ءِ کارمند گورجیگ پہ گورجیگ بوت اَنت داں دو نیمگی مردم توک ءَ کپت اَنت دوئین اش گیشینت انت یک مردے ءَ کہ سکّ بدئِـے بُرتگ اَت دیم ئِـے گوں همے لنگیں ملّا ءَ کُت ءُ گْوشت ئِے :-
سیاهیں کاسگ! اے مرد وَ کرونا ءَ نہ کُشتگ اگاں کُشتین ئِـے گڑا هم شهیدے (پاکمر) لیکگ بوتگ اَت تو پهکیں پُرے ئے انگت اینچو هم نزان ئے؟ تئی کیسگ چہ (فتوا) ءَ پُرّاِنت اے هانوادهیں مرد ءِ پَشک تو جتا درتَگ تو انسانے ئے زار پہ تئی سر ءَ بات!
ملّا ءَ پہ هیسک ءُ همپانی گْوشت کہ سال ءُ سیم گْوستگ اَنت یکبرے هم اے شائر ءِ سر ماں اے مسیت ءَ نہ کپتگ گڑا پہ چوشیں مردماں پاکیں هدا ءِ لوگ ءِ لوڈ ءُ بلند گوانی کارمرد کنگ جائز نہ اِنت جاری ءَ گْوشت اے کار منیگ ءُ تئی نہ اِنت اے کار ءَ پہ هدا ءَ بل اے کار همائی ئیگ اِنت.
کَل ءُ گور ءِ دودانی اَدا کنگ ءَ رند هدامرزی ءِ هیشیں مردمے ءَ آئی ءِ مانش ( کَبر) ءِ شَکّ ءِ بارو ءَ گوں مردماں سوڑگ کُت کہ چون ءُ چتور نبشتگ کنگ بہ بیت همینچُک ءَ پیش امام ءِ نپر آتک گْوشت ئِـے : واجہ ءَ گْوشتگ کہ مانش ءَ "سنگ ء ملّمل" ءِ کارمرد کنگ گناه اِنت ءُ شَر ءَ اے چیز هرام اِنت ءُ شما دگہ ردی یے هم کتگ شما پہ وتی دوستیں شائر ءَ چار مردم ءِ جاگہ گپتگ اے گوں کبرستان ءِ اے دگہ مُردگاں زنڈیں هکّ ءُ ناهکّی یے شَر اے چیز ءِ جازت ءَ نہ دنت. هدامرزی ءِ جاگہ همینچُک اِنت کہ شما آ کَل کُتگ گْور ءُ کرّانی جاگہ گیشینے اے جاگاهاں دگہ دو مُردگ جاگاه کنت. ایوک ءَ پہ آئی ءَ اینچو جاگاه دستی کنگ مہ بیت.
یک ورنا مردے ءَ گوں پیش امام ءِ نپر ءَ گْوشت کہ هدامرزی یک نامداریں شائرے بوتگ پمیشکا ما آئی ءِ مانش ءَ پہ یادگاری مستر کنیں تا کہ چاریں نیمگاں دیوال چست کنگ بہ بیت اگاں کسے آئی ءِ زیارت ءَ کیت جاگہ کسان ءُ تنک ءُ ترْپش مہ بیت ءُ کشیگ ءُ کرّی کبر لگت ءُ پاد مہ بنت ءُ چار مردم هوری ءَ پاتیایے دات بہ کنت.
پیش امام ءِ نپر ءَ گْوشت کہ اے دگہ گناهے شما ئِـے کنگ ءَ اِت مانش ءِ بندگ اسلام ءِ دینّ ءَ جائز نہ اِنت ءُ نامداری پہ دینّ اِنت پہ شائری نہ اِنت.
گوں اے سُک ءُ ڈکّاں هما نہ بیت کہ ماں کبرستان ءَ دگہ جَنگ ءُ پَتراکے چست بہ بیت گڑا زانتکار ءُ کماشیں مردم توک ءَ کپت اَنت ءُ سُهل اش کت کہ اے گپّ داں هما وهد ءَ ماٹو ءُ مهتل دارگ بہ بیت کہ واجهیں پیش امام ءِ جند وت بئیت ءُ سرزمین ءَ بچارایت.
چہ اوشتوکیں مردماں یکّے ءَ گوں سوزمانے درائینت : ءُ گْوشت کہ دگہ برے ما پنجاپی ءُ گجرانی گلو ءَ نہ کنیں!!!

@Labzank
telegram.me/Labzank

اِے گپّ راست اَنت کہ شُد ءُ لچّہ گوشی نہ بیت بلے اے گپّ ءَ ھر راج ءِ دپتر سرجمی ءَ منّ ایت کہ جْواں تریں لچّہ گوش شُدیکیں مردم بوتگ اَنت ءُ چہ ھمے بے شامیں مردمانی لَچّھاں راج ءَ وتی آبادانی ءُ آزاتی ءِ راہ در گیتکگ - پمیشکا پہ اے گپّ ءَ دلگیر بَیگ نہ لوٹ ایت کہ زانت بلکیں چہ بے شامیں لچہ گوش ءِ چار آسانکیں گالاں دژمن ءِ جوھان پہ بےگتی پُر بہ بیت

سید ھاشُمی


@Labzank
telegram.me/Labzank

هما کہ آهاں گوں زَرّ ءُ مال ءَ وَپا نہ کُرتگ هما شهید اَنت
هما کہ آهاں گوں سَرزمین ءَ دَگا نہ کُرتگ هما شهید اَنت

هما کہ پہ راج ءِ آجوئی ءِ پِڑ ءَ دَرتک اَنت پہ جوش ءُ جَزبگ
هما کہ آهاں اِے ڈیه‍ ءِ اِزّت بها نہ کُرتگ هما شهید اَنت

هما کہ آهان ءَ هِچ متاه ءِ گَرَز نہ بوتگ چہ زند ءُ مَرگ ءَ
هما کہ کسّی ملام آهاں سَـر ءَ نہ کُرتگ هما شهید اَنت

هما کہ آهاں مدام امروز ءَ بُرز ءَ داشتگ اے جُهد ءِ بَیرک
هما کہ آهاں کسّی اوں رُو ءُ رِیا نہ کُرتگ هما شهید اَنت

هما کہ آهاں یزید ءِ لشکر گوں سَبر ءُ اوپار پْـروش داتگ
هما کہ آهاں بَداں گوں هچبر سلاہ نہ کُرتگ هما شهید اَنت

بِـجَزم کازی مئے شهیدانی ھون یکّ روچے رنگ کاراِیت
هما کہ آهاں زمانگ ءِ گپّ دل ءَ نہ کُرتگ هما شهید اَنت

✍ مبارک کازی
@Labzank
telegram.me/Labzank

کسہ ے پشکپتگیں

تو چے بزانئے
اے زندمان ءَ چے پئیم پمن تگرد گوپتگ
کجام پہنات ءَ واب گیگ اِنت

من شر زاناں کہ آ گوانزگی شِیک
چے پیمیں داد اَنت مردمانی
آ کوہنیں گردواں چُنت بالاد گواز کُرتگ
منی گور ءَ اَنت
آ لیب ءُ گوازی کہ زور پچ گپتگ اَنت چہ زھگاں
تو بزانئے
کہ ماس ءِ مہراں اے زھگ ءِ چماں
شُد ءَ را چُنت رند ءَ بار داتگ
وتا چرے زندمان ءِ چاگرد ءَ گار داتگ
تو چے بزانئے
اے گُژنگیں چم ءِ آشنائی کجام دروازگ ءَ
بہ ٹُکیت
من شر زاناں
آ تاس دستیں شہاراں ماس ءِ
کہ دنیگہ گوشاں سفر کنان اَت توار تاس ءِ

تو چے بزانئے
اے زندمان ءَ چے پئیم پمن تگرد گوپتگ
کجام ہہنات ءَ واب وش اِنت

✍️میر عمر میر
📚تاکبند ساچشت سُربندن
# balochilabzank

🔰 مردم کئی گِلّو ءَ بہ کنت؟

✍ عابد آسکانی

دوشی من واب دیست کہ ماں وپتگیں واب ءَ مُرتاں. منی دلی دوست ءُ دزبرادر ، هیش ءُ وسیاد ، لوگ ءِ مردم ، گچینی ، ادبی دنیا همبند ءَ سوگیگ ءُ گم جَت بوت اَنت. هما کہ چہ ناسرپدی ءَ منی سر ءَ اش زهر آتکگ اَت. آ هم چہ منی مرگ ءِ شنگیں هال ءَ یکبرے چو گلسُهر ءَ گیمُّرت ءُ لیمّرت اَنت. بازیں گروه ءُ گروپے ءَ وتی وتی (پروفائل) بدل کُت اَنت. ءُ آیانی جاگہ ءَ منی بُت اِش جَت. یک گروهے ءَ نبیسّ اِت کہ مروچی سید هاشمی پد ءَ مُرت! پرچے کہ اے مرد وتی دور ءِ سید هاشمی اَت بلے بژنی گپے کہ ما آئی ءِ کدر گڑا هم نزانت چوشیں شهزانت ءُ شهسسّائیں انسان مدام پیداگ نہ بنت. هدا ءَ ما را دگہ موهے دات بلے مئے سسّا بدل نہ بوت اَنت بلوچ بے اندرزیں راجے.
دگرے ءَ نبیس اِت مرگ یک راهے هرکس ءَ همے راه گرگی ءُ روگی اِنت. دگہ کماشیں مردے کہ یک گروپے ءِ کارمستراَت گوں دگہ زانتکارے ءَ پہ هلوت گْوشت ئِے کہ من اِشکتگ هدامرزی عابد آسکانی (کرونا) ءَ کُشتگ. دومی ءَ گْوشت چوشیں گپ مہ جن یکے همے هبر ءَ آپ ءُ مین کنت ءُ دگہ شاهاتے سرئِـے کنت. داں دوشیگ ءَ اے مرد گوں ما همنیاد ءُ هم دیوان بوتگ چہ آئی ءِ پرمهر ءُ پُردردیں دستونک ءُ الهاناں سنگیں دل موم بوتگ اَنت. ارساں چہ دیدگاں انزار بستگ آئی ءَ چہ وتی تژن ءُ گوشکنداں برے دیوان کُچّلینتگ ءُ برے شکّلینتگ نندوکیں مردماں نزانتگ کہ ما بہ کَندیں یا بہ گریویں.
مرگ وَ یک روچے کیت گْواهے کرونائی یے بہ بیت یا بے کرونائی یے مرگ هژدری ءُ هژگردی اِنت لکّانی پریشتگ تبیں انسان اِشکندیں کرونا ءَ کُشتگ گڑا دور ساهت آ بنّامیں مرگے ءَ مُرتگ اَنت؟ نہ هجبر اِناں مرگ یک نیمونے لوٹ ایت ءُ بَس!
یک مردے ءَ اے اگده ءُ زمہ داری دیگ بوت کہ آ چہ میتگ ءِ مسیت ءَ هدامرزی استاد عابد آسکانی ءِ دلپدردیں مرگ ءِ جار ءَ بہ پرّین ایت کہ پلاں وهد ءَ میَد ئِـے جست بیت ءُ پلاں وهد ءَ نماز ئِـے ادا کنگ بیت.
جار جنوک همے جار ءِ پرّینگ ءَ اَت کہ مسیت ءِ کارمندے ءَ گوں وتی لنگیں پاد ءُ ماش کنگیں ریشّاں بانگ دیوکیں مرد ءِ پشک ءِ گَلّو پہ هژم چہ پُشتی نیمگ ءَ هُرّژپ اِت مرد ءِ جیگ ءِ چاک چہ کُٹ ءَ گْوست گْوشت ئِـے ترا کے ءَ اے جازت داتگ کہ تو کرونائیانی مرگ ءِ جار ءَ چہ پاکیں هدا ءِ مسیت ءَ بہ پرّین ئے جار چین ءُ مسیت ءِ کارمند گورجیگ پہ گورجیگ بوت اَنت داں دو نیمگی مردم توک ءَ کپت اَنت دوئین اش گیشینت انت یک مردے ءَ کہ سکّ بدئِـے بُرتگ اَت دیم ئِـے گوں همے لنگیں ملّا ءَ کُت ءُ گْوشت ئِے :-
سیاهیں کاسگ! اے مرد وَ کرونا ءَ نہ کُشتگ اگاں کُشتین ئِـے گڑا هم شهیدے (پاکمر) لیکگ بوتگ اَت تو پهکیں پُرے ئے انگت اینچو هم نزان ئے؟ تئی کیسگ چہ (فتوا) ءَ پُرّاِنت اے هانوادهیں مرد ءِ پَشک تو جتا درتَگ تو انسانے ئے زار پہ تئی سر ءَ بات!
ملّا ءَ پہ هیسک ءُ همپانی گْوشت کہ سال ءُ سیم گْوستگ اَنت یکبرے هم اے شائر ءِ سر ماں اے مسیت ءَ نہ کپتگ گڑا پہ چوشیں مردماں پاکیں هدا ءِ لوگ ءِ لوڈ ءُ بلند گوانی کارمرد کنگ جائز نہ اِنت جاری ءَ گْوشت اے کار منیگ ءُ تئی نہ اِنت اے کار ءَ پہ هدا ءَ بل اے کار همائی ئیگ اِنت.
کَل ءُ گور ءِ دودانی اَدا کنگ ءَ رند هدامرزی ءِ هیشیں مردمے ءَ آئی ءِ مانش ( کَبر) ءِ شَکّ ءِ بارو ءَ گوں مردماں سوڑگ کُت کہ چون ءُ چتور نبشتگ کنگ بہ بیت همینچُک ءَ پیش امام ءِ نپر آتک گْوشت ئِـے : واجہ ءَ گْوشتگ کہ مانش ءَ "سنگ ء ملّمل" ءِ کارمرد کنگ گناه اِنت ءُ شَر ءَ اے چیز هرام اِنت ءُ شما دگہ ردی یے هم کتگ شما پہ وتی دوستیں شائر ءَ چار مردم ءِ جاگہ گپتگ اے گوں کبرستان ءِ اے دگہ مُردگاں زنڈیں هکّ ءُ ناهکّی یے شَر اے چیز ءِ جازت ءَ نہ دنت. هدامرزی ءِ جاگہ همینچُک اِنت کہ شما آ کَل کُتگ گْور ءُ کرّانی جاگہ گیشینے اے جاگاهاں دگہ دو مُردگ جاگاه کنت. ایوک ءَ پہ آئی ءَ اینچو جاگاه دستی کنگ مہ بیت.
یک ورنا مردے ءَ گوں پیش امام ءِ نپر ءَ گْوشت کہ هدامرزی یک نامداریں شائرے بوتگ پمیشکا ما آئی ءِ مانش ءَ پہ یادگاری مستر کنیں تا کہ چاریں نیمگاں دیوال چست کنگ بہ بیت اگاں کسے آئی ءِ زیارت ءَ کیت جاگہ کسان ءُ تنک ءُ ترْپش مہ بیت ءُ کشیگ ءُ کرّی کبر لگت ءُ پاد مہ بنت ءُ چار مردم هوری ءَ پاتیایے دات بہ کنت.
پیش امام ءِ نپر ءَ گْوشت کہ اے دگہ گناهے شما ئِـے کنگ ءَ اِت مانش ءِ بندگ اسلام ءِ دینّ ءَ جائز نہ اِنت ءُ نامداری پہ دینّ اِنت پہ شائری نہ اِنت.
گوں اے سُک ءُ ڈکّاں هما نہ بیت کہ ماں کبرستان ءَ دگہ جَنگ ءُ پَتراکے چست بہ بیت گڑا زانتکار ءُ کماشیں مردم توک ءَ کپت اَنت ءُ سُهل اش کت کہ اے گپّ داں هما وهد ءَ ماٹو ءُ مهتل دارگ بہ بیت کہ واجهیں پیش امام ءِ جند وت بئیت ءُ سرزمین ءَ بچارایت.
چہ اوشتوکیں مردماں یکّے ءَ گوں سوزمانے درائینت : ءُ گْوشت کہ دگہ برے ما پنجاپی ءُ گجرانی گلو ءَ نہ کنیں!!!

🌹عید ءِ وش ءُ شادھانـی روچ شما را گوں لوگ مردماں مبارک ءُ مراد بات 🌹 چوشیں ھزاراں عید شمے بھر ءُ نصیب ءَ بات!🌹
مے دعا انت کہ شمے نماز ءُ روچگ ءُ دگے عبادت پاکیں ھاوند بارگاہ قبول ءُ منزور باتاں(آمین)🌹

النمل قرآن پاک ءِ یک سورتے۔اے سورت ءِ تہا ھست بادشاہ حضرت سلیمان علیہ السلام گوں وتی اسپ سوارانی ہمرائی ءَ انچیں کشکے ءَ رؤت کہ اوداں مور ءُ مکانٹانی ھونڈ بنت۔مورانی مَستر وتی ہمراھاں گُشی درست ھونڈانی تہا برو اِت،بچار سلیمانے لشکر شمارا لگت مہ کنت۔حضرت سلیمان علیہ السلام ایشانی گپاں اِش کنت ھدائے شگر ءَ گِپت کہ اے اللہ اے لشکر ءُ طاقت ءُ دولت درست تئی داتگین اِنت۔
گُشنت اے سھت ءُ اے جاگہ ءَ حضرت سلیمان ءَ وتارا چہ مور ءُ مکانٹاں کمتر لیک اِت اگا آئی ءَ وتا کمتر مہ لیک اِتیں،آئی بادشاھی خدا ءَ پچ گپتگ اَت۔ ہر سلیمانے کہ خود را کمتر از مور ندید(ہر بادشاھے وتا چہ مور ءَ کمتر مہ زانت) گڈا ھداوند آئی ءِ بادشاہی ءُ مزنی ءَ پچ گِپت کنت۔قرآنی پَنت

@Labzank

دشت کُڈان ءَ برو

زیت بہ کن بیا او کپــوت
تــرانـــگاں زیـــر ءُ بُــرو
دشــت ءُ کُـڈان ءَ بُـــرو
لُـــــــڑّاں لُـــــڑّان ءَ بُـــرو

اُود ءَ مـاں ماھیــں گُــل ءِ
ماھیـــں گیــوار شَـــم ءَ
تــرانـــگاں ایـــر بــہ کــن
واھـــگاں زیــــــر بُـــرو

ماھــــکان مــاہ ءِ بـــدل
دوست بئے ساہ ءِ بــــدل
تــو اے ارواہ ءِ گُلیــــں
پَنــتاں مئــے زیــر بُـــرو

ھــوش ءُ بـے ھوشیـں سرا
ســاھتـے ھـــوشــں بہ کن
ھانُــــل ءِ کُــــل ءِ دَپ ءَ
چــاپ ءُ چــوگــانیـں بُـــرو

زان پـــہ زان ءَ بُــــرو
گـــران ءُ پـہ ارزان ءَ بُـــرو
پُلیــں دیــوان ءِ بــہ گِنــد
لال ءِ بـــازار ءَ بُــــــرو

جُســت کـــنت بلکیں تــرا
راستیں پھــنات ءِ بہ نــند
گـال ءُ گُپـــتاراں گُــــل ءِ
شیــرکنیــں زیـــر ءُ بُــــرو

مکّـہ ءِ پْــراھیـــں پِـــڑ ءَ
سُجــدہ ءَ ایــر بــہ گــپ
کـابـہ اِنت رُوھ ءِ شریـپ
رپ رپ ءَ زیـــر ءُ بُـــرو

مــن پـہ دیــدارے زَراں
ھــر کــدی بــیائے اگـاں
ھــانُــل ءِ سیــر ءِ گُــــداں
گــوں مــن ءَ زیـــر بُـــرو

زوت بہ کــن بیـــا کپــوت
تـــرانــگاں زیـــر ءُ بُـــرو
دشــت کُـــــڈان ءَ بُـــرو
لُــــــڑاں لُـــــڑان ءَ بُـــرو

راشــد دیــدار


@Labzank
telegram.me/Labzank

کردستان(ھلبجہ)ءَ کہ وھدے کردانی نسل کُشی بزاں چُکّ چینی کنگ بیت گڑا کُردانی مزن نامیں راجیءُ آشوبی شاعر (شیرکوہ بیکس)ءَ یک بے دروریں پربندے نبشتہ کت کہ ہمے پربند من بلوچیءَ رجانک کتگءُ پہ وانوکاں ندرانت۔
رجانک: میجرمجید

گمءُ رنجاں گُلامیءِ
من جیڑات گوں ٹپّیگیں درداں
چہ دردانی ھلاھوشءَ
من درچکءِ ساھگءَ نشتوں
اے درچکءِ منویں ساھگ
پہ من چو دوزہءِ آسءَ
دعالوٹ ات من چہ ھاوندءَ
کریمءُ قادرءِ جندءَ
دعا چہ خالقءَ لوٹ ات
دست گوں قادرءَ بست انت
کہ چیا زُلمانی آماچاں
چیا ڈیہہ ءَ دراں ڈیہاں
وتی ھاکءَ چہ بے ھاکاں
منی بچّءُ جنک ماھیں
ماں زنداناں بیگواہاں
چہ باریگءَ مھتر عیسیءِ
چہ دورءَ مھتر موسیءِ
چو حسینءَ بیتگاں تُن مرگ
چو سقراطءَ پیالوءَ نوش کنت زھرءِ
زمین ماتیں منی چو کربلاءِ تپتگیں ڈنّءَ
من بے ارداچءَ کلّ کنگ بیتاں
ھواءُ آدمءِ من ھکّیں فرزنداں
چیا چو بے ھدا بنداں
زمین چو انگرءَ تپتگ
منی ارساں شلگ زرتگ
منی ارسانی پاہارءَ
سبزیں درچک گیمرت انت
درچکءِ بُرزی شاہءَ گریبیں جِنگُل نشتگ
منی دردانی مارشتءَ گریبیں جِنگُلءَ گریتگ
کہ تئی درداں شریداراں
تئی پریاتاں چوں سرکناں ربّءَ
پدامن زنزرگ زرتءَ

منی ھاوند کجائے تو
منی دیمپانیءَپرچانیائے تو
نزاناں کسے باریں منا وتیگی کنت
نئے دستورے، نئے رھبندے، نئے ھاوندے
کلیساءِ ٹلّوءِ آوازچیا گُنگ انت
نئے مسیتانی بُرزیں ٹُلّءَ برجانی توارکئیت
بؤراں چونیں من سوگند
آسءُ چر یا ٹیلءُ مندریکءِ
کئی ننگءُ کئی لجّءِ
اے سوگندءُ مساماں گوں کیا درشاناں
منی سوگندءُ پریاتاں گوات رُمبینیت
ھوار گوں ھاک کنت سوگند
منی نازءُ نیاز دُرّیں
کوھمیرانی شھیدانی رتکگیں ھون
ھمک تئی زُلمءُ زوراکی مرادانی منزلءَ گامے
ہمک اے لڈّءُ بارگرانیں منی سوبانی مستاگے

تاں باراست انت من لڈّگ باں
داں کارچ است انت من گُڈّگ باں
تاں آس است انت من بریجگ باں
تاں ساد است انت من درنجگ باں
داں دار است انت من پاہو باں
بلے
تاں ڈگار است انت وطن است انت
زبان است انت زمین است انت
اے برزءُ تیہریں مات بند
منی نے تواریءَ توار بنت
اے سمین کوش نودانی
منی ھالءَ براِت ھرجاہ
کجائے تو منی ھاوند
کجائے تو منی ھاوند

منی پریاتءُ زاریاں
چہ درچکءَ پریشتگے ایرکپت
میزاں میزانءَ نشت منی دیمءَ
چو گشت پریشتگ ءَ گوں من
کہ منءَ ھاوندءَ راہ داتگ
نباں سرپد من تئی گالءُ گپتاراں
نہ ونتگ من زبان کُردی
نہ باں پوہ من تئی بولیءَ
زبان عربی منی لبزانت
زبان عربی منی لبزانت۔

@Labzank
telegram.me/Labzank

مئے ملک ءَ برے وھدے کہ ووٹ بیت
مئے بوھیری سر وتسر ءَ بوٹ بیت

ستاد ءَ رویں ما تو نندیں پہ گوم
مئے وردن پد ءَ چاہ ءُ بسکوٹ بیت

اے واجہ برندہ بہ بیت اِمبری
گڑا سرجم مئے واھش ءُ لوٹ بیت

تو ووٹ دات اگاں پتو ھچ ئے نہ کت
چہ شرم ءَ تئی دیم ءَ کپ ایت موٹ چیت

لچی داسی ووٹ ءَ نہ اوشت انت جگر
ھما اوشت ایت کہ کیسگ ئے نوٹ بیت

چہ ووٹ ءَ چہ رند جھ نیار ایت آ بس
وزیر ءُ گزیرانی باھوٹ بیت

ترا کارے کپتگ تو در گیتک اگاں
کنت سُنٹ ءَ گوں نوداں دپ ئِے چوٹ بیت

او برجان ھما ووٹ ءَ اوشتات کنت
کہ پاگ ءُ پراڈو واسکوٹ بیت

برکت برجان


@Labzank
telegram.me/Labzank

زندگی تھا انچیں ھمراہ زلورت انت.!

چو آدینک داب ءَ ساپ بہ بنت ءُ ،
ساھگ پیم ءَ ھمراہ.!

پرچا کے آدینک دروغ نہ بند ایت.!

ساھگ مردم یل نہ کنت. !


در زندگی تان کسانی همراه تان باشند مانند آینه صاف باشند مانند سایه همراه
آینه دروغ نمیگوید!
سایه شمارا ویل نمیکند!

@Labzank
telegram.me/Labzank

استاد عبالمجید گوادری ءِ پِربند "تلار ءِ شھید شے نوجوان ءِ نام ءَ" وانگ ءَ پد پہ آئی ءِ ارواہ ءَ کُلوھے.

"کُلوھے پہ عبدالمجید ءِ ارواہ ءَ"

مروچاں مُرتگیں درچکاں کُلانچ ءِ
توار انت سیاہ زبانیں نَرگِھانچ ءِ

ماں وڈّ ءُ پراھگاں آسکُل نہ ترداں
مزن بند ویل کتگ ھِیناریں گَڈّاں

نہ گواہ انت مل بز ءُ پاچن ھساراں
سر زہ اشتگ انت شیر ءُ مزاراں

کہ روباہ واجہ اَنت مرچاں تلار ءِ
توامیں کوہ ءُ مات بند ءُ ھسار ءِ
مجید!! بے درور ءُ مسکیں ڈگار ءِ
پِت ءُ بُن پیرکی ھلک ءُ دوار ءِ

ڈگار ءُ اوٹگانی آپ سوراں
بزیں ساھگ کھیر ءِ بُرتہ موراں
پلنگ ھم گریشگانی ڈاہ ءُ شوراں
مزارانی تب ءُ ھاٹی نزوراں
دت ءُ تولگ مروچاں دمب شوراں
مھار راج ءِ بزاں دست ءَ ئیں کوراں
گنوک ءُ ریٹائیں گژدال ھوراں
گَر ءُ ژیّمب ءُ گَڑیمباں سر ڈھوراں

چہ دلاں مئےِ مھر ءُ مھبت دوستی شُت
سیادی وارسی وت ماں وتی شُت
گھار ءُ براتی ءُ چُکّ ءُ پِتی شُت
آ مردم دوستی ءُ ھمساھگی شت
کماشانی کماشی مستری شُت
مڑاہ ءُ منگہ ءُ مردمگری شُت

اد ءَ ھرکس وتی مال ءِ جل ءَ انت
وتی اولاک ءُ پوشاک ءِ گل ءَ انت
وتی برات ءِ سر ءَ شیر ءُ بل ءَ انت
ََدَجُکّ ءِ گُونَگ ءَ پوست ءِ تَل ءَ انت

بھاریں کھچر ءُ زیداں لوار انت
مزن کَور کپتگ انت شیپانی ھار انت
مُج ءُ دنزاں منی ماتیں دیار انت
گلیں ڈیھ ءَ مروچاں کردگار انت

اے گُڈّی نوبت ءِ ملا گنوک اَنت
کہ کبر ءُ بیرکاں پیرانی سوچ َانت

نہ من انت زیارت ءُ پیر ءُ ولیّاں
نہ پہم اَنت مھزبیں بند ءُ کڑیّاں

ٰنہ انت سرپد دگہ گپّ ءُ بیان ءَ
نہ من انت آ شھیدیں ناگمان ءَ
کلانچ ءِ والی ءُ شئے نوجوان ءَ
تلار ءِ چیدگ ءُ ٹِکّ ءُ نشان ءَ

پد ءَ مانرِتکگاں بے دینیں منگول
مَلان ءَ اتکگاں کیچ کور ءُ ھِنگول

زبان ءِ برکت ءَ شے کوھی ءِ آ
پد ءَ بوتیناں ھمود ءَ سنگ ءُ سیاہ

کُلانچی پد بہ تَرّاتاں پد ءَ دور
بہ بیت راجاں تپاک ءُ سنت ءُ شَور
غم ءِ سیاھیں شپاں ماھے تِرپاں بات
سباھاں نُگرھیں روچے شِراں بات

بوھیر کُلانچی

@Labzank
telegram.me/Labzank

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُون
کلم پروشاں کلم پروشتگ
زباں گڈات زباں گڈاں
کلم جنزیت،زمین جنزیت،زبان جنزیت
کلم آشوب ء پجارانت
کلم مہرانے امبار انت
کلم زلمانے دیمدار انت
روز قلم
روز خلقت معرفت
و روز زیبای آفرینش مبارک باد.

عید!

چو کہ منی "طبی دپتر ءَ مان اِنت"کرونا ءِ تُرکی بیڑ ءِ میار ءَ انیگ ءَ بمنّ گھتر اِنت.
بزگیں عید! تو ھچ ءَ سھیگ نئے! تئی شور ھمیش اِنت کہ ھما وتی وھد ءِ سر ءَ بیائے ءُ سے روچ ءَ ھمد ءَ چکرے بجن ئے ءُ بروئے داں پد ءَ دگبرے تئی کستریں برات اینگو بئیت.
اے بری من ءَ "گوں تو ھلوتے ھست بازیں".نمکی ءُ بے نمکیاں شور اِنت باندا وتی موج ءَ ھمینگو بیاینت پرگولے بدینت ءُ روگ ءِ وھد ءَ اے ھال ءَ پہ نامانی حسن جان ءَ ببر اَنت؛ اود ءَ ابید چہ یک 86 سالی کماشے ءَ کہ آ ھم پیسر ءَ کبر ءِ دپ ءَ بیتگ دگہ مردماں ھچ پرواہ نہ اِنت، اے درست سیاھیں دروگ اَنت اینچک مردم نہ مرتگ، مرتگیں بس ھما کماش اِنت.

عید! منی نام ءَ مگر، تو وَ دیمی ھپتگ ءَ کائے، سے روچ من الماں دارئے، بلے رند ء تو گڑا ھال پد ءَ چو چھر ور اَنت :
-اے بلوچ سرپد وَ نہ بنت، انی عید ءِ وھد اَت!بچار نی؛ سجو ءَ وت ءَ پوناتگ اِش!
عید! اے گپ ءَ باور بکن اگاں انچو نہ بیت.

تئی وتی داشتگیں براک ءِ واھند:

م۔امیری


@Labzank
telegram.me/Labzank

🔰 فروغ فرخ زاد ءِ نمدی پہ وتی پت ءَ
۔۔۔۔۔۔۔
فارسی ءَ چہ رجانک شائستہ خانم
دنیازاد 14 مارچ 2005 ۔
۔۔۔
✍ بلوچی رجانک اے آرداد۔
۔۔۔
من پت !
دیر انت کہ من ترا نمدی نبشتگ نہ کتگ۔نبیسگ ءَ وَ نبشتگ بلے دیم نہ داتگ انت۔
انی ھم میز ءِ سرءَ دو لفافہ کپتگ ءُ ایر انت، دوئینانی سرءَ تئی ڈس ءُ نشان نبشتگ۔من مدام گوشاں کاگدانی پسّہ ءَ بدیاں بلے ھمے رنگ ءَ میزءِ سرءَ کپوک انت۔ من نزاناں ترا چی نبشتگ بکناں۔
من مدامی ءِ وڑءَ وش ءُ زِرنگاں داں مردمءِ وس روت باید انت گزر مہ داریت گڑا زندئے وش گوزیت۔ نوں من ھیل کتگ کہ زندءَ چہ گیشیں امیت مہ داراں۔ من مدام ھمے گوشاں ھرچی ھست شر انت۔ چیزے انچیں اوں مردم ھست منی کساسءَ ھم وش بھت نہ انت۔ پمیشکا اینچو پریشان نباں ، وتی روچانی سرءَ شات ءُ گل باں۔
امیر اوں وش انت ۔ ما مدام دگرانی ھم ھیال ءَ داریں، ءُ ھر روچ تہران، آئی ءِ کش ءُ کِرّ، مات ءُ پت ، چکانی گپ ءَ کنیں۔ ھمے یکیں سرھال ءِ سرءَ ھر روچ گپ جنگ ءَ پد ھم دم نہ بریں۔ وھدے ما دوھیں ھور نندیں ھمے گپ ءَ کنیں کہ مارا اے مات ، پت ءُ چکاں گوں چنچو دوستی ھست ءُ مئے دل مدام لوٹ ایت اے دراہ گوں ما زندءَ ھمگام بہ بنت، ءُ مارا اشانی دوستی ءِ سما بہ بیت۔منی دل گوشیت اے بری گرماگءَ ایران ءَ بیایاں بلے امیر نہ مّن ایت۔ آگوشیت من ھمدءَ آئی ءِ گورءَ بباں پجیگءَ ایران ءَ بیائیں دنیگا من نہ جیڑ اتگ۔ من ءَ پہ کامی ءَ زھیر کنت، دومی نیمگءَ ھیال کناں کہ دنیگا من شّر شّر نیاں اگاں بیایاں پدا ھما نہ وشّیں روچانی دیمپان باں۔ ءُ من ءَ ترس انت بازیں چیزے ءَ سگّ ات مہ کناں ۔
تو منی وانگ ءُ زانگ ءِ بارہ ءَ جست کتگ۔ تو زان ئے زندءَ منی مول ءُ مراد چی اَنت۔ باز بلکیں ھوڑی کار بہ بنت بلے اے ھما یکیں جاگہ انت کہ من شات ءُ گَلاں۔
من مزنیں شاعرے بیگ لوٹاں، ءُ شاعریءِ کولیگ بیگ لوٹاں۔بیدے اے کار ءَ دگہ ھچ نہ کناں بزاں من کہ وت ءَ پوہ باں منءَ سما بیت منءَ شاعری ءَ گوں مہر انت۔ من وتی پگر ءُ سسّا ءِ گیش کنگ ھر چ وڑیں کار کناں۔ من کدی ایف اے ، بی اے ءِ کنگ ءَ نہ ونتگ بلکیں ھمے لوٹ اتگ کہ وتی زانت ءِ گیش کنگ ءَ وتی دلپسندیں کارے دست ءَ بگراں ، آ چیز شاعری انت، ءُ سوبین بباں۔
من اٹلی ءَ گوازینتگیں ھپت ماھانی تہ ءَ اطالوی زبان جْوان دربرتگ ءُ ھیل کتگ۔ من اطالوی زبان ءِ دو کتاب رجانک ھم کتگ۔نی ھم امیرءَ گوں ھور جرمن کتابے ءِ رجینگ ءَ دزگّٹاں۔یکے رجانک کتگ ءُ تہران ءَ پہ چاپ ءَ دیم داتگ۔ پمن ءَ مالی کُمکے بوت کنت ۔۔ گوستگیں برءَ کہ یورپ ءَ اتاں، شاعری ءِ کتابے ھم نبشتگ ات نی ھیال کناں کہ چاپ ءُ شنگ ئے بکناں۔ شاعری منی ھدا انت من شاعری ءَ گوں ھمنچو مہر کناں۔ منی روچ ءُ شپ ھمےجیڑگ ءَ گوزنت کہ کدی نوکیں شعر ، وشیں شعر بگوشاں کہ دنیگا کسءَ نہ گوشتگ۔من ھما روچءَ گوں وت نہ باں شعر نہ گوشاں ، آروچ بزاں پمنءَ بےکار ءُ بے مانا گوستگ۔بلکیں گندگءَ شاعری پمنءَ دگہ وش نسیبی یے مہ بیت بلے من وش نسیبی ءَ دگہ رنگے ءَ چاراں وش نسیبی پمنءَ شریں گُد ، جوانیں زند یا وشیں ورگ نہ انت۔ من وش نسیب ھما وھدی بیاں وھدے منی ارواہ شات ءُ گل بیت۔ شاعری منی ارواہ ءَ شات ءُ گل کت کنت۔
ھما دراھیں چیز کہ اےمردم پہ آیاں مرتگ انت منءَ دیگ بہ بنت ءُ منی شعر گوشگ ءِ بودشت چہ من پچگرگ بہ بیت من وت کشی کناں۔
تو منءَ ویل کن بلّے من دگرانی چماں بدبھت ءُ گنوکے یاں ۔ من زندءَ گوں گِلگ نہ کناں منءَ ھدا ءُ وتی چُک ءِ سَر ( سوگند) انت! تو من ءَ باز دوست بہ ئے تئی ترانگ ءَ بہ کپاں منی ارس دَور کن انت۔ برے برے من ھیال کناں ھدا ءَ پرچا من ءَ چو ساز اتگ۔ شاعری ءِ پیمیں شیتانے منی تہءَ چی ءَ زندگ کتگ ئے کہ ھمیشی ءِ کارانت تئی مہر ءُ نزیکی ءَ چہ زبہر اں بلے منی میار چی انت۔ منی تہ ءَ لس مردمے ءِ پیمءَ زند گوازینگ ءِ سّگ نیست کہ ھزاراں مردم گوازیننت ئے۔ من وتی تہ ءَ اے وڑیں ھچ چیز نہ گنداں۔
منءَ سیر ءِ واھگ نیست۔ من لوٹاں ھزار گونگیں زندے بہ گوازیناں وتی چاگردءَ نامدارین جنینے بباں منی اے گپانی سرءَ ترادگہ ایرادے نہ بیت۔۔
منءَ نمدی نبشتگ بکن من ءَ گوں تئی نمدیاں اشک ءُ مہر انت۔منی دل لوٹ ایت شریں چیزے بگران ءُ پہ ترا دیم بدیاں بلے نزاناں ترا چی دوست بیت!
گون من چیزے زّر ھست من لوٹاں پہ وتی دوستگیں پت ءَ اولی برءَ چیزے سوگات بکناں ۔ تئی منتوار باں اگاں بگوش ئے ترا چی دوست بیت۔
دوستی ۔
۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔
میان استمانی لبزانک ءِ رجانک


@Labzank
telegram.me/Labzank

تا نان ءِ جَل ءُ جوش اِنت مئے راج ءِ گَلی دروگے
تـا تُـنّ ءِ ھــلاھــوش اِنت مئے راج ءِ گَلی دروگے

  پوسٹـانی سـر ءَ جَنگ اَنت رھـدربـر ءُ واننـدَؤ
ایشاں کہ مِڑ ءُ کوش اِنت مئے راج ءِ گَلی دروگے

مئے مـرگ نہ بیت باور فیلـسـوفـیں بلوچ بـچّ ءَ
وھدیکہ بلوچ چوش اِنت مئے راج ءِ گَلی دروگے

اپسـوز کہ بلـوچ مـیـریں باہ بوت پہ گَــبَـــرّی ءَ
چو لیڑو ءَ کونڈموش اِنت مئے راج ءِ گَلی دروگے

بے سوبی ءَ راج ئیگ ءَ کس جُست مہ کنت مارا
راز سینـگ ءَ سرپوش اِنت مئے راج ءِ گَلی دروگے

اپسوز نئیت کار ءَ رد وارتہ نثار رد وارت !!!!!
تا منجل ءِ آپ جوش اِنت مئے راج ءِ گَلی دروگے

✍🏻 *رحــمٰــن نـثــــار*


@Labzank
telegram.me/Labzank

‏عکس از ساسان

بوتن روچ چی ئے ۔؟
اے جُست بی بی سی جھانیءَ وتی یک مراگشءَ کتگ کہ آئیءِ تھاءَ دنیاءِ مزنیں کواس ءُ زانتکار نندوک اتاں ۔
ھرکسءَ وتی وتی دابءَ پَسّو دئیگءِ جھد کُت ۔
بلے چہ درستاں شرتریں پسّو ، ڈاکٹر اے پی جے ابدلکلامءَ دات ۔
آئیءَ گوشت کہ تئی بوتن روچ ، ھما یکّیں روچ اِنت کہ تئی گریوگءِ توار تئی ماتءَ اِشکُت ءُ بچکند ات ۔
اِشیءَ پد ھچبر چُشیں روچ نئتک کہ مات وتی چُکءِ گریوگانی سرءَ بچکندے بہ جنت