📕 گلزمین

✍️ #عطا_شاد

📖 بلوچی لچّھانی دیوان

♦️آس وتی گِس وتی سنگ وتی سر وتی
زَیمیں دل ءَ کُجا براں، تیر وتی جگر وتی

#شعر_بلوچی
#ادب_بلوچی
#بلوچی_لچه


🔷@BalochiKetabjah

تئی بندہ بوگ چونیں شانے ءِ واھُند اِنت
چہ ایشی ءَ مَستریں پھر نیست
کہ تو منی ھُدا بہ بَے!
تو اَنچیں ھدایے ئے
کہ من لوٹاں
گُڑا چہ من ءَ اَنچیں بندھے جوڑ بکن
کہ تو لوٹ ئے...🦋✨

روچ ءُ شپانی گوازیءَ ،ارواہ نہ موڪتہ
اِنسان اَنچیں لئیبوے،لئیب تہا پروشیت
✍️خالق ارمان

‏فایل صوتی از طرف بلوچ

‏فایل صوتی از طرف بلوچ

🌸 سازے بجن او سازی (حافظ شیرازی ءِ نام ءَ)

🔸 گشندہ: اسلم زھیر

🔸 لچہ کار: استاد علی بخش دشتیاری

@rabeydaan_publications

چیچنو وشین نِدارگ مه میتگ ءَ اتکگگه
#استاد_منهاج_مختار
#غرال

رجانک: مھمد بلوچ پَھرئی
گاندی گوش ایت:
"اگاں ترا اے بُود نِیست کہ ھَکّ ءَ بہ گوش ئے گُڑا پہ ھما مَردم کہ ناھَکّیں کَن اَنت، چاپ وَ مہ جَن."
ناپلئون گوش ایت:
دگنیا ءِ جاوَر تاوان دَیوکِیں جاورے، ایشی ءِ سَوَب اے نہ اِنت کہ سِلّیں مردم سَکّ باز اَنت، ایشی ءِ سَوَب اِش اِنت کہ شَرّیں مردم بے تْرِکْ ءُ توار اَنت.
مُدام گُرک ءِ چُکّ گُرک بیت ءُ پَس ءِ چُک پَس، بلے مردمانی چُکّ بَرے گُرک بہ اَنت ءُ بَرے پَس.

🌹آسکانءِشھیدانی نامءَ🌹

گلیں بمپشتءِآبریچءَ

مں آسکانءِسِکیں ھاکءَ

مروچی ھارں ھونانی

زمینءَرودنیں رنگے

چہ ھوناں ریٹویں زرتگ

اے کئی ھونانی تلکارانت

کہ نقش انت ماتءِدلبندءَ

کجام دئینءَکشگ بیت انت

میاراِش چی انت اۓ زوراک

اے لاڑیں بچّ انت ماتانی

عصاءانت پیریں پسّانی

اے برات انت مئے گھارانی

اے باسک انت پلیں براتانی

اے جود انت نازیں کاڑانی

پت انت نایاپتیں طفلانی

گوں نوھتّاں زبادانی

گوں ریشّءُچوٹواں سیاھیں

پہ چنڈے نانءِشوھازءَ

پہ سارتیں ساھگے اوستءَ

شدءُتناں کن انت اوپار

نوانیءِامیتءَاے

مں سارتیں پاساں راہءَانت

مں جندءِمکّہ ایں زیداں

جت انت گوں تیرءُٹوپاں تو

پہ بے رحمی پہ زوراکی

پتاں داغے دلءَداتے

ءُماتءَداں زندءَکُھتیگ انت

کت انت گمجت گھارءُبرات

جنوزام کرتے شہکاڑاں

کت انت چورہ گلیں نایاپت

پتی مھراں زبھربیت انت

منی حونءِشریدار ھم

پہ گازے گوادری گون انت

جن انت وت براتاں بے دئینءَ

کجام کار تو اشاں تو داتگ

کجام گنجءُمتاہ اِش گوں

کجاءانت میلّءُکارھانگ

کج انت شھجوءُکھنءُباغ

نہ منت انت جدّی ملکت مئے

کجام اوستءَبہ بیں زندگ

کجامءَاوستءَبہ بیں زندگ؟

یوسف انیس کلمتی

سید ھاشمی ءِ کتابانی pdf

▪️سیدگنج

▪️انگر ءُ ترونگل

▪️بْرتکگیں بیر

▪️سچکانیں سسا

▪️شکّلیں شھجو

▪️بلوچی بُنگیجی

▪️بلوچی سْیاھگ ءِ راست نبیسّگ

▪️ سید نِمدی

▪️میر گِند

▪️نازُک

▪️ شھلچہ کار

▪️گِسِد گْوار

▪️بلوچی زبان و ادب کی تاریخ

▪️تْراپکُنیں تْرمپ

▪️شھلچّہ کار

▪️سبک نگارش بلوچی

💠 مرگ ءِ آسر زند

✍ چندن ساچ

پت کہ پیر مرد اَت، گڑا آئی ءَ کروس دارگ ءِ شوق بوت۔ لوگ ءِ دپ ءَ مزنیں کاپرے ات۔ آئی ءِ چیر ءَ بازیں کروس بست اتنت ءُ کاپر ماہور ءَ ات۔ دانکہ پشی یے، کچکے، روباہے یا دگہ یلہ چریں کروسے مئیت ءُُ ایشاں تاوان مہ دنت۔ پت سہب ءُُ بیگاہ ہمے کروساں گلائش ات۔ برے یکے ءَ دان دئیگ اَت ءُ برے یکے کش اتگ ات ئے ءُُ ڈن ءَ برت ءُ یلہ داتگ ات ءِے کہ وتی پاداں پچ بکنت۔ پت ءَ وتی تحت کاپر ءِ نزیک ءَ جتگ ات ءُ من کہ شپ ءَ ہر وہدے بُست کُتگ ات تہ پت آگہہ ات ءُُ کروسانی پانگ ات۔
چیزے وہد ءَ پد من پہ وانگ ءِ ہاترا میتگ یلہ دات ءُُ شہر ءَ شتاں۔ من شہر ءَ اتاں کہ من ءَ برات ءَ فون کُت ءُُ پت ءِ بیرانی ءِ حال دات۔ من ہما روچ ءَ شہر ءَ چہ در کپت ءُُ کوچگ ءَ وتی لوگ ءَ شتاں۔ پت ءِ بیرانی ءِ چارمی روچ ءَ من پدا شہر ءَ واتر کت کہ منی چکاس بوہگ ءَ اتنت۔
چکاساں پد من لوگ ءَ واتر بوتاں تہ ابیتکی ات۔ پت ءِ تحت اودا نہ ات کہ پیسر ءَ بوتگ۔ کاپر ءِ چیر ءَ بندوکیں درستیں کروس گار اتنت ءُُ ایوکا یکے پش کپتگ ات۔اے پت ءِ دوستریں کروس بوتگ ءُُ شپ ءَ مدام وتی تحت ءِ پادگ ءَ بستگ ئے۔ پت ءَ اے کروس ءِ نام جبراک کتگ ات۔ جبراک ءِ گردن اسپیت ات ءُُ جند سُہر۔ دراجیں ہار اتنت۔ بُل ءِے سک کسان ات۔
من لوگ ءَ جست کُت کہ کروس کُج اَنت؟
آیاں من ءَ گوشت کہ یک روچے مردمے اتکگ ءُُ آئی ءَ شریں نہادے ءَ کروس زرتگ اَنت ءُُ ما داتگ اَنت۔ بَلے جبراک پمیشکا نہ داتگ کہ اِے پت ءِ دوستیں کروس بوتگ ءُُ پت ءِ یاتگار اِنت۔
من کروس ءِ نزیک ءَ شتاں تہ ملور ات۔ آئی ءَ یکبرے من ءَ انچو چار اِت گشئے زاناں آ منی تہا وتی اصل واہند ءَ شوہازگ ءَ اِنت بَلے گندگ ءَ نہ اِنت۔ من پت ءِ یاتگاریں کروس ءِ سرا دست ایر کُت ءُُ پدا آئی ءِ گردن ءَ ایرمرزگ ءَ بوتاں۔ ہمدا من جیڑ اِت۔ پت ءِ اے یاتگار داں چنت وہد ءَ لوگ ءِ دپ ءَ بندوک بیت۔ سہدارے، باندا اِے ہم مریت۔ من جبراک بوتک کہ بِلے پاداں پچ کنت۔ من چاراں تہ آ تچک ءَ ہما جاہ ءَ شُت کہ اودا پت ءِ تحت ایر بوتگ۔ آ تہ دیراں ہمودا اوشتات۔ بَلے آئی ءَ نہ وتی واہند دیست ءُُ نئیکہ تحت۔
شپ ءَ پت ءِ تحت من زرت ءُُ ہما پیشی جاہ ءَ جَت۔ جبراک ہم آورت ءُُ تحت ءِ پادگ ءَ بست۔ تحت ءِ سرا من وپتاں۔ استاراں چاراں چاراں باریں چونکائی واب کپتاں۔
واب ءَ گنداں تہ پت اِنت کہ کاپر ءِ چیر ءَ اوشتاتگ ءُُ گشگ ءَ اِنت۔
”منی تحت ءُُ جبراک ءَ باندا سہب ءَ من ءَ سر بکن۔ من چہ شما دگہ ہچ نہ لوٹاں ”
من بُست کت، تہ وابے گندگ ءَ بوتگاں۔۔۔۔
سہب ءَ ما تحت زرت ءُ شت،پت ءِ کبر ءِ سرون ءَ ایر کُت ءُ جبراک تحت ءِ پادگ ءَ بست۔ مردماں گشت کہ مردگ ءِ واب ءَ آیگ ءُُ چیز ءِ لوٹگ شر نہ اِنت۔ شما پسے بُکش ات ُُ حیرات بکن ءِے۔ بِلے آئی ءِ دلگوش ہمانگو بیت۔ بَلے من مردمانی گپ گوش نہ داشت اَنت۔
کروس داں چار ماہ ءَ زندگ بوت۔ اِے چاریں ماہاں گوہار ءَ ہر روچ شتگ ءُ کروس آپ ءُ دان کُتگ۔ یک روچے گوہار روت تہ کروس مرتگ۔ آ ہمودا کروس ءَ کل کنت۔
یک شپے گوہار واب ءَ گندیت کہ پت اِنت پدا اتکگ ءُُ لوگ ءِ دپ ءَ تحت ءِے جتگ ءُُ جبراک تحت ءِ پادگ ءَ بندوک اِنت۔ کاپر ہما وڑ اِنت کہ وہد ءَ بوتگ ءُ بیست ءَ چہ گیش کروس کاپر ءِ چیر ءَ بستگ۔ بَلے درستیں کروسانی سر مردمی اَنت۔


@Labzank
telegram.me/Labzank

💠 سیچن ء یک کار

✍ عابد آسکانی

یک برے من ءَ منی مهربانیں مات ءَ گْوشت: منچُک! مئے دار کُٹ اِتگ اَنت اے بُنڈ کہ لوگ ءِ دَپ ءَ ایراِنت تَل ئِے بہ کن. من دیست کہ چہ منی واک ءُ وس ءَ ڈَن اِنت. من هجبر بُنڈ تَل نہ کتگ. گنتر تَپر ءَ وتی ٹانگ ءَ جناں. پَد ءَ تَپر هم آلامتیں تَپرے. یک بلاهیں کُنٹ بُرّے کہ گوں من نہ چست کنگ بیت نہ ایر کنگ. گڑا من گْوشت منی ماتَل! اِے کُنٹ گوں من تَل کنگ نہ بیت. مهم جان (منی کستریں بْرات) ءَ بگوش همائِـے تَل کنت.
دگہ روچے مئے کَپسول کُٹ اِت مات ءَ گْوشت بیلُک ! مئے کپسول کُٹ اِتگ. ایشی ءِ جاگہ ءَ آ دگر ءَ بہ بَند . من دیست من هجبر اے کار نہ کتگ نے کہ ایشی ءِ سُر ءُ ساز ءَ زاناں. اے هنرے ایشی ءَ منی سَر دَر نہ روت گنتر وتی جند ءَ مانداراں. گڑا همساهگیں جنینے ءَ اے مشکل آسان کُت.
یک برے مئے گْور ءَ لهتے مهمان آتک مات ءَ گْوشت منی چُک! مهمانانی ناهاریگ اَڈ کَنگیگ اِنت. وتی لوگ ءِ دپ ءِ مُرگ ءَ کُشیں شَرتراِنت اَچا مہ دار! کارچ ءَ بہ زیر بکُش ئِـے کہ بے وهد اِنت. من گْوشت ماتی! تو وت زان ئے کہ من وتی زند ءَ دنیگا هچ ساهدارے ءِ ساه نہ گپتگ من ءَ بَزگ بیت. من دگرے پرمایاں کُش ایت ئِـے من مولُک پرمااِت. آ گنده بَچک ءَ هما دمان ءَ هلار کت. کُکڑ ءِ سَرگ سرّاِت ءُ دو گام جاه ءَ کَپت.
همے پیم ءَ دگہ رندے من ءَ یات اِنت کہ منی مهربانیں مات اد ءَ نہ اَت. ترپشیں شیر من ءَ ایدوگ کنگیگ اِت اَنت چوشیں مردمے نیست اَت کہ مئے پس ءَ بدوش ایت ءُ من ءَ بہ دنت گڑا من وتی همساهگ ءِ جَنک مهتی ملک گْوشت کہ پس ءَ من ءَ بدوش ایت ءُ بہ دنت. گوں منی اے گپّ ءَ مهتی شُت پہ کَندگ ءَ. من اجکہ ءُ هیران بوتاں کہ چہ گپّے. من ءَ گْوشت ئِـے واجہ تو بلاهیں مردمے ئے پسی دست چیر کنگ ءُ پَچُلّ کنگ ئے ! هم نہ زان ئے. هما کتره ءَ من ءَ ئِـے دُشت ءُ دات.
یک برے شهمیر ءِ مات ءَ گْوشت کہ بی بی لال بی بی مئے گندُکاں آتکگ. ءُ اِے سالی هامین ءَ گون کَپتگ. هامین وَ "بَش ءُ بُنبر" ءَ وتی هرجان جَت بلے وژنا شیپ ءِ مچ جوڑ اَنت یکّے گهتر کن ءُ بُرّ ءُ بیار بلے پوگسیں ناه بہ بنت .لال بی بی هورکیں دستاں کراچی ءَ مہ روت. ٹیکی یے گون ئِـے بہ بیت.
من گوں شهمیر ءِ مات ءَ گْوشت کہ گپ تئی راست اَنت بلے من مَچ توانے نیاں وتی زند ءَ مچے ءَ سر نہ کپتگاں گنتر کپاں ءُ سْرینوں دوگچّل بیت تو دگرے بگوش. گوں ترندیں گالوارے ءَ من ءَ ئِـے گْوشت شما وتی دل ءَ نامداریں شائراِت ، نَدکار اِت ، وکیل اِت ، زانتکاراِت ، مچّے ءَ لک دات نہ کن اِت. دو دانگ کلونٹ چت ءُ وارت نہ کن اِت شمئے سر اگاں مساپری یے بہ کپ ایت. گڑا شما چون کن اِت. شمئے شهزانتی ءَ چے گْوشت. مردم پهک پهک ءَ "سیچن ء یک کار" هم مہ بیت. چوشیں نابود ءُ ننویں مردم هم شَر نہ اِنت.
من دیست شهمیر ءِ مات ءِ هبر رد نہ اَنت. ما هچ نہ زانیں شهدُک یک چرسی موالی یے. بلے هرچ کارے ءَ بلد اِنت. من اِشکتگ گُد هم دوچ ایت.
همے دَرگت ءَ من وتی مهربانیں مات ءِ ترانگ ءَ کپتاں آئی ءَ هم زانتگ اَت کہ منی چُک سیچن یک کارے بلے ترندین ءُ داگ نالیں هبرئِـے من ءَ نہ گْوشتگ اَت. هو ماتل! تئی مٹ ماں جهان ءَ نیست اے یک گْواچینی گپّے کہ ما ندکار ءُ لچّہ کار سیچن ء یک کار هم نہ ایں ودّلیں نَدکار ءُ ودّلیں لچّہ کاریں دنیا ما را پوڑے هم نہ لیک ایت. یک برے من ءَ یات اِنت یک چرسی ءَ (باریں چرس ئِـے کُٹ اِتگ اِت اَنت چتور) منی سَر ءَ زهر گپت ءُ گْوشت ئِـے کہ تئی بستار چی اِنت. تو کئی پت ءِ شائر ئے ؟ تو کہ دنیا ءِ دگہ هچ کارے نہ زان ئے گڑا تو وتی دل ءَ جزم بزاں کہ تو هچے نہ ئے!!



@Labzank
telegram.me/Labzank

💠 مردم کئی گِلّو ءَ بہ کنت؟

✍ عابد آسکانی

دوشی من واب دیست کہ ماں وپتگیں واب ءَ مُرتاں. منی دلی دوست ءُ دزبرادر ، هیش ءُ وسیاد ، لوگ ءِ مردم ، گچینی ، ادبی دنیا همبند ءَ سوگیگ ءُ گم جَت بوت اَنت. هما کہ چہ ناسرپدی ءَ منی سر ءَ اش زهر آتکگ اَت. آ هم چہ منی مرگ ءِ شنگیں هال ءَ یکبرے چو گلسُهر ءَ گیمُّرت ءُ لیمّرت اَنت. بازیں گروه ءُ گروپے ءَ وتی وتی (پروفائل) بدل کُت اَنت. ءُ آیانی جاگہ ءَ منی بُت اِش جَت. یک گروهے ءَ نبیسّ اِت کہ مروچی سید هاشمی پد ءَ مُرت! پرچے کہ اے مرد وتی دور ءِ سید هاشمی اَت بلے بژنی گپے کہ ما آئی ءِ کدر گڑا هم نزانت چوشیں شهزانت ءُ شهسسّائیں انسان مدام پیداگ نہ بنت. هدا ءَ ما را دگہ موهے دات بلے مئے سسّا بدل نہ بوت اَنت بلوچ بے اندرزیں راجے.
دگرے ءَ نبیس اِت مرگ یک راهے هرکس ءَ همے راه گرگی ءُ روگی اِنت. دگہ کماشیں مردے کہ یک گروپے ءِ کارمستراَت گوں دگہ زانتکارے ءَ پہ هلوت گْوشت ئِے کہ من اِشکتگ هدامرزی عابد آسکانی (کرونا) ءَ کُشتگ. دومی ءَ گْوشت چوشیں گپ مہ جن یکے همے هبر ءَ آپ ءُ مین کنت ءُ دگہ شاهاتے سرئِـے کنت. داں دوشیگ ءَ اے مرد گوں ما همنیاد ءُ هم دیوان بوتگ چہ آئی ءِ پرمهر ءُ پُردردیں دستونک ءُ الهاناں سنگیں دل موم بوتگ اَنت. ارساں چہ دیدگاں انزار بستگ آئی ءَ چہ وتی تژن ءُ گوشکنداں برے دیوان کُچّلینتگ ءُ برے شکّلینتگ نندوکیں مردماں نزانتگ کہ ما بہ کَندیں یا بہ گریویں.
مرگ وَ یک روچے کیت گْواهے کرونائی یے بہ بیت یا بے کرونائی یے مرگ هژدری ءُ هژگردی اِنت لکّانی پریشتگ تبیں انسان اِشکندیں کرونا ءَ کُشتگ گڑا دور ساهت آ بنّامیں مرگے ءَ مُرتگ اَنت؟ نہ هجبر اِناں مرگ یک نیمونے لوٹ ایت ءُ بَس!
یک مردے ءَ اے اگده ءُ زمہ داری دیگ بوت کہ آ چہ میتگ ءِ مسیت ءَ هدامرزی استاد عابد آسکانی ءِ دلپدردیں مرگ ءِ جار ءَ بہ پرّین ایت کہ پلاں وهد ءَ میَد ئِـے جست بیت ءُ پلاں وهد ءَ نماز ئِـے ادا کنگ بیت.
جار جنوک همے جار ءِ پرّینگ ءَ اَت کہ مسیت ءِ کارمندے ءَ گوں وتی لنگیں پاد ءُ ماش کنگیں ریشّاں بانگ دیوکیں مرد ءِ پشک ءِ گَلّو پہ هژم چہ پُشتی نیمگ ءَ هُرّژپ اِت مرد ءِ جیگ ءِ چاک چہ کُٹ ءَ گْوست گْوشت ئِـے ترا کے ءَ اے جازت داتگ کہ تو کرونائیانی مرگ ءِ جار ءَ چہ پاکیں هدا ءِ مسیت ءَ بہ پرّین ئے جار چین ءُ مسیت ءِ کارمند گورجیگ پہ گورجیگ بوت اَنت داں دو نیمگی مردم توک ءَ کپت اَنت دوئین اش گیشینت انت یک مردے ءَ کہ سکّ بدئِـے بُرتگ اَت دیم ئِـے گوں همے لنگیں ملّا ءَ کُت ءُ گْوشت ئِے :-
سیاهیں کاسگ! اے مرد وَ کرونا ءَ نہ کُشتگ اگاں کُشتین ئِـے گڑا هم شهیدے (پاکمر) لیکگ بوتگ اَت تو پهکیں پُرے ئے انگت اینچو هم نزان ئے؟ تئی کیسگ چہ (فتوا) ءَ پُرّاِنت اے هانوادهیں مرد ءِ پَشک تو جتا درتَگ تو انسانے ئے زار پہ تئی سر ءَ بات!
ملّا ءَ پہ هیسک ءُ همپانی گْوشت کہ سال ءُ سیم گْوستگ اَنت یکبرے هم اے شائر ءِ سر ماں اے مسیت ءَ نہ کپتگ گڑا پہ چوشیں مردماں پاکیں هدا ءِ لوگ ءِ لوڈ ءُ بلند گوانی کارمرد کنگ جائز نہ اِنت جاری ءَ گْوشت اے کار منیگ ءُ تئی نہ اِنت اے کار ءَ پہ هدا ءَ بل اے کار همائی ئیگ اِنت.
کَل ءُ گور ءِ دودانی اَدا کنگ ءَ رند هدامرزی ءِ هیشیں مردمے ءَ آئی ءِ مانش ( کَبر) ءِ شَکّ ءِ بارو ءَ گوں مردماں سوڑگ کُت کہ چون ءُ چتور نبشتگ کنگ بہ بیت همینچُک ءَ پیش امام ءِ نپر آتک گْوشت ئِـے : واجہ ءَ گْوشتگ کہ مانش ءَ "سنگ ء ملّمل" ءِ کارمرد کنگ گناه اِنت ءُ شَر ءَ اے چیز هرام اِنت ءُ شما دگہ ردی یے هم کتگ شما پہ وتی دوستیں شائر ءَ چار مردم ءِ جاگہ گپتگ اے گوں کبرستان ءِ اے دگہ مُردگاں زنڈیں هکّ ءُ ناهکّی یے شَر اے چیز ءِ جازت ءَ نہ دنت. هدامرزی ءِ جاگہ همینچُک اِنت کہ شما آ کَل کُتگ گْور ءُ کرّانی جاگہ گیشینے اے جاگاهاں دگہ دو مُردگ جاگاه کنت. ایوک ءَ پہ آئی ءَ اینچو جاگاه دستی کنگ مہ بیت.
یک ورنا مردے ءَ گوں پیش امام ءِ نپر ءَ گْوشت کہ هدامرزی یک نامداریں شائرے بوتگ پمیشکا ما آئی ءِ مانش ءَ پہ یادگاری مستر کنیں تا کہ چاریں نیمگاں دیوال چست کنگ بہ بیت اگاں کسے آئی ءِ زیارت ءَ کیت جاگہ کسان ءُ تنک ءُ ترْپش مہ بیت ءُ کشیگ ءُ کرّی کبر لگت ءُ پاد مہ بنت ءُ چار مردم هوری ءَ پاتیایے دات بہ کنت.
پیش امام ءِ نپر ءَ گْوشت کہ اے دگہ گناهے شما ئِـے کنگ ءَ اِت مانش ءِ بندگ اسلام ءِ دینّ ءَ جائز نہ اِنت ءُ نامداری پہ دینّ اِنت پہ شائری نہ اِنت.
گوں اے سُک ءُ ڈکّاں هما نہ بیت کہ ماں کبرستان ءَ دگہ جَنگ ءُ پَتراکے چست بہ بیت گڑا زانتکار ءُ کماشیں مردم توک ءَ کپت اَنت ءُ سُهل اش کت کہ اے گپّ داں هما وهد ءَ ماٹو ءُ مهتل دارگ بہ بیت کہ واجهیں پیش امام ءِ جند وت بئیت ءُ سرزمین ءَ بچارایت.
چہ اوشتوکیں مردماں یکّے ءَ گوں سوزمانے درائینت : ءُ گْوشت کہ دگہ برے ما پنجاپی ءُ گجرانی گلو ءَ نہ کنیں!!!

@Labzank
telegram.me/Labzank

اِے گپّ راست اَنت کہ شُد ءُ لچّہ گوشی نہ بیت بلے اے گپّ ءَ ھر راج ءِ دپتر سرجمی ءَ منّ ایت کہ جْواں تریں لچّہ گوش شُدیکیں مردم بوتگ اَنت ءُ چہ ھمے بے شامیں مردمانی لَچّھاں راج ءَ وتی آبادانی ءُ آزاتی ءِ راہ در گیتکگ - پمیشکا پہ اے گپّ ءَ دلگیر بَیگ نہ لوٹ ایت کہ زانت بلکیں چہ بے شامیں لچہ گوش ءِ چار آسانکیں گالاں دژمن ءِ جوھان پہ بےگتی پُر بہ بیت

سید ھاشُمی


@Labzank
telegram.me/Labzank

هما کہ آهاں گوں زَرّ ءُ مال ءَ وَپا نہ کُرتگ هما شهید اَنت
هما کہ آهاں گوں سَرزمین ءَ دَگا نہ کُرتگ هما شهید اَنت

هما کہ پہ راج ءِ آجوئی ءِ پِڑ ءَ دَرتک اَنت پہ جوش ءُ جَزبگ
هما کہ آهاں اِے ڈیه‍ ءِ اِزّت بها نہ کُرتگ هما شهید اَنت

هما کہ آهان ءَ هِچ متاه ءِ گَرَز نہ بوتگ چہ زند ءُ مَرگ ءَ
هما کہ کسّی ملام آهاں سَـر ءَ نہ کُرتگ هما شهید اَنت

هما کہ آهاں مدام امروز ءَ بُرز ءَ داشتگ اے جُهد ءِ بَیرک
هما کہ آهاں کسّی اوں رُو ءُ رِیا نہ کُرتگ هما شهید اَنت

هما کہ آهاں یزید ءِ لشکر گوں سَبر ءُ اوپار پْـروش داتگ
هما کہ آهاں بَداں گوں هچبر سلاہ نہ کُرتگ هما شهید اَنت

بِـجَزم کازی مئے شهیدانی ھون یکّ روچے رنگ کاراِیت
هما کہ آهاں زمانگ ءِ گپّ دل ءَ نہ کُرتگ هما شهید اَنت

✍ مبارک کازی
@Labzank
telegram.me/Labzank

کسہ ے پشکپتگیں

تو چے بزانئے
اے زندمان ءَ چے پئیم پمن تگرد گوپتگ
کجام پہنات ءَ واب گیگ اِنت

من شر زاناں کہ آ گوانزگی شِیک
چے پیمیں داد اَنت مردمانی
آ کوہنیں گردواں چُنت بالاد گواز کُرتگ
منی گور ءَ اَنت
آ لیب ءُ گوازی کہ زور پچ گپتگ اَنت چہ زھگاں
تو بزانئے
کہ ماس ءِ مہراں اے زھگ ءِ چماں
شُد ءَ را چُنت رند ءَ بار داتگ
وتا چرے زندمان ءِ چاگرد ءَ گار داتگ
تو چے بزانئے
اے گُژنگیں چم ءِ آشنائی کجام دروازگ ءَ
بہ ٹُکیت
من شر زاناں
آ تاس دستیں شہاراں ماس ءِ
کہ دنیگہ گوشاں سفر کنان اَت توار تاس ءِ

تو چے بزانئے
اے زندمان ءَ چے پئیم پمن تگرد گوپتگ
کجام ہہنات ءَ واب وش اِنت

✍️میر عمر میر
📚تاکبند ساچشت سُربندن
# balochilabzank

🔰 مردم کئی گِلّو ءَ بہ کنت؟

✍ عابد آسکانی

دوشی من واب دیست کہ ماں وپتگیں واب ءَ مُرتاں. منی دلی دوست ءُ دزبرادر ، هیش ءُ وسیاد ، لوگ ءِ مردم ، گچینی ، ادبی دنیا همبند ءَ سوگیگ ءُ گم جَت بوت اَنت. هما کہ چہ ناسرپدی ءَ منی سر ءَ اش زهر آتکگ اَت. آ هم چہ منی مرگ ءِ شنگیں هال ءَ یکبرے چو گلسُهر ءَ گیمُّرت ءُ لیمّرت اَنت. بازیں گروه ءُ گروپے ءَ وتی وتی (پروفائل) بدل کُت اَنت. ءُ آیانی جاگہ ءَ منی بُت اِش جَت. یک گروهے ءَ نبیسّ اِت کہ مروچی سید هاشمی پد ءَ مُرت! پرچے کہ اے مرد وتی دور ءِ سید هاشمی اَت بلے بژنی گپے کہ ما آئی ءِ کدر گڑا هم نزانت چوشیں شهزانت ءُ شهسسّائیں انسان مدام پیداگ نہ بنت. هدا ءَ ما را دگہ موهے دات بلے مئے سسّا بدل نہ بوت اَنت بلوچ بے اندرزیں راجے.
دگرے ءَ نبیس اِت مرگ یک راهے هرکس ءَ همے راه گرگی ءُ روگی اِنت. دگہ کماشیں مردے کہ یک گروپے ءِ کارمستراَت گوں دگہ زانتکارے ءَ پہ هلوت گْوشت ئِے کہ من اِشکتگ هدامرزی عابد آسکانی (کرونا) ءَ کُشتگ. دومی ءَ گْوشت چوشیں گپ مہ جن یکے همے هبر ءَ آپ ءُ مین کنت ءُ دگہ شاهاتے سرئِـے کنت. داں دوشیگ ءَ اے مرد گوں ما همنیاد ءُ هم دیوان بوتگ چہ آئی ءِ پرمهر ءُ پُردردیں دستونک ءُ الهاناں سنگیں دل موم بوتگ اَنت. ارساں چہ دیدگاں انزار بستگ آئی ءَ چہ وتی تژن ءُ گوشکنداں برے دیوان کُچّلینتگ ءُ برے شکّلینتگ نندوکیں مردماں نزانتگ کہ ما بہ کَندیں یا بہ گریویں.
مرگ وَ یک روچے کیت گْواهے کرونائی یے بہ بیت یا بے کرونائی یے مرگ هژدری ءُ هژگردی اِنت لکّانی پریشتگ تبیں انسان اِشکندیں کرونا ءَ کُشتگ گڑا دور ساهت آ بنّامیں مرگے ءَ مُرتگ اَنت؟ نہ هجبر اِناں مرگ یک نیمونے لوٹ ایت ءُ بَس!
یک مردے ءَ اے اگده ءُ زمہ داری دیگ بوت کہ آ چہ میتگ ءِ مسیت ءَ هدامرزی استاد عابد آسکانی ءِ دلپدردیں مرگ ءِ جار ءَ بہ پرّین ایت کہ پلاں وهد ءَ میَد ئِـے جست بیت ءُ پلاں وهد ءَ نماز ئِـے ادا کنگ بیت.
جار جنوک همے جار ءِ پرّینگ ءَ اَت کہ مسیت ءِ کارمندے ءَ گوں وتی لنگیں پاد ءُ ماش کنگیں ریشّاں بانگ دیوکیں مرد ءِ پشک ءِ گَلّو پہ هژم چہ پُشتی نیمگ ءَ هُرّژپ اِت مرد ءِ جیگ ءِ چاک چہ کُٹ ءَ گْوست گْوشت ئِـے ترا کے ءَ اے جازت داتگ کہ تو کرونائیانی مرگ ءِ جار ءَ چہ پاکیں هدا ءِ مسیت ءَ بہ پرّین ئے جار چین ءُ مسیت ءِ کارمند گورجیگ پہ گورجیگ بوت اَنت داں دو نیمگی مردم توک ءَ کپت اَنت دوئین اش گیشینت انت یک مردے ءَ کہ سکّ بدئِـے بُرتگ اَت دیم ئِـے گوں همے لنگیں ملّا ءَ کُت ءُ گْوشت ئِے :-
سیاهیں کاسگ! اے مرد وَ کرونا ءَ نہ کُشتگ اگاں کُشتین ئِـے گڑا هم شهیدے (پاکمر) لیکگ بوتگ اَت تو پهکیں پُرے ئے انگت اینچو هم نزان ئے؟ تئی کیسگ چہ (فتوا) ءَ پُرّاِنت اے هانوادهیں مرد ءِ پَشک تو جتا درتَگ تو انسانے ئے زار پہ تئی سر ءَ بات!
ملّا ءَ پہ هیسک ءُ همپانی گْوشت کہ سال ءُ سیم گْوستگ اَنت یکبرے هم اے شائر ءِ سر ماں اے مسیت ءَ نہ کپتگ گڑا پہ چوشیں مردماں پاکیں هدا ءِ لوگ ءِ لوڈ ءُ بلند گوانی کارمرد کنگ جائز نہ اِنت جاری ءَ گْوشت اے کار منیگ ءُ تئی نہ اِنت اے کار ءَ پہ هدا ءَ بل اے کار همائی ئیگ اِنت.
کَل ءُ گور ءِ دودانی اَدا کنگ ءَ رند هدامرزی ءِ هیشیں مردمے ءَ آئی ءِ مانش ( کَبر) ءِ شَکّ ءِ بارو ءَ گوں مردماں سوڑگ کُت کہ چون ءُ چتور نبشتگ کنگ بہ بیت همینچُک ءَ پیش امام ءِ نپر آتک گْوشت ئِـے : واجہ ءَ گْوشتگ کہ مانش ءَ "سنگ ء ملّمل" ءِ کارمرد کنگ گناه اِنت ءُ شَر ءَ اے چیز هرام اِنت ءُ شما دگہ ردی یے هم کتگ شما پہ وتی دوستیں شائر ءَ چار مردم ءِ جاگہ گپتگ اے گوں کبرستان ءِ اے دگہ مُردگاں زنڈیں هکّ ءُ ناهکّی یے شَر اے چیز ءِ جازت ءَ نہ دنت. هدامرزی ءِ جاگہ همینچُک اِنت کہ شما آ کَل کُتگ گْور ءُ کرّانی جاگہ گیشینے اے جاگاهاں دگہ دو مُردگ جاگاه کنت. ایوک ءَ پہ آئی ءَ اینچو جاگاه دستی کنگ مہ بیت.
یک ورنا مردے ءَ گوں پیش امام ءِ نپر ءَ گْوشت کہ هدامرزی یک نامداریں شائرے بوتگ پمیشکا ما آئی ءِ مانش ءَ پہ یادگاری مستر کنیں تا کہ چاریں نیمگاں دیوال چست کنگ بہ بیت اگاں کسے آئی ءِ زیارت ءَ کیت جاگہ کسان ءُ تنک ءُ ترْپش مہ بیت ءُ کشیگ ءُ کرّی کبر لگت ءُ پاد مہ بنت ءُ چار مردم هوری ءَ پاتیایے دات بہ کنت.
پیش امام ءِ نپر ءَ گْوشت کہ اے دگہ گناهے شما ئِـے کنگ ءَ اِت مانش ءِ بندگ اسلام ءِ دینّ ءَ جائز نہ اِنت ءُ نامداری پہ دینّ اِنت پہ شائری نہ اِنت.
گوں اے سُک ءُ ڈکّاں هما نہ بیت کہ ماں کبرستان ءَ دگہ جَنگ ءُ پَتراکے چست بہ بیت گڑا زانتکار ءُ کماشیں مردم توک ءَ کپت اَنت ءُ سُهل اش کت کہ اے گپّ داں هما وهد ءَ ماٹو ءُ مهتل دارگ بہ بیت کہ واجهیں پیش امام ءِ جند وت بئیت ءُ سرزمین ءَ بچارایت.
چہ اوشتوکیں مردماں یکّے ءَ گوں سوزمانے درائینت : ءُ گْوشت کہ دگہ برے ما پنجاپی ءُ گجرانی گلو ءَ نہ کنیں!!!