وشکند

یک گنوکے گوں دومی گنوک ءَ ...

من کسانی ءَ چہ کھیر درچکی ءَ کپتگ اں ...
دومی گنوک : گُڑا باریں تو مُرت ئے یا زندگ بیت ئے؟ ؟
اولی گنوک: تو زان ئے آ وھداں من سک کسان بیتگ اں پمیشکا من ءَ ھچ یات نہ کنت. 😂😁😅



@Labzank
telegram.me/Labzank

نوروز ءِ ٹیکی پہ دوستاں 👇

📙فرھنگ بلوچی - فارسی

🖌 دکتر عبدالغفور جھاندیدہ

وانگی ھمبوئیں دْروت
ندکار زپر الی زپر

مَنی اَرواہ گیابانے
#میر_عمر_میر

📚 نـــور ڪتــابـجـاہ 📚
@NOOR_BALOCHI_LIBRAR

مَنی اَرواہ گیابانے

📚 نـــور ڪتــابـجـاہ 📚
@NOOR_BALOCHI_LIBRAR

زُلف ءُ بچکند

📚 نـــور ڪتــابـجـاہ 📚
@NOOR_BALOCHI_LIBRAR

زُلف ءُ بچکند
#گل_محمد_وفا

📚 نـــور ڪتــابـجـاہ 📚
@NOOR_BALOCHI_LIBRAR

‍ وانگی: ارسی ترمپکے الماسیں

نبشتکار(شائر): میر عمر میر

Balochilabzank

استا برکت برجان ھوت کرمان نادراہ جاہ انت دوستاں واجہ واستا چہ پاکیں ھاوند ءَ دعا کن اللہ واجہ جلدی سلامتی نسیب بکنت

ھاوند واجہ برجان ھوتءَ وش بِکنت ۔
اگاں سنگت ھوت برجانءِ ھمراہ داری بکن اَنت ءُ کراچیءَ بیار اَنت، اِلاجءِ زمہ منی سر اِنت ۔
اکبال ھاشمی

گل تئی کدر ءَ زانگـیں بلبل
پہ ترا ھر سُہب وانگیں بلبل

تو بزان کدر ءَ بلبلانـی گُل
گُل ترا ھر سُہب پانگـیں بلبل

تو ستر شِلّیں کُنٹگاں پِر جَن
کنت اے دل مُشان بزگیں بلبل

مھر ءُ دوستی تو کم کُت ءَ پرچا
پـہ تـرا ھر وھد ءَ نالگـیں بُلبل

چـہ بلبل ءِ اِشک ءَ یاد بِگر بابو
پـہ گُل ءَ انچـو کِجّگیں بُلبل

✍ نمیرانیں شیخ بابو
رمس.۱۳۸۸/۵/۴

نیم شپی پاساں من دل ءَ اومان کناں
بے تْرھیں دردان ءَ مزن جی ءُ جان کناں

چے دگہ تئی اِشک ءِ پکیرانی مال ءُ مَت
اے وتی اَرساں تئی سر ءَ زرشان کناں

پہ تئی اِشک ءِ داتگیں زیم ءِ آزگ ءَ
گوں وتی بدواھاں رواں دیوان کناں

سد بَراں زھراں وَراں اَنگت زندگاں
تئی زھیر وارتگ زندگیں مرکاں کناں

بے وسیں زند ءُ بے وَسیں بھت ءِ چے گناہ
ما گنوک ایں کہ زیادہ ئیں ارماں کناں

بے نوا زند اِنت او منی شاتیں ھمبلو
وت وت ءَ گریواں وت وت ءَ وشاں کناں ...

نمیرانیں عطا شاد
کورُشیں گال#

‏فایل صوتی از طرف ساسان

شاعر: سمین کلمتـی
گلوکار: اقبال صابر

باه برداشت نکنید شعر قشنگیست از ایرج میرزا




 آﻥ ﺷﺐ که ﺗﻮ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻡ
ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺷﺖ ﺑﯿﺪﺍﺭ؟؟
〰〰〰〰〰〰
ﮔﻔﺘﻢ که ﺑﺨﻮﺭ ﺍﯾﻨﺮﺍ
ﺳﺮﺥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭘﺮ ﺍﺯ آﺏ ﺍﺳﺖ
ﺍﯾﻦ ﺳﯿﺐ ﺧﻮﺩﻡ ﭼﯿﺪم
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻃﺮﻑ ﺩﯾﻮﺍﺭ
〰〰〰〰〰〰

ﺧﻮﺭﺩﯼ ﻭ ﺧﻮﺷﺖ آﻣﺪ
ﺧﻨﺪﻩ به ﻟﺒﺖ آﻣﺪ
ﮔﻔﺘﯽ که ﺑﮑﻦ ﺣﺎﻻ
ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺍﺯﯾﻦ ﺩﯾﺪﺍﺭ
〰〰〰〰〰〰

ﯾﺎﺩﺵ ﻫﻤﮕﯽ ﺧﻮﺵ ﺑﺎﺩ
ﻣﯿﺪﺍﺩﯼ ﻭ ﻣﯿﮑﺮﺩﻡ
ﺗﻮ ﺩﺭﺱ ﻣﺤﺒﺖ ﺭﺍ
ﻣﻦ ﮔﻮﺵ به ﺍﯾﻦ ﺍﻗﺮﺍﺭ
〰〰〰〰〰〰

ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ تو ﻋﺎﺷﻖ
ﮔﻔﺘﻢ که ﺑﺪﻩ، ﺩﺍﺩﯼ
ﻭآﻧﮕﺎﻩ ﻓﺸﺮﺩﻡ ﻣﻦ
ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﯼ ﯾﺎﺭ
〰〰〰〰〰〰

ﺷﺐ ﺑﻮﺩ ﻭ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﯼ
ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﺗﻮ ﺑﻨﺸﺴﺘﻢ
ﺗﺎ ﺻﺒﺢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻡ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺩﻋﺎ ﺑﺴﯿﺎﺭ
〰〰〰〰〰〰

ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻡ
ﺁﺏ آمد و ﺭﻭﯾﺖ ﺭﯾﺨﺖ
ﻓﻨﺠﺎﻥ ﭼﭙﻪ ﺷﺪ ﯾﮏ ﺩﻡ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭ
〰〰〰〰〰〰

ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺧﻮﺩ آﻭﺭﺩﻡ
ﮐﺮﺩﻡ ﻫﻤﮕﯽ ﺳﯿﺨﺶ
ﺗﺎ ﺑﻬﺮ ﺗﻮ ﺑرچینم
ﯾﮏ ﺷﺎﺧﻪ ﮔﻞ ﺗﺒﺪﺍﺭ
〰〰〰〰〰〰

ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﻧﺴﭙﺮﺩﻩ
ﺗﻮ ﺩﺍﺩ ﺯﺩﯼ ﺍﯼ ﻭﺍﯼ
ﮔﻔﺘﯽ که ﺑﮑﺶ ﺑﯿﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻧﺎﺧﻦ ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﺭ
〰〰〰〰〰〰

ﭼﻮﻥ ﭘﺮﺩﻩ به ﺑﺎﻻ ﺭﻓﺖ
ﺗﻮ ﺩﺍﺩ ﺯﺩﯼ ﺩﺭ ﺩﻡ
ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﻫﺴﺖ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﭼﺮﺍﻍ ﺍﻧﮕﺎﺭ
〰〰〰〰〰〰

ﮔﻔﺘﻢ که ﺑﺮﻭ آﻧﻮﺭ
ﺑﺮﮔﺮﺩ ﻭ ﺑﮑﺶ ﭘﺎﯾﯿﻦ
ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ آﻥ ﭘﺮﺩﻩ
ﮐﯿﻦ ﻧﻮﺭ ﺩﻫﺪ ﺁﺯﺍﺭ
〰〰〰〰〰〰

آن شب، ﺷﺐ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻮﺩ
ﻫﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﻫﯽ ﺩﺍﺩﯼ
ﻣﻦ ﮔﺮﯾﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ
ﺗﻮ ﻋﺸﻖ به ﺍﯾﻦ ﺩﻟﺪﺍر
〰〰〰〰〰〰

ایرج میرزا
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آ شپ کہ ترا کُت من
اے کُڈُّک ءِ کُنڈیّ ءَ
اچ وپتگیں واب ءَ چے
آگاه ءُ پدا بیدار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
گْوشتوں: کہ بِگِر بْواری
زَنڈ اِنت ءُ عجب دْراج اِنت
اے موز چِتگ من وت
سوگاتے پہ تو دوستدار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
تو وارت ءُ ترا وشّ بیت
بچکندے جتگ پُلّیں
تو گوشت: بکن انّوں
توصیف ءَ چَرے دیدار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
تهتال پہ مراد بات اَنت
تو دات ءُ کتگ شَرّ من!
تو درس ءِ وفا جانی
من گوش پہ اے اقرار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
من عاشق ءُ تو عاشق
گوشتوں: کہ بدئے! تو دات!
من گپتگ ءُ شَرّ پْرِنتک اَنت
تئی دست دوئیں ائے یار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
شپ تار اَت ءُ تو بے سُدّ
نِشتاں مں تَئیِ پُشت ءَ
داں سُهب ءَ ترا کُرتگ
من نیکیں دعا بسیار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
یک وهدے نہ کت دلگوش
آپ اتک تئی سر ءَ رِتک اَنت
آپانی گلاس کپتگ
اچ دست ءِ من ءِ بیمّار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
آؤرت اَں وتی لنکُک
شِلّ کُرت اَں چو گُلمیهـ ءَ
داں پَر تو چِن آں پِنچے
وژبوئیں گُل ءِ ڈولڈار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
تئی دست نہ رَست دلبر
پِریات تو کُت ءُ گْوشتگ:
جَلدی نوں پَدئے دَر کَن
کُت کُنٹَگ ءَ دست بےوار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
پرده پہ گْومے لانتکگ
پریات تو کتگ سَهت ءَ
لوگ ءَ چہ دَروں رُژن اِنت
اچ نور ءِ شَمع ءَ بازار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌﹌
گْوشتوں: کہ برو آنگو
واترّ ءُ پدا کَشّی
تو پرده ءَ بَر جَهل ءَ
تا رُژن مہ دات آزار
﹌﹌﹌﹌﹌﹌
آ شپ چوں عجب وشّ اَت
من کُرتگ ءُ تو داتگ
من زاری ءُ پریات دوست
تو درس ءِ وفا دلدار
*************


*رحـــــمـــــن نـثــــار*

جَنین چُکّے لیلوک
لیلو لیل مَنی مَھرَنگا
مَھرَنگیں بُلور بالادا
ھور و پِرِشتِگانی سْیادا
لال و تَلمَلے بُنیادا
آ شَپ کہ منی لال بیتَّگ.
مُلک و ھُلکَواں گَل زُرتَگ.
سْیاد و وارِساں رُمب کُرتَگ.
کُلّ چہ بانُکا پُرّ بیتَگ.
چانگال و ڈَلَگ وارینتَگ.
چارپاسیں شَپاں چَنڈینتَگ
آسی مِرمِریں روک کُرتَگ.
سي جزییں کُرانوں وانتَگ.
ماھیں دُتَّگوں میچینتَگ.
نُکّوں شیرَگاں چَرپینتَگ
مَہلال پہ کِھیب رودینتَگ.
ماھے گونگون جوڑینتَگ.
گونگي نا سباهان داتگ
هونکین پنیر بیگاهان
گُوَنگي نا چہ آ مَچ داراں.
ھونَکّیں پَنیر مال داراں.
آ که پہ گُلا زامات بیت
شَش ماھا رَو و آیا بیت.
جُتکی آسنین کوش درّیت
زَرّا چو جَوا جوھان کَنت.
سُھرا چو کُروچے نایا
بلے رازیگ نبیت لالے مات
لوٹیت دِیوَلے گامیشاں.
دِشتاري نکَنت رِنداني
رِند و بارَگیں بوراني

@Labzank
telegram.me/Labzank

*البُلوشیانی نام ءَ*

هو ترا شیک ءِ امارات ءُ گَتر واب ءَ کئیت
مارا باهو وتی وش زیدیں نگور وابءَ کئیت

کودکیں پگر تئی وشّیاں بندیگ کتگ
کہ ترا جُنزگ ءُ درملک ءِ سپر واب ءَ کئیت

مکّران باگے , بلے چاکری پنتاں زُرتگ
مکّهیں مات ءَ مدام تُرْک ءِ نپر واب ءَ کئیت

چو تئی پرک ءُ وتی نوبت ءِ هال ءَ زاناں
کہ ترا کیپ ءُ منا تیر ءُ جگر واب ءَ کئیت

نود شنز انت ترا مهکج ءِ تران ءَ گیج اَنت
هور گواریت منا داس ءُ تپر واب ءَ کئیت

چو ترا ساچک تئی زیادهیں دیناراں کتگ
مارا کلدار ءُ تمن سلپ ءُ سَدَر واب ءَ کئیت

مئے پچاسی اگاں گوں ڈیزلءِ باراں ایرانت
مارا هر شپ اگاں ریمدانءِ گجر وابءَ کئیت

ما وتی پُلّیں بلوچی ءَ "بلوشی" نگوشیں
مارا داں گوانزگی ءَ مات ءِ هبر واب ءَ کئیت

من وا بهمانگاں تو ناں کہ بلوچ ءِ ناں اَرَب
بهرن ءَ واب ئے ترا دشت ءِ کُنر واب ءَ کئیت

بے زبان باسد ترا مشکتی هلواه ءَ کتگ
دادشاه ئے تو ترا شیر ءُ شکر واب ءَ کئیت

*باسد هوت

@Labzank
telegram.me/Labzank

مـن مِـراں روچـے موتک مکن ھجـبر
بـات سلامـت ، داں ابـد تـئی ســر

تـرا نـہ کنت باور مـن وراں سـوگنـد
جان مھـمد ءِ بازار ءِ مسـیت ءَ بَــر

گالـوار ، گوانـک ءُ نـاں چڑکایـے
گِس دپـی ہـر لـوگ ءِ جتگ ڈنـگر

رِپـک ءُ رھـبنـداں کئے کجـا رَد کپـت
ھـورک ءُ ھالیـگ اَنـت بسـتگـیں سَنگر

شعـر پِـر بنـدئے مـن بشیـر منّـاں
تـو اَتـا ءِ نـاں پازُل ءِ درور

✍بشیـر بیـدار

Besam:
@Labzank
telegram.me/Labzank