📖
In the West we tend to think of leadership as a quality that exists in certain people. This usual of thinking has many traps. We search for special individuals with leadership potential, rather than developing the leadership potential in everyone. We are easily distracted by what this or that leaders is doing, by the melodrama of people in power trying to maintain their power and others trying to wrest it from them.
When things are going poorly, we blame the situation on incompetent leaders, thereby avoiding any personal responsibility.
When things become desperate, we can easily find ourselves waiting for a great leader to rescue us.Through all of this, we totally miss the bigger question :
What are we, collectively, able to create?
Peter Senge "Synchronicity"

..مایادگرفتیم چگونه معلمان راخشنود کنیم، همانگونه که بعداً یادگرفتیم چگونه روسایمان راخرسند نماییم. مایادگرفتیم چطور باید ازدادن پاسخ غلط اجتناب کنیم وقتی پاسخ صحیح را می دانستیم دستمان رابالا ببریم. عادتهایی که بعدها آهنگ رقصِ سازمانیِ رایجِ اجتناب از ایرادگرفتن وجستجوی مقبولیت برای موفقیت هاراشکل بخشید.
مایادگرفتیم درزمانی که درجلسه رسمی علیرغم اینکه حرف های رییس منطقی نیست وهیچ کس نیست که به او اعتراض نماید چگونه احساس شکست نماییم و ساکت بمانیم..
بازشناسیِ میزانِ زنده بودن مدارس عصرصنعتی درهریک ازمامی تواند به هوشیار شدن مان بیانجامد.48
@LOPOWER

تحولات حیاتی که مستلزم تضمین جهانی با نشاط برای فرزندان و بچه های فرزندان مان باشد باپیمودن راه طی شده گذشته محقق نخواهد شد. بدون اتخاذ شیوه‌ها ی اساساً نوین تفکر هیچ تحولی رخ نخواهد داد.Sinchronicity

☀️اگر زمانی مجال دیدار "انسان" به مثابه اشرف مخلوقات اتفاق افتد، او نه چیزی خواهد بود در میان چیزهای دگر، و نه وجودی برساخته از اجزایی.
انسانیت نه این است و نه آن، نه مردی و زنی، و نه چیزی کران پذیر میان هر این و آن، و نه ذره ای ویژه در جغرافیای زمان و مکان در پهنه هستی.
انسانیت نه طبیعت و ماده ای است که در تجربه آید و توصیف پذیرد و نه در میان انبوه نام ها و صفات تجمیع گردد، که یک چیز است و خود همه چیز، بی هیچ نظیری، جانِ جان، خیر برین و خدایی که آسمان ها از او آکنده است و هستی از او سرشته.
درست به مانند نوایی که موجودیت آن نه از توالی آواها برساخته شده و نه از رشته ای از کلمات، که خود وجودی واحد است که همه آن آواها و کلمات از آن بر می تابد.
و هرقدر که آحاد انسانی دم به دم در پی کشف و خیال پردازی از صورت و اجزای آن برآیند، که می باید چنین کنند، و هرکس به تصور حکایتی کند، باز او یک چیز خواهد بود و همه چیز!
به این طریق،کلید کلان نگری و فهم یکپارچگی، پروریدن ظرفیتی است که در آن نه تنها فرضیات همیشگی و عادات فکری رنگ تعلیق می پذیرد، که در پی آن نوع دیگری از هشیاری نسبت به معنا و نیروی هستی بخش جاری در پس صورت های ملموس حیات پدیدار خواهد شد.

برگی از "حضور" شاهکار چهاراستادبزرگ یادگیری

🌹 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹 🌹

خالصانه ترین سلام من رادر آستانه حلول سال ۱۳۹۷ هجری شمسی پذیرا باشید.
شرایطِ خاص اقتصادی، اجتماعی و...ی جامعه مان که منبعث ازرفتارهای گذشته تک تک ما وسناریو های ناقص وغیرسیستمیکِ مدیران دراداره کشور است تضیقاتی را برای بخش عمده ای از مردم ایجاد کرده است.
به باورِ من تنها راه مواجهه باآن پذیرش واقعیت، مشخص نمودن سهم مان دربروز آن وتغییر نوع تفکرمان است.
می توانیم سال ۹۷ راباتخصیص روزی نیم ساعت مطالعه وتعمق در عملکرد گذشته وبازطراحی مسیر زندگی وارتباطاتِ مان باهمه نزدیکان ازجمله خانواده، همکاران وحتی بالادستان، به سال تغییرِ امیدبخش بدل نماییم.
تردید نباید کرد؛پایانِ مقصرشماری، آغاز حرکت روبه جلوست.
ازخداوندرحمان می خواهم سال جدید برای شما و خانواده محترم تان مملوّازسلامتی، شادکامی واتفاقات عالی باشد. سال نو مبارک.
ارادتمند هوشنگ عزتی امینی
۹۶/۱۲/۲۹🌹🌹

باسلام واحترام
سالروز ولادت حضرت علی علیه السلام وروزپدر رابه جنابعالی تبریک عرض مینمایم 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

🌹🌹🌹چرا باید به دنبال توسعه وتحول درنظام آموزش وپرورشِ کشور باشیم؟
واقعیت انکار ناپذیر این است که بازدهی وخروجی سیستم تعلیم و تربیت کشور مطلوب نیست.
اگر کشور مامتناسب با روند توسعه جهان، توسعه پیدانکرده، باید ابتدا به سیستمی که افراد آن را تعلیم وپرورش می دهد شک کرد.
دلایل اصلی عدم توفیق نظام تعلیم و تربیت، به زبان ساده در موارد زیر خلاصه می شود :
۱_عدم آسیب شناسی جدی برمبنای کیفیت خروجی های آن (فارغ‌التحصیلان) ومخصوصا "خودارزیابی مستمر" که می تواند منجر به بررسی و ارائه راهکارهاوراهبردهای اصلا ح شود.
۲_پویا ویادگیرنده نبودن ارکان سیستم آشیانه ای تعلیم و تربیت (معلمان، مدیران، والدین ودانش آموزان ودانشجویان)
۳_عدم وجود برنامه وعزم برای تغییر وضعیت
۴_شرایط اقتصادی نامطلوب (بادرجه اهمیت کمتر) وعدم امکان تخصیص منابع مالی درحد قابل قبول.
دلایل دیگری نیز وجود دارد که درکتاب "مدارسی که یادمیگیرند" کاملاً موردبحث وبررسی قرارگرفته است.
امروز روی این موضوع متمرکز میشویم :


🌺🌺گام اول برای تعقیب راه کار اصلا ح نظام تعلیم و تربیت وآموزش عالی چیست؟
آیا باسرانه ۱۲ دقیقه مطالعه قادر به آسیب شناسی، جستجوی راهکار وپایش خودوسیستم خواهیم بود؟؟؟؟؟
@LOPOWER

🌹🌹آیا دولت نیزمی تواند به نهادی یادگیرنده تبدیل شود؟

درواقع، هیچ سازمانی به اندازه سازمان های ملی بزرگ نیاز به تطبیق با تغییرات زمانی ندارد، اماتبدیل این سازمان ها به سازمان هایی یادگیرنده بسیار دشوار است.
موفقیت تنها وقتی به دست می‌آید که این شرایط مهم قلمدادشود :
۱_اولاً درراس سازمان باید رهبری باشد _دربهترین حالت یعنی مدیرعامل فعال، کوشا وثابت قدم
۲_رهبر باید آمادگی اعلام عمومی اهداف وارزش هایی که قصد یادگیری آن رادارید،داشته باشد
۳_لازم است ازمسولسیاست گزاری سازمان مثل وزارت دفاع حمایت وپشتیبانی وجودداشته باشد
۴_مدیران وکارکنان ادارات بایدمشتاقانه خودرابه عنوان ارایه دهندگان خدماتی به مشتریانی خاص به حساب آورند.
۵_عموماً باید بحرانی (موقعیت یارویدادی که سازمان رابه برنامه ریزی درقالب زمانی طولانی تری ازمعمول ترغیب کند) وجودداشته باشد. بایدزمان کافی برای بر وزتغییرات اختصاص داد.
پ.ف.درمیدان عمل ۵۷۴
@LOPOWER

مدارسی که یادمیگیرند:
🍊اصول راهنما برای مهیا کردن رهبرانِ آموزشِ تحول ساز
(نلداکمبرون مک کَیب پروفسور تعلیم و تربیت دانشگاه میامی، اُهایو)
اصل اول -حوزه رهبری تعلیم و تربیت برای اینکه محلِ تمرکزِ اصلی اش موضوع "تحول مدارس" باشد باید بازسازی گردد.

🍡مدارسی که ماپیرامون مان دیدیم درمواجهه بانیازهای جامعه ناکام بودند، چراکه اغلب مدیران تعلیم و تربیت، برای حفظ وضع موجود آموزش می دیدند، مدیران اینگونه تعلیم دیده بودند که: "سازمان هاساختارهای منطقیِ تقریباً مکانیکی هستند که به شیوه ای دیوان سالارانه کارمی کنند."
ماباورداریم که تحول ودگرگونی مستلزم وقوع تحول درفرآیند فکرکردن درباره " آموزش مدیران "برای مورد توجه قراردادن تعلیم و تربیت رهبران است.
این تحول مستلزم یک بازاندیشی بنیادی مدارس ومراجع صلاحیت دار است _یک بازاندیشی که محوریت فرهنگ، سیاست هاواخلاقیات درهمه کشمکش های روزانه دانش آموزان، معلمان ومدیران مدارس است.
چشم انداز ما ازمدیریت کردن مدارس به متحول کردن آنها واز مدیریت مدارس (فردمدیر) به چالش گری باپیش فرض های بنیادی پشت آنچه آنها اداره می کنند، تغییر یافت.

کتاب مدارسی که یادمی گیرند شاهکار پیترسنگه وبیش ازصدمتخصص همکارش صفحه ۴۸۱
@LOPOWER

🌺حضور
مابه این باوررسیده ایم که قلبِ ظرفیت موردنیاز برای ورود به عرصه آینده "حضور" است.
ابتدا "حضور" رابه عنوان
کاملاً آگاه وهُشیار بودن درلحظه کنونی به حساب می آوردیم.
سپس به ارزشِ "حضور" به عنوانِ
گوش وتوجه کردنِ عمیق، فراتر بودن فرد ازتعصبات، پیشداوری ها وشیوه های تاریخیِ منطقی بودن، پی بردیم.
مابه اهمیت رهاشدن ازقید و بندِهویت های قدیمی ونیاز به کنترل وآن گونه که سالک میگوید :
"انتخاب هایی برای خدمت به تکامل زندگی" رسیدیم.
نهایتا مابه درک ودیدنِ همه این جنبه های "حضور" به عنوانِ هدایت به حالت"جواز ورود"ِ مشارکت هشیارانه درصحنه بزرگتر برای تغییر رسیدیم.
زمانی که این حالت اتفاق می افتدمیدان عمل متحول می شود ونیروهای شکل دهنده موقعیت می توانند ازبازآفرینی گذشته به سمت متجلی شدن یا واقعیت پیدا کردنِ آینده درحال ظهور حرکت نمایند
@LOPOWERhttps://t.me/joinchat/AAAAAD7nM1CVJ7T6uFvh2A