Forwarded from رهروی راهبر ﴿انگیزشی ، رشد فردی﴾
مهم نیست که آدمایی که ازتون خوششون نمیاد چی بهتون میگن ، اگه شما موفق بشید اونا خفه میشن..
ولی دقت کنید که موفقیتِ شما نباید یه چیز اجباری باشه ، یسری هامون تلاش نمیکنیم ولی میخوایم موفق بشیم ، و این اجبارِ هم که میاد ، رسماً از یه انسان منفعل تبدیل به یه انسان منفعلِ افسرده میشیم؛
یعنی میشیم ، دیدید روی بعضی از لوازم برقی روی برچسب انرژیشون حد مصرف انرژیشون رو زده ++A؟
اونوقتِ که شما مصرف انرژیتون میشه منفی و توی بالاترین حد حتی انرژیای که باید مصرف کنید و انرژیای که توی باطنتون هست رو مصرف میکنید ولی این مصرف با ضرر همراهه...
یعنی درگیرِ اعتیاد میشید و گوشه گیر و خودتونو نابود میکنید.
پس اهمیتی به حرفای دیگران ندید.(مخصوصاً کنکوری های عزیز که براشون آرزوی موفقیت میکنیم)
به قول شاعر « ما شدیم خَفَنُ بدخواها خَفَن.. »
@RahroveRahbarr313
ولی دقت کنید که موفقیتِ شما نباید یه چیز اجباری باشه ، یسری هامون تلاش نمیکنیم ولی میخوایم موفق بشیم ، و این اجبارِ هم که میاد ، رسماً از یه انسان منفعل تبدیل به یه انسان منفعلِ افسرده میشیم؛
یعنی میشیم ، دیدید روی بعضی از لوازم برقی روی برچسب انرژیشون حد مصرف انرژیشون رو زده ++A؟
اونوقتِ که شما مصرف انرژیتون میشه منفی و توی بالاترین حد حتی انرژیای که باید مصرف کنید و انرژیای که توی باطنتون هست رو مصرف میکنید ولی این مصرف با ضرر همراهه...
یعنی درگیرِ اعتیاد میشید و گوشه گیر و خودتونو نابود میکنید.
پس اهمیتی به حرفای دیگران ندید.(مخصوصاً کنکوری های عزیز که براشون آرزوی موفقیت میکنیم)
به قول شاعر « ما شدیم خَفَنُ بدخواها خَفَن.. »
@RahroveRahbarr313
❤3
روانشناس پنینیت روسو-نتزر میگوید: «وقتی زندگی آشفته به نظر میرسد، عمل کردن بر اساس ارزشهایمان، حتی به شیوههای کوچک، میتواند حس جهتگیری را به ما بازگرداند. نه به این دلیل که شرایط بهتر می شود، بلکه به این دلیل که به یاد می آوریم در درون آنها چه کسی هستیم.»
#رشدـفردی
@lib216
@lib216
❤5
Forwarded from رهروی راهبر ﴿انگیزشی ، رشد فردی﴾
چگونه خودآگاهی هر عادتی را آسانتر میکند؟
چه برای بهبود ورزش، تغذیه، خواب یا شادیمان تلاش کرده باشیم، خوداندیشی یکی از کاربردیترین ابزارهایی است که در اختیار داریم.
در حالی که شبکههای اجتماعی به هر کسی بستری میدهند تا زندگی درونیاش را به نمایش بگذارد، مردم امروز بهطرز شگفتآوری خودآگاه نیستند. با اینکه ۹۵ درصد از مردم باور دارند خودآگاهاند، تنها حدود ۱۲ درصد واقعاً خودآگاهاند. و کسانی که فکر میکنند خودآگاهتریناند، اغلب کمترین خودآگاهی را دارند.
دوست دارم باور کنم که با توجه به تمرکز و علایق شخصیام، در آن ۱۲ درصدِ افراد خودآگاه جای میگیرم. اما در برخی از بخشهای زندگیام اینطور نیستم. برای مثال، خودم را کسی میدانم که تغذیه سالمی دارد. اما وقتی دستگاه پایش مداوم قند خون (CGM) را میپوشم که دادههای روشنی درباره واکنش بدنم به خواب، استرس و غذا به من میدهد، رفتاری متفاوت با زمانی دارم که آن را نمیپوشم.
مسئله این نیست که نمیدانم یک اسکون خامهای توتسیاه قند خونم را از محدوده طبیعی خارج میکند؛ میدانم. اما اگر CGM نپوشیده باشم، به آن فکر نمیکنم. آن حقیقت را بهراحتی بیرون از دایره آگاهیم نگه میدارم. اما اگر CGM پوشیده باشم، میدانم که نمیتوانم از هشدارِ قند خونِ بیشازحد فرار کنم و در نتیجه نمیتوانم از حقیقت فرار کنم. از آنچه در درونم میگذرد آگاه خواهم بود و همین آگاهی به من انگیزه میدهد بهجای اجتناب از حقیقت، از آن اسکون صرفنظر کنم.
با وجود این همه توجه به خود، واقعاً سخت است که واقعیت را در میدان دیدمان نگه داریم. اما وقتی چنین کنیم، احتمال اینکه به عادتهایمان برای سلامتی و شادی پایبند بمانیم بسیار بیشتر میشود.
خودآگاهی چه چیزی نیست
خودآگاهی چیزی فراتر از خیرهشدن به ناف خود است. روانشناسان میان نگاه درونیِ مفید و دو حالت ناسالمِ توجه به خود مرز دقیقی میکشند. یکی نشخوار فکری است؛ وقتی شکستهایمان را دوباره مرور میکنیم، اضطرابها را تمرین میکنیم و بارها به همان افکار آسیبرسان برمیگردیم. دیگری به خودشیفتگی نزدیکتر است: مشغولیت ذهنی به تصویر خودمان که با بینش به خود اشتباه گرفته میشود. هر دوی اینها حس خودشناسی دارند، اما هیچکدام سلامت، عادتها یا شادیمان را بهبود نمیدهند. (برعکس، هر دو افسردگی و اضطراب را افزایش میدهند.)
خودآگاهی توانایی مشاهده بدون قضاوت خودمان است: اینکه چه میکنیم، چه احساسی داریم و به چه میاندیشیم. نشخوار فکری یک حلقه پریشانی است؛ خودآگاهی میپرسد: «الان برای من چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟ چه کار دارم میکنم؟ چه احساسی دارم؟» خودآزمایی تأملگرایانه، کنجکاوانه و بدون قضاوت، رشد شخصی را پیشبینی میکند، در حالی که نشخوار فکری و خودآگاهیِ ناسالم فعالانه آن را تضعیف میکنند.
دلایل زیادی وجود دارد که به درون برنمیگردیم تا خودمان را آگاهانه مشاهده کنیم. تقاضاهای دنیای بیرونی برای توجه ما بلند و پرسروصدا هستند. نگاه دقیق به خودمان، زندگیمان و عادتهایمان میتواند دردناک باشد. آنقدر در مدیریت دنیای بیرونی ورزیده شدهایم که دنیای درونیمان بیسروصدا بررسی نمیشود. این مایه تأسف است، زیرا افرادی که خودآگاهی بالایی دارند معمولاً شادترند، عزتنفس بالاتری دارند و تابآورترند.
خودآگاهی یک ابرقدرت است
وقتی میخواهیم عادت تازهای بسازیم، بیشتر ما با آن بهعنوان یک مشکل اراده برخورد میکنیم و میخواهیم با زور محض خودمان را تغییر دهیم. مسیر مؤثرتر با خودآگاهی آغاز میشود. دلیلش این است:
خودآگاهی میتواند کمک کند محرکها را پیش از آنکه شما را غافلگیر کنند، شناسایی کنید. دو سوم رفتارهای روزانه ما روی خلبان خودکار انجام میشوند؛ مانند خوردن تنقلات ناآگاهانه، زیاد نشستن و سراغ گوشی رفتن. خودپایشی (کاربرد مستقیم خودآگاهی) میتواند آن رفتارهای خودکار را به دید آگاهانه بیاورد. شما نمیتوانید الگویی را که نمیبینید متوقف کنید؛ بنابراین نخستین قدم مهم در تغییر رفتار ناخواسته، شناختن چیزی است که آن را فعال میکند.
وقتی الگوهای فکرها و هیجانهایتان را میبینید، بهتر میفهمید چه زمانی و چرا بعضی کارها را میکنید. فهمیدن اینکه وقتی حوصلهتان سر رفته به سراغ تنقلات ناسالم میروید یا وقتی مضطربید، راه را برای راهحلهای متفاوت باز میکند. همینطور، فهمیدن اینکه اگر با یک دوست ورزش کنید احتمال بیشتری دارد تمرین را ادامه دهید، میتواند به شما کمک کند بیشتر پایبند بمانید.
این کار به شما انگیزه میدهد. خودآگاهیِ بیشتر باعث میشود افراد از شکاف بین جایی که هستند و جایی که میخواهند باشند آگاهتر شوند و انگیزه بیشتری برای بستن آن شکاف پیدا کنند. این نوع توجهکردن به معنای خودانتقادی نیست؛ یعنی واقعبینانه دیدن است.
چه برای بهبود ورزش، تغذیه، خواب یا شادیمان تلاش کرده باشیم، خوداندیشی یکی از کاربردیترین ابزارهایی است که در اختیار داریم.
در حالی که شبکههای اجتماعی به هر کسی بستری میدهند تا زندگی درونیاش را به نمایش بگذارد، مردم امروز بهطرز شگفتآوری خودآگاه نیستند. با اینکه ۹۵ درصد از مردم باور دارند خودآگاهاند، تنها حدود ۱۲ درصد واقعاً خودآگاهاند. و کسانی که فکر میکنند خودآگاهتریناند، اغلب کمترین خودآگاهی را دارند.
دوست دارم باور کنم که با توجه به تمرکز و علایق شخصیام، در آن ۱۲ درصدِ افراد خودآگاه جای میگیرم. اما در برخی از بخشهای زندگیام اینطور نیستم. برای مثال، خودم را کسی میدانم که تغذیه سالمی دارد. اما وقتی دستگاه پایش مداوم قند خون (CGM) را میپوشم که دادههای روشنی درباره واکنش بدنم به خواب، استرس و غذا به من میدهد، رفتاری متفاوت با زمانی دارم که آن را نمیپوشم.
مسئله این نیست که نمیدانم یک اسکون خامهای توتسیاه قند خونم را از محدوده طبیعی خارج میکند؛ میدانم. اما اگر CGM نپوشیده باشم، به آن فکر نمیکنم. آن حقیقت را بهراحتی بیرون از دایره آگاهیم نگه میدارم. اما اگر CGM پوشیده باشم، میدانم که نمیتوانم از هشدارِ قند خونِ بیشازحد فرار کنم و در نتیجه نمیتوانم از حقیقت فرار کنم. از آنچه در درونم میگذرد آگاه خواهم بود و همین آگاهی به من انگیزه میدهد بهجای اجتناب از حقیقت، از آن اسکون صرفنظر کنم.
با وجود این همه توجه به خود، واقعاً سخت است که واقعیت را در میدان دیدمان نگه داریم. اما وقتی چنین کنیم، احتمال اینکه به عادتهایمان برای سلامتی و شادی پایبند بمانیم بسیار بیشتر میشود.
خودآگاهی چه چیزی نیست
خودآگاهی چیزی فراتر از خیرهشدن به ناف خود است. روانشناسان میان نگاه درونیِ مفید و دو حالت ناسالمِ توجه به خود مرز دقیقی میکشند. یکی نشخوار فکری است؛ وقتی شکستهایمان را دوباره مرور میکنیم، اضطرابها را تمرین میکنیم و بارها به همان افکار آسیبرسان برمیگردیم. دیگری به خودشیفتگی نزدیکتر است: مشغولیت ذهنی به تصویر خودمان که با بینش به خود اشتباه گرفته میشود. هر دوی اینها حس خودشناسی دارند، اما هیچکدام سلامت، عادتها یا شادیمان را بهبود نمیدهند. (برعکس، هر دو افسردگی و اضطراب را افزایش میدهند.)
خودآگاهی توانایی مشاهده بدون قضاوت خودمان است: اینکه چه میکنیم، چه احساسی داریم و به چه میاندیشیم. نشخوار فکری یک حلقه پریشانی است؛ خودآگاهی میپرسد: «الان برای من چه اتفاقی در حال رخ دادن است؟ چه کار دارم میکنم؟ چه احساسی دارم؟» خودآزمایی تأملگرایانه، کنجکاوانه و بدون قضاوت، رشد شخصی را پیشبینی میکند، در حالی که نشخوار فکری و خودآگاهیِ ناسالم فعالانه آن را تضعیف میکنند.
دلایل زیادی وجود دارد که به درون برنمیگردیم تا خودمان را آگاهانه مشاهده کنیم. تقاضاهای دنیای بیرونی برای توجه ما بلند و پرسروصدا هستند. نگاه دقیق به خودمان، زندگیمان و عادتهایمان میتواند دردناک باشد. آنقدر در مدیریت دنیای بیرونی ورزیده شدهایم که دنیای درونیمان بیسروصدا بررسی نمیشود. این مایه تأسف است، زیرا افرادی که خودآگاهی بالایی دارند معمولاً شادترند، عزتنفس بالاتری دارند و تابآورترند.
خودآگاهی یک ابرقدرت است
وقتی میخواهیم عادت تازهای بسازیم، بیشتر ما با آن بهعنوان یک مشکل اراده برخورد میکنیم و میخواهیم با زور محض خودمان را تغییر دهیم. مسیر مؤثرتر با خودآگاهی آغاز میشود. دلیلش این است:
خودآگاهی میتواند کمک کند محرکها را پیش از آنکه شما را غافلگیر کنند، شناسایی کنید. دو سوم رفتارهای روزانه ما روی خلبان خودکار انجام میشوند؛ مانند خوردن تنقلات ناآگاهانه، زیاد نشستن و سراغ گوشی رفتن. خودپایشی (کاربرد مستقیم خودآگاهی) میتواند آن رفتارهای خودکار را به دید آگاهانه بیاورد. شما نمیتوانید الگویی را که نمیبینید متوقف کنید؛ بنابراین نخستین قدم مهم در تغییر رفتار ناخواسته، شناختن چیزی است که آن را فعال میکند.
وقتی الگوهای فکرها و هیجانهایتان را میبینید، بهتر میفهمید چه زمانی و چرا بعضی کارها را میکنید. فهمیدن اینکه وقتی حوصلهتان سر رفته به سراغ تنقلات ناسالم میروید یا وقتی مضطربید، راه را برای راهحلهای متفاوت باز میکند. همینطور، فهمیدن اینکه اگر با یک دوست ورزش کنید احتمال بیشتری دارد تمرین را ادامه دهید، میتواند به شما کمک کند بیشتر پایبند بمانید.
این کار به شما انگیزه میدهد. خودآگاهیِ بیشتر باعث میشود افراد از شکاف بین جایی که هستند و جایی که میخواهند باشند آگاهتر شوند و انگیزه بیشتری برای بستن آن شکاف پیدا کنند. این نوع توجهکردن به معنای خودانتقادی نیست؛ یعنی واقعبینانه دیدن است.
❤2
Forwarded from رهروی راهبر ﴿انگیزشی ، رشد فردی﴾
رهروی راهبر ﴿انگیزشی ، رشد فردی﴾
چگونه خودآگاهی هر عادتی را آسانتر میکند؟ چه برای بهبود ورزش، تغذیه، خواب یا شادیمان تلاش کرده باشیم، خوداندیشی یکی از کاربردیترین ابزارهایی است که در اختیار داریم. در حالی که شبکههای اجتماعی به هر کسی بستری میدهند تا زندگی درونیاش را به نمایش بگذارد،…
همچنین پژوهشها بهطور پیوسته نشان میدهند که انگیزه درونی — انجام دادن کاری به این دلیل که با ارزشها و علایق خودتان همسوست، نه به این دلیل که کسی به شما گفته — تغییری ماندگارتر ایجاد میکند. خودآگاهی راه دستیابی به آن نیروی درونی است؛ چون باید خودتان را بشناسید تا بدانید واقعاً به چه چیزهایی اهمیت میدهید.
سیستم پاداش مغزتان را بازسیمکشی میکند. وقتی خودآگاهی به ما اجازه میدهد رفتارهایمان را با ارزشهای عمیقترمان همسو کنیم، آن رفتارها در مغز واقعاً احساس بهتری پیدا میکنند. وقتی رفتار جدید بهعنوان پاداشدهندهتر رمزگذاری شود، انجامش بیتلاشتر آغاز میشود.
چگونه خودآگاهتر شویم
رفتارها و نتایجی را که برایتان مهماند اندازه بگیرید. مانند من و CGM؛ در پژوهشهایی روی افرادی که تلاش میکنند عادتهای غذاییشان را تغییر دهند، شرکتکنندگانی که غذایشان را ثبت میکردند از الگوهای غذاییشان واقعاً شگفتزده میشدند و همین به آنها انگیزه تغییر میداد. صرفاً ثبتکردن کاری که میکنید یکی از مؤثرترین و باثباتترین ابزارهایی است که برای تغییر رفتار داریم. ابزارهای پوشیدنی مانند حلقههای Oura به ما امکان میدهند دهها رفتارِ تحت کنترل خود را ببینیم و بهبود دهیم. وقتی چیزی را که از یک ابزار پوشیدنی یاد میگیریم با خوداندیشی درباره احساسمان پس از انجام کاری خوب برای خودمان همراه میکنیم، به مغز اطلاعات لازم برای بهروزرسانی سیستم پاداشش را میدهیم؛ در نتیجه انتخابهای سالم بهتر حس میشوند و تکرارشان آسانتر میشود.
وقتی کم میآورید، شفقت به خود را تمرین کنید. یکی از شگفتانگیزترین پلها به خودآگاهی واقعی، شفقت به خود است. پژوهشهای BetterUp نشان میدهد که شفقت به خود بهترین پیشبینیکننده توانایی فرد در مدیریت استرس است؛ افرادی با شفقت به خود بالا ۲۶٪ استرس کمتر، ۳۳٪ تابآوری بیشتر و ۲۴٪ فرسودگی کمتر دارند. چرا؟ شفقت به خود تهدید روانیِ صادقانه نگاهکردن به خود را کاهش میدهد.
وقتی با مهربانی بهجای قضاوت با سختیها، شکستها و نقاط کورمان روبهرو میشویم، دیگر لازم نیست از خودمان در برابر انتقاد یا شرمندگی خود محافظت کنیم؛ تمایل به نگاهکردن بدون چشمبستن، حقایق تلخ را آنقدر قابل تحمل میکند که بتوانیم از آنها درس بگیریم.
بهجای پرسشهای «چرا»، از پرسشهای «چه چیزی» استفاده کنید. وقتی میخواهیم خودمان را بهتر درک کنیم، غریزهمان این است که بپرسیم: چرا این کار را کردم؟ چرا این احساس را دارم؟ اما «چرا» در نقش پرسش خودآگاهی بهطرز شگفتآوری بیاثر است. پرسشهای «چرا» معمولاً بهجای بینش واقعی، داستانسرایی و توجیه تولید میکنند و اغلب ما را مستقیم به دام نشخوار فکری میاندازند. پرسشهای «چه چیزی» متفاوت عمل میکنند. بهجای «چرا اینقدر استرس دارم؟»، امتحان کنید: «چه موقعیتهایی باعث استرس من میشوند و چه اشتراکاتی دارند؟» بهجای «چرا نمیتوانم به این عادت پایبند بمانم؟»، امتحان کنید: «چه چیزی مانع من است و چه چیزی آن را آسانتر میکند؟» «چه چیزی» ما را کنجکاو، دقیق و رو به جلو نگه میدارد؛ یعنی همان حالتی که خودآگاهی به آن نیاز دارد.
از یک مربی یا دوست قابلاعتماد بپرسید چه چیزی در شما میبیند. مسیر خودشناسی اغلب بینفردی است: بازخورد کسانی که ما را خوب میشناسند و خیر ما را میخواهند میتواند جنبههایی از ما را آشکار کند که دروننگری بهتنهایی نمیتواند. همه ما نقاط کوری داریم و هر چقدر هم به درون نگاه کنیم، چیزی را که نمیتوانیم ببینیم نشانمان نمیدهد. دریافت مشاهدههای صادقانه از دیگران راهی قابلاعتماد برای کمکردن فاصله بین آنطور که خودمان را میبینیم و آنطور که واقعاً هستیم است. میتواند به سادگی این باشد که پس از یک هفته سخت از یک دوست یا همسر بپرسید: «الان چه چیزی در من میبینی که شاید خودم نمیبینم؟»
مدیتیشن را امتحان کنید. مدیتیشن فواید شناختی زیادی دارد و میتواند به تغییراتی در مغز منجر شود که خودآگاهی را افزایش میدهند. حتی چند دقیقه نشستن در سکوت و توجه به آنچه فکر و احساس میکنید، بدون تلاش برای تغییر یا سرکوب آن، همان نوع توجهِ درونیِ مفیدی را تمرین میدهد که برای «خودت را بشناس» واقعی لازم است.
خودآگاهی مهارتی است که با تمرین بهتر میشود. اما برای پرورش آن نیازی نیست زندگیمان را زیر و رو کنیم یا ساعتها مدیتیشن کنیم(نماز بخونیم قطعاً). فقط کافی است درباره کاری که در هر لحظه میکنیم، احساس میکنیم و فکر میکنیم کنجکاو و بدون قضاوت باشیم.
در دنیایی که به پرمشغلگی و عملکرد پاداش میدهد، بازگشت به درون میتواند نوعی خوشگذرانی یا حتی خطرناک به نظر برسد. اما خودآگاهی مسیر انحرافی از بهترین زندگیتان نیست؛ سریعترین مسیر به آن است.
نویسنده : کریستین کارتر؛ عضو ارشد ، دکتر کریستین کارتر ، مرکز علمی گریتر گود
سیستم پاداش مغزتان را بازسیمکشی میکند. وقتی خودآگاهی به ما اجازه میدهد رفتارهایمان را با ارزشهای عمیقترمان همسو کنیم، آن رفتارها در مغز واقعاً احساس بهتری پیدا میکنند. وقتی رفتار جدید بهعنوان پاداشدهندهتر رمزگذاری شود، انجامش بیتلاشتر آغاز میشود.
چگونه خودآگاهتر شویم
رفتارها و نتایجی را که برایتان مهماند اندازه بگیرید. مانند من و CGM؛ در پژوهشهایی روی افرادی که تلاش میکنند عادتهای غذاییشان را تغییر دهند، شرکتکنندگانی که غذایشان را ثبت میکردند از الگوهای غذاییشان واقعاً شگفتزده میشدند و همین به آنها انگیزه تغییر میداد. صرفاً ثبتکردن کاری که میکنید یکی از مؤثرترین و باثباتترین ابزارهایی است که برای تغییر رفتار داریم. ابزارهای پوشیدنی مانند حلقههای Oura به ما امکان میدهند دهها رفتارِ تحت کنترل خود را ببینیم و بهبود دهیم. وقتی چیزی را که از یک ابزار پوشیدنی یاد میگیریم با خوداندیشی درباره احساسمان پس از انجام کاری خوب برای خودمان همراه میکنیم، به مغز اطلاعات لازم برای بهروزرسانی سیستم پاداشش را میدهیم؛ در نتیجه انتخابهای سالم بهتر حس میشوند و تکرارشان آسانتر میشود.
وقتی کم میآورید، شفقت به خود را تمرین کنید. یکی از شگفتانگیزترین پلها به خودآگاهی واقعی، شفقت به خود است. پژوهشهای BetterUp نشان میدهد که شفقت به خود بهترین پیشبینیکننده توانایی فرد در مدیریت استرس است؛ افرادی با شفقت به خود بالا ۲۶٪ استرس کمتر، ۳۳٪ تابآوری بیشتر و ۲۴٪ فرسودگی کمتر دارند. چرا؟ شفقت به خود تهدید روانیِ صادقانه نگاهکردن به خود را کاهش میدهد.
وقتی با مهربانی بهجای قضاوت با سختیها، شکستها و نقاط کورمان روبهرو میشویم، دیگر لازم نیست از خودمان در برابر انتقاد یا شرمندگی خود محافظت کنیم؛ تمایل به نگاهکردن بدون چشمبستن، حقایق تلخ را آنقدر قابل تحمل میکند که بتوانیم از آنها درس بگیریم.
بهجای پرسشهای «چرا»، از پرسشهای «چه چیزی» استفاده کنید. وقتی میخواهیم خودمان را بهتر درک کنیم، غریزهمان این است که بپرسیم: چرا این کار را کردم؟ چرا این احساس را دارم؟ اما «چرا» در نقش پرسش خودآگاهی بهطرز شگفتآوری بیاثر است. پرسشهای «چرا» معمولاً بهجای بینش واقعی، داستانسرایی و توجیه تولید میکنند و اغلب ما را مستقیم به دام نشخوار فکری میاندازند. پرسشهای «چه چیزی» متفاوت عمل میکنند. بهجای «چرا اینقدر استرس دارم؟»، امتحان کنید: «چه موقعیتهایی باعث استرس من میشوند و چه اشتراکاتی دارند؟» بهجای «چرا نمیتوانم به این عادت پایبند بمانم؟»، امتحان کنید: «چه چیزی مانع من است و چه چیزی آن را آسانتر میکند؟» «چه چیزی» ما را کنجکاو، دقیق و رو به جلو نگه میدارد؛ یعنی همان حالتی که خودآگاهی به آن نیاز دارد.
از یک مربی یا دوست قابلاعتماد بپرسید چه چیزی در شما میبیند. مسیر خودشناسی اغلب بینفردی است: بازخورد کسانی که ما را خوب میشناسند و خیر ما را میخواهند میتواند جنبههایی از ما را آشکار کند که دروننگری بهتنهایی نمیتواند. همه ما نقاط کوری داریم و هر چقدر هم به درون نگاه کنیم، چیزی را که نمیتوانیم ببینیم نشانمان نمیدهد. دریافت مشاهدههای صادقانه از دیگران راهی قابلاعتماد برای کمکردن فاصله بین آنطور که خودمان را میبینیم و آنطور که واقعاً هستیم است. میتواند به سادگی این باشد که پس از یک هفته سخت از یک دوست یا همسر بپرسید: «الان چه چیزی در من میبینی که شاید خودم نمیبینم؟»
مدیتیشن را امتحان کنید. مدیتیشن فواید شناختی زیادی دارد و میتواند به تغییراتی در مغز منجر شود که خودآگاهی را افزایش میدهند. حتی چند دقیقه نشستن در سکوت و توجه به آنچه فکر و احساس میکنید، بدون تلاش برای تغییر یا سرکوب آن، همان نوع توجهِ درونیِ مفیدی را تمرین میدهد که برای «خودت را بشناس» واقعی لازم است.
خودآگاهی مهارتی است که با تمرین بهتر میشود. اما برای پرورش آن نیازی نیست زندگیمان را زیر و رو کنیم یا ساعتها مدیتیشن کنیم(نماز بخونیم قطعاً). فقط کافی است درباره کاری که در هر لحظه میکنیم، احساس میکنیم و فکر میکنیم کنجکاو و بدون قضاوت باشیم.
در دنیایی که به پرمشغلگی و عملکرد پاداش میدهد، بازگشت به درون میتواند نوعی خوشگذرانی یا حتی خطرناک به نظر برسد. اما خودآگاهی مسیر انحرافی از بهترین زندگیتان نیست؛ سریعترین مسیر به آن است.
نویسنده : کریستین کارتر؛ عضو ارشد ، دکتر کریستین کارتر ، مرکز علمی گریتر گود
Forwarded from 🔸کیسان ابوعمره🔸 (🕕Wade Sadegh⏳️)
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
هیچ کس یاد غریبی تو نیست...
🕊5
🟡عزیزم تویی که دنبال انگیزه هستی
می دونی بهترین انگیزه چیه؟
اینکه من نمیخوام قبل از مرگم بگم
#اللهم_عجل_لولیک_الفرج
(یعنی یه کاری کنیم تا اون موقع ظهور اتفاق افتاده باشه)❤️🔥
می دونی بهترین انگیزه چیه؟
اینکه من نمیخوام قبل از مرگم بگم
#اللهم_عجل_لولیک_الفرج
(یعنی یه کاری کنیم تا اون موقع ظهور اتفاق افتاده باشه)❤️🔥
❤🔥12
Forwarded from قرارگاه سایبری راه قدس🚩
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤8
...ترک عادتهای ذهنی و رفتارهایِ ناپسند
Hosein Aura
🏔مسیر ترک عادت ، مسیر آسونی نیست
🧠انعطاف پذیری مغز ( خوشبختانه هیچوقت کامل خشک نمیشه )
⚙هرکاری رو که یکبار انجام میدی ، احتمال انجام دوباره ی اون کار رو یکبار بیشتر میکنی
🙂 مهربونی با خودت ...
🙁 شرم همراه با عادت ...
☔️نتیجه ی مسقیم کار ها رو ببین
❌بعد از شکست ، ببین که اونقدرررر که فکر میکردی خوشحالت نکرد ( فریبی به نام -لذت کاذب- )
✅چشیدن احساس خوب : "انجام ندادن" و "پای قول ماندن"
@lib216
🧠انعطاف پذیری مغز ( خوشبختانه هیچوقت کامل خشک نمیشه )
⚙هرکاری رو که یکبار انجام میدی ، احتمال انجام دوباره ی اون کار رو یکبار بیشتر میکنی
🙂 مهربونی با خودت ...
🙁 شرم همراه با عادت ...
☔️نتیجه ی مسقیم کار ها رو ببین
❌بعد از شکست ، ببین که اونقدرررر که فکر میکردی خوشحالت نکرد ( فریبی به نام -لذت کاذب- )
✅چشیدن احساس خوب : "انجام ندادن" و "پای قول ماندن"
@lib216
Forwarded from قلب سبز (باوَر)
«الناسُ أعداءُ ما جَهِلوا»
«مردم دشمن چیزهایی هستند که نمیدانند.»
نهجالبلاغه ، سخنان امام علی(ع)
این سخن از نهجالبلاغه است و اشاره دارد به اینکه بسیاری از دشمنیها، انکارها و جدالهای انسانها از ناآگاهی و ندانستن سرچشمه میگیرد.
@green_heart7
«مردم دشمن چیزهایی هستند که نمیدانند.»
نهجالبلاغه ، سخنان امام علی(ع)
این سخن از نهجالبلاغه است و اشاره دارد به اینکه بسیاری از دشمنیها، انکارها و جدالهای انسانها از ناآگاهی و ندانستن سرچشمه میگیرد.
@green_heart7
👍5🎉1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔴این پست خیلی مفهومی و عمیق لطفا کامل نگاه کنید عجله نکنید و منظور رو بگیرید
دید کلیش نشون دادن اهمیت هدف و نقش پر رنگ اونه
#هدف #تله_رشد_فردی #اهمیت #رشد #رشد_فردی
@lib216
دید کلیش نشون دادن اهمیت هدف و نقش پر رنگ اونه
@lib216
👍3
اگه میخوای پورنوگرافی و خودارضایی رها بشی ، ببین چه چیزی دقیقاً مثل آتیش و پیکنیک که برای یه معتاد اون لوازم و تجهیزاتِ انجامِ اعتیاد ، برات لوازم و تجهیزاتِ اعتیادِ ؟
این میتونه رخت خوابت باشه ، برای کسی که رخت خوابش اون آماده سازیِ شروعِ اعتیادِ باید سعی کنه که همیشه بجز وقتی که خوابش میاد رخت خوابش رو جمع کنه.
#ترکـپورنوگرافی #رشدـفردی
@lib216
این میتونه رخت خوابت باشه ، برای کسی که رخت خوابش اون آماده سازیِ شروعِ اعتیادِ باید سعی کنه که همیشه بجز وقتی که خوابش میاد رخت خوابش رو جمع کنه.
@lib216
👍3
Forwarded from رهروی راهبر ﴿انگیزشی ، رشد فردی﴾
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بدون چی میخوای و قدم هات رو همون طوری که تورو به سمت اون هدف و مقصد میرسوننت حرکت بده ، شاید به هزار تا پیچ و هزار تا مسیر برسی ولی میدونی تو باید به مقصد برسی ، و اگه یبار بهش برسی برای بار دوم برات آب خوردنِ مگه نه ؟ :)
@RahroveRahbarr313angezes
@RahroveRahbarr313angezes
❤2
Forwarded from رهروی راهبر ﴿انگیزشی ، رشد فردی﴾
رهروی راهبر ﴿انگیزشی ، رشد فردی﴾
بدون چی میخوای و قدم هات رو همون طوری که تورو به سمت اون هدف و مقصد میرسوننت حرکت بده ، شاید به هزار تا پیچ و هزار تا مسیر برسی ولی میدونی تو باید به مقصد برسی ، و اگه یبار بهش برسی برای بار دوم برات آب خوردنِ مگه نه ؟ :) @RahroveRahbarr313angezes
حتی توی قرآن هم گفته شده که ما یه هدف نهایی زندگی داریم و به کارایی که یسری کار ها که رسیدن به اون هدف انجام میدیم.
این صحبت های جردن پیترسون یکی از بزرگان رشد فردی و روان شناس بالینی خیلی جالبه.
❤5🤩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🟡🟡🟡مخصوصا کلماتی که در ذهنتون به خودتون میگید هم هنینطور تاثیر خیلی بالایی دارند
#قدرت_نوشتن #نوشتن #قدرت #صلاحیت #کتاب #ذهن #کلمات
@lib216
@lib216
👍5❤2