هشدار بیش از ۱۰۰ غول فناوری درباره ضرورت دفاع در برابر هوش مصنوعی خودسر

https://www.1pezeshk.com/archives/2026/08/tech-giants-defend-rogue-ai.html

#هوش_مصنوعی #امنیت

@LDplus

شرکت متا در دعوای حقوقی با ایالات مختلف امریکا بر سر سلامت روان کودکان به توافق رسیده و این شرکت قبول کرده که بیش از 18 میلیارد دلار خسارت بده و استفاده نوجوانان از شبکه های اجتماعی این شرکت رو در امریکا محدود کنه.

این توافق که دعوای حقوقی با 47 ایالت امریکا رو حل و فصل میکنه و از ادامه روند دادگاه که ممکن هست در انتها تا چند صد میلیارد دلار جریمه برای این شرکت داشته باشه جلوگیری میکنه و متا اون رو طی ده سال به این ایالتها پرداخت میکنه.

طبق مفاد این توافق، متا باید سیستم تشخیص سنش رو بهبود بده و خطای اون برای نوجوانان 16 تا 17 سال حداکثر 10 درصد و برای 13 تا 15 سال حداکثر 3 درصد باشه. این شرکت همچنین باید به نوجوانان این امکان رو بده که بتونن الگوریتم شخصی سازی شده اینستاگرام و فیسبوک رو خاموش کنن و فقط محتوایی که فالو کردن رو ببینن.

علاوه بر این ارسال نوتیفیکیشن به نوجوانان از ساعت 10 شب تا 7 صبح مسدود میشه، از ساعت 12 شب تا 6 صبح نوجوانان امکان استفاده از اینستاگرام و فیسبوک رو نخواهند داشت، از ساعت 8 صبح تا 3 بعد از ظهر، نوتیفیکیشن سایلنت خواهند بود.

همچنین نوجوانان فقط میتونن روزانه 2 ساعت از اینستاگرام و فیسبوک استفاده کنن و هر 15 دقیقه استفاده پیوسته به اونها یاداوری میشه تا استفاده اشون رو کم کنن.

به اضافه اینکه پخش خودکار ویدیوها متوقف میشه، تعداد لایکها روی پستهای خودشون و دیگران مخفی میشه و حتی خودشونم نمیتونن تعداد لایکهاشون رو ببینن. فیلترهای زیبایی برای اونها غیرفعال میشه و اکانتهای مختلفی که دارن به طور اتوماتیک بهم وصل میشن تا این محدودیتهارو دور نزنن. والدین این امکان رو دارن که برخی از این تنظیمات رو غیرفعال کنن.

طبق این توافق از این 18 میلیارد دلار جریمه، 5.3 میلیارد دلار اون در صورتی پرداخت میشه که تیک تاک و یوتوب هم محدودیتهای مشابهی برای نوجوانان وضع کنن.

🔎 reuters

#شبکه‌های_اجتماعی #کودکان #نوجوانان #اینستاگرام #فیسبوک #اعتیاد

@TechTube
@LDplus

آن دوراهی‌ای که بالاخره سراغ همه‌مان می‌آید

در یک بحث اشتباه می‌کنید و طرف مقابل اشتباهتان را نشان می‌دهد.

از اینجا دو راه دارید:

۱. بررسی می‌کنید؛ جست‌وجو می‌کنید، منابع را نگاه می‌کنید و اگر متوجه شدید اشتباه کرده‌اید، خیلی ساده می‌گویید:
«عه، که این‌طور. ممنون که گفتی. پس با این اصلاح، ادامه بحث را پیش می‌بریم.»
و تمام.
اشتباه اصلاح شده و بحث می‌تواند ادامه پیدا کند.

۲. روی حرف اشتباه پافشاری می‌کنید.
«نه آقا، این بدیهی است.»
«نه، اصلا این‌طور نیست.»
«من مطمئنم.»
و بعد پیام روی پیام، ساعت‌ها اصرار، تغییر صورت مسئله، پریدن از شاخه‌ای به شاخه دیگر برای نجات موضع قبلی و باز هم اصرار.
کم‌کم طرف مقابل خسته و عصبانی می‌شود، ادمین شما را به‌دلیل اصرار روی یک ادعای نادرست سایلنت می‌کند و حالا علاوه بر اشتباه اولیه، یک درگیری شخصی هم شکل گرفته است. خودتان هم عصبانی می‌شوید، اعتبارتان آسیب می‌ببیند؛ به چت خصوصی ادمین می‌روید فحش میدهید؛

همه این‌ها می‌تواند با یک جمله ساده جلوگیری شود:

«ممکنه اشتباه کرده باشم؛ بذار بررسی کنم.»

«که اینطور!! اوکی »

«درست؛ از این نظر نگاه نکرده بودم»

لازم نیست در بحث‌ها آن‌قدر محکم و قطعی حرف بزنیم که اگر بعدا معلوم شد اشتباه کرده‌ایم، دیگر راهی جز دفاع از اشتباهمان برایمان باقی نماند.

احتیاط در بیان ادعا، عقب‌نشینی نیست؛ بخشی از تفکر عقلانی است.

و شاید مهم‌تر از این؛ اعتراف به اشتباه، اعتبار ما را نابود نمی‌کند؛ اصرار بر اشتباه است که می‌تواند آن را نابود کند.

#روابط_خانوادگی #روابط_اجتماعی #بحث #گفتگو

@ofoghroydadd
@LDplus

همه‌کاره و همه‌چیزدان نباشید!

آنچه زندگی را غنی می‌سازد چیزهایی نیستند که به آن اضافه می‌کنید، بلکه چیزهایی هستند که از آن حذف می‌کنید.
آنچه زمانه‌ی ما را تهدید می‌کند انفجار اطلاعات نیست، بلکه انفجار انواع نظرات مختلف است.
آزادی واقعی یعنی این‌ که، مجبور نباشید در مورد همه‌چیز و همه‌کس نظری داشته باشید، نگران این نباشید که بی‌نظر بودن نشانه‌ی ضعف شماست، برعکس این نشانه هوش و بلوغ شماست..


#کتاب هنر خوب زیستن، نمشته رولف دوبلی

@LDplus

ویتامین B12 ارتباطی پیچیده با سرطان دارد؛ نتیجه یافته‌های چندین پژوهش

نقش پررنگ B12 در ساخت و ترمیم DNA، باعث شده است که پژوهشگران از سال‌ها پیش ارتباط احتمالی آن با سرطان را بررسی کنند. فرض اولیه این بود که کمبود شدید B12 می‌تواند فرایند تکثیر و ترمیم DNA را مختل کند و به ناپایداری ژنتیکی و درنهایت، به افزایش خطر ابتلا به سرطان منجر شود.
اما برخی پژوهش‌ها نیز به نتیجه‌ای متفاوت رسیدند. در چندین مطالعه، سطح غیرعادی بالای B12 در خون افراد مبتلا به سرطان‌های ریه، پستان، مری و روده بزرگ دیده شده است. این یافته پرسش مهمی را مطرح می‌کند: آیا سطح بالای B12، خطر سرطان را افزایش می‌دهد یا سرطان باعث بالارفتن سطح B12 در بدن می‌شود؟ پاسخ هنوز مشخص نیست.

ادامه مطلب:

https://www.zoomit.ir/health-medical/465807-vitamin-b12-blood-levels-cancer-link/?utm_source=Telegram&utm_term=p39hc6xvs

#سلامت #تغذیه #ویتامین #ویتامین_B12 #سرطان

@LDplus

تو تریلر GTA6 میگه «الان روز خوشیته، حالشو ببر، معلوم نیست بعدا چه بگایی‌هایی پیش بیاد»
میگن فرهنگ آمریکاست که داره صادر میشه ولی این حرف خیام دیوث خودمونه
@aqvalanam
@LDplus

یه دونش تقریبا حقوق یه ماهه کارگر در ایران آخوند‌زده است.

@LDplus

«تقریبا همه زنانِ» تحصیلات تکمیلی در رشته‌های STEM احساس تقلبی‌بودن دارند

پژوهشی از دانشگاه بینگهمتون نشان می‌دهد احساس خودتردیدیِ فریبکارانه یا سندروم ایمپاستر (Impostorism) در میان زنانِ در حال تحصیل در مقاطع تحصیلات تکمیلی رشته‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) بسیار شایع است.

بر اساس یافته‌های این پژوهش، ۹۷٫۵ درصد از زنان شرکت‌کننده دست‌کم سطح متوسطی از احساسات ایمپاستر را گزارش کردند.

ایمپاستریسم به وضعیتی گفته می‌شود که فرد، حتی در حضور شواهد عینی از موفقیت، همچنان توانایی‌های خود را کافی نمی‌داند و تصور می‌کند دیگران درباره استعداد و شایستگی او بیش از حد مثبت قضاوت کرده‌اند.

چنین فردی ممکن است موفقیت‌هایش، مانند نمرات بالا، دریافت جایزه یا موفقیت در فعالیت علمی، را به شانس، زمان‌بندی مناسب یا کمک دیگران نسبت دهد و نه توانایی و تلاش خودش. در نتیجه، همواره نگران است که سرانجام دیگران متوجه بی‌کفایتی او شوند.

این پدیده با اعتمادبه‌نفس پایین یا افسردگی یکسان نیست و می‌تواند در افراد بسیار موفق نیز دیده شود. با این حال، پژوهش جِی‌یون الیزابت شین نشان داد که میزان بیشتر ایمپاستریسم در زنانِ تحصیلات تکمیلی STEM با سلامت روانی ضعیف‌تر، فرسودگی تحصیلی و شغلی بیشتر و افزایش فکرِ ترک تحصیل ارتباط دارد.

به گفته پژوهشگران، شرایط اجتماعی نیز ممکن است این احساسات را تشدید کند. زنان و دیگر گروه‌های کمترنمایش‌یافته در رشته‌های STEM ممکن است با کلیشه‌هایی مواجه شوند که به‌اشتباه توانایی ذاتی زنان برای موفقیت در حوزه‌های علمی و فنی را زیر سوال می‌برند.

کمبود نمایندگان یک گروه در یک حوزه نیز می‌تواند این تصور را تقویت کند که فرد به آن محیط تعلق ندارد.

عامل دیگری که با ایمپاستریسم ارتباط دارد، ذهنیت ثابت است؛ یعنی باور به اینکه هوش و توانایی‌های فرد تقریبا تغییرناپذیرند. در چنین شرایطی، یک شکست یا اشتباه ممکن است به‌جای آنکه بخشی طبیعی از یادگیری تلقی شود، به‌عنوان مدرکی برای بی‌استعدادی فرد تعبیر شود.

پژوهشگران معتقدند ایجاد محیط‌های حمایتی، گفت‌وگوی صریح درباره این احساسات و تقویت نگرش انعطاف‌پذیر نسبت به توانایی و یادگیری می‌تواند به کاهش ایمپاستریسم کمک کند. با این حال، برای شناسایی موثرترین راهکارها به پژوهش‌های بیشتری نیاز است.

SpringerNature


#آموزش #یادگیری #زن #زنان #سندرم_ایمپاستر

@Ofoghroydadd
@LDplus

نیویورک تایمز مطلبی نوشته درباره سوریه بعد از سقوط حکومت بشار اسد و این سؤال سخت که چطور هم جنایتکارها مجازات بشن و هم کشور دوباره وارد جنگ و انتقام‌گیری نشه.

ماجرا از محله «تضامن» دمشق شروع می‌شه؛ جایی که در دوران حکومت اسد چندین قتل‌عام اتفاق افتاده. هنوز بین خرابه‌ها استخوان و بقایای آدم‌هایی پیدا می‌شه که کشته شدن. حتی بچه‌های محله موقع بازی استخوان پیدا می‌کنن و هنوز معلوم نیست خیلی از این بقایا متعلق به چه کسانیه.

بعد از سقوط حکومت اسد در سال ۲۰۲۴، خیلی از سوری‌هایی که خودشون یا خانواده‌هاشون قربانی حکومت بودن، انتظار داشتن عاملان شکنجه، اعدام و کشتار خیلی سریع محاکمه بشن. ولی دولت جدید سوریه با یه مشکل بزرگ روبه‌رو شده: اگه بخواد همه کسانی رو که به شکلی با حکومت قبلی همکاری داشتن محاکمه کنه، ممکنه دوباره کشور به سمت درگیری و جنگ داخلی بره.

احمد الشرع، رئیس‌جمهور جدید سوریه، برای سربازهای عادی دوره اسد عفو اعلام کرده، ولی گفته کسانی که مستقیماً دستشون به خون مردم آلوده بوده باید محاکمه بشن.

مسئول کمیسیون عدالت انتقالی سوریه خیلی ساده می‌گه: اگه بگیم می‌خوایم یک میلیون نفر رو محاکمه کنیم، انگار داریم می‌گیم «بیاید یه جنگ داخلی دیگه راه بندازیم.»

برای همین برنامه اینه که تمرکز اصلی روی جنایت‌های خیلی سنگین باشه؛ مثل حملات شیمیایی، شکنجه و اعدام در زندان‌ها و قتل‌عام مردم. برای بقیه پرونده‌ها ممکنه از عفو، آشتی یا پرداخت غرامت استفاده بشه.

ابعاد فاجعه هم خیلی بزرگه. طبق آمار سازمان ملل دست‌کم ۵۸۰ هزار نفر در جنگ سوریه کشته شدن. حدود ۱۴۰ هزار نفر هم مفقود شدن و احتمال می‌ره خیلی‌هاشون در زندان‌های حکومت اسد یا جاهای دیگه کشته شده باشن.

اما مردم صبرشون داره تموم می‌شه. بعضی‌ها خودشون دنبال انتقام افتادن و موارد کتک‌زدن، حمله و حتی کشتن کسانی که متهم به همکاری با حکومت اسد هستن بیشتر شده. نگرانی اینه که اگه دادگاه‌ها نتونن عدالت رو اجرا کنن، مردم عدالت رو خودشون به دست بگیرن.

ماه گذشته هم یک دادگاه سوری بشار اسد و هشت نفر دیگه رو به جرم قتل، شکنجه و جنایت علیه بشریت به اعدام محکوم کرد. البته اسد در روسیه‌ست و فقط یکی از این افراد، عاطف نجیب، پسرعموی اسد، در بازداشت سوریه قرار داره.

صدور این حکم باعث خوشحالی خیلی از مردم شد، اما کارشناسان حقوق بشر می‌گن معلوم نیست دادگاه چقدر عادلانه و استاندارد بوده. سوریه هنوز داره سیستم قضایی جدیدش رو می‌سازه؛ قاضی‌ها باید آموزش ببینن، تیم‌های پزشکی قانونی تشکیل بشن و قوانین مربوط به جنایت‌های دوران جنگ مشخص بشه.

یکی از دردناک‌ترین بخش‌های گزارش درباره یه مادر ۷۰ ساله‌ست. پسرش سال ۲۰۱۳ رفت دخترش رو از مدرسه بیاره و دیگه هیچ‌وقت برنگشت. مادرش فکر می‌کنه استخوان‌های پسرش شاید بین همین بقایایی باشه که در تضامن پیدا شده. وقتی یکی از متهمان اصلی قتل‌عام این منطقه بازداشت شد، مادر گفت: پس بقیه چی؟

و این دقیقاً مشکل امروز سوریه‌ست: خانواده‌هایی که عزیزانشون رو از دست دادن، عدالت کامل می‌خوان؛ ولی دولت می‌گه نمی‌شه صدها هزار نفر رو زندانی کرد و همزمان انتظار داشت جامعه دوباره بتونه کنار هم زندگی کنه.

برای همین حتی صحبت از مدلی شبیه کمیسیون حقیقت و آشتی آفریقای جنوبی شده؛ یعنی بعضی پرونده‌ها به‌جای زندان و محاکمه، از راه اعتراف به حقیقت، آشتی و پرداخت غرامت حل بشه.

با این حال، روند کار خیلی کنده. در تضامن تازه بعد از مدت‌ها تیم‌های دولتی اومدن تعدادی استخوان رو جمع کردن و یک گور دسته‌جمعی رو باز کردن. مردم می‌گن هنوز تعداد زیادی جسد زیر خاکه و حتی بچه‌ها همچنان بین خرابه‌ها بقایای آدم‌ها رو پیدا می‌کنن.

در واقع سؤال اصلی اینه: سوریه چطور می‌تونه جنایت‌های دوران اسد رو فراموش نکنه و عاملان اصلی رو مجازات کنه، ولی در عین حال نذاره عدالت تبدیل به انتقام و یک دور تازه از خشونت بشه.

#جنگ #جنایت #سوریه #دادگاه #عدالت

https://www.nytimes.com/2026/09/03/world/middleeast/syria-justice-abuse-assad.html

Twitter, Link
@LDplus

اقتصاد و جمهوری اسلامی

@LDplus

موهایت را به آرایشگر می‌سپاری،
چشمانت را به دیدن مناظر شرم‌آور،
بویایی‌ات را به بوهای متعفن،
دهانت را به خوراک‌های نکبت‌بار

کودکی‌ات را
به دست مراقبت احمق‌ها می‌سپاری،
بهترین ساعت‌های جوانی‌ات را
به سربازخانه کثیف مدرسه،
سال‌های جوانی‌ات را
به بحث و جدل با انبوهی از کوتوله‌های فکری،
و عشقت ــ آن عشق شریف ــ را به زنی می‌سپاری که در رویای... مرد بعدی است.

دوران پختگی‌ات را به «خدمت» می‌سپاری؛ آن هیولای خاکستری.

و چشمانت کم‌سو می‌شوند،
موهایت خاکستری،
آن بینی ظریف و خوش‌تراشت شکل بینی درشکه‌چی خواب‌آلود را به خود می‌گیرد، دهانت زمخت می‌شود،

و روحت؛ آن روح اندوهگین را
در گرداب امور روزمره فرو می‌بری

لعنت به همه‌چیز!
انگار تمام زندگی‌ام را از دست داده‌ام!

ونیامین بلاژنی

#هنر #ادبیات #شعر

@LDplus

ایجاد توهم بینایی توسط هنرمند اسپانیایی، گونسالو بوروندو، به عنوان بهترین اثر هنری خیابانی در فرانسه شناخته شده است.

#هنر #هنر_خیابانی

@LDplus

-اگر اون‌قدری زندگی کنی که به به اندازه‌ی من پیر شی، خیلی چیزا رو عجیب‌وغریب می‌بینی.

-شما حکیم و خردمند به نظر می‌رسین.

-نه، این بزرگترین مغلطه هستش؛ حکمت آدمای پیر. آدمای پیر حکیم‌تر و خردمندتر نمی‌شن. اونا محتاط‌تر می‌شن.

-شاید همین خودش یه جور حکمت هست.

-آره، از نوع ناخوشایندش.

کتاب وداع با اسلحه، نوشته ارنست همینگوی

#کتاب #ارنست_همینگوی #پیری #کهنسالی

@LDplus

«به‌نظرت بزرگ‌ترین راه هدردادن وقت چیه؟»
موش کور گفت: «اینه که خودت رو با بقیه مقایسه کنی.»

#کتاب پسرک، موش کور، روباه و اسب نوشته چارلی مکسی


@LDplus

تناقض عجیبی است که بسیاری از روشن‌ترین و آرامش‌بخش‌ترین درس‌های زندگی را در بدترین دوران زندگی‌مان می‌آموزیم.

#کتاب آسایش نوشته مت هیگ

@LDplus

به زودی شاهد نوستالژی‌های متوهمانه برای «دنیای زیبای قبل از هوش مصنوعی» خواهیم بود؛

دنیایی که در آن انسان‌ها به کارهایی که عاشقش هستند مشغول بودند،

همه‌چیز رنگ و بوی انسانی و واقعی داشت،

همه در حال یادگیری و پیشرفت بودند،

و زندگی‌ها سرشار از معنا بود...

تا این که هوش مصنوعی آمد و این دنیای زیبا را خراب کرد! 🤡

#هوش_مصنوعی

@bayanz
@LDplus

زندگی، چیزی است که بیش از همه به آن بها می‌دهیم و کمترین توجهی به آن می‌کنیم.

ویلیام سیدنی پورتر، نویسنده آمریکایی

@LDplus

یه چینیه یه کامنتی درباره روسیه نوشته تو توعیتر که داره به عنوان حدیث قدسی دست به دست میشه:

«پوتین از منابع قرن بیست و یکمی استفاده کرد تا یه جنگ قرن بیستمی رو انجام بده تا بتونه یه قلمرو قرن نوزدهمی امپراتوری رو دوباره زنده کنه و تو این پروسه قرن بیست و دو روسیه رو از الان به فنا داد»

#اوکراین #روسیه

@aqvalanam
@LDplus

پرندگانم را آزاد کردم؛
زیرا فهمیدم
نداشتن،
تنها راه از دست ندادن است.

گروس عبدالملکیان

@LDplus

اگر سعی کنیم خودمان را با کنجکاوی همدلانه ببینیم و قضاوت را کنار بگذاریم، احتمالاً بتوانیم پیش داوری‌هایمان درباره‌ی دیگران را هم کنار بگذاریم.

کتاب افسانه‌ی عادی‌بودن، نوشته گبور مته

#کتاب #کنجکاوی #همدلی

@LDplus

عشق هم می‌تواند از قوانین ریاضی پیروی کند

دانشمندان می‌گویند تغییرات احساسات در یک رابطه عاطفی ممکن است آن‌قدر الگوهای مشخصی داشته باشد که بتوان آن را با مدل‌های ریاضی بررسی کرد. در این رویکرد، رابطه مانند یک «سیستم پویا» در نظر گرفته می‌شود؛ یعنی حالتی که دائما تحت تاثیر اتفاقات مختلف تغییر می‌کند و ممکن است به سمت ثبات یا فروپاشی حرکت کند.

پروفسور لوران پوجو‌ـ‌منژوئه از دانشگاه لیون ۱ و همکارانش سال‌هاست از ایده‌های ریاضی برای بررسی روابط استفاده می‌کنند. این مدل‌ها در ابتدا ارتباطی با عشق نداشتند و برای مطالعه تغییرات جمعیت جانوران، مانند خرگوش‌ها و شکارچیانی مانند سیاه‌گوش، توسعه یافته بودند.

یکی از مفاهیم مهم در این مدل‌ها آستانه بحرانی است. برای مثال، اگر جمعیت یک گونه از حد مشخصی کمتر شود، احتمال ادامه حیات آن به‌شدت کاهش می‌یابد. پژوهشگران معتقدند می‌توان ایده مشابهی را درباره روابط عاطفی نیز مطرح کرد.

بر اساس این دیدگاه، هر رابطه ممکن است یک سطح بحرانی از «قدرت و پایداری» داشته باشد. اگر احساسات و پیوند میان دو نفر برای مدت طولانی از این سطح پایین‌تر برود، رابطه ممکن است به سمت جدایی حرکت کند. اما اگر زوج بتوانند پس از اختلاف یا فشار دوباره به وضعیت پایدار برگردند، رابطه می‌تواند ادامه پیدا کند.

مدل‌های جدیدتر حتی تاخیر زمانی در واکنش‌های عاطفی را نیز در نظر می‌گیرند. انسان‌ها همیشه بلافاصله به رفتار طرف مقابل پاسخ نمی‌دهند و گاهی زمان برای فکر کردن می‌تواند شدت یک درگیری را کاهش دهد یا برعکس، آن را بیشتر کند.

این مدل‌ها سه عامل اصلی را برجسته می‌کنند: جاذبه متقابل، کاهش طبیعی احساسات در طول زمان و نحوه واکنش عاطفی هر فرد به طرف مقابل. همچنین استرس، مشکلات کاری، بیماری، مسائل مالی و اختلافات خانوادگی می‌توانند سیستم را از حالت تعادل خارج کنند.

در آینده حتی ممکن است هوش مصنوعی با این مدل‌های ریاضی ترکیب شود تا نوعی سیستم هشدار زودهنگام برای روابط ایجاد کند؛ سیستمی که نشانه‌های نزدیک شدن رابطه به یک وضعیت ناپایدار را شناسایی کند.

بااین‌حال، دانشمندان تاکید می‌کنند که این معادلات قرار نیست آینده یک رابطه را به‌طور قطعی پیش‌بینی کنند. بسیاری از مدل‌ها بر اساس روابط در جوامع غربی ساخته شده‌اند و تفاوت‌های فرهنگی و اجتماعی می‌تواند نتایج را تغییر دهد. انسان‌ها نیز می‌توانند رفتار خود را تغییر دهند، از مشاوره کمک بگیرند و تصمیم‌هایی بگیرند که مدل ریاضی انتظارش را ندارد.

بنابراین، ریاضی قرار نیست عشق را به یک معادله ساده تبدیل کند؛ بلکه می‌تواند الگوهای تغییر، بحران و بازگشت به تعادل در روابط را بهتر نشان دهد.

ScienceDaily

#روابط_خانوادگی #روابط_عاطفی #عشق #ریاضی #هوش_مصنوعی


@Ofoghroydadd
@LDplus