پیش‌بینی اعلیحضرت نیم درجه خطا داشت.

@AnimalsQuotes
@LDplus

یادتونه برای سرقت لپ‌تاپ یه دانشجوی دانشگاه تهران، کشتنش، و چقدر اخبار ساخت؟ مرداد ماه این بچه رو هم برای سرقت گوشیش کشتن، ولی یک تیتر هم نساخت.
تا این وضعیت نامتعادل ضدانسانی رو درست نکنیم یک کشور نخواهیم شد.

@AnimalsQuotes
@LDplus

مجری: طبق آخرین برآوردهایی که شنیده‌ام، با انتشار این گزارش‌های هولناک، بین ۱۲ تا ۱۶ هزار معترض کشته شده‌اند. پس آن‌همه حمایت در محافل دانشگاهی و هالیوود کجاست؟

سم‌هریس: خب این سوال را سال‌هاست که باید می‌پرسیدیم. منظورم این است که در دهه گذشته یا کمی بیشتر، بارها شاهد خیزش‌های مردمی در ایران بوده‌ایم؛ به‌ویژه از سوی زنان. اما این حرکت‌ها در اینجا با موج عظیمی از بی‌تفاوتی مواجه شد؛ آن هم از سوی کسانی که تظاهر می‌کنند نگران حقوق زنان، سرکوب مردم در سراسر جهان و برادران و خواهران مسلمان خود هستند.

می‌دانید، آن‌ها قطعاً نگران غزه بودند، اما وقتی صحبت از یک تئوکراسی (حکومت مذهبی) اسلامی است که شهروندان خودش را اعدام و شکنجه می‌کند، دیگر خبری از دلسوزی یا نگرانی واقعی نیست. دلیلش هم کاملاً روشن است: آن‌ها نمی‌توانند «محاسبات اخلاقی» این قضیه را برای خودشان حل کنند؛ چون حس می‌کنند اگر نور زیادی بر جنایات این رژیم بتابانند، گویی دارند اسلام یا گروه دیگری از مسلمانان و رنگین‌پوستان را بدنام می‌کنند.

بنابراین، اگر مسلمانان در حال کشتار یا سرکوب مسلمانان دیگر باشند، برای «چپ‌گراها» اهمیتی ندارد. در واقع، اعداد و ارقام هم فرقی به حالشان نمی‌کند؛ حتی اگر آمار ده برابر بدترین تخمین‌ها از وقایع غزه باشد، باز هم کسی در سوریه، یمن یا سودان اهمیت نمی‌دهد. در رسانه‌های اصلی هم اصلاً به این موضوعات پرداخته نمی‌شود. اما اگر یهودیان به هر دلیلی مسلمانان را بکشند - حتی بلافاصله پس از بدترین قتل‌عام یهودیان بعد از هولوکاست - این برای جناح چپ یک «فوریت اخلاقی» محسوب می‌شود.

این نشان می‌دهد که شهود اخلاقی آن‌ها چگونه تنظیم شده است و ما باید زمانی این سوگیری‌ها را بازنگری کنیم، چون این رویکرد در آینده اصلاً وجهه خوبی نخواهد داشت. ما همچنان شاهد درگیری با اسلام‌گرایان و جهادی‌ها در مرزها و حتی داخل جوامع آزاد خواهیم بود.

ما قطعاً باید در کنار مردم ایران بایستیم. باید هر کاری از دستمان برمی‌آید برای مهندسیِ «تغییر رژیم» انجام دهیم. باید سال‌ها پیش این کار را می‌کردیم. این یک شکست دوحزبی است؛ اوباما در این زمینه افتضاح بود، بایدن هم افتضاح بود. این یک رسوایی برای دوران ریاست‌جمهوری هر دوی آن‌هاست که در این مورد این‌قدر بد عمل کردند. ترامپ در این زمینه بهتر بوده، اما می‌بینیم که دغدغه واقعی ترامپ نه دموکراسی است و نه آزادی؛ او واقعاً بویی از بشردوستی نبرده است. او محاسبات دیگری دارد.

ـــ

در بخش دیگری از گفت‌وگو:

آیا شما خواهان مداخله نظامی آمریکا در ایران هستید؟

فکر می‌کنم همه ما در این مقطع باید نسبت به حضور پیاده‌نظام آمریکا در هر یک از این کشورها بسیار حساس و نگران باشیم. اما اگر بتوانیم از نیروی هوایی یا نیروهای ویژه برای محقق کردن تغییر رژیم در این لحظه استفاده کنیم... به نظر می‌رسد که رژیم بیش از هر زمان دیگری به سقوط نزدیک شده است و این رژیم به معنای واقعی کلمه شرور است.

این یک فرصت است. باز هم می‌گویم، نمی‌دانم بعد از آن چه می‌شود، اما فکر می‌کنم مردم ایران حاضرند این ریسک را بپذیرند. به نظرم حمایت مردمی از رژیم حدود ۲۰ درصد باشد و قطعاً به ۵۰ درصد نمی‌رسد. بر اساس گزارش‌هایی که خوانده‌ام، اکثریت ایرانی‌ها مدت‌هاست که از تئوکراسی (حکومت مذهبی) خسته شده‌اند و دلیل خوبی هم برای آن دارند.

و آنجا یک کشور «داغون» نیست. ایران فرهنگ فوق‌العاده‌ای دارد؛ با کشورهای دیگر فرق می‌کند.

بله، ما نباید با قرار دادن همه این کشورها در یک دسته، درس اشتباهی از ماجراجویی‌های شکست‌خورده‌مان در خارج از کشور بگیریم. ایران، افغانستان نیست؛ عراق هم افغانستان نبود. هر دو پروژه شکست خوردند، اما منطقی است که آن‌ها را کاملاً متفاوت از هم بدانیم.

لینک گفت‌وگو

@bayanz
@LDplus

مهم‌تر از بایکوت توله‌های نظام، بایکوت نرمالایزکنندگان جنایته، که تعدادشون خیلی بیشتره، و جز جیره‌خواری نقش سیاسی اهمیت‌داری ندارند. با کسی که در شبکه‌های اجتماعی، یا هر رسانه و پلتفرمی، توجیه یا دفاع از آدمخوارها رو یک «عقیده شخصی» جا میزنه، باید به شکل یک خلافکار برخورد کرد، نه به شکل «یک طرف بحث». اهمیتی نداره اگه اون خلافکارها بابت اون برخوردها به شما بگن دیکتاتور، یا مخالف آزادی بیان، یا هرچه. وقتی نباید «یک طرف بحث» باشند، یعنی درباره مفهوم آزادی بیان هم نباید «یک طرف بحث» باشند. خلافکارها باید فقط یک طرف میز دادگاه باشند. این چیزیه که سال‌ها پیش به دیگران اصرار می‌کردم، اما اسمش رو «رادیکالیسم» میذاشتن. تا اینکه رسیدیم به اینجا.

@Anarchonomy
@LDplus

▫️جنگ‌ علیه چین آغار شده است

- چرا کاخ سفید ناوگانی متشکل از ۱۰ ناو و ناو هواپیمابر با هزینه ی دهها میلیاردی از فاصله ۱۰ هزار مایلی به سوی ایران فرستاده است؟
- چرا اروپا پس از سال های دراز و متمادی سکوت و یا سر به زیر برف کردن، در اقدامی شگفت و دستجمعی سپاه را تروریستی اعلام می کند و دهها پیامد آن را به جان می خرد؟
یعنی غرب، به ویژه امریکا به رغم مخالفت بیشتر کشورهای همسایه و منطقه، با هزینه کرد کلان آمده است که انتقام هزاران کشته اعتراضات را بگیرد و حکومت را تنبیه کند؟ یا چند ده کیلو اورانیم پنهان شده در ناکجا آباد را یافته و آن را در اختیار بگیرد؟ و یا رژیم‌ را تغییر دهد؟

به گمانم تفسیر روشن ژئوپلیتیک آن است که پس از یکسره شدن پیشتر کار پاناما، سوریه و  ونزوئلا، نوبت به ایران رسیده تا با نزدیک کردن این ملت-دولت به امریکا، دکترین محروم‌سازی چین و کانتین منت(سد نفوذ) پکن ادامه یابد. پس از پایان سناریوی ایران هم، نوبت به چند کشور دیگر خواهد رسید.
کوتاه آن‌ که جمهوری اسلامی چاره ای جز همگرایی با غرب ندارد؛ چه در قالب حکومت کنونی و چه در لباس رژیم شاهنشاهی و...

▫️ولی جوانان حاضر در صحنه‌ی توییتر (و ظاهرا آشنا و خبره در علمِ ژئوپولیتیک) با هیجان می‌گویند و ادعا می‌کنند که آمریکا قرار است به خاطر کشتارهای انجام‌شده توسط جمهوری اسلامی ایران مداخله‌ی نظامی کند. به عبارتی، این مداخله یک مداخله‌ی انسان‌دوستانه (humanitarian intervention) است. عده‌ای اسلامیست و فنیتک دیگر هم در توییتر در جواب می‌گویند که چون جمهوری اسلامی "ابرقدرت" شده است آمریکا می‌خواهد سرنگون‌اش کند. البته کافی است به توییتر سر بزنید تا ببینید که بین علما همچنان اختلاف و درگیری و فحش و ناسزا است و نتيجه‌ی این جنجال‌های عبث و بیهوده‌شان مشخص نیست. ولی هر دو در توهم هستند. از نظرِ ژئوپولیتیک نه جمهوری اسلامی ابرقدرت است نه آمریکا به دلیل کشتارهای صورت‌گرفته قصد مداخله دارد. آمریکا برنامه‌هایش وسیع‌تر و گسترده‌تر از این نقشه‌هایِ رمانتیک و انسان‌دوستانه است. آمریکا فقط به دنبال‌ مهار (containment) چین است، بزرگترین دشمن‌اش. زیرا چین بزرگترین تهدید آمریکا به شمار می‌رود نه ایران و یا روسیه. و بعد از ونزوئلا و ایران، همان‌طور که صریحا گفته‌اند سراغ کوبا و دیگر کشورهایی خواهند رفت که شرکای چین و روسیه به شمار می‌روند.

#جنگ #آمریکا #چین #ژئوپولیتیک

@karimipour_k
@mes_observations
@LDplus

نمونه‌ای درخشان از Subvertising‌ که توسط مردم ایجاد شد


درباره Subvertising‌ در کامنت بخوانید

@kaaarobar
@LDplus

یه اسراییلی برای دفعه دوم استارت‌آپش رو به اپل فروخت. قبلی درباره سنجش عمق بود، این یکی هوش مصنوعیه. دفعه قبلی با احتساب تورم، ۵۰۰ میلیون دلار گرفت، اندفعه ۱ میلیارد و ۶۰۰ میلیون. یعنی مجموعا ۲ میلیارد و ۱۰۰. کل کالابرگی که دولت ایران به کل مردم ایران میده هرماه، معادل ۵۰۰ میلیون دلاره. یعنی بیزینس یه نفر تو اسراییل به اندازه کالابرگ چهار ماه کل ایران.

@AnimalsQuotes
@LDplus

بعضی‌ها از علی بندری [پادکست بی‌پلاس و چنل‌بی] «ناامید» شدند!

دقیقا به چی امید داشتند یعنی تا قبل؟

طرف در تمام موضوعات هستی «کنجکاوی» می‌کند، تاریخ جهان را از دو هزار سال پیش تا به امروز مرور می‌کند، ولی خیلی اتفاقی هیچ‌وقت درسش به جمهوری اسلامی و جنایت‌هایش نمی‌رسد.

شاید فکر کنید که کلا به تاریخ معاصر نمی‌پردازد؛ که اینطور نیست. به ترامپ و تاریخ ۵۰ سال اخیر آمریکا بارها پرداخته، ولی مشخصا جمهوری اسلامی برایش قفل است.

نه فقط در موضوعات تاریخی، که در هیچ‌یک از موضوعاتی که کار کرده در کل این سال‌ها یک میلی‌متر از خط قرمزهای نظام رد نشده.

ما به این آدم‌ها می‌گوییم «محافظه‌کار» - به معنای کلمه.

فحش یا حرف بدی نیست؛ صرفا تعریفِ مدل فعالیت آن‌هاست.

صرفا موضعی است که دارند - حتی وقتی مثل بندری ادعا می‌کنند «موضعی ندارند».

نظام‌های دیکتاتوری هم از قضا عاشق «محتوای امن» این‌ها هستند.

محتوایی که به همه‌جا سرک می‌کشد،‌ ولی هرگز از خط قرمزهای نظام گذر نمی‌کند.

این بالون‌های آکنده از اطلاعات، که همه‌چیز می‌دانند و هیچ‌چیز نمی‌دانند.

فقط انباشت اطلاعاتند، هیچ‌وقت به «بینش» نمی‌رسند.

این‌ها که در ظاهر مرجع علم و عقل و آگاهی، و در حقیقت حافظان وضع موجودند.

بعد از زن‌زندگی‌آزادی هم همین بود. یک ویدیو داد گفت «ما نشستیم خیلی فکر کردیم. به این نتیجه رسیدیم که باید کار کنیم».

حالا منظورش از «کار» چه بود؟ بله، ادامه‌ی کنجکاوی در تاریخ جهان منهای جمهوری اسلامی و خط قرمزهایی که دارد.

چند سال پیش دقیقا همین متن را در توییتر نوشتم، این‌قدر از طرفدارهاش بد و بی‌راه شنیدم که آخر بیخیال شدم پاک کردم!

بعضی‌ها هم می‌گفتند «چه اشکالی داره؟ مهم اینه که مفیده... همه که نباید مخالف باشند و هزینه بدند و...»

قبلاً گفتم و باز می‌گویم: به‌فرض غلط حتی اگر بپذیریم «اشکالی نداره»، من شخصا ترجیح می‌دهم از آدمی که تاریخ را در چارچوب خط قرمزهای نظام درس می‌دهد، درس تاریخ نگیرم - جدا از این که کلاً حرف‌های آدم‌های محافظه‌کار به دلم نمی‌شیند.

صرفا رویکرد شخصی من است. دیگران آزادند.

@bayanz
@LDplus

کسانی رو می‌کشند که سال ۸۸ که بچه‌های مردم رو می‌کشتند، هنوز در شکم مادرشان بودند.

@Anarchonomy
@LDplus

▫️و اگر بزنیم و موفق نباشد خشتک‌مان را به عنوان عمامه می‌گذارند روی سرمان، ولی به ریسکش میارزد.

▫️تو ایران رو هیچی نمیشه شرط بست، جز بی‌اطلاعی ایرانی‌ها ازینکه چیزها چطور کار می‌کنند‌.

@AnimalsQuotes
@LDplus

صبح جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، در گوهردشت کرج

@LDplus

ناوگان آمریکا حدود ۴ ماه اطراف ونزوئلا بود و بعدش رو که کم‌وبیش می‌دونید ...

ابهام خود یه استراتژی مبارزه است... و معنای این ابهام حتما این نیست که حمله خواهد شد یا نه.

هر کدام از ما که معمولا به دیتای زیادی هم دسترسی نداریم، فقط حدس می‌زنیم. حدس‌هایی که صرفا بر اساس تحلیل‌مون نیستند و تحث تاثیر خشم و ترس‌مون هم هست.

@LDplus

متفقین برلین رو محاصره کرده بودن. هیتلر همچنان داشت ماکت موزه‌ای که میخواست تو اتریش بسازه رو برانداز می‌کرد.
همه دیکتاتورها یه کسخلی خاصی دارند که تا لحظه آخر حفظش می‌کنند.


@AnimalsQuotes
@LDplus

موتور اصلی حوادث 57 که روزگار امروز ما رو سیاه کرده، اعتصابات بود. همان افرادی که شروع به لگدپرانی کردند، به اندازه‌ای از قبل ساختار کشور شاهنشاهی، جیب‌های پر پول و پس اندازی داشتند که اگر تا 6 ماه هم ریالی کاسبی نمی کردند و درآمد نداشتند، در آن کشور با آن نرخ تورم کم ارزش پول بالا به راحتی می توانستند هر روز اعتصاب کنند و دولت وقت رو به چالشهای مختلف بشکند، اسلحه بخرند، دوره‌های استفاده از سلاح ببیند در کنار چریک‌های چپ، اعلامیه چاپ کنند و ...

اما امروز چه باید کرد؟ با کدام درآمد و پس‌انداز؟ با این تورم و ارزش پول تمبانی؟

@daneshagahi
@LDplus

خبرنگار: «رهبر ایران گفته است که حمله آمریکا می‌تواند جرقه‌ی یک جنگ منطقه‌ای را بزند. پاسخی به این حرف دارید؟»

ترامپ: «چرا نباید این را بگوید؟ معلوم است که چنین حرفی می‌زند. اما ما بزرگترین و قدرتمندترین کشتی‌های جهان را آنجا داریم. خیلی نزدیک—فاصله‌شان فقط چند روز است.

امیدوارم به توافق برسیم. اگر به توافق نرسیم، آن وقت خواهیم فهمید که آیا او درست می‌گفت یا نه.»

Reporter: The Iranian Supreme Leader said that a U.S. attack could spark a regional war. Do you have any response to that? 

Trump: Why wouldn't he say that? Of course he's going to say that. But we have the biggest, most powerful ships in the world over there. Very close — a couple of days. 

Hopefully we'll make a deal. If we don't make a deal, then we'll find out whether or not he was right.

معنای دقیق (Literal): کلمه Couple در اصل به معنای «جفت» یا «دو عدد» است. بنابراین اگر کسی خیلی دقیق صحبت کند، منظور او دقیقاً ۴۸ ساعت است.

معنای رایج (Colloquial): در گفتار روزمره، آمریکایی‌ها از این عبارت به معنای «چند روز» (معمولاً بین ۲ تا ۴ روز) استفاده می‌کنند. یعنی چیزی که خیلی نزدیک است اما لزوماً روی ساعتِ ۴۸ تنظیم نشده است.

@daneshagahi
@LDplus

پاول دوباره امنیت واتس‌اپ را زیر سؤال برد: زاکربرگ اطلاعات ۴ میلیارد نفر را در اختیار دارد

▪️#پاول_دورف، مدیرعامل تلگرام، که چند وقت پیش گفته بود «باید کاملاً ساده‌لوح باشید که به امن بودن واتس‌اپ در سال ۲۰۲۶ باور داشته باشید!»، حالا اسکرین‌شاتی از گفتگوی سال‌های دور مارک زاکربرگ با یکی از هم‌کلاسی‌هایش در هاروارد منتشر کرده است. در این گفتگو، زاکربرگ گفته افراد ساده به اون اعتماد کرده‌اند و بیش از ۴۰۰۰ ایمیل، عکس و آدرس خودشان را در اختیارش قرار داده‌اند و می‌تواند آن را به دیگران بدهد.

▪️دورف گفته که همین حالا هم چنین وضعیتی در جریان است و تنها مقیاس آن بزرگ‌تر شده است. به باور دورف، حالا صاحب واتس‌اپ اطلاعات ۴ میلیارد «فرد ساده» را در اختیار دارد و این برخلاف ادعای رمزگذاری پیام‌ها در واتس‌اپ است.

#امنیت #واتساپ

@Digiato
@LDplus