زوال

سال گذشته با دیدن طرح جلد زیبای کتاب ادوارد گیبن دربارهٔ امپراطوری روم، مطلب کوتاهی دربارهٔ طراحی عطف کتاب در روزنوشته‌ها نوشتم و به این بهانه، برخی از علل زوال امپراطوری روم را به روایت ادوارد گیبن و ویل دورانت فهرست کردم.

مهم‌ترین عواملی که آن‌جا فهرست کردم این‌ها هستند:

🔸 گسترده کردن قلمرو قدرت، بیشتر از حدی که ظرفیت مدیریت آن را داشتند.

🔸 استفاده از مزدورها (کسانی که پول می‌گرفتند تا برای حکومت در جاهای مختلف بجنگند)

🔸 متمرکز شدن تصمیم‌گیری‌ها در یک فرد

🔸 گسترش مسیحیت و باورهای دینی

🔸 فراگیر شدن بیماری‌هایی مثل طاعون

🔸 افزایش بی‌ حساب‌وکتاب مالیات‌ها

🔸 رویکردهای مخرب زیست‌محیطی

متن کامل‌تر این‌جاست:

زوال امپراطوری روم
‌
‌
این‌که تفکر چپ جزو عوامل سقوط امپراطوری روم نیست به این علته که چپ‌ها هنوز به شکل منسجم وجود نداشتن.

وگرنه حتماً یه نقشی در سقوط ایفا میکردن 😂

#سیاست #زوال #فروپاشی #انقلاب

@bamotamem
@LDplus

اینا هم مثل شیعیان همیشه از اهداف تعیین شده آمریکا خبر دارن، اما نمیتونند از قبل کسی رو خبر کنند‌.

@AnimalsQuotes
@LDplus

ونزوئلا بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان را در اختیار دارد.

در حال حاضر، قیمت نفت ۵۷ دلار است.

برخی از تحلیل‌گران معتقدند که حمله به ونزوئلا و دستگیری مادورو و فروپاشی حکومتش مقدمه‌ای است برای کنترل بازار و قیمت نفت برای تقابل و درگیری‌های احتمالی در خاورمیانه طی هفته‌ها و ماه‌های آینده!

@IRANSOCIOLOGY
@LDplus

خودش رو جا میده بین مردهایی که ریختن سر مأمور حکومتی سرکوب، و دارن تنها گوشه‌ای از خشونت شبه نظامیان امام زمان رو بشون پس میدن، که مقنعه‌ش میره عقب و در همون حالت متشنج که سعی می‌کنه بشون بگه «ولش کنید ارزش نداره»، مقنعه‌ش رو هم درست می‌کنه. حرکتی اتوماتیک که دیگه هیچ چیز جز اتوماتیک بودن پشتش نیست. نه حکومت داعشی، نه مردان نامحرم، نه خدا و شرع، نه قانون و اخلاق، ازش انتظار ندارند در اون مکان و زمان مقنعه‌ش رو درست کنه. فقط مغز خودش از خودش انتظار داره که به شکل اتوماتیک انجامش بده.
باد زمان همه‌چیز رو با خودش میبره. حکومت‌ها میرن، ارزش‌ها منقرض میشن، رسم و آداب تغییر می‌کنند، سوژه‌هایی که رگ‌ها رو باد می‌کردند، خالی میشن، فرهنگ‌ها فراموش میشن. تو فقط در یک پرانتز کوچک از زمان زندگی می‌کنی، و با این حال مغزت رو قفل می‌کنی روی چیزهایی که قراره برن؟ این پرانتز ارزشش رو داشت که کاری رو اتوماتیک انجام بدی؟ میخوای آخر عمرت بگی «خداروشکر، یه ماشین خوش‌رفتار بودم»؟خودش رو جا میده بین مردهایی که ریختن سر مأمور حکومتی سرکوب، و دارن تنها گوشه‌ای از خشونت شبه نظامیان امام زمان رو بشون پس میدن، که مقنعه‌ش میره عقب و در همون حالت متشنج که سعی می‌کنه بشون بگه «ولش کنید ارزش نداره»، مقنعه‌ش رو هم درست می‌کنه. حرکتی اتوماتیک که دیگه هیچ چیز جز اتوماتیک بودن پشتش نیست. نه حکومت داعشی، نه مردان نامحرم، نه خدا و شرع، نه قانون و اخلاق، ازش انتظار ندارند در اون مکان و زمان مقنعه‌ش رو درست کنه. فقط مغز خودش از خودش انتظار داره که به شکل اتوماتیک انجامش بده.
باد زمان همه‌چیز رو با خودش میبره. حکومت‌ها میرن، ارزش‌ها منقرض میشن، رسم و آداب تغییر می‌کنند، سوژه‌هایی که رگ‌ها رو باد می‌کردند، خالی میشن، فرهنگ‌ها فراموش میشن. تو فقط در یک پرانتز کوچک از زمان زندگی می‌کنی، و با این حال مغزت رو قفل می‌کنی روی چیزهایی که قراره برن؟ این پرانتز ارزشش رو داشت که کاری رو اتوماتیک انجام بدی؟ میخوای آخر عمرت بگی «خداروشکر، یه ماشین خوش‌رفتار بودم»؟

@Anarchonomy
@LDplus

آخوند همون اکسیری بود که دانشمندان ایرانی و عرب قرن‌ها دنبالش بودند. ولی به جای اینکه فقط مس رو بکنه طلا، هرچیزی رو به هرچیزی تبدیل کرد. بچه مسلمون رو کرد عرق‌خور، قمارباز رو کرد مداح، مرجع تقلید رو کرد تاجر، تاجر رو کرد معتاد، معتاد رو کرد مشاور، جنگل رو کرد کویر، کویر رو کرد موشک‌خانه، پول رو کرد پشگل، پشگل رو کرد طلا، مدرک دانشگاه رو کرد کاغذپاره، کاغذپاره رو کرد تحریم، تحریم رو کرد نان، نان رو کرد کالای دیجیتال، شغل رو کرد عار، بیعاری رو کرد کار. و نهایتا اقلیت رو کرد پهلویست.

@AnimalsQuotes
@LDplus

حضور مدیرعامل ایرانی در رویداد AMD

شرکت AMD ساعاتی قبل در نمایشگاه CES 2026 با برگزاری کنفرانسی، از جدیدترین پردازنده‌هایش رونمایی کرد. نکته جالب این کنفرانس، حضور یک مدیرعامل ایرانی به نام «رامین حسنی» روی صحنه و در کنار لیسا سو، مدیرعامل AMD، بود.

رامین حسنی مدیرعامل و هم‌بنیان‌گذار Liquid AI است؛ شرکتی که در زمینه ساخت سیستم‌های هوش مصنوعی فعالیت دارد. حسنی مدرک کارشناسی مهندسی برق از دانشگاه فردوسی مشهد گرفته و در ادامه در دانشگاه‌های پلی‌تکنیک میلان و دانشگاه فنی وین تحصیل کرده است. او پیش از تأسیس Liquid AI در سال ۲۰۲۳، به مدت ۵ سال در دانشگاه MIT فعالیت داشته است.


@Digiato
@LDplus

با وکیل ایلان ماسک آشنا شوید که رسما یک دلقک است!

جیمی پارکینن، وکیل برجسته ایلان ماسک در پرونده‌های حقوقی میلیاردی، زندگی دوگانه‌ای دارد؛ او صبح‌ها در دادگاه‌ها می‌جنگد و عصرها کلاس دلقک‌بازی برگزار می‌کند. او در دعوای حقوقی ماسک و سم آلتمن، یک‌تنه مقابل سه وکیل OpenAI و مایکروسافت ایستاد. دلقک‌بازی پارکینن کمدی فیزیکی سطح بالا شبیه چارلی چاپلین است، نه دلقک‌های سنتی، و راهی برای شناخت خود واقعی انسان و برقراری ارتباط عمیق‌تر با دیگران می‌داند.

پارکینن معتقد است هنر دلقک‌بازی به او کمک می‌کند وکیلی بهتر باشد، چون بخش بزرگی از دادگاه نمایش و برقراری ارتباط است. به باور او، دنیای خشک وکالت می‌تواند از کمی دلقک‌بازی سود ببرد تا وکلا محافظه‌کار نباشند و خلاق‌تر فکر کنند.

#ایلان_ماسک

ماجرای وکیل دلقک ایلان ماسک را در زومیت بخوانید

@LDplus

اهمیت درک مسله.

مدیری که برای مسئله‌ای نادرست، راه‌حلی درست پیدا می‌کند، خطرناک‌تر از مدیری است که برای مسئله‌ای درست، راه‌حلی نادرست ارائه می‌دهد.

پیتر دراکر، پدر علم مدیریت نوین

#رهبری #مدیریت #حل_مسله

@LDplus

نسل من رو بی‌ارتباط می‌خواستند، وقتی که ارتباط ممکن بود. دوست داشتند ندونیم که بقیه چطور فکر می‌کنند و چطور زندگی می‌کنند، در حالی که تکنولوژی امکانش رو فراهم کرده بود. وقتی داروی بیماریت وجود نداره، با سرنوشت راحت‌تر کنار میای، تا وقتی داروش وجود داشته باشه اما نذارن به دستت برسه. وقتی اینترنت داشت ذره ذره به دست‌مون می‌رسید، جز ارتباط با بقیه آدم‌ها چیز دیگه‌ای ازش نمی‌خواستیم. چون این تمام چیزی بود که می‌خواستیم. ما که اینترنت رو با جنبه «اتصال با دیگران» اون شناختیم، قدرش رو بیشتر می‌دونیم، تا نسلی که اینترنت رو با انفجاری از محتوای بصری یک‌طرفه در اسمارتفون شناخت، که براش یک تلویزیون عمودی بود. برای این‌ها ارتباط با دیگران هم، یک میانبر برای سریع‌تر رسیدن به محتوای مصرفی بود. «دوست نادیده» براشون ساقی فیلم و سریال بود و فیلترشکن. دوست نادیده برای ما، همه کسانی بود که در دنیای واقعی نداشتیم. برای این‌ها اعتیاد به اینترنت مفهوم داشت، چون «مصرف» با اعتیاد در ارتباطه، و اعتیاد هرچقدر سخت، قابل ترکه. ما ولی مصرف‌کننده نبودیم، و معتادش هم نشدیم. ما عطش ارتباط داشتیم. و این عطش از ما جدا نخواهد شد.

@Anarchonomy
@LDplus

کوتاه از ونزوئلا و شاخ به شاخ شدن با آمریکا

@LDplus

فرقه مرگ‌سالار زندگی رو نجس میدونه، بنابراین مردن رو یک موفقیت حساب می‌کنه. حتی تاریخ مذهبی خودش رو هم از همین دریچه نگاه می‌کنه. اگه اصرار داره که دختر پیامبر در هنگام وفات هجده ساله بود برای اینه که بگه خیلی زود به موفقیت رسید! معنی نداره ازش بپرسی علی‌اصغر رو، که معلوم نیست وجود داشته، چرا انقدر بزرگ کردید. بزرگش کرده چون نوزادی بود که در مردن موفق بود! اگه شناخت درستی از جنس این حیات‌ستیزی نداشته باشی، تصور می‌کنی حرص آخوند در رسیدن به صدسالگی از روی علاقه به زندگیه. اما دلیلش صرفا دور بودن از عوامل پرریسکه. که یا یک دوری پسیوه یا یک دوری اکتیو. دوری پسیو از ریسک، در یک نمونه یعنی لازم نباشه کار کنی، پس لازم نباشه بری بیرون از خونه، و پس در معرض فاکتورهایی که عمرت رو کوتاه می‌کنند قرار نگیری. دوری اکتیو یعنی یه عده به عنوان پزشکان دربار حواسشون باشه که بدنت با کمبودی مواجه نشه. در هر دو حالت، تلاش برای بقا توجیه قبیله‌ای داره: «باید زنده بمانم چون فرقه به من نیاز دارد». همزمان که این تلاش رو انجام میده، از زندگی هم بدش میاد. برای همینه که دیوار خونه‌ مرجع شیعه رطوبت داره و سال‌ها برای اون رطوبت کاری انجام نمیده، و بوی نم به جزء جدایی‌ناپذیر فضای منزلش تبدیل میشه. چون زندگی نجسه، و چرا باید به نجاست اهمیت داد؟

در برابر چنین فرقه‌ای، نباید به مرگ مراجعه کنی، چون نمیتونی تو بازی‌ای که اون‌ها قرن‌ها داخلش هستند و الان در اوجش هستند، برنده بشی. خودکشی، افسردگی، عزا، غصه‌خوری رو باید برای خودت ممنوع کنی. چون مسئله فقط این نیست که پذیرفتن باخته، بلکه پذیرفتن بازی اون‌هاست. اون‌ها از خداشونه که در خودت فرو بری، و سپس به یونگ و مونگ و جونگ مراجعه کنی، و نهایتا به دارو. اون‌ها از خداشونه که تو هم به تدریج زندگی رو نجس ببینی. پس دقیقا باید آرزوشون رو به باد بدی، و طوری رفتار کنی که انگار مرگ وجود نداره. و برای اینکه نشون بدی مرگ وجود نداره لازم نیست یک حیات سرشار از حس خوب داشته باشی. دقیقا در بدترین شرایط اقتصادی، و بدترین شرایط خانوادگی، و بدترین شرایط عاطفی و بدترین شرایط اجتماعی باید از زندگی طرفداری کرد. دقیقا داخل سیاهچاله که باید به خدایان مرگ دهن‌کجی کرد.

@Anarchonomy
@LDplus

صداسیما خیلی بهتر شده، دیگه سانسور نداره. میگه اومدن به آمبولانس حمله کردن و مجروح و پرسنل و هرکی توش بودن رو آتش زدن!
فقط فاعل رو اشتباه میگه، درباره خود فعل داره اطلاع‌رسانی می‌کنه.

@AnimalsQuotes
@LDplus

پیش‌بینی اعلیحضرت نیم درجه خطا داشت.

@AnimalsQuotes
@LDplus

یادتونه برای سرقت لپ‌تاپ یه دانشجوی دانشگاه تهران، کشتنش، و چقدر اخبار ساخت؟ مرداد ماه این بچه رو هم برای سرقت گوشیش کشتن، ولی یک تیتر هم نساخت.
تا این وضعیت نامتعادل ضدانسانی رو درست نکنیم یک کشور نخواهیم شد.

@AnimalsQuotes
@LDplus

مجری: طبق آخرین برآوردهایی که شنیده‌ام، با انتشار این گزارش‌های هولناک، بین ۱۲ تا ۱۶ هزار معترض کشته شده‌اند. پس آن‌همه حمایت در محافل دانشگاهی و هالیوود کجاست؟

سم‌هریس: خب این سوال را سال‌هاست که باید می‌پرسیدیم. منظورم این است که در دهه گذشته یا کمی بیشتر، بارها شاهد خیزش‌های مردمی در ایران بوده‌ایم؛ به‌ویژه از سوی زنان. اما این حرکت‌ها در اینجا با موج عظیمی از بی‌تفاوتی مواجه شد؛ آن هم از سوی کسانی که تظاهر می‌کنند نگران حقوق زنان، سرکوب مردم در سراسر جهان و برادران و خواهران مسلمان خود هستند.

می‌دانید، آن‌ها قطعاً نگران غزه بودند، اما وقتی صحبت از یک تئوکراسی (حکومت مذهبی) اسلامی است که شهروندان خودش را اعدام و شکنجه می‌کند، دیگر خبری از دلسوزی یا نگرانی واقعی نیست. دلیلش هم کاملاً روشن است: آن‌ها نمی‌توانند «محاسبات اخلاقی» این قضیه را برای خودشان حل کنند؛ چون حس می‌کنند اگر نور زیادی بر جنایات این رژیم بتابانند، گویی دارند اسلام یا گروه دیگری از مسلمانان و رنگین‌پوستان را بدنام می‌کنند.

بنابراین، اگر مسلمانان در حال کشتار یا سرکوب مسلمانان دیگر باشند، برای «چپ‌گراها» اهمیتی ندارد. در واقع، اعداد و ارقام هم فرقی به حالشان نمی‌کند؛ حتی اگر آمار ده برابر بدترین تخمین‌ها از وقایع غزه باشد، باز هم کسی در سوریه، یمن یا سودان اهمیت نمی‌دهد. در رسانه‌های اصلی هم اصلاً به این موضوعات پرداخته نمی‌شود. اما اگر یهودیان به هر دلیلی مسلمانان را بکشند - حتی بلافاصله پس از بدترین قتل‌عام یهودیان بعد از هولوکاست - این برای جناح چپ یک «فوریت اخلاقی» محسوب می‌شود.

این نشان می‌دهد که شهود اخلاقی آن‌ها چگونه تنظیم شده است و ما باید زمانی این سوگیری‌ها را بازنگری کنیم، چون این رویکرد در آینده اصلاً وجهه خوبی نخواهد داشت. ما همچنان شاهد درگیری با اسلام‌گرایان و جهادی‌ها در مرزها و حتی داخل جوامع آزاد خواهیم بود.

ما قطعاً باید در کنار مردم ایران بایستیم. باید هر کاری از دستمان برمی‌آید برای مهندسیِ «تغییر رژیم» انجام دهیم. باید سال‌ها پیش این کار را می‌کردیم. این یک شکست دوحزبی است؛ اوباما در این زمینه افتضاح بود، بایدن هم افتضاح بود. این یک رسوایی برای دوران ریاست‌جمهوری هر دوی آن‌هاست که در این مورد این‌قدر بد عمل کردند. ترامپ در این زمینه بهتر بوده، اما می‌بینیم که دغدغه واقعی ترامپ نه دموکراسی است و نه آزادی؛ او واقعاً بویی از بشردوستی نبرده است. او محاسبات دیگری دارد.

ـــ

در بخش دیگری از گفت‌وگو:

آیا شما خواهان مداخله نظامی آمریکا در ایران هستید؟

فکر می‌کنم همه ما در این مقطع باید نسبت به حضور پیاده‌نظام آمریکا در هر یک از این کشورها بسیار حساس و نگران باشیم. اما اگر بتوانیم از نیروی هوایی یا نیروهای ویژه برای محقق کردن تغییر رژیم در این لحظه استفاده کنیم... به نظر می‌رسد که رژیم بیش از هر زمان دیگری به سقوط نزدیک شده است و این رژیم به معنای واقعی کلمه شرور است.

این یک فرصت است. باز هم می‌گویم، نمی‌دانم بعد از آن چه می‌شود، اما فکر می‌کنم مردم ایران حاضرند این ریسک را بپذیرند. به نظرم حمایت مردمی از رژیم حدود ۲۰ درصد باشد و قطعاً به ۵۰ درصد نمی‌رسد. بر اساس گزارش‌هایی که خوانده‌ام، اکثریت ایرانی‌ها مدت‌هاست که از تئوکراسی (حکومت مذهبی) خسته شده‌اند و دلیل خوبی هم برای آن دارند.

و آنجا یک کشور «داغون» نیست. ایران فرهنگ فوق‌العاده‌ای دارد؛ با کشورهای دیگر فرق می‌کند.

بله، ما نباید با قرار دادن همه این کشورها در یک دسته، درس اشتباهی از ماجراجویی‌های شکست‌خورده‌مان در خارج از کشور بگیریم. ایران، افغانستان نیست؛ عراق هم افغانستان نبود. هر دو پروژه شکست خوردند، اما منطقی است که آن‌ها را کاملاً متفاوت از هم بدانیم.

لینک گفت‌وگو

@bayanz
@LDplus

مهم‌تر از بایکوت توله‌های نظام، بایکوت نرمالایزکنندگان جنایته، که تعدادشون خیلی بیشتره، و جز جیره‌خواری نقش سیاسی اهمیت‌داری ندارند. با کسی که در شبکه‌های اجتماعی، یا هر رسانه و پلتفرمی، توجیه یا دفاع از آدمخوارها رو یک «عقیده شخصی» جا میزنه، باید به شکل یک خلافکار برخورد کرد، نه به شکل «یک طرف بحث». اهمیتی نداره اگه اون خلافکارها بابت اون برخوردها به شما بگن دیکتاتور، یا مخالف آزادی بیان، یا هرچه. وقتی نباید «یک طرف بحث» باشند، یعنی درباره مفهوم آزادی بیان هم نباید «یک طرف بحث» باشند. خلافکارها باید فقط یک طرف میز دادگاه باشند. این چیزیه که سال‌ها پیش به دیگران اصرار می‌کردم، اما اسمش رو «رادیکالیسم» میذاشتن. تا اینکه رسیدیم به اینجا.

@Anarchonomy
@LDplus

▫️جنگ‌ علیه چین آغار شده است

- چرا کاخ سفید ناوگانی متشکل از ۱۰ ناو و ناو هواپیمابر با هزینه ی دهها میلیاردی از فاصله ۱۰ هزار مایلی به سوی ایران فرستاده است؟
- چرا اروپا پس از سال های دراز و متمادی سکوت و یا سر به زیر برف کردن، در اقدامی شگفت و دستجمعی سپاه را تروریستی اعلام می کند و دهها پیامد آن را به جان می خرد؟
یعنی غرب، به ویژه امریکا به رغم مخالفت بیشتر کشورهای همسایه و منطقه، با هزینه کرد کلان آمده است که انتقام هزاران کشته اعتراضات را بگیرد و حکومت را تنبیه کند؟ یا چند ده کیلو اورانیم پنهان شده در ناکجا آباد را یافته و آن را در اختیار بگیرد؟ و یا رژیم‌ را تغییر دهد؟

به گمانم تفسیر روشن ژئوپلیتیک آن است که پس از یکسره شدن پیشتر کار پاناما، سوریه و  ونزوئلا، نوبت به ایران رسیده تا با نزدیک کردن این ملت-دولت به امریکا، دکترین محروم‌سازی چین و کانتین منت(سد نفوذ) پکن ادامه یابد. پس از پایان سناریوی ایران هم، نوبت به چند کشور دیگر خواهد رسید.
کوتاه آن‌ که جمهوری اسلامی چاره ای جز همگرایی با غرب ندارد؛ چه در قالب حکومت کنونی و چه در لباس رژیم شاهنشاهی و...

▫️ولی جوانان حاضر در صحنه‌ی توییتر (و ظاهرا آشنا و خبره در علمِ ژئوپولیتیک) با هیجان می‌گویند و ادعا می‌کنند که آمریکا قرار است به خاطر کشتارهای انجام‌شده توسط جمهوری اسلامی ایران مداخله‌ی نظامی کند. به عبارتی، این مداخله یک مداخله‌ی انسان‌دوستانه (humanitarian intervention) است. عده‌ای اسلامیست و فنیتک دیگر هم در توییتر در جواب می‌گویند که چون جمهوری اسلامی "ابرقدرت" شده است آمریکا می‌خواهد سرنگون‌اش کند. البته کافی است به توییتر سر بزنید تا ببینید که بین علما همچنان اختلاف و درگیری و فحش و ناسزا است و نتيجه‌ی این جنجال‌های عبث و بیهوده‌شان مشخص نیست. ولی هر دو در توهم هستند. از نظرِ ژئوپولیتیک نه جمهوری اسلامی ابرقدرت است نه آمریکا به دلیل کشتارهای صورت‌گرفته قصد مداخله دارد. آمریکا برنامه‌هایش وسیع‌تر و گسترده‌تر از این نقشه‌هایِ رمانتیک و انسان‌دوستانه است. آمریکا فقط به دنبال‌ مهار (containment) چین است، بزرگترین دشمن‌اش. زیرا چین بزرگترین تهدید آمریکا به شمار می‌رود نه ایران و یا روسیه. و بعد از ونزوئلا و ایران، همان‌طور که صریحا گفته‌اند سراغ کوبا و دیگر کشورهایی خواهند رفت که شرکای چین و روسیه به شمار می‌روند.

#جنگ #آمریکا #چین #ژئوپولیتیک

@karimipour_k
@mes_observations
@LDplus

نمونه‌ای درخشان از Subvertising‌ که توسط مردم ایجاد شد


درباره Subvertising‌ در کامنت بخوانید

@kaaarobar
@LDplus

یه اسراییلی برای دفعه دوم استارت‌آپش رو به اپل فروخت. قبلی درباره سنجش عمق بود، این یکی هوش مصنوعیه. دفعه قبلی با احتساب تورم، ۵۰۰ میلیون دلار گرفت، اندفعه ۱ میلیارد و ۶۰۰ میلیون. یعنی مجموعا ۲ میلیارد و ۱۰۰. کل کالابرگی که دولت ایران به کل مردم ایران میده هرماه، معادل ۵۰۰ میلیون دلاره. یعنی بیزینس یه نفر تو اسراییل به اندازه کالابرگ چهار ماه کل ایران.

@AnimalsQuotes
@LDplus

بعضی‌ها از علی بندری [پادکست بی‌پلاس و چنل‌بی] «ناامید» شدند!

دقیقا به چی امید داشتند یعنی تا قبل؟

طرف در تمام موضوعات هستی «کنجکاوی» می‌کند، تاریخ جهان را از دو هزار سال پیش تا به امروز مرور می‌کند، ولی خیلی اتفاقی هیچ‌وقت درسش به جمهوری اسلامی و جنایت‌هایش نمی‌رسد.

شاید فکر کنید که کلا به تاریخ معاصر نمی‌پردازد؛ که اینطور نیست. به ترامپ و تاریخ ۵۰ سال اخیر آمریکا بارها پرداخته، ولی مشخصا جمهوری اسلامی برایش قفل است.

نه فقط در موضوعات تاریخی، که در هیچ‌یک از موضوعاتی که کار کرده در کل این سال‌ها یک میلی‌متر از خط قرمزهای نظام رد نشده.

ما به این آدم‌ها می‌گوییم «محافظه‌کار» - به معنای کلمه.

فحش یا حرف بدی نیست؛ صرفا تعریفِ مدل فعالیت آن‌هاست.

صرفا موضعی است که دارند - حتی وقتی مثل بندری ادعا می‌کنند «موضعی ندارند».

نظام‌های دیکتاتوری هم از قضا عاشق «محتوای امن» این‌ها هستند.

محتوایی که به همه‌جا سرک می‌کشد،‌ ولی هرگز از خط قرمزهای نظام گذر نمی‌کند.

این بالون‌های آکنده از اطلاعات، که همه‌چیز می‌دانند و هیچ‌چیز نمی‌دانند.

فقط انباشت اطلاعاتند، هیچ‌وقت به «بینش» نمی‌رسند.

این‌ها که در ظاهر مرجع علم و عقل و آگاهی، و در حقیقت حافظان وضع موجودند.

بعد از زن‌زندگی‌آزادی هم همین بود. یک ویدیو داد گفت «ما نشستیم خیلی فکر کردیم. به این نتیجه رسیدیم که باید کار کنیم».

حالا منظورش از «کار» چه بود؟ بله، ادامه‌ی کنجکاوی در تاریخ جهان منهای جمهوری اسلامی و خط قرمزهایی که دارد.

چند سال پیش دقیقا همین متن را در توییتر نوشتم، این‌قدر از طرفدارهاش بد و بی‌راه شنیدم که آخر بیخیال شدم پاک کردم!

بعضی‌ها هم می‌گفتند «چه اشکالی داره؟ مهم اینه که مفیده... همه که نباید مخالف باشند و هزینه بدند و...»

قبلاً گفتم و باز می‌گویم: به‌فرض غلط حتی اگر بپذیریم «اشکالی نداره»، من شخصا ترجیح می‌دهم از آدمی که تاریخ را در چارچوب خط قرمزهای نظام درس می‌دهد، درس تاریخ نگیرم - جدا از این که کلاً حرف‌های آدم‌های محافظه‌کار به دلم نمی‌شیند.

صرفا رویکرد شخصی من است. دیگران آزادند.

@bayanz
@LDplus

کسانی رو می‌کشند که سال ۸۸ که بچه‌های مردم رو می‌کشتند، هنوز در شکم مادرشان بودند.

@Anarchonomy
@LDplus